Jump to content

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 336 [Φάντομ Ντακ (PKNE) - Στο τέλος του Χρόνου 3 ]


Πώς σας φάνηκε το τεύχος;  

5 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

336.thumb.jpg.acceb8de4a8f738b7247387408ce5afd.jpg
 

5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

 

ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ: ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
ΣΚΡΟΥΤΖ ΜΑΚ ΝΤΑΚ: ΤΟ ΙΠΤΑΜΕΝΟ ΝΗΜΑ.
ΝΤΟΝΑΛΝΤ & ΦΕΘΡΥ: Ο ΣΠΑΝΙΟΣ ΒΑΤΡΑΧΟΣ ΤΟΥ ΑΜΑΖΟΝΙΟΥ.
ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ: ΑΡΓΗΣΕΣ, ΜΙΚΥ!
ΝΤΟΝΑΛΝΤ & ΦΕΘΡΥ: ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ.

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 20/11 (Νο. 336)
:hop::hop::hop:

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Η τέταρτη ιστορία πρέπει να είναι αυτή.

 

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Σελίδα 6, στο τελευταίο καρέ, είμαι ο μόνος που αισθάνομαι λίγο... περίεργα να το πω; Ειδικά ο συνδυασμός Λίλα + η έκφραση των ματιών του φάντομ με βάζουν σε δεύτερες σκέψεις για το τι ήθελαν να ζωγραφίσουν στο καρέ.

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Ήθελαν να ζωγραφίσουν ακριβώς αυτό που κατάλαβες :D

  • Like 5
  • Funny 1
Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #336 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.
 

Εξώφυλλο (από το Στρουμφάκι μοδερέιτορ @nikolas12...).

tn_MIKYMAOUSE_0336.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Sivia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Στο τέλος του χρόνου." (3o. επεισόδιο.)


Βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν.

Spoiler

Ή καλύτερα στον χρόνο μηδέν. Εκεί Λύλα και Φάντομ ανακαλύπτουν ότι η βάση έχει καταληφθεί. Οπότε από το οπλοστάσιο που βρίσκονται περνούν μέσα από τους αγωγούς εξαερισμού και ελευθερώνουν τους φυλακισμένους χρονοφύλακες. Οι οποίοι αναλαμβάνουν δράση παραμερίζοντας τους. Η Λύλα έχει εναλλακτικό σχέδιο όποτε δεν ακολουθούν την υπόλοιπη ομάδα. Το δωμάτιο όμως που θέλουν να επισκεφτούν δεν είναι προσβάσιμο από τους αγωγούς. Οπότε το ρισκάρουν και εντοπίζονται. Καταφέρνουν να "φυλακιστούν" όμως στο δωμάτιο που τους ενδιαφέρει. Εκεί βρίσκεται η είσοδος για το απόλυτο τίποτα. Εκεί βρίσκεται και ο Υπερσύνδεσμος.

Λύλα και Φάντομ βρίσκονται σε επικοινωνία με τους διώκτες τους. Μαθαίνουν ότι αυτοί απλώς εκμεταλεύτικαν την χρονική αναμπουμπούλα. Δε την δημιούργησαν. Παράλληλα ο Φάντομ σε επικοινωνία με τον Νούμερο Ένα καταφέρνει να κάνει συμβατή την στολή του με το απόλυτο τίποτα και να φέρει τον Υπερσύνδεσμο. Την ίδια ώρα επιστρατεύονται τα ανδροειδή της βάση άλλα και Κοκκόρον για να πιάσουν το... ζεύγος. Η αφαίρεση του Υπερσυνδέσμου όμως δημιουργεί διάφορες αναταραχές. Θα τα καταφέρουν οι ήρωές μας; 



"Το ιπτάμενο νήμα."

Ο Σκρούτζ παίρνει τα όρη και τα βουνά προκειμένου να κινηθεί και εκείνος οικολογικά.

"Ο σπάνιος βάτραχος του Αμαζονίου."

Οι Μουργόλυκοι παρακολουθούν τον Σκρούτζ και απαγάγουν τα ανίψια του.

"Άργησες Μίκυ!

Ο Μίκυ κλέβει την παράσταση επειδή μπήκε κατάλαθος στα ρούχα κάποιου άλλου.

Πρωτοποριακή διαφήμιση.

Ο Φέθρυ με τον Ντόναλντ προσπαθούν να διαφημίσουν την διαφημιστική εταιρεία που έστησε ο πρώτος στο σπίτι του δεύτερου.

Μονοσέλιδη ιστορία.

Πασχάλης: "Προσοχή στα αυγά."


Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το προτελευταίο επεισόδιο απαντάει πολλά ερωτήματα και δημιουργεί άλλα τόσα. Είναι όμως καλοσχεδιασμένο με ωραία καρε και δράση που κρατάει καθηλωμένο τον αναγνώστη. Υπομονή έξι μέρες ακόμη.

Όμορφη και με αέρα βουνού η αναζήτηση του άρχοντα του Κλοντάικ. Η περιπέτεια των Ντόναλντ και Φέθρυ στο αστικό τοπίο δίνει μία καλή ιστορία. Η μικρή ιστορία με τον Μίκυ έχει την πλάκα της. Το τεύχος κλείνει μέ μία ιστορία των Φέθρυ και Ντόναλντ. Αν και πολυσέλιδη διαβάζεται ευχάριστα και δε κουράζει.

Μετά από πολύ καιρό έχουμε και μία συμπαθητική μονοσέλιδη με τους Πασχάλη Χήνο, Τζούνιορ Ντακ και Ελβίρα Κουτ.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Στο τέλος του χρόνου." (3ο επεισόδιο.)
2. "Το ιπτάμενο νήμα."
3. "Πρωτοποριακή διαφήμιση."
4. "Ο σπάνιος βάτραχος του Αμαζονίου."
5. "Άργησες Μίκυ!"

7.2/10!!!
Χρονικά παράδοξα, ιπτάμενα χαλιά, βάτραχοι, μάγοι και διαφημιστές δίνουν ένα καλό τεύχος για ανάγνωση!!!  :D

:hop::hop::hop:

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Τρίτο επεισόδιο και μπορώ να πω με σιγουριά ότι τη συγκεκριμένη ιστορία την απολαμβάνω λιγότερο από την αντίστοιχη του Οκτωβρίου. Το σχέδιο παραμένει εξαιρετικό, αλλά όπως λέει και ο φίλτατος @Μενίγ Πουαγώ απαντούνται κάθε κάποια ερωτήματα και δημιουργούνται άλλα τόσα. Επίσης σε σύγκριση με την πρώτη ιστορία, σε αυτήν δεν έχουμε πριν την αρχή της ένα recap με όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα, το οποίο θα βοηθούσε αρκετά.

 

Η δεύτερη ιστορία είναι αρκετά μεγάλη σε μέγεθος και αφορά τα οικολογικά χαλιά που ανακαλύπτει ο Σκρουτζ και προσπαθεί να εκμεταλλευτεί οικονομικά. Αρκετά καλή ιστορία, από την άποψη ότι βλέπουμε τόσο τον Σκρουτζ σε μια περιπέτεια, στην οποία οι κάτοικοι τον εκμεταλλεύονται οικονομικά και αφετέρου βλέπουμε και το αγαπημένο παπί να προσπαθεί να μπαλώσει μια ακόμα επένδυση που πήγε στραβά. 

 

Η τρίτη ιστορία με το βάτραχο είναι λίγο ασύνδετη, αλλά παρ' όλα αυτά σε διασκεδάζει μέσα από τις γκάφες της. Δε μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα με την αντίστοιχη του Μίκυ. Η τελευταία με τη διαφημιστική εταιρεία των Ντόναλντ-Φέθρυ έχει τα δύο παπιά μας να μπλέκουν όπως πάντα με το δικό τους μοναδικό τρόπο, έχει κάποιες δόσεις πραγματικότητας και συνολικά είναι διασκεδαστική αν και κάπως μεγαλύτερη από αυτό που χρειάζεται.

 

Συνολικά λοιπόν νομίζω ότι γενικότερα το Μίκυ Μάους ακολουθεί το επιτυχημένο μοτίβο των πέντε ιστοριών, δύο μεγάλων και τριών μεσαίου μεγέθους για ένα ακόμη τεύχος, αλλά αυτή τη φορά η ποιότητα των υποστηρικτικών ιστοριών δεν είναι η κατάλληλη για να ανεβάσει συνολικά το τευχάκι.

  • Like 8
  • Confused 1
Link to post
Share on other sites

Πιστεύω πως η Ντίσνεϊ αποφάσησε να φέρει πίσω κάποιες μνήμες, καθώς δεν έχω δει τον Φάντομ σε ποιό παλια τεύχη όπως αυτα του 19. 

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Στη μονοσέλιδη ιστορία εμφανίζονται τόσο ο Τζούνιορ Ντακ όσο και ο Πασχάλης. Αφενός δεν έχουμε δει τον Πασχάλη να ζει στο αγρόκτημα στις ιστορίες με τον Τζούνιορ, αφετέρου θα έπρεπε μάλλον κι εκείνος να είναι μικρότερος ηλικιακά την περίοδο που ο Ντοναλντ ήταν... Τζούνιορ.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Το τρίτο κεφάλαιο της ιστορίας “Στο τέλος του χρόνου”, έρχεται αυτή την εβδομάδα στις σελίδες του αγαπημένου μας περιοδικού και μας κάνει να αναρωτιόμαστε και να απορούμε για ποιον λόγο σταμάτησαν “Οι νέες περιπέτειες του Φάντομ Ντακ”. :P Ο Φάντομ με την Λύλα καταφέρνουν να βρεθούν στον χρόνο μηδέν, εκεί που ξεκίνησαν όλα. Αφού, λοιπόν, καταφέρουν να παρεισφρήσουν στο Γενικό Αρχηγείου της Χρονοφυλακής, θα διαπιστώσουν ότι αυτό έχει καταληφθεί από τα μέλη μίας μεγάλης εγκληματικής οργάνωσης, η οποία έρχεται από τον 23ο αιώνα! :wow: Οι φίλοι μας θα πρέπει να ανασυνταχθούν, να αποκτήσουν τον κατάλληλο εξοπλισμό για να ανακαταλάβουν το Αρχηγείο, να εντοπίσουν και να αποκτήσουν τον υπερσύνδεσμο (μία συσκευή που ελέγχει τον Χωροχρόνο) και (το βασικότερο) να μην γίνουν αντιληπτοί από τον εχθρό. Τουλάχιστον τα τρία πρώτα ζητήματα έρχονται εις πέρας, αλλά τα πράγματα δείχνουν να παίρνουν μία ανατριχιαστική τροπή, όταν θα αποκαλυφθούν και τότε το κυνηγητό θα αρχίσει. Θα καταφέρουν να γλιτώσουν από το μένος των εγκληματιών ή μήπως θα πάρουν μία απόφαση που θα κάνει ακόμα χειρότερα τα πράγματα? :thinking: Θα το μάθουμε στο επόμενο τεύχος. ;) Το σενάριο του συγκεκριμένου κεφαλαίου οδηγεί σωστά την ιστορία προς το φινάλε της, δίνει πολλά στοιχεία στο αναγνώστη κι όλα αυτά μέσα σε έναν, φαινομενικά, κλειστό χώρο, όπως είναι το Αρχηγείο. Η πλοκή, στην μεγαλύτερη διάρκειά της, έχει γρήγορο τέμπο, καθώς μας δίνει πολλές σκηνές κυνηγητού κι αγωνίας, όπως μία καλογυρισμένη κινηματογραφική ταινία. :clap2: Από εκεί και πέρα δεν λείπει και το Sci-Fi στοιχείο, το οποίο έχει αρκετή δόση υπερβολής, που αν στους μεγαλύτερους ηλικιακά αναγνώστες δεν θα προκαλέσει ιδιαίτερο πρόβλημα, ίσως τους μικρούς μας φίλους να τους δυσκολέψει. :) Το φινάλε αυτού του κεφαλαίου κόβει εύστοχα την πλοκή και υπόσχεται μεγάλες συγκινήσεις στο τέλος. Θα εμμείνω, λοιπόν, στην άποψή μου ότι πρόκειται για ένα από τα δυνατά χαρτιά που φιλοξενήθηκαν στο Μίκυ Μάους. Για τον εικαστικό τομέα, καλύτερα να μην πω κάτι γιατί θα επαναληφθώ. :)

 

Θα αφήσουμε τώρα τον Φάντομ και θα πορευτούμε με τον θείο Σκρουτζ, ο οποίος ψάχνει “Το ιπτάμενο νήμα”. Ο Λιμνουπολίτης μεγιστάνας χρειάστηκε να πάει σε μία δουλειά με ταξί, αλλά δυστυχώς έπεσε επάνω στην ημέρα οικολογικής μετακίνησης, γεγονός που τον έκανε έξω φρενών, καθώς θεωρεί μία τέτοια πρωτοβουλία χάσιμο χρόνου. Υπό τον φόβο της μείωσης των εσόδων των βιομηχανιών του, θα ψάξει στην βιβλιοθήκη του για μία λύση και θα την βρει σε μία περγαμηνή που περιγράφει ένα νήμα, το οποίο έχει την ιδιότητα να κάνει ιπτάμενο, οτιδήποτε φτιάχνεται από αυτό. :wow: Αφού λάβει, λοιπόν, τις αρχικές του πληροφορίες, θα ξεκινήσει για τον τόπο “καταγωγής” του συγκεκριμένου νήματος, προκειμένου να ελέγξει σε πρώτη φάση αν υπάρχει ακόμα στο εμπόριο κι αν ναι, τότε να προβεί στην αγορά του για να δημιουργήσει σύγχρονα ιπτάμενα χαλιά, που θα λύσουν το αντι-οικολογικό πρόβλημα μετακίνησης. Όλη αυτή η εξόρμηση φαίνεται ότι θα του κοστίσει πολλά χρήματα (για τα δεδομένα του Σκρουτζ), αλλά στο τέλος θα πετύχει τον στόχο του. Ή μήπως όχι? :thinking: Πρόκειται για ένα σενάριο που φωνάζει από μακριά το όνομα του δημιουργού του. Ο Rodolfo Cimino εφάρμοσε κι εδώ το συγγραφικό του στυλ, το οποίο το βρίσκω στην καλύτερη παρωχημένο, ενώ στην χειρότερη σαχλό. Όλο το σενάριο είναι μία παράσταση για έναν ρόλο, ενώ έχουμε μία πλοκή, η οποία βρίθει σκηνών υπερβολής, και μίας ανεξήγητα κακής παιδικότητας. Είναι ένα παραμύθι, το οποίο ίσως να το εκτιμήσει ένα ελάχιστο target group. Δεν χρειάζεται να πω κάτι περισσότερο. Την διάβασα, στην αρχή της έδωσα μία ευκαιρία, αλλά στην συνέχεια δεν με κράτησε ούτε στο ελάχιστο. Λυπάμαι. :( Το σχέδιο, από την άλλη, μου άρεσε.

 

Και κάπου εδώ οι μονοσέλιδες “σφήνες” θα επιστρέψουν στο αγαπημένο μας περιοδικό. Αυτή την φορά θα έχουμε μία ιστορία με τίτλο “Προσοχή στα αυγά” και πρωταγωνιστή τον αγαπητό μας Πασχάλη, ο οποίος βρίσκεται στο αγρόκτημα και προσπαθεί να πάει στο σπίτι ένα καλάθι με φρέσκα αυγά. Θα αποδειχτεί, όμως, ότι κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο και χρειάζεται μεγάλη δεξιότητα. Αν και δεν δηλώνω φίλος στις μονοσέλιδες ιστορίες, παραδέχομαι ότι εδώ πρόκειται για μία δουλειά που μου άφησε ένα χαμόγελο στα χείλη. Μία φορά είχε όρεξη για δουλειά ο πρωταγωνιστής και είχε την ατυχία του Ντόναλντ! :lol: Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Ζωολογικού ενδιαφέροντος είναι η επόμενη ιστορία, στην οποία “Ο σπάνιος βάτραχος του Αμαζονίου” μονοπωλεί το ενδιαφέρον. Ο θείος Σκρουτζ έχει στείλει τα δύο του ανίψια, τον Ντόναλντ και τον Φέθρυ, στην αχανή ζούγκλα του Αμαζονίου, προκειμένου να εντοπίσουν, να αιχμαλωτίσουν και να φέρουν πίσω στην Λιμνούπολη ένα σπάνιο είδος βατράχου, το οποίο έχει την ικανότητα να ανιχνεύει με την όσφρησή του το χρυσάφι. Δυστυχώς, όμως, γι’ αυτή την αποστολή έχουν μάθει και οι Μουργόλυκοι, οι οποίοι περιμένουν τα δύο ξαδέλφια να επιστρέψουν για να βάλουν σε εφαρμογή το ύπουλο και καταχθόνιο κόλπο τους. Θα καταφέρει ο Ντόναλντ κι ο Φέθρυ να ξεφύγουν από την εγκληματική συμμορία? Κι όσον αφορά τον Σκρουτζ, θα μπορέσει να αποκτήσει το καινούργιο του “κατοικίδιο”? Πρόκειται για ένα σενάριο που προσωπικά μου έβγαλε μία παιδικότητα, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν το απόλαυσα. Η ιστορία ξεκινάει από το πάρκο, προβάλλοντας σκηνές που (τουλάχιστον στην αρχή) δεν συνάδουν με την βασική ιδέα, αλλά στην πορεία (και ειδικότερα στο τέλος) φαίνεται να έχουν κάποια σχέση. Η πλοκή χαρακτηρίζεται από διάφορες εναλλαγές στιγμών και διαθέσεων. Ο Ντόναλντ κι ο Φέθρυ μπορεί να είναι αφελείς, δείχνουν όμως ανοιχτά την αγάπη τους για τον θείο τους, σε αντίθεση με τον Σκρουτζ, ο οποίος έχει υιοθετήσει έναν χαρακτήρα εγωιστικό, εγωκεντρικό και αγνώμονα. Το φινάλε είχε μία έξυπνη κατάληξη, αλλά στέκεται εντελώς άδικο προς τα δύο ξαδέλφια. Γενικά την βρήκα μία μέτρια ιστορία, με έξυπνο σενάριο, αλλά με κάποια προβλήματα στην αφήγηση και την σκηνοθεσία. Διαβάζεται ευχάριστα, αλλά δεν είναι αξιομνημόνευτη. Το σχέδιο το βρήκα απλά καλό.

 

Η προτελευταία ιστορία κάνει μία διαπίστωση καθώς λέει στον πρωταγωνιστή της “Άργησες Μίκυ!”. :) Ο φίλος μας χουζουρεύει μακαρίως στην πολυθρόνα του σαλονιού του κι έχει ξεχάσει εντελώς μία υποχρέωσή του. Το τηλέφωνο χτυπάει κι ο Πλούτο του το πηγαίνει. Στην άλλη άκρη της γραμμής βρίσκεται η Μίννι, η οποία περιμένει από τον αρραβωνιαστικό της να την συνοδέψει στο θέατρο. Ο Μίκυ αρχίζει να αγχώνεται γιατί έχει αργήσει και δεν έχει πάρει ακόμα το επίσημο ένδυμά του από το καθαριστήριο. Για να εξοικονομήσει λίγο χρόνο, στέλνει τον πιστό του σκύλο να φέρει το σμόκιν του, αλλά εκείνος θα επιστρέψει με λάθος ένδυμα, το οποίο φαίνεται να έχει κάποιες παράξενες ιδιότητες. Άραγε θα προλάβει ο Μίκυ να βρεθεί εγκαίρως στο ραντεβού του και ποιες παρεξηγήσεις θα δημιουργηθούν κατά την διάρκεια? :thinking: Κι εδώ έχουμε ένα σενάριο, που δεν θα το χαρακτηρίζαμε πρωτοκλασάτο. Το σενάριο, δίνει ποιοτικά λεπτά συμμετοχής στον αγαπημένο μας Πλούτο και μοιάζει με παιδικό παραμύθι. Η πλοκή είναι γρήγορη, αλλά όχι βιαστική και τα γκαγκ που φιλοξενούνται είναι περισσότερο για τους αναγνώστες μικρότερης ηλικίας. Το φινάλε είναι συμπαθητικό κι...αγαπησιάρικο, αλλά δεν μπορεί να ανατρέψει την γνώμη μου. Γενικά δεν μετάνιωσα που την διάβασα, αλλά δεν την βρήκα κάτι το ιδιαίτερο. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Θα κλείσουμε με την ιστορία “Πρωτοποριακή διαφήμιση”, στην οποία πρωταγωνιστούν δύο γνωστά μας ξαδέλφια. Ο Φέθρυ, μέσα σε έναν από τους πολλούς επιμορφωτικούς οίστρους του, καταφέρνει να πάρει πτυχίο διαφήμισης και μάρκετινγκ δι’ αλληλογραφίας. Έτσι, περιχαρής και γεμάτος αυτοπεποίθηση πηγαίνει στο πρώτο σούπερ μάρκετ που βρίσκει και προσπαθεί να πείσει τον ιδιοκτήτη του να τον διαφημίσει, προκειμένου να φέρει περισσότερους πελάτες στο μαγαζί του. Εννοείται ότι οι μέθοδοί του είναι καταστροφικές. Περνώντας κάποια στιγμή από το σπίτι του Ντόναλντ θα πιάσουν την κουβέντα για την νέα του ειδικότητα και θα τον πείσει να συνεταιριστούν και να ανοίξουν μία διαφημιστική εταιρεία. Ο Ντόναλντ δέχεται και η έδρα της εταιρείας στήνεται στο γκαράζ του. Τα δύο ξαδέλφια, λοιπόν, θα ξεκινήσουν ένα μακρύ ταξίδι προς άγραν πελατών, το οποίο, όμως, φαίνεται να είναι αρκετά επίπονο. Λέτε να καταφέρουν αυτή την φορά να στεριώσουν σε αυτή την δουλειά? :P Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα σενάριο το οποίο έχει χτιστεί επάνω σε ένα κλασικό μοτίβο, αυτό της συνεργασίας των δύο εξαδέλφων, η οποία φαίνεται από την αρχή ότι θα καταλήξει σε φιάσκο. Ο “διαβασμένος” αναγνώστης δεν θα παραξενευτεί με την πορεία και την κατάληξη της υπόθεσης. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι το κατά πόσο θα τον διασκεδάσουν τα χιουμοριστικά γκαγκ που φιλοξενούνται στην ιστορία. Παραδέχομαι ότι στην συγκεκριμένη ιστορία υπάρχουν μερικές σκηνές που μου έφεραν ένα χαμόγελο στα χείλη, αλλά σε γενικές γραμμές δεν υπήρχε κάτι το αξιοσημείωτο. Έχουμε διαβάσει πάμπολλα σενάρια παρόμοιας θεματολογίας, που δεν μας κάνουν αίσθηση πλέον. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο, προς καλό.

 

Νιώθοντας την ανάγκη να κάνω ένα γενικό σχόλιο, το συγκεκριμένο τεύχος μού φαίνεται ότι ζήλεψε κάτι από την συνήθεια που έχει το ΚΟΜΙΞ. Να έχει, δηλαδή, μία πολύ καλή ιστορία σαν κεντρική και οι υπόλοιπες να είναι από το τρίτο (και βάλε) ράφι. :lol:  

 


:beer5:

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.