Jump to content
Gong

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 314[Απίθανοι και φανταστικοί φάκελοι:Αποστολή εξετελέσθη]

Πώς σας φάνηκε το τεύχος;  

5 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Posted (edited)

image.thumb.png.36ae6505bd901bc0049f28035a188b15.png

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΞΕΤΕΛΕΣΘΗ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΥΣΤΟΜΑΧΙΑ
  • ΤΡΟΜΟΣ ΣΤΑ FM
    ΟΙ ΜΟΥΡΓΟΛΥΚΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΚΟΥΦΑΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ
  • ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
    Ο ΟΡΑΤΙΟΣ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΘΕΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΙΚΡΟΕΠΙΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙ ΕΝΑΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
  • ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ
    Ο ΓΚΟΥΦΟΛΥΚΟΣ ΤΡΙΓΥΡΝΑ ΣΤΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΡΙΑΛΙΤΥ ΣΩΟΥ ΣΤΟ ΑΛΛΟ
  • ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
    ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ, Ο ΤΖΙΜ Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΤΡΩΕΙ ΚΑΤΑΚΕΦΑΛΑ ΕΝΑΝ ΚΕΡΑΥΝΟ
  • Ο ΑΥΤΟΜΑΤΟΣ ΠΩΛΗΤΗΣ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΚΑΙ Ο ΦΕΘΡΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΕΝΑ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΕΙ ΣΝΑΚ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 19/6 (Νο. 314)

 

Edited by Ilias12
  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η ιστορία των “Απίθανων & Φανταστικών φακέλων” συνεχίζεται στο αγαπημένο μας περιοδικό, με το τρίτο μέρος να αποκαλείται “Αποστολή εξετελέσθη”. Η συντακτική ομάδα του περιοδικού φαίνεται να έχει ενισχυθεί από την τελευταία φορά, μιας και η Ρόζα ένωσε τις δυνάμεις της με τον Ντόναλντ και τον Σπιν. Η ιστορία αρχίζει με μία μικρή ανακεφαλαίωση κι αμέσως μετά, μία νέα κάψουλα έρχεται από το μυστηριώδες σύστημα αεραγωγών, η οποία φέρει μία καινούργια αποστολή. Σύμφωνα με αυτή, ένας μεγάλος διατροφικός κίνδυνος έχει κάνει την εμφάνισή του και η ανθρωπότητα κινδυνεύει. Μία μυστηριώδης και καλά κρυμμένη οργάνωση, ονόματι Σ.Ο.Δ.Α., έχει στα σκαριά ένα ύπουλο σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο μία ειδική ακτινοβολία διαχέεται στην ατμόσφαιρα, μέσω των εκπομπών μαγειρικής κι αναγκάζει ασυναίσθητα τους ανθρώπους να τρώνε λαίμαργα και με λάθος τρόπο. :gyros: Όλο αυτό, γίνεται σκόπιμα κι έχει σαν ζητούμενο την βαρυστομαχιά της ανθρωπότητας. Οι φίλοι μας, λοιπόν, καλούνται να ερευνήσουν αυτή την παλαβή υπόθεση και να εντοπίσουν αν όλα αυτά είναι προϊόντα φαντασίας ή έχουν κάποια λογική υπόσταση. Σε αυτό τους το ταξίδι, θα έχουν την βοήθεια και των άλλων δύο φίλων τους, της Μπουμπούς και του Μπουλ. Το ποια συμπεράσματα θα βγουν, θα το μάθετε αφού διαβάσετε την ιστορία. :P Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, ο αρχικός ενθουσιασμός με την έλευση της συγκεκριμένης σειράς, έχει μετατραπεί σε ένα ελαφρύ “μούδιασμα” κι ο βασικός λόγος είναι οι ιδέες που έχουν αποτυπωθεί στα σενάρια των ιστοριών. Έτσι κι εδώ, όταν έμαθα την νέα αποστολή των πρωταγωνιστών, ένιωσα ότι δεν θα διαβάσω κάτι καλό. Δυστυχώς, το σενάριο βγάζει την κλασική, πλέον, παιδικότητα, που αγγίζει τα όρια του αδιάφορου. Ειδικά μετά την εμφάνιση του κυρίου Πουτίγκα, η ιστορία με έχασε. :( Το θετικό είναι ότι όλη η παρέα, πλέον, είναι ενωμένη, το μυστήριο του παρατηρητή καλά κρατεί (αν και νομίζω ότι κάπου πάει το μυαλό μου), καθώς και η σχέση του Ντόναλντ με τις, μέχρι στιγμής, αποστολές. Αυτά είναι τα μόνα που θα κρατήσω. Το μόνο που μένει τώρα είναι να δούμε πώς θα τελειώσει και να ελπίζουμε ότι θα δούμε θεαματικές αλλαγές στο τελευταίο μέρος. :pray: Για το σχέδιο δεν έχει αλλάξει κάτι από την αρχική μου τοποθέτηση. Μου άρεσαν ιδιαίτερα τα σώματα από φρούτα και λαχανικά. :)

 

Ραδιοφωνικού περιεχομένου είναι η επόμενη ιστορία του τεύχους, η οποία τιτλοφορείται: “Τρόμος στα FM”. Η Λιμνούπολη φαίνεται πως διαθέτει πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, τα μέλη και οι φανατικοί ακροατές των οποίων, παράτησαν για λίγο τα μικρόφωνα και τα μεγάφωνα και συγκεντρώθηκαν στο λιμάνι για να γιορτάσουν το αγαπημένο τους επικοινωνιακό μέσο. Έτσι, λοιπόν, διοργανώθηκε το φεστιβάλ “Μέρες ραδιοφώνου” κι όλοι φαίνεται να περνούν καλά. Ακόμα και διάφοροι διαγωνισμοί διοργανώνονται, προκειμένου να ενισχύσουν το χαρούμενο κλίμα που επικρατεί. Όλο αυτό, όμως, φαίνεται να διακοπτεται απότομα, όταν ξαφνικά από τα μεγάφωνα όλων των σταθμών θα παρεμβληθεί μία συχνότητα, που θα προκαλέσει πονοκέφαλο σε όσους την ακούνε. Στα decks βρίσκονται οι Μουργόλυκοι, οι οποίοι θα απαιτήσουν ένα σεβαστό χρηματικό αντίτιμο, προκειμένου να σταματήσουν αυτή την ηχορύπανση. Άραγε θα κερδίσουν αυτή την φορά ή θα την πατήσουν όπως πάντα? :thinking: Πρόκειται για ένα σενάριο που στηρίζεται επάνω σε μία έξυπνη ιδέα, η οποία αποτίει φόρο τιμής σε ένα μέσο που μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε παρωχημένο στην εποχή μας, αλλά (ευτυχώς για εμάς) αρνείται να σβήσει οριστικά. :) Αξίζει να αναφέρουμε ότι υπάρχουν αρκετές σκηνές που βγάζουν καλής ποιότητας χιούμορ και σάτιρα. Το σχέδιο των Μουργόλυκων ήταν αρκετά ευφυές και με την κατάλληλη διαχείριση θα αποκτούσε μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Και κάπου εδώ τελειώνουν τα θετικά. Η πλοκή βγάζει μεγάλη υπερβολή και τα γκαγκ που υπάρχουν δεν με κάλυψαν. Το φινάλε, μπορεί να ενισχύει το αίσθημα τής ομαδικότητας, το βρήκα, όμως, πολύ βιαστικό κι εύκολο. Γενικά είναι μία ιστορία που δεν μου έκανε κλικ, αλλά δεν μετάνιωσα που την διάβασα. Το σχέδιο ήταν εντελώς εκτός του γούστου μου. Χοντροκομμένοι χαρακτήρες, ατσούμπαλο background και πολλά “αφηρημένα” καρέ, συνέθεσαν ένα αποτέλεσμα απογοητευτικό. :(

 

Η τρίτη ιστορία του τεύχους μάς έρχεται από την σειρά “Τα μυστήρια της θείας Πουλχερίας” κι έχει τίτλο “Το τελευταίο κεφάλαιο”. Η αξιαγάπητη θεία του Μίκυ φαίνεται ότι αντιμετωπίζει προβλήματα με ένα παλιό γραφείο-αντίκα, που αγόρασε πρόσφατα και παίρνει τον ανιψιό της για να του ζητήσει βοήθεια. Εκείνος της υπόσχεται ότι θα την φέρει σε επαφή με έναν φίλο του, που πιάνουν τα χέρια του που δεν είναι άλλος από τον Οράτιο. Ο φίλος μας θα πάρει τα όρη και τα βουνά και με μεγάλη δυσκολία, και ύστερα από πολλές επισκευές βλαβών που θα βρει στον δρόμο του, θα φτάσει στο κατώφλι του σπιτιού της θείας Πουλχερίας. Εκεί, αφού καταφέρνει να της ξεμαγκώσει το συρτάρι του γραφείου, θα βρουν μέσα σε αυτό διάφορα έγγραφα, τα οποία αποτελούν το τελευταίο κεφάλαιο ενός μυθιστορήματος. Έτσι, οι δύο τους, μαζί και με τον συμπαθή Κτηνίατρο του χωριού, θα ενώσουν τα αστυνομικά τους δαιμόνια και θα αρχίσουν να ψάχνουν για τον μυστηριώδη συγγραφέα. Άραγε σε που θα καταλήξουν οι έρευνες? Έχουμε να κάνουμε με μία ιστορία, που σίγουρα δεν πληροί τις κατάλληλες προϋποθέσεις να φιγουράρει στην πρώτη θέση των ιστοριών του τεύχους, αλλά την βρήκα πολύ συμπαθητική. Η πλοκή ξεκινάει ανάλαφρα, αλλά στην πορεία αλλάζει πρόσωπο και μεταμορφώνεται σε ένα light αστυνομικό μυστήριο. Όλοι οι χαρακτήρες “έπαιξαν” όμορφα, με πρώτο και καλύτερο τον Οράτιο, ο οποίος ήταν στο στοιχείο του. :)  Υπάρχουν λίγες αλλά καλές σκηνές που βγάζουν χιούμορ, ενώ το φινάλε κλείνει την ιστορία εξίσου χαριτωμένα. Γενικά την βρήκα μία ωραία προσπάθεια. Το σχέδιο αποδίδει τους χαρακτήρες πολύ στενόμακρους, αλλά σε γενικές γραμμές μού άρεσε.

 

Και πάνω που είχαμε αρχίσει να ξεχνάμε το σύμπαν του “X-Mickey”, έρχεται η σύντομη ιστορία με τίτλο “Τηλεοπτικός καλεσμένος” για να την επαναφέρει στην μνήμη μας. Ο Γκουφόλυκος έχει επιλέξει ένα περίεργο επάγγελμα, σύμφωνα με το οποίο πηγαίνει σαν καλεσμένος από την μία εκπομπή ριάλιτι, στην άλλη. Την εμπειρία από τον συγκεκριμένο χώρο θα την αφηγηθεί σε έναν φίλο του από τον κόσμο του απίθανου και μάλιστα θα του κάνει και ζωντανή επίδειξη. Τελικά, εύκολα μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο επαγγελματίας καλεσμένος τηλεοπτικών εκπομπών, κάνει μία ιδιαίτερα επίπονη κι επικίνδυνη εργασία. :P Ενώ μου αρέσουν οι μεγάλες ιστορίες της σειράς, άλλο τόσο με απογοητεύουν οι μικρές, με την παρούσα να μην αποτελεί εξαίρεση. Το σενάριο, ουσιαστικά, είναι μία σάτιρα των διαφόρων ριάλιτι σόου που εμφανίζονται στην τηλεόραση κι αν αναλογιστούμε ότι η ιστορία είναι Ιταλικής προέλευσης, βρίσκουμε πολλές ομοιότητες με τα δικά μας χάλια ριάλιτι. :P Η πλοκή είναι γραμμική και δεν εμφανίζει κάποιο ενδιαφέρον, ενώ και το χιούμορ (με εξαίρεση στο τέλος) είναι κακής ποιότητας. Παραδέχομαι, όμως, ότι το φινάλε είχε μία ανατροπή και πρωτοτυπία. Το σχέδιο ήταν κλάσεις ανώτερο από το σενάριο.

 

Σύντομων ιστοριών συνέχεια κι ο Τζιμ ο τρομερός αναλαμβάνει τα ηνία του πρωταγωνιστή στον “Κεραυνοβόλο έρωτα”, που προέρχεται από την σειρά “Ο σύμβουλος της καρδιάς”. Ο άξεστος φίλος μας απολαμβάνει το ετήσιο μπάνιο του στο βαρέλι, όταν ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας τού φέρνει μία επιστολή. Σε αυτήν, η/ο αποστολέας διερωτάται αν τελικά υπάρχει κεραυνοβόλο χτύπημα ή όχι? Σε αυτό το θεμελιώδες κι άκρως φιλοσοφικό ερώτημα καλείται (άγνωστο γιατί) να απαντήσει ο Τζιμ, ο οποίος φαίνεται ότι δεν έχει κατανοήσει πλήρως την ερώτηση και η μία παρεξήγηση διαδέχεται την άλλη, μέχρι που ένας πραγματικός κεραυνός θα πέσει κι όλα φαίνεται να παίρνουν μία διαφορετική τροπή. Πάνω που άρχισα να συμπαθώ τον χαρακτήρα, με τις ιστορίες που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο περιοδικό, έρχεται η συγκεκριμένη ιστορία και τα χαλάει όλα. :P Πρόκειται για ένα εντελώς αδιάφορο σενάριο, που δεν έχει λόγο ύπαρξης. Η πλοκή προσπαθεί να βγάλει χιούμορ, αλλά δεν το πετυχαίνει, ενώ πολλά σημεία είναι σαχλά και δεν βγάζουν ιδιαίτερο νόημα. Το ίδιο ισχύει και για το φινάλε. Το μόνο θετικό της συγκεκριμένης ιστορίας είναι ότι είναι...σύντομη. :P Προσπερνάμε λοιπόν. Το σχέδιο, αν και παραφορτωμένο, δεν ήταν του πεταματού. Το βρήκα απλά μέτριο.

 

Στην τελευταία ιστορία του τεύχους, βρισκόμαστε στα γραφεία των “Παπιονέων”, όπου ο Ντόναλντ με τον Φέθρυ τσακώνονται με τον εργοδότη τους για έναν “Αυτόματο πωλητή”. Στο γραφείο δεν υπάρχει αυτόματη μηχανή πώλησης ροφημάτων και τα δύο ξαδέλφια ζήτησαν από τον θείο Σκρουτζ να τους αγοράσει μία, για να μην υποχρεώνονται να αγοράζουν τον καφέ τους από την καφετέρια του ισογείου (ιδιοκτησίας του Σκρουτζ) η οποία είναι πανάκριβη. Εκείνος, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν θέλει ούτε να ακούσει για την εν λόγω αγορά. Κάποια στιγμή, τα δύο ξαδέλφια ακούνε από την τηλεόραση για έναν υπερσύγχρονο αυτόματο πωλητή, ονόματι ΣΝΑΚ 3000, ο οποίος θα παρουσιαστεί στην προγραμματισμένη δεξίωση τύπου και μάλιστα μερικά κομμάτια θα δοθούν σε όλους τους προσκεκλημένους. Η χαρά τους θα ενισχυθεί όταν θα βρουν την πολυπόθητη πρόσκληση και θα πάνε στην δεξίωση, με την σιγουριά ότι θα τους δοθεί δώρο η πρωτοποριακή συσκευή. Εκεί, όμως, τους περιμένει μία δυσάρεστη έκπληξη! :wow: Όμορφο σενάριο, που στηρίζεται επάνω στον κάκιστο χαρακτήρα του Σκρουτζ. :moutra2: Η πλοκή περιέχει πολλά γκαγκ στα οποία επικρατεί το κωμικό στοιχείο, ενώ δεν λείπει και το στοιχείο της έκπληξης. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι το φινάλε το βρήκα κάπως υπερβολικό σε σύγκριση με την υπόλοιπη ιστορία. Γενικά, όμως, μου άφησε θετικές εντυπώσεις. :) Το σχέδιο το βρήκα αρκετά καλό. Χιουμοριστική προσθήκη, στο πρώτο καρέ της ιστορίας, ο υπερήρωας που βγαίνει από το παράθυρο. :P

 


:beer:

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μίκυ Μάους 314 και Απίθανων και Φανταστικών συνέχεια είχαμε στην κύρια ιστορία. Δε μπορώ να πω ότι ήταν το αγαπημένο μου μέρος αυτού του arc, νομίζω ότι από τα τρία είναι αυτό που μου άρεσε λιγότερο μέχρι τώρα, αλλά βοήθησε στην ένταξη της Μπουμπούς και του Μπουλ στην ομάδα προκειμένου να φτάσουμε στην κορύφωση του τελευταίου επεισοδίου. Είχε περισσότερο στόχο το bonding και την ανάπτυξη χαρακτήρων και λιγότερο το να καλύπτεται με ένα πέπλο μυστηρίου όπως τα προηγούμενα μέρη. Το σχέδιο παραμένει πολύ ωραίο και όπως πάντα βάζει τη φαντασία και το σουρρεαλιστικό στοιχείο στο παιχνίδι εξαιτίας της φύσης της ιστορίας.

 

Η δεύτερη ιστορία με το ραδιόφωνο με έκανε να συμπάσχω με τους ήρωες λόγω της αγάπης μου για το ραδιόφωνο (τόσο ως ακροατής όσο και σαν ραδιοφωνικός παραγωγός), οπότε το δράμα τους όσο τους βασάνιζε με τα λογύδρια και τα τραγούδια του ο Παππούς Μουργόλυκος το ένιωσα κι εγώ :) Μου άρεσε επίσης το σχέδιο. Η τρίτη ιστορία του Οράτιου ήταν μία από τις λίγες που τον βλέπω να πρωταγωνιστεί και είχε την πλάκα της χωρίς να αποτελεί κάτι το εξαιρετικό. 

 

Οι μικρές ιστοριούλες δε με ενθουσιάζουν και του Τζιμ δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Γενικά στα τελευταία τευχάκια έχει σταθερή παρουσία, αλλά δεν έχω βρει κάτι πολύ καλό. Από την άλλη η ιστορία του Γκουφόλυκου με τα τηλεοπτικά στούντιο, παρ' ότι είναι πολύ μικρή σε αριθμό σελίδων έχει αυτήν την ωραία ανάπτυξη που ολοκληρώνεται κυριολεκτικά στο τελευταίο καρέ και σε ενθουσιάζει. Τέλος η γκαφατζίδικη περιπέτεια των Ντόναλντ-Φέθρυ ξεκινά αρκετά υποσχόμενη, αλλά όπως είπε και ο Indian το φινάλε της είναι κάπως υπερβολικό σε σχέση με την ανάπτυξη που είχε. Το σχέδιο μου άρεσε αρκετά.

 

Δυνατό τευχάκι με την κύρια ιστορία να τραβάει κουπί και τις υπόλοιπες να παίζουν υποστηρικτικό ρόλο καταφέρνοντας να διασκεδάσουν τον αναγνώστη :) 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #314 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον φίλτατο MoM @nikolas12).

tn_MIKYMAOUSE_0314.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:
Ιστορίες.

Απίθανοι και φανταστικοί φάκελοι.

"Αποστολή εξετελέσθη." (Γ' επεισόδιο.)


Η συντακτική ομάδα των "Νέων Απίθανων και Φανταστικών είναι πλέον τριμελής.

 

Ο Σπίν κάνει ανακεφαλαίωση της κατάστασης στην Ρόζα και στον Ντόναλντ. Από τέρατα που στραγγίζουν μνήμες περάσαμε σε μόδιστρους που ήθελαν να κατακτήσουν τον κόσμο μέσω της υψηλής ραπτικής. Αν και σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν ήταν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Τώρα υπάρχει ένας τρίτος σωλήνας που τον "τράβηξε" η Ρόζα οπότε έχει αυτή την τιμή να τον ανοίξει.

 


Υπάρχει μία μυστική οργάνωση που ελέγχει την διατροφή μας μέσω των τηλεοπτικών εκπομπών μαγειρικής. Μέσω μίας ειδικής ακτινοβολίας οδηγούν τον κόσμο σε λάθος διατροφικές συνήθειες με αποτέλεσμα την βαρυστομαχιά. Η Ρόζα είναι σε κατάσταση "τι στο καλό διαβάζω εδώ πέρα." Γνώριμη φυσικά για τους άλλους δύο της παρέας. Τώρα μένει μόνο να βρούνε ένα τρόπο να μπούνε σε ένα τηλεοπτικό στούντιο. Δύσκολο; Όχι τόσο. Η Μπουμπού ως ιδιοκτήτρια αλυσίδας εστιατορίων στο Παπιοχώρι είναι η κριτής σε μία εκπομπή μαγειρικής.

Βέβαια από το σοκ που έπαθε όταν τους είδε δεν άρθρωσε λέξη στην κάμερα. Εννοείτε ,φυσικά, πως είπε στους σωματοφύλακες, να τους πετάξουν έξω μόλις άκουσε την παλαβή ιστορίας τους. Οι φίλοι μας απογοητευμένοι ετοιμάζονται να αναχωρήσουν. Μέχρι που ο Ντόναλντ τρώει μία μελιτζάνα κατακέφαλα. Ο Μπούλ προμηθεύει με φρέσκα λαχανικά το στούντιο. Είναι και αυτός που θα τους ξεφορτώσει στα ενδότερα. Παράλληλα η Μπουμπού ενημερώνετε για την εκπομπή ενώ την παρακολουθεί ένα μυστηριώδης τύπος από το προσωπικό.

Η Μπουμπού κάνει έρευνες μέχρι που βρίσκει ένα περίεργο μηχάνημα σε μία από τις κάμερες. Δε προλαβαίνει να το εξετάσει ενδελεχώς γιατί δέχεται επίθεση. Οι φίλοι μας εν τω μεταξύ μαθαίνουν ότι στην αγορά θα γίνουν κάποια γυρίσματα της εκπομπής. Με την πρόφαση ότι μεταφέρουν ένα πιάνο (όντως) μπαίνουν μέσα. Κρυμμένοι στο πιάνο ,και αφού ο ένας από τους φύλακες δοκίμασε τις ικανότητές του στο πιάνο, αποχωρούν γιατί τα γυρίσματα αναβλήθηκαν. Οι φίλοι μας βγαίνουν από το έγχορδο όργανο.

Ο Ντόναλντ δέχεται μία μελιτζάνα στο κεφάλι. Συνηθισμένα πράγματα. Το ασυνήθιστο είναι ότι δε την πέταξε ο Μπούλ. Μετά από λίγο εμφανίζονται και η Μπουμπού με τον Μπούλ μέσα σε ένα καταιγισμό ζαρζαβατικών. που δρουν αυτοβούλως. Η Μπουμπού τους εξιστορεί τι πέρασε. Για το μηχάνημα που βρήκε συνδεδεμένο με την κάμερα. Και τον μυστηριώδη εικονολήπτη που βγήκε εκτός μάχης μόλις την κατέστρεψε. Κοινώς μεταμορφώθηκε σε ένα ανθρωποειδές από λαχανικά και σωριάστηκε στο πάτωμα.

Τα λαχανικά συγκεντρώνονται και ετοιμάζονται για εκ νέου επίθεση μέσω του αρχηγού τους του Κυρίου Πουτίγκα. Που τυγχάνει να είναι και ο παραγωγός της εκπομπής που συμμετέχει ως κριτής η Μπουμπού. Ο Ντόναλντ εν τέλει θυμήθηκε ότι όσα έχουν περάσει μέχρι τώρα ήταν δημιουργήματα της παιδικής του φαντασίας. Τα είχε φτιάξει ένα Καλοκαίρι στο Παπιοχώρι που ήταν άρρωστος με πυρετό και δε μπορούσε να βγει έξω. Μόλις έγινε καλά τα έβαλε σε ένα συρτάρι και τα ξέχασε.

Μετά από μία αμφίρροπη μάχη τα υγιεινά τέρατα εξοντώθηκαν. Ο Κύριος Πουτίγκας έγινε κανονική πουτίγκα. Η συντακτική ομάδα του περιοδικού απόκτησε δύο καινούρια μέλη. Πίσω στα γραφεία του περιοδικού η Ρόζα τους δείχνει το περιοδικό που της έφερε ο πρώην αρχισυντάκτης. Το τεύχος αυτό δε κυκλοφόρησε ποτέ. Αφορά τα ταξίδια στον χρόνο. Μη ξεχνάμε και τον μυστηριώδη τύπο που τους παρακολουθεί συνέχεια. Ενωμένη η παρέα πρέπει να επιστρέψει στο Παπιοχώρι.

 

   

 

 


"Τρόμος στα FM."

Φανατικοί ακροατές Λιμνουπολίτικων ραδιοφωνικών σταθμών προσπαθούν να σώσουν τα ευήκοα ωτά τους από το παραλήρημα του "Χάρη."

"Το τελευταίο κεφάλαιο."

Ο Οράτιος επισκέπτεται την Πουλχερία την θεία του Μίκυ. Στον δρόμο για την αναζήτηση ενός μυστηριώδους συγγραφέα ο Οράτιος επισκευάζει ό,τι βρει μπροστά του.

"Τηλεοπτικός καλεσμένος."

Ο Γκουφόλυκος ξεναγεί τον φίλο του στην μαγεία των τηλεοπτικών πλατώ.

"Κεραυνοβόλος έρωτας."

Περί έρωτος η ιστορία και εμείς μαθαίνουμε τα πάντα από τον φίλτατο ορεσίβιο.

"Ο αυτόματος πωλητής."

Ντόναλντ και Φέθρυ ζητούν απεγνωσμένα από τον Θείο τους έναν αυτόματο πωλητή για το γραφείο. Μέχρι που πάνε σε μία παρουσίαση ενός...

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντοναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Το προτελευταίο επεισόδιο είναι το ίδιο διασκεδαστικό, αγωνιώδες και περιπετειώδες όπως τα δύο προηγούμενα. Δυστυχώς η ευτυχώς με το επόμενο και τελευταίο επεισόδιο κλείνει ένας υπέροχος μήνας Δυστυχώς γιατί θα τελειώσει και ευτυχώς γιατί θα γίνουν οι αποκαλύψεις. Δύο μέρες έμειναν!!! 

Το τεύχος συνεχίζει με μία ιστορία ραδιοφωνικής αναζήτησης στα FM. Έχει αγωνία, χιουμοριστικές πινελιές και τον "Χάρη" να τα δίνει όλα. Συμπαθητικό και το σχέδιο. Τρίτη ιστορία του τεύχους μία περιπέτεια αναζήτησης και επιδιορθώσεων. Αρκετά καλή. Καιρό είχαμε να δούμε την Θεία Πουλχερία. Ακολουθεί μία μικρή ιστορία με τον Γκουφόλυκο. Για μία ανάγνωση καλή είναι αλλά μέχρι εκεί. Στην προτελευταία ιστορία του τεύχους ο αγαπητός ορεσίβιος μας δίνει συμβουλές περί κεραυνοβόλου έρωτος. Μπορεί να μην σας χτυπήσει ο έρως στο κεφάλι αλλά θα περάσετε ευχάριστα διαβάζοντάς την θαρρώ. Το τεύχος κλείνει με μία ιστορία με τα δύο ανίψια να δίνουν ρέστα. Το περιοδικό μας έχει συνηθίσει σε πολύ καλύτερες τελευταίες ιστορίες από αυτήν.

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. Απίθανοι και φανταστικοί φάκελοι: "Αποστολή εξετελέσθη." (Γ' επεισόδιο.)
2. "Το τελευταίο κεφάλαιο."
3. "Τρόμος στα FM."
4. "Κεραυνοβόλος έρωτας."
5. "Ο αυτόματος πωλητής."
6. "Τηλεοπτικός καλεσμένος."


8.4/10!!! Άλλο ένα απολαυστικό τευχάκι!!! Προτείνεται ανεπιφύλακτα για καλοκαιρινή ραστώνη!!! :D

:hop::hop::hop: 
 

 

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το διάβασα επιτέλους χθες βράδυ. 

 

Να πω την αλήθεια, η κεντρική ιστορία όσο πάει μου φαίνεται όλο και πιο αδιάφορη. Εκεί που περίμενα μια ιστορία-αφιέρωμα στον Τζούνιορ Ντακ που ποντάρει στη νοσταλγία και στις σχέσεις της παρέας του πλέον ως ενήλικες, έχουμε απλά ολοένα και πιο εξωφρενικές υποθέσεις, οι οποίες είχαν πλάκα όταν βρίσκονταν στην παιδική τους φαντασία στις παλιές ιστορίες, αλλά όταν τις πλασάρουν ως πραγματικές εντός του σύμπαντός τους, κάτι δεν κολλάει τόσο. Θα μου πείτε τόσα και τόσα "απίθανα και φανταστικά" (pun intended) έχουμε δει σε κόμικς Disney, αυτό σε πείραξε; Όντως, αλλά νομίζω ότι φταίει πως προσπαθούν να αναπαραστήσουν τις περιπέτειες της παρέας του Τζούνιορ σε μια πιο ενήλικη ζωή, από λάθος σκοπιά. Το ωραίο είναι η φαντασία να μένει φαντασία. Όταν έπαιζαν ως παιδιά και φαντάζονταν τόσα και τόσα, σου έδινε μια αίσθηση της ατελείωτης παιδικής τους ευρηματικότητας και ταυτιζόσουν, με την έννοια ότι κι εσύ με τους φίλους σου ως παιδί μπορεί να σκαρφιζόσουν εξίσου εξωφρενικές ιστορίες στο παιχνίδι. Θα δούμε πώς θα κλείσει η ιστορία κιόλας, ίσως αλλάξω γνώμη, αλλά συνολικά μάλλον αρπαχτή θα την χαρακτήριζα που βασίζεται στο ότι "δες, η παρεά του Παπιοχωριού μεγάλη, σίγουρα θες να το διαβάσεις αυτό".

 

Όσον αφορά τις υπόλοιπες ιστορίες:

- Διασκεδαστικός ο "Τρόμος στα FM", ειδικά οι διασκευές τραγουδιών που τραγουδούσε ο Παππούς Μουργόλυκος.

- Το "Τελευταίο Κεφάλαιο" για κάποιο λόγο δε με τράβηξε, βαρέθηκα στη μέση της ιστορίας.

- Την ιστορία με τον Τζιμ τον Τρομερό την απέφυγα παραδειγματικά όπως συνήθως.

- Ο "Τηλεοπτικός Καλεσμένος" είχε πλακίτσα και τον υπέροχο σουρρεαλισμό του σύμπαντος του Γκουφολύκου.

- Στον "Αυτόματο Πωλητή" επίσης γέλασα πολύ με τις προσπάθειες του Ντόναλντ και του Φέθρυ. 

 

Συνολικά, για μένα αδιάφορη πρώτη ιστοριά αλλά είχε τουλάχιστον 2 καλές μέσα σαν τεύχος.

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.