Jump to content
ΚΟΜΙΞ

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥS 198 [Επαυξημένη Πραγματικότητα του Claudio Sciarrone]

Πώς σας φάνηκε το τεύχος;   

3 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

mm198-960x600-thumb-large.thumb.jpg.f47998588af555f6a8b6f7092a158ddd.jpg

 

Η κύρια ιστορία του τεύχους είναι η Επαυξημένη Πραγματικότητα σε σενάριο Alessandro Sisti και σχέδιο Claudio Sciarrone. Το σχέδιο του Claudio είναι πολύ μοντέρνο και διχάζει κάποιες φορές. Προσωπικά είμαι περίεργος να διαβάσω την ιστορία όντας φαν της τεχνολογίας :) 

6 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΕΠΑΥΞΗΜΕΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
    ΤΑ ΝΕΑ ΓΥΑΛΙΑ ΤΟΥ ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΟΜΠΑΞ ΦΙΛΤΡΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΗ
  • Ο ΣΥΝΗΘΗΣ ΥΠΟΠΤΟΣ
    Ο ΜΙΚΥ ΕΧΕΙ ΣΤΗΣΕΙ ΚΑΡΑΟΥΛΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΠΗΤ, ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΠΟΝΔΙΑ ΤΟΥ
  • Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΕΠΤΑ
    ΟΙ ΜΟΥΡΓΟΛΥΚΟΙ ΑΝΑΠΟΛΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
  • ΤΟ ΣΠΑΝΙΟ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΟ
    ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΚΑ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΕΥΡΕΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΑΚΡΙΒΑ
  • ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ & ΤΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ
    Ο ΓΚΟΥΦΥ ΣΥΝΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΡΟΚ ΝΤΑΜΑΡΗ, ΕΝΑΝ ΚΑΚΟΠΟΙΟ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ
  • Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ
    ΜΠΑΧΑΡΙΚΩΝ Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΚΑΙ Ο ΦΕΘΡΥ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ, ΜΕ ΤΟ ΠΙΟ ΑΡΓΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 30 Μαρτίου (Νο. 198)

 

Μένουν μόνο 2 τεύχη για το ΜΜ #200!:beer: 

Edited by ΚΟΜΙΞ
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οι ιστορίες τού τεύχους πρέπει να είναι οι εξής:

Πέντε από τις έξι ιστορίες προέρχονται από το Topolino 3147.

  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ πιστεύω ότι το διακοσιοστό τεύχος θα το γιορτάσουν με την ίδια μεγαλοπρέπεια, με την οποία γιόρτασαν τα τρία χρόνια τού περιοδικού. (Ποια μεγαλοπρέπεια, είπατε; Ακριβώς!) Αν ήταν να βγάλουν κάποια ειδική έκδοση, θα είχαν ήδη αρχίσει να τη διαφημίζουν, όπως γινόταν επί Τερζόπουλου. Έπειτα, το «200» δεν είναι τόσο σημαδιακό όσο το «100», και για το εκατοστό τεύχος δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το να γράψουν ένα «#100» στο εξώφυλλο, αντί για τον τίτλο τής κεντρικής ιστορίας.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ενημερώθηκε το πρώτο ποστ :) 

4 ώρες πριν, Kriton είπε:

Εγώ πιστεύω ότι το διακοσιοστό τεύχος θα το γιορτάσουν με την ίδια μεγαλοπρέπεια, με την οποία γιόρτασαν τα τρία χρόνια τού περιοδικού. (Ποια μεγαλοπρέπεια, είπατε; Ακριβώς!) Αν ήταν να βγάλουν κάποια ειδική έκδοση, θα είχαν ήδη αρχίσει να τη διαφημίζουν, όπως γινόταν επί Τερζόπουλου. Έπειτα, το «200» δεν είναι τόσο σημαδιακό όσο το «100», και για το εκατοστό τεύχος δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το να γράψουν ένα «#100» στο εξώφυλλο, αντί για τον τίτλο τής κεντρικής ιστορίας.

Καλά ναι παίζει να μην δούμε κάτι όντως αλλά πέρα γενικά πιστεύω ότι εκατό τεύχη έχουν βγάλει πολλά περιοδικά αλλά τα 200 και 300 τεύχη είναι πιο σπάνια οπότε για αυτό είπα μήπως δούμε κάτι... 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

O Κώστας @ΚΟΜΙΞ είναι ο μόνος στη χώρα που ελπίζει να δει επετιακό τεύχος #200!!!

:up: για αυτό!!!!!!

 

:dance2:

  • Funny 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ πάντως εύχομαι να βγάλει κάτι πιο σπέσιαλ για την περίσταση :pray: άλλα δεν πιστεύω ότι θα δούμε τίποτα... :NoNo:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #198 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον Πρωταπριλιάτικο @ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ...) 

tn_MIKYMAOUSE_0198.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Επαυξημένη πραγματικότητα."


Ο Σκρουτζ παρέα με τον Παντάξιο επισκέπτεται τα ανήψια του.

Θέλει να τους δόσει να δοκιμάσουν τα νέα γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητας που συνδεόνται στο διαδύκτιο και κάνουν τα πράγματα εικονικά πιστευτά. Όπως ένα κάστρο και μία πολυτελή ξαπλώστρα. Με μία βόλτα στην Λιμνούπολη και μέσω μίας εφαμογής μαθαίνουν για τις προσφορές των καταστημάτων ή ιστορικές πληροφορίες όπως για παράδειγμα για το άγαλμα του Κορνήλιου Κουτ. Μέχρι που εμφανίζεται και ο Ρόμπαξ στο πάρκο με την δική του εκδοχή των διαδραστικών γυαλιών. Μία νέα μονομαχία κροίσων μόλις ξεκίνησε.



Σκρουτζ και Τζον δε  λυπούνται τα έξοδα για διαφήμιση. Πράγμα περιττό όπως επισημαίνει ο Ντόναλντ μίας και οι Λιμνουπολίτες είναι λάτρεις της τεχνολογίας και θα τα αγόραζαν έτσι και αλλιώς. Μέχρι και οι Μουργόλυκοι αποφασίζουν να τα χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους χάρη στην βοήθεια της ιδιοφυίας της οικογένειας. Γιάννης και Σκρουτζ σε έναν πόλεμο εφαρμογών και δυνατοτήτων βλέπουν τα κέρδη τους να πέρνουν την ανιούσα ή την κατιούσα. Υπάρχουν εφαρμογές για όλα τα γούστα όπως ποικιλία επίπλων και αυτοκίνγτων ή ταξίδια σε άλες εποχές και άλλες χώρες. 

Στο λόφο Αμαξοφωνιά τώρα ο Σκρουτζ έχει την εντύπωση ότι σαν πολλά σκουπίδια πετάει ο Παντάξιος. Μία βουτιά στα δολλαριάκια του θα τον κάνει να ανακαλύψει την φρικτή αλήθεια. Ότι η τεχνολογία του χρησιμοποήθηκε από τους Μουργόλυκους προς όφελός τους και είχαν κλέψει αρκετά εκατομμύρια πετόντας ως Παντάξιοι τα σκουπίδια. Μετά από μία καταδίωξη συλλαμβάνονται. Σιγά-σιγά όλοι οι Λιμνουπολίτες βλέπουν το λάθος τους και αποφασίζουν να γυρίσουν στην πραγματικότητα και να κάνουν τον Ρόμπαξ να πληρώσει που τους εξαπάτησε παρουσιάζοντας χοντοκομένα ξύλα σαν έπιπλα και σακαράκες σαν πολυτελή αμάξια. Επίσης λόγω της εικονικής πραγματικότητας δεν έβλεπαν της αληθινές ανάγκες της πόλης τους. Η ιστορία κλείνει με το γνωστό γεύμα...

   



"Ο συνήθης ύποπτος."

Ο Μίκυ έχει πολλούς και διάφορους λόγους να υποπτεύεται τον Μαύρο Πητ. Κυρίως λόγω του παρελθόντος. Οπότε έχει στήσει καραούλι έξω από το σπίτι του. Μέχρι που εκείνος τον καλεί μέσα. 

"Η προδοσία του επτά."

Μία σχολική φωτογραφία γυρνάει στο παρελθόν τους Μουργόλυκους την εποχή που πηγαίνανε σχολείο. Σε μία ιστορία που ξεκινά θεατρικά και καταλήγει σε αστυνομική έρευνα.  Καλές οι αναπολήσεις όμως να κρύβουμε και την λεία από την τελευταία ληστεία. Ο "Χάρης" αναρρωτιέται ,στο τέλος, τι αμαρτίες πληρώνει για να έχει τέτοια εγγόνια... 

"Το σπάνιο ανταλλακτικό."

Ο Ντόναλντ σε μία απόπειρα να παρκάρει σπάει το πίσω αριστερά φανάρι του 313. Λόγω παλαιότητας του αμαξιού του είναι δυσεύρετο αλλά και πανάκριβο το γνήσιο ανταλακτικό. Αποφασίζει να το φτιάξει μόνος του. Ύστερα ήρθε ο Φέθρυ.

"Τα παιχνίδια & τα διαμάντια.

Ο Μίκυ συνοδεύει τον Γκούφυ μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό για να πάρει το τρένο για την Παιχνιδούπολη όπου γίνεται festival παιχνιδιών. Θα συνταξιδέψει με τον Ροκ Νταμάρη, έναν κακοποιό και έναν κοσμηματοπώλη που εξαπάτησε την ασφαλιστική του εταιρεία. 

"Η περιπέτεια των τριών μπαχαρικών."

Ντόναλντ και Φέθρυ μιας άλλης εποχής αγοράζουν πλοίο και μπαχαρικά και ετοιμάζονται να σαλπάρουν για να τα μοσχοπουλήσουν στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ολλανδία. Τουλάχιστον αυτή την πρόθεση έχουν.

Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός. Σοφή παροιμία. Όσο καλή και αν είναι η τεχνολογία και όσα καλά και ας μας προσφέρει αν δε την χρηαιμοποιούμε με σύνεση θα χάσουμε πολλά και θα κερδίσουμε ακόμα λιγότερα. Μέτρον άριστον χρειάζεται για όλα τα πράγματα. Σεναριακά η ιστορία δείχνει όμορφα και σωστά δομημένη. Παρουσιάζει σε δόσεις ισόποσες τόσο τα καλά όσο και τα αρνητικά της τεχνολογίας που πλέον είναι αναγκαίο "κακό." Ευτυχώς ή δυστυχώς. Διότι δε θα μάθουμε ποτέ αν θα ήμασταν καλύτερα ή χειρότερα χωρίς αυτήν. Σχεδιαστικά τώρα προβληματίστικα με την σχεδίαση των ανηψιών. Πάλευαν μέσα μου η συνήθης παρουσίαση τους με την φρεσκάδα που τους έδοσε η νέα τους εμφάνιση. Επειδή είμαι αρκετα retro τύπος κλίνω προς το πρώτο. Ανάμεικτα συναισθήματα δηλαδίς...

Η δεύτερη ιστορία του τεύχους ,εκτός από ότι είναι η δεύτερη ιστορία του τεύχους, είναι μία απλώς συμπαθητική ιστορία. Αυτό. Η επόμενη ιστορία μας δείχνει την εφηβική πλευρά των Μουργόλυκων που ούτε τότε ήταν αθώες περιστερές. Ιστορία διαφορετική από τις συνηθισμένες. Καλούτσικη και περνάει και κάποια μηνύματα αλτρουισμού και άμιλλας. Με την επόμενη ιστορία συνειδητοποίησα πόσο δεμένος είμαι με το αμάξι του Ντόναλντ. Ενω ξεκίναγε καλά με στεναχώρησε και η εξέλιξη και η αντίδραση του Ντόναλντ. Όλοι ξέρουμε την λογική του Γκούφυ. Δεν υπάρχει. Είναι διασκεδαστικά όμορφο πόσο μπορεί να σε χαλαρώσει ένας ήρωας με το να είναι απλά ο εαυτός του. Η διαφορά του με τον Φέθρυ είναι ότι δε γίνεται ποτέ εκνευριστικός. Το τεύχος κλείνει με μία ιστορία που ομολογώ με έκανε να γελάσω αρκετά σε κάποια σημεία και να την ευχαριστηθώ πραγματικά. Ο Φέθρυ είναι πιο απολαυστικός όταν δεν υποδύεται τον... Φέθρυ!!! 

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Επαυξημένη πραγματικότητα."
2. "Η περιπέτεια των τριών μπαχαρικών."
3. "Τα παιχνίδια & τα διαμάντια."
4. "Η προδοσία του επτά."
5. "Ο συνήθης ύποπτος.
6. "Το σπάνιο ανταλλακτικό."


7.8/10!!! Τευχάκι με ποικιλία ιστοριών για όλα τα γούστα που σε γενικές γραμμές θεωρώ πως δε θα αφήσει δυσαρεστημένο όποιον το πιάσει στα χέρια του...

:hop::hop::hop:

 
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο γνωστός μας από το Athens Con 2017,Claudio Sciarrone,σχεδιάζει την ιστορία που ανοίγει το τεύχος κι έχει τίτλο "Επαυξημένη πραγματικότητα". Ο θείος Σκρουτζ,αφουγκραζόμενος τις τάσεις της νέας τεχνολογίας,συλλαμβάνει μία μεγαλοφυή κι επικερδή ιδέα. Σχεδιάζει και λανσάρει ένα ζευγάρι γυαλιά εικονικής πραγματικότητας που σκοπό έχουν να βελτιώσουν την καθημερινότητα των Λιμνουπολιτών και ταυτόχρονα να αυξήσει την τεράστια περιουσία του. Όπως όμως είναι φυσικό,την ίδια ιδέα την έχει κι ο ανταγωνιστής του ο Ρόμπαξ. Έτσι ξεκινάει ένας ανελέητος αγώνας για το ποιος θα επικρατήσει στην αγορά. Σενάριο,γραμμένο ειδικά για το παρόν,με σαφείς αναφορές στο μέλλον. Η τεχνολογία καλπάζει με δρασκελιές κι έτσι και τα κόμικς θα πρέπει να προσαρμόζονται. Σαν παλιά καραβάνα όμως και κολλημένος με το παρελθόν,μπορώ να πω ότι με ξένισε λιγάκι. Η υπόθεση είναι κλασική (κόντρα Σκρουτζ-Ρόμπαξ),διανθισμένη με ένα πονηρό κόλπο τρίτων,πολύ έξυπνο θα έλεγα. Το φινάλε δίκαιο,περνούσε το ηθικό δίδαγμα ότι η υπερβολή δεν κάνει καλό. Το σχέδιο το βρήκα ιδιαίτερο. Ακόμα και η διάταξη των καρέ είναι φουτουριστική. Ενώ τα backgrounds μου άρεσαν αρκετά,η απόδοση των χαρακτήρων δεν μου έκανε κλικ,ή τουλάχιστον δεν είχα το χρόνο να την συνηθίσω. Μου θύμισε τις νέες DuckTales.

 

Στην συνέχεια ο Μίκυ κι ο Μαύρος Πητ πρωταγωνιστούν στην σύντομη ιστορία "Ο συνήθης ύποπτος". Ο διαβόητος κακοποιός του Μίκυ Σίτυ βρίσκεται έξω από την φυλακή κι απολαμβάνει στο σπίτι του την ελευθερία του. Παρατηρεί όμως ότι απέξω στέκεται μπάστακας ο αιώνιος εχθρός του,ο Μίκυ,ο οποίος βρίσκεται σε επιφυλακή,σε περίπτωση που εκείνος ετοιμάσει κάποιο ληστρικό κόλπο. Όπως είναι φυσικό,κάτι τέτοιο προκαλεί εκνευρισμό στον Μαύρο Πητ,ο οποίος σκέφτεται τρόπους να απαλλαγεί από αυτόν. Τελικά έγινε ξαφνικά τύπος και υπογραμμός ή έχει κάτι στο μυαλό του? :thinking: Πρόκειται για απλή υπόθεση,που έχει μία ελαφρότητα. Δεν είχε πιασάρικο σενάριο. Το βρήκα πολύ επιφανειακό. Το μόνο που του δίνω είναι το φινάλε που ξεφεύγει από την πεπατημένη. ;) Το σχέδιο ήταν αρκετά καλό.

 

Όλα ξεκίνησαν από μία παλιά φωτογραφία που ανακάλυψε ένας από τους Μουργόλυκους και ξύπνησε αναμνήσεις σε όλη την συμμορία. Με αυτόν τον τρόπο η "Προδοσία του επτά" μάς μεταφέρει στην Λιμνούπολη παλαιότερων ετών,όταν οι αγαπημένοι μας ήρωες ήταν ακόμα παιδιά. Βλέπουμε μερικά γνωστά μας πρόσωπα να παίρνουν μέρος σε μία σχολική θεατρική παράσταση και μέσα σε αυτά βρίσκονται και οι Μοουργόλυκοι. Όπως είναι φυσικό δεν θα μπορούσαν όλοι οι μαθητές να είναι πρωταγωνιστές. Κάποιοι παίζουν μεγάλο ρόλο,κάποιοι κάθονται ακίνητοι σε όλη την διάρκεια της παράστασης και κάποιοι κάνουν ένα μικρό πέρασμα από αυτήν. Οι τελευταίοι,για να χαλαρώσουν λίγο από την μικρή τους συμμετοχή,αποφασίζουν να "διασκεδάσουν" με τα αντικείμενα της βιβλιοθήκης του σχολείου. Όταν το γεγονός μαθαίνεται,αρχίζουν οι ανακρίσεις. Και τότε θα φανούν ποιοι μπορούν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό και ποιοι θα προδώσουν. Κι εδώ έχουμε μία απλή ιστορία,χωρίς μεγάλες σκηνές,που έχει περισσότερο παιδικό ύφος. Τα στοιχεία που θα κρατήσω είναι οι σχέσεις της συμμορίας μετά το συμβάν στην βιβλιοθήκη,το γεγονός ότι μαθαίνουμε ότι οι Μουργόλυκοι ήταν στο ίδιο σχολείο με την Νταίζυ και τον Κύρο,καθώς και το κωμικό φινάλε. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο.

 

Στο "Σπάνιο ανταλλακτικό" ο Ντόναλντ παινεύεται ότι είναι άριστος παρκαδόρος. Μία φορά λοιπόν,επιχειρεί ένα δύσκολο παρκάρισμα και κατά λάθος σπάει ένα φανάρι του αγαπημένου του 313. Βγαίνει στην γύρα για να εντοπίσει το ανταλλακτικό,αλλά με λύπη του θα διαπιστώσει ότι είναι εξαιρετικά δυσεύρετο. Ξεκινάει λοιπόν ένας αληθινός Γολγοθάς,προκειμένου να βρει το φανάρι,αλλά κάτι τέτοιο εκτός ότι είναι δύσκολο,αποδεικνύεται δαπανηρό και κουραστικό. Συμπαθητική ιστοριούλα,που δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας. Περιγράφει με γλαφυρότητα κάτι συνηθισμένο στον κόσμο των παλιών αυτοκινήτων και μου ξύπνησε πολλές αναμνήσεις,όντας κι εγώ σε αυτόν τον χώρο για περίπου 15 χρόνια. Ευχάριστη προσθήκη η είσοδος του εκκεντρικού συλλέκτη,αλλά και του Φέθρυ. Ενίσχυσαν το κωμικό στοιχείο. Το ίδιο και το φινάλε. :P Σχεδιαστικά δεν ήταν άσχημο.

 

Ιστορία αφιερωμένη στον Γκούφυ η επόμενη του τεύχους,που φέρει τον τίτλο "Τα παιχνίδια & τα διαμάντια". Ο αγαπημένος φίλος του Μίκυ πηγαίνει με το τραίνο στην Παιχνιδούπολη,μία πόλη που διοργανώνει ένα φεστιβάλ παιχνιδιών,για να παρουσιάσει τα παλιά παιχνίδια των προγόνων του. Στο ίδιο τραίνο τυχαίνει να ταξιδέψουν ο Αστυνόμος Ρόκ Νταμάρης,ένας μυστηριώδης και φοβισμένος κοσμηματοπώλης κι ένας ακόμα πιο μυστηριώδης κακοποιός. Μέσα σε ένα βαγόνι,οι μοίρες τους θα ενωθούν,μεγάλες απάτες θα αποκαλυφθούν και οι ανοιχτοί λογαριασμοί θα κλείσουν. Πρόκειται για ένα έξυπνο σενάριο που έχει συνοχή και δεμένη πλοκή. Η δράση χτίζεται κλιμακούμενα και κρατάει τον αναγνώστη, Ακόμα πιο ευφυές θεωρώ το γεγονός ότι η απάτη αποκαλύφθηκε χάρη στον Ροκ και τον Γκούφυ,που όπως και να το κάνουμε,δεν τους λες και ξεφτέρια. :P Τέλος,γέλασα με τις αφοπλιστικές ατάκες του κοσμηματοπώλη. :respect::lol: Το σχέδιο,χωρίς να ήταν αριστουργηματικό,με ικανοποίησε.

 

Για το φινάλε,το τεύχος μάς επιφυλάσσει μία αναδρομή στον μακρινό 17ο αιώνα,με την ιστορία "Η περιπέτεια των τριών μπαχαρικών". Ο Ντόναλντ κι ο Φέθρυ είναι δύο φερέλπιδες ναυτικοί που επιθυμούν να αγοράσουν ένα αξιόπλοο καράβι για να μεταφέρουν τριών ειδών μπαχαρικά. Κρόκο,μαύρο πιπέρι και κανέλα. Βρίσκουν λοιπόν ένα σκαρί,που μοιάζει αρκετά γερό και στιβαρό,δυστυχώς όμως δεν είναι και τόσο γρήγορο. Στο ταξίδι τους στα ανοιχτά πέλαγα θα συναντήσουν πολλά εμπόδια,τα οποία θα προσπαθήσουν να τα ξεπεράσουν χρησιμοποιώντας το...εμπόρευμά τους. Ωραία υπόθεση,με καλή ροή και κωμικές ατάκες. Προς την μέση παρατήρησα μία μικρή κοιλιά,αλλά δεν επηρέασε πολύ το story. Το φινάλε,ήταν έξυπνο κι εκτίμησα που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

 


:beer: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.