Jump to content
rorschach

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥS 187 [Ανταποδοτική τιμωρία]

Πώς σας φάνηκε το τεύχος;   

7 members have voted

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

mm187-960x600-thumb-large.jpg

 

5 απολαυστικές ιστορίες σας περιμένουν στα περίπτερα:

  • ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ
    Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΡΓΟΛΥΚΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΕΣ ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΔΙΑΡΡΗΞΗΣ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΘΥΜΑ ΤΟΥΣ, ΤΟΝ ΣΚΡΟΥΤΖ ΜΑΚ ΝΤΑΚ
  • ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ
    Ο ΜΙΚΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
  • ΤΟ ΣΟΥΠΕΡ ΝΤΕΡΜΠΥ
    ΟΤΑΝ Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ, Ο ΦΕΘΡΥ ΚΑΙ Ο ΓΚΑΣΤΟΝΕ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΝΤΕΡΜΠΥ ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΗΣ, ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΑΝΑΒΟΥΝ
  • Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    Ο ΜΙΚΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΤΟΝ ΜΟΡΤΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΕΡΝΤΥ ΣΕ ΕΝΑ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ, ΟΜΩΣ, Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΑΣΤΟΧΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΦΕΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ
  • Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΤΕΜΠΕΛΗ
    Ο ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΣΤΑ ΑΝΙΨΙΑ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΜΠΕΛΗΣ, ΟΜΩΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΤΡΕΧΕΙ ΟΛΗ ΜΕΡΑ, ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ

Ένα τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια, αυτή την Παρασκευή 12 Ιανουαρίου (Νο. 187)

 

Οι πρώτες σελίδες της κεντρικής ιστορίας

5a5b2db06ac0c_No.187_3.thumb.jpg.227507736911619062b6dd40d16c99e7.jpg5a5b2db1dcaf6_No.187_4.thumb.jpg.de6f903eded94a0746145a6e66025e9d.jpg5a5b2db38c221_No.187_5.thumb.jpg.0da71ae2e9eaff2258f8bfa9b98a26aa.jpg5a5b2db5322a3_No.187_6.thumb.jpg.3e9a65b1ea496eb28d505d4cae4bda52.jpg

5a5b2db747445_No.187_7.thumb.jpg.f4cf4d3eaffa4256255e84f2aa9021d7.jpg5a5b2db8c81fd_No.187_8.thumb.jpg.0c0741ba5e7ca1d2fc1c7fb645f8fef5.jpg5a5b2dbaa9b61_No.187_9.thumb.jpg.d85350e2c4708434f46e12a550ff36ef.jpg5a5b2dbc60761_No.187_10.thumb.jpg.812f190708ce161e2ac71cc0fbf145f8.jpg

 

 

dionik_inducks_small.png

 

Επιστρέφουν επιτέλους οι Βικτωριανοί Μύθοι, αυτή είναι για μένα η πιο ενδιαφέρουσα ιστορία του τεύχους.

Edited by PhantomDuck
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όπως αναμενόταν, η καλύτερη ιστορία του τεύχους ήταν αυτή των Βικτοριανών Μύθων, που είχε πολύ όμορφο σχέδιο και ικανοποιητικό σενάριο. 8αράκι σε αυτήν.

Κατά τα άλλα τίποτα αξιόλογο. Κάποιες μέτριες ή ανεκτές ιστορίες. Η πρώτη ιστορία θα ήταν καλούτσικη αν δεν είχε τον κακό να κάθεται και να μονολογεί ώστε να εξηγήσει στους αναγνώστες το σχέδιό του.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παρουσίαση-κριτική του υπ' αριθμόν #187 τεύχους του νέου Μίκυ Μάους.

Εξώφυλλο (από τον καθηγητή Αγγλικών του πανέμορφου Λεωνιδίου Γεώργιο @leonidio)

tn_MIKYMAOUSE_0187.jpg

Εδώ Λιμνούπολη! (by Silvia Ziche) :yahoo:

Ιστορίες.

"Ανταποδοτική τιμωρία."


Ένας ιδιοκτήτης καθαριστηρίου ,ο Λι Παν επισκέπτεται τον Σκρουτζ στο γραφείο του στο Θησαυροφυλάκιο.

 

Ο λόγος της επίσκεψης είναι για να του προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του. Έτσι θα επωφεληθούν και οι δύο. Ο επισκέπτης με διαφήμιση και ο μεγιστάνας με δωρεάν καθαρό ιματισμό. Ο Σκρουτζ αφού άκουσε την μαγική λέξη ,δωρεάν, δέχτηκε. Οπότε ο Παντάξιος απαλλάχτηκε από κάποια καθήκοντα μόνο και μόνο για να φορτωθεί άλλα. Εκείνη την ώρα παρεπιπτόντως επέστρεψε και ο Παντάξιος από τα πρωινά ψώνια. Με το σημερινό φύλλο των Παπιονέων στην κατοχή του. Το επομένο ραντεβού που έχει ο Σκρουτζ είναι με τον οικονομικό του σύμβουλο τον Λίμιταπ. Η αγοραπωλησία μετοχών του έφερε σημαντικά κέρδη όποτε αξίζει ο άνθρωπος μία γερή αύξηση για τον κόπο του. Ενάμισι ολόκληρο δολλάριο περικαλώ. Φυσικά θα το πάρει μόνο αν συνεχίζει να αποδίδει τα μέγιστα.

 


"Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται." Η παροιμία δείχνει να επιβεβαιώνεται για τον Σκρουτζ μέχρι που δέχεται ένα τηλεφώνημα από το δικαστικό μέγαρο της Λιμνούπολης. Ο δικαστής Πλάστιγγας τον καλεί στο γραφείο του για να συζητήσουν ένα σοβαρό θέμα. Για τους Μουργόλυκους. Ο Σκρουτζ φτάνει και μαθαίνει ότι ο δικαστής πρέπει να βγάλει καταδικαστική απόφαση για απόπειρες διάρρηξης του θησαυροφυλακίου κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση. Ένας παλιός Λιμνουπολίτικος νόμος αναφέρει ως μέθοδο συμμόρφωσης την ανταποδοτική τιμωρία. Οι Μουργόλυκοι με αστυνομική φύλαξη θα δουλέψουν δωρεάν στο θησαυροφυλάκιο. Ο Σκρουτζ είναι λίγο σκεπτικός (καλό το τσάμπα αλλά για τους Μουργόλυκους μιλάμε) αλλά στο τέλος δέχεται. 

Στο σπίτι του Ντόναλντ τώρα τα ανηψάκια παίζουν στον κήπο. Εκείνος φανερά καταβεβλημένος αποχωρεί για το θησαυροφυλάκιο σε μία απέλπιδα προσπάθεια παράτασης της πληρωμής του ενοικίου του. Φτάνοντας βλέπει έναν Μουργόλυκο να κουρεύει το γκαζόν. Τον δεύτερο να βάφει έναν εξωτερικό τοίχο του και έναν τρίτο στο γραφείο του να γυαλίζει τα νομίσματά του. Μετά το τριπλό σοκ παρατηρεί αυτό που του λέει ο θείος του. Ότι εργάζονται εκει πέρα με δικαστική απόφαση και αστυνομική παρουσία. Καθόλου καλό αυτό για τον Ντόναλντ που φεύγει εκνευρισμένος. Η χειρωνακτική εργασία ήταν ο μόνος τρόπος για να αποπληρώνει τα χρέη του. Τώρα πρέπει να βρει μετρητά. Οι Μουργόλυκοι τελιώσαν για σήμερα και ελέχθηκαν από τους αστυνομικούς. Για καλό και για κακό ο Σκρουτζ τους πέρασε και απο ακτίνες. Αναχωρούν για το κελί τους.

Οι μέρες περνούν με εργασία ,χωρίς χαρά, και αστυνομικό έλεγχο. Η κοινωνική εργασία των Μουργόλυκων ολοκληρώθηκε ο και ο Σκορυτζ ευχαριστεί τους αστυνομικούς. Θα το γιορτάσει με τα ανήψια του πίνοντας μισό μπουκάλι γκαζόζα που του είχε (ξε)μείνει από το Γιούκον στην κάβα του. Η νύχτα κυλάει ήρεμα μέχρι που το επόμενο πρωί Ντόναλντ και ανηψάκια θα ξυπνήσουν από μία κραυγή απόγνωσης. Φυσικά ανήκει στον θείο Σκρουτζ. Φτάνουν ταχύτατα στον λόφο Αμαξοφονιά για να ανακαλύψει ο Ντόναλντ ότι η εμφάνιση τηε "πισίνας" του θείου του ισοφαρίζει τις τσέπες του. Δηλαδή είναι εντελώς άδεια. Ο συναγερμός έχει απενεργοποιηθεί. Φυσικά το μυαλό του Σκρουτζ πάει στους Μουργόλυκους. Φτάνουν αμέσως στην φυλακή μόνο και μόνο για να τους βρουν στο κελί τους. Οι φύλακες τους επιβεβαιώνουν ότι δε πήγαν πουθενά. Το λένε και οι κάμερες παρακολούθησης. Ο Σκρουτζ χωρίς αποδείξεις φεύγει με τα ανήψια του άπραγος.

Απογοητευμένος κάθεται σε ένα παγκάκι στο πάρκο με τα ανήψια του κλαίγοντας την μοίρα του. Ο νεαρός χρυσοθήρας όμως έρχεται στο μυαλό του για να τον αφυπνίσει. Οπότε ο Σκορυτζ σηκώνεται με ανανεωμένες δυνάμεις. Αν δε βρει την περιουσία του θα την ξαναχτίσει από το μηδέν. Δε θα είναι η πρώτη φορά. Από το πάρκο περνάμε κάπου πιο εξοχικά. Δηλαδή στην εξοχή. Εκεί σε μία απόμερη απόθηκη με σιλό ο Λι Παν εμφανίζεται μοχθηρός. Έχει στην κατοχή του την περιουσία του Σκρουτζ. Ήταν παιχνιδάκι μέσω της ψηφιακής ραπτικής να τοπθετήει ειδικές ίνες στο πανωφόρι του Σκρουτζ που δημιούργησε από το μηδέν όταν του έφερε το γνήσιο ο Παντάξιος για καθάρισμα. Σε λίγο μπαίνει ο Σκρουτζ με αστυνομική συνοδεία. Κατάλαβε ότι κάτι δε πάει καλά με το πανωφόρι του επειδή του έλειπε ένα μπάλωμα. Η ανάλυση που του έκανε ο Κύρος του έβαλε στον σωστό δρόμο. Μία βουτιά στα δολλάριάκια του είναι η καλύτερη ανταμοιβή μετα την σύλληψη του Λι Παν.  Η ιστορία κλείνει με την δικαίωση των Μουργόλυκων και της είσοδο του Λι Παν με χειροπέδες στο περιπολικό.

 

         

 


"Στην καρδιά της περιπέτειας."

Ο Μίκυ μαζί με την Μίννι, τον Γκούφυ και τους Μόρτυ και Φέρντυ ετοιμάζονται να ξεκινήσουν για διακοπές στην φύση. Εκεί που αναρρωτιούνται πως θα βρούν τον δρόμο τους η Μίννι φέρνει ένα κειμήλιο από το μπαούλο των παππούδων της. Έναν λευκό χάρτη. Έτσι ξεκινάει μία τυχοδιωκτική εξιστόρηση για την εξερεύνηση της Αφρικής στην Βικτωριανή εποχή κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους. 

"Το σούπερ ντέρμπυ."

Φέθρυ και Γκαστόνε πηγαίνουν στο σπίτι του Ντόναλντ για να παρακολουθήσουν μία ποδοσφαιρική αναμέτρηση. Αντί για αυτό τα δύο ξαδέλφια αναλώνονται σε λογομαχίες με τον Γκαστόνε θεατή.  

"Η ώρα της αλήθειας."

Ο Μόρτυ και ο Φέρντυ έχουν τα γενέθλιά τους και ο Μίκυ τους ετοιμάζει ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο. Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι το αναμενόμενο και στο τέλος η ειλικρίνεια αποδεικνύεται ο καλύτερος σύμβουλος.

"Η οδύσσεια ενός τεμπέλη."

Ο Ντόναλντ τραβάει των παθών του τον τάραχο για να αποδείξει στα ανηψάκια του ότι δεν είναι τεμπέλης. Δυστυχώς μετά από μία πραγματικά κουραστική ημέρα η απόψη των ανηψιών του παραμένει ίδια.

Μονοσέλιδες ιστορίες.

Παπιά εν πτήσει: "Ιπτάμενη μπουγάδα."
Παπιά εν πτήσει: "Αεροπλάνα σε κλίμακα."


Αιτήσεις συνδρομής για Μίκυ Μάους, Ντόναλντ και ΚΟΜΙΞ.

Εν κατακλείδι.

Αρκετά συμπαθητική εώς καλή και με πρωτότυπες σεναριακές πινελιές η "συνεργασία" του Σκορουτζ με τους Μουργόλυκους. Διαβάζεται ευχάριστα αλλά δύσκολα θα επέστρεφα στις σελίδες του τεύχους για να την ξαναδιαβάσω. 

Μία ακόμα περιπέτεια της σειράς "Βικτωριανοί μύθοι" εμπεριέχεται σε αυτό το τεύχος. Ταξίδι σε άλλες εποχές και μέρη μακρινά. Κρατάει τον αναγνώστη καθηλωμένο στις σελίδες του που παρ' ότι είναι πολλές δε θέλεις να τελειώσουν. Ακολουθεί μια συνάντηση ξαδέλφων με την λογομαχία να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Άνευρη ιστορία που διαβάζεται "κάπως" (πολύ "κάπως" όμως) ευχάριστα και ξεχνιέται ευθύς αμέσως. Πέρα από το το διδακτικότατο μήνυμα η περιπέτεια ,ο Θεός να την κάνει, του Μίκυ και των ανηψιών του στην Ρινοκερούπολη (πραγματικά έγραψα αυτή την λέξη;) δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα άλλο. Εκτός αν υπολογίσετε ότι η Τρούντυ έχει κόρη και η Μίννι ένα μίνι alter ego της διάνοια στα μαθηματικά. Τέλος η ατυχία του Ντόναλντ δε τον αφήνει να δείξει την αξία του... Ψιλοκαλούτσικη ιστορία.

Στο τεύχος υπάρχουν και δύο μονοσέλιδες που τις λες συμπαθητικούλες... Ειδική μνεία στο finale της δεύτερης!!!  

Σειρά προτίμησης ιστοριών.

1. "Στην καρδιά της περιπέτειας."
2. "Ανταποδοτική τιμωρία."
3. "Η οδύσσεια ενός τεμπέλη."
4. "Το σούπερ ντέρμπυ."
5. "Η ώρα της αλήθειας."


6/10... Πραγματικά μέτριο τεύχος. Ευελπιστώ να ήτνα μόνο μία άτυχη στιγμή γιατί θα ομολογήσω ότι μας είχαν καλομάθει. Συμφωνώ απόλυτα με τον @rorschach στο προηγούμενο σχόλιο. 

Υ.Γ.: Μία απορία. Σε πολλές ιστορίες βλέπουμε τον Σκρουτζ να ψάχνει στο πάρκο για να διαβάσει τα Παπιονέα χωρίς να βάλει το χέρι στην τσέπη. Έστω και τα χθεσινά. Μα δε του ανήκουν;;; :thinking: 

 

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το τεύχος ανοίγει αυλαία με την ιστορία "Ανταποδοτική τιμωρία". Τον πρώτο ρόλο τον έχει ο θείος Σκρουτζ και η συμμορία των Μουργόλυκων,κάνοντας ένα μικρό πέρασμα κι ο Ντόναλντ. Στην υπόθεση,ένας ανερχόμενος καθαριστής ρούχων αναλαμβάνει να καθαρίζει το πανωφόρι του Σκρουτζ δωρεάν,ενώ ταυτόχρονα ένας δικαστής τον καλεί στο γραφείο του. Εκεί αποφασίζουν από κοινού ότι οι Μουργόλυκοι θα πρέπει να εκτίσουν μεγάλο μέρος της ποινής τους κάνοντας κοινωφελή εργασία. Έτσι,παρουσία αστυνομικών,ξεκινάνε να δουλεύουν στο θησαυροφυλάκιο. Κι ενώ όλα δείχνουν να πηγαίνουν κατά το δοκούν,μία ωραία πρωία ο Λιμνουπολίτης μεγιστάνας ανακαλύπτει έκπληκτος ότι όλα τα χρήματα στο θησαυροφυλάκιο έχουν κάνει φτερά. :wow: Όλες οι υποψίες στρέφονται στους συνήθεις υπόπτους,Μουργόλυκους. Είναι όμως αυτοί οι ένοχοι? Και πώς έκαναν φτερά τρία στρέμματα χρήμα,εν μία νυκτί? :thinking: Η συνέχεια επί των αντιτύπων σας. Το σενάριο το βρήκα συμπαθητικό και ομολογώ ότι,ενώ γίνεται εύκολα αντιληπτός ο ένοχος σχεδόν από την αρχή,μου έξαψε την περιέργεια για το πώς έγινε η κλοπή. Το φινάλε διακρίνεται από φαντασία και...hi-tech τεχνολογία. Το σχέδιο ήταν λίγο περίεργο. Κάποιοι χαρακτήρες είναι χοντροκομμένοι κι άλλοι στενόμακροι. Δεν με χάλασε,αλλά δεν το κατατάσσω στα πολύ καλά.

 

Το μενού στην δεύτερη ιστορία έχει το τρίδυμο Μίκυ,Μίννι και Γκούφυ. Η ιστορία λέγεται "Στην καρδιά της περιπέτειας" και είναι παρμένη από την σειρά "Βικτωριανοί μύθοι". Η υπόθεση (με την βοήθεια περιγραφικών αναδρομών) μάς γυρίζει στην παλιά εποχή,τον 19ο αιώνα,όπου ο Μίκυ είναι ένας εξερευνητής που έχει πέσει σε ανυποληψία από την επιστημονική κοινότητα κι έχει πάει στην Αφρική για να αποδείξει τις θεωρίες του. Δυστυχώς όμως έχουν χαθεί τα ίχνη του. Η Μίννι (που δείχνει φανερά την συμπάθειά της προς το πρόσωπό του) ψάχνει να βρει τρόπο (και χρηματοδότη) για να πάει εκεί να τον αναζητήσει. Τον τρόπο τον βρίσκει στο πρόσωπο ενός πλούσιου επιχειρηματία,ο οποίος θέλει να πάει στην Αφρική για τους δικούς του λόγους. Το ταξίδι ξεκινάει και είναι περιπετειώδες από την πρώτη κιόλας στιγμή.  Οι πρωταγωνιστές συνεχίζουν τις έρευνες που ξεκίνησε ο Μίκυ και στον δρόμο τους θα βρουν πολλά εμπόδια,αλλά και σατανικές μηχανορραφίες. Το σενάριο με ικανοποίησε σε μεγάλο βαθμό. Ο συγγραφέας στήνει ένα περίφημο λογοτεχνικό-κινηματογραφικό σκηνικό,με σφιχτοδεμένη πλοκή κι έξυπνο φινάλε. Το μόνο αρνητικό είναι οι παρουσίες του Επιθεωρητή Ο'Χάρα και του Αστυνόμου Χειροπαίδαρου,που για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν τους ήθελα εκεί. Προτιμούσα κάποιους άλλους,άσχετους χαρακτήρες. Το σχέδιο είναι πολύ καλό,με αποκορύφωμα την απόδοση των τοπίων και γενικά του background,την οποία την βρήκα εξαιρετική και λεπτομερή. Άνετα την κατατάσσω σαν την καλύτερη ιστορία του τεύχους.

 

Ακολουθεί "Το σούπερ ντέρμπυ",μία ιστορία λίγων σελίδων που έχει μία μικρή σχέση με το φιλοθεάμον κοινό του ποδοσφαίρου και διαδραματίζεται εξολοκλήρου στο σαλόνι του Ντόναλντ. Για πρωταγωνιστές,εκτός από τον Ντόναλντ,έχει και τα άλλα δύο ξαδελφάκια,τον Γκαστόνε και τον Φέθρυ. Κανένας άλλος δεν υπάρχει στο cast. Ο οικοδεσπότης,λοιπόν,προσκαλεί τους δύο συγγενείς του για να παρακολουθήσουν έναν κρίσιμο ποδοσφαιρικό αγώνα. Κι ενώ ο Γκαστόνε δεν είναι και πολύ φαν του αθλήματος,ο Φέθρυ είναι φανατικός υποστηρικτής της αντίπαλης ομάδας από αυτή που υποστηρίζει ο Ντόναλντ. Έτσι λοιπόν οι δύο αντίπαλοι αναλώνονται σε προσωπικές αντιπαραθέσεις με τον τρίτο της παρέας να εκτελεί χρέη...απορρημένου παρατηρητή.  :P Πρόκειται για ένα πολύ απλό σενάριο που δεν μου έκανε ούτε κρύο,ούτε ζέστη. Μέσα από τα καρέ του επιχειρείται μία εύστοχη παρωδία όλων εμάς που το παίζουμε προπονητές,άλλα κι αιώνια αδικημένοι με τις διαιτησίες των αγαπημένων μας ομάδων.  :D Το φινάλε είχε την πλάκα του,όπως και σε αρκετά σημεία ενδιάμεσα. Στο σύνολό της όμως δεν ήταν κάτι το εντυπωσιακό. Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό.

 

Η ιστορία "Η ώρα της αλήθειας",θα μπορούσε κάλλιστα να ονομάζεται "Η ώρα του παιδιού".  :P Ο Μίκυ αποφασίζει να κάνει δώρο στα δύο του ανιψάκια μία μεγάλη βόλτα σε ένα θεματικό πάρκο,που πήγαινε κι εκείνος όταν ήταν πιτσιρικάς. Δυστυχώς όμως,ο Μόρτυ κι ο Φέρντυ, δεν δείχνουν να ενθουσιάζονται με την ιδέα αυτή,μιας και θέλουν να πάνε σε έναν άλλο πάρκο. Δεν λένε όμως τίποτα στον θείο τους για να μην τον στενοχωρήσουν. Ευτυχώς όμως που ο Μίκυ έχει κοφτερό μυαλό,αλλά και χρυσή καρδιά και στο τέλος,βάζει τα πράγματα στην θέση τους. Άλλο ένα απλό σενάριο που κυμαίνεται στα όρια του γλυκανάλατου. Είναι γλυκό,αλλά αρκετά "παιδικό" για τα γούστα μου. Διαβάζοντας τον πρόλογο στην πρώτη σελίδα νόμιζα ότι είναι άλλη μία μονοσέλιδη κι εξεπλάγην με το περιοδικό για την δημοσίευση αυτή. "Τι είναι τούτο???",σκέφτηκα.  :wow: Γυρνώντας όμως σελίδα είδα την συνέχεια κι έμπηξα τα γέλια για την γκάφα μου. :lol: Το σχέδιο μού άρεσε περισσότερο από το σενάριο. 

 

Για το τέλος ο φίλος μας ο Ντόναλντ περνάει την "Οδύσσεια ενός τεμπέλη". Η ιστορία αρχίζει με τον ήρωά μας να βρίσκεται αραχτός στην αιώρα του και τα τρία του ανίψια να τον κατηγορούν για οκνηρία. Τον φέρνουν στο φιλότιμο κι έτσι αποφασίζει να ασχοληθεί με τον κήπο του. Ψάχνοντας και τακτοποιώντας το γκαράζ του,συνειδητοποιεί ότι έχει δανείσει τα εργαλεία του στον Φέθρυ. Έτσι αρχίζει μία ημέρα γεμάτη από δουλειά τόσο για λογαριασμό του Φέθρυ,όσο κι άλλων απαιτητικών και μη,συγγενών. Αν όμως σου κολλήσει ένας χαρακτηρισμός,δύσκολα τον διώχνεις από πάνω σου. Ειδικά εάν έχεις και την ατυχία του Ντόναλντ. Το σενάριο είναι ευχάριστο και τα παθήματα του πρωταγωνιστή έχουν πολλά κωμικά στοιχεία. Η ροή κυλάει με ενδιαφέροντα ρυθμό,χωρίς να κρύβει εκπλήξεις και κυρίως χωρίς να έχει υπερβολές ή συγγραφικές ευκολίες. Άλλο ένα σχέδιο,το οποίο βρήκα μέτριο προς καλό.

 

Επίσης,το περιοδικό φιλοξενεί και δύο μονοσέλιδες ιστορίες της σειράς "Παπιά εν πτήσει", Πρόκειται για την "Ιπτάμενη μπουγάδα" και τα "Αεροπλάνα σε κλίμακα". Και οι δύο δουλειές είναι μεν γελοιογραφικές,αλλά δεν μπορώ να πω ότι έβγαζαν πολύ γέλιο. Είναι η κλασικές ιστορίες που μπαίνουν απλά για να γεμίσει η ύλη του τεύχους. Κι ενώ το σενάριο το βρήκα μέτριο,το σχέδιο της Molinari το βρήκα πολύ συμπαθητικό. 

 


:beer: 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πολύ Μέτριο τεύχος, μόνο η «ανταποδοτική τιμωρία» περνάει τη βάση στη βαθμολογία μου. Πραγματικά απορώ με την «καρδιά της περιπέτειας» και την πέραση που βλέπω ότι έχει .. τη διάβασα με πολύ μεγάλη δυσφορία

Η «Οδύσσεια ενός τεμπέλη» είχε λίγη πλάκα, όπως και το «σούπερ ντέρμπι» που στο τέλος όμως μου τα χάλασε αρκετά..

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπήκαν οι πρώτες σελίδες της κεντρικής ιστορίας στο 1ο ποστ.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.