Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'fantasy'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 38 results

  1. Το Kill Shakespeare είναι ένα κόμικ φαντασίας το οποίο παίρνει τους ήρωες από τα έργα του μεγάλου δημιουργού Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (αλλά και τον ίδιο τον δημιουργό) και δημιουργεί μια συναρπαστική περιπέτεια φαντασίας αντλώντας έμπνευση από τα κλασικά αυτά έργα. Αρχικά κυκλοφόρησε σαν μία μίνι σειρά 12 τευχών αλλά αργότερα κυκλοφόρησαν και δύο sequel καθώς και ένα prequel μεγαλώνοντας ακόμα περισσότερο κόσμο που εξελίσσεται. Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά 1) Kill Shakespeare είναι η πρώτη σειρά που ολοκληρώθηκε σε 12 τεύχη. Βγήκε από την IDW από τον Απρίλη του 2010 μέχρι τον Αύγουστο του 2011. Δημιουργοί της οι Anthony Del Col και Conor McCreery οι οποίοι έγραψαν το σενάριο ενώ το σχέδιο έκανε ο Andy Belanger. Η περιπέτεια μας ξεκινά με τον πρίγκηπα Άμλετ να εξορίζεται από την πατρίδα του για τον φόνο του Πολώνιου. Μια περίεργη ομίχλη θα εμφανιστεί και πειρατές θα επιτεθούν στο πλοίο του. Θα ξυπνήσει ναυαγός πια σε ένα παράξενο μέρος όπου θα τον υποδεχθεί ο Ριχάρδος ο Γ'. Εκέι θα του αποκαλύψει πως είναι ο εκλεκτός και θα του αναθέσει μια αποστολή: να ανακαλύψει τον μάγο-δημιουργό Σαίξπηρ και να κλέψει την μαγική του πένα προκειμένου να φέρει ειρήνη στον τόπο. Έτσι θα ξεκινήσουν οι περιπέτειες σε ένα κόσμο διχασμένο από τον εμφύλιο πόλεμο όπου ο πρωταγωνιστής μας Άμλετ θα συναντήσει πολλόυς εχθρούς αλλά και πολλούς φίλους. Θα συναντήσουμε πολλούς ήρωες του Σαίξπηρ στο κόμικ αυτό στο οποίο έχει γίνει μια καλή προσπάθεια να συνδέσουν το κόμικ με τις ιστορίες τους από τα αυθεντικά έργα ή τουλαχιστον τα στοιχεία του χαρακτήρα τους . Σε βασικούς ρόλους ο πρίγκηπας Άμλετ (από το έργο Άμλετ - Hamlet), Ριχάρδος ο Γ' (από το έργο Ριχάρδος o Γ' - Richard III), η Λαίδη Μάκβεu (από το έργο Μάκβεθ - Macbeth), ο Οθέλλος και ο Ιάγος (από το έργο Οθέλλος - Othello), η Ιουλιέτα (από το Ρωμαίος και Ιουλιέτα - Romeo and Juliet) και ο Φάλσταφ ένας χαρακτήρας που εμφανίστηκε σε πολλά έργα του Σαίξπηρ όπως Ερρίκος Δ' (Henry IV), Ερρίκος Ε' (Henry V) και Οι εύθυμες κυράδες του Ουίνζορ (The Merry Wives of Windsor). Σε μικρότερους ρόλους ή απλά και σε ένα πέρασμα θα πετύχπυμε πολλούς ακόμα χαρακήρες του Σαίξπηρ όπως οι Πάκ, Δημήτριος και Λύσανδρος (από το έργο Όνειρο Θερινής Νυκτός - A Midsummer Night's Dream), οι Ταμόρα και Τίτος Ανδρόνικος (από το έργο Τίτος Ανδρόνικος - Titus Andronicus), οι Ρόζενγκραντζ και Γκίλντενστερν (από το έργο Άμλετ - Hamlet) και οι Πέητζ και Φόρντ (από το έργο Οι εύθυμες κυράδες του Ουίνζορ - The Merry Wives of Windsor). 2) Kill Shakespeare: The Tide of Blood είναι το πρώτο sequel που κυκλοφόρησε και ολοκληρώθηκε σε 5 τεύχη. Κυκλοφόρησε από την IDW από τον Φλεβάρη μέχρι τον Αύγουστο του 2013. Στο σενάριο οι Anthony Del Col και Conor McCreery ενώ στο σχέδιο Andy Belanger. Εδώ συνεχίζονται οι περιπέτειες των ηρώων μας καθώς μια νέα ισχυρή απειλή έρχεται να τους ταράξει. Ο μάγος Πρόσπερο θα τους παγιδεύσει στο μαγικό νησι του και τα όρια φαντασίας και πραγματικότητας θα γίνουν εξαιρετικά λεπτά και οι ήρωες μας θα οδηγηθούν σε ακραίες καταστάσεις καθώς ο ανεξέλεγκτος μάγος απειλεί να καταστρέψει τα πάντα. Σε αυτό το sequel μπαίνουν χαρακτήρες από το εργό Η Τρικυμία (The Tempest) οπότε θα συναντήσουμε τον Πρόσπερο, την κόρη του Μιράντα αλλά και τον τερατόμορφο Καλιμπάν (από εδώ πήρε και όνομα του ο ήρωας των xmen). 3) Kill Shakespeare: The Mask of Night έιναι το δεύτερο sequel που κυκλοφόρησε και ολοκληρώθηκε σε 4 τεύχη. Κυκλοφόρησε από την IDW από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2014. Στο σενάριο οι Anthony Del Col και Conor McCreery ενώ στο σχέδιο Andy Belanger. Εδώ οι ήρωες μας θα μπλέξουν σε μια ναυτική περιπέτεια καθώς θα βρεθούν αιχμάλωτοι σε ένα πειρατικό καράβι που αντιμετωπίζει όμως σοβαρους κινδύνους καθώς μια πολεμική γαλέρα υπό την ηγεσία του αιμοσταγούς Λούκιου τους κυνηγάει ανηλεώς. Ο αρχηγός των πειρατών θα θελήσει να τους προστατέψει. Θα συμφωνήσει όμως το πλήρωμα του του ή θα βρεθει αντιμέτωπος με ανταρσία; Σε αυτό το sequel θα συναντήσουμε χαρακτήρες από το έργο Δωδέκατη Νύχτα (Twelfth Night) όπως ο Σεζάριο και η Βιόλα και από το έργο Τίτος Ανδρόνικος (Titus Andronicus) όπως τον Λούκιο και την Λαβίνια. 4) Kill Shakespeare - Past is Prologue: Juliet είναι η τελευταία σειρά που έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής και έιναι prequel και όπως φαίνεται και από τον τίτλο αφορά κυριώς την Ιουλιέτα. Κυκλοφόρησε από την IDW από τον Απρίλη μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2017 και ολοκληρώθηκε σε 4 τεύχη. Στο σενάριο ο Conor McCreery και στο σχέδιο ο Corin Howell. Εδώ συναντάμε την Ιουλιέτα μερικούς μήνες μέτα τα γεγονότα από το κλασικό έργο "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" όπου από θαύμα έχει γλυτώσει από το δηλητήριο και έχει επιζήσει. Όμως η ζωή είναι δύσκολη καθώς εκτός από τον θάνατο του Ρωμαίου έχει να αντιμετωπίσει τον νέο σύζυγο της μητέρας της, τον Σάιλοκ (από το έργο ο Έμπορος της Βεντίας - The Merchant of Venice) ενώ σύντομα νέα τραγωδία θα τη χτυπήσει και θα αναγκαστεί να φύγει κυνηγημένη από το σπίτι. Στον δρόμο της θα βρεθει ένας μαυριτανός που θα της συστηθει ως Κάσσιος. Θα καταφέρουν να ξεφύγουν από τους διώκτες τους; Απόψη: Εγώ το βρήκα ένα αξιοπρεπές κόμικ με ένα ενδιαφέρον σενάριο που προσπάθησε να "παντρέψει" κλασικούς ήρωες σε μία ενιαία ιστορια κρατώντας φυσικά τα χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα του καθενός χαρακτήρα αναλοίωτα. Το σχέδιο ήταν μέτριο και δεν με προβλημάτισε κάπου στις 3 πρώτες σειρές και λίγο χειρότερο στην τελευταία που είχαμε και την αλλαγή του σχεδιαστή.
  2. Εννέα είναι οι καταγεγραμμένες Σταυροφορίες που έγιναν για την αποκατάσταση των Ιερών Τόπων. Το Croisade (Crusade στα αγγλικά) μας λέει για τα δρώμενα μίας ακόμα, της Σταυροφορίας που δεν βρήκε τον δρόμο της στα Ιστορικά μας βιβλία. Μία φανταστική εξιστόρηση που μπλέκει ιστορικές αναφορές, μεταφυσικά ψήγματα και ανθρώπινα συναισθήματα σε μία πάλη μεταξύ δύο θρησκειών που ως κύριο σκοπό έχει την ισχυροποίηση συγκεκριμμένων ανθρώπων. Το σενάριο του Jean Dufaux είναι αριστοτεχνικό, βάζοντάς σε γρήγορα μέσα στην πολύ καλά δομημένη ιστορία χωρίς να χρειάζονται πολλές περιγραφές, ενώ η εικονογράφηση του Philippe Xavier σε μεταφέρει το ίδιο εύκολα στο πουθενά της ερήμου, σε υπόγειες κατακόμβες, σε πλούσια παλάτια ή στο κέντρο της μάχης με εξαιρετικό φωτισμό και εκφραστικούς πρωταγωνιστές. Η ιστορία ολοκληρώθηκε σε 4 άλμπουμ, αλλά δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωσή της η γαλλική Le Lombard αποφάσισε να την αναβιώσει με 2 prequel άλμπουμ που εξερευνούν το παρελθόν του βασικού πρωταγωνιστή (Gauthier). Στα γαλλικά έχουν κυκλοφορήσει από την Le Lombard 6 άλμπουμ: Simoun Dja (Νοε 2007) Le qua'dj (Σεπ 2008) Le maître des machines (Μαϊ 2009) Les becs de feu (Νοε 2009) Gauthier de Flandres (Σεπ 2011) Sybille, jadis (Σεπ 2011) και στα αγγλικά έχουν κυκλοφορήσει από την Cinebook τα πρώτα 4 άλμπουμ: Simoun Dja (Μαϊ 2008) Qa'dj (Φεβ 2011) The Master of Machines (Ιουλ 2011) The Fire Beaks (Φεβ 2012) Εξώφυλλα βασικής ιστορίας (Cinebook): Εξώφυλλα prequel (Le Lombard): Σελίδες (Cinebook): Links - Cinebook - Crusade - Le Lombard - Croisade - wiki Crusade
  3. Το "Le grand pouvoir du Chninkel" , Η Μεγάλη Εξουσία του Σνίκελ (ή ισχύς ή δυναμη) είναι ένα κόμικ φαντασίας σε σενάριο Jean Van Hamme και σχέδιο Grzegorz Rosinski που πρωτοεκδόθηκε σε συνέχειες το 1986 στο περιοδικό (À suivre) και μετά σε άλμπουμ το 1988 από τις εκδόσεις Casterman. Αρχικά ασπρόμαυρο αλλά σε επανεκδόσεις βγήκε με χρώμα (στο χρωματισμό η Kasprzak Graza). Στον κόσμο του Ντάαρ υπάρχει ένας συνεχής και λυσσαλέος πόλεμος ανάμεσα σε τρείς αθάνατους και στους στρατούς τους. Μια μέρα σε έναν σκλάβο της φυλής των Σνίκελ, τον Τζον που κατόρθωσε να επιβιώσει, εμφανίζεται ο δημιουργός θεός και του αναθέτει να φέρει ειρήνη στον κόσμο. Εκεί ξεκινούν οι περιπέτειες για τον ήρωα μας. Πολύ δυνατό το σενάριο και το σχέδιο (γνωστοί και οι δύο δημιουργοί εξάλλου) σε ένα πολύ καλό κόμικ (που πρέπει να διαβαστεί μέχρι το τέλος) που δεν απότελει ένα τυπικο fantasy καθώς έχει μαύρο χιούμορ και αποδομεί όλα τα κλισέ που βρίσκουμε σε αντίστοιχες ιστορίες και έχει έντονες θεολογικές-μεταφυσικές ανησυχίες. (το τελευταίο το έκλεψα εμμ δανείστηκα από τον φίλο Kurdy malloy από άλλο νήμα).
  4. Μια γυναίκα που είχε ένα ολόκληρο βασίλειο στα πόδια της, τυφλωμένη από την αλαζονεία ξεκινάει για μια αποστολή που θα αλλάξει την ζωή της για πάντα. Η warrior queen Diosamante διοικεί με σιδερένια γροθιά το βασίλειο του Arhas. Μαχητές σφάζονται σε αγώνες για μια βραδιά μαζί της, μόνο για να τους θυσιάσει την επόμενη μέρα. Η περηφάνια της θα κλονιστεί από τις φήμες που φτάνουν στ' αυτιά της για έναν βασιλιά ακόμα δυνατότερο, δικαιότερο και σοφότερο από αυτήν, τον Urbal του βασιλείου της Sarabba. Θα ξεκινήσει ένα ταξίδι γεμάτο κινδύνους και προκλήσεις που θα τις μεταβάλλουν όλο της το είναι, θα την αναγκάσουν να αφήσει πίσω τον παλιό τερατώδη εαυτό της και να ανακαλύψει το πεπρωμένο της. Αν είχαμε το κλασικό κοντράρισμα βασιλιά με βασιλιά θα έλεγα πως το σενάριο θα ήταν μέτριας επινοητικότητας όπως νόμιζα στην αρχή αλλά συμβαίνουν πολλά αναπάντεχα που με διέψευσαν. Δεν αναφέρομαι σε αυτό που όλοι καταλάβατε, ότι οι δύο τους ερωτεύονται τρελά ο ένας τον άλλο, αλλά στο πως παρουσιάζεται η μετάβαση του χαρακτήρα της Diosamante κατά την διάρκεια της ιστορίας. Όλο αυτό πλαισιώνεται από μια πανδαισία χρωμάτων μέσα σε υπέροχα σκίτσα από την μαγική πένα του Gal. Μετά από ένα σημείο δεν με ένοιαζε τι θα γίνει, ήθελα απλά να δω τις ζωγραφιές. Η δεύτερη ιστορία έχει πολύ διαφορετική δομή. Δεν υπάρχουν οι γρήγορες εναλλαγές και τα μικρά πολλά καρέ ανά σελίδα αλλά μεγάλα πάνελ με άπειρη λεπτομέρεια που δηλώνουν πως οι δημιουργοί ήθελαν να στήσουν ένα μεγάλο σκηνικό για μια φαντασμαγορική υπόθεση. Αυτό δυστυχώς δεν προέκυψε λόγω θανάτου του Gal τον Αύγουστο του 1994, αφήνοντας ξεκρέμαστο τον Jodo και εμάς να περιοριζόμαστε να διαβάσουμε την έκβαση σε μια σελιδούλα κειμένου περιληπτικής μορφής. Διαβάζοντας το γούσταρα το πως πήγαινε, κάτι που πρόσθεσε ακόμα παραπάνω στην λύπη μου που δεν ολοκληρώθηκε και σχεδιαστικά. Το καράβι με το οποίο η Diosamante και η οικογένεια της μετακινούνται, είναι το ομορφότερο που έχω δει ποτέ. Γενικώς. Ο Jodo με τον ιδιόρρυθμο τρόπο γραφής του και την εκκεντρική του θεματολογία διατυπώνει με βίαιο αλλά ταυτόχρονα γαλήνιο ύφος το βάρος του πνευματικού ταξιδιού της Diosamante για εσωτερική αναζήτηση. Ο Gal πιάνει ακριβώς αυτό το ύφος και το βγάζει στο χαρτί. Άψογη συνεργασία που θα ήθελα να δω και σε άλλου είδους κόμικ. Το Diosamante HC κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2012 από την Humanoids σε 96 σελίδες. Περιέχει δύο άλμπουμ: Το "La Passion de Diosamante" κυκλοφόρησε το 1992 και μέχρι το 1994 είχαν ολοκληρωθεί 17 σελίδες της συνέχειας με τίτλο "Les enfants de Diosamante" που δεν τελείωσε ποτέ. Τον Μάρτιο του 2002 κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ από τους Jodorowsky/Igor Kordey με τίτλο "Diosamante: La parabole du fils perdu" (Ντιοσαμάντε: Η παραβολή του ασώτου") σε σύνολο 54 σελίδων. Το είδα, το διάβασα λίγο, με απογοήτευσε, το άφησα γιατί μου φάνηκε ζορισμένο και λίγο. Δεν υπάρχει αυτό το σχέδιο
  5. Ο Steve είναι ένας Lich (κυριολεκτική μετάφραση "πτώμα"), ζει σε ένα μπουντρούμι με τα υπόλοιπα τέρατα και μαζί καλούνται να εμποδίσουν τους επίδοξους τυχοδιώκτες που θέλουν να σκοτώσουν το τελικό boss του μπουντρουμιού. Εμείς βλέπουμε την καθημερινότητα μέσα στο dungeon, διάφορες αναμετρήσεις με όσους εισβάλουν σε αυτό καθώς και τις σχέσεις μεταξύ των τεράτων. Το κόμικ είναι χιουμοριστικό. Είναι στο μορφή ολιγοσέλιδων ιστοριών που έχουν, όμως, συνοχή μεταξύ τους και είναι καλύτερα να διαβαστούν με τη σειρά. Όσο προχωράει φαίνεται ότι προσπαθεί να πιάσει σοβαρά θέματα όπως η κατάθλιψη, το bullying, η ενδοοικογενιακή βία, η επιθυμία μας να αρέσουμε σε άλλους... Άλλα καταλήγει να τα διακωμωδεί, με άλλα κλείνει απότομα και σ' αφήνει να αναρωτιέσαι. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αναλύει κοινωνικά προβλήματα, αλλά σε βάζει σε σκέψεις. Μεγάλη εξαίρεση η τελευταία ιστορία, "A Little Luck". Το σχέδιο το βρίσκω πολύ ευχάριστο και ξεκούραστο στο μάτι. Όσο προχωρούν οι ιστορίες γίνεται όλο και καλύτερο, αλλά παρατήρησα πως είναι λιγάκι πρόχειρο σε κάποια πάνελς. Γενικά, πάντως, ταιριάζει πολύ και δεν με ενοχλεί καθόλου η έλλειψη λεπτομερειών. Το Kickstarter για τον 2ο τόμο του κόμικ λήγει σήμερα. Μπορείτε να διαβάσετε το χορταστικότατο "preview" (όπως το ονόμασαν οι δημιουργοί) 90 σελίδων στο tapastic.
  6. Το "Micci Dominici" είναι γαλλικό κόμικ που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Vents d'Ouest και ολοκληρώθηκε σε τρείς τόμους (1ος τόμος το 2009, 2ος το 2010 και 3ος το 2012). Δημιουργοί του ο Thierry Gloris στο σενάριο και ο Benoit Dellac στο σχέδιο. Είναι ένα κόμικ μεσαιωνικής φαντασίας και μας μεταφέρει στην πόλη Ρίγα στις αρχές του 13ου αιώνα όπου η διαμάχη για τον εκχριστιανισμό της περιοχής κρατά ακόμα καθώς οι παγανιστές της περιοχής μαζεύουν ισχυρό στρατό υπό την ηγεσία ενός παιδιού με θεϊκές ικανότητες. Πρωταγωνιστές μας είναι ο Ρονάν Σαντιγύ δε Γκουίβρ και ο Έρνστ Γούλφραμ μέλη των Missi Dominici και απεσταλμένοι της Ρώμης με σκοπό την εύρεση χριστιανικών κειμηλίων. Στην πραγματικότητα όμως είναι Ντέκαν δηλ άνθρωποι με υπερφυσικές ικανότητες και οι ίδιοι οι οποίοι έχουν ως σκοπό να προσσεγγίσουν το παιδί και να του διδάξουν την αλήθεια για την καταγωγή του και να τον στρατολογήσουν στις τάξεις τους δηλ τους "καλούς" Ντέκαν (τους Αργινιανούς). Συγχρόνως όμως οι "κακοί" Ντέκαν (οι Μάθγκεν) οι οποίοι σπερνουν τον όλεθρο και την καταστροφή χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις τους για να αποκτήσουν εξουσία και πλούτη έχουν σκοπό να φέρουν το παιδί στη δική τους πλευρά. Αξιοπρεπές το σχέδιο και καλό το σενάριο με μερικές εκπλήξεις στη διάρκεια.
  7. Το Μπουντρούμι είναι το μέρος που ελκύει κάθε wannabe ήρωα της Terra Amata. Στα υπόγειά του υπάρχουν αμύθητοι θησαυροί, φοβεροί πολεμιστές και αιμοβόρα τέρατα. Όλα αυτά αποδεικνύονται εξαιρετικά προσοδοφόρα για τον ιδιοκτήτη του, τον Φύλακα του Μπουντρουμιού. Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή. Το Donjon Zénith είναι μια χιουμοριστική σειρά φαντασίας, από τα μυαλά των Joann Sfar και Lewis Trondheim. Αποτελεί τη βασική σειρά του Donjon, γύρω από την οποία έχουν εκδοθεί και άλλες σειρές, και αφηγείται τις ένδοξες εποχές του Μπουντρουμιού. Μέχρι στιγμής, έχουν κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ από την Delcourt, μεταξύ 1998 και 2007. Το σενάριο γράφτηκε από τους Joann Sfar και Lewis Trondheim, ενώ το σχέδιο έχουν αναλάβει οι Trondheim (#1-4) και Boulet (#5-6). Το τέλος είναι ανοιχτό, αλλά οι δύο σεναριογράφοι φαίνεται να έχουν απομακρυνθεί κάπως από το όλο εγχείρημα και δεν γνωρίζω πότε και αν θα δούμε συνέχεια. Στα αγγλικά, η σειρά έχει μεταφραστεί ως Dungeon: Zenith από την NBM. Κυκλοφόρησε σε τρεις τόμους, καθένας από τους οποίος περιέχει δύο από τα άλμπουμ της πρωτότυπης γαλλικής σειράς. Όσο για τα ελληνικά, μπορείτε να διαβάσετε το πρώτο άλμπουμ σε scanlation, εδώ. Η σειρά ακολουθεί τον Herbert, έναν υπάλληλο του Μπουντρουμιού που από τύχη (ή ατυχία), γίνεται υπερασπιστής του. Ωστόσο, μόνο ηρωική δεν είναι αυτή η πάπια και, επιπλέον, το μαγικό θηκάρι που φοράει δεν τον αφήνει να ξεσπαθώσει αν προηγουμένως δεν αποδείξει με άθλους τη γενναιότητά του. Πάλι καλά που στο πλευρό του βρίσκεται ο Marvin, ένας τρομακτικός δράκος-πολεμιστής και, εχμ, χορτοφάγος. Μαζί, μπλέκουν σε τρελές περιπέτειες, αντιμετωπίζοντας πλάσματα από τον άλλο κόσμο, ορδές βάρβαρων γατιών και δικαστικούς κλητήρες. Οι Sfar και Trondheim δίνουν ρέστα. Διακωμωδούν πανέξυπνα το είδος του fantasy και τα κλισέ του, ενώ παράλληλα κατεβάζουν πρωτότυπες ιδέες που θα ζήλευαν πολλοί μάστορες του είδους. Αυτό που ίσως θεωρώ το μεγαλύτερο επίτευγμά τους, είναι ότι προκαλούν γέλιο με την ίδια τη σκηνοθεσία, πράγμα δύσκολο στα κόμικς. Το σχέδιο του Trondheim μπορεί να φανεί χοντροκομμένο σε κάποιους, αλλά κάνει μια χαρά τη δουλειά του. Του Boulet είναι σαφώς τεχνικά ανώτερο και συμπίπτει με μια στροφή της σειράς σε λίγο πιο σοβαρά μονοπάτια, που ίσως χαλάσει όσους προτιμούν την ευθυμία των πρώτων άλμπουμ. Το μόνο σοβαρό αρνητικό που μπορώ να προσάψω είναι ότι αφήνει τον αναγνώστη ξεκρέμαστο στο τέλος, εφόσον τελικά δεν υπάρξει συνέχεια. Βέβαια, τα δύο πρώτα άλμπουμ, που είναι και τα πιο αστεία, διαβάζονται αυτοτελώς, επομένως δεν υπάρχει δικαιολογία να μην του δώσετε μια ευκαιρία. Βαθμολογία: 9,1/10
  8. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 είχε δημιουργηθεί στην Αθήνα το Ultra Splatter Club, με μέλη φαν ταινιών τρόμου, υπερφυσικού, φανταστικού αλλά και των ανάλογων βιβλίων φυσικά. Κάποια στιγμή τα μέλη αποφάσισαν να εκδώσουν και ένα ανάλογο φανζίν, και εγένετο Splatterzine. Με αφιερώματα σε ταινίες και δημιουργούς τρόμου αλλά και σε κάποιους serial killers, κριτικές, συνεντεύξεις κλπ. Απ' όσο γνωρίζω κυκλοφόρησαν 4 τεύχη συνολικά και σταμάτησαν εκεί, πιθανόν λόγω και του ντόρου με την υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης (το αναφέρει το 4ο τεύχος). Το περιοδικό είχε μια υποτυπώδη σχέση με τα κόμικς, αρχικά λόγω δύο στριπ του Φρίξου Κοκκώνη που υπήρχαν στο 1ο τεύχος (μπορείτε να τα δείτε εδώ), ενώ και το εξώφυλλο του 3ου τεύχους προέρχεται από το σκίτσο Lilith του κομίστα Russ Heath...
  9. Les Maîtres Inquisiteurs (Οι Μεγάλοι Ανακριτές) είναι γαλλικό κόμικ που εκδίδεται από τις εκδόσεις SOLEIL. Ξεκίνησε το 2015 και μέχρι στιγμής έχουν βγει 9 τομάκια από διάφορους σεναριογράφους και σχεδιαστές. Αρχικά προοριζόταν να ολοκληρωθεί με τον 6ο τόμο αλλά τελικά κυκλοφόρησαν και άλλοι οπότε τα πρώτα 6 αποτελούν τον 1ο κύκλο πλέον. Οι τίτλοι των τόμων με τους δημιουργούς κάθε τόμου μέσα σε παρένθεση από κάτω: 1) Ομπεϋρόν (Olivier Peru, Pierre-Dennis Goux) 2) Σασμαήλ (Nicolas Jarry, Paolo Deplano) 3) Νικολάι (Jean-Luc Istin, Augustin Popescu) 4) Μιχαήλ (Nicolas Jarry, Jean-Paul Bordier) 5) Αρόν (Sylvain Cordurie, Jean-Charles Poupard) 6) Μέσα στο Φως του Χάους (Jean-Luc Istin, Stefano Martino) 7) Ορλίας (Sylvain Cordurie, Andrea Cuneo) 8) Συνίλια (Sylvain Cordurie, Elia Bonetti) 9) Βακαήλ (Jean-Luc Istin, LACI) Η ιστορία μας λοιπόν εξελίσσεται στο φανταστικό βασίλειο της Oscitan όπου άνθρωποι με υπεράνθρωπες δυνάμεις έχουν οργανωθεί σε ένα τάγμα , τους Ανακριτές με σκοπό τη διαφύλαξη της δικαιοσύνης και της ειρήνης. Έτσι αναλαμβάνουν διάφορες αποστολές είτε αστυνομικής είτε διπλωματικής φύσεως. Κάθε τόμος έχει και για πρωταγωνιστή ένα διαφορετικό μέλος του τάγματος (εξού και οι τίτλοι των τόμων εκτος του 6ου που θα αποτελούσε τον επίλογο). Οι ιστορίες τους όμως συνδέονται μεταξύ τους και σιγά σιγά μέσω διαφόρων γεγονότων θα ανακαλύψουν μια συνομωσία ικανή να διαλύσει το τάγμα αλλά και όλο το βασίλειο. Οπότε θα έρθει η τελική μάχη όπου οι ήρωες μας θα έρθουν αντιμέτωποι με δύσκολες αποφάσεις. Μετα το τέλος του 6ου τόμου το τάγμα μας είναι αποδυναμωμένο και οι λίγοι πλέον ήρωες μας πρέπει να διαφυλάξουν το μέλλον τους αλλά και να εκπαιδεύσουν μια νέα γενιά Ανακριτών.
  10. ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΕΠΟΥΣ Δύο ερωτήματα βασανίζουν τον ανθρώπινο νου εδώ και χρόνια: πρώτον, αν η κότα κάνει το αυγό ή το αυγό την κότα και δέυτερον αν το παπάκι πάει στην ποταμιά. Ε λοιπόν, το παπάκι πάει να βρει τα φτερά του Παπιοφοίνικα. Η ποταμιά είναι αστικός μύθος. Κι εγώ με τον GeoTrou σας έχουμε την απόδειξη μέσα από μια ανεπανάληπτη, συγκλονιστική (κι άλλα τέτοια κλισέ επίθετα) ιστορία. Και μιας και μπλέξαμε ήδη με ζώα, καλό θα ήταν να το συνηθίσετε γιατί αυτή η ιστορία θα έχει πολλά. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα fantasy κατά βάση χιουμοριστικό (που έχει όμως και την ίντριγκά του μέσα), το οποίο ουδεμία σχέση έχει με Τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα του Ρουμπούλια. Αρχίζω να πιστεύω ότι ο GeoTrou απλά ξέμεινε από ιδέες στον τίτλο. Δε θα είναι κάτι σαν παρωδία του Δρακοφοίνικα, λοιπόν, ούτε οι χαρακτήρες θα αποτελούν μια αναφορά σε αντίστοιχους του Ρουμπούλια. Α. Και μιας και είπα αναφορά, το κόμικ αυτό θα είναι τίγκα στις αναφορές από ποπ κουλτούρα -δουλειά για τα λαγωνικά του φόρουμ να τις εντοπίσουν . Με αυτό το κόμικ, συμβαίνει και κάτι απίθανο: ο GeoTrou, διαβόητος για την δράση του κατά των ντίσνεϋ κόμικ, γράφει το πρώτο του σενάριο ντίσνεϋ *και κάπου εδώ πετάγεται με οργισμένη φωνή ο GeoTrou:* - ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΙΣΝΕΫ ΛΕΜΕΕΕ (θα δείτε και θα κρίνετε) ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ ΟΘΟΝΕΣ ΣΑΣ (σχόλια ΕΔΩ) κοπιράιτ 2017
  11. Το παρόν μάλλον preview το λες παρά παρουσίαση, μιας και έχω διαβάσει τον 1ο τόμο από τους μέχρι στιγμής 9 που έχουν βγει. Σε scanlation υπάρχει μόνο τούτος, αλλά η Dalen Books στο ΓιουΚέι έχει κυκλοφορήσει μεταφρασμένο μέχρι και το έκτο άλμπουμ σε τρία διπλά τεύχη. Ωστόσο από το να μην υπάρχει καθόλου, καλύτερα έτσι για να το πληροφορηθούν όσοι τυχόν αρέσκονται σε μεταρωμαϊκή ιστορία και occult. Τσίμπησα από το εξώφυλλο βέβαια, και τα υπόλοιπα δεν πάνε πίσω Η ιστορία πατάει χρονικά πάνω στα τελειώματα της Ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Βρετανία (4ος-5ος αιώνας μ.Χ. ) και τις διάφορες συγκρούσεις μεταξύ των υποστηρικτών των ντόπιων παγανιστικών θρησκειών, κυρίως των Δρυίδων, και των σκληροπυρηνικών Χριστιανών μοναχών της Κελτικής εκκλησίας. Υποβόσκουσα είναι και η κόντρα της Κελτικής εκκλησίας με το κέντρο του Χριστιανισμού και την Ρωμαϊκή εκκλησιαστική αρχή, σε μια περίοδο που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία πάει καλιά της. Η εύθραυστη ειρήνη των μοναχών και των Δρυίδων που κρύβονται στα δάση είναι έτοιμη να διαλυθεί όταν ανακαλύπτονται σε δύο διαφορετικές περιοχές αποκεφαλισμένα και παλουκωμένα πτώματα μοναχών, όπου τα καρφωμένα ξύλα φέρουν χαραγμένους Ρούνους από το Ogham, το ιερό αλφάβητο των παγανιστών. Αν και φαίνεται υπερβολικά προφανής ο σκοπός κάποιου να παγιδεύσει τους - λίγο πριν την εξαφάνιση - "ειδωλολάτρες", πολλοί συντηρητικοί μοναχοί βρίσκουν πάτημα για να ζητήσουν πλήρη εξολόθρευση. Μοναδική ελπίδα, η φιλική σχέση ενός πρεσβύτερου μοναχού, του Budog, και του Gwynlan, αρχηγού των εναπομείναντων Δρυίδων. Σενάριο ο Jean-Luc Istin με τον Thierry Jigourel, σχέδιο ο Jacques Lamontagne. Τον Istin ίσως τον έχουν συναντήσει κάποιοι σε μια από τις πάμπολες σειρές που έχει δουλέψει ( Draven, La caste des Meta-Barons, Alice Matheson, Androides), ενώ ο Lamontagne έχει σχεδιάσει σχετικά λίγες σειρές, όλες γύρω από αυτό το heroic fantasy based on historical elements. 1. Le mystere des Oghams - 10/2005 . Στα αγγλικά ως The Ogham Sacrifice - 2009 (περιέχει 1&2 της γαλλικής) 2. Is la blanche - 9/2006 3. La lance de Lug - 6/2007 Στα αγγλικά ως The Altars of Destiny - 2012 ( περιέχει 3&4 της γαλλικής) 4. La ronde des geants - 6/2008 5. La Pierre de destinee - 10/2009 Στα αγγλικά ως Voyage of Discovery - 2014 (περιέχει 5&6 της γαλλικής) 6. Crepuscule - 3/2012 7. Les disparus de Cornouailles - 10/2012 8. Les Secrets d'Orient - 9/2014 9. Le Temps des corbeaux - 10/2016 μπεντεθήκη
  12. Τι έχουμε εδώ πέρα; Μετά από το μεταπτυχιακό που είχε γίνει στην Φινλανδία από το πανεπιστήμιο του Τούρκου σχετικά με τον Don Rosa το 2011, πάμε ένα βήμα παραπάνω. Το 2014, βλέπουμε μία διδακτορική διατριβή (PhD), πάλι σχετικά με το έργο του Don Rosa, και πάλι από την Φινλανδία. Αυτήν την φορά, ο υπεύθυνος είναι η Katja Kontturi από τον τομέα ανθρωπιστικών επιστημών του πανεπιστημίου της Γυβάσκυλα. Δυστυχώς η μελέτη είναι περί τις ~300 σελίδες, όλες στα Φινλανδικά, επομένως δεν μπορούμε να καταλάβουμε πολλά. Παρ' όλ' αυτά, βάζω τα βασικά στοιχεία από την περίληψη που είναι στα αγγλικά. Στα ελληνικά θα μπορούσε να μεταφραστεί ως "Λιμνούπολη - Η πύλη ανάμεσα σε δύο κόσμους. Τα Ντίσνεϋ κόμικς του Ντον Ρόσα ως μεταμοντέρνα φαντασία". KATJA KONTTURI Duckburg - a gate between two worlds. Don Rosa's Disney Comics as Postmodern Fantasy. University of Jyväskylä, 2014, 298 p. Jyväskylä Studies in Humanities, ISSN 1459-4331; 239 ISBN 978-951-39-5985-2 Περίληψη στα αγγλικά online πληροφορίες Jyväskylä University Digital Archive Η εργασία σε PDF Το 2017, δημοιεύτηκε αντίστοιχο απόσπασμα από τον ίδιο συγγραφέα, στο επιστημονικό περιοδικό (journal) Fafnir, αυτήν την φορά στα αγγλικά. Ο πλήρης τίτλος του περιοδικού είναι: Fafnir – Nordic Journal of Science Fiction and Fantasy Research, ασχολείται δηλαδή με την έρευνα στον τομέα της φαντασίας εν γένει. Ο τίτλος του άρθρου στα ελληνικά, θα μπορούσε να μεταφραστεί ως: Παρωδία επιστημονικής φαντασίας στην ιστορία του Ντον Ρόσα "Η επίθεση των απαίσιων διαστημικών ζωυφίων". Αναφαίρεται στην ομώνυμη ιστορία του Rosa, δηλαδή αυτήν εδώ. Την έχουμε δει στο Κόμιξ #193 (Α' περίοδος), Κόμιξ #37 (Β' περίοδος) και Βιβλιοθήκη Κόμιξ 4. Ερευνάει το πώς ο Rosa χρησιμοποιεί και σατηρίζει τεχνάσματα επιστημονικής φαντασίας του '50. Αναλυτικότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε παρακάτω: KATJA KONTTURI Science fiction parody in Don Rosa's "Attack of the the Hideous Space-Varmints" Fafnir – Nordic Journal of Science Fiction and Fantasy Research, Volume 3, Issue 4, pages 52–64. Περίληψη στα αγγλικά Online πληροφορίες Επίσημο link του journal για online διάβασμα Το άρθρο σε PDF
  13. Το συγκεκριμένο κόμικ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, οπότε θα περιοριστώ στα πολύ βασικά ίσα-ίσα για να σας βάλω στο κλίμα. Το Nains, σε σενάριο του Nicolas Jarry και πέντε σχεδιαστών γνωστών στο χώρο του γαλλοβελγικού fantasy/fantastique, είναι μια σειρά που δεν πρέπει να λείπει από την πνευματική βιβλιοθήκη κάθε ενός που γουστάρει την επική φαντασία και τα κόμικ. Παρόλο το μικρό παρελθόν του τίτλου - το 1ο άλμπουμ κυκλοφόρησε δύο χρόνια πριν - και την μαζικότητα με την οποία κυκλοφορεί - σχεδόν κάθε 4 μήνες βγαίνει και επόμενο τεύχος -, είναι φρέσκο και δίνει μια νέα ματιά στο πως αντιμετωπίζουμε ως επί το πλείστον τέτοιου τύπου ιστορίες. Χωρίς να απουσιάζει η επικότητα, η αυτοθυσία, το πλούσιο υπόβαθρο και οι ιστορικές πληροφορίες, το φορμά που ακολουθούν οι δημιουργοί με το να αφιερώνουν κάθε τεύχος σε έναν χαρακτήρα ο οποίος μέχρι στιγμής δεν σχετίζεται με τον επόμενο είναι πρωτόγνωρο και προσφέρει μια έντονη εμπειρία ανάγνωσης. Πρωταγωνιστές στις ιστορίες μας είναι οι Νάνοι, ενώ τις δευτερεύουσες φυλές τις αποτελούν οι Hums, τα Ogres, τα Orcs και τα Elves, ενώ μικρή έως μηδενική είναι η αναφορά στους ανθρώπους ( μεγάλο ++). Στα αρχαία χρόνια αρκετές χιλιετίες πριν, όλες οι νανικές φυλές ήταν ενωμένες κάτω από έναν βασιλιά και κυριαρχούσαν πλήρως σε όλο το βορρά και τα βασίλεια των βουνών. Μετά από έναν μαζικό εμφύλιο πόλεμο διασπάστηκαν σε πολλές πόλεις-κράτη (τα fortress-states) και μοίρασαν την διαχείριση της γνώσης του πολιτισμού τους σε 4 τάγματα: Το Forge ( οι κατασκευαστές όπλων και μαγικών αντικειμένων με την χρήση ρούνων) , το Talion ( οι ασασίνοι) , το Temple ( οι μηχανικοί ) και το Shield ( οι μαχητές). Αρκετούς αιώνες μετά δημιουργήθηκε και ένα πέμπτο τάγμα, το Order of the Wanderers, που προστατεύει κάθε απόκληρο νάνο από τις υπόλοιπες συντεχνίες. Στα 7 τεύχη που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής γνωρίζουμε 7 διαφορετικούς χαρακτήρες, όπου ο καθένας ανήκει σε διαφορετικό τάγμα (ή σε κανένα) και έρχεται αντιμέτωπος με τους συμπατριώτες του, εξωτερικούς εχθρούς ή και τους ίδιους τους δαίμονες που κρύβει μέσα του. Το character development είναι δομημένο με μεγάλη μαεστρία. Δεν υπήρξε τεύχος που να μην με άγγιξε η ιστορία του εκάστοτε πρωταγωνιστή/πρωταγωνίστριας. Τραγικές και ώριμες ιστορίες στις οποίες πολλές φορές το fantasy στοιχείο περνάει σε δεύτερο χρόνο, απλά για να συμπληρώνει το μοτίβο. Βέβαια δεν παραγκωνίζεται αλλά αιωρείται πάντα στην ατμόσφαιρα, με τις σκηνές μαγείας να είναι σχετικά λίγες αλλά ισορροπημένες. Το σχέδιο αν και αλλάζει χέρια (κάτι που σε προδιαθέτει εκ των πραγμάτων αρνητικά) δεν απογοητεύει, αφού ο κύριος Jarry έκανε προσεκτική επιλογή συνεργατών και ο καθένας τους προσθέτει την προσωπική του πινελιά ανεβάζοντας όλο και περισσότερο το σύνολο. Αν έπρεπε να διαλέξω έναν αγαπημένο απ'όλους, το σχέδιο που με γοήτευσε παραπάνω είναι αυτό του Goux που δούλεψε στο πρώτο και το έκτο τεύχος. Η δουλειά που έχει γίνει στα εξώφυλλα και τον χρωματισμό είναι εξαιρετική επίσης. Καιρό είχα να ενθουσιαστώ τόσο με κάτι καινούργιο και σχετικά άγνωστο ακόμα. Πόσο μάλλον όταν ανήκει στο αγαπημένο μου είδος, την επική φαντασία, όπου πάντα είμαι πιο απόλυτος και δύσκολος. Δεν λείπουν οι σαφείς επιρροές κυρίως από Tolkien, Jordan και Murcock (οι νάνοι έχουν κόντρα με τα ξωτικά επειδή δημιουργήθηκαν οι μεν στις πλάτες των δε, ενώ απεχθάνονται τους δράκους επειδή τους κλέβουν τον χρυσό), αλλά δεν σε ενοχλεί αυτό. Πιο πολύ αποτελεί φόρος τιμής και δήλωση ότι οι καλύτεροι μας δίνουν τα συστατικά ώστε να μαγειρέψουμε με τον τρόπο μας καινούργιες συνταγές. Αν και δεν λείπουν οι ατάκες, η φιλαργυρία, η φιλοδοξία και το πείσμα, χαρακτηριστικά που όλοι φανταζόμαστε τους νάνους, παρουσιάζεται και μια διαφορετική, πιο σκοτεινή και συναισθηματική πλευρά των χαρακτήρων που σε σημεία αγγίζει τα όρια της φιλοσοφίας. Δεν γίνεται όμως πουθενά κιτς και δασκαλίστικη. Από τα καλύτερα BD της δεκαετίας που έχω πιάσει. Και δουλεμένο exposition επιτέλους, το χω παράπονο να διαβάζω epic fantasy και να υπάρχει σωστή ροή πληροφοριών για το παρελθόν του σύμπαντος, τόσο σε πλήθος όσο και συχνότητα. To Nains έχει κυκλοφορήσει στα Αγγλικά μόνο σε ψηφιακή μορφή από την EuropeComics και διατίθεται στο ComiXology. 1. Redwin de la Forge - 6/2015 (Nicolas Jarry, Pierre-Denis Goux) 2. Ordo du Talion - 9/2015 (Nicolas Jarry, Stephane Crety) 3. Aral du temple - 2/2016 (Nicolas Jarry, Paolo Deplano) 4. Oosram des Errants - 5/2016 (Nicolas Jarry, Jean-Paul Bordier) 5. Tiss du Bouclier - 8/2016 (Nicolas Jarry, Nicolas Demare) 6. Jorun de la Forge - 1/2017 (Nicolas Jarry, Pierre-Denis Goux) 7. Derdhr du Talion - 4/2017 (Nicolas Jarry, Stephane Crety) Μπεντεθήκη
  14. Αν γουστάρετε τα Ορκ κάθε είδους και σύμπαντος και είστε από αυτούς που πάντα θεωρούσατε ότι ήταν η πιο ριγμένη και στερεοτυπικά κατασκευασμένη φυλή, το Orc Stain υπάρχει για να ικανοποιήσει τον καταπιεσμένο pro-villain νέρντουλα μέσα σας. Ο James Stokoe, μετά από μια από εκείνες τις καμένες συζητήσεις σχετικά με το πως απεικονίζονται τα Ορκ στο Lord of the Rings και θεωρώντας πως το να είναι εκ φύσεως κακά και ανήθικα δεν ήταν αρκετό για να σβήσει την περιέργεια του για την Ορκ κουλτούρα, δημιούργησε ένα δεκασέλιδο κόμικ που περιγράφει την έντονη συζήτηση μεταξύ δύο Ορκ. Το ένα, που φέρνει έντονα στον Pointyface, έναν από τους χαρακτήρες του Orc Stain, θεωρεί πως τα Ορκ βρίσκουν την ευτυχία στην λεηλασία, το έγκλημα, το σεξ και τους θησαυρούς. Το άλλο, που αποτελεί τον σχεδιαστικό πρόγονο του πρωταγωνιστή One-Eye, θεωρεί πως λίγος πολιτισμός δεν θα έκανε κακό στις φυλές των Ορκ και προτείνει να τρώνε σαλάτες, να κατασκευάζουν μπούμερανγκς και να γίνουν γεωργοί. Όπως γράφει ο δημιουργός στον επίλογο του πρώτου και τελευταίου μέχρι στιγμής tpb, ο One-Eye ανακάλυψε την αίσθηση του σωστού και του λάθους σε ένα κόσμο που δεν είχε ακούσει ποτέ ξανά τις έννοιες. Έτσι άρχισε να δημιουργείται η ιδέα μέσα στο μυαλό του Stokoe και μετά από μια εξαντλητική εβδομάδα πυρετώδους δουλειάς, σχεδίασε και μελάνωσε σχεδόν 100 σελίδες από ότι έμελλε να πάρει τελική μορφή στα πρώτα πέντε τευχάκια ως Orc Stain που κυκλοφόρησε η Image από τον Ιανουάριο του 2010. Μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2012 είδαμε να εκδίδονται συνολικά 7 τεύχη, χωρίς δυστυχώς να έχει υπάρξει συνέχεια μέχρι στιγμής. Το trade που έχει βγει περιέχει τα issues #1-5 ενώ ο Stokoe είπε πως τα #8-10 είναι στα σκαριά και θα έχουν εξώφυλλα από τους Brandon Graham, Michael DeForge και Mickey Zacchilli. Στο Orc-Stain λοιπόν υπάρχουν κάμποσες Orc φυλές, μεταξύ των οποίων η mountain clan, τα eastern swamp-orcs, τα river orcs, τα orcs of the plains και οι jungle tribes. Παρότι τα Ορκ είναι εκ φύσεως ατίθασα και αρνούνται να λειτουργήσουν κάτω από μια ενιαία ηγεσία, βρίσκεται ένας νέος φύλαρχος ονόματι Orctzar που ενώνει τις jungle tribes του νότου και έχει βλέψεις να κατακτήσει όλα τα ορκ του κόσμου. Ταυτόχρονα για να αυξήσει την δύναμή του ψάχνει το όργανο (ναι, το μακρόστενο όργανο) ενός νεκρού θεού, όταν μαθαίνει πως μόνο ένα μονόφθαλμο ορκ σε όλο τον κόσμο έχει την δύναμη να βρει την τοποθεσία του οργάνου και να ξεκλειδώσει το μυστικό του. Έτσι ξεκινά ένα campaign σκλαβώνοντας όλα τα μονόφθαλμα ορκς και μεταξύ αυτών τον One-Eye, πρωταγωνιστή και, χωρίς να το ξέρει ο ίδιος, μήλο της έριδος για τον Orctzar. Το Orc Stain έχει δεχθεί πολύ καλές κριτικές από διάφορα μέσα που ασχολούνται με comics, ενώ θεωρείται η καλύτερη δουλειά του Stokoe μέχρι στιγμής αν και ημιτελής. Συγκεκριμένα το εξαιρετικό λεπτομερειακό σχέδιο σε συνδυασμό με τον φοβερό χρωματισμό έχει κερδίσει στον δημιουργό χιλιάδες υποστηρικτές που περιμένουν εναγωνίως τη συνέχεια. Πλέον ένας από αυτούς και ο γραφών. Πως να μην το συμπαθήσεις όταν το επίσημο currency του universe είναι τα chits, ήτοι ξεραμένες και ψημένες ροδέλες από τσουτσούνια Ορκ; Αν αναρωτιέστε που έχετε ξαναδιαβάσει το όνομα Stokoe στο φόρουμ, μάλλον θα είναι στην παρουσίαση του Sullivan's Sluggers που είχε κάνει το σχέδιο σε σενάριο του Mark Andrew Smith.
  15. Les Armées du Conquérant. (Οι στρατιές του κατακτητή.) Είχα δει δουλειά του Jean Claude Gal από το Diosamante και γούσταρα. Δεν τον είχα τσεκάρει περαιτέρω όμως. Τις προάλλες όμως πέταξε στο παιχνίδι "Κομιστικές Γνώσεις" ο GeoTrou μια σελίδα από ένα κόμικ η οποία μου κίνησε το ενδιαφέρον. Βρήκα το μεταφρασμένο αγγλικό, το διάβασα και έπαθα ένα σοκ Σενάριο Jean-Pierre Dionnet Σχέδιο Jean-Claude Gal Ο γεννηθείς το 47 Dionnet, λάτρης και του Μπαρκς , έγραφε σενάρια και κριτικές στο Pilote από το 1971 (24). Ο καθηγητής καλών τεχνών Gal ξεκίνησε και αυτός από το Pilote το 1972 (γεννηθείς το 42, άρα 30 ετών). Εκεί γνωρίστηκαν και έφτιαξαν το 1973 μια 8σέλιδη ιστορία την Un village perdu, à flanc d’abîme. Τον Δεκέμβρη του 1974 οι Dionnet, Moebius και Druillet ξεκινούν την έκδοση ενός νέου κόμικ το οποίο θα ικανοποιούσε την αγάπη τους για sci-fi/fantasy. Το Metal Hurlant, το οποίο αργότερα "μεταφέρθηκε" στην Αμερική ως Heavy Metal. Στο πρώτο τεύχος (με ημερομηνία 1/1/1975) ξεκινούν εκεί 2 σειρές. Το Arzach του Moebius και αυτό εδώ. Πρόκειται για 57 σελίδες με μικρές ιστορίες στρατιωτών/χαρακτήρων μιας ανίκητης στρατιάς κάποιου ανώνυμου κατακτητή. Όχι οι κυρίως μάχες, αλλά πράγματα που συνέβαιναν στα "παραλειπόμενα". Σα να λέμε τρόπον τινά τι συνέβη σε μια διμοιρία στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου λίγο πριν τη μάχη με τον Πώρο στην Ινδία, όταν πήγαν να πάρουν νερό από μια πηγή, ή τι συνέβη σε έναν αξιωματικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν μετά την κατάληψη της Περσέπολης, βρέθηκε με μια Περσίδα σε ένα στενό. Η αρχική μορφή του κόμικ ήταν ασπρόμαυρη. Αργότερα όμως επιχρωματίστηκε από τον Dan Brown και μα τον Αλλάχ και τις 500 παρθένες που θα με ταΐζουν μυδοπίλαφο όταν ψοφήσω, απογειώθηκε! Α/Μ εκδοχή μέσα από το πρώτο Heavy Metal (με τους όποιους περιορισμούς της εκτύπωσης εκείνης της εποχής και του σκαναρίσματος ενός τόσο παλιού τεύχους) Οι ίδιες σελίδες έγχρωμες Απίστευτη λεπτομέρεια στο σχέδιο, ποιος ξέρει πόσους αιώνες έπαιρνε στον Gal να φτιάξει το κάθε ξεχωριστό φυλλαράκι, την κάθε φολίδα στους θώρακες, την κάθε μικρή πέτρα στα τείχη, και όταν πέφτει από πάνω το χρώμα σε στέλνει στα ουράνια και θες αυτό το πράγμα να το έχεις σε μέγεθος Α3 όπως το Λούθερ Αρκραϊτ της Τζέμμα. Δεν ξέρω εάν θα γίνω ιερόσυλος, αλλά αυτό εδώ μου θυμίζει έναν άλλο καθηγητή καλών τεχνών που σχεδιάζει, τον Μαλκ Το εν λόγω κόμικ, όσοι δεν διαβάζετε γαλλικά, καταλαβαίνετε όμως αγγλικά και δεν θέλετε την α/μ εκδοχή του Heavy Metal, μπορείτε να το διαβάσετε στο Armies της Humanoids (link στην έκδοση) όπου περιλαμβάνονται και οι 2 τόμοι (πάλι των ιδίων) με την περιπέτεια του Arn (παρουσίαση αυτής εν καιρώ διότι και αυτή ήταν τρελό διαμάντι εικαστικά). λυνξ Jean-Claude Gal (wiki, lambiek) Jean-Pierre Dionnet (wiki, lambiek)
  16. «Ο Άρχοντας των Δακτυλιδιών», το «Game of Thrones» και τόσα άλλα παραδείγματα του fantasy τα τελευταία χρόνια στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στη λογοτεχνία, στα κόμικς επιβεβαιώνουν το διαχρονικό ενδιαφέρον του κοινού για το είδος. Σε υπερβολικό βαθμό, ίσως. Όπου υπάρχει υπερβολή όμως, υπάρχει και αντίδραση. Μια μορφή αντίδρασης είναι και η παρωδία. Η «Νάνσι» (εκδόσεις Πατάκη) του Σπύρου Γιαννακόπουλου είναι μια απολαυστική παρωδία κάθε σύμβασης και κάθε μανιέρας των κλασικών παραμυθιών χωρίς να γίνεται προσβλητική. Ανατρέποντας τα κλισέ, αξιοποιεί με μαεστρία όλα τα συστατικά της παραδοσιακής συνταγής, συνδυάζοντάς τα, ωστόσο, με έναν εντελώς πρωτότυπο τρόπο. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύγχρονο παραμύθι για μεγάλα παιδιά με δράκους, ιππότες, μάγους, πριγκίπισσες, γκουβερνάντες και βασιλιάδες. Με ίντριγκες, δολοπλοκίες, προδοσίες, μονομαχίες και γάμους. Και, πάνω απ’ όλα, απρόβλεπτες εξελίξεις. Όλα τα παραπάνω απαιτούν βαθιά γνώση των «γραφών» και των ανάλογων «νόμιμων» κειμένων. Ο Γιαννακόπουλος δείχνει να τη διαθέτει και να τη μετουσιώνει σε ένα παιχνίδι ευρείας χρήσης εκπλήξεων που ο αναγνώστης ξέρει πως θα έρθουν και τις περιμένει ανυπόμονα, αλλά δεν φαντάζεται ποιες ακριβώς θα είναι. Ακόμα και στην πιο μικρή του λεπτομέρεια, το μυθιστόρημα κρύβει επιμελώς στοιχεία που ο αναγνώστης καλείται να ανακαλύψει: από τα ονόματα των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων μέχρι τα τοπωνύμια και από τους ευφυείς αναχρονισμούς μέχρι τις περιγραφές των ενδυμασιών και των κτιρίων. Και είναι δομημένο σαν σελίδες και κεφάλαια από κόμικς. Σε αυτό βοηθάει τον συγγραφέα του η ιδιότητά του ως αρθρογράφου στην εφημερίδα «Καθημερινή» σε θέματα που άπτονται των κόμικς, αλλά και το μέχρι τώρα συγγραφικό του έργο («Ο Τρύφωνας από τη Δρακολανδία», «Πορτοκαλάδα με ανθρακικό», «Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί», όλα εντασσόμενα στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία που μπορεί να διαβαστεί και από καλοπροαίρετους ενήλικες με το ίδιο ενδιαφέρον). Επιπλέον, το εισαγωγικό μέρος με τις εξαιρετικές εικονογραφήσεις του Πέτρου Χριστούλια προσφέρει και τα απαραίτητα οπτικά δεδομένα γνωριμίας με τα πρόσωπα του δράματος, «προειδοποιώντας» έξυπνα για την εσκεμμένη θεματική αυτοϋπονόμευση που θα ακολουθήσει. Με μια πριγκίπισσα που δεν θέλει να παντρευτεί με το ζόρι: «Αν δεν ήταν αυτός ο γενναίος ιππότης, τώρα μπορεί να ήσασταν ακόμη στον πύργο. Παγιδευμένη εκεί από αυτό τον δράκο. Ή, ακόμη χειρότερα, μπορεί αυτός ο δράκος να σας είχε φάει, να σας κατασπαράξει, να σας είχε κάνει μια μπουκιά. Λίγες νομίζετε είναι οι πριγκίπισσες που έχουν φαγωθεί από δράκους; Εγώ είμαι μεγάλη γυναίκα και έχουν φτάσει στ’ αυτιά μου ένα σωρό ιστορίες για πριγκίπισσες που δεν είχαν την τύχη σας. Αυτή την ανέλπιστη τύχη να σας σώσει αυτός ο ιππότης. Αχ, είστε τόσο τυχερή. Τόσο τυχερή που βρήκατε τον ιππότη σας. Τον ιππότη που περιμένατε όλη σας τη ζωή». «Κανέναν ιππότη δεν περίμενα ποτέ!» Και το σχετικό link...
  17. Μία από τις πρώτες σειρές του πολυγραφότατου Philippe Thirault (Miss, Mandalay, Balkans Arena κλπ), το The Hounds of Hell έχει τα πάντα. Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Γότθους, Αιγύπτιους, θεούς, δαίμονες, κόλαση, μάγους και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, μετρ στις μηχανορραφίες και τις ίντριγκες, με την βοήθεια του πιστού της βοηθού, ανασυστήνει μια ομάδα η οποία αποτελείται από την πριγκίπισσα της Θράκης, έναν πανίσχυρο μάγο, έναν μονόχειρα ο οποίος ονομάζεται "Τρία Χέρια" γιατί κρατάει το σπαθί του με τα πόδια του και και και........ Με λίγα λόγια, τουρλουμπούκι. Καλός συγγραφέας ο Thirault, χωρίς βέβαια να μας έχει δώσει κάποια εξαιρετική δουλειά, αλλά εδώ τα κάνει σαλάτα. Λες και σκέφτηκε 10 διαφορετικά σενάρια και στο τέλος αποφάσισε να τα κάνει όλα ένα. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι μόλις η τέταρτη του δουλειά και στην πορεία έχει βελτιωθεί πολύ. Βέβαια το Miss, το οποίο είναι προγενέστερο, είναι πολύ καλύτερο. Μάλλον, και επειδή του πήρε 8 χρόνια για να τελειώσει τους 4 τόμους που απαρτίζουν το έργο, άλλαξε πολλές φορές γνώμη για την κατεύθυνση της ιστορίας. Πολλά στοιχεία πεταμένα από εδώ και από εκεί, Ο βασικός κακός σκοτώνεται σχετικά νωρίς και μετά αρχίζει μια φιλοσοφικού τύπου αναζήτηση των ηρώων η οποία καταλήγει, χωρίς τυμπανοκρουσίες και κανένα ουσιαστικό λόγο, να τελειώνει άδοξα μέσα σε 3 σελίδες. Οι σχεδιαστές Christian Hojgaard (Incal, House of Secrets), Drazen Kovacevic (La Roue, Carthago Adventures) και Roman Surzhenko (Les Mondes de Thorgal) κάνουν αρκετά καλή δουλειά, στα γνωστά BD πλαίσια. Δεν συναντάμε βέβαια ωραία μονοσέλιδα ή δισέλιδα τα οποία έχουμε μάθει να περιμένουμε από τις περισσότερες δουλειές των σχεδιαστών της Humanoids. Καλό σχέδιο μεν, τίποτα αξιομνημόνευτο δε. Γενικά, ένα πολύ μέτριο κόμικ. Επειδή διάβασα τον αγγλικό τόμο της Humanoids (trade, περιέχει και τα 4 βιβλία) και επειδή δεν ξέρω γαλλικά, δεν είμαι σίγουρος ότι ισχύει αυτό που θα πω, αλλά μου φάνηκε ότι δεν πρέπει να έχει γίνει καλή μετάφραση. Αυτό που χτύπαγε στο μάτι ήταν ότι το "Βυζαντινός" το μετάφρασαν "Byzantium" και όχι "Byzantine", αλλά και γενικά μου άφησε μια αίσθηση ότι πρέπει να γινόταν μετάφραση Καμπανά! Είχα την αίσθηση δηλαδή ότι κάτι έχανα από το νόημα ή ότι έλειπαν κάποια καρέ ή κάποια μπαλονάκια. Σαν να πήδαγε η αφήγηση και να μην έρεε. Επειδή όμως έχω διαβάσει και αντίστοιχες δουλειές στο πρωτότυπο, παίζει να μην φταίει η μετάφραση και το γράψιμο να είναι πραγματικά κακό. Ένα 5/10 πιστέυω ότι είναι δίκαιο.
  18. Attack on Titan ή αλλιώς Shingeki no Kyojin Είναι μια σειρά manga,από τον Hajime Isayama,που πρωτοκυκλοφόρησε το 2009 στο ιαπωνικό περιοδικό Bessatsu Shōnen Magazine.Από τότε έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία και έχει μάλιστα βραβευθεί με το ανάλογο βραβείο καλύτερου shonen manga της χρονιάς. Ο πληθυσμός της Γης είναι κλεισμένος μέσα σε πόλεις οχυρωμένες σε ψηλά τείχη ύψους 50 μέτρων.Γιατί;Λόγω των Τιτάνων.Πλασμάτων δηλαδή περίπου 3-15 μέτρα που είναι κύρια απειλή για τους ανθρώπους. Ο κόσμος δεν έχει επαφή με τον έξω κόσμο.Επί αιώνες είναι κλεισμένος σε αυτά τα τείχη και δεν γνωρίζει τίποτα για τη ζωή έξω από τη ''φυλακή''. Σε μία τέτοια πόλη αναπτύσσεται η ιστορία μας.Σε μία πόλη που δεν έχει απειληθεί από τιτάνες τα τελευταία 100 χρόνια. Οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν να βγαίνουν και να μπαίνουν στην πόλη όποτε θέλουν είναι τα μέλη της ομάδας των ανιχνευτών,μιας ομάδας που στόχο έχει την συλλογή πληροφοριών σχετικά με τους τιτάνες ώστε να γίνει δυνατή η εξόντωση τους.Βέβαια οι συμπλοκές με αυτούς είναι πάρα πολλές και τα θύματα αμέτρητα. Μια συνηθισμένη μέρα η ομάδα γυρίζει έχοντας χάσει περίπου 80 ανιχνευτές από τους 100. Λίγο αργότερα οι Τιτάνες εισβάλουν στην πόλη σκοτώνοντας και καταστρέφοντας τα πάντα γύρω τους. Ο κόσμος αναγκάζεται να εγκαταλείψει ότι απέμεινε και φεύγει προς τον άγνωστο έξω κόσμο Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας,Eren Jaeger,θέλει να ξεφύγει από το ''κλουβί'' που άλλοι ονομάζουν πόλη.Το όνειρο του είναι να γίνει ανιχνευτής και να καταλάβει τον κόσμο έξω από τα τείχη.Όλοι τον θεωρούν τρελό μιας και το να έχεις ένα τέτοιο όνειρο θεωρείται κάτι πολύ χαζό και ανώριμο.Στότωσε πρώτη φορά στα 9 του,δυο απαγωγείς που σκότωσαν τους γονείς της υιοθετημένης αδερφής του.Είναι πολύ καλός στη μάχη σώμα με σώμα ενώ όσο προχωράει η ιστορία ανακαλύπτει μία πολύ σημαντική ικανότητα του... Δίπλα του είναι πάντα η υιοθετημένη αδερφή του,Mikasa Ackerman,η οποία είναι πιο λογική από αυτόν και τον βοηθάει σε πολλά κρίσιμα σημεία.Προέρχεται από οικογένεια σκλάβων,οι γονείς της σκοτώθηκαν και αυτοί βρέθηκε από την οικογένεια του Eren. Ο κολλητός φίλος του Eren,Armin Arlert,βοηθάει στις περιπέτειες των παραπάνω αλλά είναι ψυχικά και σωματικά αδύναμος.Παρόλα αυτά είναι αρκετά χρήσιμος αν και θεωρεί τον εαυτό του απολύτως άχρηστο και δεν έχει καθόλου αυτοπεποίθηση. Η μητέρα τους σκοτώνεται και τρώγεται κυριολεκτικά από έναν τιτάνα μπροστά στα μάτια τους. Μετά από αυτό ο Eren ορκίζεται να σκοτώσει όλους τους τιτάνες. Από τα καλύτερα ενήλικα manga που έχω διαβάσει!Τόσο το σχέδιο όσο και η πλοκή είναι πραγματικά απίστευτα!Ένα επικό δημιούργημα!Θεωρείται από πολλούς το καλύτερο των τελευταίων χρόνων.Περιέχει πολύ δράση,έντονες βίαιες σκηνές,πολύ αίμα και δράμα. Η ιστορία κυλάει γρήγορα και δεν κάνει ''κοιλιά''. Στις 6 Απριλίου φέτος βγήκε και το πρώτο επεισόδιο της anime σειράς η οποία τα σπάει!Μέχρι τώρα έχουν βγει 6 επεισόδια ενώ αύριο(18/5) και το 7ο! Αν δεν το έχετε δει τρέξτε!Η σειρά τα σπάει πραγματικά! [mal type=manga id=23390]
  19. Δεν πρόκειται να πω την ταινία "Ο Χόμπιτ" όπως έκαναν οι μεταφραστές κάποια χρόνια μετά την κυκλοφορία. Πολύ απλά γιατί δεν μου αρέσει αυτή η μπακάλικη μετάφραση ενός ουδέτερου πλάσματος. Όπως και να χει, "Το Χόμπιτ" είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του 1937, που κυκλοφόρησε από το studio Rankin/Bass και Topcraft. Προβλήθηκε κατευθείαν στην τηλεόραση από το κανάλι NBC τον Νοέμβριο του 1977. Η υπόθεση λίγο - πολύ σε όλους γνωστή. Ο Μπίλμπο Μπάγκινς, ένα χόμπιτ του Σάϊρ, στρατολογείται από τον μάγο Γκάνταλφ να βοηθήσει 13 νάνους στην αποστολή τους να πάρουν πίσω τον θησαυρό που τους έκλεψε ένας δράκος (πολύ απλοϊκό το ξέρω, αλλά προσπάθησα). Η ταινία είναι παιδική και φαίνεται σε όλα της τα σήμεία, από τις φάσεις του βιβλίου που κόπηκαν (δεν υπάρχει μπέορν, η σκηνή της λιμνούπολης είναι κομμένη όσο δεν πάει, δεν αναφέρεται πουθενά το arkenstone) μέχρι το απλοποιημένο σενάριο. Αλλά αυτό δεν πρέπει να σας ενδιαφέρει, γιατί έχοντας στο μυαλό ότι είναι παιδική ταινία, εν τέλει αποτελεί καλύτερη μεταφορά από την μούφα του Jackson. Είναι πιστή στην αρχική ιστορία, με το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου να είναι κομμάτια από το κείμενο ενωμένα. Η ταινία είναι πολύ μικρή, εξού και το κόψιμο πολλών σκηνών αλλά και η έλλειψη charachter development. Η μουσική επένδυση δε, που για παιδική ταινία του 1977 είναι φοβερή, αποτελεί απευθείας μελοποίηση των τραγουδιών που είχε συμπεριλάβει ο Tolkien στο βιβλίο (what Bilbo Baggins hates, misty mountains κλπ) εκτός από ένα κομμάτι, το The Greatest Adventure (The Ballad of a Hobbit) που είναι και το μόνο αυθεντικά γραμμένο για την ταινία και συνδέθηκε με τον εκτελεστή Glenn Yarbrough. Ειδικά το κομμάτι Misty Mountains είναι απίστευτα καλοφτιαγμένο. Ένα αξιοσημείωτο γεγονός που συνδέει την ταινία με τα anime (πάλι για manga θα μιλήσει αυτός; ) είναι το studio που έφτιαξε το animation. Οι Topcraft ήταν Ιαπωνικό studio με έδρα το βόρειο Τόκυο και συνεργαζόταν κυρίως με Αμερικάνους παραγωγούς, αλλά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έπεσε έξω και έκλεισε. Το μεγαλύτερο ποσοστό της ομάδας που αποτελούσε τους Topcraft ενώθηκε ξανά κάτω από την επωνυμία Studio Ghibli με διευθυντή τον τεράστιο Hayao Miyazaki (My Neighbor Tororo, Nausicaa and the valley of the wind και άπειρα άλλα). Αναρωτιέμαι πως είχε ξεφύγει μια τέτοια πληροφορία από την σελίδα της ταινίας στην Wiki. Αξίζει λοιπόν να την δείτε ως μια από τις πρώτες προσπάθειες αυτής της animation ομάδας και μια από τις πρώτες επαφές της anime κουλτούρας στην Αμερική. Τεχνικά χαρακτηριστικά Είδος: High Fantasy Σκηνοθέτες: Jules Bass,Arthur Rankin Jr Ηθοποιοί: Orson Bean, Richard Boone, Hans Conried, John Huston, Otto Preminger Soundtrack: Glenn Yarbrough Συνθέτης: Maury Laws Χώρες Παραγωγής: H.Π.Α. , Ιαπωνία Γλώσσα: Αγγλικά Παραγωγοί: Jules Bass, Arthur Rankin Jr Εταιρία παραγωγής: Rankin/Bass, Topcraft, ABC Διανομέας: Warner Bros Διάρκεια: 77 Λεπτά Budget: 3 εκ. $ Πρώτη προβολή: 27 Νοεμβρίου 1977 στο κανάλι NBC Sequel: The Return of the King Wiki Trailer Soundtrack Όλη η ταινία σε 6 μέρη [imdb=tt0077687]
  20. Το εξώφυλλο της σκληρόδετης έκδοσης Πολλοί εδώ θα έχετε διαβάσει ή ακούσει την σειρά βιβλίων The Riftwar Cycle του Raymond E. Feist. Αν και σήμερα αριθμεί 30 βιβλία σε 6 τριλογίες, 2 διλογίες και 2 τετραλογίες (αρμέγουμε τις καλύτερες αγελάδες εδώ) ξεκίνησε το 1982 με το βιβλίο Magician: Apprentice που αποτελούσε το πρώτο μισό του πρώτου βιβλίου της πρώτης τριλογίας και τελικής όπως σκόπευε τότε ο συγγραφέας. Το δεύτερο μισό είχε τίτλο Magician: Master ενώ στην Αγγλία βγήκε ως ένας τόμος με τίτλο "Magician". Η πρώτη τριλογία είναι προσωπικά η πιο αξιόλογη όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις αφού περιλαμβάνει τις αυθεντικές ιδέες του Feist πριν αρχίσει να το ξεχειλώνει. Τέλος πάντων ας μην το ξεχειλώσω και εγώ. Η Marvel σε συνεργασία με τους Dabel Brothers Productions κυκλοφόρησε μια σειρά κόμικς με τίτλο "Magician: Apprentice" την διετία 2005-2006 σε προσαρμογή σεναρίου από τους Michael Oeming και Bryan J. Glass ενώ στα σχέδια των τευχών 1-3 ήταν ο Brett Booth και των τευχών 4-6 ήταν ο Ryan Stegman. Το εξώφυλλο της μαλακόδετης έκδοσης που κυκλοφόρησε 5 μήνες αργότερα Το 2007 κυκλοφόρησε η HC έκδοση την οποία και αγόρασα. Βέβαια ήταν σε ζελατίνα και δεν μπορούσα να χαζέψω σχέδιο/σκηνοθεσία αλλά ως χρόνιος οπαδός των πρώτων riftwars δεν αντιστάθηκα, ήταν και σε προσφορά ως "μεταχειρισμένο" . Εν πάση περιπτώσει η έκδοση είναι αξιοπρεπέστατη με καλής ποιότητας χαρτί, ανάγλυφα τα γράμματα του τίτλου στο εξώφυλλο αλλά και στην ράχη, dust jacket και διάφορα έξτρα (art προ μελανιών και χρωματισμού, σελίδες που δεν μπήκαν στο τελικό κόμικ, πορτραίτα χαρακτήρων). Μετά από σχεδόν έναν χρόνο συνεργασίας η Dabel Brothers τα έσπασε με την Marvel με τα δικαιώματα της σειράς να μένουν στην δεύτερη (φευ). Τον Ιούνιο του 2009 η σειρά συνεχίστηκε με την έκδοση μιας limited έκδοσης σε πέντε μέρη με τίτλο "Raymond E. Feist's Riftwar" η οποία επίσης κυκλοφόρησε σε HC Vol. 2 (τεύχη 6-12) ενώ τα τεύχη 13-18 θα βγουν μελλοντικά στον τρίτο τόμο με τίτλο Magician: Riftwar. Δεν βρίσκω λόγο να ρημάξουν τον τίτλο αλλά έχω δει πολλά κουφά και φοβάμαι μην τα κάνουν αχταρμά. Αν και είναι δύσκολο μιας και το storyline έχει γραμμική χρονική εξέλιξη με ελάχιστα ως καθόλου flashback οπότε θα πρέπει να πηδήξουν βιβλία ολόκληρα για να καταφέρουν να το μπερδέψουν. Μέχρι στιγμής όμως δεν έχω πιάσει τον δεύτερο τόμο ακόμα οπότε κρατάω μια επιφύλαξη. Δείγμα του artwork Για όσους λοιπόν δεν ξέρουν τι και πως με το Riftwars πάμε ένα γρήγορο review της αρχικής υπόθεσης - λέω αρχικής γιατί μετά γίνεται του τσιμπουριού το πανηγύρι. Εδώ να σημειώσω πως το riftwars ξεκίνησε αρχικά από τον Feist όταν ήταν φοιτητής στην Καλιφόρνια ως αντικαταστάτης του DnD αλλά του άρεσε τόσο η υπόθεση που δημιούργησε ώστε την έγραψε σε βιβλίο. Η ιστορία εξελίσσεται στο σύμπαν της ηπείρου Midkemia. Στην συνοριακή πόλη Crydee της δυτικής πλευράς της Midkemia ζει ο Pug, ένα ορφανό παραπαίδι της κουζίνας. Όλα στη ζωή του αλλάζουν όταν ξαφνικά επιλέγεται από τον Άρχοντα μάγο του δούκα που διαφεντεύει την ευρύτερη περιοχή ως μαθητευόμενος (apprentice). Μέσα του φαίνεται ότι κρύβει πολύ μεγαλύτερη δύναμη απ'ότι θα περίμενε κανείς σε έναν χαμάλη της κατώτερης τάξης που δεν γνωρίζουμε καν τους γονείς του. Αρχίζει λοιπόν μια προσπάθεια να φανεί αντάξιος των προσδοκιών του διδασκάλου του και της οικογένειας του Δούκα σε συνδυασμό με τις προκλήσεις και ανησυχίες που του δημιουργεί η εφηβεία. Τα πάντα ανατρέπονται όταν εντοπίζεται ένα πλοίο διαλυμένο στην κοντινή ακτή με πτώματα ανθρώπων που φορούν πανοπλίες, φέρουν όπλα και εργαλεία άγνωστης κατασκευής και προέλευσης. Ένας από αυτούς αιχμαλωτίζεται ζωντανός και μέσα από μια σύνδεση που κατάφερε ο Επίσκοπος του βασιλείου με το μυαλό του λίγο πριν πεθάνει, αποκαλύπτεται πως μια τεράστια εξωγήινη αυτοκρατορία από μια άλλη διάσταση βρήκε τρόπο να περάσει στον κόσμο τους με όχι και τις καλύτερες των προθέσεων. Δεν βρήκα κάτι σκαναρισμένο οπότε βολευτείτε με φωτογραφίες Κάποιος θα μπορούσε να πει πως είναι γνωστό και πολυφορεμένο το σενάριο του underdog χωριάτη/φτωχού/παιδιού του λαού/whatever και δεν θα διαφωνήσω αλλά θα κρατήσω μια άνω τελεία γιατί η ιστορία γράφτηκε 34 χρόνια πριν. Και τότε δεν ήταν ακόμα τόσο common scenario "ο πιο τελευταίος χαρακτήρας της ιστορίας αποδεικνύεται ο πιο τούμπανος". Είναι ανάλαφρη ιστορία φτιαγμένη πάνω στα πολύ βασικά συστατικά του epic fantasy.Μάγοι, δράκοι, νάνοι, ξωτικά, άλλες διαστάσεις, μάχες, μεσαιωνικοί έρωτες και πάει λέγοντας. Όχι κάτι ιδιαίτερο αλλά είναι εύπεπτη και δεν την λες μπουρδίτσα Δεν θα την πεις και αριστούργημα στιλ Lotr ή WoT. Αλλά καλύτερο από forgotten realms σίγουρα, ποτέ δεν τον πήγαινα τον πλιατσικολόγο τον Salvatore Τα βιβλία αξίζουν παραπάνω από σίγουρα την ευκαιρία τους, το κόμικ μ'άρεσε πολύ στα πρώτα τρία τεύχη που το σχέδιο ήταν πολύ ψηλά και ότι πρέπει για το σενάριο και λίγο λιγότερο στα τρία επόμενα που άλλαξε ο σκιτσογράφος και το γύρισε στο πιο καρτουνίστικο/αόριστο. Not my cup of tea βασικά. Μέρος αυτής της δουλειάς στα Ελληνικά έχουμε δει στη σειρά Fantasy Heroes της Anubis.
  21. Κόμικ ηρωικής φαντασίας σε σενάριο της Sylviane Corgiat και σχέδιο του Corrado Mastantuono. Πρόκειται για μια σειρά τριών άλμπουμ που εκδόθηκε από την Les Humanoïdes Associés, κατά το διάστημα 2004-2007. Με τον τίτλο Elias the Cursed, η Humanoids έχει κυκλοφορήσει στα αγγλικά δύο συγκεντρωτικές εκδόσεις, έναν softcover τόμο το 2011 κι έναν με σκληρό εξώφυλλο, ελαφρώς μεγαλύτερο, το 2016. Ο Elias είναι ένας άπληστος και βίαιος βασιλιάς, που έχει βαλθεί να απαλλάξει τον κόσμο του από κάθε ίχνος μαγείας. Όταν όμως πολιορκεί τον πύργο του πανίσχυρου Melchior, ο στρατός του καταστρέφεται ολοκληρωτικά. Αντιμετωπίζοντας ο ίδιος τον μάγο, θα ηττηθεί και οι δυο τους θ’ ανταλλάξουν πρόσωπα. Χρόνια μετά, με τη βοήθεια μια παράξενης συντροφιάς, ο Elias θα προσπαθήσει να πάρει την εκδίκησή του. Αν κάτι με κέρδισε από την πρώτη κιόλας σελίδα είναι το εικαστικό μέρος του εν λόγω κόμικ. Το σχέδιο του Mastantuono, «κοφτό» και εξαιρετικά λεπτομερές, με τράβηξε εξαρχής, όντας πολύ ταιριαστό στην ιστορία. Η δε αισθητική (στολές, όπλα, κτίρια κλπ) είναι κάτι που με μάγεψε. Δεν ξέρω κατά πόσο έβαλε το χεράκι της η Corgiat, αλλά αυτός ο περίεργος συνδυασμός αρχαϊκών, μεσαιωνικών, αναγεννησιακών και sci-fi στοιχείων δημιουργεί ένα μοναδικό σκηνικό. Στο σεναριακό τμήμα υπάρχουν κάποια θεματάκια. Λίγο πριν τη μέση γίνεται μια μικρή κοιλιά, το comic relief στο τελευταίο άλμπουμ ίσως χρησιμοποιείται λίγο παραπάνω απ' ότι θα έπρεπε και το αποκορύφωμα δεν είναι τόσο δυνατό. Από την άλλη, η Corgiat μας προσφέρει μια πρωτότυπη ιστορία, ευρηματική και με ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Η αλήθεια είναι ότι το περίμενα πολύ καλύτερο, παραμένει όμως ένα ιδιαίτερο BD που εγείρει πολύ την φαντασία. Βαθμολογία: 7,8/10
  22. Στα χνάρια των παραμυθιών και των μαγικών αφηγήσεων του Terry Pratchett και του Neil Gaiman και με εικόνες που παραπέμπουν στους αλλόκοτους, παραμορφωμένους κόσμους του Dave McKean, το The Cloud είναι μια περιπλάνηση ενός ιπτάμενου λύκου και του αγοριού-συντρόφου του προς αναζήτηση μιας ευχής. Σχεδιασμένο από τον Vincenzo Balzano και γραμμένο από έναν Έλληνα σεναριογράφο, τον Κώστα Ζαχόπουλο. Οι μεταμυθοπλασίες και οι διακειμενικές αφηγήσεις αποτελούν πλέον τον κανόνα στη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή. Στα κόμικς, βοηθούσης και της διαεικονικής προσέγγισης μιας νέας ιστορίας, το αποτέλεσμα της αναζήτησης αναφορών, παραπομπών και πηγών μπορεί να είναι εντυπωσιακό. Όπως συμβαίνει με το The Cloud των Κώστα Ζαχόπουλου και Vincenzo Balzano που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Archaia στις ΗΠΑ πριν από λίγες εβδομάδες και έχει ήδη αποσπάσει πολλές θετικές κριτικές. Η ιστορία είναι φαινομενικά απλή: με τις μνήμες του Μεγάλου Πριν, τότε που η ζωή είχε φως και ήλιο, να ατονούν με το πέρασμα του χρόνου, ένα αγόρι και ο φτερωτός λύκος του ταξιδεύουν σε έναν αφιλόξενο κόσμο μετά από κάποια αποκαλυπτική καταστροφή για να ανακαλύψουν μια χαμένη ευχή. Αφηγητής της ιστορίας είναι ο λύκος, ενώ το ταξίδι στους ουρανούς είναι γεμάτο ανατροπές, απρόσμενες συναντήσεις, παράξενα πλάσματα, αινιγματικούς συμμάχους και τρομακτικούς εχθρούς. Είναι παράλληλα ένα ταξίδι αυτογνωσίας και μια αποστολή αφοσίωσης σε έναν σκοπό και ανακάλυψης των δυνατοτήτων και των αντοχών απέναντι στις αντιξοότητες. Ιπτάμενες φάλαινες, γιγάντιοι ελέφαντες, πειρατές των αιθέρων, ένας τρελός βασιλιάς, φιλικά δελφίνια διασταυρώνονται με το περιπλανώμενο ζευγάρι σε έναν κόσμο που καλύπτεται από σύννεφα και μόνο μια ευχή μπορεί να τα διαλύσει. Όλα είναι θέμα επιλογών και προτεραιοτήτων. Ακόμα και η απόφαση για έναν ελεύθερο θάνατο αντί για μια σκλαβωμένη ζωή. Εκτός όμως από τις εντυπωσιακές εικόνες και τη σαγηνευτική αφήγηση που διαβάζεται σαν παραμύθι για μεγάλα παιδιά, είναι ευφυέστατες οι διαρκείς παραπομπές σε άλλα έργα από την ιστορία της τέχνης που διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον και παρακινούν τον αναγνώστη να ερευνήσει τη σύνδεση των εικόνων με άλλες, την πηγή της έμπνευσής τους κ.λ.π. Το κάστρο απ’ όπου ξεκινά η περιπέτεια με το σκοτεινό φεγγάρι και τον κρυμμένο ήλιο φέρνει στον νου τους αντίστοιχους ουτοπικούς αρχιτεκτονικούς «πειραματισμούς» του Dave McKean, η επίθεση που δέχεται το αγόρι από μια φιλική κλέφτρα αποτελεί φόρο τιμής στο θρυλικό Amazing Fantasy #1 με τον Spider-Man στο εξώφυλλο, πελώριες πέτρινες κεφαλές όπως αυτές των Νήσων του Πάσχα συζητούν με τους πρωταγωνιστές, δυο χέρια πλησιάζουν λυτρωτικά το ένα στο άλλο όπως αυτά του Θεού και του Αδάμ στο έργο του Μικελάντζελο κ.ά. Αυτή η καταιγιστική εναλλαγή αναφορών, εικόνων, χρωμάτων, σχημάτων, περίεργων πλασμάτων και παράξενων ανθρώπων σε συνδυασμό με το σφιχτό και σαφές σενάριο καθιστούν το The Cloud μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και γοητευτική φανταστική περιπέτεια που αντλεί στοιχεία από τις παραδόσεις του είδους με τρόπο ευφυή και τα ενσωματώνει με σεβασμό σε μια νέα πρωτότυπη αφήγηση. Στις αρετές του συγκαταλέγεται και το γεγονός ότι μπορεί να διαβαστεί από αναγνώστες κάθε ηλικίας, καθώς τα θέματα που πραγματεύεται και θίγει είναι κατανοητά σε όλους, έστω και με διαφορετικό τρόπο. Και επιπλέον, η σχεδιαστική δεξιοτεχνία του Balzano είναι αρκετή για να σε καθηλώσει και να σε «υποχρεώσει» απλώς να κοιτάς και να ξανακοιτάς τις υπέροχες εικόνες του. Με επιπρόσθετο δεδομένο ότι ο σεναριογράφος είναι Έλληνας, ελπίζουμε βάσιμα ότι το The Cloud θα βρει τον εκδοτικό δρόμο του και προς την ελληνική αγορά. Και το σχετικό link...
  23. Ας πούμε ότι οι μάγισσες από τον μεσαίωνα ζουν ακόμα στην εποχή μας, έχουν προσαρμοστεί απόλυτα στην καθημερινότητα τόσο που έχουν βρει δουλείες όπως πχ νηπιαγωγός! Ζώντας μια απλή καθημερινή ζωή τις βοηθάει να κρύβονται! Υπάρχουν ακόμα αυτοί που τις κυνηγούν για να τις ρίξουν στη πυρά, αλλά πλέον έχουν γίνει μια μεγάλη διεθνή οργάνωση που τις ψάχνει παντού για να τις εξοντώσει. Αυτός είναι ο κόσμος που έχει δημιουργήσει ο Greg Rucka στο κόμικ του Black Magik όπου θα εξιστορεί της περιπέτειες μιας μάγισσας που μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα προσπαθούν άγνωστοι να τη σκοτώσουν μια και ξέρουν τη πραγματική της ταυτότητα! Η ηρωίδα του Black Magik λέγεται Rowan Black αυτό φυσικά δεν είναι το πραγματικό της όνομα αλλά με αυτό την αναγνωρίζουν στην δουλειά της ως ντετέκτιβ. Η ιστορία ξεκινάει όταν την καλούν από τη δουλειά να πάει στο χώρο μιας ομηρίας. Τη ζήτησε προσωπικά ο νεαρός που κρατάει τους ομήρους, η Rowan δέχεται να τον συναντήσει και ο νεαρός αποκαλύπτει ότι γνωρίζει ότι είναι μάγισσα λέγοντας το πραγματικό της όνομα και ότι θέλει να τη σκοτώσει.... δε σας λέω τη συνέχεια διαβάστε την ιστορία μιας μάγισσας ντετέκτιβ που αντί για μαγική σκούπα καβαλάει μια μηχανάρα προσπαθώντας να εξιχνιάσει το μυστήριο για το ποιοι προσπαθούν να τη δολοφονήσουν! Αυτό που με μάγεψε σε αυτό το κόμικ είναι το σχέδιο. Εκπληκτική η Nicola Scott σε όλα τα επίπεδα , καταφέρνει να δώσει τόσο στοιχεία φαντασίας και τρόμου με το πολύ όμορφο και λεπτομερή σχέδιο της αλλά επίσης να εξυπηρετήσει και την νουάρ ατμόσφαιρα του σεναρίου! Επίσης είναι έξυπνη η ιδέα της διχρωμίας, δίνοντας μια σχεδόν μονόχρωμη διάσταση του "ρεαλιστικού κόσμου" και όποτε δείχνει μαγεία βάζει λίγο χρώμα έντονο για να τονίσει το κάτι το διαφορετικό! Ο Rucka είναι αγαπημένος συγγραφέας για τα νουάρ/μυστηρίου κόμικ που γράφει. Ομολογώ ότι ήμουν επιφυλακτικός μερικές φορές για τον αν θα αγοράσω κάτι που έχει γράψει ο Rucka από τότε που είχα διαβάσει κάποια Wolverine που είχε κάνει! Ευτυχώς όμως μετά το Lazarus και τώρα με το Black Magick χαίρομαι απίστευτα τα κόμικ του...τα created owned κόμικ του! Ελπίζω σύντομα να ολοκληρώσει τις σεναριακές υποχρεώσεις του σε κάποιο mainstream κόμικ και να επιστρέψει στο Black Magick! Μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί πέντε τεύχη που συλλέγονται σε αυτό το πρώτο volume! Το συνιστώ για ένα απολαυστικό διάβασμα
  24. Kirameki Άλλη φάση από το Neji της ίδιας δημιουργού, το Sareki Oukoku κυκλοφόρησε σε 4 κεφάλαια στο περιοδικό Hana to Yume της εκδοτικής Hakusensha, το δίμηνο Μάρτιος-Απρίλιος του 1993. Η Yuki Kaori είχε ξεκινήσει να σχεδιάζει τα πρώτα δύο κεφάλαια του Sareki Oukoku πριν τελειώσει το Neji, κάτι που επιβεβαιώνεται εύκολα αν γίνει μια σχεδιαστική σύγκριση μεταξύ των δύο. Μέχρι στιγμής δεν έχει κυκλοφορήσει το graphic novel και προσωπικά πιστεύω ότι ούτε πρόκειται. Δεν έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά επίσημα, μιας και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες κυκλοφόρησε - Shojo Manga των αρχών της δεκαετίας του '90 - δεν προώθησαν ιδιαίτερα την δημοτικότητα του ώστε να περάσει στην άλλη πλευρά του Ειρηνικού. Είδος: Action, Adventure, Drama, Fantasy, Supernatural Υπόθεση: Ο κόσμος πλέον είναι καλυμμένος με άμμο, ως αποτέλεσμα του πολέμου μεταξύ των ανθρώπων και των αμμο-ανθρώπων (Sandbiters). Οι Sandbiters καταβροχθίζουν τους ανθρώπους και έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν δράκους της άμμου. Το μόνο βασίλειο που έχει επιβιώσει ανέπαφο είναι το βασίλειο του Χρόνου που προστατεύεται από την Θεά του νερού. Ο Kirameki, πρωταγωνιστής της ιστορίας, είναι ο διάδοχος του εν λόγω βασιλείου. Όταν ήταν παιδί ο Kirameki δίψαγε για περιπέτειες, ταξιδεύοντας στην έρημο γύρω από το παλάτι του πατέρα του, μέχρι που συνάντησε ένα παιδί Sandbiter, τον Saga. Οκτώ χρόνια μετά, ο Kirameki είναι ένας έφηβος που βράζει το αίμα του και προτιμά να γίνει ξιφομάχος παρά βασιλιάς. Κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης του, ένας Sandbiter εισβάλει κρυφά στο βασίλειο και δεν είναι άλλος από τον Saga, που έχει σκοπό να γκρεμίσει εκ των έσω το τελευταίο προπύργιο των ανθρώπων για την φυλή του. Ο Kirameki , μέσα από διάφορα σκηνικά προσπαθεί με την βοήθεια της Serafita (Θεά του Νερού), να πάρει πίσω το βασίλειο και να σώσει τον λαό του. Ενδεικτικά δύο σελίδες για να δείτε το σχέδιο (πρώτο chapter): Μπορείτε να διαβάσετε το manga δωρεάν εδώ από το Scanlation Group "Sakura-Crisis". Ένα Ιαπωνικό νεανικό Prince of Persia. Χωρίς μαγική άμμο που γυρνάει τον χρόνο πίσω. Αλλά με Δράκους εξ'ολοκλήρου φτιαγμένους από άμμο. Imagine that. Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, η τεχνοτροπία θυμίζει πολύ το Neji μιας και πρακτικά δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα. Το σχέδιο είναι συμπαθητικό χωρίς να ενθουσιάζει πουθενά - εκτός ίσως από τους δράκους - και το σενάριο είναι πολυφορεμένο. Αλλά το '93 δεν ήταν και τόσο, οπότε δικαιολογείται η περιορισμένη φαντασία ανά σημεία. Έχει και τις στιγμές που θα σε συγκινήσει πάντως. Τα περισσότερα manga της Kaori είναι μια hit-or-miss κατάσταση, δεν ξέρεις αν θα βγει καλό ή σούπα. Αυτό ανήκει στην πρώτη περίπτωση, όντας λίγο παρωχημένο και κλισέ χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν ευχαριστήθηκα την ιστορία. Μου κράτησε το ενδιαφέρον από την αρχή και το τέλος με άφησε ικανοποιημένο όντας μια από τις άρτιες πρώτες δουλειές της συγκεκριμένης δημιουργού. Μην έχετε απαιτήσεις. Δεν είναι manga για απαιτήσεις, αλλά αν αφήσεις να σε ταξιδέψει λίγο η ιστορία σε ερήμους, δράκους, οάσεις και βεδουίνους σίγουρα θα περάσεις ένα ευχάριστο δίωρο (είναι και μικρό άλλωστε). Saga Παρουσίαση της δημιουργού Yuki Kaori εδώ. Καλή ανάγνωση! [mal type=manga id=2723]
  25. Fairy Tail Από τα πιο καινούρια manga που έχουν βγει στην αγορά. Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο κεφάλαιό του στο περιοδικό "Weekly Shōnen Magazine". Έχει 190 chapters και συνεχίζει... Δημιουργός του ο Hiro Mashima, γνωστός από το έργο του "Groove Adventure Rave". Σενάριο (εν ολίγοις): Σε μία χώρα όπου η μαγεία είναι πολυσυνηθισμένη, κάποιες ομάδες μάγων, ή αλλιώς Guilds, προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα των κατοίκων με τα ξόρκια τους, με αντάλλαγμα κάποιο ποσό φυσικά. Πολλοί μάγοι ονειρεύονται να γίνουν μέλος σε μία τέτοια ομάδα. Το ίδιο ισχύει και για την νεαρή Lucy, την πρωταγωνίστρια της σειράς. Αφού συναντάει τον Natsu, έναν μάγο Salamander, πέφτει θύμα ενός "κακού" μάγου, και ο καινούργιος της φίλος σπεύδει να την σώσει. Αφού μονομαχήσουν, ο Natsu που έχει συμπαθήσει τη Lucy την προσκαλεί στην Guild όπου είναι μέλος, ονοματι "Fairy Tail". Και η περιπέτεια αρχίζει... Έχει μεταφραστεί σε μερικές γλώσσες, με κυριότερες τα αγγλικά και τα γαλλικά. Στην Αμερική την έκδοση έχει αναλάβει η Del Ray Manga, και έχει κυκλοφορήσει 12 τόμους, ενώ στην Γαλλία αναμένεται η κυκλοφορία του 8ου τόμου. Για τους οπτικοακουστικούς τύπους, το anime έκανε την πρεμιέρα του στις 12 Οκτβρίου, από την A-1 Pictures, και αριθμεί 40 επεισόδια μέχρι στιγμής. Φυσικά, συνεχίζει... Είναι αρκετά καλό, και ο δημιουργός του έχει καταπληκτικό χέρι. Θα αρέσει σίγουρα στους fans του "One Piece", και γενικότερα στους fans των shounen manga. Για περισσότερες πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Fairy_Tail Άλλη έκδοση του Hiro Mashima GROOVE ADVENTURE RAVE [mal type=manga id=598]
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.