Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'peyo'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 11 results

  1. Αμπρός? Ποιός Γιόχαν και ποιός Πιρλουί??? Είχα όλες τις Αστραπές και δε θυμάμαι κάτι τέτοιο!!!! και όμως grasshopper! και όμως.... Λεπόοοοοοον. Εγγυημένα μεταξύ των τευχών 3-9 και με μεγάλη βεβαιότητα συνολικά από το 1 έως και το 13, δημοσιεύτηκε στην Αστραπή το 9ο άλμπουμ της σειράς Johan et Pirlouit του Pierre Culliford, ευρύτερα γνωστού και ως Peyo, ευρύτερα γνωστού ως δημιουργού των Στρουμφ! Η συγκεκριμένη ιστορία (60 σελίδων κατά πάσα πιθανότητα) πρωτοδημοσιεύτηκε το 1958 μέσα στο Le Journal de Spirou και βγήκε ως άλμπουμ στη Γαλλία το 1960. Ο Γιόχαν είναι ένας φέρελπις νέος που ονειρεύεται να γίνει ιππότης στη δούλεψη του βασιλιά και ο Πιρλουί ένας ξανθός νάνος με κακές επιδόσεις στη μουσική. Παιδικές ψιλοχιουμοριστικές περιπέτειες σε ένα μεσαιωνικό βασίλειο. Ο τίτλος του συγκεκριμένου κόμικ, όπως αποδόθηκε στα ελληνικά τουλάχιστον μέσα στην Αστραπή ήταν "Το φλάουτο με τα έξη Στρουμπφ" (La flûte à six schtroumpfs).... Στρουμφάρατε? Η πρώτη στρουμφ των στρουμφ (που εκείνη την εποχή στα ελληνικά κόμικ αποδίδονταν ως Στρουμπφ), η οποία είχε τέτοια στρουμφ, που ο Peyo έκανε μια στρουμφαριστή σειρά ειδικά για τα στρουμφ. Για καθαρά ιστορικούς λόγους να αναφέρω ότι το πρώτο στρουμφ για τα στρουμφ λεγόταν "Les Schtroumpfs noirs" (τα μαύρα Στρουμφ), βγήκε σε στρουμφ το 1963 και το είχε στρουμφέψει η στρουμφωτική Χελώνα το 1981. Στην Αστραπή η πρώτη μετάφραση ενός στρουμφ των Στρουμφ ήταν από το 14 και μετά και στρουμφώτανε Στρουμπφίτα. Γιόχαν και Πιρλουί είχαμε ξαναδεί (τουλάχιστον σε εξώφυλλο) στα Λάκυ του 1972. Στη Γαλλία συνολικά έχουν βγει 19 τόμοι τους και ξαναφιλοξενήσαν Στρουμφ σε άλλους 3 τόμους (12. Le Pays maudit, 13. Le Sortilège de Maltrochu, 14. La Horde du corbeau). Ως χαρακτήρες τους έχουμε ξαναπετύχει σε καρτούν των Στρουμφ με τα ονόματα Γιόχαν και Βίλλυ. Τέλος, το συγκεκριμένο κόμικ αποτέλεσε τη βάση και για την πρώτη κινηματογραφική ταινία των Στρουμφ με τον τίτλο "La Flûte à six Schtroumpfs" το 1975. Και για την προσωπική σας απόλαυση η πρώτη εμφάνιση των Στρουμπφ μέσα από τις σελίδες του Αστραπή 9:
  2. Μονοσέλιδο του Peyo με τα Στρουμφάκια, δημοσιευμένο στο Super Μπόυ #2.
  3. Από το Super Μποϋ #1 ένα στριπάκι με τα θρυλικά Στρουμφάκια του Peyo. Διότι η πρόοδος ως γνωστόν, θέλει στρούμφισμα!
  4. Μετά την μεγάλη επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς με τα Στρουμφάκια στη χώρα μας - η οποία είχε ήδη ξεκινήσει να προβάλλεται από το 1981 - οι εκδόσεις Μίνωας αποφασίζουν το 1985 να κυκλοφορήσουν τρεις σειρές παιδικών βιβλίων, σχετικές με τα τηλεοπτικά επεισόδια. Η μία από αυτές, με τίτλο ΤΙ-ΒΙ ΣΤΡΟΥΜΦ παρουσιάστηκε παλιότερα από τον Ion. Επίσης έχουμε στο forum ΤΑ ΣΤΡΟΥΜΦΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, που παρουσίασε αργότερα ο tik. Η μόνη που μας απέμενε για να "κλείσουμε" την εκκρεμότητα, ήταν η τρίτη και...φαρμακερή της παρέας, η οποία φέρει την ονομασία ΜΙΝΙ-ΣΤΡΟΥΜΦΟΪΣΤΟΡΙΕΣ! Πάμε λοιπόν να τη δούμε κι αυτή, έτσι για να...στρουμφο-τριτώσει το "κακό"..! Παραπάνω βλέπουμε το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του 9ου και τελευταίου τεύχους της σειράς. Εννιά βιβλιαράκια, μεγέθους 13.7 x 13.0, αποτελούμενα από 36 σελίδες το καθένα (μαζί με τα εξώφυλλα). Ξεφυλλίζοντάς τα, βλέπουμε ότι η αριστερή σελίδα περιέχει τα κείμενα-διαλόγους, που αφορούν τα έγχρωμα σκίτσα της δεξιάς σελίδας. Το σχέδιο και οι χρωματισμοί ανήκουν στον σπουδαίο Βέλγο δημιουργό Pierre Culliford, πιο γνωστό σε όλους μας με το ψευδώνυμο Peyo! Τα σενάρια είναι φτιαγμένα από τον επίσης Βέλγο συγγραφέα Yvan Delporte, ο οποίος διετέλεσε για ένα διάστημα και αρχισυντάκτης του γνωστού περιοδικού Spirou. Πίσω από τη διασκευή των κειμένων και διαλόγων, βρίσκεται ο "συνήθης ύποπτος" Γιάννης Ζωγράφος, ο οποίος έχει δουλέψει πάνω σε πάμπολλες μεταφράσεις γαλλο-βελγικών κόμικς, για ελληνικά έντυπα. Σε κάθε τεύχος συναντάμε και μια διαφορετική αυτοτελή ιστορία. Αναλυτικά, κυκλοφόρησαν οι εξής : 1. Η μεγάλη στρουμφοτούρτα 2. Στρουμφίτα σ' αγαπάμε 3. Το ανάποδο στρουμφάκι 4. Το ιπτάμενο στρουμφάκι 5. Το...σατανικό στρουμφάκι 6. Οι στρουμφοδιακοπές του Κοιμήση 7. Το μαγικό τζουμταρατατζούμ 8. Στρουμφομπλεξίματα 9. Ο μαθητευόμενος στρουμφομάγος Πάρτε και μια ιδέα από το εσωτερικό του τεύχους 09 : Αν και όλες οι σειρές κυκλοφόρησαν μέσα στο 1985, συμεραίνω από το οπισθόφυλλο του 1ου τεύχους του ΤΙ-ΒΙ ΣΤΡΟΥΜΦ ότι η σειρά με την οποία βγήκαν, ήταν η παρακάτω : 1. ΜΙΝΙ-ΣΤΡΟΥΜΦΟΪΣΤΟΡΙΕΣ (ΟΠΩΣ ΠΑΙΧΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ) 2. ΤΙ-ΒΙ ΣΤΡΟΥΜΦ (ΟΠΩΣ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ) 3. ΤΑ ΣΤΡΟΥΜΦΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑ (ΟΠΩΣ ΘΑ ΠΑΙΧΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ) Υπομονή Γκρινιάρη...στρουμφίζουμε τελειώνουμε όπου να 'ναι, τελειώνουμε..!! Το κατά πόσο ισχύει, τώρα, αυτό το "ΟΠΩΣ ΠΑΙΧΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ" που αναγράφεται στα εξώφυλλα, είναι κάτι που δεν πρόκειται να σας το αποκαλύψω..! Μπορώ όμως να σας βοηθήσω λιγάκι, λέγοντας ότι εδώ θα βρείτε να διαβάσετε ολόκληρο το 9ο τεύχος! Ξεθάψτε λοιπόν και όποιες (τυχόν) παλιές βιντεοκασέτες με Στρουμφάκια (!) έχετε στο αρχείο σας ...ή πάτε μια βόλτα στο video-club της γειτονιάς σας για να βρείτε το συγκεκριμένο επεισόδιο, κάντε τις απαραίτητες συγκρίσεις και βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας..! (ευκαιρία να σας "μπριζώσω" λιγάκι για να θυμηθείτε τις παλιές καλές εποχές, που βλέπαμε πραγματικά ωραία και ποιοτικά παιδικά στην tv..!!) Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον saravakos. (Ευχαριστώ τον germ για τις πολύτιμες πληροφορίες..! )
  5. Όπως αναφέρει ο Ion13 στην παρουσίαση του ΤΙ-ΒΙ ΣΤΡΟΥΜΦ, ο Μίνωας τη δεκαετία του '80 εξέδωσε τρεις σειρές παιδικών βιβλίων με τα στρουμφάκια. Εδώ παρουσιάζεται η δεύτερη σειρά, τα στρουμφοπαραμύθια. Ιδού το πρώτο τεύχος: Τίτλος: ΤΑ ΣΤΡΟΥΜΦΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑ Εκδοτική: ΜΙΝΩΑΣ Σχέδιο: Hans Kloss Πρωτότυπο κείμενο: Zoschi Διασκευή: Γιάννης Ζωγράφος Χρονολογία έκδοσης: 1985 Είδος εντύπου: Τεύχος Περιεχόμενο: Παιδικό Μέγεθος: 24 x 19.7 Σελίδες: 36 Χρώμα: Έγχρωμο Προέλευση: Βέλγικη Αν κατάλαβα καλά είναι αυτόνομες ιστορίες, όμως η υπόθεση έχει κάποια συνέχεια και στα επόμενα τεύχη. Δυο δείγματα από το εσωτερικό Η σελίδα με τα στοιχεία της έκδοσης Και τέλος η λίστα με τις ΜΙΝΙ-ΣΤΡΟΥΜΦΟΪΣΤΟΡΙΕΣ οι οποίες δεν έχουν παρουσιαστεί ακόμη.
  6. Ο στρουμφο-δημιουργός Πιερ Καλιφόρ Ο βέλγος καρτουνίστας Πεγιό που σκάρωσε τα Στρουμφάκια! Τα εξαιρετικά δημοφιλή μπλε πλάσματα με την ιδιαίτερη στρουμφογλώσσα τους τα ξέρουν απέξω και ανακατωτά όλα τα παιδιά του πλανήτη εδώ και τουλάχιστον μισό αιώνα. Τα Στρουμφάκια παραμένουν από τα δημοφιλέστερα παιδικά προγράμματα της οικουμένης, έχοντας ακόμα και τη δική τους Παγκόσμια Ημέρα! Και βέβαια η Παγκόσμια Ημέρα των Στρουμφ, η 25η Ιουνίου, δεν είναι άλλη από τη μέρα που ήρθε στον κόσμο ο άνθρωπος που τα έκανε να στρουμφίζουν, ο βέλγος καρτουνίστας με το ψευδώνυμο «Πεγιό». Κατά κόσμο Πιερ Καλιφόρ (ή Καλιφόρντ, μιας και ήταν βρετανικής καταγωγής), ο σκιτσογράφος φιλοτέχνησε το μεσαιωνικό σύμπαν του στρουμφοχωριού στη δεκαετία του 1950, με τα Στρουμφ να κάνουν το ντεμπούτο τους σε κόμικ του εμβληματικού βελγικού περιοδικού «Spirou» την 23η Οκτωβρίου 1958. Παρά τον δευτεραγωνιστικό τους ρόλο στην ιστορία του Πεγιό «Johan et Pirlouit», τα Στρουμφάκια σύντομα θα ανεξαρτητοποιούνταν και θα αποκτούσαν τη δική τους υπόσταση, με τις πρώτες στρουμφο-ιστορίες να αποκτούν σταδιακά τη δική τους θέση στις σελίδες του κόμικ. Οι αναγνώστες λάτρεψαν φυσικά αμέσως τα χαρωπά μπλε πλάσματα που ζούσαν σε σπίτια σαν μανιτάρια μέσα στο δάσος και σύντομα τα Στρουμφάκια θα γίνονταν παγκόσμιο φαινόμενο της ποπ κουλτούρας! Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η συμφωνία του Πεγιό με το στούντιο της Hanna Barbera θα έφερνε το μπλε σύμπαν στις ΗΠΑ και ένα κινούμενο σύμβολο του 20ού αιώνα είχε μόλις γεννηθεί! Ταινίες (η πρώτη το 1975), 3D ταινίες (2001), τηλεοπτικές σειρές, τραγούδια, θεματικά πάρκα και ανάρπαστα μπλε εμπορεύματα μετά, τα Στρουμφάκια απέκτησαν τη δική τους θέση στην ίδια την ιστορία των κόμικ, γεννώντας στην πορεία μια παγκόσμια στρουμφομανία. Όσο για το ιδιότυπο μπλε σύμπαν τους, η κόρη του δημιουργού, Βερονίκ Καλιφόρ, αποκάλυψε παλιότερα ότι οφείλουν την ονομασία τους σε μια αλατιέρα! Ο Πεγιό έτρωγε με έναν φίλο του και κάποια στιγμή εκείνος θέλησε το αλάτι, λέγοντας στον Καλιφόρ «δώσε μου το Στρουμφ» (αντί για το «αλατιέρα»). Η λέξη κόλλησε στον Πεγιό και τη θυμόταν ακόμα όταν έψαχνε όνομα για τα αξιολάτρευτα νανάκια του. Όσο για το μπλε χρώμα των Στρουμφ, αυτό ήταν λέει ιδέα της συζύγου του Πεγιό, την ίδια στιγμή που πρότυπο για τη δημιουργία της Στρουμφίτας υπήρξε η ίδια η Βερονίκ, κοριτσάκι ακόμη όταν ο πατέρας της άρχισε να δουλεύει το στρουμφοχωριό… Πρώτα χρόνια Ο Πιερ Καλιφόρ (ή Καλιφόρντ, ανάλογα αν ρωτάμε γαλλόφωνο ή αγγλόφωνο) γεννιέται στις 25 Ιουνίου 1928 στις Βρυξέλλες μέσα σε μεσοαστική οικογένεια βρετανο-βελγικής καταγωγής (άγγλος πατέρας, βελγίδα μητέρα). Όπως και κάθε άλλο παιδί, ο Πιερ μεγαλώνει με τα κόμικ της εποχής, που περιλαμβάνουν από τη δουλειά του Herge μέχρι και τις αμερικανικές περιπέτειες του Μίκι Μάους και της θεότρελης παρέας του. Η πρώτη του δουλειά, που ήρθε νωρίς στη ζωή του, ήταν βοηθός μηχανικού προβολής σε κινηματογράφο των Βρυξελλών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την Απελευθέρωση, θα βρεθεί σε στούντιο animation (CBA) να μαθητεύει στο σκίτσο (καλοκαίρι του 1945). Παρά το γεγονός ότι το στούντιο έκλεισε λίγο αργότερα, ο Πιερ θα γνωρίσει εκεί μια σειρά από σπουδαίους καρτουνίστες της γενιάς του, όπως τον φοβερό και τρομερό Morris ας πούμε, που λίγο αργότερα θα σκάρωνε τον Λούκι Λουκ. Την ώρα λοιπόν που οι συνάδελφοί του άρχισαν να δουλεύουν για λογαριασμό των κόμικ που κυκλοφορούσαν από τον οίκο Editions Dupuis, ο Πιερ, ο μικρότερος της παρέας, γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών των Βρυξελλών. Στα πανεπιστημιακά έδρανα θα παραμείνει ωστόσο μόλις 3 μήνες, καθώς το ταλέντο του άρχισε να αναγνωρίζεται και σύντομα θα έβρισκε δουλειά σε διαφημιστικές εταιρίες. Αυτή την εποχή είναι που υιοθετεί το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Πεγιό και βλέπει τις πρώτες ιστορίες του να κυκλοφορούν στην αγορά από το «Riquet», το ειδικό ένθετο της καθημερινής εφημερίδας «L'Occident», τον Απρίλιο του 1946. Η πένα του γέννησε την ινδιάνικη ιστορία «Pied-Tendre», η οποία έδωσε τη θέση της στην προσκοπίνα «Puce» (ένας χαρακτήρας που θα εμφανιζόταν λίγο αργότερα στον «Μόγλη»). Η πρώτη ολοκληρωμένη ιστορία του Πεγιό, το «Une Enquete de l'Inspecteur Pik», δημοσιεύτηκε στο παιδικό εφημεριδάκι του εμπορικού κέντρου Le Bon Marche, αν και η πραγματική εκκίνηση της καριέρας του ως καρτουνίστα θα ξεκινούσε με τη συνεργασία του με την εφημερίδα «La Derniere Heure». Εκεί θα εξοικειώσει το κοινό του με τη μεσαιωνική ιστορία «Johan» (1947). Την επόμενη χρονιά θα λανσάρει την πρώτη σειρά της άλλης γνωστής ιστορίας του «Poussy», που θα του φέρει ένα πρώτο όνομα. Σημαντικός σταθμός ήταν το 1952, όταν μετακινήθηκε στο περιοδικό «Spirou» και σκάρωσε τη σειρά περιπετειών «Le Chatiment de Basenhau». Ήταν στο περιοδικό αυτό που ο Johan του θα έπαιρνε την οριστική μορφή του, έγχρωμος πλέον (με τη βοήθεια της συζύγου του Nine) και με την ξεκαρδιστική Pirlouit τώρα στο πλευρό του. Το «Johan et Pirlouit» πια ήταν ένα από τα δημοφιλέστερα κόμικ του «Spirou», κάτι που ανάγκασε την εκδότρια εταιρία Dupuis να κυκλοφορήσει τις ιστορίες τους σε 13 ξεχωριστούς τόμους (μεταξύ 1954-1970)… Η γέννηση των Στρουμφ Ήταν σε επεισόδιο του «Johan et Pirlouit» το 1958 (με τίτλο «La Flute a Six Trous») που οι δύο ήρωες θα απαντούσαν για πρώτη φορά τα παράξενα μπλε πλασματάκια που ονομάστηκαν Στρουμφ (Schtroumpf). Όπως είπαμε, η ιστορία για τη γέννηση του ονόματος ήταν θρυλική: σε γεύμα του Πεγιό με τον συνάδελφο καρτουνίστα Franquin, ο τελευταίος του ζήτησε την αλατιέρα, κάνοντας ωστόσο ένα ευτυχές λάθος (αντί για «Passez-moi le sel», ο Franquin είπε «Passez-moi le schtroumpf»)! Ο εκδότης του «Spirou» Yvan Delporte αναγνώρισε σχεδόν αμέσως την προοπτική των Στρουμφ και έπεισε τελικά τον Πεγιό να σκαρώσει μια σύντομη ιστορία με πρωταγωνιστές τα μεσαιωνικά αλλόκοτα μπλε όντα. Οι πρώτες σόλο εμφανίσεις των «Les Schtroumpfs» έλαβαν χώρα μεταξύ 1959-1962 σε ειδικό τεύχος του «Spirou» και από το 1963 τα Στρουμφάκια είχαν βρει πια τον δρόμο για τις σελίδες του κανονικού περιοδικού. Παρά το γεγονός ότι από κάποια στιγμή τα Στρουμφάκια θα ήταν απλώς μια υπέροχη παιδική ιστορία, στα πρώτα αυτά χρόνια ο Πεγιό (με τη σύμφωνη πάντα γνώμη του εκδότη Yvan Delporte) ήθελε τα μπλε πλάσματα να παρωδούν καυτά κοινωνικά θέματα! Όσο για το «κόλλημα» του δημιουργού με τον Μεσαίωνα, ο γιος του Τιερί είπε χρόνια αργότερα ότι αυτό συνέβαινε γιατί απλώς ο πατέρας του δεν μπορούσε να σχεδιάσει αυτοκίνητα! Άλλες δουλειές Αστέρι πια του χώρου, παρά το γεγονός ότι ο Πεγιό γνώρισε απίστευτη φήμη και αναγνωρισιμότητα τόσο με τα Στρουμφάκια όσο και με το «Johan et Pirlouit», δεν έμεινε σε αυτά. Το 1960 δημιούργησε άλλον έναν δημοφιλέστατο χαρακτήρα, τον πιτσιρικά ήρωα με την υπεράνθρωπη δύναμη «Benoit Brisefer». Πέρα από τις πολλές ακόμα ιστορίες που γέννησε η ασίγαστη πένα του, ο Πεγιό ήταν ο επίσημος σκιτσογράφος της βελγικής προσκοπικής εταιρίας (1960-1965). Τα πολλά σχεδιαστικά μέτωπα που είχε όμως πλέον ανοιχτά καλούσαν σε συνεργασίες, κι έτσι μια μακρά σειρά σκιτσογράφων θα συνεργάζονταν μαζί του, παραμένοντας δάσκαλος για τις νεότερες ηλικίες. Κάποια στιγμή έφτιαξε το δικό του στούντιο, το Studio Peyo, και δημιούργησε κυριολεκτικά σχεδιαστική σχολή, αφήνοντας γερή παρακαταθήκη στις κατοπινές γενιές. Τον ίδιο τον απασχολούσαν τώρα σχεδόν αποκλειστικά τα Στρουμφάκια και οι ολοένα και περισσότερες απαιτήσεις τους, με τις άλλες ιστορίες του να είναι πια όλο και πιο σπάνιες. Ο Πεγιό μπλέχτηκε έτσι στον κυκεώνα της προώθησης και εμπορικής εκμετάλλευσης των Στρουμφ και δεν έβρισκε χρόνο να συγκεντρωθεί σε νέες περιπέτειες. Ακόμα και τα κόμικ με τα Στρουμφάκια ήταν τώρα πιο σύντομα και είχαν από καιρό απολέσει την κοινωνική σάτιρα που χαρακτήριζε τα πρώτα χρόνια. Το 1977 κυκλοφόρησε η πρώτη ποτέ στρουμφοταινία («La Flute a Six Trous»), με τα μπλε όντα να μεταγλωττίζονται σε πάμπολλες γλώσσες και να κατακτούν έτσι τον κόσμο. βίντεο Μέχρι τη δεκαετία του 1980, το γνωστότατο στούντιο Hanna Barbera είχε ήδη αγοράσει τα τηλεοπτικά δικαιώματα των Στρουμφ, κάνοντάς τα πια παγκόσμιο φαινόμενο! βίντεο Πλέον ο Πεγιό, με τον Yvan Delporte πάντα στο πλευρό του, επέβλεπε απλώς τα σενάρια που έφτιαχνε το στούντιο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και δεν ήταν σπάνιο οι δικές του ιστορίες που δημοσιεύονταν ακόμα στο «Spirou» να πηγάζουν από τα κινούμενα σχέδια της Hanna Barbera! Ακόμα και μια ολόκληρη σειρά από μπλε χαρακτήρες που εμφανίστηκαν σταδιακά ήταν ιδέες των δημιουργών της αμερικανικής φίρμας και όχι του ίδιου του Πεγιό, που οι κακές γλώσσες ισχυρίζονταν ότι πια δεν αναγνώριζε τη δουλειά του. Το στρουμφοχωριό είχε τώρα περισσότερους από 100 χαρακτήρες και αφορούσε αποκλειστικά στους μικρούς μας φίλους, καθώς η κοινωνική σάτιρα δεν χωρούσε σε αμερικανικό τηλεοπτικό προϊόν. Πάντοτε τελειομανής, ο «αργοκίνητος» (για τα αμερικανικά ήθη) Πεγιό συνέχισε να δημιουργεί σποραδικά νέες ιστορίες, εκχωρώντας ωστόσο την ευθύνη της παραγωγής σε συνεργάτες του, οι οποίοι έτρεχαν κυριολεκτικά να καλύψουν τη ζήτηση και να προλάβουν τις προθεσμίες… Τελευταία χρόνια Η διεθνής πια επιτυχία των Στρουμφ στη δεκαετία του 1980 αλλά και το γεγονός της εξαγοράς του εκδοτικού οίκου Dupuis από τραπεζικό όμιλο των Βρυξελλών ανάγκασαν τον Πεγιό να επανακαθορίσει τις προτεραιότητές του. Τα δύο του παιδιά, Τιερί και Βερονίκ, ήταν τώρα υπεύθυνα για την εμπορική εκμετάλλευση των Στρουμφ, περιλαμβάνοντας το franshise, το λανσάρισμα του ανεξάρτητου πια κόμικ αλλά και τη δημιουργία του θεματικού πάρκου των Στρουμφ στο Maizieres les Metz της Γαλλίας. Ένα νέο στούντιο φτιάχτηκε κατόπιν στις Βρυξέλλες για να στεγάσει τις πολυσχιδείς δραστηριότητες του Πεγιό, στο οποίο βρήκε δουλειά όλη η νέα γενιά των γαλλόφωνων δημιουργών. Ο Πεγιό ασχολούταν πια κυρίως με την εκπαίδευση των φιντανιών και όταν προλάβαινε (πολύ σπάνια πια) καθόταν στο σχεδιαστήριο για μια νέα ιστορία των Στρουμφ. Το 1990 οι δημιουργίες του Πεγιό βρήκαν νέα στέγη, τον εκδοτικό οίκο Le Lombard, ο οποίος αγόρασε όχι μόνο τα Στρουμφ αλλά και το σύνολο της δουλειάς του σπουδαίου δημιουργού. Ο ίδιος είχε χάσει όμως την επιχειρηματική πλευρά της δουλειάς του και η υγεία του έφθινε ολοταχώς. Με τη βοήθεια του γιου του και δύο καλών του συνεργατών, άρχισε πάντως να δουλεύει μια μακροσκελή στρουμφο-ιστορία: το επετειακό «Le Schtroumpf Financier» σηματοδότησε για τον δημιουργό την επιστροφή στην κοινωνική παρωδία των πρώτων ημερών. Ο Πεγιό πρόλαβε να δει και να χαρεί την έκδοση της νέας του δουλειάς, άφησε ωστόσο την τελευταία του πνοή λίγο αργότερα χτυπημένος από ανακοπή καρδιάς, την παραμονή των Χριστουγέννων (24 Δεκεμβρίου) του 1992, σε ηλικία 64 ετών. Και όπως το έλεγε και ο ίδιος, «κατά βάθος, είμαστε όλοι Στρουμφάκια»… πηγή
  7. Η Νατάσα η αεροσυνοδός πρωτοεμφανίστηκε στο τεύχος 1662 του περιοδικού Spirou στις 26 Φεβρουαρίου του 1970, από ότι καταλαβαίνω αρχικά ως ανακοίνωση της δημοσίευσης της και από το επόμενο τεύχος ως ιστορία σε συνέχειες. Το 1971 κυκλοφόρησε και σε μορφή άλμπουμ. Αποτελεί δημιουργία του σχεδιαστή François Walthéry και του σεναριογράφου Gos, αν και στο σενάριο συναντάμε και άλλα ονόματα κατά καιρούς, μεταξύ των οποίων είναι και ο Peyo, γνωστότερος ως ο δημιουργός του Στρουμφς. Τα πρώτα 13 άλμπουμ κυκλοφόρησαν από την Dupuis, από το 1989 όμως ο τίτλος μεταπήδησε στην Marsu Productions και κυκλοφορεί πλεόν μόνο σε μορφή άλμπουμ. Μέχρι τώρα έχουν βγει 20 άλμπουμ. Στην Ελλάδα την Νατάσα οι περισσότεροι ττην γνωρίσαμε μέσα από τα Χρυσά Κόμικς της Multieditions το 1982 (αν και είχε εμφανιστεί το 1974 στο περιοδικό Νόβη), η οποία έβγαλε τα 3 πρώτα άλμπουμ πριν την διακοπή της σειράς. Στο περιοδικό Κατερίνα έχει δημοσιευτεί σε συνέχειες σίγουρα το πέμπτο άλμπουμ με τίτλο Double Vol (Διπλή Πτήση) το οποίο περιέχει 3 ιστορίες. Η πρώτη από αυτές, η οποία μεταφράστηκε ως Η Κρυψώνα ξεκίνησε να δημοσιεύεται στο τεύχος 501 (25-07-1989). Αν παρατηρήσετε πάντως την εισαγωγική σελίδα τόσο στο πρωτότυπο όσο και στην Ελληνική μεταφορά της, θα διαπιστώσετε πως έχουν κόψει τα κάτω άκρα από τα τελευταία 3 καρέ. Πηγές. http://en.wikipedia.org/wiki/Natacha_(comics) http://www.natacha-comics.com/
  8. «Where the smurf are we?» Ευτυχία Μισαηλίδου ~ 10/09/2011 Κόμικ, βιβλία, cd, σειρές, ταινίες κινουμένων σχεδίων, φιγούρες, βιντεοπαιχνίδια και τώρα μια ταινία – υβρίδιο live action και animation, τα Στρουμφάκια είναι αναμφισβήτητα ένα φαινόμενο της σύγχρονης πολιτισμικής ιστορίας. Γιατί μια φορά κι έναν στρουμφοκαιρό…, το 1958 για την ακρίβεια ο βέλγος κομίστας Πιέρ Κουλιφόρ, αλλιώς γνωστός και ως Peyo εμπνεύστηκε την στρουμφοκοινωνία του Παπαστρουμφ και της Στρουμφίτας. Σημείωση: Aρκετοί κατηγόρησαν αυτήν την κοινωνία ως κομμουνιστικό πρότυπο. Δεν ξέρω αν το κόκκινο χρώμα των ρούχων του Παπαστρούμφ τους οδήγησε σ’ αυτήν την σκέψη. Τότε κι εγώ τους θεωρώ γαύρους και τους κατηγορώ. Θες να ακούσεις ή μάλλον να διαβάσεις κάτι παράξενο; Η τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων έπαιζε μόλις 8 χρόνια κι ας μας φαίνεται μεγαλύτερο το διάστημα. Ίσως γιατί οι επαναλήψεις δεν έχουν τελειωμό! Υπεύθυνος για τη σειρά ήταν ο παραγωγός Τζόρνταν Κέρνερ, αλλά αν ο Μπράντον Τάκτικοφ του NBC δεν εξασφάλιζε τα δικαιώματα το 1980, ίσως να μιλούσαμε με διαφορετικά δεδομένα τώρα. Η ιδέα για την ταινία γεννήθηκε το 1997, όταν ο Κέρνερ ξεκίνησε μια σειρά αλληλογραφίας με την Lafig Belgium (την εταιρία – κάτοχο των δικαιωμάτων για τα Στρουμφάκια), αλλά ήταν η ταινία «Σάρλοτ, η Αραχνούλα» του Ε. Μπ. Γουάιτ, που έπεισε του κληρονόμους του Peyo να πουν το τελικό ναι. Σύμφωνα με τον Κέρνερ η διαχρονικότητα τους οφείλεται στο ότι «τα Στρουμφάκια βάζουν πάνω απ’ όλα τις έννοιες της οικογένειας και της ομαδικής εργασίας, ενώ πιστεύουν ακράδαντα στην καλοσύνη των ανθρώπων. Κυρίαρχο μέλημά τους, εξάλλου, είναι το να φροντίζει το ένα το άλλο». Ενώ η Βερονίκ Κουλιφόρ, κόρη του Peyo λέει «Μπορεί εμφανισιακά να είναι σχεδόν πανομοιότυπα, κάθε Στρουμφάκι, ωστόσο, είναι μοναδικό.Υπάρχει ένα Στρουμφάκι για κάθε τύπο προσωπικότητας, αλλά όλα τους είναι ευγενικά και πολύ κοινωνικά. Συγκεντρώνουν όλα εκείνα τα προτερήματα που ο καθένας μας θα επιθυμούσε να είχε. Ο Τζόρνταν τα αναγνωρίζει όλα αυτά και είναι ο πρώτος άνθρωπος που είχε στο μυαλό του ακριβώς την ίδια ταινία που θα θέλαμε κι εμείς να δούμε». Και επειδή απλά μας αρέσει η ατάκα – tagline της ταινίας: «Where the smurf are we?» σσ.Σχετικώς άσχετο, οι ημιανθρωπόμορφες φιγουρίτσες της ταινίας δε λένε ιδιαίτερα. Η Στρουμφίτα πχ είναι άσχημη αντί για κχιουτ.
  9. Μέσα από τον 3ο τόμο του Ρόμπυ μερικές σελιδούλες (οι οποίες ανήκουν και σε μια θεματική ενότητα (δείτε την τελευταία παράγραφο του 4ου ποστ στο Ρόμπυ για να καταλάβετε)) Εδώ έχουμε τα στριπ 132, 136, 154 (δημοσιευμένα σε Journal de Spirou απτο 1966) 38, 72, 106, (απτο 1967), 44, 127 (απτο 1968), 129 (απτο 1969)
  10. Ένα ολοσέλιδο άρθρο που δημοσίευσε η Πατρινή εφημερίδα Πελοπόννησος με αφορμή τα 50 χρόνια από τη δημιουργία των Strumfs από τον Peyo...
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.