Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'BATMAN'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries
  • Περί ανέμων και υδάτων

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Σύνοψη του τόμου: BATMAN: ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ. Ο Τζόκερ είναι νεκρός. Δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού. Αλλά παραμένει ακόμη μυστήριο αν ο Μπάτμαν τελικά του έσπασε τον κοκαλιάρικο λαιμό του ή κάποια άλλη μοχθηρή δύναμη στο Γκόθαμ Σίτι είναι υπεύθυνη. Το πρόβλημα είναι ότι ο Μπάτμαν δεν μπορεί να θυμηθεί… και, όσο περισσότερο ερευνά αυτή τη λαβυρινθώδη υπόθεση, τόσο περισσότερο αρχίζει ν’ αμφιβάλλει για όλα όσα αποκαλύπτει. Οπότε ο καλύτερος για να τον φέρει στα ίσια του δεν είναι άλλος από τον… Τζον Κόνσταντιν! Όμως, όσο κι αν αρέσει στον Τζον ένα καλό μυστήριο, λατρεύει πολύ περισσότερο να παίζει με τα μυαλά των ανθρώπων. Έτσι η «βοήθεια» του Τζον θα αποδειχτεί πολύτιμη, για να σκάψουν στο ρυπαρό υπογάστριο του Γκόθαμ Σίτι και να οδηγηθούν προς την απίστευτη αποκάλυψη του δολοφόνου του Τζόκερ. Το BATMAN: ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ είναι μια πρωτοποριακή παραφυσική ιστορία τρόμου, από δύο μεγάλους σύγχρονους δημιουργούς κόμικς: τον Brian Azzarello (DARK KNIGHT III: THE MASTER RACE, 100 BULLETS) και τον Lee Bermejo (HELLBLAZER, JOKER). Η έκδοση που κρατάτε στα χέρια σας περιλαμβάνει τα BATMAN: DAMNED 1-3 και μία behind-the-scenes συλλογή με έξτρα υλικό και με επίλογο από τον Brian Azzarello. Το BATMAN DAMNED μπορεί πολύ εύκολα να ξεχωρίσει στο είδος του. – IGN Ένα υπερφυσικό, εκτός continuity μυστήριο φόνου με κατασκότεινο τόνο και γεμάτο στιγμές γνήσιου τρόμου, χάρη στο σχέδιο του Bermejo. – CBR Το σχέδιο είναι τόσο απίθανα καλό. – Nerdist Η πλοκή: Το Damned ξεφεύγει από τις περισσότερες ιστορίες Batman και προσθέτει περισσότερα στοιχεία υπερφυσικού τρόμου. Η βασική υπόθεση της σειράς είναι ότι ο Joker φαίνεται ότι έχει πεθάνει σε μία σύγκρουση με τον Batman, ο οποίος όμως δε θυμάται τίποτα από όλο αυτό. Έτσι το alter ego του Bruce Wayne ζητάει τη βοήθεια του John Constantine προκειμένου να λύσουν το μυστήριο. Μαζί οι δύο ήρωες ξεκινούν μία περιπέτεια στον υπόκοσμο του Gotham, συναντώντας αρκετούς χαρακτήρες του σύμπαντος της DC που έχουν σχέση με τον υπερφυσικό και τη μαγεία όπως είναι οι Spectre, Etrigan, Deadman, Zatanna, Swamp Thing και Enchantress. Τα κύρια αφηγηματικά της στοιχεία και το σχέδιο: Πρόκειται για την ελληνική έκδοση του Batman: Damned, του πρώτου τίτλου που κυκλοφόρησε η DC μέσω του νεοσύστατου, τότε, imprint DC Black Label, το οποίο θα επέτρεπε στους δημιουργούς να δοκιμάσουν εντελώς καινούρια πράγματα με τους γνωστούς υπερήρωες της εκδοτικής. Το εξώφυλλο είναι μια δημιουργία στην οποία έχει συμβάλλει και ο γνωστός σχεδιαστής Jim Lee. Οι Azzarello και Bermejo περιέγραψαν σαν ένα τρόπον τινά sequel του graphic novel Joker, δουλειά των ίδιων από το 2008 και την οποία έχουμε δει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis. Αυτό που δήλωσαν οι συντελεστές είναι πως σκέφτονταν καιρό να δημιουργήσουν μια συνέχεια για το Joker και έτσι προέκυψε το Damned. Επίσης δήλωσαν δεν είναι ακριβές sequel, ούτε χρειάζεται να διαβάσει κανείς το Joker για να καταλάβει το Damned, αλλά οποιοσδήποτε τα διάβαζε θα καταλάβαινε τις μεταξύ τους συνδέσεις. Επίσης αφηγηματικά το Joker είναι ένα κόμικ που ο Clown Prince of Crime πρωταγωνιστεί και ο Batman έχει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη, αλλά εμφανίζεται ελάχιστα, ενώ στο Damned συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή ο Joker εμφανίζεται λίγο στην αρχή, αλλά κατά τ' άλλα είναι μία ιστορία 100% Batman. Στόχος του διδύμου με το Damned είναι να παρουσιάσει τον Batman περισσότερο ευάλωτο σε σχέση με ιστορίες των τελευταίων χρόνων. Ο Bermejo σημείωσε ότι οι σύγχρονες ερμηνείες του χαρακτήρα τον απεικονίζουν ως κάποιον που είναι πάντα έτοιμος, γεγονός που αφαιρεί από το χαρακτήρα του κάποια πιο ανθρώπινα στοιχεία. Ήθελαν λοιπόν να βγάλουν τον ήρωα από τα νερά του, να τον παρουσιάσουν πιο μπερδεμένο και να μην έχει πάντα τον έλεγχο των καταστάσεων και της μοίρας του, αλλά να εξαρτάται από άλλους χαρακτήρες. Ο Azzarello κατάλαβε κατά τη διάρκεια των αρχικών συζητήσεων για το Damned ότι ο John Constantine έπρεπε να είναι μέρος της ιστορίας και τον επέλεξε ως αφηγητή. Ο Constantine διαθέτει περισσότερα στοιχεία από την απεικόνιση στην κλασική σειρά Hellblazer (1988-2013), στην οποία ήταν αρκετά σκληρότερο σε σχέση με τις μετέπειτα εμφανίσεις του στο DC Universe. Ο Azzarello, ο οποίος έγραψε πολλά τεύχη του Hellblazer, πίστευε ότι η ωριμότητα ήταν ουσιαστικό κομμάτι του χαρακτήρα. Επίσης το δίδυμο δοκιμάζει εντελώς καινούρια πράγματα με χαρακτήρες όπως ο Deadman και ο Etrigan, αλλάζοντας και σε αυτούς διάφορα στοιχεία τους. Για κάθε σελίδα ο Bermejo χρειάστηκε περίπου τρεις ή τέσσερις ημέρες για να την ολοκληρώσει. Επειδή ο ίδιος έκανε και τον χρωματισμό, ο χρόνος της παραγωγής έγινε λίγο μεγαλύτερος από το μέσο κόμικ. Ο Bermejo δήλωσε πως αν και το σχέδιο είναι στο παραδοσιακό του στυλ, θεωρούσε πως έβαλε περισσότερα καινούρια στοιχεία στο έργο του με χαρακτηριστικότερο τον εντονότερο και πιο πολύχρωμο χρωματισμό. Ο Azzarello περίμενε να δει την τελική σελίδα για να γράψει το σενάριο, καθώς πολλές φορές αφού έβλεπε μία σελίδα μπορεί να άλλαζε το διάλογο που είχε στο μυαλό του. Ο Azzarello δήλωσε επίσης ότι η γραμματοσειρά του letterer Jared K. Fletcher βοήθησε πολύ τη σειρά. Η ελληνική έκδοση: Η έκδοση της Οξύ περιλαμβάνει και τα τρία τεύχη της αμερικάνικης σειράς και είναι στα συνήθη ποιοτικά της στάνταρ. Αυτό που εξέπληξε αρκετούς είναι ότι δεν τυπώθηκε στο κλασικό μέγεθος των κόμικ της εκδοτικής, αλλά σε λίγο μεγαλύτερο μέγεθος, προσπάθεια που κέρδισε θετικά σχόλια. To μεγαλύτερο σχήμα βοηθάει πάρα πολύ το σχέδιο του Bermejo, το οποίο είναι αρκετά ρεαλιστικό και ταυτόχρονα κάθε σελίδα περιλαμβάνει μεγάλα καρέ, συνήθως 3-6 και βοηθάει αρκετά στο να φαίνονται ακόμα και μικρές λεπτομέρειες στο σχέδιο. Εκτός αυτών υπάρχουν και σελίδες όπου τις καταλαμβάνει ολόκληρες ένα καρέ, συνεπώς το μεγαλύτερο μέγεθος βοηθάει αρκετά στο να φαίνεται πιο επιβλητική η σελίδα. Σύγκριση μεγέθους στην πρώτη φωτογραφία με το Λανφέστ και ένα Κόρτο Μαλτέζε. Στη δεύτερη φωτογραφία είναι το μέγεθος του Μπατμαν: Ο Γελαστός Άντρας, επίσης των εκδόσεων Οξύ με το Καταραμένος. Ο Γελαστός Άντρας έχει το σύνηθες μέγεθος των graphic novels της εκδοτικής, ωστόσο τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των σελίδων παραμένουν ίδια. Εύστοχο επίσης βρήκα το χρωματισμό της έκδοσης, είναι ιδιαίτερος ο τρόπος που ένα κόμικ με σκοτεινή αισθητική μπορεί ταυτόχρονα να έχει αρκετά έντονα χρώματα, προκειμένου όλα τα καρέ να είναι σαφή και το σχέδιο να φαίνεται ακόμα πιο όμορφο. Κατ' αυτόν τον τρόπο οι σκηνές που κυριαρχεί η μαγεία ή υπάρχουν βίαιες μάχες μεταξύ του Batman και του εκάστοτε κακού φαίνονται με έντονα και ζωντανά χρώματα την ίδια ώρα που οι ήρωες έχουν μία πιο σκοτεινή προσέγγιση, προκαλώντας, υπάρχει μία διαφορετικότητα που βρήκα πολύ εύστοχη για τον συγκεκριμένο τίτλο. Σύγκριση του μεγέθους του Batman: Καταραμένος με το Λανφέστ που βρίσκεται από κάτω και ένα Κόρτο Μαλτέζε και ένα Αστερίξ από πάνω. Συνολικά η εκδοτική κίνηση της Οξύ να φέρει τον πρώτο τίτλο του DC Black Label imprint στα ελληνικά μου άρεσε πολύ και όπως αναφέρω το διαφορετικό και πιο μεγάλο μέγεθος προσθέτει πολλούς πόντους και δικαιολογεί την τιμή καταλόγου. Για μένα αξίζει να το τιμήσετε και να το διαβάσετε πολύ προσεκτικά για να προσέξετε τις λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Καλή διασκέδαση σε όλους! Ευχαριστώ τον Valtasar για την παροχή του εξωφύλλου και του φωτογραφικού υλικού
  2. Όσο χειρότερο είναι αυτό που φοβάσαι ότι θα συμβεί, τόσο πιθανότερο να αισθανθείς ανακούφιση, ίσως και ευγνωμοσύνη, αν αυτό που πραγματικά συμβεί είναι μεν κακό, αλλά όχι όσο αυτό που φοβόσουν. Είναι γνωστό το ανέκδοτο με τον διευθυντή των φυλακών που διαδίδει μέσω των σπιούνων του ότι «από αύριο, λόγω περικοπών στον προϋπολογισμό, όλοι οι κρατούμενοι θα τρώνε σκατά πρωί-μεσημέρι-βράδυ». Κι όταν αυτοί εξεγείρονται και ετοιμάζονται να κάνουν γυαλιά καρφιά τη φυλακή, τους συγκεντρώνει στο προαύλιο και τους ανακοινώνει ότι «κατάφερα να πείσω τον υπουργό να μην κάνει τόσο μεγάλες περικοπές. Εξασφάλισα τα χρήματα ώστε να μη χρειαστεί να τρώτε σκατά πρωί-μεσημέρι-βράδυ. Θα τα τρώτε μόνο βράδυ». Και έτσι ο διευθυντής γίνεται ήρωας, η εξέγερση ματαιώνεται και οι κρατούμενοι τρώνε σκατά μόνο κάθε βράδυ και είναι ευτυχισμένοι. Έτσι και με τα τιμολόγια της ενέργειας για τα οποία όλοι τρέμουμε για το πώς θα διαμορφωθούν από την 1η Ιανουαρίου. Έχουμε πανικοβληθεί γιατί, απ’ ότι αφήνουν να διαρρεύσει, θα χρειαστεί να δίνουμε κάθε μήνα και από ένα ζωτικό μας όργανο για να πληρώνουμε το ρεύμα. Αν τελικά όταν εφαρμοστεί το νέο σύστημα, η τιμή του ρεύματος δεν είναι ας πούμε πενταπλάσια αλλά τετραπλάσια της τρέχουσας ή δοθεί μια επιδότηση-χαρτζιλίκι για ακόμη μία φορά, όλοι θα νιώσουμε ανακούφιση… Παρομοίως και με τα «επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα». Σε προειδοποιούν για τον ερχομό του Αρμαγεδδώνα σε κάθε καλοκαιρινό τριανταοχτάρι της θερμοκρασίας και όταν περάσει το διήμερο του «μίνι καύσωνα», νιώθεις ευτυχία για τα κλιματιστικά σου και το μπανάκι που κατάφερες να κάνεις στη Λούτσα. Αλλά και σε κάθε «επέλαση του χιονιά» πάλι καταφέρνεις να επιβιώσεις από το «πολικό ψύχος» και να βγεις νικητής από την «εκδίκηση της φύσης». Αυτή την ψυχολογία της αποτροπής του χειρότερου σεναρίου χρησιμοποίησαν κατ’ επανάληψη τα κόμικς προηγούμενων δεκαετιών. Ανακοίνωναν διά εξωφύλλου την καταστροφή, την αποκάλυψη, το τέλος, τον θάνατο του υπερήρωα. Για να αποτραπεί το μοιραίο στην τελευταία σελίδα, ακόμα και την 31η Ιανουαρίου, ώστε το νέο έτος να τους βρει όλους ζωντανούς. Και ακριβώς γι’ αυτό, ευτυχισμένους. Στην ίδια κατάσταση που μέχρι χθες ήταν τραγική, αλλά σίγουρα καλύτερη από το χειρότερο σενάριο. Και το σχετικό link...
  3. Σύνοψη βιβλίου: Απ’ όταν ξεκίνησε να τιμωρεί το έγκλημα, ο Μπάτμαν πρόλαβε γρήγορα να δει μεγάλο μέρος της σκοτεινής πλευράς της ανθρωπότητας – αν και δεν ήταν τίποτα μπροστά σ’ αυτό που βγαίνει τώρα απ’ τις σκιές γελώντας φωναχτά: μια χαμογελαστή μορφή με πρόσωπο λευκό σαν κιμωλία, που η τρέλα της απειλεί να σαρώσει ό,τι βρεθεί στο διάβα της. Για τον υπερασπιστή του Γκόθαμ Σίτι, η πρώτη επαφή με το πλάσμα που λέγεται Τζόκερ θα είναι η απόλυτη δοκιμασία – μια μάχη που θα κρίνει τον διαρκή αγώνα του ενάντια στις δυνάμεις του χάους και της παράνοιας. Χρόνια αργότερα, οι ίδιες δυνάμεις εξαπολύονται ξανά από ένα εντελώς αναπάντεχο μέρος – και φαντάσματα του παρελθόντος, καλά και κακά, θα έρθουν αντιμέτωπα με το σκληρό φως αμείλικτων ερωτημάτων πριν μπορέσουν τελικά να αναπαυθούν. Ο κάτοχος των βραβείων Eisner και Harvey (GOTHAM CENTRAL, Captain America) επιστρέφει στους κακόφημους δρόμους του Γκόθαμ για δύο καθηλωτικές ιστορίες του Μεγαλύτερου Ντετέκτιβ του Κόσμου, παρέα με τους αγαπημένους σχεδιαστές Doug Mahnke (JLA, The Mask), Patrick Zircher (NIGHTWING, Iron Man) και Aaron Sowd (THE BATMAN CHRONICLES, The Uncanny X-Men). Σχολιασμός: Πρόκειται για μια αυτοτελή έκδοση του Batman, με την ιστορία The Man Who Laughs του Ed Brubaker, όπου κυκλοφόρησε αρχικά το 2005 σε συνέχεια του Batman: Year One. Στην ιστορία βλέπουμε την πρώτη συνάντηση του Batman με τον Joker, συμβαδίζοντας με την πρωτότυπη ιστορία της συνάντησης στο Batman #1 (1940). Ο τίτλος είναι φόρος τιμής στο ομόνυμο μυθιστόρημα του Βίκτορ Ουγκό, μιας και οι δημιουργοί του Τζόκερ είχαν εμπνευστεί αρχικά από τον πρωταγωνιστή της. Η έκδοση συμπεριλαμβάνει και την ιστορία Made of Wood από το Detective Comics #784-786. Μια όμορφη έκδοση που διαβάζεται ευχάριστα. Η έκδοση είναι στα ποιοτικά δεδομένα που μας έχει συνηθίσει η Οξύ. Σας το προτείνω!
  4. Είναι από τα λίγα θεατρικά που πίσω από την ιστορία του έργου υπάρχει ακόμα μία ιστορία, η οποία αντικατοπτρίζει δεκάδες άλλες ιστορίες. Το «Αντίο Μπάτμαν» είναι το πρώτο διήγημα του Τάσου Θεοφίλου που έγινε κόμικς το 2017 από τον Kanello Cob και θεατρικό τώρα από τον Γιάννη Αγγελάκη. Δεν είναι ένα αστυνομικό διήγημα, είναι ένα βαθιά κοινωνικοπολιτικό κείμενο, το οποίο αποδομεί όχι μόνο τον ίδιο τον υπερήρωα (αυτό ίσως δεν είναι τόσο δύσκολο), αλλά κυρίως τη ματιά μας πάνω στις έννοιες «ήρωας», «σωτήρας», «πολίτης», «ευθύνη» κ.λ.π. Γιάννης Αγγελάκης, σκηνοθέτης – Τάσος Θεοφίλου, συγγραφέας Ο συγγραφέας είναι ο γνωστός Τάσος Θεοφίλου, το παιδί που το 2012 συνελήφθη ως ύποπτος με βάση μια «ανώνυμη» καταγγελία κι ένα άσχετο με τη δικογραφία εύρημα DNA, για συμμετοχή στη ληστεία της Alpha Bank στην Πάρο και στη δολοφονία του οδηγού ταξί Δημήτρη Μίχα, ο οποίος προσπάθησε να εμποδίσει τους ληστές, καθώς και για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Πρωτόδικα καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξη, απόφαση εναντίον της οποίας άσκησε έφεση και πριν από έξι χρόνια το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον απάλλαξε οριστικά από όλες τις κατηγορίες, αναγνωρίζοντας ότι τα ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του ήταν απολύτως ανεπαρκή, και αφέθηκε ελεύθερος ενώ είχε αναπτυχθεί μαζικό κίνημα συμπαράστασης υπέρ του. Ο σκηνοθέτης της παράστασης Γ. Αγγελάκης είναι συνθέτης (έχει γράψει και τη μουσική της παράστασης) και μάλιστα βραβευμένος, με συνθετική δράση σε διεθνές επίπεδο. Μάλιστα, μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων «Αντίο Μπάτμαν» θα παρουσιάσει την παράσταση χορού που έχει δημιουργήσει μαζί τον χορογράφο και χορευτή Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου «A Man and His Double» (θα παιχτεί για λίγες παραστάσεις την άνοιξη), συμμετέχει ως συνθέτης στο πρωτότυπο μουσικό θέατρο «Η Φωνή των Βακχών», σε συνεργασία με τους Ergon Ensemble και σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή, το οποίο θα παιχτεί τον Μάιο στην Εναλλακτική Σκηνή της Λυρικής, και μια νέα παραγγελία για κουαρτέτο εγχόρδων που θα παιχτεί τον Οκτώβριο στη Νέα Υόρκη. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν τρεις εξαιρετικοί ηθοποιοί. Οι Θεοδώρα Καμπόσου, Νικόλας Μπράβος και Μαίρη Ντίνου. Ο Νικόλας μάλιστα (έχει σπουδάσει Ιατρική και είναι και πιανίστας) γνωρίστηκε με τον σκηνοθέτη εν μέσω κορονοϊού, καθώς δούλευε ως διανομέας! Στην Αθήνα. Σε μια πόλη που, όπως μας λέει ο Τάσος Θεοφίλου, έχει «τα ίδια μοτίβα με το Γκόθαμ Σίτι»: «Αυτός είναι ο καπιταλισμός. Μέσα στα πλαίσια της λειτουργίας του υπάρχει η ανάγκη της εξουσίας να διαχειριστεί, μεταξύ άλλων, τη φτώχεια και την παραβατικότητα και να προπαγανδίσει τις μεθόδους της ως τις πιο έγκυρες. Η ποπ κουλτούρα είναι ένα σημαντικό κομμάτι αυτού του μηχανισμού. Ένας τομέας όπου καταγράφονται, αντανακλώνται και κυρίως επιβάλλονται οι κοινωνικές πεποιθήσεις. Οι υπερήρωες λειτουργούν ως πρότυπα, εξυπηρετώντας συγκεκριμένους προπαγανδιστικούς σκοπούς» εξηγεί. Στο έργο γίνεται λόγος (με ιδιαίτερο σατιρικό ύφος και καυστικό τόνο, που έχει δραματοποιηθεί με μεγάλη προσοχή και ουσιαστικό τρόπο από τον Γιάννη) για «επιδεικτικό πλούτο του παράνομου καπιταλισμού», για «ταξικό ζήτημα στο θέμα “κατσαρίδα”», για «διανοούμενους που αντλούν από τη δυστυχία», για «ιδιότυπους κατοίκους μιας παραγκούπολης», για ελεημοσύνη σε αντίθεση με την αλληλεγγύη. «Η πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό είναι από ένα ποίημα του Μartin Niemöller, το οποίο γράφτηκε κατά τη διάρκεια της ναζιστικής Γερμανίας και χρησιμοποιήθηκε από τον Μπρεχτ: "Όταν ήρθαν να πάρουν τους Τσιγγάνους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Τσιγγάνος. Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει"», σχολιάζει ο σκηνοθέτης, αναφερόμενος στους παραπάνω βασικούς εννοιολογικούς άξονες του έργου. «Εμείς που μπορούμε και βλέπουμε την παράσταση, μάλλον δεν είμαστε ούτε οι “ιδιότυποι κάτοικοι” της παραγκούπολης ούτε οι “μεταβιομηχανικοί τροφοσυλλέκτες” που επιβιώνουν με ληγμένα τρόφιμα», συνεχίζει. «Το ζήτημα όμως δεν είναι να προστατεύσουμε μόνο την κατηγορία στην οποία ανήκουμε, αλλά να καταλάβουμε πως οποιαδήποτε κοινωνική ομάδα είναι ευάλωτη κι επομένως ανά πάσα στιγμή εκτεθειμένη σε κάποια άλλη κοινωνική ομάδα, ενδεχομένως ισχυρότερη, η οποία μπορεί και υψώνει την αδικία της στη δύναμη του απείρου. Το πιο ισχυρό δίπολο που μπορεί να μας ταρακουνήσει, ανεξαρτήτως των πολιτικών μας πεποιθήσεων, ως θεατές και με το οποίο η παράσταση στοχεύει να εμπλουτίσει τα ταξικά δίπολα του διηγήματος, είναι η σύγκρουση μεταξύ ενός αδύναμου κι ενός ισχυρού». «Ο Μπάτμαν συγκεκριμένα εξυπηρετεί την ακροδεξιάς υφής αντεγκληματική ρητορική», συμπληρώνει ο Τάσος. «Στην πραγματικότητα, ενσαρκώνει έναν παρακρατικό μηχανισμό που αναλαμβάνει τη διαχείριση της παραβατικότητας στο πλαίσιο του δικαιώματος αυτοδικίας που διεκδικεί η αστική τάξη για τον εαυτό της. Κατ’ αυτήν την αλτ ράιτ ρητορική η αστυνομία είναι ανίκανη, καθώς δεσμεύεται από παράλογους νόμους που προστατεύουν τους αδίστακτους εγκληματίες. Είναι αυτή η λογική που έχει μέσα στα χρόνια κερδίσει ακόμα μεγαλύτερο έδαφος, οδηγώντας σε σειρά αστυνομικών δολοφονιών σε βάρος Ρομά και όχι μόνο, με τους δράστες να απολαμβάνουν ένα είδος ποινικής ασυλίας». Την ίδια στιγμή βέβαια φαίνεται να έχουμε ανάγκη όσο ποτέ την πίστη σε υπερήρωες, αλλά και ήρωες. Δεν είναι τυχαίο πως η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει χρησιμοποιήσει αυτή τη λέξη, καθώς και το «θυσία» (για να μην ξεχνάμε και τα Τέμπη) περισσότερο από κάθε άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν: «Υπήρξαν φορές και στην ενήλικη ζωή μου που αναρωτήθηκα γιατί δεν υπάρχει ένας Μπάτμαν σήμερα να αποδώσει δικαιοσύνη και να μας σώσει από το έγκλημα και τη διαφθορά. Τώρα θα έλεγα πως όχι μόνο έχω ξεριζώσει την ανάγκη μου για υπερήρωες, αλλά είμαι πλέον καχύποπτος με οποιαδήποτε μορφή σωτηρίας προβάλλω σε εξωτερικούς παράγοντες. Από την άλλη, πώς μπορώ να είμαι σίγουρος; Νομίζω πως η ανάγκη για κάτι “σωτήριο” έξω από μας είναι μια ανάγκη βαθιά ριζωμένη μέσα μας και χρειαζόμαστε πολλή δουλειά ακόμη, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, προκειμένου να μπορέσουμε να ελευθερωθούμε από αυτήν» εξηγεί ο Γιάννης. Και συνεχίζει: «Στο κοινωνικό φαντασιακό οι “ήρωες” υπακούν στους νόμους, υποκύπτουν στον θάνατο και θυσιάζονται για το κοινό καλό, ενώ οι “υπερήρωες” υπερβαίνουν τον νόμο και ξεπερνούν τον θάνατο με πρόσχημα το κοινό καλό. Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατανοήσω με ψυχολογικούς όρους γιατί ένας λαός έχει ανάγκη από ήρωες/θύματα και υπερήρωες/σωτήρες, οι οποίοι υπόσχονται την αλλαγή με μαγικούς τρόπους και τοποθετούνται σε βάθρα με θρησκευτική ευλάβεια. Οπότε δεν μπορώ να απαντήσω εάν είναι η εμπιστοσύνη, ο φόβος ή κάτι άλλο που οδηγεί τους ανθρώπους σε τέτοιες αποφάσεις. Το να μην πιστεύει μια κοινωνία στην υπερβατική πηγή των θεσμών και των νόμων και να μπορεί να δημιουργεί η ίδια τους θεσμούς και τους νόμους της, να τους εμπιστεύεται αλλά και να τους ελέγχει, είναι εξαιρετικά δύσκολο, όπως εξαιρετικά δύσκολο είναι να συνειδητοποιήσουμε πως ό,τι είναι να γίνει πρέπει να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι και να το προσφέρουμε στον εαυτό μας και στην κοινωνία μας. Δεν κατηγορώ – συμπάσχω με τους ανθρώπους που είναι εγκλωβισμένοι σε ανελεύθερες συνθήκες. Ελπίζω όμως ταυτόχρονα ότι η αυτονομία δεν είναι απλώς μια φιλοσοφική φαντασίωση, αλλά ένας εφικτός τρόπος ζωής». Τότε γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Γιατί ο ελληνικός λαός ξαναψήφισε αυτούς που ψήφισε και έβαλε μια «μαύρη» Βουλή στο προσκήνιο; «Δεν βρίσκω κάτι παράλογο στο αποτέλεσμα των εκλογών», μας λέει ο Τάσος. «Ένας σταθερά μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων που εξαρτά ή νομίζει ότι εξαρτά τα συμφέροντά του από αυτήν την κυβέρνηση την ξαναψήφισε. Την ίδια στιγμή, ένα ακόμα πιο μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων έμεινε χωρίς επιλογή. Σε σχέση με τη μετατόπιση της κοινωνίας προς τα δεξιά και ακροδεξιά, αρκεί να σημειώσω ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενός κόμματος που παριστάνει ακόμα το προοδευτικό, δήλωσε πρόσφατα ότι ο Μπάτμαν είναι αριστερός! Από αυτό και μόνο μπορούμε να καταλάβουμε πού είναι ο πήχης...», καταλήγει. Τελικά ποιος είναι ο «Μπάτμαν»; Τον έχουμε μέσα μας; Είναι το παρακράτος το οποίο τελικά ενυπάρχει σε μια στρεβλωμένη συνείδηση που επιδιώκει να επιβιώσει επί του αδύναμου, ειδικά αν βρεθεί στα δύσκολα; Ποια είναι η απάντηση και πώς αυτή μπορεί να παρουσιαστεί σε ευρύ κοινό καθαρά; Η απάντηση είναι μία και μόνη: μέσω της τέχνης. Αυτό δηλαδή ακριβώς που κάνει η παράσταση «Αντίο Μπάτμαν». «Ο Τάσος με έναν μαγικό τρόπο καταπιάνεται με δύσκολες πολιτικές έννοιες και τις κάνει να ηχούν ως ποίηση», λέει ο Γιάννης. «Η Γκόθαμ Σίτι δε μοιάζει να είναι μια δυστοπική πόλη του μέλλοντος, αλλά η Αθήνα του σήμερα. Μαζί με αυτή την καινούργια αίσθηση γεννήθηκε κι η ανάγκη να πω αυτή την ιστορία. Ωστόσο, θα ήταν αδύνατο να το κάνω αποκλειστικά μέσω της μουσικής, γιατί, όσο κι αν κατάφερνα να προσεγγίσω με τους ήχους μου την αίσθηση της Γκόθαμ Σίτι, θα χανόταν ουσιαστικά η εγγενής δύναμη του διηγήματος, δηλαδή ο πολιτικός του λόγος. Έτσι, αποφάσισα ότι θα έπρεπε, πέρα από τον ήχο, να δουλέψω και με ηθοποιούς. Μάλιστα ο Τάσος μού έδωσε την ελευθερία να κάνω ό,τι θέλω με το κείμενο και η αλήθεια είναι ότι ενώ το κείμενο του έργου προέρχεται από κείμενα που έχει γράψει ο Τάσος, του έχω αλλάξει τα φώτα! Για λόγους δραματουργίας έχω ξετρυπώσει διάφορους αλλόκοτους χαρακτήρες από άλλα κείμενα του Τάσου, οι οποίοι ξεπηδάνε μέσα από τις δυστοπικές εικόνες που σκιαγραφούνται κι ενσωματώνονται στην Γκόθαμ Σίτι του “Αντίο Μπάτμαν”. Επομένως, η παράσταση είναι αφενός μια θεατρική διασκευή κι αφετέρου μια προσωπική σύνθεση κειμένων, η οποία όμως είναι συμπύκνωση της ταυτότητας του Τάσου και της θεματολογίας που τον απασχολεί. Για παράδειγμα, υπάρχει μια σκηνή όπου ένας κρατούμενος φυλακής συνομιλεί με μια κατσαρίδα. Μας αποκαλύπτεται η ταξική τους διαφορά χωρίς όμως να υπογραμμίζεται κειμενικά, οι φωνές τους είναι παραμορφωμένες ηλεκτρονικά, η μουσική είναι έντονα σωματική, σαν να γεννιέται από τα σπλάχνα των ηρώων, οι φωτισμοί δημιουργούν μια ονειρική ατμόσφαιρα και ξαφνικά μεταφερόμαστε σε έναν άλλο κόσμο, παράλογο αλλά και οικείο ταυτόχρονα, που θυμίζει κόμικς ή πίνακες ποπ αρτ του Roy Lichtenstein ή σκηνές από ταινίες του David Lynch. Γενικά, οι σκηνές που μου αρέσουν περισσότερο είναι αυτές που το πολιτικό τους πρόσημο είναι καλυμμένο από μια σουρεαλιστική συνθήκη και στις οποίες ο ηχητικός και φωτιστικός σχεδιασμός συνδυάζονται για να αναδείξουν το εικαστικό κομμάτι της παράστασης, μια παράμετρος για την οποία έχουμε εργαστεί συστηματικά με τους υπόλοιπους συνεργάτες»... Έτσι είναι. Όταν το σουρεαλιστικό επιτυγχάνεται, τότε το ρεαλιστικό αναδεικνύεται ολοκάθαρα. «Αντίο Μπάτμαν» λοιπόν ή «Καλώς μας όρισες Αλήθεια»... 📌 Info «Αντίο Μπάτμαν» – Η παράσταση συνεχίζει για λίγες βραδιές ακόμα. Σήμερα και αύριο 9, 10/12 και στις 16, 17/12 στις 20.30, στο θέατρο ΠΛΥΦΑ (Κτίριο 7Α, Κορυτσάς 39, τηλ. 6987142735). ΠΡΟΣΟΧΗ: είσοδος μόνο με ηλεκτρονική αγορά μέσω more.gr (www.more.com/theater/antio-mpatman/). Στο θέατρο δεν θα υπάρχει η δυνατότητα για αγορά εισιτηρίου. Το βιβλίο του Τάσου Θεοφίλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Red ’n’ Noir. Και το σχετικό link...
  5. 4 Μαρτίου του 2022 απο προχθες εχει βγει η ειδηση οποτε ας το βαλουμε κ εδω Ο Ben Affleck εκτος απο πρωταγωνιστης θα ειναι και σκηνοθετης της νεας σολο ταινιας του Batman που θα βγει στους κινηματογραφους το 2018. Σεναριογραφος θα ειναι ο Chris Terrio που εγραψε και το σεναριο της Batman v Superman. περισσοτερα εδω [imdb=tt1877830]
  6. Ο Μπρους Γουέιν ήταν πλουσιόπαιδο. Γόνος εύπορης ευκατάστατης οικογένειας, με πατέρα καλλιεργημένο μεγαλοεπιχειρηματία, δεν θα μεγαλώσει ωστόσο με τους γονείς του: θα τους δει να δολοφονούνται άγρια μια νύχτα, έπειτα από μια κινηματογραφική παράσταση της ταινίας «Εξκάλιμπερ», από έναν κοινό κλέφτη στη μέση του δρόμου. Στην κηδεία των γονιών του ο Μπρους το βάζει στα πόδια πανικόβλητος. Καθώς τρέχει περίπου στα τυφλά, πέφτει μέσα σε ένα αποξηραμένο πηγάδι γεμάτο νυχτερίδες. Ο μικρός Μπρους δέχεται επίθεση από τις νυχτερίδες και παραλύει από τον φόβο. Λίγα χρόνια μετά ωστόσο, αυτό τον φόβο απέναντι στις νυχτερίδες θα μετατρέψει σε όπλο: μεγαλώνοντας γίνεται διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας του πατέρα του, κυρίως όμως θα επινοήσει έναν μυστικό ρόλο για τον εαυτό του, αυτόν του Ανθρώπου-Νυχτερίδας, του θρυλικού Μπάτμαν, με στόχο να γίνει τιμωρός του εγκλήματος. Κάπως έτσι γεννήθηκε ο μύθος του Μπάτμαν. Και, όπως φάνηκε από την προχθεσινή τηλεοπτική συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη και στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές», ο Μπάτμαν είναι ο αγαπημένος υπερήρωας του Στέφανου Κασσελάκη. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό: κατά τον νέο αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, ο «Μπάτμαν είναι αριστερός». Όπως είπε, ο Μπάτμαν «Είναι μία φυσιογνωμία που επιλέγει να βάλει τον εαυτό του σε κίνδυνο και να προσφέρει κάτι προς το κοινό καλό, και το κάνει με τον δικό του τρόπο, χωρίς να έχει υπερδυνάμεις, έχει τα κατάλληλα εργαλεία». Η ταύτιση είναι προφανής: ο Στ. Κασσελάκης βάζει τον εαυτό του σε κίνδυνο για να προσφέρει προς το κοινό καλό δίχως να πετάει όπως ο Σούπερμαν ή να σκαρφαλώνει σε ουρανοξύστες όπως ο Σπάιντερμαν. Ο Μπάτμαν είναι ένας υπερήρωας χωρίς υπερδυνάμεις. Όπως, ας πούμε, ο Στ. Κασσελάκης. Και όπως ο Στ. Κασσελάκης, ο Μπάτμαν/Μπρους Γουέιν είναι επίσης γόνος εύπορης οικογένειας που, παρά τη βολή του, ξεπέρασε τους φόβους του και επέλεξε να αποδώσει δικαιοσύνη. Ο Μπάτμαν είναι αριστερός διότι, επιπλέον, είναι ένας αριστερός CEO ενός επιχειρηματικού κολοσσού. Δεν είναι μονάχα αγωνιστής των αδύναμων και των αδικημένων. Είναι και τεχνοκράτης καπιταλιστής. Αριστερός διευθύνων σύμβουλος μεγάλης επιχείρησης; Ναι. Γιατί όχι; Ταιριάζει γάντι στον νέο αρχηγό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και, έξυπνα μάλλον, επιλέγει ως προσωπικό του ήρωα τον Μπάτμαν, βαφτίζοντάς τον και αριστερό. Μια χαρά. Οι δυνάμεις και οι αντοχές του αριστερού CEO θα του χρειαστούν, καταπώς φαίνεται, όχι τόσο για να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά για να υπερβεί τις αντιστάσεις εντός του κόμματός του. Τα 16 λευκά της Κοινοβουλευτικής Ομάδας από την προχθεσινή συνεδρίαση στην ψηφοφορία για την έγκριση του νέου προεδρείου της Κ.Ο. είναι ένα προμήνυμα. Ίσως αυτά τα 16 λευκά να είναι οι δικές του μαύρες νυχτερίδες που επιτίθενται στον μικρό Μπρους Γουέιν μέσα στο πηγάδι. Και το σχετικό link...
  7. Τα επιχειρήματα όλων των πλευρών και τελικά, η αποκάλυψη. Εντύπωση στον μεγάλο κόσμο των οπαδών των κόμικς στην Ελλάδα έκανε κάτι που είπε στη χτεσινή του συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανος Κασσελάκης. Συγκεκριμένα ο κος Κασσελάκης είπε ότι o αγαπημένος του υπέρ ήρωας είναι ο Batman ο οποίος “είναι αριστερός γιατί βάζει το κοινό καλό, πάνω από το δικό του καλό”. Μία πολύ απλοποιημένη άποψη για το τι είναι η αριστερά, αλλά τελικά ισχύει; Είναι ο “σκοτεινός ιππότης” αριστερός; To 2008 η DC comics κυκλοφόρησε ένα διαφορετικό κόμικ, το “Decisions”, στο οποίο ο Batman μαζί με τους άλλους υπερήρωες του σύμπαντος του προσπαθούν να προστατεύσουν τους υποψήφιους προέδρους της Αμερικής από κάποιον κακό που θέλει να τους σκοτώσει. Ο Batman διαλέγει να προστατεύσει τον κεντροαριστερό υποψήφιο, αλλά χρησιμοποιεί τακτικές παρακολούθησης των διαφωνούντων με τον υποψήφιο του που παραπέμπουν σε δικτατορικά καθεστώτα. Πολλοί οπαδοί των κόμικς θέλησαν τότε να πούνε τη γνώμη τους για τις πολιτικές απόψεις του Batman. “Θα μπορούσα να δω τον Batman να υποστηρίζει την αποτοξίνωση από τη φυλάκιση, τον έλεγχο των όπλων και τη βοήθεια στους φτωχούς. Ο Bruce Wayne είναι πάνω από όλα φιλάνθρωπος. Δεν τον πειράζει να πληρώνει παραπάνω φόρους για να βοηθάει την κοινότητα. Οι ρεπουμπλικάνοι δε δέρνουν αστυνομικούς και ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας”, γράφει ο Daniel που θεωρεί αριστερό τον Batman. Από κάτω ο arseinstein του απαντάει ότι ο Batman είναι υπέρ του ελεύθερου εμπορίου και νεοφιλελεύθερος. Ο Necrotoxin γράφει ότι ο Batman έχει πολλά χαρακτηριστικά των ρεπουμπλικάνων και το μόνο δημοκρατικό πράγμα που έχει είναι ότι δε χρησιμοποιεί όπλα, και από κάτω ο VolettaFalcon του λέει ότι στην κανονική του ζωή ως Bruce Wayne έχει χρηματοδοτεί μία οργάνωση που προσφέρει κοινωνικά προγράμματα και γενικότερα βοηθάει τους ανθρώπους οπότε είναι δημοκράτης, τουτέστιν κεντρο-αριστερός. “Ο Batman είναι δεξιός και μάλιστα υπέρ της ελεύθερης οικονομίας, είναι υπέρ του νόμου και της τάξης και της θανατικής ποινής” λέει ο Corpore Metal. Στο reddit πρόσφατα έχει αρχίσει και εκεί η διαμάχη για το προς τα που κλείνει πολιτικά ο τιμωρός της Gotham: “Ο Μπρους είναι ένας δισεκατομμυριούχος που παίρνει το νόμο στα χέρια του από τη θεμελιώδη πεποίθηση ότι το σύστημα είναι σπασμένο και αρνείται να συνεργαστεί με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση σε κάθε δυνατή στροφή (εκτός από το να τους πουλάει τεχνολογία εννοώ). Είναι νεοφιλελεύθερος.” Γράφει ένας redditor, με τους αρκετούς να συμφωνούν μαζί του. “Νομίζω ότι ο Γουέιν ταιριάζει στο αρχέτυπο του ρεπουμπλικάνου Τζέραλντ Φορντ. Η ατάκα για τον Φορντ ήταν ότι ήταν ο τύπος του ανθρώπου που θα έβλεπε έναν άστεγο και θα άνοιγε το πορτοφόλι του και θα του έδινε χρήματα, αλλά θα πάλευε σαν τον διάολο για να βεβαιωθεί ότι δεν το έκανε η κυβέρνηση. Ήταν προοδευτικός με τα δικά του χρήματα, αλλά συντηρητικός με τα χρήματα των άλλων.” Γράφει κάποιος άλλος. O Κρίστιαν Μπέιλ που έπαιξε τον Batman στη μεγάλη οθόνη το 2012 είχε πει “Για μένα είναι ένας αναρχικός και ένα ελεύθερο πνεύμα. Ξέρει ότι υπάρχουν παραλληλισμοί μεταξύ αυτού και των εχθρών του, επειδή η ζωή δεν είναι ποτέ σταθερή – πάντα πρέπει να παλεύεις γι’ αυτήν”. Η προσωπική μου άποψη συνοψίζεται στο παρακάτω ποστ του χρήστη venuswasaflytrap στο Reddit. “Δεξιός, σίγουρα. Πρώτον, είναι καλύτερο για την κάλυψή του. Ένας δισεκατομμυριούχος γενικά θα ελεγχόταν περισσότερο αν ήταν φανερά αριστερός. Αλλά δεύτερον, όλο το προσωπικό του ήθος είναι απίστευτα συντηρητικό. Όταν βοηθάει τους φτωχούς, το κάνει μέσω της ιδιωτικής φιλανθρωπίας, όχι υποστηρίζοντας τις δημόσιες δομές. Η όλη ιδέα του ιδρύματος Γουέιν έχει τις ρίζες της στην ιδέα ότι η φιλανθρωπία είναι μια ιδιωτική επιχείρηση. Μια πιο αριστερή/σοσιαλιστική άποψη θα ήταν ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να καθορίζει τον τρόπο βοήθειας των ανθρώπων και ότι οι ιδιωτικές φιλανθρωπίες δε θα έπρεπε να υπάρχουν/να είναι απαραίτητες, αλλά αντίθετα οι άνθρωποι θα έπρεπε να φορολογούνται. Διαθέτει ένα οπλοστάσιο μη καταγεγραμμένων στρατιωτικών όπλων. Η συγκεκριμένη στάση του κατά των όπλων δεν υπονομεύει πραγματικά την προφανή υπονοούμενη πίστη στο δικαίωμα των ατόμων να οπλοφορούν. Είναι τόσο κρυψίνους που η πραγματική του προσωπικότητα δεν είναι καν γνωστή στον κόσμο. Δε θέλει η κυβέρνηση να ελέγξει τη σπηλιά της νυχτερίδας, να ελέγξει για παραβάσεις της υγείας και της ασφάλειας, για κινδύνους για τα παιδιά κ.λ.π. Επιπλέον, η αιτιολόγηση ότι του αξίζει ο πλούτος επειδή τον κέρδισε με τη δική του σκληρή δουλειά, είναι μια αρκετά συντηρητική ιδεολογία από μόνη της. Ακόμα και αν ανέβηκε μόνος του από τη φτώχεια (χωρίς πλούσια ανατροφή ή κληρονομιά, χωρίς μπάτλερ της SAS να τον καθοδηγεί, χωρίς τρόπο να πληρώσει την πτήση στο Θιβέτ για να πάει να μάθει πώς να γίνει Batman), το “το κέρδισα, άρα είναι δικό μου”, είναι πολύ συντηρητικό. Δεν είναι ξεκάθαρη η κατάσταση των πολιτικών κομμάτων στο σύμπαν της DC. Δεν υπάρχει τίποτα εγγενώς ηθικό ή ανήθικο στις παραπάνω ιδεολογίες. Η πιθανότητα ενός σούπερ διεφθαρμένου Δημοκρατικού κόμματος που διαστρεβλώνει τις αριστερές πεποιθήσεις σε κάτι ανήθικο είναι δυνατή, όπως και η πιθανότητα ενός σούπερ διεφθαρμένου Ρεπουμπλικανικού κόμματος που διαστρεβλώνει τις κατά τα άλλα ηθικά ουδέτερες ιδεολογίες σε κάτι διεφθαρμένο. Θα μπορούσε ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα να έχει ορισμένα μέλη που ο Bruce εμπιστεύεται ή δεν εμπιστεύεται. Αλλά αφηρημένα, οι πολιτικές του τάσεις είναι πολύ εμφανώς νεοφιλελεύθερες και δεξιές.” Μπορεί ο κος Στέφανος Κασσελάκης να βλέπει στον Batman (και στον εαυτό του;) έναν πάμπλουτο αριστερό, αλλά η αλήθεια είναι ότι όπως γράφει και το παραπάνω ποστ, ο Bruce Wayne είναι ένας δισεκατομμυριούχος που πιστεύει στην ελεύθερη οικονομία και αποστρέφεται οτιδήποτε κρατικό, οπότε στο πολιτικό φάσμα βρίσκεται προς τη δεξιά πλευρά. Και το σχετικό link...
  8. Το επόμενο ωριαίο κινούμενο σχέδιο με πρωταγωνιστή τον Batman είναι σχεδόν έτοιμο. Βασισμένο στο βιντεοπαιχνίδι Batman: Arkham. Συμπρωταγωνιστές είναι η ομάδα Suicide Squad που τον τελευταίο καιρό παίρνει τα πάνω της με την εμφάνισή της στο σίριαλ Arrow, και στο νέο τους τίτλο που βγαίνει στα κομικσοβιβλιοπωλεία το Καλοκαίρι. Η Amanda Waller ηγείται μιας κυβερνητικής οργάνωσης και χειραγωγεί μια ομάδα πρώην κατάδικων. Αποστολή τους να εισβάλουν στο Ίδρυμα για ψυχοπαθείς Arkham και να κλέψουν μια συσκευή με πληροφορίες. Ο Riddler και ο Joker είναι αυτοί που πρέπει να αντιμετωπίσουν, και κάπου στη γωνία υπάρχει και ο Batman, ο οποίος λειτουργεί περισσότερο σαν guest star και όχι σαν πρωταγωνιστής της ιστορίας. Πολύ βία, αίμα, ξύλο και αρκετό βρόμικο λεξιλόγιο. Μιλάμε για κομμένα κεφάλια. Και σεξ. Όχι φιλάκια και χαδάκια, αλλά καθαρές αναφορές για πλήρες πρόγραμμα. Δεν είναι για κάτω των 13 ετών. Η ομάδα είχε πρωτοεμφανιστεί το 1987 με το κύμα των νέων τίτλων του Crisis. Ένας ξεχωριστός τίτλος με βετεράνους του εγκλήματος που δούλευαν για την κυβέρνηση, είτε για να εξιλεωθούν είτε με τη βία. Αρκετά ξεχωριστός τίτλος και καλοφτιαγμένος. Εδώ οι χαρακτήρες μοντερνοποιήθηκαν αρκετά, τόσο που θα σας φανούν αγνώριστοι αν δεν έχετε διαβάσει το New52 ή αν δε γνωρίζετε λεπτομέρειες του παιχνιδιού. Σελίδα στο Wikipedia εδώ. [imdb=tt3139086]
  9. Η σειρά που περιμέναμε ήρθε σε δύο διπλά τεύχη απο την ANUBIS.O σκοτεινός ιππότης στο BATMAN EUROPA,όπου μολυσμένος απο εναν θανατηφόρο ιιό,έχει μία εβδομάδα ζωής για να βρεί την θεραπεία και τον ένοχο. Ενα υπέροχο σκοτεινό,υποβλητικό και ατμοσφαιρικό σχέδιο σε προεδεάζει στο τι θα ακολουθήσει. Μία καλή κίνηση της εκδοτικής να εκδόσει τον τίτλο μία εβδομάδα πριν την πρεμιέρα της ταινίας <<ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ>>.Την έβαλε και σε διαφήμηση πάνω απο τον τίτλο. Επόμενο τεύχος σε ένα μήνα 28/4 Φτιάξτε ζεστό καφέ και .. ΚΑΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο του τόμου τον ftsgr.
  10. Έλεγα να φτιάξω την παρουσίαση όταν τελειώσει η ιστορία, αλλά μιας και έχουμε δύο ακόμα τεύχη μέχρι να τελειώσει αυτός ο τίτλος, προτιμώ για τους λίγους που (λογικά) θα ενδιαφέρονται να φτιάξω ένα θρεντ-παρουσίαση για να συζητάμε τι συμβαίνει σε κάθε νέο τίτλο. Πως φτάσαμε στο The Three Jokers Το Batman: Three Jokers λοιπόν είναι μια σειρά που περιμένουμε αρκετά χρόνια να απαντήσει στα ερωτήματα που μας έχουν δημιουργηθεί από το τέλος του Darkseid War. Συγκεκριμένα τότε ο Batman έχοντας καθίσει στην καρέκλα του Mobius μπορούσε να θέσει δύο ερωτήσεις. Η πρώτη ήταν το όνομα του δολοφόνου των γονιών του όπου δόθηκε η σωστή απάντηση και η δεύτερη ήταν το όνομα του Joker. Η απάντηση που έλαβε όμως τον προβλημάτισε, καθώς μαθαίνουμε ότι υπάρχουν 3 Jokers. Στα επόμενα τεύχη και στο one-shot DC Rebirth που ξεκίνησε το σχετικό relaunch έγιναν κάποιες νύξεις με τον Bruce να μελετάει διάφορες εικόνες του Joker, αλλά δε δόθηκε επίσημη απάντηση έως τη μέρα που ανακοινώθηκε ότι ο Geoff Johns (τότε writer του Justice League) θα συνεργαστεί με τον Jason Fabok σε μια μίνι σειρά τριών τευχών για το Black Label της DC για να μάθουμε εν τέλει την απάντηση σε όσα αναρωτιόμαστε και στις υποθέσεις που κάνουμε τόσα χρόνια. Το τεύχος #1 κυκλοφόρησε φέτος τον Αύγουστο, το επόμενο αναμένεται στα τέλη Σεπτέμβρη και το τρίτο και τελευταίο τον Οκτώβρη, ενώ σχετικά γρήγορα, δηλαδή το Νοεμβρη θα βγει η collected έκδοση. Το σενάριο του Geoff Johns Το θετικό στο σενάριο του Johns είναι ότι δεν επικεντρώνεται στον Batman, αλλά και σε δύο ακόμα μέλη της Bat Family, τα οποία έχουν σημαδευτεί από τον Joker και έτσι επιλέγει τη Barbara Gordon και τον Jason Todd. Η Barbara Gordon που είναι η Batgirl έχει πυροβοληθεί από τον Joker στο The Killing Joke, το οποίο την άφησε παράλυτη και ο Jason Todd είχε δολοφονηθεί από τον Joker στο A Death In the Family όταν ήταν ο Robin δίπλα στον Bruce Wayne πριν τελικά αναστηθεί και γίνει ο Red Hood. Μάλιστα το γεγονός ότι ο Jason έχει την ταυτότητα που είχε ο Joker πριν μετεξελιχθεί στον σημερινό κακό είναι κάτι που ο Johns θα εξερευνήσει από το πρώτο τεύχος. Επίσης ο Geoff φροντίζει απευθείας να μας συστήσει στο ποιοι είναι οι Jokers της ιστορίας σε συνδυασμό με τους ήρωες που σημάδεψαν. Έτσι έχουμε πρώτα τον Bruce Wayne σε ένα εκπληκτικό καρέ που δείχνει όλους τους τραυματισμούς και τα σημάδια από μάχες από όλα αυτά τα χρόνια να αναπολεί επιθέσεις άλλων κακών αλλά και του Joker εναντίον του και εκεί μαθαίνουμε ότι ο πρώτος είναι ο Criminal. Ύστερα η Barbara θυμάται τη μέρα του πυροβολισμού της από τον δεύτερο, τον Comedian. Και τέλος ο Red Hood καθώς μάχεται θυμάται τη δολοφονία του από τον τρίτο, τον Clown. Η ιστορία εξελίσσεται, καθώς συμβαίνουν εγκλήματα σε τρεις διαφορετικές περιοχές την ίδια ώρα και σε όλα εμπλέκεται ο Joker. Έτσι μαθαίνουμε πως οι τρεις Jokers συνεργάζονται μεταξύ τους και γι' αυτό το λόγο ο Batman, o Red Hood και η Batgirl ξεκινούν την αποστολή τους προκειμένου να ξεδιαλύνουν το μυστήριο και το ποιος βρίσκεται πίσω από όλα και το ποιος είναι ο πραγματικός Joker. Μέσα σε όλα όμως ο εκάστοτε Joker θυμίζει στον κάθε ένα τι έχει κάνει, χτυπάει στις αδυναμίες των ηρώων και εκείνοι πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με το παρελθόν κάτι που δεν τους κάνει καλό και δεν τους βοηθάει στο να παίρνουν ψύχραιμα τις αποφάσεις. Η ιστορία είναι πολύ σκοτεινή και ο Johns φροντίζει όπου μπορεί να αποδίδει φόρο τιμής. Βασίζεται σε όσα έγραψαν ο Moore, o Starlin, o Wolfman και άλλοι συγγραφείς Batman, αλλά αναπτύσσει μια εντελώς καινούρια και διαφορετική ιστορία. Προσωπικά αν και το πρώτο τεύχος μου άρεσε, θεωρώ ότι κάποια μοτίβα του επαναλαμβάνονται από παρελθοντικές ιστορίες Batman και γενικότερα ο Batman στη μετά Scott Snyder εποχή μοιάζει να έχει ιστορίες που έχουν μπει σε μια λούπα, αλλά περιμένω να δω πως θα εξελιχθεί η ιστορία παρακάτω. Το σχέδιο του Jason Fabok Αν και το σενάριο του Johns είναι καλό, το σχέδιο του Fabok θεωρώ ότι πάει το κόμικ σε άλλο επίπεδο. Είναι πραγματικά τρομερός artist και όσον αφορά τον Batman έχει καταφέρει να κάνει κάθε σελίδα να είναι πανέμορφη και κάθε του πάνελ να έχει κάτι να πει. Κάθε μάχη του Fabok έχει βαρύτητα και ζωντάνια, αλλά το πιο σημαντικό είναι το πόσο υπέροχα σχεδιάζει πρόσωπα και πόσο διακριτές κάνει τις διαφορές ανάμεσα στους Jokers. Μια ιστορία που βασίζεται στο συναίσθημα και θέλει να φέρει τους ήρωες αντιμέτωπους με παρελθοντικά τους τραύματα χρειάζεται ένα σχεδιαστή που θα μπορεί να τα αποτυπώσει στο χαρτί και ο Fabok το κάνει σε κάθε σελίδα. Επίσης είναι ωραία επιλογή που οι περισσότερες σελίδες έχουν εννιά πάνελ, τρεις λωρίδες με τρία πάνελ η κάθε μία, βοηθάει πάρα πολύ τη ροή και το σενάριο προσαρμόζεται τέλεια, γιατί βλέπεις τον Red Hood σε μάχη και ταυτόχρονα θυμάται τη δολοφονία του, οπότε τα εννιά πάνελ δίνουν πολύ καλύτερη συνέχεια και δένουν πιο όμορφα την ιστορία. Για τη δουλειά του Johns έχω βρει αρκετά αντικρουόμενες απόψεις, αλλά δεν έχω δει έως τώρα κανέναν να πει κάτι κακό για το σχέδιο του Fabok. Οι αναφορές Και ο Johns με το σενάριό του και ο Fabok με το σχέδιό του αποτίουν φόρο τιμής σε παλιότερα Batman κόμικ με ρετρό στιγμές να απεικονίζονται στο σχέδιο, πολλά στοιχεία από παλιότερα κόμικ να είναι διακριτά σε πάνελ και φυσικά πολλές ιστορίες από το παρελθόν να έρχονται ξανά στο προσκήνιο. Ψάχνοντας λίγο στο Ίντερνετ μπορεί να βρει κανείς πολλές στιγμές ή αναφορές σε εξώφυλλα και ιστορίες πολύ παλαιότερων δεκαετιών. Είναι γραμμένο από ανθρώπους που αγαπούν τους ήρωες για ανθρώπους που επίσης τους αγαπούν. Σύνοψη Το πρώτο τεύχος φαίνεται πάρα πολύ ελπιδοφόρο. Ελπίζω να συνεχίσει έτσι και να πάρουμε επιτέλους ενδιαφέρουσες απαντήσεις σε ερωτήματα που εδώ και χρόνια ψάχνουμε. Τα λέμε σε περίπου ένα δεκαήμερο με το επόμενο τεύχος της σειράς
  11. Το ντέρμπι των «αιωνίων» πλησιάζει και το sport-fm.gr σας παρουσιάζει τους... σούπερ ήρωες που θα ήθελε η κάθε ομάδα να έχει στην ενδεκάδα της, έτσι ώστε να αυξήσει τις πιθανότητές της! Με τη Stoiximan Super League να πλησιάζει σταδιακά στο τέλος της κανονικής διάρκειας και στην έναρξη των playoff, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός «κονταροχτυπιούνται» στο «Καραϊσκάκης», σε ένα από τα πιο κρίσιμα ντέρμπι αιωνίων που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια! Εννοείται, κάθε ματς μεταξύ των δύο μεγαλύτερων αντιπάλων στην Ελλάδα είναι μείζονος σημασίας, ωστόσο το συγκεκριμένο έχει μία μεγάλη βαθμολογική κρισιμότητα, καθώς μπορεί να αλλάξει τον χάρτη του πρωταθλήματος. Είναι λογικό κι επόμενο, οι δύο ομάδες, στην προσπάθειά τους να επικρατήσουν επί του αιωνίου αντιπάλου τους, να επιστρατεύσουν κάθε μέσο που μπορούν, έτσι ώστε να αυξήσουν τις πιθανότητές τους. Κι επειδή, εκτός από ποδοσφαιρόφιλοι είμαστε και «nerds» με μεγάλη αδυναμία στους σούπερ ήρωες, καθίσαμε και σκεφτήκαμε από τρεις υπερήρωες που θα ήθελε να έχει στη σύνθεσή της η κάθε ομάδα, έτσι ώστε να της λύσουν... μονομιάς τα προβλήματά της! Ολυμπιακός Flash για εξτρέμ Όπως και στην περίπτωση του Hulk, έτσι και σε αυτή, το γεγονός πως ο ταχύτατος υπερήρωας είναι κατακόκκινος, έπαιξε μεγάλο ρόλο στην επιλογή, όμως και πέρα από αυτό θα… έλυνε τα χέρια του Μίτσελ σε μία θέση που Ολυμπιακός πονάει αρκετά, αυτή του εξτρέμ. Η αλήθεια είναι πως οι «ερυθρόλευκοι» δεν έχουν πάρει αρκετά πράγματα από τους εξτρέμ τους, καθώς τόσο ο Γκάρι Ροντρίγκες όσο και ο Μασούρας δεν έχουν κάνει και την… καλύτερη σεζόν, περιορίζοντας τον Ολυμπιακό περισσότερο στον άξονα και λιγότερο στα πλάγια. Ένας «Flash» θα έλυνε σε μεγάλο βαθμό τα χέρια του Μίτσελ, καθώς η ακραία του ταχύτητα θα του επέτρεπε να κάνει καταπληκτικές κούρσες πάνω στη γραμμή, ενώ σίγουρα θα… γυρνούσε πολύ γρήγορα και πίσω για να καλύψει τα νώτα του σε περίπτωση που χρειαζόταν! Επιπλέον, όπως είδαμε και στo Justice League (το καλό, του Zack Snyder), ο «Flash» έχει τη δυνατότητα να πάει πίσω στον χρόνο, κάτι που θα ήταν πολύ χρήσιμο σε περίπτωση που το ματς πάει… στραβά για τον Ολυμπιακό! Drax για στόπερ Μπορεί να μην είναι ο πιο… έξυπνος υπερήρωας, όμως ο Drax θα ήταν πολύ χρήσιμος σε μία άμυνα του Ολυμπιακού που φέτος είναι σε αρκετές περιπτώσεις κατώτερη των περιστάσεων. Η πραγματικότητα είναι πως οι «ερυθρόλευκοι» δεν έχουν καταφέρει να βρουν από την αρχή ένα σταθερό και αποδοτικό δίδυμο στόπερ, με αποτέλεσμα να πληγώνονται συχνά από λάθη στο κέντρο της άμυνας όπως αυτά που έκανε στην αρχή της σεζόν ο Σισέ ή και πιο πρόσφατα ο Ντόη. Ο Drax είναι ένας ανελέητος πολεμιστής, με πολύ συνεργατικό πνεύμα και μία ασταμάτητη δύναμη μέχρι να γίνει το δικό του. Επίσης, όπως λέει ξεκάθαρα το παρατσούκλι του «The Destroyer», είναι ακριβώς αυτό, ένας καταστροφέας, και τι καλύτερο από το να έχεις έναν τέτοιο παίκτη στην άμυνα σε ένα ντέρμπι αιωνίων. Τέλος, πολύ σημαντικό είναι το γεγονός πως αντιμετωπίζει πάντα με… περίσσια ελαφρότητα και χιούμορ ακόμα και γεγονότα που τείνουν να καταστρέψουν τον κόσμο, επομένως είναι ασφαλές να πούμε πως θα μείνει ανεπηρέαστος από την πίεση του ντέρμπι. Joker σε… οποιαδήποτε θέση Εντάξει, ο αγαπημένος «villain» της DC δεν είναι ακριβώς… σούπερ ήρωας, ωστόσο ο Ολυμπιακός σίγουρα θα χρειαζόταν έναν τέτοιο χαρακτήρα στη σύνθεσή του, ενόψει του πολύ κρίσιμου βαθμολογικά ντέρμπι της 24ης αγωνιστικής. Ο αιώνιος αντίπαλος των «ερυθρόλευκων», με τη σφραγίδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αρέσκεται πάρα πολύ στο να ελέγχει τον ρυθμό και να επιβάλλει την κυριαρχία του στο παιχνίδι. Οι «πράσινοι» έχουν την τάση να κρατούν την μπάλα και να «κοιμίζουν» τον αντίπαλό τους, ελαχιστοποιώντας τις απειλές στα μετόπισθεν και ψάχνοντας 2-3 καλές ευκαιρίες στην επίθεση για να σκοράρουν. Απέναντι σε αυτόν τον πολύ compact αντίπαλο, ο Ολυμπιακός, ειδικά εφόσον παίζει στην έδρα του, θα πρέπει να μην αφήσει τον Παναθηναϊκό να επιβάλλει τον ρυθμό του και ίσως να δημιουργήσει ένα… χάος. Εδώ ακριβώς μπαίνει στο παιχνίδι και ο αγαπημένος μας κλόουν, που αυτοχαρακτηρίζεται ως «agent of chaos». Πολύ θα ήθελε ο Μίτσελ να έχει στη διάθεσή του έναν παίκτη που να μπορεί να κάνει… άνω κάτω το ματς, έτσι ώστε να μπει και το «Καραϊσκάκης» στην εξίσωση και ο Ολυμπιακός να απαγορεύσει ουσιαστικά στον Παναθηναϊκό να κάνει το παιχνίδι του. Παναθηναϊκός Hulk για στόπερ Εντάξει, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε την εξήγηση της συγκεκριμένης επιλογής, στο γεγονός πως ο αγαπημένος υπερήρωας της Marvel είναι… καταπράσινος. Παρόλα αυτά, υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που θα καθιστούσαν έναν ποδοσφαιρικό Hulk απαραίτητο στον φετινό Παναθηναϊκό, ειδικά ενόψει ντέρμπι. Οι «πράσινοι» γενικά έχουν επιδείξει μεγάλη αμυντική συνοχή στη διάρκεια της σεζόν, ωστόσο η αλήθεια είναι πως πολλές φορές μοιάζουν αρκετά soft στο παιχνίδι τους, κάτι που προκαλεί προβλήματα απέναντι σε physical ομάδες όπως η ΑΕΚ ή ο ΠΑΟΚ. Ένας… Hulk θα έδινε τον απαραίτητο «τσαμπουκά» και το ποδοσφαιρικό «ξύλο» στην αμυντική γραμμή του Παναθηναϊκού. Υπάρχει όμως κι ένας τελευταίος λόγος που ο Hulk ταίριαζε «γάντι» στο «τριφύλλι». Ο έτερος στόπερ της ομάδας, Χόρντουρ Μάγκνουσον, έχει το παρατσούκλι «Iceman», οπότε μετά θα μπορούσε άνετα να δημιουργηθεί η καινούργια ταινία της Marvel με όνομα «The Iceman and the Hulk»! Batman για σέντερ φορ Μη δουλευόμαστε, οποιαδήποτε ομάδα θα ήθελε τον Batman στην ομάδα της, είτε για παίκτη είτε για πρόεδρο, ο τύπος άλλωστε είναι ο Μπρους Γουέιν και πιθανότατα θα αγόραζε… παικταράδες με το τσουβάλι! Παρόλα αυτά, ο άνθρωπος-νυχτερίδα θα ήταν ιδανικός για το ρόστερ του Παναθηναϊκού και ιδιαίτερα για τη θέση του σέντερ φορ, η οποία τόσο έχει πονέσει τους «πράσινους» τη φετινή σεζόν. Η αλήθεια είναι πως η μεταγραφή του Σπόραρ μέχρι στιγμής δεν έχει πιάσει, αφού ο Σλοβένος έχει μεν 8 γκολ, τα 4 ωστόσο είναι από εκτέλεση πέναλτι και γενικά δεν αποτελεί την «απειλή» εντός περιοχής που περίμενε ο Ιβαν Γιοβάνοβιτς. Ο Φώτης Ιωαννίδης, από την άλλη, παίζει εξαιρετικά, ωστόσο δεν αποτελεί κλασικό φορ όσον αφορά την εκτέλεση. Ο Παναθηναϊκός πολύ θα ήθελε, επομένως, στο ντέρμπι, έναν παίκτη που να ξέρει να κινείται στις «σκιές», να ξεφυτρώνει από εκεί που δεν τον περιμένεις, και να δημιουργεί πλήρη αποδιοργάνωση και φόβο στις αντίπαλες άμυνες μόνο με την υπόνοια της παρουσίας του. Και ποιος θα ήταν πιο κατάλληλος, από τον υπερήρωα που, όπως είπε στην τελευταία του (εκπληκτική) ταινία «δεν ζει στις σκιές, ΕΙΝΑΙ οι σκιές»! Hawkeye για δεκάρι Καταρχάς, πριν ξεκινήσουμε, να ευχηθούμε περαστικά στον σπουδαίο Τζέρεμι Ρένερ, τον ηθοποιό που υποδύεται τον Hawkeye και έπαθε ένα πολύ σοβαρό ατύχημα με εκχιονιστικό μηχάνημα, κινδυνεύοντας να χάσει και τη ζωή του. Ο «τοξοβόλος» υπερήρωας που δεν… αστοχεί ποτέ θα ήταν απόλυτα χρήσιμος για την αντιμετώπιση της έλλειψης δημιουργικότητας που ταλαιπωρεί συχνά πυκνά τον Παναθηναϊκό ενόψει του ματς «αιωνίων». Παρόλο που απέναντι στον Βόλο δημιούργησε σωρεία ευκαιριών, η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν διακρίνεται γενικά για την παραγωγικότητά της, καθώς συνήθως μένει σε χαμηλά νούμερα καλών στιγμών, στηριζόμενη κυρίως στην αποτελεσματικότητά της. Η αλήθεια είναι πως ειδικά το τελευταίο διάστημα, το ντεφορμάρισμα των Μπερνάρ και Τσέριν έχει επιδεινώσει αυτό το ήδη υπάρχον πρόβλημα. Ένας παίκτης με την ευστοχία και την ακρίβεια του Hawkeye είναι σίγουρο πως θα ξεκλείδωνε το κέντρο του Παναθηναϊκού, καθώς θα είχε την οξυδέρκεια να πασάρει την κατάλληλη στιγμή και να παίξει το κάθετο ποδόσφαιρο που λείπει πολλές φορές από το σύνολο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Και με τον Batman σέντερ φορ, θα έβγαιναν κάποιες μυθικές συνεργασίες! Και το σχετικό link...
  12. Ένα από τα αγαπημένα θέματα των κόμικς ήταν πάντα τα τυχερά παιχνίδια. Αστείες ιστορίες των αγαπημένων μας ηρώων που συχνά διαδραματίζονται σε κάποιο καζίνο ή χαρτοπαικτική λέσχη κοσμούσαν τις σελίδες των αγαπημένων μας περιοδικών. Βέβαια εδώ και αρκετά χρόνια όλες οι αναφορές στα τυχερά παιχνίδια σταμάτησαν – και πολύ σωστά – καθώς πρόκειται για μία ενασχόληση καθαρά για ενήλικες. Να τονίσουμε εδώ ότι αυτό αφορά κυρίως στα γνωστά παιδικά κόμικς που όλοι γνωρίζουμε και διαβάζαμε από μικροί. Όσον αφορά σε κόμικς για ενήλικες, ιδιαίτερα στην Ιαπωνία με τη μεγάλη παράδοση των manga, οι αναφορές σε παιχνίδια καζίνο συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Αλλά σε αυτό θα αναφερθούμε σε επόμενο αφιέρωμά μας. Σήμερα, το SPORT24 και το casinohouse.gr σάς κάνουν μία μικρή αναδρομή στα αγαπημένα κόμικς που διαβάζαμε από μικροί – από τον Λούκι Λουκ ως τον Μπάτμαν – και θυμόμαστε ιστορίες και αναφορές σε παιχνίδια καζίνο. Λούκυ Λουκ: O ληστής με το ένα χέρι Αν υπάρχει ένας ήρωας που έχει σατιρίσει την άγρια δύση και το φαρ ουέστ αυτός σίγουρα είναι ο Λούκυ Λουκ. Γραφικοί ληστές, πολύβουα σαλούν και συμπαθείς Ινδιάνοι κοσμούν τις ιστορίες του ήρωά μας. Δεν θα μπορούσαν λοιπόν να λείπουν τα καζίνο και οι χαρτοπαικτικές λέσχες από αυτές τις ιστορίες. Παραπομπές και σκηνές με παιχνίδια πόκερ υπάρχουν σχεδόν σε όλα τα περιοδικά που έχουν εκδοθεί. Η ιστορία όμως "Ο ληστής με το ένα χέρι" είναι αφιερωμένο στο φαινόμενο των τυχερών παιχνιδιών στην "Άγρια Δύση". Στην ιστορία, δύο νεαρά αδέλφια που τους αρέσει να δημιουργούν εφευρέσεις, κατασκευάζουν τον πρώτο κουλοχέρη. Ένας φίλος τους γερουσιαστής, ο οποίος ενθουσιάζεται με το συγκεκριμένο μηχάνημα, ζητά από τον Λούκυ Λουκ να τους συνοδεύσει και να τους προστατεύσει στο ταξίδι τους ώστε να παρουσιάσουν την εφεύρεσή τους στην υπόλοιπη χώρα. Η συνέχεια είναι σπαρταριστή και θυελλώδης, καθώς οι ήρωες μας συναντούν κακόφημα σαλούν, φασαριόζους καουμπόηδες και κακοποιούς που ανησυχούν πως ο κουλοχέρης θα τους χαλάσει τα κέρδη που έχουν από το πόκερ. Στο τέλος και έπειτα από πολλές περιπέτειες ο Λούκυ Λουκ τούς οδηγεί με ασφάλεια σε μια αραιοκατοικημένη περιοχή που ονομάζεται… Λας Βέγκας! Για όσους ενδιαφέρονται να θυμηθούν την ιστορία μπορούν να δουν το σχετικό επεισόδιο από τη σειρά animation του Λούκυ Λουκ στο παρακάτω βίντεο: Μπάτμαν και οι "κακοί" που λατρεύουν τον τζόγο Ο σκοτεινός υπόκοσμος στον οποίο δραστηριοποιείται ο Μπάτμαν είναι βαθύτατα επηρεασμένος από τον τζόγο, τα καζίνο και τις παράνομες λέσχες. Σκεφτείτε απλά τον μεγαλύτερο του εχθρό, τον Τζόκερ, ο οποίος πήρε το όνομά του από το τραπουλόχαρτο και έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός έμπειρου παίκτη τυχερών παιχνιδιών: λατρεύει να μπλοφάρει, να σχεδιάζει και να ρισκάρει όποτε χρειαστεί. Και αν στον Τζόκερ η σχέση αυτή με τα τυχερά παιχνίδια υπονοείται, στον άλλον μεγάλο εχθρό του Μπάτμαν είναι σαφέστατη. Μιλάμε για τον Πιγκουίνο, ο οποίος διατηρεί καζίνο και club με το όνομα "The Iceberg Casino". Εκεί συχνάζουν τα παράνομα στοιχεία της Gotham City τα οποία ο Μπάτμαν προσπαθεί να ξεσκεπάσει. Όπως στην παρακάτω σκηνή από το Batman: The Animated Series όπου βρίσκουμε σε απαρτία όλους του "κακούς" να παίζουν πόκερ! Tα Στρουμφάκια… τζογάρουν Kαι ναι, ακόμα και τα Στρουμφάκια έχουν γνωρίσει τα τυχερά παιχνίδια. Σε σημείο μάλιστα να παίξουν την ύπαρξη του δάσους τους στα ζάρια! Η ιστορία στην οποία αναφερόμαστε ονομάζεται "Gambler Smurfs" (Τα Στρουμφάκια Τζογαδόροι) και έχει ως εξής: Δύο Στρουμφάκια επισκέπτονται κρυφά ένα χωριό ανθρώπων και εκεί παρακολουθούν έναν αγώνα ξιφομαχίας. Παρατηρούν δύο ανθρώπους οι οποίοι παίζουν στοίχημα για το ποιος θα κερδίσει τον αγώνα. Γυρνώντας πίσω στο στρουμφοχωριό, μοιράζονται τα νέα με τα υπόλοιπα Στρουμφάκια τα οποία επηρεασμένα αρχίζουν να στοιχηματίζουν σε διάφορα παιχνίδια. Το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Τα Στρουμφάκια καταλαμβάνονται από το μικρόβιο του τζόγου και ποντάρουν σε ό,τι βρουν. Σύντομα ανακαλύπτουν τα ζαριά και τις… σαλιγγαροδρομίες και τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο με τον Μπαρμπαστρούμφ να προσπαθεί εις μάτην να τα συνετίσει. Τα Στρουμφάκια μάλιστα σε σημείο να φτιάξουν και… παράνομο καζίνο! Σύντομα όμως η πραγματικότητα έρχεται να τους βάλει μυαλό. Μαθαίνουν πως οι άνθρωποι θέλουν να καταστρέψουν ένα μέρος του Δάσους προκειμένου να φτιάξουν καζίνο. Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο επιστρατεύουν τον αιώνιο εχθρό τους Δρακουμέλ (ή Γκαρκαμέλ, χρησιμοποιείστε όποιο όνομα θέλετε) προκειμένου να τους βοηθήσει αφού και ο ίδιος απειλείται. Τον πείθουν να προκαλέσει σε αγώνες τον εμπνευστή αυτού του σχεδίου Comte d'Aubenas με έπαθλο τη διατήρηση του δάσους. Μάλιστα τον εκπαιδεύουν και ο Δρακουμέλ κάνει φιλότιμες προσπάθειές να κερδίσει. Τελικά έπειτα από ισοπαλία, παίζουν το δάσος στα ζάρια. Και εκεί ο Δρακουμέλ στέκεται τυχερός! Το δάσος σώζεται αλλά ο Δρακουμέλ αλλάζει γνώμη και αρχίζει να κυνηγά τα Στρουμφάκια. Πιάνει το Στρουμφάκι-Τυχερούλη και είναι έτοιμος να τον φάει. Όμως ο Τυχερούλης του προτείνει να παίξουν στα ζάρια. Επηρεασμένος ο Δρακουμέλ και σίγουρος για τη νίκη του, δέχεται και χάνει. Έτσι ο Τυχερούλης γυρνάει στο χωριό του και στα άλλα Στρουμφ. Δυστυχώς, όσο κι αν ψάξαμε, δεν βρήκαμε το συγκεκριμένο τεύχος στα ελληνικά. Παρόλα αυτά μπορείτε να το αναζητήσετε διαδικτυακά σε ξενόγλωσσα sites. Σπάιντερμαν και ο τζογαδόρος εχθρός του "Chance" Μπορεί να μην είναι ακριβώς ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς του Σπάιντερμαν, ωστόσο πρόκειται για έναν αρκετά ενδιαφέροντα χαρακτήρα "κακού" που έχει ταλαιπωρήσει ουκ ολίγες φορές τον ήρωά μας. Πρόκειται για τον Chance του οποίου όλη του η ύπαρξη είναι συνυφασμένη με τον τζόγο. Στην καθημερινή ζωή του ονομάζεται Nicholas Powell και είναι πρώην επαγγελματίας παίκτης τυχερών παιχνιδιών. Αμετανόητα εθισμένος στον τζόγο, μετατρέπεται στον villain Chance προκειμένου να ζήσει ακόμα μεγαλύτερες συγκινήσεις και να "τζογάρει" σε πιο επικίνδυνες καταστάσεις. Η ιδιαιτερότητά του είναι πως δεν πληρώνεται από τους εργοδότες του για τις υπηρεσίες του αλλά τζογάρει εναντίον τους: αν κερδίσει πληρώνεται ενώ αν χάσει τους πληρώνει ο ίδιος. Πρωτοεμφανίστηκε το 1986 στο Web Of Spider-Man Volume 1, έχει εμφανιστεί σε δεκάδες ιστορίες και αν είστε φανατικός αναγνώστης του Σπάιντερμαν σίγουρα τον έχετε συναντήσει στις σελίδες τους. Επίλογος Ο τζόγος, τα τυχερά παιχνίδια και τα καζίνο εμφανίζονταν με αρκετή συχνότητα στα mainstream παιδικά κόμικς, πάντα βέβαια με μία διδακτική προσέγγιση καθώς απευθύνονταν σε νεαρά άτομα με ιδιαίτερη ψυχολογία. Για αυτό κατά κανόνα στα κόμικς αναδεικνύονταν οι κακές συνέπειες του εθισμού στα τυχερά παιχνίδια. Παρόλα αυτά δεν λείπει και η σάτιρα και το – πολλές φορές – καυστικό χιούμορ όπως στις περιπτώσεις των Λούκυ Λουκ και Τα Στρουμφάκια. Σε επόμενο άρθρο μας θα προσεγγίζουμε τα πιο ενήλικα κόμικς, τα manga της Ιαπωνίας, όπου εκεί τα τυχερά παιχνίδια παρουσιάζονται σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. Σε κάθε περίπτωση ελπίζουμε να απολαύσατε το άρθρο μας και θα σας προτείναμε ανεπιφύλακτα να περάσετε την ημέρα σας ευχάριστα διαβάζοντας ένα καλό κόμικ! Και το σχετικό link...
  13. tsironick

    JUSTICE

    Σύνοψη βιβλίου: Σχολιασμός: Πρόκειται για μια αυτοτελή έκδοση της Justice League of America, με την υπογραφή του Alex Ross, όπου κυκλοφόρησε αρχικά σε 12 τεύχη από το 2005 μέχρι το 2007. Στην ιστορία βλέπουμε τους αγαπημένους μας ήρωες να έρχονται σε σύγκρουση με την Legion of Doom. Το σχέδιο είναι πανέμορφο, κάτι αναμενόμενο αφού είναι αυτού του σπουδαίου σχεδιαστή. Η ιστορία πολύ ωραία και διαβάζεται ευχάριστα. Η έκδοση είναι στα ποιοτικά δεδομένα που μας έχει συνηθίσει η Οξύ. Αν αγαπήσατε το Marvels, η αγορά επιβάλλεται!
  14. Τιμή καταλόγου: 16,50€ Συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησε η ιστορία στο Σύγκρουση στο Γκόθαμ και λαμβάνοντας χώρα πριν τα γεγονότα της Κονκάρδας, ο Μπάτμαν αναγκάζεται να ακολουθήσει το μοτίβο της Αμάντα Γουόλερ και να φτιάξει μια ομάδα αυτοκτονίας, αποτελούμενη από τρόφιμους του άσυλου Άρκαμ, συν την Κάτγουμαν, για να αντιμετωπίσει τον Μπέιν, το άτομο που του είχε σπάσει την πλάτη στο παρελθόν. Συνεχίζεται λοιπόν και η κάλυψη του run του Tom King, με ανεβασμένους ρυθμούς, σε σύγκριση με την αντίστοιχη κάλυψη του run του Snyder. Κάτι μου λέει πως μέχρι το τέλος της χρονιάς θα έχουμε δει και το I Am Bane. Ο παρόν τόμος έκανε πρεμιέρα στο Comicdom Con Athens 2018. Ο τόμος είναι στα γνωστά στάνταρ της Anubis για τα τελευταία 2+ χρόνια.
  15. Τιμή καταλόγου: 14,90€ Ένα "ευρωπαϊκό" Batman, μια εξαιρετική συνεργασία της Dargaud με την DC που προσωπικά με εξέπληξε. Ατμόσφαιρα, σχέδιο, πλοκή, εξαιρετικά. Η ιστορία τοποθετείται έξω από το continuity των σειρών του Μπάτμαν και η ελευθερία που είχε ο δημιουργός φαίνεται. Ο άψογης ποιότητας τόμος του Graphic Novel περιέχει και 11 σελίδες με σχέδια και προσχέδια χαρακτήρων. Αξίζει να κερδίσει μια περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη σας!
  16. Ο Μπάτμαν, από την οπτική γωνιά του Μπάτμαν. Τόσο απλά. Μια ανασκόπηση της πορείας του χαρακτήρα που είναι ταυτόχρονα και εξέταση στο τι τον παρακινεί. Και εξαιτίας αυτής της προσέγγισης, δεν θα βρείτε ούτε ένα μπαλονάκι μέσα, παρά μόνο πλαίσια αφήγησης. Πρόκειται για την δεύτερη από τις 6 δουλειές που έβγαλαν οι Paul Dini (Batman: The Animated Series) και Alex Ross (Marvels, Kingdom Come) μεταξύ του 1999 και 2003 με θέμα χαρακτήρες της Justice League και την ίδια τη Justice League. Συγκεκριμένα, τα υπόλοιπα άλμπουμ ήταν τα παρακάτω: Superman: Peace on Earth (1999), Shazam! Power of Hope (2000), Wonder Woman: Spirit of Truth (2001), JLA: Secret Origins (2002), JLA: Liberty and Justice (2003). Το War on Crime είχε βγει επίσης το 1999. Μακάρι να αποτελεί ένδειξη για κυκλοφορία και των υπολοίπων στα Ελληνικά. Η έκδοση της Anubis είναι προσεγμένη και σε ασυνήθιστο για τα Graphic Novels της μέγεθος: 21x29, μέγεθος που αναδεικνύει ιδανικά το σχέδιο του Ross. Το αρχικό μέγεθος βέβαια του πρωτότυπου ήταν σε διαστάσεις Treasury Edition (26x34 εκ. τουλάχιστον, αν και έχω την εντύπωση πως τα συγκεκριμένα ήταν μεγαλύτερα και από αυτό), αλλά η Ελληνική έκδοση πατάει σαφώς στις μεταγενέστερες επανεκδόσεις σε μεγέθη γαλλοβελγικού. Τα 5,94€ που στοιχίζει με την έκπτωση σε μεγάλο βιβλιοπωλείο λοιπόν (με προτεινόμενη τιμή τα 9,90€) αποτελεί κατά την γνώμη μου μια πολύ καλή τιμή για ένα τέτοιο έργο.
  17. Η εκδοση αυτη περιεχει δυο ιστοριες χαλαρα συνδεδεμενες μεταξυ τους . Αρχικα βρισκομαστε πισω στο 1889 . Ο Μπρους Γουεϊν εχει ολοκληρωσει τα ταξιδια του στην Ευρωπη , οπου μαθητευσε κοντα σε σπουδαιους αντρες της εποχης του, οπως ο Ζιγκμουντ Φροϊντ και επιστρεφει πισω στο Γκοθαμ Σιτυ για να βρει τον δολοφονο των γονιων του. Oμως τωρα , πεντε ολοκληρα χρονια μετα την αποχωρηση του , το Γκοθαμ στοιχειωνει ο Τζακ ο Αντεροβγαλτης ο οποιος συνεχιζει πλεον το εργο του μακρια απο το Whitechapel. Καλη αστυνομικη ιστορια που δενει ωραια ολα τα κομματια της πλοκης και που μεταφερει ατμοσφαιρικα το κλιμα της εποχης στην οποια διαδραματιστηκε. Υπαρχουν αναφορες και στην πραγματικη ιστορια του Τζακ του Αντεροβγαλτη κρυμμενες μεσα στο κομικ , οπως το κοκκινο φουλαρι ή το ονομα του ζωγραφου William Sickert . Το σχεδιο ειναι απο το Mike Mignola για τον οποιο δεν χρειαζονται συστασεις και ο χρωματισμος απο τον Greg Russel. Η δευτερη ιστορια τοποθετειται τρια χρονια μετα την επιλυση του πρωτου μυστηριου. Ο Batman εχει αποσυρθει και ο Μπρους διαγει μια ανετη ζωη , ειναι μαλιστα αρραβωνιασμενος . Ομως η ελευση ενος παραξενου προφητη ο οποιος προφητευει την καταστροφη που θα φερει στην ανθρωποτητα ο εικοστος αιωνας και απειλει την πολη με αφανισμο , αναγκαζει τον Mπρους Γουεϊν να ξαναφορεσει την στολη του. Το σχεδιο εδω απο τον Eduardo Barreto καλο και αρκετα λεπτομερες. Σαν ιστορια ειναι καλη αν και η επιλυση του μυστηριου απο τον αναγνωστη ειναι μαλλον ευκολη. Στα της εκδοσης τωρα . Προκειται για μια αξιοπρεπη εκδοση χωρις καθολου extras ομως. Την τιμη την θεωρω πολυ καλη . Ειδικα αν αναλογιστει κανεις οτι κοστιζει ελαχιστα παραπανω απο την αμερικανικη εκδοση , η οποια κυκλοφορησε πολυ προσφατα. Σας το προτεινω
  18. Τιμή: 14,90€ Η πολυαναμενόμενη επική συνέχεια του πρώτου story arc του Batman: Court of owls- Σκοτεινή Παγίδα , μετά την επανέναρξη του τίτλου στα πλαίσια του The New 52 της DC, ειναι γεγονός και στη χώρα μας. Πρόκειται ουσιαστικά για την ολοκλήρωση της ιστορίας που εκτυλίχθηκε στον πρώτο τόμο, όπου συνοπτικά θυμίζω τι έγινε (μπαίνει σε σπόιλερ σε περίπτωση που κάποιος βρεθεί εδώ πριν καν διαβάσει τον πρώτο τομο) : Για πολλά χρόνια , ο Μπάτμαν βρισκόταν στο σκοτάδι. Μη γνωρίζοντας τι συνέβαινε μέσα στις σκιές. Εκεί που μια πανίσχυρη μυστική οργάνωση, η Αυλή των Γλαύκων, ύφαινε τον ιστό της και προετοιμαζόταν γι αυτο που έρχεται τωρα. Τι θα κάνει ο Σκοτεινός Ιππότης, τώρα που ο κίνδυνος έχει φτάσει μέχρι μέσα στο ίδιο του το σπίτι, μέχρι κάθε γωνιά του αγαπημένου του Γκόθαμ? Πώς θα αντιμετωπίσει τις σοκαριστικές αποκαλύψεις που του επιφυλάσσει η νέα του περιπέτεια? Όλες οι απαντήσεις, στις σελίδες του εξαιρετικού τόμου που μας προσφέρει η Ανούμπις, σε εξαιρετική τιμή , και στα γνωστα πολύ καλά της στάνταρ, με extra μερικά εναλλακτικά εξώφυλλα στο τέλος του τόμου. Το σχέδιο του Greg Capullo για ακόμη μια φορά πολύ όμορφο, αλλά και πάλι ξεχωρίζει το πολύ ιδιαίτερο σενάριο του Scott Snyder, το οποίο δε σε αφήνει σε καμία περίπτωση να βαρεθείς, έχοντας μεγάλες αποκαλύψεις , δράση, όμορφους διαλόγους, και σασπένς. Προσωπικά με κέρδισε πολύ ο τρόπος που χειρίστηκε τις τελευταίες σελίδες του έργου, η αυτοβιογραφικής μορφής αφήγηση ενός χαρακτήρα, που κατάφερε να φωτίσει αρκετά σημεία που σίγουρα θα θέλαμε να μάθουμε, με αποτέλεσμα να μη μείνουν αναπάντητα ερωτήματα και κενά. Ειναι μια πραγματικά καλή ιστορία Μπατμαν, αυτή που περιλαμβάνεται σ αυτους τους 2 τόμους. Αξίζει να την τιμήσετε. Παραθέτω και το σημείωμα στο οπισθόφυλλο του τόμου: Ζητώ την κατανόηση σας για όποιες ατέλειες/λάθη/παραλήψεις, μιας και ειναι η πρώτη μου παρουσίαση! Aφιερωμένη η παρουσίαση σε όλους εσάς που επιτελείτε αυτό το έργο, τόσα χρόνια, προσφέροντας μας ανεκτίμητες πληροφορίες, και ιδιαίτερα στον batigoal που σκάναρε για μένα τον τόμο του!
  19. Ένας νέος κακός τρομοκρατεί την Gotham, ο Harvester. Ο ιατροδικαστής Bruce Wayne κάνει αυτοψία στο τελευταίο θύμα του κακοποιού, όμως δέχεται επίθεση. Η εμμονή του Bruce με τον Harvester, οδηγεί τον Thomas Wayne να βγάλει τον γιο του σε αναρρωτική άδεια και να τον στείλει για θεραπεία σε ένα περίεργο ψυχολόγο με όνομα Dr Hunter. Με τον Batman να λείπει καιρό, η ντετέκτιβ Barbara Gordon αναγκάζεται να ζητήσει την βοήθεια του Riddler για να πιάσει τον Harvester. Και κάπου εδώ σταματά η περιγραφή της σειράς για να αποφύγουμε τα spoilers. Πρόκειται για να ένα θρίλερ 10 επεισοδίων σε μορφή podcast, δημιουργίας του David S. Goyer σε συνεργασία με το Spotify. Μάλιστα, είναι μόνο η αρχή καθώς πρόκειται να δημιουργηθούν κι άλλες σειρές με χαρακτήρες της DC. Φαίνεται ότι πρόκειται για μία σοβαρή παραγωγή μόνο και μόνο αν κάποιος διαβάσει το βασικό καστ. Τον ρόλο του Bruce αναλαμβάνει ο Winston Duke (ο κινηματογραφικός M'Baku του MCU), Thomas Wayne είναι ο Lance Reddick, Barbara η Gina Rodriguez, ο Hasan Minhaj υποδύεται τον Riddler, ο Jason Isaacs τον Alfred, τον κακό της σειράς Harvester αναλαμβάνει να κάνει ο Sam Witwer, τον μυστήριο γιατρό Hunter o John Rhys-Davies και την Vicki Vale η Ashly Burch. Καθώς η διάρκεια των επεισοδίων κυμαίνεται από 20 μέχρι 40 περίπου λεπτά, είναι μια σειρά που δεν κουράζει. Η αγωνία δεν σταματά να υπάρχει σε κάθε επεισόδιο που τελειώνει και προσφέρεται μια εμπειρία που είναι ταυτόχρονα γνώριμη αλλά και φρέσκια.
  20. Μια ιστορία που δεν ειπώθηκε στα καρτούν του ΒΑΤΜΑΝ της τελευταίας εικοσαετίας ήταν η αλλαγή των κολαούζων του μασκοφόρου εκδικητή. Πάντα θεωρούσα ότι το τέλος του 2ου Ρόμπιν ή τουλάχιστον η αποχώρηση του 1ου θα μπορούσε να γίνει ένα καλό σενάριο για μια μικρή ταινία. Έφτασε η ώρα να γυρίσουν την επιστροφή του 2ου Ρόμπιν και αν σας πόνεσε το κεφάλι, έτσι πρέπει! Σε DVD το καλοκαίρι που μας έρχεται. Βασισμένο στο κόμικ του Judd Winick που εκδόθηκε στα ΒΑΤΜΑΝ 635-638 και πιο πέρα. Το συγκεκριμένο σενάριο δε με ενθουσίασε. Θεωρώ γελοία κάθε ιστορία που βοηθά την νεκρανάσταση πεθαμένων ηρώων. Θα ακολουθήσει και ένα Limited series spotlight στο χαρακτήρα. [imdb=tt1569923]
  21. Σύνοψη από την εκδοτική: TΟ ΞΙΦΟΣ ΤΟΥ ΑΖΡΑΗΛ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ! Η αστική ζούγκλα, το Γκόθαμ Σίτι, κατασπαράζεται από τον πόλεμο ανάμεσα στον Μπάτμαν και τον Τζόκερ — ένας πόλεμος στον οποίο η διαφορά μεταξύ ήρωα και εγκληματία έχει γίνει ανυπόφορα δυσδιάκριτη. Τώρα, με την προσωπικότητα του καλοπροαίρετου Τζακ Νέιπιερ βυθισμένη βαθιά κάτω από έναν κυρίαρχο Κλόουν Πρίγκιπα του Εγκλήματος, ο Τζόκερ ετοιμάζεται να πάει αυτόν τον πόλεμο στο επόμενο επίπεδο — και ο στρατός έχει έναν καινούργιο νεοσύλλεκτο. Κραδαίνοντας ένα φλεγόμενο σπαθί και φέρων το βάρος εκατοντάδων χρόνων ιστορίας στους ώμους του, ο Αζραήλ είναι ο σκοτεινότερος ιππότης που έχει δει ποτέ το Γκόθαμ. Ένας ένας, οι εχθροί του Μπάτμαν θα πέσουν από τη λεπίδα του — και λίγο λίγο, αυτός ο νέος σταυροφόρος θα ξαναφτιάξει το Γκόθαμ Σίτι στη δική του εκδοχή του παραδείσου επί της Γης. Μόνο ο Μπάτμαν και οι αποξενωμένοι του σύμμαχοι μπορούν να τον σταματήσουν — αλλά η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ τους είναι βαθιά. Και όταν ο Τζόκερ και ο Αζραήλ αποκαλύψουν την κρυφή ιστορία της οικογένειας Γουέιν, κάθε πίστη στον Σκοτεινό Ιππότη μπορεί να κλονιστεί για πάντα. Πως προέκυψε το Batman: Curse of the White Knight Το ημερολόγιο λέει Οκτώβριος 2017. Το DC Black Label έχει ξεκινήσει ως imprint, αλλά στα σπάργανα βρίσκεται ένα κόμικ, το οποίο έμελλε να είναι τόσο ρηξικέλευθο, τόσο καινοτόμο που θα ξεκινούσε ένα δικό του καινούριο σύμπαν. Το Batman: White Knight σε σενάριο και σχέδιο Sean Murphy κερδίζει αμέσως κοινό και κριτικούς, καθώς φέρνει μια καινούρια πρόταση. Πως θα ήταν αν ο Joker εγκατέλειπε τη ζωή του εγκληματία και ως πολιτικός πλέον ονόματι Jack Napier προσπαθούσε να πείσει το Gotham ότι ο πραγματικός κακός μεταξύ των δύο είναι ο Batman; Η ιδέα ήταν τόσο καλή και άρεσε αρκετά, ώστε λίγο καιρό μετά την ολοκλήρωση της σειράς, ανακοινώθηκε το sequel Curse of the White Knight. Μικρό spinoff μέσα στην παρουσίαση: Το Curse of the White Knight αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου σύμπαντος Προκειμένου να σας βοηθήσω να κατανοήσετε περισσότερο το κόμικ, θα σας βάλω χρονολογικά που τοποθετείται το Curse of the White Knight. Η συγκεκριμένη σειρά ανήκει σε ένα ενιαίο, καινούριο σύμπαν που δεν έχει καμία σχέση με το DC Black Label που λέγεται Murphyverse με τον Sean Murphy να έχει αναλάβει σενάριο και σχέδιο, αλλά και την επίβλεψη όλων των τίτλων που θα βγουν υπό το δικό του σύμπαν. Το Batman: White Knight είναι ο τίτλος που τα ξεκίνησε όλα και ακολούθησε το Batman: White Knight Presents Von Freeze, ένα one-shot τεύχος που προηγείται του Curse. Μάλιστα η έκδοση της Οξύ συμπεριλαμβάνει το one-shot του Von Freeze στην έκδοση του Curse of the White Knight. Σε λίγες μέρες ολοκληρώνεται η κυκλοφορία του Batman: White Knight Presents: Harley Quinn σε σενάριο Murphy και Katana Collins και σχέδιο Matteo Scalera. Στα τέλη Μαρτίου ξεκινάει στην Αμερική η κυκλοφορία του Batman: Beyond the White Knight που αποτελεί το τρίτο μέρος της ιστορίας του Λευκού Ιππότη με τον Sean Murphy να έχει αναλάβει τα πάντα ξανά, θα τρέξει και αυτό για οχτώ τεύχη και φαντάζομαι θα το δούμε να εκδίδεται μελλοντικά. Εντός του 2022 ετοιμάζεται και το Batman: White Knight: Red Hood, ενώ στο στάδιο της παραγωγής είναι σειρές για την Justice League, τον Nightwing και την Batgirl! Τέλος να σας πω κάτι ενδιαφέρον για τα White Knight. O Murphy έχει θέσει έξι κανόνες σε όλους τους συγγραφείς: 1. Όποιος πεθαίνει, δεν ανασταίνεται. 2. Όχι εσωτερικοί μονόλογοι στο σενάριο. 3. Όχι βιασύνες στην ολοκλήρωση της σειράς. 4. Κύριος στόχος να ικανοποιήσουμε τους αναγνώστες 5. Τουλάχιστον ένα όχημα να εμφανίζεται στη σειρά. 6. Καμία σειρά δεν μπορεί να κάνει crossover με άλλη σειρά του Murphyverse. Η ιστορία του Curse of the White Knight Αφού σας είπα λίγα πράγματα για το σύμπαν που λαμβάνει χώρα η ιστορία, ας πούμε για το Curse of the White Knight. Στην ιστορία μας αυτή, τα πράγματα ξεκινούν στο τέλος της προηγούμενης. Η δεύτερη Harley Quinn ή Neo Joker έχει πλέον ηττηθεί, αλλά ο Napier δεν καταφέρνει να μείνει σώφρων και εν τέλει μετατρέπεται ξανά μόνιμα στον Joker και οδηγείται ξανά στο Arkham. Αποτέλεσμα της ζημιάς που έκανε ο Napier στον Batman είναι ο τελευταίος να πρέπει να ξανακερδίσει την πόλη του, αποκαλύπτοντας αρχικά στον Gordon ότι είναι ο Bruce Wayne. Στο Curse of the White Knight λοιπόν ο Napier έχει αποδεχθεί ότι πλέον θα είναι μόνο ο Joker, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται ένας ολοκαίνουριος αντίπαλος, ο Azrael ο οποίος θέλει να μετατρέψει τη Gotham σε μια δική του πόλη. Ο Jean-Paul Valley ή αλλιώς Azrael παρουσιάζεται συχνά ως αντιήρωας, αλλά σε αυτό το κόμικ θα είναι εχθρός του Batman και μάλιστα ο σκοπός του Murphy είναι διαρκώς να οδηγεί τους δύο ήρωες στα άκρα της αντιπαράθεσης και να τους δώσει μια πάρα πολύ εντυπωσιακή, coming of age τελική μάχη προκειμένου να δούμε ποιος τελικά θα κουβαλήσει την κληρονομιά του Gotham. Μια κληρονομιά που στο Curse of the White Knight συνεχώς δοκιμάζεται χάρη στις ενέργειες του Joker. Μαζί λοιπόν με τον Azrael κάνουν μία ακόμα προσπάθεια να σπιλώσουν την εικόνα του ήρωα και να τον φέρουν ξανά αντιμέτωπο με τη δημόσια κατακραυγή. Αποκαλύπτουν όλη την ιστορία του Gotham από τη μέρα που δημιουργήθηκε μέχρι το σήμερα, αποκαλύπτοντας το βρώμικο ρόλο και τα κρυμμένα μυστικά της οικογένειας Wayne όλα αυτά τα χρόνια και όλες τις ενέργειες που ζημίωσαν τη Gotham. Αυτή λοιπόν είναι η Κατάρα που αναφέρεται στον τίτλο. Ο Napier και ο Azrael δείχνουν ότι η Κατάρα της Gotham είναι για πάντα να είναι μια πόλη που θα μαστίζεται από την εγκληματικότητα και τους κακοποιούς και θα μαστίζεται ακριβώς επειδή η οικογένεια Wayne έχει βάλει το χέρι της. Θέλουν να δείξουν πως ο Bruce Wayne ή ο Batman είναι όντως ο κακός της ιστορίας, αυτός που το όραμα του δε θα οδηγήσει σε μια καλύτερη εκδοχή της πόλης, αλλά θα συνεχίσει να τη βυθίζει στον όλεθρο. Και αυτό θα κληθεί να κάνει ο Batman σε αυτό το κόμικ. Να πάρει στις πλάτες του τα κακώς κείμενα και την κληρονομιά της οικογένειας του, να συνεργαστεί με τους συμμάχους που δείχνουν ξεκάθαρη δυσπιστία στο πρόσωπο του και να οδηγήσει την πόλη του σε ένα καλύτερο μέλλον. Το αν θα τα καταφέρει; Θα το περιμένω στις δικές σας κριτικές Το χαρακτηριστικό σχέδιο του Sean Murphy Ο Sean Murphy πέραν από αρχιτέκτονας του White Knight σεναριακά (μετά το Curse είπε ότι έχει προγραμματίσει ακόμα δύο συνέχειες, η μία προφανώς είναι το Beyond που αναφέραμε πιο πάνω), είναι και ένας πάρα πολύ καλός σχεδιαστής. Κάνει όμορφα redesigns στους Batman κακούς και το σχέδιο του είναι αρκετά σκοτεινό, με έντονα μελάνια για άλλη μια φορά. Να δείξετε προσοχή και στους χρωματισμούς, στο πρώτο κόμικ δόθηκε έμφαση για προφανείς λόγους στο λευκό και το μαύρο, εδώ ο Azrael φέρνει αρκετές αποχρώσεις κόκκινου και ο Joker λευκού και μπλε. Δεν ξέρω αν είναι για όλους, αλλά δε θα μπορούσα να φανταστώ ποιο ταιριαστό στυλ σχεδίου για τη σειρά. Η έκδοση, τελικός απολογισμός και σε ποιους προτείνεται Για μένα το Murphyverse είναι μακράν το πιο ενδιαφέρον Batman project που τρέχει εδώ και καιρό στα αμερικάνικα κόμικς. Πιο πάνω και από τη main σειρά το βάζω. Έχει εξαιρετικά βαθύ σενάριο και πολύπλοκους χαρακτήρες. Αν σας άρεσε η ιδιαιτερότητα του πρώτου, τότε να πάρετε κι αυτό ασυζητητί. Η έκδοση της Οξύ είναι στο κλασικό της μέγεθος, με ωραίο χαρτί, όμως το τεράστιο μέγεθος του τόμου, οδηγεί ξανά σε ένα θέμα που έχει αναφερθεί στο παρελθόν. Αρκετά μπαλονάκια που βρίσκονται πιο κεντρικά στις δύο σελίδες, θα σας δυσκολέψουν λίγο στο διάβασμα. Από εκεί και πέρα ανταποκρίνεται στα ποιοτικά στάνταρ της εκδοτικής και μπράβο τους που κάνουν μια προσπάθεια πάρα πολύ καλή με το Murphyverse, μακάρι να τη συνεχίσουν. Η τιμή είναι λίγο αλμυρή, αλλά δυστυχώς όποιος βρίσκεται στην αγορά ξέρει για τις ανατιμήσεις σε πρώτες ύλες και το χαρτί έχει πάει στο Θεό. Δυστυχώς πολλά κόμικς που είχαμε συνηθίσει σε συγκεκριμένο πλαίσιο τιμών, θα ακριβύνουν δυστυχώς. Ελπίζω να σας άρεσε το αφιέρωμα μου, καθώς μου πήρε αρκετή ώρα και έβαλα όσο περισσότερη πληροφορία γίνεται για να σας ξεδιαλύνω απορίες. Καλό διάβασμα σε όλους
  22. Τιμή καταλόγου: 23,00€ --------------------------------------------- Μια ιστορία αναγνωρισμένης αξίας που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, με εκπληκτική εικονογράφηση, στα γνωστά υψηλά standards των εκδόσεων Οξύ. Οι 232 σελίδες (!) περιέχουν τα 8 τεύχη του ομώνυμου mini series και πλούσιο έξτρα υλικό: 10 σελίδες με εναλλακτικά εξώφυλλα και 7 σελίδες με σχέδια και προσχέδια χαρακτήρων. Η τιμή παρότι φαινομενικά υψηλή, είναι πραγματικά πολύ καλή για το υλικό που προσφέρεται. Συστήνεται ανεπιφύλακτα!
  23. Όταν ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν μοίραζαν μπουνιές στον Φύρερ και τον Μουσολίνι, βοηθώντας την αμερικανική προπαγάνδα να ενισχύσει το ηθικό των πολιτών, αλλά και των στρατιωτών που πολεμούσαν στο μέτωπο. Το "The Batman" τα πάει πολύ καλά στα ταμεία – και της χώρας μας –, πράγμα απολύτως λογικό αν θυμηθεί κανείς τις προηγούμενες κινηματογραφικές μεταφορές του και τις προσδοκίες που αυτές δημιούργησαν – όχι ο δικός σου, Τζόελ Σουμάχερ. Σ' αυτήν την ιστορία ο no 1 κακός είναι ο Ρίντλερ στην κάπως πιο σκοτεινή εκδοχή του, που όμως και πάλι δεν φτάνει με τίποτα το σκοτάδι που είχε ένας άλλος παλιότερος εχθρός του Μπάτμαν: ο Αδόλφος Χίτλερ. Ω ναι, ο Φύρερ τις είχε μαζέψει ουκ ολίγες φορές από τον Σκοτεινό Ιππότη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέσα από τις σελίδες (και) του ομώνυμου κόμικ, το οποίο ίσως κάνει εντύπωση, αλλά ήταν αγαπημένο ανάγνωσμα ακόμα και των Αμερικανών στρατιωτών. Πολλά από αυτά τα τεύχη υπάρχουν σήμερα στο ίδρυμα ερευνών Smithsonian Institute στην Ουάσιγκτον. Ο Μπάτμαν λοιπόν έκανε το υπερηρωικό του ντεμπούτο σε χαρτί πριν από σχεδόν οκτώ δεκαετίες, το 1939. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘40 ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν σήκωναν το λάβαρο εναντίον της διαφθοράς και χαλούσαν τα σχέδια του Τζόκερ και του Πιγκουίνου – όχι όμως και του Ρίντλερ, καθώς αυτός εμφανίστηκε λίγο αργότερα το 1948. Παρ’ όλα αυτά αυτοί οι δύο “κακοί” δεν ήταν οι βασικοί εχθροί του Ανθρώπου Νυχτερίδα όπως προφανώς συμβαίνει τα τελευταία – πολλά – χρόνια. Την ίδια στιγμή τα εξώφυλλα αυτών των κόμικς της εποχής του Β' Παγκοσμίου Πολέμου δεν έμοιαζαν καθόλου με την “αισιόδοξη” μεταφορά του Μπάτμαν που ήρθε αργότερα στη μικρή οθόνη, με πρωταγωνιστή τον Άνταμ Γουέστ και η οποία προβαλλόταν κάθε βδομάδα στο ABC από το 1966 έως το 1968. Ούτε βέβαια έμοιαζαν καθόλου και με τις σοφιστικέ και σκοτεινές απεικονίσεις στις πρόσφατες κινηματογραφικές μεταφορές του Μπάτμαν. Αντίθετα, ο Μπάτμαν είχε έναν πολύ πιο σημαντικό πόλεμο μπροστά του. Μετά την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία, ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν έδωσαν φανταστικές μάχες ενάντια στις Δυνάμεις του Άξονα αλλά και αυτοπροσώπως με τον Αδόλφο Χίτλερ, τον Μπενίτο Μουσολίνι και τον Ιάπωνα Τότζο Χιντέκι. Αρκετά από τα κλασικά κόμικς της DC εκείνης της γεμάτης από πάθη περιόδου βρίσκονται στις συλλογές του Εθνικού Μουσείου Αμερικανικής Ιστορίας του Smithsonian. Εκεί μπορεί να δει κανείς πώς τα vintage εξώφυλλά τους επιλέχθηκαν για να αφηγηθούν μια ιστορία πολεμικής προπαγάνδας, πατριωτισμού και στήριξης της πολεμικής προσπάθειας. “Τα κόμικς παρέχουν ένα ιδεολογικό όπου διερευνώνται και συζητούνται σύγχρονα ζητήματα, και έτσι είναι πολύτιμα για την κατανόηση του πώς σκεφτόταν ο κόσμος και τι αγωνίες είχε κατά τη διάρκεια μίας συγκεκριμένης περιόδου της ιστορίας. Τα κόμικς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προσφέρουν μία πολύ καλή εικόνα εκ των έσω για τη νοοτροπία και τις πολιτιστικές συμπεριφορές της εποχής”, λέει ο Έρικ Τζεντς, εργαζόμενος του μουσείου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου η βιομηχανία των κόμικς ήταν σε άνθηση, με εκατομμύρια αντίτυπα να πωλούνται κάθε χρόνο. Τα κόμικς που στοιβάζονταν στα περίπτερα ανάμεσα σε εφημερίδες και τα υπόλοιπα περιοδικά, τραβούσαν την προσοχή με τα φανταχτερά τους χρώματα και τις φιγούρες τους όχι μόνο από τους αφοσιωμένους αναγνώστες τους αλλά και από τους απλούς περαστικούς. Γι’ αυτό και τα εξώφυλλά τους μετατράπηκαν σε ζωντανές “διαφημίσεις” που ενίσχυαν την πολεμική προσπάθεια. Για παράδειγμα στο εξώφυλλο του έκτου τεύχους του “World ’s Finest Comics” του 1942 βλέπουμε τους superheroes να ηρωοποιούν τους Αμερικανούς στρατιώτες. Το κόκκινο, λευκό και μπλε εξώφυλλο – ξεκάθαρα πατριωτικό – δεν θυμίζει τίποτα άλλο από μια αμερικανική σημαία. Πάνω απ’ τις έντονες ρίγες ο Ρόμπιν σφίγγει το χέρι ενός στρατιώτη, με έναν χαμογελαστό Μπάτμαν να τους κοιτάζει τη στιγμή που το μυώδες χέρι του Σούπερμαν στηρίζεται επιδοκιμαστικά στον ώμο ενός ναύτη. Οι στρατιωτικοί, όπως επικοινωνεί το εξώφυλλο στους αναγνώστες του, είναι ήρωες ισοδύναμοι με τους superheroes των κόμικς. Άλλωστε όπως δηλώνει και η πολιτική της DC: “Οι μαχητές της Αμερικής ήταν οι πραγματικοί υπεράνθρωποι του κόσμου”. Μερικούς μήνες μετά το όγδοο τεύχος του “World ’s Finest Comics” ενθάρρυνε τους πολίτες να αγοράσουν ομόλογα. Αξιοποιώντας τη μεγάλη απήχηση των δημοφιλών χαρακτήρων, το εξώφυλλο δείχνει τον Μπάτμαν, τον Ρόμπιν και τον Σούπερμαν σε ένα περίπτερο λούνα παρκ να εμπνέουν το ήδη πρόθυμο πλήθος να αγοράσει ομόλογα και γραμματόσημα. Ένα πανό με επιθετική διατύπωση “Βυθίστε τους Ιαπωναζί” κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους. Εδώ οι υπερήρωες της DC δεν κατατροπώνουν με τα χέρια τους τους φασίστες αλλά χρησιμεύουν ως σούπερ influencers, στοχεύοντας στο εσωτερικό μέτωπο της χώρας τους, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τα στρατεύματα. Το 9ο τεύχος του “World 's Finest Comics” της άνοιξης του 1943 παρουσιάζει τους “τιμωρούς του εγκλήματος” να τα βάζουν απευθείας με τα μεγάλα κεφάλια του Άξονα. Δεδομένου ότι βρίσκονταν στην έναρξη της σεζόν του μπέιζμπολ το έντονο κίτρινο εξώφυλλο απεικονίζει κινηματογραφικά τον Σκοτεινό Ιππότη, τον Ρόμπιν και τον Άνθρωπο από Ατσάλι να πετούν μπάλες του μπέιζμπολ σε ένα πανό με ζωγραφισμένες τις καρικατούρες των ηγετών του Άξονα. Το πανό παίζει έξυπνα με τις λέξεις γράφοντας “βγάλε νοκ άουτ τον Άξονα με ομόλογα και γραμματόσημα”. Με τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής τρεις από τους πιο παλιούς υπερήρωες δεν μπορούσαν παρά να συμμετέχουν κι αυτοί στον πόλεμο, βοηθώντας απ’ τη μία στην πώληση ομολόγων για τη χρηματοδότηση του πολέμου και παρέχοντας απ’ την άλλη ψυχαγωγία και τόνωση του ηθικού και για τους Αμερικανούς πολίτες αλλά και τους στρατιώτες. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι άντρες που βρίσκονταν στο μέτωπο προτιμούσαν να διαβάζουν επί το πλείστον ελαφρά αναγνώσματα, και έτσι το 30% της αλληλογραφίας στις στρατιωτικές βάσεις μέχρι τα μέσα του πολέμου άνηκε στα κόμικς. Φυσικά ο Μπάτμαν “συμμετείχε” στον πόλεμο και μέσα από τις αποκλειστικά δικές του σελίδες. Στο 14ο τεύχος του Μπάτμαν (Ιανουάριος 1943) υπάρχει η ιστορία με τον τίτλο “Σβάστικα πάνω από τον Λευκό Οίκο”, όπου ο ίδιος πολεμά κατασκόπους των Ναζί οι οποίοι είχαν διεισδύσει στον Λευκό Οίκο με στόχο να τον μετατρέψουν στο άτυπο αμερικανικό αρχηγείο του Χίτλερ. Ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν ξεσκεπάζουν τους ναζί σαμποτέρ συνθλίβοντάς τους με μια γιγάντια σβάστικα. Αλλά το μέρος όπου ο Μπάτμαν πρόσφερε με τον πλέον εμφανή τρόπο την πατριωτική υπηρεσία του δεν ήταν μέσα στις ιστορίες, αλλά στα εξώφυλλα των κόμικς. Το εξώφυλλο του “Batman Νο 18” από το φθινόπωρο του 1943 δείχνει τους “καλούς” να τα βάζουν με τους “κακούς”, που είναι και πάλι τα τρία μεγάλα κεφάλια του Άξονα. Μία τεράστια κροτίδα σκάει μπροστά στον Χίτλερ, τον Μουσολίνι και τον Τότζο πετώντας τους στον αέρα, με την εμφατική λεζάντα στα αριστερά να γράφει: “ασφαλίστε την 4η Ιουλίου! Αγοράστε πολεμικά ομόλογα και γραμματόσημα!”. Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι πολλοί από τους πρωτοπόρους Αμερικανούς εκδότες, καλλιτέχνες και συγγραφείς κόμικς ήταν Εβραίοι, πράγμα που τους έκανε να έχουν την προσοχή τους στραμμένη πάνω στα όσα συνέβαιναν εναντίον του λαού τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο Τζέρι Σίγκελ και ο Τζο Σάστερ, δύο nerd έφηβοι από το Κλίβελαντ, ήταν αυτοί που δημιούργησαν τον Σούπερμαν. Ο Μπομπ Κέιν και ο Μπιλ Φίνγκερ ήταν εκείνοι που συνέλαβαν την ιδέα του Μπάτμαν. Αργότερα ο Σταν Λη, ο οποίος υπηρέτησε κιόλας κατά τη διάρκεια του πολέμου, δημιούργησε πολλούς άλλους υπερήρωες για χάρη της Marvel μεταξύ των οποίων βρίσκουμε τους Fantastic Four, τον Spiderman και τους X-Men. Σκέψου ότι πριν από 41 χρόνια ο βασικός “κακός” των X-Men, ο Μαγκνίτο, αποκαλύφθηκε ότι τελικά ήταν ένας από τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος. “Επειδή οι υπερήρωες που γνωρίζουμε και αγαπάμε δημιουργήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από καλλιτέχνες εβραϊκής καταγωγής, η βιομηχανία των κόμικς ένιωσε την επιτακτική ανάγκη να προωθήσει τα πολεμικά ομόλογα. Μάλιστα κάποιες από αυτές τις πολύ σημαντικές προσωπικότητες για την ιστορία των κόμικς είχαν και οι ίδιοι συγγενείς τους στην Ευρώπη. Ακόμη και αυτοί όμως που δεν είχαν οικογένεια σε εμπόλεμο έδαφος έβλεπαν την καταπίεση των ομοθρήσκων τους και τους συμπονούσαν” λέει ο Ντάνι Φίνγκεροθ, συγγραφέας κόμικ αλλά και της βιογραφίας του Σταν Λη με τίτλο “A Marvelous Life”. “Έχοντας εξασφαλισμένη την ασφάλεια τους στην Αμερική, ήθελαν να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν και με όποιον τρόπο αυτό ήταν δυνατό”. Ο Μπάτμαν και ο Σούπερμαν δεν ήταν οι μόνοι υπερήρωες που “πολέμησαν” στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Κάπτεν Αμέρικα, ντυμένος με μια στολή βασισμένη στην αμερικανική σημαία και κραδαίνοντας μια ασπίδα σε παρόμοια χρώματα, ήταν ένας στρατιώτης που δημιουργήθηκε ειδικά για να πολεμήσει τους Ναζί. Το εξώφυλλο του Μαρτίου 1941 του πρώτου κόμικ του Κάπτεν Αμέρικα, απεικονίζει τον “ήρωα-ενσάρκωση των πόθων των Αμερικανών” να σκάει μία δυνατή γροθιά στο σαγόνι του Χίτλερ. Και ο συγγραφέας Τζο Σάιμον και ο καλλιτέχνης Τζακ Κίρμπι, ο οποίος σχεδίασε το εξώφυλλο που για πολύ καιρό θα καθόριζε το στυλ της Marvel, ήταν και εκείνοι εβραϊκής καταγωγής. Έχει ενδιαφέρον επίσης το γεγονός ότι ο Τζο Σάιμον έδωσε στον ήρωά του τις υπερδυνάμεις του μέσω ενός ορού που κατασκεύασε ο καθηγητής Ράινσταϊν, βρίσκοντας έτσι την ευκαιρία να αποδώσει έναν κάπως εύστοχα προκλητικά φόρο τιμής στον Γερμανό Εβραίο φυσικό Άλμπερτ Αϊνστάιν. Η εμβληματική ασπίδα του Κάπτεν Αμέρικα μαζί με τη μάσκα και το μπαταράνγκ του Μπάτμαν, από εκείνη την “θέλω οπωσδήποτε να την ξεχάσω” ταινία με τον Τζόρτζ Κλούνει, εκτέθηκαν στο Αμερικανικό Μουσείο Ιστορίας από τον Νοέμβριο του 2018 έως τον Ιανουάριο του 2020. Μπορεί η πιο πρόσφατη περιπέτεια του Σκοτεινού Ιππότη στο “The Batman” να μην περιστρέφεται γύρω από τον πόλεμο ενάντια στην παγκόσμια τυραννία, όπως τότε με την περίπτωση του Χίτλερ, αλλά με τον πόλεμο να έρχεται και πάλι το προσκήνιο ίσως τα κόμικς να ξαναμπούν στο παιχνίδι της καταγραφής της ιστορίας. Άλλωστε το έκαναν ξανά και μετά τον Β’ Παγκόσμιο, και με τον πόλεμο του Βιετνάμ, και με τον Ψυχρό Πόλεμο, και με το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων… Οπότε ποιος ξέρει τι μπορεί να δούμε στο άμεσο μέλλον. Τα εξώφυλλα είναι μια ευγενική παραχώρηση του Εθνικού Μουσείου Αμερικανικής Ιστορίας του Smithsonian. Και το σχετικό link...
  24. Σύνοψη βιβλίου: Αγώνας ενάντια στο χρόνο Είναι ο σιωπηλός φύλακας του Γκόθαμ. Ο Σκοτεινός Ιππότης που το προστατεύει. Αλλά δε βρίσκεται πια στο Γκόθαμ. Τα σκοτεινά σχέδια του Διπρόσωπου έχουν αναγκάσει τον Μπάτμαν να αφήσει το Γκόθαμ και να περιπλανηθεί στις χαμένες λεωφόρους στις κεντρικές ΗΠΑ. Αλλά δεν είναι μόνος του. Μια λεγεώνα από δολοφόνους τον αναζητά με σκοπό να κερδίσει τα χρήματα της επικήρυξης για το κεφάλι του. Στο μεταξύ, μια συμμαχία ανάμεσα στον Μεγάλο Λευκό, τον Μπλακ Μασκ και τον Πιγκουίνο πίσω στο Γκόθαμ είναι έτοιμη να πλουτίσει μετά το θάνατο του Σκοτεινού Ιππότη. Ακόμα και η αστυνομία του Γκόθαμ βρίσκεται στα ίχνη του Μπάτμαν. Ο Μπάτμαν έχει μόνο δύο συμμάχους σε αυτό το επικίνδυνο ταξίδι: τον Ντιουκ Τόμας, τον νέο του προστατευόμενο, και… τον Χάρβεϊ Ντεντ, το καλόκαρδο μισό της διχασμένης προσωπικότητας του Διπρόσωπου. Θα καταφέρει ο Μπάτμαν να επιβιώσει και να γυρίσει στο Γκόθαμ; Ή ο Διπρόσωπος θα εκπληρώσει το σχέδιό του να εξοντώσει το Σκοτεινό Ιππότη; Ο βραβευμένος σεναριογράφος του Batman Scott Snyder ενώνει τις δυνάμεις του με το θρυλικό εικονογράφο John Romita Jr. για μια επική ιστορία του Σκοτεινού Ιππότη! Σχολιασμός: Πρόκειται για τη συγκεντρωτική έκδοση των τευχών All-Star Batman #1-5 (2016), καθώς και ο πρώτος από τους τρεις τόμους της σειράς. Πρόκειται για μία πραγματικά υπέροχη έκδοση που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis. Η ιστορία είναι μέρος του DC Universe Rebirth. Σε αυτή βλέπουμε μέσα από ένα έξυπνο σενάριο, μια ιστορία με βασικούς χαρακτήρες τον Μπάτμαν, τον Διπρόσωπο και τον Ντιουκ Τόμας. Και κακούς. Πολλούς κακούς που εμφανίζονται, αλλά όσο-τόσο ώστε να μην κουράζουν αυτοί που δεν είναι και πρωταγωνιστές. Μου άρεσε που σε πολλά σημεία η ιστορία μας πήγαινε στο παρελθόν ή στο κοντινό μέλλον, μιας και δημιουργούσε το αίσθημα της αγωνίας και συμπλήρωνε κάποια κενά. Το ιδιαίτερο σχέδιο του John Romita Jr. δένει καταπληκτικά με το σενάριο του Scott Snyder. Στο τέλος της κεντρικής ιστορίας, υπάρχει και η ιστορία Ο Καταραμένος Τροχός (The Cursed Wheel), επίσης του Scott Snyder. Η συγκεκριμένη δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε ιδιαίτερα, αλλά είναι λίγες σχετικά σελίδες οπότε διαβάζεται γρήγορα. Στο τέλος της έκδοσης έχει κάποια εναλλακτικά σχέδια εξωφύλλων. Μια όμορφη έκδοση από τις εκδόσεις Anubis, στα γνωστά ποιοτικά της στάνταρ που αξίζει να διαβάσετε!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.