Jump to content

Αναπόληση χωρίς σκοπό


Recommended Posts

Βαρύγδουπος είναι ο τίτλος, βαρύγδουπα πράγματα θα γράψω και εδώ. Θα προσπαθήσω να είμαι περιεκτικός, γιατί είναι και η συναυλία του Παπακωνσταντίνου το βράδυ. Αν βρίσκεται σε άσχετη ενότητα (αν και δεν το πιστεύω), ας μετακινηθεί, παρακαλώ.

 

Με αφορμή διάφορες περιστάσεις (τα επικείμενα γενέθλιά μου τον Οκτώβριο, το ξεκαθάρισμα σε κάτι παλιά ράφια, συζητήσεις για τα χόμπι μου πριν από δέκα χρόνια, επισκέψεις στο Μοναστηράκι, τα comic cons κλπ), είχα αρκετές αφορμές να αναπολήσω, να θυμηθώ, να διαβάσω ξανά.

 

Δεν είμαι σίγουρος γιατί το γράφω αυτό. Ίσως να θέλω να τα βγάλω από μέσα μου, ίσως να θέλω να ευχαριστήσω πολλά άτομα που δεν έχω ευχαριστήσει επαρκώς ήδη, ίσως απλούστατα να είναι μια αφορμή για να ξαναγράψω εδώ λίγο ακόμη. Ξέρω ότι είμαι πρακτικά νεκρός στο φόρουμ και πως είμαι ανενεργός σε σημείο που κάποιοι ίσως να μη με θυμούνται, αλλά θα ήθελα και πάλι να γράψω ένα σεντόνι.

 

Τους τελευταίους μήνες, παίζει να έχω μπει το πολύ τρεις-τέσσερις φορές. Βλέποντας το ευχάριστο, χαβαλεδιάρικο περιβάλλον του Greekcomics ξανά και, έχοντας θυμηθεί τις μέρες που έμπαινα καθημερινά (η πρώτη καρτέλα που άνοιγα κάθε πρωί!), διάβασα παλιά θέματα, δημοσιεύσεις που είχα κάνει, προσωπικά μηνύματα και πέρασα καλά, γέλασα βλέποντας τον εαυτό μου πριν από τέσσερα χρόνια να προσπαθεί να φέρεται ώριμα (αποτυγχάνοντας παταγωδώς). Αντιλαμβάνομαι πλέον τη μεγάλη εξέλιξη που είχα μέσα σε αυτά τα τέσσερα έτη και νομίζω πως το Greekcomics (ή, μάλλον, τα μέλη του) αποτέλεσε κομμάτι της.

 

Θέλω να ευχαριστήσω πολύ κόσμο που γνώρισα και με τον οποίο μπορεί να έχω συνομιλήσει ελάχιστα, αλλά ακόμη να έχω λάβει κάτι όμορφο το οποίο ακόμα να θυμάμαι.

Θυμάμαι τον constantinople να συναντά εμένα και την μητέρα μου στο Πασαλιμάνι για να μου δωρίσει κάποια τεύχη Λούκι Λουκ και μετά να μας μιλάει για τη σκυλίτσα του.

Θυμάμαι να πηγαίνω στη Λέσχη και ο ConB να μου δίνει δύο σακούλες με κόμικς δώρο, μία από τον Φλοκ και άλλη μια από κάποιον άγνωστο (!). Θυμάμαι να πηγαίνω στη Λέσχη για δεύτερη φορά στη ζωή μου, ένα χειμωνιάτικο βράδυ με τον πατέρα μου, για να παραλάβω το τελευταίο Περτουίλαμπι με αυτόγραφο και να βλέπω τον ConB για πρώτη φορά. Θυμάμαι να με ξενίζει ο καπνός και η μυρωδιά από τα τσιγάρα όσων βρίσκονταν μέσα και να του λέω. Έκτοτε, όποτε πατούσε το πόδι μου στο χώρο, εκείνος άνοιγε το παράθυρο με το που με κοιτούσε να ανεβαίνω τα σκαλιά.

Θυμάμαι το καρδιοχτύπι μου όταν ανέβαινα τα σκαλιά για την πρώτη μου συνάντηση με τα άλλα παιδιά της ΚΟΜΙΞ Wiki (από την οποία αποχώρησα πολύ πιο μετά).

Θυμάμαι την μοιρασιά βιβλίων, στην οποία πολλοί μού είπαν πως έκανα καλή παρουσίαση, ενώ ο ίδιος ένιωθα τρομερά αγχωμένος για κάποιον ανύπαρκτο λόγο.

Θυμάμαι το Batigoal να μπαίνει στη Λέσχη ενώ διαβάζω Bone και να με προσκαλεί να καθίσω μαζί με την μεγάλη παρέα στο άλλο τραπέζι, αλλά κάποιος άλλος να του λέει "Άστον, αφού διαβάζει το παιδί", γνωρίζοντας πως ένιωθα πολύ άβολα και εγώ να ανακουφίζομαι (Ευχαριστώ και τους δύο, ξέρω ποιες ήταν οι προθέσεις τους).

Θυμάμαι να μιλάω στον GeoTrou στον πληθυντικό και να μου λέει πως δεν είχαμε καμία τρομερή διαφορά.

Θυμάμαι να ρωτάω τον Totally wired αν είναι ο "κύριος Μάκης", για να σιγουρευτώ, και εκείνος να χαμογελά με την χρήση πληθυντικού μου.

Θυμάμαι τα αμέτρητα cons στα οποία ο germanicus με τσιγκλούσε λέγοντας πως "είναι ένα άτομο, άρα ο πληθυντικός είναι περιττός" και εγώ να χαμογελάω με τη σκέψη. Υπόσχομαι πως την επόμενη φορά θα σου μιλήσω στον ενικό :D (κουρεύτηκα κιόλας)

Θυμάμαι ακόμη τον Andysaur να μού στέλνει προσωπικό μήνυμα πριν από κάτι καλοκαίρια, λέγοντάς πως σκόπευε να ανεβάσει στο φόρουμ λίστα με κόμικς που δεν ήθελε, αλλά συνάμα και πως είχα προτεραιότητα μιας και ήμουν "ο μικρός της παρέας" και ύστερα να τον συναντώ στη Θεσσαλόνικη και να ανταλλάσσουμε κάποιες κουβέντες.

Θυμάμαι τον Tightwad να μου στέλνει εκείνες τις φανταστικές κριτικές για οτιδήποτε έκανα, ακόμα κι αν ήταν απασχολημένος με διαβάσματα.

Θυμάμαι τον Βασιλέα να μου στέλνει μήνυμα για να δει πως τα πάω, αφού παρατήρησε ότι ήμουν ανενεργός για μια μικρή περίοδο.

Θυμάμαι όλα τα χαλαρά παιχνίδια και συζητησούλες στο shoutbox με διάφορα μέλη.

Θυμάμαι τον christs να με μαλώνει (δικαιολογημένα) και εγώ να στενοχωριέμαι γιατί ήξερα ότι είχε δίκιο.

Θυμάμαι τον Manitou να επιμένει όλα αυτά τα χρόνια να μου ανταποδίδει τα δέματα που του έστελνα από τα cons.

Θυμάμαι τις παράλογες ιδέες μου, με αποκορύφωμα το σχέδιό μου να δώσει ο καθένας στο φόρουμ από ένα ευρώ για να αγοράσουμε τα δικαιώματα των εκδόσεων Ντίσνευ στην Ελλάδα, γιατί προφανώς το πολύ χίλια ευρώ έφταναν και περίσσευαν στο μυαλό μου :lol:

Θυμάμαι να γνωρίζω και να φέρνω εδώ άτομα που γνώριζα ανά καιρό, άτομα με τα οποία έχω κρατήσει επαφές ακόμη και σήμερα (αυτοί ξέρουν!).

 

Θυμάμαι πολλά, πολλά ακόμη που δεν μπορώ καν να αναφέρω! Θυμάμαι πόσο ωραία περνούσα και σας ευχαριστώ που ανεχθήκατε ένα παιδί που περνούσε από διάφορες φάσεις xD Μπορεί να ήμουν εκνευριστικός, μπορεί να ήμουν αστείος, μπορεί να ήμουν δημιουργικός, μπορεί να έλεγα βλακείες συνέχεια (θυμάμαι μέχρι και κάποια κακόβουλα ποστ, ζητώ συγγνώμη γι' αυτά), μπορεί να έκανα κακόγουστα ποστς. Όπως και να έχει, ήμουν εδώ και ποτέ δεν ένιωσα ότι δεν ήμουν αποδεκτός ή ότι δεν θέλατε την παρέα μου και αυτό σημαίνει πολλά για εμένα.

 

Αυτό που ξέρω είναι ότι το Greekcomics, εν μέρει (γιατί, κακά τα ψέματα, ο βασικός πυλώνας ήταν η φανταστική οικογένειά μου, η οποία με υποστήριξε μέχρι τέλους) με βοήθησε να εκτιμήσω περισσότερο τα κόμικς, την τέχνη γενικότερα, τον εαυτό μου και να αδράξω ευκαιρίες (όπως διάφορες επισκέψεις και ενέργειες) ή να προσπεράσω άλλες (για το οποίο μετανιώνω). Τα τελευταία χρόνια αρχίζω να ανακαλύπτω τον εαυτό μου και αντιλαμβάνομαι ότι είμαι πραγματικά grateful για το οτιδήποτε μού έχει συμβεί. Κλείνω τα 18 όπου να ναι και, ενώ ξέρω ότι δεν είναι παρά ένα νούμερο, δεν μπορώ παρά να νιώσω λιγουλάκι περήφανος που έχω φτάσει ως εδώ (και ακόμα δεν έχω κάνει τίποτα στη ζωή μου δηλαδή). Έχω πετύχει πολλούς στόχους μου, έχω θέσει κι άλλους τους οποίους θα πετύχω, ξέρω απόλυτα τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Αρκετές φορές, με βρίσκω να βλέπω πάλι τα παλιά και να νιώθω κάπως bittersweet. Πρόσφατα διάβασα ξανά αρκετές ιστορίες του Don Rosa (τον οποίον και γνώρισα στο Comic Con!) και, φυσικά, του υπερμεγίστου Carl Barks και με βρήκα να τις εκτιμώ τρομερά, καμία σχέση με το τι ένιωθα όταν τις διάβαζα τόσο καιρό πριν και θυμήθηκα το λόγο που το έργο τους είναι αγαπητό παγκοσμίως.

 

Ευχαριστώ για όλα. Η χρονιά που θα ακολουθήσει θα με βρει λίγο πολυάσχολο, καθώς έρχονται οι πανελλαδικές. Ελπίζω, παρ' ολ' αυτά, να γίνω πιο ενεργός αμέσως μετά και να δω τι έχει συμβεί, τι αλλαγές έχουν συμβεί, ποιοι έχουν έρθει, ποιοι έχουν φύγει και ίσως να ξεκινήσω να διαβάζω πάλι κόμικς (πέρα των μάνγκα) πολύ πιο συστηματικά! Νιώθω ότι έχω πολλά ακόμα να πω για το πως νιώθω, αλλά δεν ξέρω πως να εκφραστώ επαρκώς. I think I managed to give you a piece of my mind.

 

 

ΥΓ, χάρηκα πάρα πολύ που είδα όσους είδα στο Comic Con. Ένιωθα ήδη εξαιρετικά που είχα καταφέρει να έρθω (ήταν στόχος), αλλά χάρηκα λίγο παραπάνω! Χ for xepeta, αυτός που σε χαιρέτησε όσο ήσουν στην ουρά για αυτόγραφα από τον Rosa και δεν με αναγνώρισες ήμουν εγώ! Ακόμα δεν μου έχεις υπογράψει τις Μικρές Ζωές.

  • Like 29
  • Respect 2
  • Thanks 2
Link to post
Share on other sites

τι παιδί είσαι εσύ! (ούτε 14, ούτε 18)

 

Φυσικά και έχει σκοπό η αναπόληση! Κοιτάς πίσω όχι για να δεις αν έχασες το δρόμο αλλά για να δεις τους δρόμους που έρχονται!!

 

 

:icecream:

 

  • Like 10
Link to post
Share on other sites

Ξεχωριστός και πολύ αγαπημένος Αγγελος !!

Υπέροχο κείμενο .

Να σαι πάντα καλά .:cheers3:

  • Like 7
Link to post
Share on other sites

Υπέροχο κείμενο φίλε μου Άγγελε!!! Χάρηκα για την γνωριμία μας και για τις λίγες κουβέντες που ανταλλάσαμε όποτε έτυχε να συναντηθούμε... Καλή επιτυχία στην τελευταία σου και πολύ απιτητική σχολική χρονιά!!! Να ξέρεις ότι τα καλύτερα πάντα έρχονται!!!

:hop::hop::hop:

  • Like 7
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Καλή δύναμη Άγγελε στην πορεία σου φέτος. Και θα ανταμειφθείς. Και συ αποχώρησες και γω αποχώρησα. Βλέπεις οι ζωές μας παίρνουν άλλους δρόμους από αυτούς που προγραμματίζουμε. Χαίρομαι όποτε σε βλέπω, και θα χαρώ να μάθω ότι του χρόνου οι σπουδές σου θα ανεβούν ένα απόμη σκαλί.

 

:D

 

Ελπίζω στο επόμενο κομικσάκι που ετοιμάζουμε να το διαβάσεις και να δεις τότε τι τζίφρα θα σου βάλω! :P

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Υπέροχο παιδί είσαι!!! Θα δεις ότι κάποια στιγμή θα γίνεις πάλι σούπερ ενεργός εδώ!!και εγώ σε ευχαριστώ για τη φιλία μας και για τα σκιτσακι που μου έχεις στείλει και στολίζουν την κομικσοβιβλιοθηκη μου

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.