Search the Community

Από το site της εκδοτικής O Κωνσταντής, τσοπάνος από το χωριό κει σα πάνω που ενώνονται οι παράλληλοι κόσμοι, ψάχνει τον έρωτα. Θα έπρεπε να ξέρει όμως ότι υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να τον βρει από τις απρόσεχτες ευχές πάνω από το ρήγμα Χαμένος τώρα στις πλαγιές της Σπαζοραχούλας, στον κόσμο που συμβαίνουν οι θρύλοι και τα παραμύθια, πρέπει να βρει πάση θυσία έναν τρόπο να γυρίσει το χωριό του. Ευτυχώς όμως, έχει τη βοήθεια του όμορφου (πολύ όμορφου) Πάρι, που μπορεί να τον γυρίσει πίσω, με αντάλλαγμα μόνο ένα τόσο δα ταξιδάκι μέχρι το άντρο κάτι μαγισσών που του ‘κλεψαν τον θησαυρό του θεού Ήλιου που φυλούσε Σίγουρα τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά. Σωστά; Ένα σενάριο του Στηβ Στιβακτή και σχέδιο της Έλενας Γώγου, τυπωμένο σε 96 έγχρωμες σελίδες το οποίο είναι το έμμεσο prequel του comic "Εσμέ" Ονομαστική τιμή 12,95€

Ιστορίες Του Κθούλου Η μυθολογία του Κθούλου και των Μεγάλων Παλαιών, την οποία έπλασε ένας από τους θρύλους της λογοτεχνίας τρόμου, ο Χ. Φ. Λάβκραφτ, δεν έχει πάψει να στοιχειώνει τα όνειρα της ανθρωπότητας από την εποχή της σύλληψής της. Αναρίθμητοι συγγραφείς, καλλιτέχνες, σκιτσογράφοι και σκηνοθέτες έχουν διοχετεύσει τα νοσηρά αποκυήματα της ανίερης αυτής ονειροπλασίας στο έργο τους. Μερικοί από τους καλύτερους δημιουργούς του χώρου των κόμικς, αποφάσισαν να αντιπαραβάλλουν τις Λαβκραφτιανές τους αναζητήσεις και τελικά να παρουσιάσουν το αποτέλεσμα στο ευρύ κοινό: αυτός ο τόμος λοιπόν, ο οποίος περιλαμβάνει τόσο το «Cthulhu Tales», όσο και το «Cthulhu Tales: Rising», παραθέτει ένα εύρος ιστοριών με ποικιλία που κυμαίνεται από το παραδοσιακό στυλ του Λάβκραφτ («Η Παραλία»), το υπερφυσικό noir («Κυνηγός Μαγισσών»), μέχρι και το εφηβικό δράμα με «κθουλιανές» προεκτάσεις («Are You There Cthulhu? It’s me, Margaret»), δίχως να αφήνει απέξω κανένα χρώμα του αφηγητικού φάσματος. Συνολικά 12 ιστορίες υπερφυσικού τρόμου, εκ των οποίων 2 έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο «Γκραν Γκινιόλ» και οι υπόλοιπες 10 εκδίδονται για πρώτη φορά στα ελληνικά, όλες δεμένες με το εξαιρετικό εξώφυλλο του Γιώργου Δημητρίου. Από το Δελτίο Τύπου της έκδοσης Τον Ιούλιο του 2008 η Jemma μας παρουσιάζει μια συλλογή ιστοριών από τον κόσμο του Κθούλου, έναν κόσμο που δημιούργησε ο αξεπέραστος Lovecraft και πάνω του χτίσανε ιστορίες μια πλειάδα δημιουργών από τον χώρο της Λογοτεχνίας, του Κινηματογράφου και του Κόμικ. Οι ιστορίες που περιέχονται είναι: Η Παραλία - Nelson / Ritchie (πρωτοεκδόθηκε στην Ελλάδα στο Γκραν Γκινιόλ #0) Love's Craft - Strokes / Sablik / Heroux Κυνηγός Μαγισών - Cosby / Carter / Rans of Imaginary Friends Ποιοτικός Χρόνος - Rigers / Kuhn / Rambo Cthulhu Calls - Gray / Badger Ο Φινέας Φλυν... - Giffen / Roman / Rambo (πρωτοεκδόθηκε στην Ελλάδα στο Γκραν Γκινιόλ #0) I Hear The Call - Kuhoric / Dzialowski / Raj Are You There Cthulhu? It's Me Margaret - Myers / Lie Η Σπορά Του Κθούλου - Long / Bennett / Struble The Pull Of Insanity - Rodionoff / Hamilton / Struble For You - Nelson / Ritchie Η Τέχνη Του Θορύβου - Church / Abraham / Raz Εσωτερικό link: Δελτίο Τύπου στο greekcomics Εξωτερικό link: Αναφορά στο site της Jemma: www.jemmacomics.gr

Από την εκδοτική: Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από έναν γλυκό ύπνο στον καναπέ, μπροστά από την τηλεόραση. Τα πράγματα αλλάζουν, αν όταν ξυπνήσεις, σου λείπουν δυο δάχτυλά απ' το δεξί σου πόδι. Είναι μια ηλικία που ακροβατείς ανάμεσα στο παιδί και τον ενήλικο, μια ηλικία που κάποια εικόνα, μυρωδιά ή ήχος μπορεί να σε στιγματίσει και να σε συνοδεύει για όλη σου τη ζωή. Ποιο παιδάκι δεν θέλει να γράφει τις καλύτερες εκθέσεις; Όχι μόνο για το άριστα αλλά κυρίως για εκείνα τα υπέροχα, μικρά, αστραφτερά, αυτοκολλητάκια που δίνει η Κυρία! Το πιο προσωπικό δώρο, εκείνο που το έχεις φτιάξει με τα ίδια σου τα χέρια, είναι το ομορφότερο. Έτσι τουλάχιστον πιστεύουν κάποιοι. 4 αλλόκοτες ιστορίες αστικής παράνοιας από το μυαλό και το χέρι του Δημήτρη Αβραμόπουλου. Η έκδοση: Η Jemma είναι από τις εκδοτικές που αγαπάει Έλληνες δημιουργούς και μέσα στα κόμικ της εγχώριας παραγωγής που κυκλοφόρησαν στο Comicdom ήταν και το Άγνωστες Λέξεις του Αβράμ, κατά κόσμον Αβράμ-Δημήτρη Αβραμόπουλου. Το άλμπουμ χωρίζεται σε τέσσερις ιστορίες περιγράφοντας μέσα από τα μάτια των πρωταγωνιστών τους την αστική παράνοια και τις πληγές που έχει ο καθένας στην ψυχή του και τις οποίες κουβαλάει δια παντός. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που ξυπνάει μία μέρα εντελώς ξαφνικά χωρίς δύο δάχτυλα και ψάχνει να βρει μέσα της το γιατί δημιουργήθηκε αυτό το κενό. Είναι η ιστορία ενός ενήλικα που θυμάται τη σημαντική μέρα που ένιωσε κάτι για μια γυναίκα ως έφηβος. Είναι η ιστορία ενός κοριτσιού που θέλει να γράψει μια έκθεση για την οικογένεια της ζώντας όμως σε ένα προβληματικό σπίτι. Βλέπουμε τους καυγάδες και τις βρισιές να ερμηνεύονται μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Και φυσικά η ιστορία μιας κοπέλας που κάνει με πολύ κόπο ένα δώρο μόνο για να συνειδητοποιήσει ότι δε θα σημαίνει τόσο πολλά για τον άνθρωπο που το έδωσε. Όλες είναι πραγματικά όμορφες, αλλά ειδικά η τρίτη ήταν από τις πιο βαθιές και ταυτόχρονα δύσκολες ιστορίες που έχω κάτσει να ερμηνεύσω τελευταία. Πραγματικά δύσκολη και σε σημεία ανατριχιαστική. Το σχέδιο απεικονίζει όμορφα το αποπνικτικό αστικό τοπίο και οι χρωματισμοί του Αβράμ είναι έντονοι, με ζωηρά χρώματα και ταιριαστοί για την κάθε ιστορία που επιλέγει να αποδώσει. Η έκδοση είναι στο κλασικό 20 x 29 της Jemma με το ανάλογο χαρτί που χρησιμοποιείται σε αυτά τα άλμπουμ και συνολικά το βρήκα μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια. Καλό διάβασμα σε όλους

Το ψηφιδωτό του χρόνου έσπασε. Η ιστορία που διηγείται ανακατεύτηκε. Μπορεί το σύνολο να ξαναγεννηθεί από τα κομμάτια του; Ο επίμονος αναγνώστης θα ανασυνθέσει την ιστορία από τα θραύσματα... Ο Πέτρος Χριστούλιας και ο Τάσος Ζαφειριάδης, το δίδυμο πίσω από τα Χαρακώματα, επιστρέφει μια νέο κόμικ ονόματι Ψηφιδωτό. Διηγούνται μια ιστορία μέσα από τον χώρο και το χρόνο με πρωταγωνιστή τον Κύριλλο, έναν άντρα που κρύβεται όταν οι Σταυροφόροι βιάζουν την γυναίκα του, σφάζουν και αυτήν και το παιδί τους και ως τιμωρία ο θάνατος τον αφήνει να περιπλανιέται μεταξύ ζωντανών και νεκρών για αιώνες με φόντο το Βυζάντιο στην παρακμή του. Η αφήγηση δεν είναι γραμμική, με τα επεισόδια της ιστορίας του Κυρίλλου να εμφανίζονται στο κόμικ ανακατεμένα (π.χ. πρώτο κεφάλαιο είναι το χρονικά τελευταίο) αφήνοντας τον αναγνώστη να τα τοποθετήσει στην σωστή σειρά ανασυνθέτοντας το ψηφιδωτό της ιστορίας. Αυτή η ασυνήθιστη επιλογή αφήγησης είναι το στοιχείο που κάνει το κόμικ τόσο ιδιαίτερο. Πέρα από τις προσωπικές συμπάθειες στο στιλ γραφής του Ζαφειριάδη και το σχέδιο του Χριστούλια (τις οποίες έχω αμφότερες), το να επιλέξουν να ανακατέψουν την ιστορία τιμώντας τον τίτλο προσέφερε και σε αυτούς και στον αναγνώστη μια πρόκληση αν θέλετε, που κάνει το κόμικ πιο χαρακτηριστικό και ξεχωριστό. Νομίζω πως είναι ένα πείραμα που έπιασε και ελπίζω να τραβήξει βλέμματα γιατί του αξίζει. Για όσους πάντως μπερδευτούν με το έντυπο, μπορούν πάντα να διαβάσουν την ψηφιακή μορφή η οποία πρωτοδημοσιεύθηκε στο socomic.gr από 5/6/18 έως 28/11/18 ή να ακολουθήσουν την σειρά που είναι στημένες οι ψηφίδες στο εσώφυλλο (κάθε ψηφίδα αντιστοιχεί σε ένα κεφάλαιο και στο εσώφυλλο έχουν μπει με χρονολογική σειρά). Μόνο μείον της καλαίσθητης έκδοσης της Jemma Press με την ωραία αντίθεση που κάνει το χρυσό εξώφυλλο είναι αυτό το ίδιο το χρυσό εξώφυλλο. Χαράζει πανεύκολα και μετά από 1-2 μπες βγες σε τσάντα έχει γεμίσει μεγάλες γραμμές. Κυκλοφόρησε αρχικά στο ComicDom 2019 και αν και αντιμετωπίζεται ως fiction έργο, στον ενδιαφέροντα επίλογο οι δημιουργοί αναφέρουν διάφορα υπαρκτά ιστορικά στοιχεία που ενσωμάτωσαν στην ιστορία. *οι εσωτερικές σελίδες είναι από το socomic.gr ΕΔΩ μπορείτε να δείτε συνέντευξη των δημιουργών για το κόμικ

Από το σημείωμα των συγγραφέων: Ενδιαφέρουσα ιστορία με πολύ ωραία εικονογράφηση, με αρκετά χιουμοριστικά στοιχεία που παράλληλα όμως σου αφήνει μια μελαγχολία. Αφιέρωμα στον Τάσο Ζαφειριάδη - Αφιέρωμα στον Θανάση Πέτρου _________________________________ Στα Comicdom Awards 2012, ο Θανάσης Πέτρου κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Εξωφύλλου για το Πτώμα

«Δίπλα στο σχολείο μας ήταν μια φυλακή και από την άλλη πλευρά ένα νεκροταφείο. Ο δάσκαλός μας συνήθιζε να λέει πως αν δεν φερόμασταν σωστά και αν δεν δουλεύαμε σκληρά θα καταλήγαμε σε ένα από αυτά τα δυο μέρη.» Στα ρωσικά, η λέξη "strannik" σημαίνει περιπλανώμενος. Αυτό το μικρό ντοκιμαντέρ-κόμικς αφηγείται την ιστορία ενός άστεγου πυγμάχου που περνάει τη ζωή του στους δρόμους της Μόσχας. Κάποτε, αγαπούσε ένα κορίτσι, κάποτε είχε όνειρα για το μέλλον. Είναι πολύ γέρος για να πυγμαχεί, είναι όμως το μόνο που η ζωή του προσφέρει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) Ευχαριστούμε τον @nikos99 για τη διάθεση του τεύχους

Στα πρότυπα των κλασικών ερωτικών fumetti τρόμου των δεκαετιών του '60 και '70, όπως αναγράφεται στο οπισθόφυλλο, η Jemma Press φέρνει στην Ελλάδα τη σειρά Suspiria του Luca Montagliani. H Suspiria και οι 3 αδερφές της Νένια Καντελάρια, Σουντάρια και Γριμόρια είναι οι σκοτεινές θεές, κόρες του Εωσφόρου, που βασανίζουν τις ψυχές των αμαρτολών στο βασίλειο του σκότους. Το άλμπουμ αποτελείται από 3 ιστορίες, όπου στη μεν πρώτη η Suspiria μας συστήνει τις αδερφές της και το έργο τους, ενώ στις άλλες δύο βλέπουμε τη μεν Γριμόρια να ερωτεύεται και τη δε Νένια να ικανοποιεί τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες των ψυχών. Οι ιστορίες είναι οι εξής: - Η κόλαση υπάρχει (σενάριο, σχέδιο Luca Laca Montagliani) - H ιστορία του Μ (σενάριο Luca Laca Montagliani, σχέδιο Andrea Jula) - Εκεί που πεθαίνουν οι ψυχές (σενάριο Luca Laca Montagliani, σχέδιο Andrea Jula) Το τεύχος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2022 στο AthensCon, όπου ο δημιουργός του Montagliani ήταν προσκεκλημένος της Jemma και υπέγραφε/σχεδίαζε τα τεύχη. Ευχαριστούμε για υπόλοιπα εξώφυλλα τον albert.

Σύνοψη του Έργου από την Jemma και την DocMZ Μπουένος Άιρες. Θανατηφόρο "χιόνι" πέφτει από τον ουρανό. Οι δρόμοι γεμίζουν από τα άψυχα σώματα όσων δεν πρόλαβαν να βρουν καταφύγιο. Ο Χουάν Σάλβο και οι δικοί του κλείνονται στο σπίτι, όμως οι προμήθειες τελειώνουν και η επικοινωνία με τον έξω κόσμο έχει κοπεί. Η στιγμή που θα αναγκαστούν να βγουν έξω πλησιάζει∙ και μαζί της η μεγαλύτερη απειλή που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Ιστορική Αναδρομή - Το El Eternauta πριν το El Eternauta 1969 Το πρώτο El Eternauta ξεκίνησε να δημοσιεύεται για πρώτη φορά σε συνέχειες μεταξύ των ετών 1957-1959 στο περιοδικό Hora Cero Semanal της εκδοτικής Editorial Frontera, την οποία είχε ιδρύσει ο ίδιος ο Oesterheld. Εκεί ο Oesterheld, μαζί με τον Francisco Solano López στο σχέδιο, θα ξεκινήσει την αφήγηση της θρυλικής πλέον ιστορίας του Κοσμοναύτη του Απείρου (παρουσίαση της εν λόγω έκδοσης στο φόρουμ εδώ), μίας ιστορίας η οποία μέχρι και σήμερα συνεχίζει να αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της αργεντίνικης σχολής κόμικς. Το δυστοπικό νεο-νουάρ αφήγημα των Oesterheld και Solano López έτυχε ευρείας κριτικής αποδοχής, και ήδη μετά το πέρας του, το κόμικ ξεκίνησε γρήγορα να λαμβάνει διαστάσεις μύθου. Τον Oesterheld όμως, κάτι συνέχιζε να τον τρώει μέσα του. Η συνεχιζόμενη πολιτική αστάθεια της χώρας του σε συνδυασμό με την ξεδιάντροπη υποκρισία των τότε "μεγάλων δυνάμεων" του πλανήτη, ριζοσπαστικοποίησε ακόμα περισσότερο την δράση του καλλιτέχνη, οδηγώντας τον τελικά το 1969 να αφηγηθεί ξανά, σε πιο έντονη πολιτική χροιά, την ιστορία του El Eternauta, έχοντας όμως αυτή την φορά στο σχέδιο τον Alberto Breccia αντί τον Solano López. Σενάριο και Σχέδιο - Ο Γενναίος Oesterheld και ο Πρωτοπόρος Breccia Η αφήγηση της ιστορίας ξετυλίγεται ομαλά και οργανικά, παίρνοντας τον χρόνο της για να μας χτίσει την πλοκή και να μας συστήσει τους χαρακτήρες της. Το μόνο μικρό αρνητικό αποτελεί το τελευταίο 1/4 του κόμικ, στο οποίο γίνεται εμφανές το βεβιασμένο κλείσιμο της ιστορίας από τον Oesterheld, εξαιτίας των πολλών παραπόνων που είχε δεχθεί τότε από τους αναγνώστες της σειράς. Κατά τ’ άλλα δεν έχω να προσάψω απολύτως τίποτα αρνητικό για την ιστορία ή τον συγγραφέα. Ήδη διαβάζοντας το πρώτο μπαλονάκι κειμένου, καταλαβαίνουμε αμέσως ότι ο Oesterheld είναι ποιητής. Δεν θα ήθελα όμως να σταθώ περισσότερο στο κείμενο του Oesterheld και στο τί αντιπροσωπεύει η ιστορία του El Eternauta, κυρίως, για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής. Αυτά τα έχουν γράψει πολλοί άλλοι άνθρωποι, πάρα πολύ καλύτερα από όσο θα μπορούσα ποτέ να τα γράψω εγώ. Εκεί που θα ήθελα να σταθώ όμως είναι στην γενναία, ανυπότακτη ψυχούλα του Oesterheld. Απλά δεν έχω λόγια για να περιγράψω το μεγαλείο του συγγραφέα, ο οποίος εν μέσω έντονων πολιτικών αναταραχών στην χώρα του, εκεί όπου πολλοί άλλοι άνθρωποι του πνεύματος, συμπατριώτες του και όχι μόνο, έκαναν πίσω, αυτός βγήκε με περίσσιο θάρρος και πυγμή μπροστά, προκειμένου να αφυπνίσει, αλλά και να παρακινήσει τον λαό του, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες που μπορεί να επωμιζόταν τόσο αυτός, όσο και η οικογένειά του. Πόσο πολύ αξιοθαύμαστο... Περνώντας τώρα στο "παρεξηγημένο" σχέδιο του Alberto Breccia, νομίζω πως εκεί είναι που το El Eternauta παίζει την μπάλα της ζωής του. Ένα επιμελώς ατημέλητο αφαιρετικό (αλλά και αποπνικτικά κλειστοφοβικό) σχέδιο, τόσο εσκεμμένα πειραματικό, όσο και λεπτεπίλεπτα καλλιτεχνικό. Είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών να βλέπεις τον Breccia να πρωτοστατεί στην αποτύπωση των ασπρόμαυρων τεχνικών σχεδίασης, χρησιμοποιώντας πανέξυπνα προς όφελός του τις σκιάσεις και τις αντιθέσεις που του προσφέρουν αυτά τα δύο χρώματα. Μάλιστα, σε συγκεκριμένα καρέ, ο Breccia το πάει και ένα βήμα παραπέρα, κάνοντας χρήση του μαύρου χρώματος για να φωτίσει κάποιες σκηνές, και αντίστοιχα του άσπρου, για να σκουρύνει κάποιες άλλες. Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω συνθέτουν ένα ανορθόδοξο, αβάν-γκαρντ σχέδιο, τόσο παράταιρο και τόσο πολύ καλαίσθητο την ίδια στιγμή, που δεν μπορείς από το να μην καθίσεις και να το θαυμάσεις με το στόμα ανοιχτό. Η Έκδοση - Ένα Κόσμημα Απαράμιλλης Αισθητικής Η Jemma και η DocMZ για άλλη μία φορά μας δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στο κομμάτι της έκδοσης. Η βιβλιοδεσία του κόμικ είναι στιβαρή και οι σελίδες του είναι σχετικά παχιές, το άρωμα των οποίων και αναδίδει μία νοσταλγική "σχολική" μυρωδιά. Το μεγάλο μέγεθος του κόμικ αναδεικνύει υπέροχα το σχέδιο του Breccia και η γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται είναι επίσης ευχάριστη. Το κόμικ κλείνει με τα βιογραφικά στοιχεία των δύο δημιουργών, και φυσικά, δεν νομίζω ότι θα υπήρχε κάποιος πιο κατάλληλος από τον κύριο Κουκουλά, για να κάνει τον πρόλογο ενός τέτοιου έπους. Μήπως όμως ξεχάσαμε να αναφέρουμε κάτι; Φυσικά, το εξώφυλλο του κόμικ, με το αχνό πορτοκαλί χρώμα και την κόκκινη λεζάντα του, είναι αδιαμφισβήτητα το καλυτερότερο εξώφυλλο που έχει υπάρξει για οποιαδήποτε έκδοση του El Eternauta παγκοσμίως, και φυσικά, είναι άνετα ένα από τα ομορφότερα εξώφυλλα που έχω δει ποτέ στη ζωή μου! Συμπερασματικά - Όταν ο Λαός Αντιστέκεται Το El Eternauta 1969 των Oesterheld και Breccia είναι πολλά πράγματα. Είναι ένα κόμικ για την συντροφικότητα και για τις ανθρώπινες σχέσεις... για την πίστη και για την δύναμη του λαού... Είναι ένα κόμικ που μας κρούει τον κώδωνα, για το αν τελικά είμαστε καταδικασμένοι να επαναλαμβάνουμε αέναα τα λάθη του παρελθόντος μας... Μα πάνω από όλα όμως, το El Eternauta 1969 είναι ένα κόμικ για όλες εκείνες τις ελεύθερες και ασυμβίβαστες ψυχές, για όλους εκείνους τους σύγχρονους Κοσμοναύτες του Απείρου που υπάρχουν εκεί έξω, οι οποίοι με τις δράσεις τους μας υπενθυμίζουν ότι, τελικά, κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. Και αυτή ήταν η παρουσίαση παιδιά! Θα χαρώ πάρα πολύ να διαβάσω και τις δικές σας εντυπώσεις που σας άφησε το κόμικ. Εύχομαι καλή ανάγνωση σε όλες και σε όλους! Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ τον @ Dr Paingiver , για το σκανάρισμα και για την διάθεση των εξωφύλλων.

Έκπτωτος από το Βασίλειο των Πρωταρχικών Θεών γιατί προσπάθησε να βοηθήσει τους ανθρώπους και αυτοεξόριστος στον Νεκρόκοσμο, ο Λούσιφερ πρωταγωνιστεί στο νέο επεισόδιο της Σουσπίρια. «Η δύναμη είναι μέσα σας. Μην υποκύπτετε σε κανέναν, ούτε σωματικά ούτε πνευματικά. Απολαύστε τις απόκρυφες γνώσεις που σας δίδαξα. Ανέλθετε και καταδυθείτε μέσα στο Είναι. Και μην ευχαριστείτε εμένα, αλλά εσάς τους ίδιους, γιατί από εσάς πηγάζουν όλα!». Τέτοια λόγια του Λούσιφερ προς τους ανθρώπους επέφεραν την αυστηρή τιμωρία του. Από εξέχον μέλος του Βασιλείου των Θεών, ως άλλος Προμηθέας, εξέπεσε και κατέληξε απογοητευμένος και πικραμένος, σε μια κρύπτη του Νεκρόκοσμου. Αυτοεξόριστος από τότε ο πατέρας της Σουσπίρια, παραμένει σε μια κατάσταση αιώνιου ύπνου. Την προηγούμενη εβδομάδα αναφερθήκαμε εκτενώς στο μαύρο χιούμορ και το πολιτικό περιεχόμενο του «Kuro + Suspiria» που συνδημιούργησαν ο Luca Laca Montagliani με τον Τάσο Μαραγκό με τη συμμετοχή του Τόμεκ, ενός βιβλίου εκτός σειράς που λειτουργεί σαν comic relief στην αλυσίδα του τρόμου και του μακάβριου. Το «Ο Αιρετικός» (εκδόσεις Jemma Press, μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 96 σελίδες) που κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα αποτελεί μια, κατά κάποιον τρόπο, επιστροφή στο γνωστό μυθολογικό σύμπαν της σειράς του Montagliani. Πρωταγωνιστής είναι ο Λούσιφερ που, όπως γράφει ο δημιουργός του, μέσω της διδασκαλίας του «προσπαθεί να οδηγήσει τα ανθρώπινα όντα στην αυτοδιάθεσή τους, ακολουθώντας ένα στάδιο συνεχούς βελτίωσης και μεταμόρφωσης. Ένα σχέδιο εξέλιξης και ενίσχυσης της πνευματικότητας και της άσκησης στις απόκρυφες πρακτικές. Μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού, συνεχής και σταθερή, που υλοποιείται κυρίως μέσα από τη θεώρηση πως οι άνθρωποι είναι οι μοναδικοί υπεύθυνοι για το παρόν και το μέλλον τους, τις επιτυχίες τους, τις αποτυχίες τους και τον τρόπο ζωής τους». Στα προηγούμενα μέρη («Καρδιά που φλέγεται», «Ένας μικρός θάνατος», «3 Ιστορίες από το Βασίλειο των Σκιών», «Διαβολικές Αδελφές: Ζάκουλα, Λουσίφερα, Σουσπίρια») στόχος του Montagliani ήταν η αναβίωση των σέξι ηρωίδων των ιταλικών fumetti από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Στον «Αιρετικό», το σενάριο είναι πιο σύνθετο και τα σχέδια του Andrea Bulgarelli βοηθούν στο να χτιστούν τα πολλά επίπεδα ανάγνωσης. Πρόκειται ουσιαστικά για μια ιστορία γύρω από την έννοια της ελεύθερης βούλησης, όπως επισημαίνει ο ψυχίατρος και ψυχοθεραπευτής Marco Lazzarotto Muratori στο επίμετρό του («Η ελευθερία της επιλογής, της αυτοδιάθεσης, της απελευθέρωσης από δόγματα και δεσμά είναι αναμφίβολα μια ελκυστική πιθανότητα, που ωστόσο συγκρούεται με ένα ακανθώδες ζήτημα: την υποκειμενική ευθύνη»), και τη σχέση εύθραυστης ισορροπίας μεταξύ σκότους και φωτός στη θρησκεία και τη μυθολογία, όπως διεξοδικά περιγράφει ο Fabio Celoni, αλχημιστής, συγγραφέας και δημιουργός κόμικς, στον επίλογό του. Πάνω απ’ όλα όμως, πρόκειται για την τραγική ιστορία ενός πρώην Θεού που επιχείρησε να μοιραστεί τη γνώση. Και το πλήρωσε ακριβά αλλά δεν το μετάνιωσε ποτέ. Και το σχετικό link...

Μια απρόσμενη συνάντηση της Suspiria, βασίλισσας του Νεκρόκοσμου του Luca Laca Montagliani με τη μαύρη γάτα Κούρο του Τάσου Μαραγκού και τη Φάτσα του Τόμεκ γίνεται αφορμή για μια χιουμοριστικά ευσύνοπτη ερμηνεία του καταναλωτισμού και της δουλικότητας. Από το 2016 ο Ιταλός συγγραφέας, σχεδιαστής, εκδότης, μουσικός και ηθοποιός Luca Laca Montagliani δημιουργεί τη σειρά Vintagerotica μέσω της οποίας προσπαθεί να αναβιώσει τις σέξι ηρωίδες των ιταλικών ασπρόμαυρων περιπετειών τρόμου της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Η πιο ξεχωριστή από αυτές τις παράξενες πρωταγωνίστριες είναι αναμφίβολα η Suspiria, βασίλισσα του Νεκρόκοσμου, με τις ιστορίες της οποίας κυκλοφορούν μέχρι στιγμής τέσσερις τόμοι («Ο Αιρετικός», «Καρδιά που φλέγεται», «Ένας μικρός θάνατος», «3 Ιστορίες από το Βασίλειο των Σκιών») και μια ανθολογία («Διαβολικές Αδελφές: Ζάκουλα, Λουσίφερα, Σουσπίρια») από τις εκδόσεις Jemma Press. Η χάρτινη ζωή της Κούρο που βασίζεται στην πραγματική μαύρη γάτα του Τάσου Μαραγκού είναι λίγο μικρότερη αλλά όχι λιγότερο σημαντική. Οι περιπέτειες της Κούρο με ισχυρές δόσεις manga αισθητικής, διάχυτο horror κλίμα και μαύρο χιούμορ ξεκίνησαν να δημοσιεύονται το 2019 και μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει σε πέντε αυτοεκδόσεις έχοντας αποσπάσει δύο Ελληνικά Βραβεία Κόμικς (2023 και 2024). Τέλος, η Φάτσα του Τόμεκ έχει μεγαλύτερη ιστορία καθώς οι σουρεαλιστικές περιπέτειες αυτής της αλλόκοτης συντροφιάς μιας μύτης, ενός στόματος και δυο ματιών δημοσιεύτηκαν πρώτη φορά στο περιοδικό Hehe! το 2006, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσαν την αφορμή για τη σειρά κόμικς Κουλούρι. Πώς θα μπορούσαν να συνδυαστούν όλα τα παραπάνω όμως; Πώς γίνεται μια διαβολική και σέξι αρχόντισσα της Κόλασης, μια λιχούδα μαύρη γάτα που κουλουριάζεται σε καναπέδες και δυο αυτόνομα γουρλωμένα μάτια που τσακώνονται με μια μεγαλούτσικη μύτη κι ένα ομιλητικό στόμα, να γίνουν χαρακτήρες στο ίδιο κόμικς; Εδώ αρχίζει το «Kuro + Suspiria» σε σενάριο του Luca Laca Montagliani, σχέδια του Τάσου Μαραγκού και guest συμμετοχή του Τόμεκ (εκδόσεις Jemma Press, μετάφραση: Γ. Τομπαλίδης, 48 σελίδες). Και η εναρκτήρια σκηνή εκτυλίσσεται στον Νεκρόκοσμο, στον τομέα διαλογής ψυχών, το έτος VII μετά Λούσιφερ. Ο μονόφθαλμος δαίμονας Γαβριήλ με τα δυο κέρατα, κουρασμένος από την πολύωρη εργασία και τις άθλιες συνθήκες, δίπλα σε ποτάμια αίματος, λάβα και ανθρώπινα πτώματα, καταλαβαίνει πως η ζωή του είναι θανάσιμα ανιαρή. Πολύ θα ήθελε να ζήσει στη Γη αλλά ξέρει πως αυτό είναι ένα άπιαστο όνειρο. Η συμπονετική Suspiria θα τον λυπηθεί και με τις συμβουλές της Κούρο θα τον «προικίσει» με τη Φάτσα του Τόμεκ. Κι ο Γαβριήλ θα ζήσει το όνειρό του ως εργάτης διαλογής σε εταιρεία μεταφορών δεμάτων! Όταν συνειδητοποιήσει πως εκεί είναι χειρότερα από την Κόλαση, θα γυρίσει για να οργανώσει τους δαίμονες και όλοι μαζί να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Σύντομα όμως θα επικρατήσει το πάθος για χρήμα και εξουσία, ο καταναλωτισμός και η δουλικότητα δεν θα ξεπεραστούν, οι δαίμονες θα διασπαστούν και ο Νεκρόκοσμος θα επιστρέψει στην καπιταλιστική κανονικότητα της εκμετάλλευσης διαβόλου από διάβολο. Και το σχετικό link...

Συνεχίζουν με συνέπεια και προγραμματισμό οι εκδόσεις Jemma Press την κυκλοφορία τόμων με περιπέτειες του Diabolik, του διαβόητου μασκοφόρου κακοποιού που δημιούργησαν οι αδερφές Angela και Luciana Giussani το 1962, για να γίνει στη συνέχεια θρύλος των fumetti neri (μαύρων κόμικς) μυστηρίου και περιπέτειας. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει στα ιταλικά σχεδόν 1.000 τόμοι με τον Diabolik, ενώ για τις ιστορίες του έχουν δουλέψει κορυφαία ονόματα του σεναρίου και του σχεδίου. Η πιο πρόσφατη από αυτές, με τίτλο «Ντιαμπόλικ, ποιος είσαι;» (μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 88 σελίδες) είναι ίσως και η πιο ξεχωριστή. Το πρωτότυπο σενάριο ανήκει στις αδερφές Giussani και στην ιστορία, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1968, μαθαίνουμε την προέλευση του ιδιοφυούς αρχιεγκληματία, σε σχέδια των Glauco Coretti και Enzo Facciolo. Δεκαετίες αργότερα, την ίδια ιστορία ξανασχεδιάζει και απογειώνει ο Corrado Roi σε ένα εικαστικά πρωτοποριακό ασπρόμαυρο ριμέικ. «Διατηρώντας το ιμπρεσιονιστικό του στιλ, τις μεγάλες μαύρες πινελιές, τις «πιτσιλιές» που τοποθετεί με μαεστρία, ο Corrado κατόρθωσε να τονίσει όλες εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που έκαναν αυτή την ιστορία κλασική και δελέασαν εμένα και άλλους συγγραφείς να γράψουν σίκουελ», σημειώνει ο θρυλικός Alfredo Castelli στον πρόλογό του. Για το ελληνικό κοινό, η έκδοση αυτή έχει όμως και μια ακόμη ιδιαιτερότητα, καθώς συμπληρώνει μια πολυετή εκκρεμότητα. Όπως επισημαίνει ο Τομπαλίδης στην εισαγωγή του, για πρώτη φορά στην Ελλάδα τα κόμικς με τον Diabolik κυκλοφόρησαν το 1970 από τις εκδόσεις Χ.Μ. / Ε. Χριστοδούλου. Πιθανώς λόγω χαμηλών πωλήσεων κυκλοφόρησαν μόλις τρία τεύχη. Στο τελευταίο από αυτά, με τίτλο «Στο Νομισματοκοπείο», διαφημιζόταν το επόμενο τεύχος με τίτλο «Διαβόλικ ποιος είσαι;», ένα τεύχος που δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Σύμφωνα με τον Γαβριήλ Τομπαλίδη: «Το 2025, 55 χρόνια αργότερα, η ίδια ιστορία έμελλε επιτέλους να κυκλοφορήσει στη χώρα μας, αυτή τη φορά σχεδιασμένη από τον μεγάλο Corrado Roi. Έτσι συμπληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο ένα μεγάλο κενό για τους Έλληνες λάτρεις του χαρακτήρα, σε μια ιστορία που αποτελεί και ιδανικό σημείο εκκίνησης για νέους αναγνώστες». Και το σχετικό link...

Τέλη δεκαετίας του ’60 και ένα αυγουστιάτικο βράδυ που ο Χουάν Σάλβο παίζει χαρτιά με τους φίλους του, νιφάδες πέφτουν πάνω από το Μπουένος Άϊρες. Μόνο που δεν είναι χιόνι, αλλά μια ύπουλη βροχή θανάτου που προξενούν εξωγήινοι, η οποία σπέρνει αθόρυβα τον τρόμο, θερίζοντας κάθε μορφή ζωής στην πόλη. Ο Σάλβο, ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, μεταμορφώνεται σε μάχιμο αγωνιστή και, μαζί με μια μικρή ομάδα επιζώντων, αντιστέκεται απέναντι σε γιγάντια σκαθάρια με ακτινοπυροβόλα και ανθρώπους-ρομπότ στους ερειπωμένους δρόμους της πρωτεύουσας. Έμπνευση του Έκτορ Χερμάν Έστερχελντ, το μετααποκαλυπτικό γκράφικ νόβελ τρόμου «El Eternauta» είχε ήδη καθιερωθεί μια από τις πιο δημοφιλείς σειρές κόμικ της Αργεντινής από το 1957 έως το 1959, όταν δημοσιευόταν σε συνέχειες στο εβδομαδιαίο περιοδικό κόμικς Hora Cero, σε σχέδια του Φρανσίσκο Σολάνο Λόπες (κυκλοφόρησε σε δύο τόμους στα ελληνικά από τις εκδόσεις Jemma Press, σε μετάφραση Ντίνας Σώτηρα). Το 1969 ο Έστερχελντ συνεργάστηκε με τον εικονογράφο Αλμπέρτο Μπρέτσια και μαζί επανήλθαν με μια ριζικά διαφορετική και σκοτεινότερη εκδοχή, που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα εξελισσόταν σε ένα κλασικό πολιτικό έργο της λατινοαμερικανικής εικονογραφημένης αφήγησης. Μάλιστα, αναγνώστες του περιοδικού Gente, όπου δημοσιεύθηκε σε συνέχειες το ριμέικ «El Eternauta 1969: ο κοσμοναύτης του απείρου» παραπονέθηκαν για το δυστοπικό ύφος και τις πολιτικές αιχμές, ζητώντας μάλιστα αλλαγές στα σχέδια. Ο Μπρέτσια αρνήθηκε και ο Έστερχελντ αναγκάστηκε απλώς να επιταχύνει το φινάλε. Παρά τη βιαστική ολοκλήρωση, το γκράφικ νόβελ αγαπήθηκε από την ισπανική και την ιταλική αγορά, ενώ ο προφητικός χαρακτήρας των σκηνών μάχης στις αντιδικτατορικές διαδηλώσεις του ’70 στο κέντρο της πρωτεύουσας της Αργεντινής ανάμεσα σε διαδηλωτές, στρατό και παρακρατικούς συνέβαλε στην επιτυχία του. Τον περασμένο Μάιο το έργο των Έστερχελντ και Μπρέτσια μεταφέρθηκε και σε μίνι σειρά έξι επεισοδίων στο Netflix, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε και στα ελληνικά βιβλιοπωλεία από μια σύμπραξη των εκδόσεων Jemma Press και DocMZ Publishing, σε μετάφραση Δανάης Ταχταρά. Αντιλαμβανόμενος τα όρια της άμεσης πολιτικής κριτικής σε μια περίοδο όξυνσης του Ψυχρού Πολέμου και διαδοχικών αμερικανικών επεμβάσεων στη Λατινική Αμερική, ο Έστερχελντ χρησιμοποίησε την επιστημονική φαντασία ως ασφαλές όχημα για να μιλήσει για την καταστολή, τον φόβο και τη χειραγώγηση. Η εξωγήινη εισβολή λειτουργεί ως μεταφορά για τις αθέατες δυνάμεις που ελέγχουν και απειλούν τις κοινωνίες, ενώ ο Σάλβο ενσαρκώνει τη συλλογική εμπειρία των λατινοαμερικανικών λαών: τον άνθρωπο που αναγκάζεται να αντισταθεί, ακόμη και όταν ο κόσμος γύρω του μοιάζει να έχει καταρρεύσει. Η πειραματική εικονογραφία του Μπρέτσια – τα κολάζ, οι σκιές, το συνεχές παιχνίδι με το μαύρο, η ανομοιομορφία των καρέ και η έλλειψη περιγραμμάτων – είναι οργανικό κομμάτι του σχολιασμού. «Η πολιτική κατάσταση ήταν σκοτεινή και απρόβλεπτη, αντίστοιχη και η σχεδιαστική της απόδοση. Ο Μπρέτσια κατάφερε να περιγράψει με αφηρημένες εικόνες, συχνά μόνο με γραμμές ή σκιές, τον τρόμο, τη μοναξιά, την απόγνωση, την προδοσία. Αλλά με τα ποικίλα τεχνάσματα και τους πειραματισμούς του κατάφερε επίσης να δείξει και την αλληλεγγύη, την ανθρωπιά, την αντίσταση», αναφέρει ο Γιάννης Κουκουλάς, ιστορικός τέχνης και επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ο οποίος υπογράφει και την εισαγωγή της έκδοσης. Προφητικό έργο Μπορεί οι αναγνώστες του Gente να είχαν θορυβηθεί από τις απεικονίσεις των μαχών με τους εξωγήινους στο κέντρο του Μπουένος Άϊρες, αλλά τελικά αποδείχθηκαν προφητικές. Στη δεκαετία του ’70 η πόλη συγκλονιζόταν από διαδηλώσεις ενάντια στην κρατική καταστολή, τη φτώχεια, τις συνεχείς στρατιωτικές παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή και την κλιμακούμενη βία που ακολούθησε την ανατροπή των δημοκρατικών κυβερνήσεων. Οι εικόνες των οδομαχιών στο κόμικ θύμιζαν επικίνδυνα εκείνες των πραγματικών συγκρούσεων ανάμεσα σε φοιτητές, αριστερές οργανώσεις και τις δυνάμεις ασφαλείας. Αυτή η σύγκλιση ζωής και αφήγησης είναι και ένας από τους λόγους που, όπως επισημαίνει ο κ. Κουκουλάς, «η επίθεση που δέχονται οι ανθρώπινες κοινωνίες από τις ποικίλες εξουσίες, κυρίως τις πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές, είναι εξίσου βίαιη με την εξωγήινη που περιγράφουν οι Έστερχελντ και Μπρέτσια, κι ας έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες από τη φιλοτέχνηση του “El Eternauta”. Η Ιστορία κάνει κύκλους και επαναλαμβάνεται όπως το αιώνιο ταξίδι του κοσμοναύτη του απείρου, πότε βίαια και πότε σαν φάρσα, αλλά ακόμη δεν έχει τελειώσει». Η αλληγορία του «El Eternauta» γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν συνδεθεί με τη βιογραφία του δημιουργού του. Το 1976 ο Έστερχελντ συνεργάστηκε ξανά με τον Λόπες για τη συνέχεια της σειράς. Ωστόσο, η συμμετοχή του στην ακροαριστερή επαναστατική οργάνωση των Μοντονέρος και η δουλειά του πάνω στην εικονογραφημένη βιογραφία του Τσε και της Εβίτα Περόν τον έκαναν στόχο του καθεστώτος του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα (1976-1981). Τόσο ο ίδιος όσο και οι τέσσερις κόρες του με τους συντρόφους τους «εξαφανίστηκαν» το 1977, όντας θύματα των μηχανισμών βίας και ελέγχου που προέβλεπε στα έργα του. Και το σχετικό link...

Ένα από τα σημαντικότερα, για κάποιους ενοχλητικά και για κάποιους άλλους απολαυστικά, χαρακτηριστικά της τέχνης στην εποχή της τεράστιας διάδοσης της pop culture εντός του μεταμοντερνισμού είναι οι άνευ όρων και ορίων αναπλαισιωτικές πρακτικές των καλλιτεχνών. Είναι πολύ συνηθισμένο να αποσπάται από το αρχικό του περιβάλλον και πλαίσιο ένας χαρακτήρας, μια εικόνα ή και μια ολόκληρη υπόθεση και να τοποθετούνται σε ένα ριζικά διαφορετικό πλαίσιο. Από τέτοιες μεταφορές προκύπτουν ενδιαφέρουσες διασταυρώσεις (crossovers) μεταξύ των φαινομενικά πιο ετερόκλητων προσώπων και καταστάσεων. Κάπως έτσι ο Predator συνάντησε το Alien, οι Simpsons τους χαρακτήρες από το Futurama, o Κινγκ Κονγκ τον Γκοτζίλα και ο Μπάτμαν τον Ντίλαν Ντογκ, ο Σούπερμαν έγινε αξιωματούχος και εργαλείο της Σοβιετικής Ένωσης κι οι Avengers ταξίδεψαν στην Ελισαβετιανή Αγγλία. Από τη διαρκή κινητικότητα μεταξύ χαρακτήρων από τόπο σε τόπο κι από εποχή σε εποχή συχνά προκύπτουν θαυμαστά αποτελέσματα, αλλόκοτα, αναπάντεχα και γι’ αυτό ελκυστικά και σαγηνευτικά. Μια τέτοια περίπτωση είναι αναμφίβολα και «Ο Δράκουλας στο Φαρ Ουέστ» των Gianluca Piredda και Luca Lamberti (εκδόσεις Jemma Press, μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 56 σελίδες). Όπως περιγράφουν και οι δημιουργοί του τολμηρού εγχειρήματος: «Ο διασημότερος βρικόλακας του κόσμου, δημιούργημα του Μπραμ Στόκερ, παρουσιάστηκε κατά καιρούς σε διάφορες εκδοχές του, αλλά σχεδόν πάντα με έναν στερεοτυπικό τρόπο, κατοικώντας σε κρύπτες ή ανήλιαγα κάστρα, βυθισμένα στο απόλυτο σκοτάδι. Αποφασίσαμε λοιπόν να δώσουμε μια αλλαγή πορείας στον χαρακτήρα, να τον μετακινήσουμε… στην ύπαιθρο. Και ποιος είναι ο χώρος που περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο παραπέμπει σε αυτήν, με τις απέραντες πεδιάδες, τα λιβάδια, τα φαράγγια, τις ερήμους, τα βραχώδη όρη και τις εκπληκτικές και φανταστικές περιπέτειες; Η απάντηση έρχεται αυθόρμητα… η μοναδική Άγρια Δύση, μαγική όπως πάντα, αλλά επιπροσθέτως με την πρωτοτυπία τού να ζει ένας μυθικός χαρακτήρας όπως ο Δράκουλας ανάμεσα σε καουμπόηδες και ινδιάνους». Το πρώτο τεύχος συνοδεύεται από fan art gallery με έργα των Tasmar, Δημήτρη Αβραμόπουλου, Στηβ Στηβακτή, Ηλία Κυριαζή και Αντώνη Γαλάτη και κυκλοφορεί με εξώφυλλο του Νίκου Σταυριανού. Και το σχετικό link...

Ο ανυποχώρητος αγώνας και η συγκινητική αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων ενάντια στην πανίσχυρη εξουσία βρίσκεται στο επίκεντρο της δεύτερης εκδοχής του «Ετερνάουτα» των Έκτορ Έστερχελντ και Αλμπέρτο Μπρέτσια. O Έκτορ Έστερχελντ πλήρωσε με τη ζωή του τα αριστουργηματικά έργα του (η χούντα της Αργεντινής τον δολοφόνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970) και την πολιτική του δράση. Στα πρώτα συγκαταλέγεται αναμφίβολα το «Eternauta» που συνέγραψε από το 1955 ώς το 1957 και σχεδίασε ο Φρανσίσκο Σολάνο Λόπες (κυκλοφόρησε σε δύο τόμους από τις εκδόσεις Jemma Press και είναι χρόνια τώρα εξαντλημένο). Σε αυτή την πρώτη εκδοχή του «Eternauta» βασίστηκε και η ομώνυμη σειρά του Netflix, της οποίας ολοκληρώθηκε η πρώτη σεζόν με πολύ θετικές κριτικές και αναμένεται η δεύτερη. Το πέρασμα των ετών όμως έφερε στη Λατινική Αμερική ακόμα δυσκολότερες συνθήκες από αυτές της δεκαετίας του 1950. Δικτατορικά στρατοκρατικά καθεστώτα ανεβοκατέβαιναν σε κάθε χώρα από τη Βολιβία και το Περού μέχρι την Αργεντινή και την Παραγουάη ενώ η αμερικανική παρέμβαση γινόταν όλο και πιο εξόφθαλμα, όλο και πιο κυνικά. Ο Εστερχελντ, που διαρκώς ριζοσπαστικοποιούσε την πολιτική σκέψη και πρακτική του ως μέλος ακροαριστερών οργανώσεων, συνειδητοποίησε το 1969 ότι η πρώτη εκδοχή του «Eternauta» δεν τον εξέφραζε πια. Αποφάσισε να ξαναγράψει το σενάριο διατηρώντας τη βασική ιδέα σταθερή, αλλά τροποποιώντας αρκετές κρίσιμες λεπτομέρειες, ενώ ανέθεσε το σχέδιο στον φίλο και συνεργάτη του Αλμπέρτο Μπρέτσια, με τον οποίο πριν λίγους μήνες είχαν φιλοτεχνήσει την Βιογραφία του Τσε Γκεβάρα (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Οξύ»). «El Eternauta 1969», συνέκδοση Jemma Press και DocMZ Publishing. Mετάφραση: Δανάη Ταχταρά, σελ. 64 Στη νέα μορφή, με την αφαιρετική, σκοτεινή, αριστουργηματική ζωγραφική του Μπρέτσια, η Γη και πάλι δέχεται την εξωγήινη επίθεση. Λευκές νιφάδες πέφτουν από τον ουρανό αλλά δεν είναι χιόνι. Όποιος εκτίθεται σε αυτές πεθαίνει ακαριαία και σε λίγες ώρες το Μπουένος Άϊρες γεμίζει πτώματα. Σύντομα, οι εμβρόντητοι επιζήσαντες έρχονται αντιμέτωποι με το δεύτερο κύμα της επίθεσης, με κατευθυνόμενα εξωγήινα πλάσματα που εξολοθρεύουν ό,τι κινείται αλλά και με εξανδραποδισμένα ανθρώπινα πλάσματα που συνεργάζονται με τον κατακτητή. Οι λιγοστοί ζωντανοί πρέπει να συνεργαστούν, να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον, να επινοήσουν λύσεις και να αντισταθούν σε μια αδίστακτη, νέα, απρόβλεπτη μορφή εξουσίας που σπέρνει τον θάνατο. Βασικός στόχος αυτής της εξουσίας είναι το μυαλό των ανθρώπων που προσπαθούν να κατακτήσουν με κάθε τρόπο. Οι εξωγήινοι δεν φτάνει να αιχμαλωτίσουν, να εξολοθρεύσουν ή να εξαϋλώσουν τα σώματα των ανθρώπων, θέλουν να εξουσιάσουν το μυαλό τους χρησιμοποιώντας γι’ αυτό άλλα υποδουλωμένα πλάσματα και μια υπερεξελιγμένη τεχνολογία. Οι άνθρωποι δεν θα το βάλουν κάτω. Με απλά τεχνάσματα όπως η μάσκα θαλάσσης του πρωταγωνιστή – σήμα κατατεθέν και σύμβολο του «Eternauta» – θα αντισταθούν. Το μεγαλύτερο σοκ όμως, και μεγαλύτερη διαφορά από την πρώτη εκδοχή, θα έρθει όταν μάθουν πως δεν θα έχουν καμιά βοήθεια από την υπόλοιπη Γη, καθώς οι ηγέτες των μεγάλων κρατών έχουν έρθει σε συμφωνία με τους εξωγήινους και έχουν παραδώσει τη Λατινική Αμερική για να γλιτώσουν τις χώρες τους. Αντί να απελπιστούν, πεισμώνουν ακόμα περισσότερο. Κι έτσι προχωρά ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία, ο αγώνας των αμυνόμενων ενάντια στους ιμπεριαλιστές που όποια μορφή κι αν έχουν, στοχεύουν στο μυαλό. Και το σχετικό link...

Μια συνέκδοση της Jemma Press και της DocMZ Publishing ξαναζωντανεύει ένα εμβληματικό έργο της πλούσιας παράδοσης κόμικς της Αργεντινής με έντονες πολιτικές αιχμές που παραμένουν επίκαιρες. Η Jemma Press, σε συνεργασία με την DocMZ Publishing, κυκλοφορεί ένα εμβληματικό έργο της αργεντίνικης σχολής κόμικς, το θρυλικό «El Eternauta 1969», με τον τίτλο «Ο Κοσμοναύτης του Απείρου». Φέτος μεταφέρθηκε αυτούσιο στη μικρή οθόνη μέσω του Netflix. Είναι η δεύτερη φορά που η Jemma εκδίδει το έργο του Έκτορ Χερμάν Έστερχελντ. Είχε προηγηθεί το 2008-2009 η δίτομη έκδοση της πρώτης μορφής του κόμικ που δημοσιεύτηκε μεταξύ του 1955 και του 1957. Ο Λευτέρης Σταυριανός, που κρύβεται πίσω από την Jemma, ήξερε το κόμικ από παλιά ως αναγνώστης αρχικά, όπως μου αναφέρει. «Η πρώτη μου επαφή με τον “Κοσμοναύτη του Απείρου” ήταν από τις σελίδες του περιοδικού “Σκορπιός”, όπου είχε δημοσιευτεί ένα μεγάλο μέρος της κλασικής εκδοχής του έργου στα ελληνικά, τη δεκαετία του ’80. Δυστυχώς, η δημοσίευση δεν ολοκληρώθηκε κι έτσι δεν μπόρεσα να μάθω ποτέ πώς τελείωνε – αυτός ήταν και ο λόγος που προχώρησα στην κυκλοφορία της ιστορίας των Έστερχελντ – Λόπεζ στα ελληνικά το 2008, όταν η Jemma Press έκανε ακόμα τα πρώτα της βήματα. Η εκδοχή του 1969 διατηρεί πολλά από τα στοιχεία της κλασικής ιστορίας, έχει όμως μια πιο σκοτεινή και πολιτικά αιχμηρή διάσταση σε σχέση με την εκδοχή που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του ’50». Το πρώτο «El Eternauta» που εξέδωσε είναι πλέον εξαντλημένο. Ο Έκτορ Χερμάν Έστερχελντ, δημιουργός του «El Eternauta 1969». Ιστορικά, το «El Eternauta 1969» – το κόμικ που εκδίδεται τώρα – εμφανίστηκε δώδεκα χρόνια μετά την πρώτη δημοσίευση του ορίτζιναλ έργου που είχε γράψει ο Έστερχελντ και είχε εικονογραφήσει ο Φρανσίσκο Σολάνο-Λόπεζ. Ο Έστερχελντ αποφάσισε να επανέλθει στο ίδιο έργο, αυτήν τη φορά συνεργαζόμενος με τον Αλμπέρτο Μπρέτσια, επιδιώκοντας μια νέα, πιο τολμηρή εκδοχή. Το πρώτο «El Eternauta» αποτελούσε ήδη μια σπουδαία ιστορία επιστημονικής φαντασίας με έντονες πολιτικές αιχμές, τοποθετημένη σε μια περίοδο βαθιάς κοινωνικής και πολιτικής ταραχής στην Αργεντινή και τη Λατινική Αμερική. Ο Αλμπέρτο Μπρέτσια. Στα χρόνια που ακολούθησαν την έκδοσή του όμως η κατάσταση στην Αργεντινή επιδεινώθηκε, με διαδοχικά πραξικοπήματα και κυβερνητική αστάθεια, ενώ διεθνώς ο Ψυχρός Πόλεμος και ο πόλεμος του Βιετνάμ αναδιαμόρφωναν το παγκόσμιο σκηνικό. Σε αυτό το περιβάλλον, ο Έστερχελντ ριζοσπαστικοποιήθηκε πολιτικά. Θεωρώντας ότι το αρχικό κομικ δεν εξέφραζε πλέον τις ιδέες και τη ματιά του, αποφάσισε το 1969 να το αναδιαμορφώσει. Με τον Μπρέτσια στον σχεδιασμό, προσέθεσε αφηρημένα στοιχεία, πειραματικές τεχνικές και πιο δυστοπικό ύφος, ενώ ενίσχυσε τον αντιιμπεριαλιστικό και πολιτικό χαρακτήρα της ιστορίας. Εικόνα από την τηλεοπτική μεταφορά του στο Netflix το 2025. Γιατί αποφάσισαν από την Jemma Press να το συνεκδώσουν με την DocMZ Publishing; Την απορία μού λύνει ο Γιάννης Ιατρού της DocMZ, ο οποίος έκανε το πρώτο βήμα γι’ αυτήν τη σημαντική κυκλοφορία: «Η Jemma Press είναι ένας εκδοτικός οίκος που παρακολουθώ από παιδί και μπορώ να πω ότι η δραστηριότητά της όλα αυτά τα χρόνια μού έχει ασκήσει καθοριστική επιρροή, όπως και σε χιλιάδες ακόμα Έλληνες αναγνώστες. Πρόκειται για έναν εκδοτικό οίκο που σύστησε στο ελληνικό κοινό σπουδαίους τίτλους και καλλιτέχνες, τους οποίους διαφορετικά μπορεί να αγνοούσαμε», λέει. «Τέτοια ήταν και η περίπτωση του “Κοσμοναύτη του Απείρου”, τον οποίο έμαθα χάρη στην έκδοση της Jemma πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Αμέσως λοιπόν μόλις ενδιαφέρθηκα για τον συγκεκριμένο τίτλο, απευθύνθηκα στον Λευτέρη – και με μεγάλη μου χαρά δέχτηκε να συνεργαστούμε». Σελίδα από το κόμικ «Ο Κοσμοναύτης του Απείρου». Παρότι τα βασικά στοιχεία της πλοκής του κόμικ παρέμειναν τα ίδια – μια φονική τοξική χιονόπτωση, η εισβολή εξωγήινων που επιδιώκουν τον έλεγχο του νου και η αντίσταση των απλών ανθρώπων –, στην εκδοχή του 1969 η εισβολή περιορίζεται στη Νότια Αμερική. Οι εξωγήινοι κατακτητές συνεργάζονται με τις μεγάλες δυνάμεις – ΗΠΑ, ΕΣΣΔ κ.ά. –, αφήνοντας το κεντρικό και νότιο τμήμα της αμερικανικής ηπείρου προδομένο και αποκλεισμένο στον αγώνα του για επιβίωση. Η αφήγηση αντικατοπτρίζει το πολιτικό κλίμα της εποχής, όταν χούντες που δημιουργούνταν με τις ευλογίες των ΗΠΑ κατέστρεφαν ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Σελίδα από το κόμικ «Ο Κοσμοναύτης του Απείρου». Η πειραματική εικονογραφία του Μπρέτσια – κολάζ, μαύρες πιτσιλιές, απουσία καθαρών γραμμών – σε συνδυασμό με το πολιτικά φορτισμένο σενάριο ενόχλησαν το κοινό του εβδομαδιαίου περιοδικού «Gente», όπου δημοσιευόταν το έργο. Από την πρώτη κιόλας εβδομάδα κυκλοφορίας του, οι αναγνώστες εξέφρασαν παράπονα ότι ήταν πολύ απαισιόδοξο και δυσνόητο. Έτσι, έπειτα από τέσσερις μήνες, το κόμικ διακόπηκε, με τον Έστερχελντ να αναγκάζεται να δώσει ένα βιαστικό, αλλά συμβολικό τέλος. Σελίδα από το κόμικ «Ο Κοσμοναύτης του Απείρου». Το 1976, εν μέσω ακόμη πιο σκοτεινών εποχών, ο Έστερχελντ συνεργάστηκε ξανά με τον Λόπεζ για το δεύτερο μέρος που θα συνέχιζε την ιστορία. Ως μέλος της επαναστατικής οργάνωσης Μοντονέρος, ζούσε πλέον κυνηγημένος. Απήχθη το 1977 από παρακρατικούς και πιθανότατα δολοφονήθηκε το 1978, όπως και οι τέσσερις κόρες του – οι δύο από αυτές ήταν έγκυοι την εποχή της απαγωγής τους, με διάφορες εικασίες να θέλουν τα δυο εγγόνια του να είναι ζωντανά σήμερα. Παρά την τραγική μοίρα της οικογένειάς του, η μορφή του πρωταγωνιστή Χουάν Σάλβο, με την απλή μάσκα κατάδυσης, έγινε η απόλυτη εικόνα του αγώνα απέναντι στην καταπίεση – γεγονός που αποτυπώθηκε και στη μεταφορά του Netflix το 2025. Σελίδα από το κόμικ «Ο Κοσμοναύτης του Απείρου». Σήμερα, δεκαετίες αργότερα, το έργο παραμένει επίκαιρο, καθώς η κριτική του απέναντι στην καταχρηστική εξουσία, την προπαγάνδα και την καταπίεση εξακολουθεί να αντανακλά τον σύγχρονο κόσμο. «Νομίζω πως τόσο το “El Eternauta 1969” όσο και το προγενέστερό του, “El Eternauta”, θα παραμένουν επίκαιρα για όσο θα υπάρχει η σχέση εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου. Κρίνοντας από το τι συμβαίνει σήμερα στον πλανήτη, πιθανόν για πάντα», τονίζει ο Λευτέρης. Πέρα όμως από αυτό, σαν να προφήτευσε ότι για δύο χρόνια ολόκληρος ο πλανήτης θα βαλλόταν από έναν αόρατο αλλά θανατηφόρο ιό – όπως ακριβώς οι τοξικές χιονόμπαλες του έργου που τρομοκρατούν τον κόσμο –, τις τρομακτικές επιπτώσεις του οποίου συνεχίζει να βιώνει. Σίγουρα η εικονογραφία του Netflix βοήθησε, το έκανε πιο ξεκάθαρο αυτό. Τι το κάνει όμως τόσο ιδιαίτερο έπειτα από τόσα χρόνια; Σελίδα από το κόμικ «Ο Κοσμοναύτης του Απείρου». Λευτέρης Σταυριανός: Εκτός από την ιστορία την ίδια, που αποτελεί μια ατμοσφαιρική, μετα-αποκαλυπτική αλληγορία για την πολιτική αντίσταση, το «El Eternauta 1969» έχει και το πλεονέκτημα της εξαιρετικής εικονογράφησης. Ο Αλμπέρτο Μπρέτσια, με το χειρονομιακό σχέδιό του, τα ανισομερή πάνελ και τις πρωτοποριακές συνθέσεις του, καταφέρνει να δημιουργήσει ένα οπτικό αποτέλεσμα μοναδικό για τον αναγνώστη και να παρουσιάσει μια δουλειά που παραμένει αβανγκάρντ μέχρι και σήμερα. Σελίδα από το κόμικ «Ο Κοσμοναύτης του Απείρου». Γιάννης Ιατρού: Η ιστορία του «Κοσμοναύτη του Απείρου» είναι μια ιστορία αντίστασης ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, η οποία άγγιξε βαθιά ολόκληρο τον κόσμο και έγινε μία από τις πιο εμβληματικές σειρές κόμικ στην Αργεντινή, σε συνδυασμό με την τραγική μοίρα του δημιουργού της. Ήταν η εκδοχή του 1969 όμως αυτή που διαδόθηκε ευρέως στην Ευρώπη, προκαλώντας το ενδιαφέρον του κοινού και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού για τη συγκλονιστική περιπέτεια του μασκοφόρου πρωταγωνιστή της. Μεταξύ των έργων του Έστερχελντ, το «El Eternauta 1969» έχει αναμφίβολα μία ξεχωριστή θέση, όντας ένα από τα πιο επιδραστικά έργα της αργεντίνικης πολιτισμικής κληρονομιάς. Στόχος μας είναι να βγάλουμε κι άλλα έργα, τόσο του Μπρέτσια όσο και του Έκτορ Χερμάν Έστερχελντ, αλλά και άλλων, προκειμένου να αναδείξουμε την εντυπωσιακά πλούσια παράδοση κόμικς της Αργεντινής. Και το σχετικό link...

X εις τον Ψ Η επίσκεψη στον ψυχοθεραπευτή, πάλαι ποτέ ταμπού, στις μέρες μας είναι τόσο συνηθισμένη όσο τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Άραγε το αστικό μοντέλο έχει συντελέσει σε αυτό με τους απάνθρωπους ρυθμούς του, την ώθηση προς την ατομικότητα και την όλο αυξανόμενη αγωνία της επιβίωσης; Μήπως οι άνθρωποι είχαν πάντα την ανάγκη για παρηγοριά από τον υπαρξιακό τρόμο, παλιότερα με τη μορφή του σαμάνου, μεταγενέστερα του ιερέα, και τώρα του ψυχαναλυτή; Ή είναι απλώς μια μόδα, ένα νέο προϊόν προς κατανάλωση; Στο «Χ εις τον Ψ», η Αλέξια Οθωναίου με καυστικό χιούμορ και παιγνιώδη διάθεση άλλοτε διερευνά αυτά τα ερωτήματα και άλλοτε χρησιμοποιεί τη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου σαν όχημα για να μιλήσει για τις ανθρώπινες σχέσεις, τα υπαρξιακά αδιέξοδα και την ανθρώπινη κατάσταση εν γένει, επιβεβαιώνοντας ή αποδομώντας τα στερεότυπα γύρω από την ψυχανάλυση. Κείμενο & Σχέδιο: Αλέξια Οθωναίου Προλογίζει ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος 208 σελίδες, τετράχρωμο με σκληρό εξώφυλλο Τιμή: 22,00 € ISBN: 978-618-5623-91-3 El Eternauta 1969 - Ο Κοσμοναύτης του Απείρου Μπουένος Άιρες. Θανατηφόρο «χιόνι» πέφτει από τον ουρανό. Οι δρόμοι γεμίζουν από τα άψυχα σώματα όσων δεν πρόλαβαν να βρουν καταφύγιο. Ο Χουάν Σάλβο και οι δικοί του κλείνονται στο σπίτι, όμως οι προμήθειες τελειώνουν και η επικοινωνία με τον έξω κόσμο έχει κοπεί. Η στιγμή που θα αναγκαστούν να βγουν έξω πλησιάζει∙ και μαζί της η μεγαλύτερη απειλή που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Το El Eternauta 1969 είναι η πιο σκοτεινή και πολιτικά αιχμηρή εκδοχή του κλασικού El Eternauta, το οποίο είχε κυκλοφορήσει την δεκαετία του ’50 σε κείμενα του Héctor Germán Oesterheld και σχέδια του Francisco Solano Lopez (στα ελληνικά κυκλοφόρησε σε δύο τόμους (2008-2009) από την Jemma Press και μετάφραση της Ντίνας Σώτηρα). Ο Oesterheld, απογοητευμένος πια από τον ρεαλισμό του αρχικού έργου, συνεργάζεται ξανά στο σχέδιο με έναν θρύλο των αργεντίνικων κόμικς, τον Alberto Breccia, για να του δώσει νέα μορφή: πειραματική, αφαιρετική, με πρωτοποριακά κολάζ, ασύμμετρα καρέ, σκοτεινή ατμόσφαιρα και έντονη πολιτική φόρτιση. Σενάριο: H. G. Oesterheld Σχέδιο: Alberto Breccia Μετάφραση: Δανάη Ταχταρά 64 σελίδες, ασπρόμαυρο με σκληρό εξώφυλλο Τιμή: 19,95 € Συνέκδοση: Jemma Press × DocMZ Publishing Jemma Press ISBN: 978-618-5623-89-0 DocMZ Publishing ISBN: 978-618-87492-5-2 Kuro + Suspiria Η καθημερινότητα στον Νεκρόκοσμο είναι σκέτη φρίκη αν είσαι χαμηλόβαθμος δαίμονας, ιδίως αν δουλεύεις στις νέες αφίξεις του «Τομέα Διαλογής Ψυχών»... Ρουτίνα, γραφειοκρατία και ατελείωτη βαρεμάρα. Το όνειρο του Γαβριήλ είναι να ξεφύγει απ’ όλα αυτά και να ζήσει στη Γη σαν απλός άνθρωπος. Η επιθυμία του όμως, για καλή(;) του τύχη, θα γίνει αντιληπτή από τη νεαρή Πριγκίπισσα του Νεκρόκοσμου, Suspira και την Kuro το μαγικό μαύρο γατί... Σενάριο: Luca Laca Montagliani Σχέδιο: Tasmar & Special guest: Tomek Μετάφραση σεναρίου από τα Ιταλικά: Γαβριήλ Τομπαλίδης 48 Σελ. Δίχρωμο Τιμή: 7,50€ ISBN: 978-618-5623-92-0 Όχι και τόσο κατάλληλο για παιδιά Suspiria - Βασίλισσα του Νεκρόκοσμου: O Αιρετικός Στο μυθολογικό σύμπαν του Λούκα Λάκα Μονταλιάνι,o Λούσιφερ, πατέρας της Σουσπίρια και των αδελφών της, έχει αυτοεξοριστεί σε μια κατάσταση αιώνιου ύπνου και το σώμα του κείτεται σε μια κρύπτη του Νεκρόκοσμου. Τι τον οδήγησε όμως σε αυτή την οικειοθελή εξορία; Μια τραγική ιστορία σε πέντε κεφάλαια Σενάριο: Luca Laca Montagliani Σχέδιο: Andrea Bulgarelli & Luca Laca Montagliani Εικαστικό εξωφύλλου: Alex Horley Μετάφραση από τα Ιταλικά: Γαβριήλ Τομπαλίδης 96 Σελ. M/A Τιμή: 9,95€ ISBN: 978-618-5623-90-6 18+

Στην Ελλάδα με την τεράστια ιστορία και τις ατέλειωτες παραδόσεις, τα ψηλά βουνά, τα άγρια πελάγη και τα πυκνά δάση, έχουμε αμέτρητα παραμύθια, μύθους και θρύλους, ιστορίες με ξωτικά, καλικάντζαρους, στοιχειά και άλλα παράξενα πλάσματα. Πολλές από αυτές τις ιστορίες χάθηκαν με το πέρασμα των χρόνων, λίγες διασώθηκαν ατόφιες και κάποιες επιβιώνουν παραλλαγμένες. Ο Θανάσης Πετρόπουλος, λάτρης αυτών των ιστοριών, εδώ και χρόνια «αντλώντας έμπνευση από τις πιο αλαφροΐσκιωτες γωνιές της εγχώριας λαογραφίας», όπως εύστοχα περιγράφει ο συγγραφέας και μεταφραστής Χρυσόστομος Τσαπραΐλης, σκαρώνει τις δικές του απολαυστικές ιστορίες από την ελληνική επαρχία του τέλους του 19ου αιώνα και δημιουργεί τα «Μυστήρια Πράματα» που κυκλοφορούν από το 2019 από τις εκδόσεις Jemma Press. Ο πρώτος τόμος περιλάμβανε τις ιστορίες που είχαν δημοσιευτεί πρώτη φορά στην πλατφόρμα socomic.gr ενώ ακολούθησαν οι «Λύκοι της Ζήρειας» το 2020, τα «Σαγανάκια» το 2021, τα «Σκυλιά Μαύρα» το 2023 και φέτος το «Ξυλόκαστρον & πέριξ». Πρωταγωνιστές του όπως πάντα είναι οι δύο φίλοι και κυνηγοί του ανορθόδοξου και του μεταφυσικού, ο ψύχραιμος, κυνικός και μεθοδικός Φιλήμων Καρτέρης, ερευνητής καθηγητής του Πανεπιστημίου των Αθηνών, ιδρυτής της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, και ο τραχύς, οξύθυμος και παρορμητικός Σερ Ζάκαρυ Νίκολσον, Ιρλανδός φιλέλλην περιηγητής και Ιππότης του Τάγματος του Μαύρου Σκύλου. Οι δυο τους, πάντα με διάθεση χιούμορ και συζήτησης, ακάματα περιδιαβαίνουν την ελληνική ύπαιθρο της Πελοποννήσου, προσπαθώντας να κατανοήσουν έναν κόσμο σκοτεινό και αφιλόξενο και να αντιπαρέλθουν επικίνδυνα όντα και εχθρικούς χωρικούς. Στον τελευταίο τόμο, με εξώφυλλο που παραπέμπει άμεσα στον ρομαντικό «Περιπλανώμενο Πάνω από τη Θάλασσα της Ομίχλης» του Κάσπαρ Νταβίντ Φρίντριχ, ξεκινούν από τον Ισθμό της Κορίνθου το 1892 και προχωρούν στο Ψηλό Λιθάρι στα βόρεια των Τρικάλων Κορινθίας, στο Μάρκασι και στο Ξυλόκαστρο και έρχονται αντιμέτωποι με το στοιχειό μιας ορεινής πηγής, με τους ανεμοστρόβιλους που από μέσα τους περνούν δαιμόνια και ξωτικά και τέλος, με την Κυρά της Βρύσης που θυμώνει πολύ όταν της κλέβουν το νερό. Παρ’ όλα αυτά θα τα βγάλουν πέρα για να προετοιμάσουν τις επόμενες εξορμήσεις τους στη μαγική και ανεξερεύνητη Πελοπόννησο. Και το σχετικό link...

DIABOLIK: Ντιαμπόλικ, ποιος είσαι; Χρησιμοποιώντας το πρωτότυπο σενάριο των αδελφών Άντζελα και Λουτσιάνα Τζουσάνι, ο αδιαμφισβήτητος μετρ του Ιταλικού «νουάρ»: Κοράντο Ρόι σχεδιάζει με το μοναδικό, σχεδόν ιμπρεσιονιστικό του ύφος, αυτή την κλασική ιστορία μυστηρίου, δράσης και αποκαλύψεων για τον αγαπημένο μας χαρακτήρα! Ένα σπέσιαλ άλμπουμ του Ντιαμπόλικ! Σενάριο: Άντζελα & Λουτσιάνα Τζουσάνι Σχέδιο: Κοράντο Ρόι Μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης ISBN: 978-618-5623-86-9 88 σελίδες, Μ/Α, Μεγάλο σχήμα Τιμή: 12,95€ Hard Rock 1992 Καλοκαίρι 1992 και τα αγαπημένα σας αλανάκια, Μάρκος και Γόγος, πάνε εκδρομή στα Χανιά. Μια ιστορία φόρος τιμής στον θρυλικό Ιταλό δημιουργό κόμικς, Andrea Pazienza σε ένα σπέσιαλ, one-shot τεύχος το οποίο δημιουργήθηκε στα πλαίσια του φεστιβάλ κόμικς των Χανίων, Chaniartoon και της έκθεσης: «18 χρόνια Hard Rock, ένα κόμικς ενηλικιώνεται». Το τεύχος περιλαμβάνει, εκτός από την κόμικς ιστορία «Γρανίτα από Χανιά», κείμενα του Tasmar και του δημοσιογράφου και εκδότη κόμικς, Γιάννη Ιατρού και το πρώτο ever, δοκιμαστικό σκίτσο του Μάρκου. Μην το χάσετε! Σενάριο & σχέδιο: Tasmar Εισαγωγή: Γιάννης Ιάτρου ISBN: 978-618-5623-88-3 24 σελίδες, Μ/Α, Μεγάλο σχήμα Τιμή: 5,50€ O Δράκουλας στο Φαρ Ουέστ Έρημος της Τσιουάουα «Το πρώτο φως της αυγής προσδίδει μια ξεχωριστή γοητεία στην αχανή έκταση από καυτή άμμο που ενώνει το Μεξικό με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η νυχτερινή αύρα αρχίζει να δίνει τη θέση της στην πνιγηρή ζέστη του πρωινού. Το φαράγγι βράζει και ο αέρας είναι γεμάτος σκόνη. Ένας τόπος που μπορεί να μετατραπεί σε τάφο για τον καθένα… πόσο μάλλον για έναν ξένο… πόσο μάλλον για έναν βρυκόλακα.» Ο Δράκουλας δεν πέθανε ποτέ στα χέρια του Βαν Χέλσινγκ. Ηττημένος και κυνηγημένος από τον Ολλανδό καθηγητή αλλά και από τους ανθρώπους της Τρανσυλβανίας, θα τραπεί σε φυγή και αφού θα περιδιαβεί την Ευρώπη, θα καταλήξει στον Νέο Κόσμο και στην Άγρια Δύση... Ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του Πρίγκιπα του Σκότους, αυτή τη φορά όχι σε ανήλιαγα κάστρα και σκοτεινές κρύπτες αλλά στις ατελείωτες εκτάσεις του Φαρ Ουέστ, ανάμεσα σε καουμπόηδες και ινδιάνους. Σενάριο: Gianluca Piredda Σχέδιο: Luca Lamberti Μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης Εξώφυλλο: Νίκος Σταυριανός Συμμετέχουν στο fan art gallery οι: Δημήτρης Αβραμόπουλος Αντώνης Γαλάτης Ηλίας Κυριαζής Νίκος Σταυριανός Στηβ Στηβακτής Tasmar 56 σελίδες, Μ/Α Τιμή: 10,95€ ISBN: 978-618-5623-87-6

Το 9ο Chaniartoon ξεκινά σήμερα με 11 μεγάλες εκθέσεις και δεκάδες εκδηλώσεις για τα κόμικς και το animation. Η φετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στην Κρίση και το Καρέ Καρέ θα βρίσκεται στα Χανιά για την έκθεση και έκδοση «Η Μέρα της Κρίσης» με έργα που δημοσιεύτηκαν στις σελίδες μας την περίοδο 2014-2015. Χρόνια τώρα το Φεστιβάλ Chaniartoon στα Χανιά, κάθε Σεπτέμβριο, προσκαλεί επιλεγμένους καλλιτέχνες από το εξωτερικό και συγκεντρώνει την αφρόκρεμα των Ελλήνων δημιουργών κόμικς. Ο Μάριος Ιωαννίδης και η Κατερίνα Νανούρη με τη βοήθεια μιας πολυπληθούς ομάδας συνεργατών έχουν καταφέρει να υλοποιήσουν το μεγάλο όραμα που είχαν πριν από 10 χρόνια για ένα ποιοτικό και πλούσιο περιφερειακό φεστιβάλ που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτά του κέντρου, προσελκύοντας κάθε χρόνο όλο και περισσότερους επισκέπτες και δημιουργούς. Φέτος, το Chaniartoon (20-28 Σεπτεμβρίου) είναι αφιερωμένο στην Κρίση και θα είναι μεγαλύτερο από κάθε άλλη φορά παρουσιάζοντας 11 εκθέσεις κόμικς, γελοιογραφίας και εικονογράφησης, αλλά και πολλές συζητήσεις, workshops, προβολές, ομιλίες, συναυλίες και διαγωνισμούς. «Η Μέρα της Κρίσης»: Αριστερά: Ο τόμος «Η Μέρα της Κρίσης: 55 δημιουργοί για την οικονομική και υπαρξιακή κρίση που διαρκώς επιδεινώνεται» που θα παρουσιαστεί πρώτη φορά στο φεστιβάλ. Δεξιά: Θανάσης Πέτρου: «Η Μέρα της Κρίσης», απόσπασμα από την ιστορία του Θανάση Πέτρου. Το Καρέ Καρέ, που συνεργάζεται σταθερά με το Chaniartoon, με περηφάνια θα παρουσιάσει την έκθεση «Η Μέρα της Κρίσης» με το σύνολο των μονοσέλιδων ιστοριών 55 δημιουργών κόμικς που δημοσιεύτηκαν πρώτη φορά στην «Εφ.Συν.» τη διετία 2014-2015, αντανακλώντας τις όψεις της πολύπλευρης κρίσης εκείνων των ημερών. Θα παρουσιαστεί επίσης και ο ομώνυμος τόμος των εκδόσεων Chaniartoon Press, που συγκεντρώνει όλες αυτές τις ιστορίες, ενώ οι επιμελητές του Καρέ Καρέ και αρκετοί από τους συμμετέχοντες και τις συμμετέχουσες στον τόμο αυτό θα συνομιλήσουν με το κοινό την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου στις 20.00. «Μες στην Ελλάδα των Τεμπών»: «Μες στην Ελλάδα των Τεμπών», σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη. Λίγο πιο δίπλα από τα κόμικς της διαρκούς κρίσης που ζούμε, θα παρουσιαστεί η έκθεση με τίτλο «Μες στην Ελλάδα των Τεμπών», με τα έργα 20 σκιτσογράφων για το έγκλημα χωρίς τιμωρία που κόστισε τη ζωή σε τόσους ανθρώπους πριν από δυόμισι χρόνια. Το υλικό της έκθεσης κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες από τις Εκδόσεις ΚΨΜ και τα έσοδα από τις πωλήσεις θα δοθούν στον Σύλλογο Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών. «Η προφητεία του Αρμαντίλλο»: «Η προφητεία του Αρμαντίλλο» Από τα μεγαλύτερα ονόματα των σύγχρονων ιταλικών και εν γένει ευρωπαϊκών κόμικς είναι αυτό του Zerocalcare, που τα τελευταία χρόνια σημειώνει μεγάλη επιτυχία και με τις σειρές του που προβάλλονται στο Netflix. Στο Chaniartoon θα παρουσιαστεί μια έκθεση αφιερωμένη στην αυτοβιογραφική και γεμάτη γλυκόπικρο χιούμορ ιστορία του με τίτλο «Η προφητεία του Αρμαντίλλο», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις DocMZ και Chaniartoon Press. «Η γαλέρα της ζωής μου»: «Η γαλέρα της ζωής μου» Η προσωπική ιστορία του Θανάση Βέγγου και η πλούσια καριέρα του στον κινηματογράφο πήραν τη μορφή κόμικς από τον Σπύρο Δερβενιώτη και τον Θανάση Πέτρου και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως. Αυτή η πλούσια κόμικς-βιογραφία του εμβληματικού ηθοποιού και πάνω απ’ όλα «καλού μας ανθρώπου» Θανάση Βέγγου είναι το θέμα της μεγάλης έκθεσης με τίτλο «ΘΒ, Η γαλέρα της ζωής μου». «Ας περιμένουν οι γυναίκες»: «Ας περιμένουν οι γυναίκες» Ο Σταύρος Τσιώλης (1937-2019) θεωρείται, όχι άδικα, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες κινηματογραφιστές και η πιο δημοφιλής, στα όρια του καλτ, ταινία του είναι αναμφίβολα το «Ας περιμένουν οι γυναίκες», με τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Σάκη Μπουλά και τον Αργύρη Μπακιρτζή να περιπλανώνται στη Βόρεια Ελλάδα. Η θρυλική ταινία μεταφέρεται στο χαρτί σε σκίτσα του Σταύρου Κιουτσιούκη και χρώμα του Κλήμη Κεραμιτσόπουλου από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως και η ομώνυμη έκθεση παρουσιάζει αυτή την ενδιαφέρουσα προσαρμογή από τον κινηματογράφο στα κόμικς. «18 χρόνια Hard Rock»: «18 χρόνια Hard Rock» Το «Hard Rock» του Τάσου Μαραγκού, αυτή η υπέροχη και εν μέρει αυτοβιογραφική ιστορία ενηλικίωσης ενός νέου από τη Σύρο, από τις πρώτες σεξουαλικές εμπειρίες του συνοδεία heavy metal μέχρι τα μεγάλα φεστιβάλ κόμικς της Αθήνας, συμπλήρωσε 18 χρόνια έντυπης ζωής από τις Εκδόσεις Jemma Press. Η έκθεση «18 χρόνια Hard Rock» είναι αφιερωμένη στις περιπέτειες του Μάρκου, στην «απόδρασή» του από το νησί και στον αγώνα του να γνωρίσει τον κόσμο και να καταφέρει να χωρέσει σ’ αυτόν. «20 χρόνια Δρακοφοίνικας»: «20 χρόνια Δρακοφοίνικας» Η αυτοκρατορία του «Δρακοφοίνικα», του επικού έργου ζωής του Γιάννη Ρουμπούλια, συμπληρώνει φέτος 20 χρόνια από την κυκλοφορία της πρώτης φανταστικής περιπέτειας αυτού του υπέροχου σύμπαντος. Γιορτάζοντας αυτήν την επέτειο, η έκθεση «20 χρόνια Δρακοφοίνικας» είναι αφιερωμένη σε μια μοναδική διαδρομή γεμάτη φαντασία, μάχες, τιμή και μαγική αφήγηση. Η επιστροφή της «Βαβούρας»: Η επιστροφή της «Βαβούρας» Θρυλικό περιοδικό για τα παιδιά και τους εφήβους της δεκαετίας του 1980, η «Βαβούρα», με το ανατρεπτικό της χιούμορ και τις σουρεαλιστικές ιστορίες της, γαλούχησε μια ολόκληρη γενιά αναγνωστών σε μια διαφορετική έννοια του αστείου. Μετά από χρόνια, η «Βαβούρα» ξανασυστήνεται στους αναγνώστες και επανακυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως με νέα εμφάνιση αλλά με τις ίδιες απολαυστικές ιστορίες της. Στην έκθεση στα Χανιά οι παλιοί θα έχουν την ευκαιρία να θυμηθούν και οι νεότεροι να μάθουν και να αγαπήσουν την τρέλα της «Βαβούρας». «Όλυμπος Α.Ε.»: Όλυμπος Α.Ε. Με αφορμή την κυκλοφορία των βιβλίων «Όλυμπος Α.Ε.» και «Όλυμπος Α.Ε. – Χοντρό Κυνήγι» από την DocMZ Publishing, η έκθεση σας ταξιδεύει στον Όλυμπο και παρουσιάζει εκ νέου το δωδεκάθεο, μέσα από τη χιουμοριστική ματιά των Vincenzo Cerami και Silvia Ziche. «Zawa»: Zawa Από τους πιο επιτυχημένους Ελληνες δημιουργούς κόμικς με σημαντική καριέρα στους μεγαλύτερους αμερικανικούς εκδοτικούς οίκους, ο Μιχάλης Διαλυνάς φιλοτέχνησε πρόσφατα το «Zawa» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Jemma Press. Η έκθεση «Zawa» παρουσιάζει αυτό το μείγμα δυστοπίας, οικολογίας, περιπέτειας και φαντασίας με την κινηματογραφική σκηνοθεσία και τα εντυπωσιακά σχέδια του Μιχάλη Διαλυνά. Αφιέρωμα στον Νίκο Γαλυφιανάκη: Από το αφιέρωμα στον Νίκο Γαλυφιανάκη. Σε μια μεγάλη έκθεση για τον βραβευμένο δημιουργό Νίκο Γαλυφιανάκη, με θητεία σε μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες και περιοδικά, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει έργα του από την Washington Post, που μεταφράζονται πρώτη φορά στα ελληνικά, αλλά και μια σειρά από εικονογραφήσεις, character designs κ.ά. Εκτός από τις εκθέσεις, στο θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» θα πραγματοποιούνται από σήμερα προβολές βραβευμένων ταινιών animation από τα σημαντικότερα φεστιβάλ του κόσμου, ενώ από τη Δευτέρα 22/9 ξεκινούν ομιλίες και παρουσιάσεις από τις οποίες ξεχωρίζουν οι εξής: «Η τέχνη πίσω από τα κάγκελα» για το έργο και την εμπειρία των εκπαιδευτών στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών Χανίων (Τρίτη 23/9, 19.00), «Η τέχνη των κόμικς στην υπηρεσία της μικρής και μεγάλης Ιστορίας» για την πενταλογία του Θανάση Πέτρου με θέμα την ελληνική ιστορία (Πέμπτη 25/9, 20.00), η παρουσίαση της διεθνούς προσκεκλημένης Silvia Ziche με τη μακρά θητεία στα χιουμοριστικά κόμικς της ιταλικής Disney (Παρασκευή 26/9, 19.00), «Τάσος Ζαφειριάδης – Εξομολογήσεις ενός Έλληνα δημιουργού κόμικς» για το έργο του πολυδιάστατου Θεσσαλονικιού δημιουργού (Σάββατο 27/9, 18.00) κ.ά. Τον κύκλο των ομιλιών κλείνει η «Μέρα της Κρίσης» με αφορμή την ομώνυμη έκθεση και έκδοση (Κυριακή 28/9, 20.00). Η αφίσα του φεστιβάλ, από την Έφη Θεοδωροπούλου. Τέλος, από την Κυριακή 21/9 ξεκινούν τα καλλιτεχνικά εργαστήρια (απαιτείται εγγραφή, η συμμετοχή είναι δωρεάν με την εθελοντική προσφορά γραφικής ύλης η οποία θα δοθεί για τη στήριξη του Συλλόγου «Ορίζοντας»), ενώ το τελευταίο τριήμερο θα λάβουν χώρα ποικίλες δράσεις, ομαδικά παιχνίδια, διαγωνισμοί και συναυλίες (Babis Batmanidis Co(m)pany, Social Waste, Σπύρος Γραμμένος) και θα βρίσκεται σε εξέλιξη το Artist Alley με τη συμμετοχή 80 καλλιτεχνών από όλη την Ελλάδα, ενώ παράλληλα θα λειτουργούν εξειδικευμένα καταστήματα με κόμικς. ℹ️ 9o Φεστιβάλ Chaniartoon Θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» και πλατεία Κατεχάκη, Παλιό Λιμάνι Χανίων, 20-28 Σεπτεμβρίου. Το artist alley θα πραγματοποιηθεί το τελευταίο τριήμερο, Παρασκευή 26-Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου, 11.00-23.00. Είσοδος ελεύθερη. Και το σχετικό link...

Μετά τις Ψηφίδες τρόμου, η JEMMA συνεχίζει την εκδοτική της πορεία στον κόσμο των manga με το δεύτερο κατά σειρά κόμικ της, που φέρει τον τίτλο Σεληνιασμένοι εραστές. Η συγκεκριμένη δουλειά αποτελεί μία ανθολογία δημιουργημένη από τον Suehiro Maruo, η οποία περιλαμβάνει τις εξής ιστορίες: "Ο ηδονοβλεψίας στην σοφίτα" "Χοΐτσι ο κουφός – Α’ μέρος" "Χοΐτσι ο κουφός – Β’ μέρος" "Δωμάτιο στον Παράδεισο" "Κόκκινα φρύδια" "Ο γητευτής των σκυλοδαιμόνων 1" "Ο γητευτής των σκυλοδαιμόνων 2" "Η παθητική υπακοή της πόλης" Η θεματολογία επάνω στην οποία κινούνται τα συγκεκριμένα σενάρια, όπως εύστοχα κι εύλογα μας προειδοποιεί το οπισθόφυλλο, ανήκουν στην σφαίρα της ακραίας φρίκης, η οποία αγγίζει τα όρια της παρανοϊκής διαστροφής. Ο Maruo, θιασώτης κι ένας από τους πρωτοπόρους του είδους (των manga ero-guro, όπως αυτά αποκαλούνται) έχει σαν τοπικό πλαίσιο την Ιαπωνία του προηγούμενου αιώνα και τα πολιτικά γεγονότα που την επηρέασαν και μέσα από αυτά περιγράφει στον αναγνώστη και τον τρόπο ζωής της πατρίδας του εκείνη την περίοδο. Μέσα από εκεί, λοιπόν, γεννιούνται ερωτικές καταστάσεις, που μετατρέπονται σε μακάβριες σκηνές, αρκετές μάλιστα από αυτές να είναι για γερά… στομάχια. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ δεν με κάλυψε και δεν με διασκέδασε στο ελάχιστο. Δεν ξέρω αν είμαι πουριτανός ή αν απλά δεν αρέσκομαι σε τέτοιου είδους αναγνώσματα. Θεωρώ ότι ο δημιουργός δεν θέλει απλά να αποτυπώσει στο χαρτί το αποκύημα της φαντασίας του, αλλά αυτό που επιζητεί είναι να σοκάρει στον υπερθετικό βαθμό το κοινό του και να προκαλέσει. Γι΄ αυτό και στην πλειοψηφία των ιστοριών που παρατίθενται, αυτό που μου έμεινε είναι οι φρικιαστικές σκηνές κι όχι μία horror πλοκή με εντάσεις κι αγωνία. Πολλά σημεία των πλοκών είναι ασύνδετα μεταξύ τους, τόσο στον τομέα του σκίτσου, όσο και των διαλόγων, με αποτέλεσμα να νιώσω ότι ο συγγραφέας δεν εστίαζε και πολύ σε αυτούς. Εν κατακλείδι, αν και μου αρέσει το horror στοιχείο στα κόμικς, στις σειρές και στην ταινίες, εντούτοις, το παρόν κόμικ δεν με κάλυψε με την συγκεκριμένη φιλοσοφία που υιοθέτησε. Προτείνεται εξολοκλήρου στους λάτρεις των ero-guro manga κι εκείνους που δεν διστάζουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό από την πεπατημένη. Οι υπόλοιποι να κάνουν αυτό που προτρέπει το οπισθόφυλλο. Να αφήσουν το κόμικ στο ράφι. Αν και το αναγράφει κι επάνω στο κόμικ, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να τονίζουμε ότι η συγκεκριμένη δουλειά ΔΕΝ απευθύνεται σε παιδιά. Ο εικαστικός τομέας σχεδιαστικά είναι πολύ καλός, αλλά φοβάμαι ότι ο σουρεαλισμός του σεναρίου δεν τον έχει αφήσει ανεπηρέαστο. Πολλά από τα καρέ δεν έχουν μεγάλη συνοχή μεταξύ τους, με αποτέλεσμα, μέσα από την αχαλίνωτη φαντασία, να χάνεται η ουσία και η πορεία που προσπαθεί να χαράξει η πλοκή της κάθε ιστορίας. Παρόλα αυτά μου άρεσε περισσότερο από τα σενάρια. Το ασπρόμαυρο χρώμα πιστεύω ότι είναι το ιδανικότερο για το είδος. Η έκδοση της JEMMA είναι αρκετά τίμια κι έχει κρατήσει την φιλοσοφία των manga. Το τεύχος διαβάζεται “ανάποδα” από τα δυτικά κόμικς, έχει μεσαίο (προς μικρό) μέγεθος και ματ χαρτί, κάπως λεπτό. Το δέσιμο των σελίδων έχει γίνει με κόλλα, η οποία είναι αρκετά ανθεκτική και υπόσχεται πολλά ξεφυλλίσματα. Δεν ξέρω αν οφείλεται στο πάχος του χαρτιού ή στην ποιότητά του, αλλά το τεύχος είναι αρκετά ελαφρύ για τον αριθμό των σελίδων που περιέχει. Αν θα μπορούσαμε να το πούμε συνοδευτικό υλικό, αυτό θα ήταν ένας δισέλιδος επίλογος, επιμελημένος από την Μυρτώ Τσελέντη, στον οποίο επιχειρείται μία αναφορά στην βιογραφία του δημιουργού, καθώς και δύο λόγια για τα ero-guro κόμικς. Αφιέρωμα στην εκδοτική

Δύο πολυτελείς τόμοι από την Jemma Press φέρνουν στο ελληνικό κοινό δύο κορυφαίες ιστορίες του Σλέιν, απόλυτου θρύλου των βρετανικών κόμικς. Βασισμένος στην κέλτικη παράδοση, αλλά και εμπνευσμένος από μυθικές φιγούρες όπως ο Cú Chulainn, ο Σλέιν (Sláine) είναι η προσωποποίηση του Κέλτη πολεμιστή-ήρωα και σίγουρα ένας από τους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες των βρετανικών κόμικς. Πρωτοεμφανίστηκε το 1983 στο περιοδικό «2000 AD», δημιουργημένος από τον Pat Mills και την τότε σύζυγό του, εικονογράφο Angie Kincaid. Παρά τις προφανείς ομοιότητές του με τον Κόναν τον Βάρβαρο του Robert E. Howard ή άλλους φανταστικούς sword & sorcery ήρωες που ανέθρεψαν γενιές και γενιές αναγνωστών, ο Σλέιν διαφέρει. Και αυτό γιατί διαθέτει αυθεντικές μυθολογικές ρίζες και φέρει έντονο πολιτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο. Πήρε το όνομά του από τον πρώτο βασιλιά της Ιρλανδίας, Sláine mac Dela, αν και οι περιπέτειές του υπερέβησαν τα ιστορικά συμφραζόμενα: ο ήρωας του Mills και της Kincaid θα αντιμετώπιζε με το διπλό τσεκούρι του δράκους, εισβολείς και θεούς, τροφοδοτούμενος μόνο από τον δίκαιο θυμό του (κάτι αντίστοιχο με τη «μήνιν» του Αχιλλέα, του πρώτου επικού πολεμιστή της δυτικής λογοτεχνίας) και την ικανότητα του warp spasm (=της παραμόρφωσης του σώματός του σε κατάσταση μάχης) μεταμορφώνοντας τον εαυτό του σε ένα ασταμάτητο τέρας του πολέμου. Τέσσερις και πλέον δεκαετίες μετά την πρώτη του εμφάνιση στο πάνθεον της 9ης τέχνης, η Jemma Press (ξανα)συστήνει αυτόν τον αιμοσταγή θρύλο στο ευρύ ελληνικό κοινό με δύο πολυτελείς εκδόσεις σε μετάφραση της Μπέλλας Σπυροπούλου: τους «Θησαυρούς της Βρετανίας» (Sláine: The Treasures of Britain) και τον «Κερασφόρο Θεό» (Sláine: The Horned God) στην επετειακή έκδοση των 35 χρόνων από την αρχική κυκλοφορία του. Ας τους δούμε, κατά χρονική σειρά πρώτης κυκλοφορίας. «Ο Κερασφόρος Θεός» Προϊόν της συνεργασίας του Pat Mills και του Simon Bisley, ο «Κερασφόρος Θεός» αποτελεί την αποκορύφωση του μύθου του Σλέιν. Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο «2000 AD» μεταξύ 1989 και 1990 και αποτέλεσε την πιο δημοφιλή ιστορία του Σλέιν, καθιερώνοντας τον χαρακτήρα διεθνώς. Έχοντάς αναδειχτεί ως Υψηλός Βασιλιάς των φυλών της Θεάς της Γης, Ντανού, ο Σλέιν καλείται να υπερασπιστεί τη Βρετανία από τους Φομόριαν, θαλάσσιους δαίμονες, «απογόνους του Χάους και της Παλαιάς Νύχτας» που απειλούν να κατακτήσουν τον κόσμο. Σε αυτήν την επική ιστορία όπου το ατομικό πεπρωμένο ταυτίζεται με τη μοίρα της Γης, ο Σλέιν ανακαλύπτει ότι είναι η μετενσάρκωση του Κερασφόρου Θεού, της θεότητας της φύσης και της αναγέννησης. Η οικολογική διάσταση είναι εμφανής, όπως επίσης και η αντίθεση στην καταστροφική δίψα για εξουσία. Αξίζει όμως να σταθούμε στην τεχνοτροπία του Bisley, η οποία καθιέρωσε τον Σλέιν οπτικά με το δυναμικό, ζωγραφικό σχέδιο και τη χρήση έντονων ακριλικών χρωμάτων. Έχοντας επηρεαστεί από τη φλαμανδική ζωγραφική με τον ρεαλισμό και την εικονιστική της λεπτομέρεια, τη heavy metal αισθητική που μεσουρανούσε σε όλη τη δεκαετία του ’80 και την απαράμιλλη τέχνη του Frank Frazetta, το στιλ του Bisley αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για δεκάδες δημιουργούς κόμικς και video games στα χρόνια που θα ακολουθούσαν. Οι φαν της τέχνης του Bisley θα βρουν στον τόμο έξτρα υλικό, σκίτσα του δημιουργού και εξώφυλλα της αρχικής έκδοσης. «Οι θησαυροί της Βρετανίας» Στο μεταγενέστερο αυτό έργο (1997) του Pat Mills, σε σχέδιο των Dermot Power και Stephen Tappin, ο Σλέιν ως βασιλιάς και πολεμιστής, εισέρχεται σε μια περιπέτεια που συνδέει τον κόσμο των Κελτών με τον μύθο του Αρθούρου της εποχής των Κάμελοτ. Η βασική ιδέα είναι ότι ο Σλέιν καλείται από τον Μέρλιν και τη Μοργκάνα να ανακτήσει (με τη βοήθεια του συντρόφου του, νάνου Ούκο) τους χαμένους θησαυρούς της Βρετανίας. Πρόκειται για τα ιερά αντικείμενα του νησιού, τα οποία έχουν μια κοσμοϊστορική σημασία καθώς συμβολίζουν την πνευματική και πολιτισμική κληρονομιά – την ίδια την «ψυχή» – της Βρετανίας. Τους θησαυρούς αυτούς, οι οποίοι φυλάσσονται από τα δαιμονικά Κιθ, αναζητεί επίσης ο Σάξονας λαφυραγωγός Χένγκγουλφ. Έντονα είναι στο έπος το πνευματικό υπόβαθρο και η πολιτική-φιλοσοφική διάσταση, που δείχνουν την πάλη τόσο ανάμεσα σε δύο θρησκευτικά συστήματα (παγανισμός εναντίον χριστιανισμού), όσο και σε δύο διαφορετικούς κόσμους, τον παλιό και τον νέο (παλιά πολυθεϊστική εξουσία που αντιστέκεται λυσσαλέα στην «καινή κτίση» που ευαγγελίζονταν οι χριστιανοί). Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται στους «Θησαυρούς», είναι ποια είναι η αληθινή κληρονομιά της Βρετανίας: οι θεοί και οι ήρωες ή τα μεσαιωνικά βασίλεια και οι χριστιανικοί θεσμοί; Καλλιτεχνικά, βλέπουμε ένα διαφορετικό ύφος από εκείνο του Bisley: σε αντίθεση με την ωμή δύναμη του «Κερασφόρου Θεού», εδώ έχουμε ένα εικονογραφικό στιλ που αποδίδει μια πιο μυθική και ονειρική ατμόσφαιρα, αποφεύγοντας την κλασική sword & sorcery αφήγηση. Εν κατακλείδι, ο Σλέιν προσφέρει κάτι περισσότερο από τις συνήθεις ιστορίες φαντασίας με σπαθιά και μαγεία, που άλλωστε ήταν διαδεδομένες πριν από αυτόν. Οι λάτρεις της 9ης τέχνης θα εκτιμήσουν αυτό το πάντρεμα της ιστορικής φαντασίας με τη γνήσια μυθολογία και θα μαγευτούν από μια καλλιτεχνική απόδοση που αποτελεί δημιουργικό επίτευγμα στην ιστορία των κόμικς. Και το σχετικό link...

Τιμή: 45€ Μια γεύση για το με τι μοιάζει και τι μέγεθος έχει, μπορείτε να πάρετε και από εδώ και εδώ μιας και ο Λευτέρης Σταυριανός (εκδότης της Jemma) μας τίμησε φέρνοντας έναν τόμο στη κοπή της πίτας για να τον περιεργαστούμε (πριν καν βγει στο εμπόριο...) Από κει και πέρα, το δελτίο τύπου είναι πολύ κατατοπιστικό και θα αφήσω αυτό να μιλήσει μόνο του. Η μόνο παρέμβαση που θέλω να κάνω αφορά το μέγεθος του και το γιατί είναι τέτοιο (όπως μας είχε διηγηθεί ο Λευτέρης την ιστορία στην Έκθεση Βιβλίου τον Σεπτέμβρη). Κανονικά σε Αγγλία και Αμερική έχει βγει στο σύνηθες φορμά (κάτι μικρότερο από Α4 δηλαδή). Όταν δόθηκε το κόμικ στην μεταφράστρια, αυτή το ζήτησε σε μεγαλύτερο μέγεθος γιατί τα γράμματα ήταν πολύ πυκνά και η δουλειά της δυσκόλευε. Ο Λευτέρης της το εκτύπωσε σε Α3 και ξαφνικά διαπίστωσε ότι το κόμικ αναβαθμιζόταν και ένας μεγάλος όγκος από λεπτομέρειες αναδεικνυόταν. Το αποτέλεσμα του άρεσε, οπότε επικοινώνησε με τον Talbot για να του ζητήσει την άδεια να το εκτυπώσει σε μεγάλο (τεράστιο για να ακριβολογούμε) μέγεθος. Και εκεί τρώει τη μεγάλη φλασιά. Ο Talbot γυρνάει και του λέει ότι το αρχικό concept ήταν να βγει το κόμικ σε μεγάλο μέγεθος. Όλο το κόμικ έχει φτιαχτεί για μεγάλο μέγεθος. Απλώς μέχρι στιγμής δεν "έκατσαν" οι συγκυρίες... Έχουμε λοιπόν στα χέρια μας την μοναδική παγκοσμίως εκτύπωση του κόμικ στο "σωστό" μέγεθος... :blog7: Επιπρόσθετα υπάρχει και μια σελίδα (μεγάλο πλάνο, μέσα στο κόμικ, μέρος της ροής) η οποία δεν υπάρχει στο αμερικάνικο... Στο εξωτερικό υπάρχει και συνέχεια του κόμικ, ονόματι Heart of Empire. Για να ακριβολογούμε ένα δεύτερο mini-series που συμβαίνει μετά το The Adventures of Luther Arkwright και το οποίο μπορεί να διαβαστεί και ανεξάρτητα από αυτό εδώ (αν και δεν θα το πρότεινα, αφού έχει spoilers). Επίσης, στο site του Bryan Talbot, μπορείτε να βρείτε και το The Papist Affair που είναι και η πρώτη εμφάνιση του Λούθερ Αρκράιτ. : Να προσθέσω ότι η σειρά είναι αριθμημένη. 999 αντίτυπα και όποιος πρόλαβε, τον Κύριο οίδε.... Απόσπασμα από το Δελτίο Τύπου της Jemma ΥΓ και ένας εκδότης που (α) μας έστειλε δελτίο τύπου και (β) και σημαντικότερο μας έδωσε σκαναρισμένο το εξώφυλλο... και trust me τέτοιο θηρίο εξώφυλλου, δεν σκανάρεται εύκολα... θα ήθελε 4 scan (μιας και κανείς μας δεν έχει τόσο μεγάλο σκάνερ), θα ήθελε edit, θα ήθελε joins... not fun... not fun at all :lol3: --- Το μέλος germanicus πρόσθεσε ΕΔΩ: (σνιπ) Το 2005 μεταφέρθηκε ως audio drama σε 3 cd-ακια. 3 ώρες διάρκεια. Το σημείο κλειδί είναι πως τη φωνή του Αρκραϊτ την έκανε ο David Tennant. Εάν τυχόν δεν ξέρετε ποιος είναι ο David Tennant, αυτή εδώ είναι μια πολύ νόστιμη σαλάτα, και πιστεύω ότι η "βινεγκρετ" που περιγράφει κολλάει πολύ καλά σχεδόν σε οιαδήποτε σαλάτα μαρούλι+φρούτο.

Ο μεγάλος δημιουργός του ιαπωνικού τρόμου επιστρέφει στα ελληνικά με τέσσερις σοκαριστικές ιστορίες γεμάτες φρίκη, μακάβριο χιούμορ, αγωνία και συγκίνηση. «Πρόκειται να σας κάνω μια τρομακτική εξομολόγηση, γεμάτη παραφροσύνη και φρίκη. Δεν είναι μια ιστορία για άτομα με ευαίσθητα νεύρα ή προβλήματα υγείας. Όχι... Είναι πλήρως ακατάλληλη. Αν, παρ’ όλα αυτά, νιώσετε αδιαθεσία ή σας συμβεί κάτι απρόσμενο, ούτε εγώ ούτε οι επιμελητές φέρουμε καμία ευθύνη – σας προειδοποιήσαμε!!» Με αυτήν την εισαγωγή-προειδοποίηση, ο Χιντέσι Χίνο, ένας από τους σημαντικότερους μανγκάκα (δημιουργούς ιαπωνικών κόμικς) τρόμου, προετοιμάζει τον αναγνώστη για όσα ακολουθούν. Κι αυτή είναι μία από τις τέσσερις ιστορίες της πιο πρόσφατης έκδοσής του στην Ελλάδα, Καταραμένα Νανουρίσματα, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάιο από την Jemma Press, σε μετάφραση Τζίνας Βάγια και επιμέλεια Μυρτώς Τσελέντη. Μία χορταστική έκδοση άνω των 200 σελίδων που βυθίζει τον αναγνώστη στον αποκρουστικό, αλλά γοητευτικό κόσμο του δημιουργού. Σε αντίθεση με το προηγούμενο έργο του ίδιου καλλιτέχνη που κυκλοφόρησε στα ελληνικά πέρυσι, με τίτλο «Τρόμος! Η Κόρη της Κολάσεως», μία ολοκληρωμένη πολυσέλιδη ιστορία ανατριχίλας, εδώ έχουμε μια ανθολογία τεσσάρων σύντομων ιστοριών, η καθεμία από τις οποίες παρουσιάζει τις δικές της ιδιαιτερότητες, τόσο σε θεματολογία όσο και σε αφηγηματική δομή. Έχοντας πρωτοδημοσιευτεί σε αυτή τη μορφή το 1977 στην Ιαπωνία, η έκδοση περιλαμβάνει τις ιστορίες «Το Καταραμένο Νανούρισμα», «Εμβρυακή Μετάλλαξη – Το Μωρό Μου», «Το Τρένο Του Τρόμου» και «Η Παράξενη Ασθένεια Του Ζορόκου». Στην πρώτη ιστορία, ο ίδιος ο καλλιτέχνης εμφανίζεται σε πρωταγωνιστικό ρόλο, σε μια πρωτότυπη περίπτωση «μετα-αφήγησης», συγχέοντας σκόπιμα αυτοβιογραφικές αναφορές με στοιχεία γκροτέσκας μυθοπλασίας, αφήνοντας τον αναγνώστη να επιλέξει σε ποιο σημείο θα τοποθετήσει το όριο μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Κάνοντας λόγο για τα παιδικά του τραύματα, στα οποία ο Χίνο συχνά επιστρέφει για έμπνευση – και ίσως μιας μορφής λύτρωση – η επιμελήτρια της έκδοσης Μυρτώ Τσελέντη αναφέρει στο επίμετρο πως «[…]στα παιδικά του χρόνια που τον χάραξαν συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τόσο η πολύ περιπετειώδης και τραυματική μετατόπισή του από την Κίνα, όπου γεννήθηκε, στην Ιαπωνία, όσο και οι οικογενειακές σχέσεις με τη γιακούζα, την ιαπωνική μαφία[…]». Η ζωγραφική αισθητική των σχεδίων του, ειδικά στις πρώτες έγχρωμες σελίδες της ιστορίας, όπου το κόκκινο κυριαρχεί, ενισχύει την αίσθηση του γοτθικού τρόμου. Στην ιστορία «Εμβρυακή Μετάλλαξη – Το Μωρό Μου», μια δυσοίωνη και μακάβρια δυστοπική κωμωδία, ένας συγγραφέας τρόμου σκαρφίζεται μια ιστορία όπου «[…]ένα νεαρό ζευγάρι αποκτά ένα μωρό. Αλλά το μωρό είναι, τελικά, μια αποκρουστική σαύρα…» και τη μοιράζεται με την έγκυο σύζυγό του. Λίγο καιρό αργότερα, αυτή η εξωφρενική ιδέα γίνεται πραγματικότητα και η γυναίκα του φέρνει στον κόσμο ένα μικρό σαυράκι: ο πατέρας φρίττει και προσπαθεί να το ξεφορτωθεί, ενώ η γυναίκα του επιμένει ότι πρέπει να το μεγαλώσουν... Από την άλλη, στην ιστορία «Το Τρένο του Τρόμου», έχουμε μία ιστορία στην οποία ο τρόμος είναι αυτοσκοπός. Το αίσθημα του κυνηγημένου και η συνεχής αγωνία του πρωταγωνιστή μεταφέρονται στον αναγνώστη μέσα από τις διαρκείς ανατροπές που δεν του επιτρέπουν να ηρεμήσει, σαν να είναι επιβάτης σε ένα εφιαλτικό ταξίδι χωρίς στάση. Ο ίδιος ο Χίνο δηλώνει σε παλιότερη συνέντευξή του πως «Σκέφτομαι τον φόβο ως ψυχαγωγία, είναι η επιθυμία να ζήσεις κάτι τρομακτικό, όπως στο λούνα παρκ». Η τελευταία ιστορία, «Η Παράξενη Ασθένεια Του Ζορόκου», είναι και η πιο συγκινητική, ανοίγοντας με ωμό και σοκαριστικό τρόπο θέματα όπως η απόρριψη, η αλλοτρίωση, η αποξένωση. Πρόκειται για ένα έργο-σταθμό για τον ίδιο τον καλλιτέχνη, αφού για ακόμα μια φορά, πηγή έμπνευσης υπήρξε μια παιδική του ανάμνηση: όταν ξεκίνησε το σχολείο, οι δικοί του είχαν υποσχεθεί ότι θα του έπαιρναν κηρομπογιές. Περίμενε ένα κουτί 24 χρωμάτων, αλλά αντ’ αυτού πήρε μόνο 6 μέσα σε εφημερίδα. Ήταν πολύ φτωχοί για να ζητήσει παραπάνω, γι’ αυτό έκλαψε κρυφά. Αυτό το παιδικό βίωμα, το οποίο εκμυστηρεύτηκε σε συνέντευξή του στην ιαπωνική εφημερίδα «Nikkei» το 2020, ένα ανεκπλήρωτο όνειρο για «πολλά χρώματα», το φόρτωσε τελικά στον πρωταγωνιστή της τελευταίας ιστορίας του βιβλίου. Ο Ζορόκου, ένας νεαρός αγρότης με μια παράξενη ασθένεια που του προκαλεί όλο και περισσότερα εξανθήματα, δεν μπορεί να μιλήσει καλά και εκφράζεται μόνο με σχέδια. Απορρίπτεται από το χωριό και καταλήγει απομονωμένος στο δάσος. Παρά τη δυστυχία του, συνεχίζει να ονειρεύεται να ζωγραφίσει έναν κόσμο γεμάτο χρώμα. Και ίσως, τελικά, να τα καταφέρνει. Και το σχετικό link...

Πριν από ακριβώς έναν χρόνο παρουσιάζαμε στο Καρέ Καρέ την κυκλοφορία του προηγούμενου τεύχους του Hard Rock του Τάσου Μαραγκού (Tasmar). Γράφαμε τότε ότι «επί 17 ολόκληρα χρόνια ο Tasmar συνεχίζει να αφηγείται και να σχεδιάζει τις απολαυστικές περιπέτειες του Μάρκου. Και όπως φαίνεται, έχει να πει και να δείξει πολλά ακόμη». Όλα τα ωραία όμως κάποτε τελειώνουν. Και παρά την περσινή μας αισιοδοξία για πολλές ακόμα συνέχειες του Hard Rock, ο Τάσος Μαραγκός αποφάσισε να ολοκληρώσει τη σειρά με το 8ο τεύχος του Hard Rock Vol. 2 που κυκλοφόρησε πρόσφατα (εκδόσεις Jemma Press, 48 σελίδες). Και είναι ένα τεύχος γλυκό, έντονα συναισθηματικό, ερωτικό, χιουμοριστικό, συγκινητικό και με τη φιλική συμμετοχή του Θανάση Πετρόπουλου, της Έφης Θεοδωροπούλου, της Δανάης Κηλαηδόνη (Dani), της Γεωργίας Ζάχαρη, του Γιώργου Παπαηλιού και του Δημήτρη Κάσδαγλη σε μια υπέροχη Pin-Up Gallery. Όλα τα επεισόδια του πρώτου κύκλου της σειράς του Μαραγκού με τη ζωή του Μάρκου στη Σύρο κυκλοφορούν στον τόμο «Hard Rock – School, Drugs and Rock n’ Roll» (288 σελίδες εκ των οποίων οι 30 αδημοσίευτες), ενώ ο δεύτερος κύκλος αποτελείται από 8 τεύχη με την επόμενη φάση της ζωής του Μάρκου στην Αθήνα. Τη σειρά συμπληρώνουν και τα τρία τεύχη του spin off «Hard Porn», με ενήλικο, έντονα σεξουαλικό και αστείο περιεχόμενο. Είναι αλήθεια πως είναι λίγο στενόχωρο να τελειώνει μια φανταστική σειρά έπειτα από σχεδόν δύο δεκαετίες. Οι χαρακτήρες της, ο Μάρκος (με κάποια αυτοβιογραφικά στοιχεία του δημιουργού του…), ο Γόγος, ο πρόωρα χαμένος Ραμόν, η Στέλλα, η κυρία Αμαροπούλου, μας είναι πλέον τόσο οικείοι που θα μας λείψουν. Από την άλλη ωστόσο, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε ένα ευφυώς φιλοτεχνημένο και δεξιοτεχνικά ολοκληρωμένο έργο για τη ζωή των νέων παιδιών στην Ελλάδα στα τέλη του 20ού και στις αρχές του 21ου αιώνα. Είναι σίγουρο πως οι αναγνώστες του Hard Rock δεν θα ξεχάσουν ποτέ τον Μάρκο και τους φίλους του. Κι από τα πολλά που θα έχουν να θυμούνται θα είναι σίγουρα η εικόνα του πρωταγωνιστή να βαδίζει στην οδό «Ούγκο Πράττιου» δίπλα στο εύστοχο γκράφιτι «FAK YOUR GOVERMENT»! Και το σχετικό link...

Τα Μυστήρια Πράματα του Θανάση Πετρόπουλου ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2018, στο socomic.gr, και ολοκληρώθηκε τον Απρίλη του επόμενου χρόνου. Το κόμικ ανήκει στο είδος του υπερφυσικού τρόμου. Πρωταγωνιστές είναι ο Φιλήμων Καρτέρης και ο Σερ Ζάκαρυ Νίκολσον -Έλληνας ακαδημαϊκός και Ιρλανδός περιηγητής αντίστοιχα-, οι οποίοι σαν άλλοι πράκτορες του BPRD, τα βάζουν με καταχθόνια πλάσματα στην ελληνική ύπαιθρο του 19ου αιώνα. Η φυσική μορφή του κόμικ, από τις εκδόσεις Jemma Press, περιλαμβάνει δύο ιστορίες από τις τρεις που έχουν δημοσιευτεί στην πλατφόρμα. Για εμένα προσωπικά ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη το γεγονός ότι ο Πετρόπουλος έκανε κάτι τελείως έξω από αυτά που τον έχουμε συνηθίσει. Μπορεί το σχέδιό του να μην προϊδεάζει για horror, αλλά το έχει τροποποιήσει αρκετά ώστε -τουλάχιστον για εμένα- να εξυπηρετεί το σενάριο, ακόμη και στις πιο gory στιγμές του. Το δυνατό σημείο βεβαια είναι σενάριο. Εξαιρετικά ενδιαφέρον. Το ελληνικό φολκλόρ είναι πλούσιο και ανεκμετάλλευτο και ο Πετρόπουλος το διαχειρίζεται πολύ καλά. Οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι συμπαθέστατοι και έχουν χημεία, αν μπορεί να ειπωθεί αυτό για ένα κόμικ. Και μέσα σ' όλα δε λείπει το χιούμορ, προερχόμενο κυρίως από την φλεγματική ιδιοσυγκρασία του Νίκολσον. Η έκδοση είναι απλή αλλά καλαίσθητη και περιέχει επίσης pin-ups από τους Αγγελική Σαλαμαλίκη, Δημήτρη Καμένο, Αλέξια Οθωναίου, PanPan, Έφη Θεοδωροπούλου, Γιάννη Ρουμπούλια, Δήμητρα Αδαμοπούλου και Δημήτρη Κάσδαγλη. Συνολικά, θα έλεγα ότι είναι ένα απρόσμενα διασκεδαστικό τομάκι. Ίσως «λίγο», αλλά που αξίζει να διαβάσουν όσοι αρέσκονται σε τέτοιες θεματολογίες. +.||.+ Παρουσίαση του webcomic Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους germanicus & albertus magnus.