Jump to content

MORIBUS

Honored
  • Content Count

    135
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by MORIBUS

  1. MORIBUS

    EPIFANY

    Στις 20 Μάρτη, το Epifany #3 θα βρίσκεται σε σημεία πώλησης στην υπόλοιπη Ελλάδα..!!
  2. MORIBUS

    EPIFANY

    Μόνο δύο επισημάνσεις σε αυτήν την λεπτομερή και εμπεριστατωμένη κριτική: 1) Οι μισές ιστορίες του Epifany είναι αυτοτελείς μέσα στο ευρύτερο πλάισιό τους. Μόνο o Κέιν, ο Talos και το Grrrowl είναι ουσιαστικά συνεχόμενες και εν μέρει και το Old man time. 2) To να βγάλεις σε ευρεία διάθεση αυτό που λες "θεματική ανθολογία" ισοδυναμεί με το να ανοίξεις στην εμπόλεμη Συρία κινέζικο εστιατόριο που να έχει μόνο ένα πιάτο: κοκκινιστό φίδι. Μ΄ άλλα λόγια να τυπώσεις σε χιλιάδες αντίτυπα κάτι που θα ενδιαφερθούν να αγοράσουν μια ντουζίνα άνθρωποι! Ευχαριστώ πολύ για τη στήριξη!
  3. MORIBUS

    EPIFANY

    Μια μόνο διόρθωση στη συγκεκριμένη δήλωση. Εξ΄ αιτίας παρεξηγήσεων και covid επιπλοκών, το δεύτερο τεύχος θα κυκλοφορήσει στην υπόλοιπη Ελλάδα, οριστικά, στις 7 Νοέμβρη! Ελπίζω στην κατανόηση όλων!
  4. Επειδή συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτησή σου ότι η σειρά πιθανότατα θα πουλούσε και τριπλάσια αν εκδιδόταν σε τομίδιο, θα προσπαθήσω να σου αναλύσω το σκεπτικό μας. Για μένα, ο φυσικός χώρος των κόμικς είναι τα περίπτερα, ή οι πάγκοι, ή τα ψιλικατζίδικα αν προτιμάς. Έτσι μπορούν να ανανεωθούν οι αναγνώστες, ή μάλλον, για να το πω πιο σωστά, γι΄ αυτό δεν ανανεώνονται οι αναγνώστες, επειδή τα κόμικς αποχώρησαν από τα περίπτερα. Η προσπάθειά μας, σαν εκδοτική, είναι να προσπαθήσουμε να βρούμε, με κόπο και χρήμα φυσικά, ποια μορφή, μέγεθος και τύπος κόμικ θα μπορούσε να ευδοκιμήσει εκεί και ανάλογα να προσαρμοστούμε. Οι Λήσταρχοι έκαναν το σχεδόν ακατόρθωτο: επιβίωσαν στο περίπτερο, παρ΄ ότι ούτε οι οικονομικές δυνατότητές μας ήταν απεριόριστες, ούτε υπήρξε οποιαδήποτε σοβαρή στήριξη από δημοσιογραφικούς φορείς. Παραδόξως, με αυτήν τη σειρά ξύπνησε σε πολλούς αναγνώστες σε όλη την Ελλάδα η μανία συμπλήρωσης των τευχών, στοιχείο που δημιουργεί τους συλλέκτες, είδος απαραίτητο για την ευρωστία του μέσου παγκοσμίως. Ξέρω ότι πάγια τακτική πλέον στις ΗΠΑ είναι η προγραμματισμένη μεταφορά σε συγκεντρωτικούς τόμους οποιασδήποτε δουλειάς σε καρφίτσα υπερβαίνει ένα μίνιμουμ αριθμό πωλήσεων. Αυτή η τακτική είναι, κατά τη γνώμη μου, αρκούντως καταστροφική, αφού ο αναγνώστης αγνοεί την καρφίτσα περιμένοντας τον τόμο. Και η συρρίκνωση της βιομηχανίας τους καλά κρατεί. Πιστεύω πως μια σειρά με μακρόχρονη ιστορία και οπαδούς πρέπει να συγκεντρώνεται εν τέλει σε τόμο, όμως οι Λήσταρχοι έχουν πολύ δρόμο ακόμη να διανύσουν για να φτάσουν σε αυτό το στάτους. Ο κόσμος ακόμη αναζητεί τα τευχάκια των Ληστάρχων, τα απλώνει στο κρεβάτι και τα φωτογραφίζει και αυτή είναι μια κρυφή απόλαυση που η νέα μόδα του βιβλιοπωλείου μας την έχει στερήσει. Σ΄ευχαριστώ πολύ για τη στήριξη!
  5. Είναι κάτι που αναπόφευκτα θα γίνει, αλλά στο πολύ-πολύ μακρυνό μέλλον!!
  6. MORIBUS

    EPIFANY

    Λίγη υπομονή, στην υπόλοιπη Ελλάδα, εκτός Αττικής, θα πάει κατά τις 25 Οκτώβρη..!
  7. Από το 1976, αρχικά με το Μάστερ Κουνγκ-φου, και μέχρι και τις αρχές περίπου του 1979 τα κόμικς του Καμπανά είχαν αξιοπρεπή μετάφραση. Επειδή όμως δεν υπήρχε επιμέλεια κειμένου, τα πολλά λάθη της στοιχειοθέτησης, που κανείς δεν έμπαινε στον κόπο να διορθώσει, χάλαγαν την όλη εικόνα. Προς το τέλος (αρχές '90) το Σπάιντερ-Μαν και το Κάπταιν Αμέρικα ευτύχησαν να αποκτήσουν μια καλή μεταφράστρια. Αυτό όμως κράτησε για λίγους μήνες μόνο. Οι μεταφράσεις του Χιόνη στον Ψαρόπουλο ήταν εξαιρετικές. Ο Ταρζάν του Δραγούνη επίσης είχε πολύ καλές μεταφράσεις. Επαναλαμβάνω, το θέμα το είχε ο Καμπανάς, όχι συνολικά οι εκδότες. Ο Ανεμοδουράς π.χ. ήταν πάντα σωστός, το ίδιο και αυτοί στο Αγόρι. Το Ποπάυ ήταν μια χαρά. Ο Τερζόπουλος κορυφαίος όλων. Ακόμη και στα αμερικανικά στριπς στο Βέλος, που ήταν τα πιο δυσκολομετάφραστα, προσπάθησε να κάνει καλή δουλειά. Και ο Μονόκερως επίσης ήταν προσεκτικός στις μεταφράσεις. Ακόμη και τα πολεμικά του Πάγκαλου ήταν μια χαρά!
  8. Παιδιά, οι μεταφράσεις του Καμπανά δεν έγιναν κακές ξαφνικά. Ήταν σχεδόν πάντα από κακές έως μέτριες (και το 70 και το 80 και το 90, δε φταίει η εποχή) όπως κακές ήταν οι εκδόσεις του σε όλους τους τομείς. Καλοί μεταφραστές υπήρχαν πάντα, όπως και καλοί γραφίστες, όμως ο Καμπανάς είτε δεν είχε διάθεση να πληρώσει εξειδικευμένους ανθρώπους, ή όταν κατά τύχη του συνέβαινε ένας τέτοιος, τον ξεζούμιζε βάζοντάς τον να κάνει τα πάντα μόνος του (Ισαάκ)! Όσον αφορά στα Μάρβελ, ο Καμπανάς ξεκίνησε με έναν αρκετά καλό μεταφραστή το 1976, ο οποίος όμως αποχώρησε στα μέσα του 1979 και ο διάδοχός του ήταν κακός. Όταν επανήλθε, με το μικρό Σπάιντερμαν, τις μεταφράσεις ανέλαβε κάποιος επίσης κακός μεταφραστής, που ενδεχομένως να ήταν και ο προηγούμενος, ο οποίος με τα χρόνια και τα τεύχη σιγά-σιγά βελτιώθηκε σε σημείο του να γίνει επαρκής. Όταν όμως και αυτός αποχώρησε, το 1988 περίπου, ο επόμενος, με το όνομα Παναγιώτης Κουσουλάκος, ήταν φριχτός, εως ότου, προς το τέλος των εκδόσεων και μετά από δραματικές διαμαρτυρίες μεταξύ των αναγνωστών να προσλάβουν μια καλή μεταφράστρια που πρόλαβε να κλείσει και τη σειρά. Για να μην κατηγορούμε πάντως μόνο τον Καμπανά και στη Μαμούθ, όταν έχασαν τον πρώτο καλό μεταφραστή τους, προσέλαβαν κάποιον με το όνομα Βασίλης Βλάχος ο οποίος συναγωνιζόταν τον Κουσουλάκο για το ποιος είναι ο χειρότερος! Το πρόβλημα και των δύο εκδοτών ήταν ότι δεν υπήρχε editing και δεν τους ενδιέφερε καθόλου να έχουν στις εκδόσεις τους των Μάρβελ.
  9. Να λοιπόν και η σειρά που γέννησε το καταπληκτικό Lanfeust Magazine (μας άφησε και αυτό χρόνους) στα ελληνικά! Και σε τι έκδοση! Μπράβο, Λέσχη, εντυπωσιακό αποτέλεσμα..! Για όσους δεν διάβασαν τους προλαλήσαντες, πρόκειται για μια Sword and Sorcery Comedy, με έντονα ψευδο-ερωτικά στοιχεία και προσεγμένα, λεπτομερικά πάνελς στα πλαίσια της σχολής που πρεσβεύει. Η σειρά έκανε μεγάλα νούμερα στις γαλλόφωνες χώρες και, εκτός των άλλων, προβάλλει σαν ένα ενδιαφέρον πείραμα του τι αντίκτυπο μπορεί να έχει το 2020 μια σειρά που εκφράζει δραματικά την εποχή της με ό,τι πιο προκλητικό για τα politically correct αντανακλαστικά μας! (Ακόμη και το εξώφυλλο θα το απέρριπταν αξιοσέβαστοι οίκοι του σήμερα..!) Όσο για το καθεαυτού περιεχόμενο, το πρώτο τεύχος είναι χορταστικό σε σενάριο και είκόνα και αποπνεέι τις πρώτες απόπειρες μίξης των σχολών, καθώς κάποια στοιχεία αμερικανικής σχολής είναι ορατά στα πάνελς. Αντίστροφη διαδικασία είχε ξεκινήσει την ίδια εποχή καί στις ΗΠΑ με ενσωμάτωση ευρωπαικών και μάνγκα αφηγηματικών στοιχείων σε παραδοσιακούς τίτλους. Καλή τύχη λοιπόν στο Λανφέστ! Σίγουρα την αξίζει και πιστεύω θα την έχει..!
  10. MORIBUS

    EPIFANY

    Και το Κεντρί..!
  11. MORIBUS

    EPIFANY

    Υπολογίζουμε περί τα μέσα Γενάρη..!
  12. Υπάρχει στο Solaris και στο Αλφειός (Αμφότερα στο κέντρο!) Ή έλα απ΄ευθείας από μας: Υμηττού 56, Παγκράτι.
  13. Εντέξει, Γιώργο, θα σου λύσω την απορία! Ναι, τα περίπτερα βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία, γενικώς το χαρτί είναι σε παρακμή, το πρακτορείο είαι ένα, και ως μονοπωλειακός φορέας δεν ελέγχεται τι κάνει! Όμως: Τα κόμικς είναι παιδί του περιπτέρου! Το βιβλιοπωλείο τα περιχαρακώνει, τα απομακρύνει από την πηγή βάσης του, ουσιαστικά τα σκοτώνει! Αν θέλουμε να τα αναγεννήσουμε σε μια περίοδο που τα έντυπα δεν πνίγουν, ως αποτέλεσμα της κρίσης, το περίπτερο, πρέπει να το δοκιμάσουμε ξανά το κιόσκι, ή έστω το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς! Μ΄ άλλα λόγια, να κάνουμε το μέσον ξανά εύκολα προσβάσιμο! Αλλιώς αντίο οριστικά! Θα τα λέμε δυο φορές το χρόνο στα δύο-τρία κονβένσιονς, όπου στριμώχνονται οι πάντες για να σώσουν τη χρονιά. Τα πράγματα είναι απλά: Ή περίπτερο, ή θάνατος! (Και, ναι, τα νούμερα ήταν απολύτως ενθαρρυντικά!)
  14. Φίλε, ευχαριστόυμε πολύ για τις επισημάνσεις! Τα διορθώσαμε όλα!! (Όταν δεν είναι χαρτί, γίνεσαι -κακώς- λιγότερο επιμελής!)
  15. Λοιπόν, παιδιά, μόλις μπήκαμε στην πλατφόρμα χρηματοδότησης indiegogo! Το κόμικ θα είναι στα αγγλικά, με τον τίλτο Brigands! Ελπίζουμε στην ευγενή συμμετοχή σας για να το κάνουμε πραγματικότητα... https://igg.me/at/brigandscomic/x/18138264
  16. Μια παρέμβαση εδώ, όσον αφορά στις αποδόσεις των ονομάτων των Σούπερήρώων και των Σούπερκακών. Αυτά τα ονοματα, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να μεταφράζονται γιατί δεν είναι επίθετα, των οποίων η σημασία χάνεται στο χρόνο, αλλά περιγράφουν τη φυσιολογία ή τις δυνάμεις- ικανότητες του χαρακτήρα. Δε θα μεταφράζαμε τον Summers, φυσικά ως Καλοκαιρίδη ή κάτι παρόμοιο, εκτός αν θέλαμε να τον διακομωδήσουμε, όμως το Cyclops θα ήταν τουλάχιστον άτοπο αν το αφήναμε αμετάφραστο. Όσον αφορά στον Wolverine, πριν του αποδοθεί επισήμως το Αδηφάγος, παλιό βιβλίο ζωολογίας τον ανέφερε ως Λυκίσκο (που άλλωστε είναι και η ακριβής μετάγραση του όρου). Αυτό βέβαια θα τον συνέχεε με το συστατικό της μπύρας, οπότε ο μεταφραστής επέλεξε το Λυκομάτης, που παρέπεμπε στο Γερακομάτης του Hawkeye, μια επιλογή αρκετά καλή. Οι Γάλλοι π.χ. της LUG τον μετέφραζαν, ακόμη πιο άστοχα, ως Serval, που είναι αιλουροειδές και ουδεμία σχέση έχει με τον αρκουδόμορφο στην καλύτερη περίπτωση Wolverine.
  17. Όπως και αναφέρθηκε παραπάνω, ιστορία "Το νυχτοκάματο του τρόμου" ανήκει στη μάνγκα σχολή και φιλοξενείται στο τρίτο τεύχος! Οπότε το θέμα που συζητάτε απλά δεν υπάρχει...! Ευχαριστώ...!
  18. Συγγνώμη, αλλά διαβάζοντας το απίστευτο με την επίσκεψη του πεντοχίλιαρου στο βυζαντινό μουσείο, με τη συνοδία μάλιστα των δύο Ιταλών καλλιτεχνών, θα πω την αμαρτία μου, αλλά προσπάθησα να δω λίγο καλύτερα τις φωτογραφίες τους...ειδικά της κοπέλας. Τουλάχιστον περιορίζουν το φτηνό αυτό δωράκι σε ένα μόνο άτομο...χμμμμμ...
  19. Παιδιά, να πω κι εγώ πως νοιώθω υπέροχα σε αυτήν τη συνεργασία με έναν καλλιτέχνη που δεν είναι μόνο τρομακτικά ταλαντούχος, αλλά και αδιανόητα επιμελής! Ναι, Νίκο, ο Τζανακάρης είναι πολύτιμος, όπως και δυο-τρεις ακόμη πηγές. Σε κάθε περίπτωση, η αναβίωση της εποχής γίνεται με μεγάλη προσοχή, αφού το θέμα προέρχεται από τη ζωντανή ιστορία της Ελλάδας και με τέτοια θέματα δε μπορείς να παίζεις! Ελπίζω πως το αποτέλεσμα θα δικαιώσει την προσμονή,,,!
  20. MORIBUS

    ΠΟΠΑΫ

    Φίλε, όλες οι ι στορίες που ανέβασες είναι του Μπαντ Σάγκεντορφ. Οι ιστορίες του ποστ σου 222 είναι του Μπέλα Ζάμπολι!
  21. Παιδιά, τον λένε Σανγκ-Τσι κι όχι Τσανγκ-Σι, όπως τον παρέφρασε ο αρχικός, αρκετά καλός, μεταφραστής του Καμπανά!
  22. Κατ΄ αρχήν, αυτή η σειρά είναι αξιόλογη και αξίζει κανείς να την ακολουθεί. Μόνο ένα παράπονο. Δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι η νοσταλγία είναι ένα τρομερά δυνατό συναίσθημα και να καταλαβαίνω εν μέρει το σκεπτικό του Ανεμοδουρα Jr., όμως το "...και οι άλλοι" στον τίτλο που παραπέμπει στα Ντύλαν Ντογκ και Τεξ Γουίλερ, ακούγεται μάλλον προσβλητικό για δυο σειρές που, κατά τη γνώμη μου, είναι αρκετα σπουδαιότερες του Νο στην ιστορία των ιταλικών mainstream κόμικς. Ειδικά ο Ντογκ, που μαζί με τον αξεπέραστο πρωταθλητή Ντιαμπολίκ, αποτελούν την αφρόκρεμα αυτών των κόμικς, είναι εντελώς άδικο να αναφέρεται ως ο ένας εκ των δύο "άλλων" σε αυτό το περιοδικό. Εδώ βέβαια ο Λεωκράτης επηρεάστηκε από τον τίτλο του πονήματος των Παπαδάκη και Νικολαίδη και το προσάρμοσε στη σειρά χωρίς μάλλον να το πολυσκεφτεί, όμως θα έπρεπε να εξετάσει και λίγο την ιστορία και την παρακαταθήκη αυτών των "άλλων" στα οποία αναφέρεται. Ούτως ή άλλως -ώπα, να, το είπα κι εγώ!- το "...και οι άλλοι" δεν είναι καθόλου απαραίτητο, αφού τα λογότυπα των δευτερευόντων σειρών κοσμούν και τα δύο εξώφυλλα. Αρκετά όμως με αυτό το παράπονο, η σειρά είναι καλη, γεμίζει με την ιδιαίτερη παρουσία της τα περίπτερα και της εύχομαι να τα εκατοστήσει!
  23. Μόνο μια διευκρίνηση για τον καλλιτέχνη του πρώτου τεύχους της σειράς της IDW που ονομάζεται Bruce Ozella και θα ήταν καλό να ξεκινήσει αναφέρεται -κάνει και το τέταρτο τεύχος-, όπως και ο Langridge, στην ελληνική έκδοση. Αυτός λοιπόν ο Οζέλα ξεπατίκωσε στην εντέλεια το σκίτσο του Segar με αποτέλεσμα να νομίζει κανείς πως πρόκειται για χρωματισμένες ανατυπώσεις του ορίτζιναλ στριπ! Μόνο η έλλειψη των συνδετικών-επαναληπτικών πάνελ σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. Δεν πρόκειται για μια σούπερ σειρά, όμως και μόνο ο σεβασμός με τον οποίον αντιμετωπίζει τους καταπληκτικούς αυτούς χαρακτήρες είναι αξιος επαίνου. Όσο για την ποιότητα της ελληνικής έκδοσης, υπάρχουν μόνο αντιρρήσεις στο μέγεθος και το πάχος του χαρτιού. Η ελληνική συνταγή της λιτότητας στο απόλυτο μεγαλείο της!
  24. Επειδή πρόσφατα βρήκα τα μεγάλου μεγέθους Τζόννυ Λόγκαν, τα οποία ήταν και τα μοναδικά που μου έλειπαν, ανακάλυψα ότι ως δευτερεύουσα ιστορία φιλοξενούσαν το φοβερό ισπανικό στριπ Las Trillizas, δημιουργία ενός από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της μεγάλης ισπανική σχολής, του Jaime Rumeu, ο οποίος υπογράφει το κόμικ αυτό ως Homero. Αυτή η σχολή - Romero, Maroto κ.λπ.- άφησε ιστορία για τον ιδιαίτερα σέξυ τρόπο που απεικόνιζε τις γυναίκες και ειδικά τα μαλιά τους, επηρεάζοντας ακόμη και τους αμερικανούς. Το στριπ σήμερα δείχνει μάλλον ξεπερασμένο, αλλά οι γυναικείες φιγούρες του Rumeu παραμένουν κλασικές. Αποτελούσε πρωτοπορία για την εποχή ένα ενήλικο στριπ σε ένα παραδοσιακό εκδοτικό οίκο όπως ο Ανεμοδουράς, άλλα ούτως ή άλλως και ο Τζόννυ Λόγκαν ήταν από μόνο του ένα προχωρημένο κόμικ. Οπότε η παρέα των υπερσέξυ Trillizas του πήγαινε γάντι!
  25. Λίγο misplaced, αλλά ήθελα να το μοιραστώ. Ξέρουμε ότι ο Παύλος Λευτέρης Σερπιέρης, όπως ομολόγησε ο Ίδιος, δημιούργησε την Ντρουούνα του σύμφωνα με τα σωματικά πρότυπα της Βαλερί Καπρίσκι. Για τον φίλο Μανάρα, ιδέα δεν είχα ποια τύπισσα λάτρευε και αναπαρέστησε -με παραλλαγές- στα δεκάδες κόμικς του, ώσπου, τυχαία, πριν από κάτι μήνες έπεσα πάνω σε μια ξεχασμένη ταινία του Πολάνσκι που λέγεται "che" (την προέβαλε το Ε)! Εκεί λοιπόν, πρωταγωνιστεί η γυναίκα που άλλαξε την καλλιτεχνική ζωή του Μανάρα! Sydne Rome ονομάζεται, είναι μια ατάλαντη αμερικανίδα σταρλετίτσα που ξεβράστηκε στην Ιταλία, αλλά οι σωματικές της αρετές και οι απίθανα αθώες εκφράσεις της, κόβω το κεφάλι μου, έκαναν σούπα τα μυαλά του Ιταλού κομιξά! Ψάξτε το και θα καταλάβετε τι εννοώ!! (Μη σας τα δίνω κι όλα στο πιάτο...!) (Τώρα, αν κάποιος άλλος έχει προλάβει και το ΄χει γράψει πριν από μένα, τότε τι να κάνουμε...greekcomics είναι αυτό, ποτέ δεν μπορείς να είσαι ασφαλής!)
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.