Jump to content
Νέος Διαγωνισμός!! Δηλώστε συμμετοχή για ένα graphic novel ASSASINS CREED της Anubis!

MORIBUS

Honored
  • Content Count

    124
  • Joined

  • Last visited

  • Points

    109 [ Donate ]

Community Reputation

1,394 Good

1 Follower

About MORIBUS

  • Rank
    Ακόμα στο εξώφυλλο
  • Birthday 11/28/1968

Profile Information

  • City
    ΑΘΗΝΑ
  • Country
    Greece

Recent Profile Visitors

499 profile views
  1. Υπάρχει στο Solaris και στο Αλφειός (Αμφότερα στο κέντρο!) Ή έλα απ΄ευθείας από μας: Υμηττού 56, Παγκράτι.
  2. Εντέξει, Γιώργο, θα σου λύσω την απορία! Ναι, τα περίπτερα βρίσκονται σε φθίνουσα πορεία, γενικώς το χαρτί είναι σε παρακμή, το πρακτορείο είαι ένα, και ως μονοπωλειακός φορέας δεν ελέγχεται τι κάνει! Όμως: Τα κόμικς είναι παιδί του περιπτέρου! Το βιβλιοπωλείο τα περιχαρακώνει, τα απομακρύνει από την πηγή βάσης του, ουσιαστικά τα σκοτώνει! Αν θέλουμε να τα αναγεννήσουμε σε μια περίοδο που τα έντυπα δεν πνίγουν, ως αποτέλεσμα της κρίσης, το περίπτερο, πρέπει να το δοκιμάσουμε ξανά το κιόσκι, ή έστω το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς! Μ΄ άλλα λόγια, να κάνουμε το μέσον ξανά εύκολα προσβάσιμο! Αλλιώς αντίο οριστικά! Θα τα λέμε δυο φορές το χρόνο στα δύο-τρία κονβένσιονς, όπου στριμώχνονται οι πάντες για να σώσουν τη χρονιά. Τα πράγματα είναι απλά: Ή περίπτερο, ή θάνατος! (Και, ναι, τα νούμερα ήταν απολύτως ενθαρρυντικά!)
  3. Φίλε, ευχαριστόυμε πολύ για τις επισημάνσεις! Τα διορθώσαμε όλα!! (Όταν δεν είναι χαρτί, γίνεσαι -κακώς- λιγότερο επιμελής!)
  4. Λοιπόν, παιδιά, μόλις μπήκαμε στην πλατφόρμα χρηματοδότησης indiegogo! Το κόμικ θα είναι στα αγγλικά, με τον τίλτο Brigands! Ελπίζουμε στην ευγενή συμμετοχή σας για να το κάνουμε πραγματικότητα... https://igg.me/at/brigandscomic/x/18138264
  5. Μια παρέμβαση εδώ, όσον αφορά στις αποδόσεις των ονομάτων των Σούπερήρώων και των Σούπερκακών. Αυτά τα ονοματα, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να μεταφράζονται γιατί δεν είναι επίθετα, των οποίων η σημασία χάνεται στο χρόνο, αλλά περιγράφουν τη φυσιολογία ή τις δυνάμεις- ικανότητες του χαρακτήρα. Δε θα μεταφράζαμε τον Summers, φυσικά ως Καλοκαιρίδη ή κάτι παρόμοιο, εκτός αν θέλαμε να τον διακομωδήσουμε, όμως το Cyclops θα ήταν τουλάχιστον άτοπο αν το αφήναμε αμετάφραστο. Όσον αφορά στον Wolverine, πριν του αποδοθεί επισήμως το Αδηφάγος, παλιό βιβλίο ζωολογίας τον ανέφερε ως Λυκίσκο (που άλλωστε είναι και η ακριβής μετάγραση του όρου). Αυτό βέβαια θα τον συνέχεε με το συστατικό της μπύρας, οπότε ο μεταφραστής επέλεξε το Λυκομάτης, που παρέπεμπε στο Γερακομάτης του Hawkeye, μια επιλογή αρκετά καλή. Οι Γάλλοι π.χ. της LUG τον μετέφραζαν, ακόμη πιο άστοχα, ως Serval, που είναι αιλουροειδές και ουδεμία σχέση έχει με τον αρκουδόμορφο στην καλύτερη περίπτωση Wolverine.
  6. Όπως και αναφέρθηκε παραπάνω, ιστορία "Το νυχτοκάματο του τρόμου" ανήκει στη μάνγκα σχολή και φιλοξενείται στο τρίτο τεύχος! Οπότε το θέμα που συζητάτε απλά δεν υπάρχει...! Ευχαριστώ...!
  7. Συγγνώμη, αλλά διαβάζοντας το απίστευτο με την επίσκεψη του πεντοχίλιαρου στο βυζαντινό μουσείο, με τη συνοδία μάλιστα των δύο Ιταλών καλλιτεχνών, θα πω την αμαρτία μου, αλλά προσπάθησα να δω λίγο καλύτερα τις φωτογραφίες τους...ειδικά της κοπέλας. Τουλάχιστον περιορίζουν το φτηνό αυτό δωράκι σε ένα μόνο άτομο...χμμμμμ...
  8. Παιδιά, να πω κι εγώ πως νοιώθω υπέροχα σε αυτήν τη συνεργασία με έναν καλλιτέχνη που δεν είναι μόνο τρομακτικά ταλαντούχος, αλλά και αδιανόητα επιμελής! Ναι, Νίκο, ο Τζανακάρης είναι πολύτιμος, όπως και δυο-τρεις ακόμη πηγές. Σε κάθε περίπτωση, η αναβίωση της εποχής γίνεται με μεγάλη προσοχή, αφού το θέμα προέρχεται από τη ζωντανή ιστορία της Ελλάδας και με τέτοια θέματα δε μπορείς να παίζεις! Ελπίζω πως το αποτέλεσμα θα δικαιώσει την προσμονή,,,!
  9. MORIBUS

    ΠΟΠΑΫ

    Φίλε, όλες οι ι στορίες που ανέβασες είναι του Μπαντ Σάγκεντορφ. Οι ιστορίες του ποστ σου 222 είναι του Μπέλα Ζάμπολι!
  10. Παιδιά, τον λένε Σανγκ-Τσι κι όχι Τσανγκ-Σι, όπως τον παρέφρασε ο αρχικός, αρκετά καλός, μεταφραστής του Καμπανά!
  11. Κατ΄ αρχήν, αυτή η σειρά είναι αξιόλογη και αξίζει κανείς να την ακολουθεί. Μόνο ένα παράπονο. Δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι η νοσταλγία είναι ένα τρομερά δυνατό συναίσθημα και να καταλαβαίνω εν μέρει το σκεπτικό του Ανεμοδουρα Jr., όμως το "...και οι άλλοι" στον τίτλο που παραπέμπει στα Ντύλαν Ντογκ και Τεξ Γουίλερ, ακούγεται μάλλον προσβλητικό για δυο σειρές που, κατά τη γνώμη μου, είναι αρκετα σπουδαιότερες του Νο στην ιστορία των ιταλικών mainstream κόμικς. Ειδικά ο Ντογκ, που μαζί με τον αξεπέραστο πρωταθλητή Ντιαμπολίκ, αποτελούν την αφρόκρεμα αυτών των κόμικς, είναι εντελώς άδικο να αναφέρεται ως ο ένας εκ των δύο "άλλων" σε αυτό το περιοδικό. Εδώ βέβαια ο Λεωκράτης επηρεάστηκε από τον τίτλο του πονήματος των Παπαδάκη και Νικολαίδη και το προσάρμοσε στη σειρά χωρίς μάλλον να το πολυσκεφτεί, όμως θα έπρεπε να εξετάσει και λίγο την ιστορία και την παρακαταθήκη αυτών των "άλλων" στα οποία αναφέρεται. Ούτως ή άλλως -ώπα, να, το είπα κι εγώ!- το "...και οι άλλοι" δεν είναι καθόλου απαραίτητο, αφού τα λογότυπα των δευτερευόντων σειρών κοσμούν και τα δύο εξώφυλλα. Αρκετά όμως με αυτό το παράπονο, η σειρά είναι καλη, γεμίζει με την ιδιαίτερη παρουσία της τα περίπτερα και της εύχομαι να τα εκατοστήσει!
  12. MORIBUS

    ΠΟΠΑΫ

    Μόνο μια διευκρίνηση για τον καλλιτέχνη του πρώτου τεύχους της σειράς της IDW που ονομάζεται Bruce Ozella και θα ήταν καλό να ξεκινήσει αναφέρεται -κάνει και το τέταρτο τεύχος-, όπως και ο Langridge, στην ελληνική έκδοση. Αυτός λοιπόν ο Οζέλα ξεπατίκωσε στην εντέλεια το σκίτσο του Segar με αποτέλεσμα να νομίζει κανείς πως πρόκειται για χρωματισμένες ανατυπώσεις του ορίτζιναλ στριπ! Μόνο η έλλειψη των συνδετικών-επαναληπτικών πάνελ σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. Δεν πρόκειται για μια σούπερ σειρά, όμως και μόνο ο σεβασμός με τον οποίον αντιμετωπίζει τους καταπληκτικούς αυτούς χαρακτήρες είναι αξιος επαίνου. Όσο για την ποιότητα της ελληνικής έκδοσης, υπάρχουν μόνο αντιρρήσεις στο μέγεθος και το πάχος του χαρτιού. Η ελληνική συνταγή της λιτότητας στο απόλυτο μεγαλείο της!
  13. Επειδή πρόσφατα βρήκα τα μεγάλου μεγέθους Τζόννυ Λόγκαν, τα οποία ήταν και τα μοναδικά που μου έλειπαν, ανακάλυψα ότι ως δευτερεύουσα ιστορία φιλοξενούσαν το φοβερό ισπανικό στριπ Las Trillizas, δημιουργία ενός από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της μεγάλης ισπανική σχολής, του Jaime Rumeu, ο οποίος υπογράφει το κόμικ αυτό ως Homero. Αυτή η σχολή - Romero, Maroto κ.λπ.- άφησε ιστορία για τον ιδιαίτερα σέξυ τρόπο που απεικόνιζε τις γυναίκες και ειδικά τα μαλιά τους, επηρεάζοντας ακόμη και τους αμερικανούς. Το στριπ σήμερα δείχνει μάλλον ξεπερασμένο, αλλά οι γυναικείες φιγούρες του Rumeu παραμένουν κλασικές. Αποτελούσε πρωτοπορία για την εποχή ένα ενήλικο στριπ σε ένα παραδοσιακό εκδοτικό οίκο όπως ο Ανεμοδουράς, άλλα ούτως ή άλλως και ο Τζόννυ Λόγκαν ήταν από μόνο του ένα προχωρημένο κόμικ. Οπότε η παρέα των υπερσέξυ Trillizas του πήγαινε γάντι!
  14. Λίγο misplaced, αλλά ήθελα να το μοιραστώ. Ξέρουμε ότι ο Παύλος Λευτέρης Σερπιέρης, όπως ομολόγησε ο Ίδιος, δημιούργησε την Ντρουούνα του σύμφωνα με τα σωματικά πρότυπα της Βαλερί Καπρίσκι. Για τον φίλο Μανάρα, ιδέα δεν είχα ποια τύπισσα λάτρευε και αναπαρέστησε -με παραλλαγές- στα δεκάδες κόμικς του, ώσπου, τυχαία, πριν από κάτι μήνες έπεσα πάνω σε μια ξεχασμένη ταινία του Πολάνσκι που λέγεται "che" (την προέβαλε το Ε)! Εκεί λοιπόν, πρωταγωνιστεί η γυναίκα που άλλαξε την καλλιτεχνική ζωή του Μανάρα! Sydne Rome ονομάζεται, είναι μια ατάλαντη αμερικανίδα σταρλετίτσα που ξεβράστηκε στην Ιταλία, αλλά οι σωματικές της αρετές και οι απίθανα αθώες εκφράσεις της, κόβω το κεφάλι μου, έκαναν σούπα τα μυαλά του Ιταλού κομιξά! Ψάξτε το και θα καταλάβετε τι εννοώ!! (Μη σας τα δίνω κι όλα στο πιάτο...!) (Τώρα, αν κάποιος άλλος έχει προλάβει και το ΄χει γράψει πριν από μένα, τότε τι να κάνουμε...greekcomics είναι αυτό, ποτέ δεν μπορείς να είσαι ασφαλής!)
  15. Όλα καλά, Dr. Paingiver, φτάνει να διορθώσεις κι εδώ τα εκδομένα τεύχη που είναι 345 κι όχι 336!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.