Jump to content

Indian

Members
  • Content Count

    7,317
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    70
  • Points

    15,223 [ Donate ]

Everything posted by Indian

  1. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #91, βρίσκεται κοντά μας. Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης
  2. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #321, βρίσκεται κοντά μας. Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.
  3. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #844, βρίσκεται κοντά μας. Αχ και να πλατσούριζα στην πισίνα του εξωφύλλου. Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.
  4. Ο Ευγένιος Τριβιζάς, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες παραμυθάδες, επιστρέφει με ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Ο άνθρωπος που μας χάρισε αριστουργήματα όπως η «Φρουτοπία» και τα «Τρία μικρά λυκάκια» δημιούργησε τώρα μία ιστορία για ατσάλινα νευρά. «Το κουδούνι του τρόμου» μόλις κυκλοφόρησε και θα κάνει κάθε μικρό και μεγάλο παιδί να μην σηκώσει κεφάλι μέχρι το τέλος του. Όπως μαρτυρά και το εξώφυλλο του βιβλίου, ένα επικίνδυνο ζώο καραδοκεί στις σελίδες του. Όταν έναν μικρό αγόρι κάνει την απερισκεψία να χτυπήσει ένα κουδούνι, θέτει σε κίνηση το μοχθηρό σχέδιο δύο γηραιών κυριών. Το μυστήριο που ξεκινά, θα φέρνει στο προσκήνιο μυστικούς αστυνομικούς μεταμφιεσμένους σε ταυρομάχους, Γιαπωνέζες γκέισες, εκατομμυριούχους συλλέκτες και ζογκλέρ του τσίρκου. Όλοι αυτοί οι φαινομενικά άσχετοι μεταξύ τους χαρακτήρες συνθέτουν μία ιστορία γεμάτη συγκίνηση, χιούμορ, μυστήριο αλλά κι ελπίδα που πηγαίνει από ανατροπή σε ανατροπή. Το ευρηματικό νέο βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά βρίθει έντονων οικολογικών μηνυμάτων κατά της απληστίας, της εκμετάλλευσης, της αναλγησίας και των άνομων συμφερόντων που απειλούν με καταστροφή τη ζωή του πλανήτη μας. Το κείμενο εμπλουτίζεται ακόμα περισσότερο από την ιδιαίτερη εικονογράφηση του Stephen West που καταφέρνει με ακρίβεια να περάσει στην εικόνα το ύφος του μυθιστορήματος. «Το κουδούνι του τρόμου» μπορεί να ακούγεται τρομακτικό αλλά εσύ μην φοβηθείς. Τόλμησε να το πατήσεις, κάνοντάς δώρο αυτό το βιβλίο στο παιδί σου. Άνοιξέ του μία πόρτα σε ένα κόσμο φαντασίας και μυστηρίου που θα τον βοηθήσει να περάσει όμορφα τον ελεύθερο χρόνο του αυτό το καλοκαίρι. ΠΗΓΗ
  5. Α, τότε από εμένα είσαι δικαιολογημένος.
  6. Στην ίδια οδό (Πλατάνων 26) φαίνεται να μένει ο Μίκυ και στην ιστορία "Ο μαύρος κομήτης".
  7. Παιδιά, προσωπικά έχω την εντύπωση ότι θα δημοσιευτεί στο Μπλεκ. Τουλάχιστον αυτό μαρτυράει το εξώφυλλο του τεύχους #06, που διαφημίζεται στο Popeye #01, που κυκλοφόρησε σήμερα. Και ιδού η διαφήμιση για του λόγου το αληθές.
  8. Η γνώμη μου κλίνει περισσότερο με εκείνη του @Kriton . Δεν με ξετρέλανε η ιστορία αυτή. Εκτός του γεγονότος ότι δεν είχε ουσιαστική θέση στο "σύμπαν" της "Οικονομίας του Σκρουτζ", ήταν και το σενάριο που το βρήκα περισσότερο σουρεαλιστικό απ'ότι μπορούσα να αντέξω. Εκεί που θα υποκλιθώ είναι στον σχεδιαστικό τομέα και τον όμορφο τρόπο διαχείρισης των 7 χρωμάτων της ίριδας (το κάθε χρώμα καταλαμβάνει εξολοκλήρου τις σελίδες που είναι αφιερωμένες σε αυτό).
  9. @PhantomDuck Σ'ευχαριστώ πολύ για την εμπεριστατωμένη απάντηση και γνώμη σου. Για να πω την αλήθεια, δεν έχω κάποιο πρόβλημα με την ιδέα της ιστορίας και τολμώ να πω ότι είναι αρκετά διασκεδαστική (ίσως με μερικές τροποποιήσεις στην πλοκή). Αυτό που με πείραξε (και κατά συνέπεια κατέστρεψε την όποια θετική γνώμη πήγε να σχηματιστεί) είναι ότι ο δημιουργός βάζει στο τιμόνι του πρωταγωνιστή έναν χαρακτήρα που έχει παρουσιάσει ένα εντελώς διαφορετικό ύφος από αυτό που προσπαθεί να αποτυπώσει εκείνος. Ξέρω ότι έχει κι άλλες φορές "υποβαθμιστεί" η οξυδέρκεια του Μίκυ, αλλά εδώ μου φάνηκε ότι υπερβάλει σε μεγάλο βαθμό. Σίγουρα αν διάβαζα αυτή την ιστορία με άλλους πρωταγωνιστές (πχ τον Φέθρυ, τον Μπαμ-Μπαμ, ή ακόμα και τον Ντόναλντ) να την απολάμβανα περισσότερο. Μάλλον αρχίζω να γίνομαι πουριτανός. Για το "Σπαθί των παγωτών" δεν ήξερα. Από τα λεγόμενά σου κι από ένα γρήγορο ψάξιμο, νομίζω ότι πρέπει να είναι αρκετά "κουφή" δουλειά. Μου κίνησε την περιέργεια.
  10. Και τι καλά που θα ήταν να συμμετείχε στο project κι ο Willian Van Horn, που έχει ειδικότητα στα κουνούπια και τις μύγες στα κόμικς.
  11. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τεύχους #268, βρίσκεται κοντά μας. Το εξώφυλλο προστέθηκε στο πινακάκι της παρουσίασης.
  12. @PhantomDuck Γιώργο, ποια είναι η γνώμη σου για την "Τρελή καταδίωξη"? Μόνο εμένα απογοήτευσε τόσο?
  13. @Manitou Σ'ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Με κάνεις και κοκκινίζω. Δυστυχώς (ή ευτυχώς ) είναι δύσκολο να βγει δρομολόγιο στην Ξάνθη γιατί τον τομέα αυτό τον έχουν αναλάβει οι συνάδελφοι από την Θεσσαλονίκη. Εμείς μέχρι την Λαμία φτάνουμε.
  14. The Flash Season 06 Comic Con Trailer
  15. Official Season 10 Trailer
  16. Από την ιστορία "Τα ζωντανά παπούτσια", θα μας έρθουν δύο νέες εφευρέσεις του Κύρου. Η πρώτη είναι δανεισμένη από τον τίτλο της ιστορίας. Είναι δηλαδή ένα ζευγάρι Ζωντανά Παπούτσια. Και η άλλη είναι ένας Μοριακός Επιταχυντής.
  17. Μπορεί να νόμιζαν ότι ήταν τυπογραφικό λάθος. Πέρασαν το "0" για "3".
  18. Την αυλαία του τεύχους ανοίγουν οι μυστικοί πράκτορες της οργάνωσης Π.Α.Π.Ι., σε μία ιστορία πιο ανάλαφρη απ’ότι συνήθως. Στην “Υπόθεση νερομπλούμ”, θα μεταφερθούμε σε μία παραλία όπου ο Ντόναλντ κι ο Φέθρυ απολαμβάνουν στιγμές χαλάρωσης, μέχρι φυσικά να τους καλέσει ο εργοδότης τους. Ο θείος Σκρουτζ φαίνεται, αυτή την φορά, να έχει ένα περίεργο πρόβλημα δολιοφθοράς. Το εργοστάσιο που παράγει τα θρυλικά του νεροπίστολα δεν λειτουργεί και τόσο καλά. Λίγο πριν βγουν στην αγορά, τα νεροπίστολα καταστρέφονται, γεμίζοντας τρύπες. Έτσι ο ιδιοκτήτης τους χάνει ένα σημαντικό κέρδος αυτό το καλοκαίρι. Τα δύο ξαδέλφια λοιπόν θα βάλουν τις φόρμες εργασίας και θα πιάσουν δουλειά στο εργοστάσιο, με σκοπό να αποκαλύψουν τον κακόβουλο σαμποτέρ. Το αν θα τα καταφέρουν, διαβάστε το στα τεύχη σας. Όπως είπα και στην αρχή, το εν λόγω σενάριο είναι περισσότερο ανάλαφρο από τα αντίστοιχα της σειράς. Σίγουρα δεν συγκαταλέγεται στην αφρόκρεμα των ιστοριών που έχουν σαν κεντρικό θέμα την θρυλική οργάνωση Π.Α.Π.Ι., αλλά είναι ευχάριστο και μυρίζει καλοκαίρι. Το φινάλε έχει πρωτοτυπία...και πλάκα. Σχεδιαστικά την βρήκα μέτρια. Στην συνέχεια, τα μέλη της γνωστής Λέσχης της Λιμνούπολης, θα αποφασίσουν να γίνουν “Εκατομμυριούχοι στο ερημονήσι”. Όλα ξεκινούν στην Λέσχη των Εκατομμυριούχων, όπου ο Πρόεδρος προτείνει αυτό το καλοκαίρι να περάσουν όλα τα μέλη τις διακοπές τους παρέα. Και πιο συγκεκριμένα, να κάνουν κάμπινγκ σε ένα ερημικό κι απομονωμένο νησί. Για να γίνει πιο ενδιαφέρουσα η παραμονή τους εκεί, θέτουν μία πρόκληση. Έτσι, όποιος δημιουργήσει το πιο πρωτότυπο κι ευφάνταστο κατάλυμα, θα γίνει ο επόμενος Πρόεδρος της Λέσχης. Όλοι οι εκατομμυριούχοι αποδεικνύουν ότι διαθέτουν μεγάλη φαντασία, ενώ από την άλλη ο θείος Σκρουτζ φτάνει στο Ερημονήσι παρέα με την πιστή του σκηνή, που του κρατούσε συντροφιά στα δύσκολα χρόνια του Κλοντάικ. Όλα δείχνουν ότι είναι χαμένος από χέρι. Μην ξεχνάμε όμως ότι μιλάμε για τον Σκρουτζ Μακ Ντακ. Μιλάμε για μία κλασική ιστορία της άτυπης σειράς με την Λέσχη των εκατομμυριούχων, μόνο που εδώ υπάρχει μία μικρή διαφοροποίηση. Δεν έχουμε την κλασική διαμάχη ανάμεσα στους δύο γνωστούς μας μεγιστάνες, αλλά υπάρχει συλλογικότητα. Η πλοκή δεν είχε πολλά να επιδείξει, ενώ το φινάλε είχε χιούμορ. Η συγκεκριμένη ιστορία μού έφερε στο μυαλό μία που είχαμε διαβάσει πρόσφατα. Νομίζω ότι έχει αρκετές ομοιότητες. Το σχέδιο δεν με ενθουσίασε. Το βρήκα χοντροκομμένο κι ακανόνιστο. Ο Ντόναλντ φαίνεται να μένει σε ένα σπίτι που έχει σπουδαία “Αρχιτεκτονική κληρονομιά”. Μία ωραία πρωία, έχει ανέβει στην στέγη για να επιδιορθώσει την κεραία της τηλεόρασης, όταν γκρεμοτσακίζεται και κατά την πτώση του προκαλεί τον όλεθρο. Εκείνη την ώρα, δύο μάτια τον παρακολουθούν. Είναι ένας εκκεντρικός μεσίτης, ο οποίος δηλώνει τον θαυμασμό του για το αρχιτεκτονικό στυλ του σπιτιού και ζητάει από τον φίλο μας να του το πουλήσει και μάλιστα σε υπερβολικά δελεαστική τιμή. Το πρόβλημα είναι ότι το σπίτι ανήκει στον Σκρουτζ, οπότε ο Ντόναλντ θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να καταφέρει να το αγοράσει από εκείνον σε χαμηλή τιμή και να το πουλήσει στον υποψήφιο αγοραστή. Δυστυχώς για εκείνον όμως, πρέπει ν’αντιμετωπίσει την απίστευτη ατυχία του. Καλογραμμένο σενάριο, που έχει γρήγορη πλοκή χωρίς όμως να βιάζεται. Αυτό που με εντυπωσίασε είναι οι χιουμοριστικοί διάλογοι. Κατά τα άλλα, δεν μπορούμε παρά να συμπάσχουμε με τον πρωταγωνιστή και να αισθανόμαστε άσχημα με τα ύπουλα παιχνίδια που του παίζει η σκληρή μοίρα. Το φινάλε είναι άδικο για τον Ντόναλντ, αλλά τουλάχιστον το τελευταίο καρέ φέρνει ένα χαμόγελο στα χείλη. Το σχέδιο δυστυχώς δεν με ικανοποίησε. Ο Κύρος φημίζεται για τις αλλοπρόσαλλες εφευρέσεις που δημιουργεί, αλλά εδώ νομίζω ότι υπερβάλλει εαυτόν, καθώς η τελευταία του εφεύρεση είναι “Τα ζωντανά παπούτσια”. Ο φίλος μα βρίσκεται στην παραλία και διαπιστώνει ότι η άμμος ζεματάει. Έτσι φιλοσοφεί ερωτώμενος πώς άραγε να νιώθουν τα παπούτσια και τι θα έλεγαν αν είχαν στόμα. Αποφασίζει λοιπόν να δημιουργήσει ένα ζευγάρι παπούτσια, που θα μπορούν να μιλούν και να έχουν τις φυσιολογικές αντιδράσεις που έχουν όλα τα έμβια όντα. Το δημιούργημά του όμως αποκτά και τις κακές συνήθειες των ατόμων που διαφωνούν, με αποτέλεσμα τα υποδήματα να αποκτήσουν διαφορετικές και φλογερές προσωπικότητες, να ανεξαρτητοποιηθούν και να κάνουν τον βίο του δημιουργού τους, αβίωτο. Τι θα κάνει ο Κύρος για να τα ηρεμήσει? Σίγουρα μιλάμε για μία από το top-10 των πιο παράξενων εφευρέσεων του Κύρου. Κατατίθεται μεγάλη φαντασία από τον δημιουργό και η αλήθεια είναι ότι στην αρχή με έβαλε σε σκέψεις για το αν θα μου αρέσει η ιστορία. Τελικά την βρήκα ευχάριστη, αλλά όχι κι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει. Η πλοκή είχε ένταση και λίγο χιούμορ, αλλά επαναλαμβάνεται. Στο φινάλε, ο τρόπος που ο Κύρος αντιμετώπισε την κατάσταση ήταν έξυπνος. Γενικά την βρήκα μία χαριτωμένη, αλλά μέτρια ιστορία. Κι εδώ το σχέδιο δεν μου έκανε κλικ. Στην μοναδική ιστορία του Μίκυ, στο περιοδικό που φέρει τον τίτλο του, θα τον παρακολουθήσουμε σε μία “Τρελή καταδίωξη”. Ο φίλος μας προσπαθεί να συνεννοηθεί με τον Πλούτο, ο οποίος είναι ανήσυχος. Τελικά αποφασίζει να τον βγάλει βόλτα, προκειμένου να ηρεμήσει και φτάνουν στην αφετηρία τού καινούργιου λεωφορείο χωρίς οδηγό, που έχει αγοράσει ο Δήμος του Μίκυ Σίτυ. Μέχρι ο Μίκυ να το επεξεργαστεί, ο συμπαθής σκύλος του μπαίνει μέσα στο λεωφορείο κι εκείνο κάνει μία ξέφρενη πορεία χωρίς σταματημό. Ο πρωταγωνιστής θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να ελευθερώσει τον Πλούτο από το λεωφορείο και σε αυτό θα συμβάλλουν (μεταξύ των αγνώστων) και μερικοί από τους καλύτερούς του φίλους. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι το σενάριο αυτό είναι από τα χειρότερα που έχω διαβάσει με τον αγαπημένο μας ποντικό. Ο Μίκυ εδώ εμφανίζεται εντελώς ηλίθιος και σίγουρα δεν του αξίζει αυτό. Τόσο ο χαρακτήρας του, όσο και η “προϋπηρεσία” του στον χώρο, απαγορεύουν έναν ρόλο σαν αυτό. Η πλοκή δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να προσπαθεί να εκμαιεύσει το γέλιο από τους αναγνώστες, με ένα χιούμορ που θύμιζε Γκράουτσο του Ντύλαν Ντογκ και μάλιστα εκτός φόρμας. Η πλοκή επαναλαμβάνεται σε βαθμό βαρεμάρας, ενώ μόνο το φινάλε παρουσίαζε κάποιο ενδιαφέρον. Όπως καταλαβαίνετε εδώ προσπερνάω. Ό,τι ισχύει για το σενάριο, ισχύει και για το σχέδιο. Και θα τελειώσουμε τις πολυσέλιδες ιστορίες του τεύχους με πρωταγωνιστές κάποιους “Ληστές με άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος”. Το ξέρατε ότι οι Μουργόλυκοι έχουν επαγγελματική άδεια κλέφτη? Ούτε κι εγώ. Κι όχι μόνο έχουν, αλλά λόγω των πολλών αποτυχιών που έχουν στην παραβίαση του θησαυροφυλακίου, τους έχει επιβληθεί ένα point system, αντίστοιχο με τις άδειες οδήγησης. Και το κακό είναι ότι χρειάζεται ακόμα ένας βαθμός για να τους αφαιρεθεί. Για να ακυρωθεί αυτή η βαθμολογία, πρέπει να αφήσουν για τρεις μήνες το θησαυροφυλάκιο και να επικεντρωθούν σε σίγουρες κι ασφαλείς κλοπές. Ταυτόχρονα στην Λέσχη των εκατομμυριούχων τίθεται ένα ακόμα στοίχημα ανάμεσα στους δύο γερόλυκους της οικονομίας. Όποιος από τους δύο πέσει περισσότερες φορές θύμα ληστείας μέσα στο επόμενο τρίμηνο, θα κερδίσει 10 εκατομμύρια δολάρια από τον ηττημένο. Από την στιγμή όμως που αυτό το στοίχημα συνέπιψε με την “άρνηση” των Μουργόλυκων να τον ληστέψουν, ο Σκρουτζ βρίσκεται σε αναμμένα κάρβουνα και φοβάται ότι αυτή την φορά θα χάσει. Την ίδια ώρα ο Ρόμπαξ, θέτει σ’εφαρμογή ένα σατανικό κόλπο. Παράξενο σενάριο, που έχει αυτό το κάτι που το κάνει πρωτότυπο. Η πλοκή φαίνεται σαν να είναι χωρισμένη σε δύο μέρη, τα οποία μπλέκονται μεταξύ τους (η μάχη Σκρουτζ-Ρόμπαξ και η μάχη Σκρουτζ-Μουργόλυκων) με αποτέλεσμα να ζαλίζει λιγάκι, αλλά μόνο μέχρι να την συνηθίσει το μάτι του αναγνώστη. Ευχάριστη έκπληξη ήταν και η παρουσία συμμοριών Μουργόλυκων από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης (μέχρι Αφρικανοί και Κινέζοι ). Το φινάλε εξαίρει την πονηριά του τσιγκούναρου πρωταγωνιστή, αλλά δεν κάνει το ίδιο και για την εντιμότητά του σε μία συμφωνία (αχ, αυτά τα ψιλά γράμματα ). Το σχέδιο το βρήκα μέτριο προς καλό. Το περιοδικό εκτός από τις πολυσέλιδες ιστορίες, φιλοξενεί και μερικές μονοσέλιδες και μάλιστα προερχόμενες από τρεις διαφορετικές σειρές (για την ακρίβεια 2 από την πρώτη, 2 από την δεύτερη και 1 από την τρίτη). Αυτές είναι “Η τέχνη της ζαχαροπλαστικής” ή αλλιώς “Ο Ντόναλντ ζαχαροπλάστης” (με τον Ντόναλντ και τον Φέθρυ), “Όταν οι άλλοι δεν είναι εδώ” (με την Ρόζα και τον Μπουλ από το Παπιοχώρι) και “Έρχονται οι διακοπές” (με τον Σούπερ Γκούφυ). Όλες τους ανάλαφρες, χιουμοριστικές και με καλοκαιρινό αίσθημα. Όλες μου έφεραν ένα χαμόγελο στα χείλη.
  19. Πολύ ωραία νέα. Και χαίρομαι που δεν έβαλαν τα πρώτα τεύχη της IDW που κυκλοφόρησαν με τον Τηλεθεατή. Θα τιμηθεί δεόντως.
  20. @apetoussis82 Πίστεψέ με, από τις καλύτερες αγορές που έχεις κάνει.
  21. Τα συγχαρητήριά μου στους καθηγητές της Σχολής, για το ένστικτό τους.
  22. Χρόνια πολλά κι από εμένα σε όλα τα παιδάκια που γιόρταζαν αυτές τις ημέρες αλλά και σήμερα και ιδιαίτερα στους καλούς φίλους @PhantomDuck και @GeoTrou για τα γενέθλιά τους. Αγαπητοί μου Γιώργηδες σας εύχομαι υγεία, να χαίρεστε τις οικογένειές σας και τα κόμικς σας. Κάθε σας επιθυμία, ευχή μου. Πολλές ευχές επίσης και στον κ. Νικολαΐδη (aka @Nikos Nikolaidis ). Εύχομαι υγεία πάνω απ'όλα και να έχετε πάντα δίπλα σας τους ανθρώπους που αγαπάτε.
  23. Επίσης να πούμε ότι την επόμενη Κυριακή, 04 Αυγούστου, θα κυκλοφορήσει ο δεύτερος τόμος για εφέτος (18ος 19ος συνολικά), που θα έχει για κεντρική ιστορία τον "Άνθρωπο από το Αλτακράζ" (ή όπως το έχουμε δει στην Ελλάδα "Ο δραπέτης του Αλκαράζ!").
  24. Το σημειωματάριο του Αυγούστου μάς έρχεται ντυμένο στα κατάλευκα κι αποχαιρετά, ημερολογιακά, το καλοκαίρι. Το τομάκι κυκλοφόρησε στις 28/07/19, την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου, από την εφημερίδα Πρώτο Θέμα και, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έχει να επιδείξει καμία διαφοροποίηση από τα προηγούμενα, εκτός βέβαια από το χρώμα που επικρατεί. Κι εδώ, μετά από μερικές σελίδες με το εορτολόγιο, τις παγκόσμιες ημέρες που έχουν καθιερωθεί αυτόν τον μήνα και το συνοπτικό ημερολόγιο του 2019 και 2020, ο αναγνώστης θα βρει δύο ενότητες. Η πρώτη έχει τις ημέρες του μήνα (μαζί με τα χιουμοριστικά σκίτσα του Αρκά) και η δεύτερη είναι η ενότητα για τις σημειώσεις. Τα σκίτσα που έχουν επιλεγεί είναι, ως επί το πλείστον, δανεισμένα από τα ζώα του και από τους μήνες. Υπάρχουν βέβαια και μερικά από τον Ναπολέοντα και την Ασημίνα, ενώ δεν λείπουν (ελάχιστα ευτυχώς) και σκίτσα πολιτικού περιεχομένου. Ας βάλουμε ενδεικτικά και δύο σελίδες από το εσωτερικό. Το σημειωματάριο του Φεβρουαρίου Το σημειωματάριο του Μαρτίου Το σημειωματάριο του Απριλίου Το σημειωματάριο του Μαΐου Το σημειωματάριο του Ιουνίου Το σημειωματάριο του Ιουλίου Αφιέρωμα στον Αρκά
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.