Jump to content

Ντόναλντ 77 [Ο σούπερ γρουσούζης]


avalonlll
 Share

Πώς σας φάνηκε το τεύχος;  

You do not have permission to vote in this poll, or see the poll results. Please sign in or register to vote in this poll.

Recommended Posts

Dd77-960x600-1.thumb.jpg.9b193261dccf73f4ae9a59bce114173a.jpg

Και αυτόν τον μήνα συναντάμε το αγαπημένο μας παπί σε 4 νέες ιστορίες…(και με ΤΝΤ)

 

Ο ΣΟΥΠΕΡ ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΤΑΣΚΟΠΩΝ

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΧΡΕΟΣ

ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ;

Αναζητήστε το τεύχος Νο.77 από την Τρίτη 17/11 στα περίπτερα!

Edited by avalonlll
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Το τεύχος Δεκεμβρίου του παπιού μας κυκλοφόρησε ανήμερα μίας θλιβερής επετείου. Στο εξώφυλλο ,προσφορά του φίλτατου @Indian, το παπί μας μας δείχνει πώς φτιάχνεται το σωστό χάμπουργκερ.

tn_DONALDB_0077.jpg

Το τεύχος του μήνα των Χριστουγέννων εμπεριέχει τέσσερις (4) ιστορίες. Για να δούμε αν θα μας ανοίξουν την όρεξη...

"Ο σούπερ γρουσούζης."

Ο Φάντομ αντιμετωπίζει έναν κακοποιό με περίεργες δυνάμεις που έχει αναστατώσει την Λιμνούπολη.

Εντυπώσεις.

Πολύ καλή ιστορία. Απρόσμενο το λυτρωτικό τέλος.

"Παιχνίδια κατασκόπων."

Θείος εναντίον ανιψίων και ,όλοι μαζί, εναντίον αληθινών κατασκόπων.

Εντυπώσεις.

Συμπαθητική εώς και ψιλοενδιαφέρουσα ιστορία. Κάποιες συμπεριφορές τις βρήκα υπερβολικές.

"Το παλιό χρέος."

Ένας παλιός συνεργάτης του Σκρούτζ φέρνει τα πάνω κάτω στον κόσμο των ,Μακ, Ντακ.

Εντυπώσεις.

Δε την λες και άσχημη ιστορία. Αποπειράται να αποτίσει φόρο τιμής στα νεανικά χρόνια του Σκρούτζ. Το μόνο που δε μου άρεσε ήταν η γνώμη του Ντόναλντ για το 313.

"Είναι κανείς εδώ;"

Φέθρυ και Ντόναλντ επιστρέφουν στο Τ.Ν.Τ. για να δούνε αν ο δεύτερος είναι καθαρός.

Εντυπώσεις.

Επιστροφή του Τ.Ν.Τ. μετά από αδικαιολόγητη απουσία ενός μηνός. Ενώ έχει δυνατή εισαγωγή η συνέχεια δε μπορώ να πω πως με ξετρέλανε.

Κλείνοντας...

Συνολικά αρκετά καλό και συμπαθητικό τεύχος. Προτείνεται για στιγμές ανάπαυλας και απόδρασης από την καθημερινότητα... 7.2/10!!! :D

:hop::hop::hop:

Edited by Μενίγ Πουαγώ
  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

@avalonlll Η Καθημερινή ανέβασε την παρουσίαση του τεύχους. Οπότε αν θες την σουλουπώνεις...

https://www.kathimerini.gr/k/disney/561162052/neo-teychos-ntonalnt-sta-periptera-68/

:hop::hop::hop:

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Για ακόμα μία φορά πέτυχα τεύχος με σκίσιμο στην σελίδα 35-36. Σε περίπτερο που κοίταξα και τα τρία τεύχη που είχε ήταν με σκισμένη την σελίδα. Να συνεχίσω το ψάξιμο ή είναι γενικό πρόβλημα όπως το Μίκυ Μάους 330;

 

Αυτή τη φορά το σκίσιμο δεν ήταν οριζόντιο όπως συνήθως

 

nt77.jpg

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Σε εμένα ήταν μια χαρά. Στείλε τη φωτό στο books@kathimerini.gr για να ξέρουν όμως

  • Like 2
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...

Ο δεύτερος αγαπημένος μας τίτλος των περιοδικών Disney στην Ελλάδα (το “Ντόναλντ”) φαίνεται ότι ζήλεψε από την θεματολογία που υπάρχει αυτόν τον καιρό στον πρώτο αγαπημένο μας τίτλο (το “Μίκυ Μάους”) κι αποφάσισε κι αυτό να ξεκινήσει να βάζει κεντρικές ιστορίες με τον Φάντομ Ντακ, αρχής γενομένης από τον προηγούμενο μήνα. :P Στο 77ο τεύχος, λοιπόν, θα έχουμε την χαρά να διαβάσουμε την ιστορία  “Ο σούπερ γρουσούζης”. Η νύχτα έχει απλώσει τα μαύρα της πέπλα πάνω από την Λιμνούπολη (όπως θα έλεγε κι ο Κωνσταντίνος Κατακουζινός :lol: ) κι ο φίλος μας έχει βγει για την καθιερωμένη του περιπολία. Όλα φαίνονται να κυλούν πολύ ήσυχα εκείνο το βράδυ. Κάποια στιγμή, όμως, θα παρατηρήσει ότι η πόρτα της Κεντρικής Τράπεζας είναι ορθάνοιχτη και τα φώτα αναμμένα. Η έκπληξή του ενισχύεται όταν βλέπει από μέσα να βγαίνει ένας μασκοφόρος διαρρήκτης με την λεία του. Προσπαθώντας να τον σταματήσει, ο κακοποιός τού ρίχνει μία ακτίνα, η οποία φαίνεται ότι έχει την ιδιότητα να “επιβάλλεται” επάνω στα μεταλλικά αντικείμενα! :wow: Ο Φάντομ, στην πρώτη του επαφή με τον συγκεκριμένο κακοποιό, κατατροπώνεται και ρεζιλεύεται. :oops: Θα ανασυνταχθεί αμέσως, όμως, και θα επισκεφτεί το εργαστήριο του Κύρου, για να του ζητήσει την συνδρομή επάνω στο ζήτημα της εξουδετέρωσης αυτής της καταραμένης ακτίνας. Ο δημοφιλής εφευρέτης έχει κάποιες λύσεις στο μυαλό του. Θα καταφέρει να τις υλοποιήσει και να διευκολύνει τον συνεργάτη του? :thinking: Το τεύχος, λοιπόν, ξεκινάει με μία αξιόλογη ιστορία, με πρωταγωνιστή τον υπερασπιστή της Λιμνούπολης, το σενάριο της οποίας, σίγουρα δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνα του  PKNE που δημοσιεύονται στο Μίκυ Μάους. Η υπόθεση είναι αρκετά ξεκάθαρη. Έχουμε έναν νέο villain, ο οποίος, χωρίς να μας εξομολογείται κάποιο στοιχείο από το origin του, αποδεικνύεται δύσκολος αντίπαλος. Η πλοκή είναι κλιμακούμενη, καθώς στην αρχή φροντίζει να στήσει τον χαρακτήρα του αντιπάλου, στην συνέχεια μάς παρέχει σκηνές δράσης με ήττα του πρωταγωνιστή, για να ακολουθήσει η ανατροπή και στο τέλος το ευτυχές κι αναμενόμενο φινάλε. Κλασικά στοιχεία που συνθέτουν ένα σωστό αποτέλεσμα, που δεν κρύβουν εκπλήξεις, αλλά καταφέρνουν να κρατήσουν στις σελίδες τον αναγνώστη. Γενικά ήταν μία άνω του μετρίου δουλειά, που μου έφερε στο μυαλό τις αντίστοιχες που δημοσιεύτηκαν στο βραχύβιο “Σούπερ Αλμανάκο”. :P Το σχέδιο μού άρεσε αρκετά. 

 

Η δεύτερη ιστορία του τεύχους επαναφέρει τον Ντόναλντ στο προσκήνιο και τον τοποθετεί σε περίεργα “Παιχνίδια κατασκόπων”. Ο φίλος μας κρυφακούει έξω από το δωμάτιο των ανιψιών του ότι τα παιδιά έχουν καταπιαστεί με ένα νέο παιχνίδι. Φαίνεται ότι τα τρία ζιζάνια έχουν “παγιδεύσει” το τηλέφωνο του σπιτιού κι ακούν τις ρομαντικές συνδιαλέξεις του θείου τους με την αρραβωνιαστικιά του. Εξαγριωμένος ο Ντόναλντ θα τους κατάσχει τον κατασκοπευτικό εξοπλισμό, αλλά εκείνα δεν μένουν ήσυχα. Με έναν δεύτερο εξοπλισμό θα συνεχίσουν την κατασκοπευτική τους δράση. Μόλις το μαθαίνει αυτό ο θείος τους, θα του ανοίξει η όρεξη για πλάκες κι έτσι θα καταστρώσει ένα κόλπο, προκειμένου να τα συνετίσει. Θα καταφέρει, όμως, να δώσει το κατάλληλο μάθημα στα ανίψια του? Ή μήπως η απύθμενη ατυχία του θα τον μπλέξει σε ακόμα μεγαλύτερους μπελάδες? :P Πρόκειται για μία συμπαθητική ιστορία καταστάσεων, η οποία έχει όλα τα στοιχεία για να χαρακτηριστεί φαρσοκωμωδία. Το σενάριο “πατάει” επάνω στον Ντόναλντ και την ατυχία του (χωρίς να υπολείπονται σε ποιοτικά λεπτά συμμετοχής τα τρία ανιψάκια) και παράλληλα φροντίζει να σατιρίσει την κατασκοπευτική δράση που βλέπουμε στις αντίστοιχες ταινίες. Η πλοκή έχει χιουμοριστικές ανατροπές, οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη και τα παθήματα του φίλου μας μου έφεραν πολλές φορές ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη. Όσον αφορά το φινάλε, αυτό έχει την περισσότερη δράση και μας δίνει έναν Ντόναλντ, όπως ακριβώς τον θέλουμε. :gun2: Γενικά την βρήκα μία πολύ καλή ιστορία, που της ταιριάζει, όμως, η δεύτερη θέση στο τεύχος. :) Το σχέδιο του Andersen ποτέ δεν μ΄ εντυπωσίαζε. Το βρίσκω κάπως ατσούμπαλο κι άναρχο. Παραδέχομαι, όμως, ότι δίνει νεύρο στο σενάριο και βγάζει αρκετά καρέ που ενισχύουν το χιούμορ. 

 

Τρίτη κατά σειρά ιστορία και θα μεταφερθούμε σε ένα γνωστό μας θησαυροφυλάκιο, όπου ο θείος Σκρουτζ έχει να αντιμετωπίσει “Το παλιό χρέος”. Μία ωραία πρωία, που ο Λιμνουπολίτης πλουτοκράτης δούλευε στο γραφείο του, θα έχει μία αναπάντεχη και δυσάρεστη επίσκεψη. Ένας παλιός του συνέταιρος από τα μακρινά χρόνια της νιότης θα έρθει και θα του ζητήσει να πληρώσει ένα χρέος. Θα μεταφερθούμε πολλά χρόνια πίσω, όταν οι δύο τους έψαχναν για χρυσάφι στον Βορρά κι ο Σκρουτζ έπεσε θύμα μίας καλοστημένης παγίδας που του έστησε ο συγκεκριμένος τύπος. Ο φίλος μας έπεσε σε έναν βαθύ λάκκο και για να καταφέρει να βγει εκβιάστηκε να υπογράψει έναν συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο ήταν υποχρεωμένος να του παραχωρήσει την μισή περιουσία που θα αποκτήσει στο μέλλον. Αυτό το συμβόλαιο χάθηκε με ένα πλοίο που βυθίστηκε, αλλά ο Μακ Άρελ (έτσι λένε τον σφετεριστή) κατάφερε να το ανακτήσει. Έτσι, έφτασε στο θησαυροφυλάκιο για να εισπράξει. Εννοείται ότι τον λόγο τον έχει, από εκεί και πέρα, η δικαιοσύνη, η οποία αποφαίνεται ότι το έγγραφο είναι γνήσιο και σε ισχύ. Επομένως, μαζί με τους τόκους ο Σκρουτζ θα πρέπει να παραδώσει στον Μακ Άρελ ολόκληρη την περιουσία του μαζί με το θησαυροφυλάκιο! :NoNo: Ο γερόλυκος της οικονομίας πρέπει να δράσει άμεσα, αλλά δεν θα έχει τον νόμο με το μέρος του. Λέτε να είναι αυτό το τέλος της οικονομικής του αυτοκρατορίας ή θα έχουμε ανατροπές? :P Μιλάμε για μία ιστορία που με κράτησε από την αρχή μέχρι το τέλος. Το σενάριο το βρήκα εξαιρετικό και καλογραμμένο. Ο Μακ Άρελ είναι μία soft εκδοχή του μεγάλου αντιπάλου που γέννησε το μυαλό του μεγάλου Carl Barks και φυσικά εννοώ τον Γλίτσα Λέρα. Όλη η δομή και η ιδέα στην οποία στηρίχθηκε μού έφεραν στο μυαλό την εξαιρετική ιστορία “Βόρεια του Γιούκον”, αλλά κι άλλα παραδείγματα παρόμοιων σεναρίων. Η πλοκή στήνει ένα κλίμα εντελώς αρνητικό για τον πρωταγωνιστή, ο οποίος βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, δεν έχει να πιαστεί από κάπου για να βρει το δίκιο του, ενώ όλα δείχνουν να είναι εναντίον του. Μοναδική αχτίδα σε όλον αυτόν τον Κυκεώνα είναι τα ανίψια του, καθώς και η δίψα του για να επανακτήσει το κομπόδεμά του. Έχουμε πολλές σκηνές που νομίζουμε ότι όλα χάθηκαν και διαβάζουμε με ενδιαφέρον την πορεία των προσπαθειών τους, ενώ όταν φτάνει το φινάλε είναι εξίσου απολαυστικό κι έξυπνο, αν κι ο Ντόναλντ θα έχει άλλη άποψη. :P Γενικά είναι μία ιστορία, στην οποία ο κύριος Transgaard έβαλε όλη του την μαεστρία και “δυσκόλεψε” πολύ τους ήρωες, προς τέρψιν των αναγνωστών. Τέτοιες ιστορίες θέλουμε! :clap2: Το σχέδιο, αν κι έρχεται σε δεύτερη μοίρα, το βρήκα αρκετά καλό. 

 

Οι ιστορίες της σειράς “ΤΝΤ”, μετά από ένα μικρό διάλειμμα ενός μήνα που έκαναν, φαίνεται ότι επανήλθαν στις σελίδες του περιοδικού. Σε αυτή την ιστορία επικρατεί μία και μοναδική ερώτηση. “Είναι κανείς εδώ;”. Το τελευταίο καιρό ο Ντόναλντ βασανίζεται στον ύπνο του, βλέποντας τον ίδιο εφιάλτη κάθε φορά. Αυτός ο εφιάλτης έχει να κάνει με κάποια εξωγήινα και μυστηριώδη πλάσματα τα οποία τον καταλαμβάνουν και τον τοποθετούν σε ένα τεράστιο μηχάνημα. Είναι τόσο ταλαιπωρημένος από όλο αυτό που ανυπομονεί να βγει κάποια αποστολή από την Υπηρεσία, προκειμένου να πάει στο Αρχηγείο και να ζητήσει την γνώμη των ειδικών. Μία ημέρα πήγε μέχρι το σπίτι του Φέθρυ, για να του ζητήσει συμβουλές και γίνεται κάτι ασύλληπτο. Βγαίνει από το κεφάλι του ένα φωτεινό πλάσμα, σαν πυγολαμπίδα, και μπαίνει μέσα στο κεφάλι του Φέθρυ! :wow: Από εκείνη την στιγμή ο αφελής ξάδελφός του φέρεται περίεργα. Φτάνοντας οι δύο τους στα κεντρικά της Υπηρεσίας, εκείνος θα μεταδώσει με την σειρά του αυτά τα φωτεινά πλάσματα σε πολλούς από του παρευρισκόμενους πράκτορες. Έτσι, αυτός ο μυστηριώδης “ιός” θα μολύνει το Αρχηγείο και τα πράγματα θα ζορίσουν, λαμβάνοντας διαστάσεις πανδημίας. :sick2: Τι θα κάνει ο Ντόναλντ, ο Αρχηγός και οι “καθαροί” πράκτορες προκειμένου να εντοπίσουν το πρόβλημα, να βρουν την λύση του και να απελευθερώσουν τους συναδέλφους τους? :thinking: Πρόκειται για ένα σενάριο, που διαφοροποιείται κάπως από τα υπόλοιπα της σειράς, καθώς το πεδίο της δράσης μεταφέρεται μέσα στο άδυτο της ΤΝΤ. Κι εδώ έχουμε μία πολύ προσεγμένη δουλειά, αν και η υπόθεση, την οποία καλείται να διαχειριστεί, είναι κάπως πολύπλοκη, τουλάχιστον στην αρχή. Κι ενώ συνεχώς εξήραμε τον σοβαρό χαρακτήρα που έχει ο Φέθρυ, εδώ αυτή του η ιδιότητα φαίνεται να ενισχύεται. Η πλοκή στην αρχή είναι μυστηριώδης κι εντείνει την αγωνία, ενώ στην συνέχεια αποκτά και δράση, για να φτάσουμε σε ένα φινάλε, το οποίο ρίχνει κάπως τους απειλητικούς τόνους και μας κάνει να αναθεωρήσουμε την γνώμη μας, όσον αφορά το ποιόν των “κακών”. Γενικά μιλάμε για μία αξιόλογη ιστορία, από εκείνες που μας έχει συνηθίσει αυτή η σειρά. Αξίζει να διαβαστεί. :) Το σχέδιο δεν ξεφεύγει στο παραμικρό από το στυλ που έχει υιοθετηθεί στην σειρά. Έχει τα θέματά του, αλλά δεν είναι και τόσο άσχημο. 

 

 

:beer5: 

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.