Jump to content
DJO

ΜΠΟΤΣΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ [ (1960) ]

Recommended Posts

Δημιουργός:
ΜΠΟΤΣΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
Ημερ. γέννησης:
1960
Τόπος γέννησης:
Αθήνα
Εργογραφία:

post-556-12967461287899_thumb.jpg

O Γιώργος Μπότσος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960. Το 1983 αποφοίτησε από το Πολιτικό Τμήμα της Νομικής Σχολής Αθηνών. Η πρώτη του ιστορία με τίτλο «Εφτά νύχτες», εμφανίστηκε στις σελίδες της Βαβέλ τον Ιανουάριο του 1987. Αφού σταμάτησε η Βαβέλ, μεταπήδησε στο Mov. Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με πολλά περιοδικά όπως το ΕΥ, PLAYBOY, Marie Claire, Σινεμά, αλλά και με το Γαλλικό Echo des Savanes, το Ιταλικό Dolce Vita και όχι μόνο. Έργα του έχουν εκτεθεί και δημοσιευτεί σε ομαδικές εκθέσεις στην Αυστρία, στην Ιταλία, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, στην Πολωνία και στην Ελλάδα, βλ. Ο Κόσμος των Κόμικς (Και Όχι Μόνο), 100 Χρόνια Κόμικς: Τα Γήινα Και Φλογερά Χρώματα Της Μεσογείου & Εν ηφτάνουσι τα λόγια. Εκτός από την καλλιτεχνική του δραστηριότητα έχει εργαστεί ως κειμενογράφος και δημιουργικός διευθυντής σε διαφημιστικές εταιρείες, ενώ από το 2000 διδάσκει στο τμήμα σκίτσο-κόμικς-καρτούν της ΑΚΤΟ. Έχει γράψει και εικονογραφήσει και τα εξής παιδικά βιβλία: Το εξωτικό ταξίδι του Σπίθα (Μύθος, 1988), Το τραγούδι των αριθμών (Μύθος, 1988), Τα μουσικά όργανα (Μύθος, 1988), Τι δίνει γλύκα στα γλυκά (Άμμος, 2001) και Το ανακατωμένο αλφάβητο (Μεταίχμιο, 2005).

 

post-556-12967487207854_thumb.jpg

 

  • Like 12

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και το αφιέρωμα του Soloup για το OS3:

 

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΤΣΟΣ

 

ΚΕΙΜΕΝO: SOLOUP

 

...Ρώτα τον φαροφύλακα πως είναι να στέλνεις

ένα μήνυμα στο οποίο κανείς δεν απαντά...

 

...Υπάρχει μια λάμψη στα μάτια όσων

ξαγρυπνούν κυνηγώντας ανεμόμυλους.

Έτσι αναγνωρίζονται ακόμα και μέσα

στο πιο ετερόκλητο πλήθος σαν αδέλφια,

χωρίς καν να συστηθούν...

 

post-556-12967478875431_thumb.jpg

Άρχισα την παρουσίαση του Μπότσου με τα δικά του λόγια. Με ένα απόσπασμα για να πάρετε μια γεύση απ' την μαγική, γεμάτη αρώματα, ποιητική αφήγηση των ιστοριών του. Αν στα λόγια, προσθέσετε και το χρώμα, τις ζωγραφιές, τις χοντρές μπλε, πορτοκαλί, κόκκινες πινελιές, έχετε αρχίσει να βυθίζεστε στον ευαίσθητο κι αισθαντικό κόσμο των κόμικς του.

Η πρώτη του ιστορία με τίτλο «Εφτά νύχτες», εμφανίστηκε στις σελίδες της Βαβέλ τον Ιανουάριο του 1987. Μια συνεργασία που συνεχίζεται δημιουργικά μέχρι σήμερα, και που μας έχει χαρίσει πάνω από 40 αυτοτελή κόμικς. Τα πινελάκια του, όμως, τα πρωτοβούτηξε στις θάλασσες των χρωμάτων, ήδη από το 1978, πρωτοετής τότε, στο Πολιτικό τμήμα της Νομικής σχολής.

Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με πολλά περιοδικά όπως το ΕΥ, PLAYBOY, Marie Claire, Σινεμά, αλλά και με το Γαλλικό Echo des Savanes, το Ιταλικό Dolce Vita και αλλού. Έργα του έχουν εκτεθεί και δημοσιευτεί στην Αυστρία, στην Ιταλία, στη Γαλλία και στη Πορτογαλία. Το 2002, (αλλά και το 1987) συμμετείχε στην κίνηση της ομάδας σκιτσογράφων «KUFIA» («Τα Ιταλικά μολύβια για την Παλαιστίνη») που σκοπό της έχει την υποστήριξη του αγώνα των Παλαιστινίων. Ο Μπότσος λοιπόν, έγινε εξώφυλλο και οπισθόφυλλο της ειδικής έκδοσης που κυκλοφόρησε. Και στη Kufia, μιλάμε για συμμετοχές όπως του Crepax, Manara, Igort, Mattoti, Magnus και άλλων!

 

post-556-12967479143149_thumb.jpg

Η εικαστική του γραφή, άνοιξε ανορθόδοξα και το παράθυρο της ζωγραφικής. Ιχνηλατώντας την δημιουργική του ανάγκη, μπουκάρισε από εκεί και από τότε συνεχίζει ενστικτωδώς να την αναζητεί σε σκιές και σε πολύχρωμα μονοπάτια. Έτσι, εκτός από την συμμετοχή του σε πολλές εκθέσεις κόμικς στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, ο Μπότσος έχει κάνει και αρκετές ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και εικονογράφησης. Γιατί επίσης, έχει εικονογραφήσει και αρκετά βιβλία για παιδιά. «Το εξωτικό ταξίδι του Σπίθα», «Το τραγούδι των αριθμών» και «Τα μουσικά όργανα» σε κείμενα και ζωγραφιές δικές του, εκδόθηκαν από τις εκδόσεις «Μύθος» το 1988, ενώ το «Τι δίνει γλύκα στα γλυκά» από τις εκδόσεις «Άμμος» το 2001.( Το τελευταίο βιβλιαράκι, συνοδεύτηκε μάλιστα, από μια πολύ πετυχημένη έκθεση πρωτοτύπων στην αίθουσα «Αγκάθι»).

Παρ' όλα αυτά τα θαυμαστά, την φρατζόλα του επιούσιου δεν του τη δίνουν τα πινέλα αλλά η διαφήμιση.

Η προσωπική γραφή του Μπότσου, ξεφεύγοντας από τον ορισμό του «τι είναι» και «πως πρέπει να είναι» τα κόμικς, τον έχει θέσει ανάμεσα σε φανατικούς φίλους και σε ακόμα πιο φανατικούς εχθρούς. Στεκόμουν για παράδειγμα, μπροστά στα έργα του, στο φεστιβάλ της Βαβέλ στο άλσος στρατού. Μια σχιζοφρένεια! Όση ώρα διάβαζα, έφταναν στ' αυτιά μου τα πιο αντικρουόμενα σχόλια ... Κάποιοι τον έφτυναν, και αμέσως μετά, κάποιοι τον σκούπιζαν και τον εκθείαζαν. Οι πρώτοι τον προσπερνούσαν απορρίπτοντάς τον ως «κουραστικό», «πολύ εικαστικό» και «μπερδεμένο». Αντίθετα οι δεύτεροι, παρατηρώντας, μια από μακριά και μια από κοντά, χρώματα και ισορροπίες, θαύμαζαν την «ευαισθησία» και την «ποιητικότητά» του.

Ο καιρός της καταναλωτικής ελαφράδας, προφανώς δεν επιτρέπει τέτοιες «δυσνόητες» αποκλίσεις. Ξερνά ως «κουλτουριάρικα», «δήθεν» ή «πειραματικά» οτιδήποτε προεξέχει απ' το μοδάτο κρεβατάκι του Προκρούστη.

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι, που χωρίς να έχουν πέσει στην παγίδα της «μόδας» και του «ευκολοχώνευτου», βλέπουν τη δουλειά του Μπότσου ως «αιρετική» σε σχέση με το κύριο (ακόμα κι εναλλακτικό) ρεύμα των κόμικς. Αν και καταλαβαίνω ως ένα βαθμό τη δεύτερη λογική, (μιας κι εγώ λατρεύω πιο καρτουνίστικες γραφές), δεν μπορώ να μη βγάλω το καπέλο (αν φόραγα), και να μην υποκλιθώ (αν δεν καθόμουνα) στη δουλειά του Μπότσου. Η αφήγηση, το χρώμα, το ένστικτό του είναι υπέρ αρκετά, για να μου μεταδώσουν συναισθήματα, να μου φυσήξουν όνειρα ανεκπλήρωτα, να μου ξυπνήσουν ομορφιές παραμελημένες. Η συνείδηση ότι δεν σκέφτονται όλοι με «λυόμενες» σκέψεις, με γεμίζει αισιοδοξία. Άλλωστε, δεν ζητώ και παραπάνω από την τέχνη. Την ομορφιά της επικοινωνίας. Το ξυπνητήρι της ανθρώπινης (συν)ύπαρξης.

 

post-556-12967479610075_thumb.jpg

«Ρώτα τον φαροφύλακα πως είναι να στέλνεις

ένα μήνυμα στο οποίο κανείς δεν απαντά...».

Και για να συνεχίσω το απόσπασμα του Μπότσου:

«Φώναξε, γράψε, σκάλισε...

Μ' ένα κομμάτι κάρβουνο σε ένα παλιόχαρτο,

μ' ένα σκουριασμένο καρφί σε έναν βουβό τοίχο.

Με δύναμη, με απόγνωση, τρυφερά, θυμωμένα.Καθώς στεκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο,

εγώ προσπαθώ να γίνω εγώ, εσύ να γίνεις εσύ...»

Εγώ πάντως Γιώργο φαροφύλακα, «το έλαβα το μήνυμα»...

 

 

 

Bonus συνέντευξη: Στην Άννα Ναθαναηλίδου της Kαθημερινής (2007)

 

:beer6:

  • Like 10

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο Μπότσος είναι ζωγράφος. Και αν ένα ζωγράφος φτιάχνει κόμικ, ο κομιξόφιλος πάει στον παράδεισο.

Αν επιπλέον ξέρει να συνδυάζει και κείμενο με την εικόνα (ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι αυτο), ο τυχερός αναγνώστης

ανεβαίνει σε .... ισλαμικό παράδεισο. (Πως είπατε; λάτρης του Μπότσου; εγώ; μπααα....)

Edited by alagt17
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το "Μήνυμα σ'ένα Μπουκάλι" είναι ένα πραγματικά όμορφο άλμπουμ το οποίο έχω την εντύπωση πως πέρασε κάπως απαρατήρητο. Προσωπικά το θεωρώ ένα από τα καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του 2009. Αν δεν το έχετε διαβάσει κάντε τον κόπο (με την προυπόθεση πως δεν έχετε πρόβλημα με το ιδιαίτερο στυλ των κόμικς του Γιώργου Μπότσου). :best:

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γιατί μωρέ ο Μπότσος είναι (μόνο) ζωγράφος; Ο Μπότσος, αυτή τη στιγμή, είναι από τους παλιότερους εν ενεργεία κομιξάδες στην Ελλάδα. Ο άνθρωπος κόμικς ξεκίνησε να κάνει με έναν πολύ ιδιαίτερο δικό του τρόπο και εξακολουθεί να κάνει, κάποια στιγμή άρχισε να κάνει και ζωγραφικούς πίνακες, δεν συνέβη το αντίθετο, ένας ζωγράφος που κάποια στιγμή τσαλαβούτησε και λίγο σε κάνα δυο ιστορίες κόμικς. Αμα δεν σου αρέσουν τα κόμικς του, αυτό είναι άλλο καπέλο.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμ..ο alagt όχι μόνο επαινεί τον Μπότσο στο παραπάνω post, αλλά τον εκθειάζει κι όλας! Μάλλον παρεξήγηση έγινε... :beer:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμ..ο alagt όχι μόνο επαινεί τον Μπότσο στο παραπάνω post, αλλά τον εκθειάζει κι όλας! Μάλλον παρεξήγηση έγινε... :beer:

μάλλον δίκιο έχεις τώρα που το ξαναδιαβάζω, γράψε λάθος

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τελικά το Aνακατωμένο Aλφάβητο πήγα στον Πολυχώρο του Μεταίχμιου σήμερα και το τσεκάρισα. Είναι 100% κλασικό εικονογραφημένο με μία εικόνα σε κάθε σελίδα και λεζάντα. Μετακινήθηκε από την Εργογραφία στα εικονογραφημένα της βιογραφίας. :beer6:

 

 

υγ.Και τώρα ας σκανάρει κάποιος τη Μονομαχία του Μπότσου από τη Βαβέλ #194. :D

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.