Jump to content

Search the Community

Showing results for tags '1958'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 17 results

  1. Περιοδικό ποικίλης ύλης.Το περιοδικό ΝΤΟΜΙΝΟ ξεκίνησε την έκδοσή του το 1958 και κρατησε μεχρι τις αρχες τις δεκαετιας του 90. Τα εξωφυλλα του φιλοξενησαν ηθοποιους,τραγουδιστες καθως και αστερια της εποχης.Εβδομαδιαία έκδοση Με εκδοτη τον ΝΕΟ ¨ΠΑΡΝΑΣΣΟ" και αρχισυντάκτρια την Μίνα Π.Σημηριώτη. Καποια περιοδο (βαση διαφημιστικης καταχωρησης που αντλησα απο τευχος της δεκαετιας των αρχων του 80') το Ντομινο εξεδιδε παραληλλα και μηνιαιο τιτλο -ΜΗΝΙΑΙΟ ΝΤΟΜΙΝΟ- παλι με σινεροματζα αισθηματικου περιεχομενου,ωροσκοπια και αντιστοιχη υλη προφανως με αυτο του εβδομαδιαιου τιτλου. Καποιες απο τις στηλες και τους διαγωνισμους που αφησαν εποχη μεσα απο τις σελιδες του περιοδικου ηταν το "Σπίτι μου χαρά μου" που περιελαμβανε ενθετα με οδηγιες για πλεξιμο καθως και το "Θελεις να γίνης στιχουργός;" που αναγνωστικο κοινο συνεθετε στιχους και πασιγνωστοι στιχουργοι της εποχης (Θοδωρος Δερβενιωτης) εκριναν τις προσπαθειες τους. Καταχωρηση για την μηνιαια εκδοση του τιτλου: Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους: tonytony & rotagiatipino.
  2. Η Μασκούλα κυκλοφόρησε αυτόνομα το 1958-1959 σε 76 συνολικά τεύχη. Σε μικρό σχήμα (παρόμοιο πχ με του Μικρού Ήρωα) και πανομοιότυπη σε ύλη με την Μάσκα. Περιλάμβανε περιπέτειες των : Λέμμυ Κώσιον, Νυχτερίδα, Αράχνη, Γερόλυκου κλπ. Οι περισσότερες σε Ελληνική «απόδοση» δηλ. γραμμένες από Έλληνες συγγραφείς. Εκδότης διευθυντής ο Απόστολος Μαγγανάρης ο πατέρας των Λαϊκών (παραλογοτεχνικών) αναγνωσμάτων. Από το τεύχος 49 και μετά ο τίτλος της έκδόσης έγινε "Λέμμυ Κώσιον" ενώ το Μασκούλα περιορίστηκε σε μια μικρή αναφορά στο εξώφυλλο. Το πρώτο της τεύχος βγήκε μία εβδομάδα μετά το τελευταίο της Μάσκας (Γ’ περιόδου). Με τον ίδιο τίτλο βγήκαν εκδόσεις και το ~1947 (ένθετο στην Μάσκα) και το 1977 σε μια προσπάθεια αναβίωσης του τίτλου. Περισσότερες λεπτομέρειες για ήρωες, δημιουργούς θα βρείτε στο αφιέρωμα στη Μάσκα (όταν τελειώσει) Μερικά εξώφυλλα, η ταυτότητα, και δύο σελίδες ενδεικτικά Πηγή για τις ημερομηνίες το βιβλίο του Κυρ. Κάσση Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους sokratis, crc, Dream Factory, filip58, leonidio, ifaisteio, trelele, Dr. Paingiver, The_Sandman, KILLMATH, 1SUPERMAN1 & albert.
  3. Ήταν προς το τέλος της δεκαετίας του '50 που ο Νίκος Β. Ρούσσος τα ξαναβρήκε με την εκδοτική ΑΓΚΥΡΑ του Απολ. Παπαδημητρίου και εξέδωσε ξανά τον Γκαούρ Ταρζάν στην τρίτη σειρά του(Δ' περίοδος ΕΔΩ). Έγχρωμο εξώφυλλο, 36 ασπρόμαυρες σελίδες, μέγεθος 13Χ18, τιμή 2 δρχ, εβδομαδιαία κυκλοφορία (κάθε Πέμπτη), η σειρά έφτασε τα 112 τεύχη και επανεκδόθηκε άλλη μια φορά(ξεκινώντας 23/11/1961). Η επανατύπωση που έγινε το 1961 έχει στα εξώφυλλα σφραγίδα ... Την εικονογράφηση στα εξώφυλλα την έκανε για τα πρώτα 32 τεύχη ο Νείρος και για τα επόμενα 80(32-112) ο Κουκάκης. Για την εσωτερική σποραδική εικονογράφιση ασχολήθηκαν ο Θ.Ανδρεόπουλος, Κουκάκης, Νείρος, Γλιάτας και Μποστ. Τα τεύχη 97-112 είχαν διαφορετικό εξώφυλλο και θεωρούνται τα πιό σπάνια. Παραθέτω 53 εξώφυλλα, ένα οπισθόφυλλο με τους τίτλους των τευχών (μέχρι το 104), την ανακοίνωση της επανέκδοσης και μια πρώτη σελίδα για μικρή γεύση περιεχομένου. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα και τις πληροφορίες τους jval, leonidio, Dream Factory, thaddeus tripp, Dr. Paingiver, Han Solo, The_Sandman, KILLMATH, 1SUPERMAN1 & albert.
  4. ΤΙΤΛΟΣ: ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ (πρώτη περίοδος) ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1958 - ~1970 ΕΚΔΟΤΗΣ: ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗΣ / ΑΤΛΑΝΤΙΣ ἐκδότης εἶναι ἡ ἐταιρεῖα τῶν ἀδελφῶν Πεχλιβανίδη, Μ.ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗΣ καί ΣΙΑ ΑΕ ΑΤΛΑΝΤΙΣ λέγεται τό βιβλιοπωλεῖο τους ποῦ βρισκόταν Κοραῆ 8 στήν Ἀθήνα τόσο συνυφασμένο μέ τίς ἐκδόσεις τους ποῦ ἀναφέρεται καταχρηστικά ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Ἐβδομαδιαῖο εἰκονογραφημένο περιοδικό (ἀρχικά δεκαπενθήμερο) ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΕΥΧΩΝ: 195 (+23) διαπιστωμένα (τό νο.501 εἶναι τό πρῶτο τεῦχος καί τό νο.718 εἶναι τό τελευταῖο διαπιστωμένο τεῦχος) (23 τεύχη εἶναι ἀνατύπωσις, καί παρουσιάζουν διπλή ἀρίθμηση, δηλαδή τόν ἀριθμό τοῦ τεύχους ποῦ ἀνατυπώνουν καί τόν αὔξοντα ἀριθμό τῆς σειρᾶς) ΜΕΓΕΘΟΣ: 18 Χ 25 ἑκ. ΧΡΩΜΑ: ἔγχρωμο ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: CLASSICS ILLUSTRATED JUNIOR , ἀλλά καί ἑλληνικές δημιουργίες, ὅπως καί κάποιες ἄλλες μᾶλλον ἀπό εὐρωπαϊκές ἐκδόσεις τῶν μικρῶν κλασσικῶν ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: ὁ θαυμάσιος κόσμος τῶν παραμυθιῶν ΣΕΛΙΔΕΣ: 36 ΤΙΜΗ: ΔΡΧ. 5 τά μικρά κλασσικά, στήν Ἑλλάδα, ἦρθαν μετά τά κλασσικά εἰκονογραφημένα, ὅπως ἔγινε καί μέ τήν ἀμερικάνικη ἔκδοση στήν ὁποία στηρίχτηκαν, δηλαδή τά CLASSICS ILLUSTRATED JUNIOR (δές μεθεπόμενο πόστ) ποῦ ἀκολούθησαν τά CLASSICS ILLUSTRATED, κράτησαν μάλιστα καί τήν λογική τῆς ἀρίθμησης καί ξεκίνησαν μέ τό νο. 501 χωρίς ὅμως ἀντιστοιχία περιεχομένου μέ τήν ἀμερικάνικη ἔκδοση, ἀνάλογα τό ἴδιο εἶχε συμβεῖ καί μέ τά κλασσικά εἰκονογραφημένα καί οἱ δύο σειρές εἶναι ἀλληλένδετες, μέ ἀρκετά ὑποτιμημένη/ἀγνοημένη τήν σειρά τῶν μικρῶν κλασσικῶν ποῦ θεωρεῖται ἀποκλειστικά παιδική!!! θά ἔλεγα πώς εἶναι ἀπό τίς πολυπλοκότερες σειρές κόμικς λόγω τῶν διαρκῶν ἐπανατυπώσεων/ἐπανεκδόσεων καί τῆς ἔλλειψης ἀναγραφόμενης χρονολογίας ἔκδοσης διακρίνω δύο περιόδους, τήν πρώτη τῶν 5 δραχμῶν καί τῶν πολλαπλῶν ἐπανεκδόσεων/μέρους ὅμως τῆς κανονικῆς ἔκδοσης (τέλη ‘50 - ἀρχές ’70) καί τήν ξεκάθαρη κι ἀπλή, ἀλλά κι ἠμιτελή, δεύτερη τῶν 15-25 δρχ. (ἀρχές ’80) ὅπως καί μέ τά «μεγάλα» κλασσικά ἔτσι καί μέ τά μικρά ὁ Πεχλιβανίδης κάνει μία ἐξαιρετική τυπογραφικά ἔκδοση (ἡ ὁποία ὅμως ἀρχίζει νά φθίνει μετά ἀπό μερικά χρόνια), μόνο ποῦ ὁ Πεχλιβανίδης ἔκανε γύρω στά 30 χρόνια γιά νά ἀναγράψει γιά πρώτη φορά χρονολογία πάνω σέ κάποια ἀπό τίς πολλές ἐκδόσεις του πιστεύω πῶς τό νο.501 κυκλοφόρησε τήν πρώτη Ἰανουαρίου τοῦ 1958 ἐπειδή ὅμως εἶναι ἀδύνατον νά τό διασταυρώσω, θά περιμένω ἐναγωνίως τήν τεκμηριωμένη ἐπιβεβαίωση ἀπό συντροφικό μέλος (ἐκτός κι ἄν μοῦ τό σιγουρέψουν ἄλλα φαντάσματα τοῦ παρελθόντος) ἡ κυκλοφορία τά πρῶτα χρόνια ἦταν δεκαπενθήμερη καί μετά ἔγινε ἑβδομαδιαῖα, τότε (νο.618) ἄρχισε να ἀνατυπώνει τά πρῶτα τεύχη κυκλοφορόντας κάθε ἑβδομάδα ἐναλλάξ ἕνα νέο τεῦχος καί μιά ἀνατύπωση οἱ ἀνατυπώσεις εἶχαν καί τόν αὐθεντικό ἀριθμό καί τόν αὔξοντα ἀριθμό τῆς ἔκδοσης, φτάσαμε ἔτσι αἰσίως στό νο.664 ὅταν καί ἄλλαξε τακτική καί πέρασε στίς ἀνατυπώσεις τῶν ΒΗΤΑ, δηλαδή σέ ἀνατυπώσεις μέ τόν αύθεντικό ἀριθμό καί τήν ἔνδειξη Β (δές ἐπόμενο πόστ) ἔφτασε ἔτσι τουλάχιστον μέχρι τό νο.718 (τελευταῖο διαπιστωμένο τεῦχος) (καί λέω τελευταῖο διαπιστωμένο γιατί θέλω νά πιστεύω πῶς ὑπάρχει κι ἄλλο) ὅπως ἔγινε καί μέ τις ἄλλες σειρές τοῦ Πεχλιβανίδη (κλασσικά εἰκονογραφημένα, γέλιο και χαρά, τά καλύτερα κόμικς, χονδρός λιγνός) λόγω τοῦ μεγάλου στόκ συνέχισαν νά κυκλοφοροῦν στά περίπτερα γιά ἀρκετά χρόνια μετά τό τέλος τῆς ἔκδοσῆς τους ὅπως ἔγινε καί μέ τά «μεγάλα» κλασσικά, ὁ Πεχλιβανίδης δέν ἀρκέστηκε στά ἀμερικάνικα τεύχη ἀλλά τό κυριότερο καί σημαντικότερο ἦταν ὅτι ἔβαλε ἕλληνες δημιουργούς νά φτιάξουν πρωτότυπο ὑλικό (καί αὐτό ἀπαιτεῖ νομίζω ἕνα ἄλλο τόπικ) τί εἶναι τά παραμύθια; ὅλοι πάνω κάτω ἀντιλαμβανόμαστε τί εἶναι… ἀλλά νά σᾶς πῶ… ὑπερβατικές ἱστορίες χωρίς νομοτελειακές ἐξαρτήσεις καί θά ἤθελα νά ἐπισημάνω ἕνα ποιοτικό τους χαρακτηριστικό τά παραμύθια ἔκ προοιμίου δέν εἶναι πιστευτά, τά δεχόμαστε μέ χαρά χωρίς νά τά πιστεύουμε μέ αὐτό τόν τρόπο τά παραμύθια γίνονται βασικό συστατικό μιᾶς ψυχικῆς μεταμόρφωσης στίς μέρες μας, ὅπου οἱ γιαγιᾶδες ποῦ λένε παραμύθια σπανίζουν, ἀνακαλύπτουμε νέους τρόπους νά καλύψουν τό κενό γιά ἐμᾶς ἐδῶ ποῦ συνειδητά ἤ ἀσυνείδητα ἀναζητοῦμε αὐτή τήν ψυχική μεταμόρφωση αὐτός ὁ τρόπος λέγεται κόμικς τά μικρά κλασσικά εἰκονογραφημένα εἶναι ἡ καθαρότερη μορφή αὐτοῦ τοῦ τρόπου παρουσίαση ἀπό τόν φίλτατο φτςγρ πρόσφατης προσπάθειας ἐπανέκδοσῆς τους (ὡς ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ) ἀπό τήν μόντερν τάϊμς καθώς καί συμπληρωματικές πληροφορίες γιά τήν ἀμερικάνικη ἔκδοση ἀπό τόν ἀγαπητό μπόναντραγκ θά βρεῖτε κάπου ἐδῶ Υ.Γ. θά ἤθελα, ἐπίσης, νά σᾶς ἐνημερώσω ὅτι πέρα ἀπό τήν προσωπική μου ματιά, ὅλες οἱ πληροφορίες ποῦ παραθέτω σχετικές μέ χρονολογίες, ἀριθμό τευχῶν κ.λ.π. προέρχονται ἀπό προσωπική μου ἔρευνα καί παρουσιάζονται ἐδῶ γιά πρώτη φορά (σαφῶς καί κοίταξα τόν Κ. Κάσση , ὁ ὁποῖος δέν δίνει χρονολογία κυκλοφορίας, οὔτε σαφῆ ἀριθμό τευχῶν, παραθέτει ἀπλά τό νο. 718 ὡς τό τελευταῖο τεῦχος) (ἐπίσης οὔτε οἱ Δ. Χανός καί Ν. Ζωϊόπουλος ἀναφέρουν κάποια ἰδιαίτερη πληροφορία στά βιβλία τους) edit by DJO: Το 1968, στα πλαίσια του γενικού ξεστοκαρίσματος της, ο Πεχλιβανίδης έβγαλε 7 τόμους με 4 τεύχη μέσα, χωρίς εξώφυλλα και χωρίς αριθμητική σειρά: Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Melandros, crc, Dream Factory, leonidio, DJO, tik, Judge Death, Han Solo, Σκρουτζ Μακ Ντακ, GreekComicFan, trelele, albert & PambosM. Η παρουσίαση της Β' Περιόδου ΕΔΩ. Η λίστα κυκλοφορίας ΕΔΩ.
  5. Αυτην την φορά δανείζομαι αυτούσιο απο το retromaniax.gr μια εξαίσια παρουσίαση απο το μέλος "caprice" που μας δίνει μία λεπτομερέστατη εικόνα για τον τίτλο αυτόν: "..Επειδή εδώ μέσα, βοηθάμε ο ένας τον άλλον, σας παραθέτω στη συνέχεια (από το site του Ριζοσπάστη) αυτά που βρήκα για το περιοδικό "οι Δρόμοι της Ειρήνης". Το πρώτο φύλο του περιοδικού "Δρόμοι της Ειρήνης", κυκλοφόρησε το Μάη του 1958. Κατά το νόμο εκδότης, ήταν ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης και Διεθνούς Υφεσης, Ανδρέας Ζάκκας, βουλευτής και τέως υπουργός. "Συνδιευθυντής", όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, ήταν ο γνωστός λογοτέχνης Λέων Κουκουλάς. Η περίοδος από το 1958 έως και το 1967, οπότε η χούντα απαγορεύει την έκδοση του περιοδικού, καθώς και τη δράση της ίδιας της ΕΕΔΥΕ, είναι - θα μπορούσε να πει κανείς - η 1η περίοδος του περιοδικού. Μια απλή ματιά, μια φυλλομέτρηση των σελίδων των εκδόσεων των "Δρόμων της Ειρήνης" της περιόδου αυτής, δείχνει ξεκάθαρα πως επρόκειτο για ένα πραγματικά αξιόλογο περιοδικό. Ενα έντυπο που δεν περιόριζε τη θεματογραφία του στα ζητήματα της ειρήνης, αλλά αντίθετα προσέγγιζε τα θέματα του πολιτισμού, της τέχνης, θέματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος και οικολογίας. Δεν έλειπαν από τις σελίδες του, εκλεκτοί συνεργάτες όπως η Ελλη Αλεξίου ή ο Γιάννης Ρίτσος. Επίσης εκλεκτοί και οι μόνιμοι συνεργάτες. Ο Νικηφόρος Βρεττάκος ο οποίος διατηρούσε μόνιμη στήλη στο περιοδικό που είχε τον τίτλο "Με το ράμφος του Περιστεριού". "Δεν έφτασα ως τη στήλη αυτή χωρίς να γνωρίζω" έγραφε ο μεγάλος Ελληνας λογοτέχνης, στην παρθενική του παρουσία στους Δρόμους της Ειρήνης τον Δεκέμβρη του 1961. "Ερχομαι από τους δρόμους της Ειρήνης αυτής της ζωής. Ανέβηκα τα βουνά, διέσχισα πεδιάδες στάθηκα σε ποτάμια, είδα τα λουλούδια και το νερό, είδα τα ζώα στην αμέριμνη διαιώνισή τους, είδα τον ουρανό σ' όλες τις φάσεις των μεταλλαγών του". "Η καλημέρα που έφθασα να απευθύνω από εδώ στους φίλους της Ειρήνης, έχει αντλήσει τα συστατικά της λοιπόν απ' την καρδιά της ζωής και απευθύνεται σ' όλους. Και σ' αυτούς που αγρυπνούν όρθιοι στις γραμμές και σ' αυτούς που αγρυπνούν όρθιοι στις γραμμές της εμπροσθοφυλακής και σε κείνους που πολύ γρήγορα θα τους οδηγήσουν στις ίδιες αυτές γραμμές ο τρόμος και η αγάπη". Μόνιμος συνεργάτης του περιοδικού, ήταν και ο Μέντης Μποσταντζόγλου, δίνοντας ένα δικό του χιουμοριστικό τόνο στους "Δρόμους της Ειρήνης". Επίσης από τις στήλες του περιοδικού πέρασαν και πολλοί γνωστοί σήμερα δημοσιογράφοι, διατηρώντας πολλές φορές - για ευνόητους λόγους - την ανωνυμία τους. Οι "Δρόμοι της Ειρήνης", πραγματεύονταν την περίοδο εκείνη με τόλμη θέματα της ειρήνης. Δε δίστασαν να ασκήσουν εντονότατη κριτική στην τότε κυβέρνηση της ΕΡΕ, πρωθυπουργός ο Κ. Καραμανλής, για την άρνησή της να δεχτεί την πρόταση για αφοπλισμό και ύφεση στις χώρες της Βαλκανικής, που είχαν κάνει από κοινού οι ηγέτες της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας και της Γιουγκοσλαβίας. Επίσης προέβαλαν με κάθε τρόπο την ανάγκη για διεθνή ύφεση κι αφοπλισμό. Κορυφαία ίσως στιγμή για τους "Δρόμους της Ειρήνης", αποτέλεσε το τεύχος του Μάη του 1963, αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στη στυγνή δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Ενα τεύχος πραγματικά συγκλονιστικό, με τεκμηριωμένες καταγγελίες εναντίον των δολοφόνων, αλλά και το προσωπικό ημερολόγιο του Γρηγόρη Λαμπράκη που ήρθε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα." Ο συγκεκριμένος τίτλος δεν γνωστοποιείται κάπου πότε τελείωσε.Απο μια συντομη περιήγηση στο διαδυκτυο Όποιος έχει υλικο ή σχετικές κατατοπιστικές πληροφοριες ας τις παραθέσει.
  6. Μικρή σειρά που κυκλοφόρησε το 1958 ο Δ. Σαμαράς (Εκδόσεις Πελαργός) με χαρακτήρα τον μικρό ΜΠΙΜΠΙΚΟ που τον γνωρίσαμε από τα οπισθόφυλλα του "Ελληνόπουλου". Δισέλιδες ιστοριούλες με απλοϊκό σχέδιο και έγχρωμη εκτύπωση, ο τίτλος δεν ξεπέρασε τα 10 τεύχη. Εικάζεται ότι ο χαρακτήρας ήταν Γαλλο-Ιταλικής καταγωγής και τον κάναμε Έλληνα Σας παραθέτω και μια ιστoρία από το τεύχος για να δείτε το σχέδιο και το ύφος. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους trelele & PambosM.
  7. Περιοδικό ποικίλης ύλης. Η δεύτερη περίοδος του περιοδικού ΘΕΑΤΗΣ ξεκίνησε το 1958 (01.04.58) και κράτησε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 60'. Τα εξωφυλλα του φιλοξενησαν ηθοποιους,τραγουδιστες καθως και αστερια της εποχης. Εβδομαδιαία έκδοση με εκδοτη τον ΑΠ.Ν.ΜΑΓΓΑΝΑΡΗ. Στην ύλη του περιελαμβάνονταν διηγήματα Αισθηματικου, δραματικου περιεχομενου, τρόμου απο Ελληνες ή και μεταφρασμένα στην Ελληνικη οπως συνηθιζόταν. Επίσης η υλη του διανθιζοταν απο πολυχρωμες γελοιογραφίες, ζώδια, σταυρόλεξα, κουίζ, καλλιτεχνικά νέα, συνεντευξεις επωνυμων κ αλληλογραφία τους με το κοινό τους. Στους αρθρογράφους αναφερονται οι Χ.Αναγνωστόπουλος, Τ.Γιοφύλλης,, Τριστάνος, Θ.Δράκος, Χρ.Πασαλάρης, Ηλ.Μπακόπουλος, Γ.Μαρής, Γ.Μαρμαρίδης, Λ.Μπακοπούλου. Γελοιογραφίες των: Μητρόπουλου, Φ.Καλογήρου.. Παρακάτω παραθέτω το εξωφυλλο/οπισθοφυλλο/ενδεικτικές σελίδες του τευχος 24 (09.09.58) που έπεσε στα χέρια μου με μια κοπέλα που προσωπικα εγω δεν γνωρίζω στοιχεια της, ουτε δυστυχως αναγράφεται κάτι σχετικό για αυτην. Οποιος γνωρίζει βέβαια κάτι ας μας βοηθήσει.. ενδεικτικές σελίδες τευχος 24: Μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε το τεύχος #27 από ΕΔΩ Ευχαριστούμε τον tonytony & Valtasar για τα υπόλοιπα εξώφυλλα.
  8. To 1958, οι Ανεμοδουράς-Γεωργιάδης, κυκολφορούν ακόμη έναν Έλληνα Ταρζάν! Πρόκειται για τον Μικρό Ταρζάν, σε κλασσικά μικρό σχήμα(στυλάκι Μικρού Ήρωα), 36 σελίδες, 2 δραχμές κόστος και εικονογράφηση Βύρωνα Απτόσογλου. Συγγραφέας στα τεύχη 1-24 ήταν ο Νίκος Ρούτσος και από το 25 μέχρι το 40, που ήταν και το τελευταίο τεύχος, ο Πότης Στρατίκης!!! Τα σκίτσα και εδώ, ήταν άφθονα, πολλές φορές 2 και 3 σε κάθε σελίδα! Στο οπισθόφυλλο, υπήρχε έγχρωμο κόμικς σε συνέχειες! Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους Σκρουτζ μακ Ντακ, Valtasar, KILLMATH & archon.
  9. Valtasar

    ΤΟΞΟ

    Γύρω στο 1958(βάσει πληροφοριών από συλλέκτες), ο Στέλιος Ανεμοδουράς κυκλοφορεί ένα κόμικ ονόματι ΤΟΞΟ Μέγεθος 17Χ24, 20 σελίδες, έγχρωμο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο μέχρι το τεύχος 16, από το 17-20 ασπρόμαυρα όλα(και 16 σελίδες). Κυκλοφόρησαν 20 τεύχη συνολικά. Περιείχε περιπέτειες του Τάργκα(τεύχη 11 & 15), του Καέγκα (τεύχη 4 & 11), του Κάπταιν Μπρικ(τεύχη 7,12 & 18), του Καπετάν Μπόρα(τεύχη 2 & 20) και του τοξότη Κογιούκ(τεύχη 2 & 17) Ένας τίτλος που θεωρείται από τους πιό σπάνιους στις ελληνικές εκδόσεις..... Σας παραθέτω μία εσωτερική σελίδα και την ανακοίνωση που εξέδωσαν για την έλλειψη του έγχρωμου εξωφύλλου στο τεύχος 17 (που όπως φαίνεται η μεγάλη παρτίδα χαρτιού δεν ήρθε μέχρι το τέλος της εκδοτικής προσπάθειας....) Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο και το σκανάρισμα του τεύχους #20 τον rotagiatipino και για τα εξώφυλλα τον trelele. Τεύχος #20 ΤΟΞΟ.zip
  10. Στο μικρής διάρκειας εβδομαδιαίο τίτλο του 1958 ΤΖΟΕ ΝΤΙΚ(παρουσίαση ΕΔΩ), δημοσιεύτηκε στο οπισθόφυλλο μια διαστημική περιπέτεια ονόματι ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΓΗ. Αφού λοιπόν έχουμε όλα τα τεύχη, παραθέτω εδώ ολοκληρωμένη την ιστορία για να την έχουμε =============================================================================== =============================================================================== Οι παρακάτω πληροφορίες παρατέθηκαν από τον Dr Paingiver. Το κόμικ αποστολή στη γη που δημοσιεύτηκε στα 8 τεύχη του Τζόε Ντικ, είναι μιά μικρή ιστορία που δημοσιεύτηκε στο Αμερικάνικο περιοδικό Strange Adventures #88, του Ιανουαρίου 1958 με τίτλο Bodyguard from space. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός του πόσο σύντομα από την πρωτότυπη έκδοση δημοσιεύτηκε και στην Ελλάδα. Παρακάτω και οι πρωτότυπες σελίδες
  11. Μιά δύσκολη σειρά των Ανεμοδουρά - Γεωργιάδη. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε την 24.07.1958 και συνολικά κυκλοφόρησαν 8 τεύχη, τα οποία μπορείτε να δείτε όλα στην σελίδα των εξωφύλλων. Το σενάριο της σειράς ανήκει στον μεγάλο Νίκο Ρούτσο, που άφησε εποχή με τα σενάρια των ιστοριών που έχει γράψει. Εικονογράφηση και πάλι του "Βύρωνα" (Απτόσογλου). Στο οπισθόφυλλο θα δουμε ένα κόμικ επιστημονικής φαντασίας, με τίτλο "Ανθρωπε, γύρνα στη γη σου". Οι πληροφορίες για την έκδοση είναι από το βιβλίο του Κυριάκου Κάσση.
  12. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον vaios. Το συγκεκριμένο περιοδικό με έχει λίγο μπερδέψει. Ο Κάσσης δεν αναφέρει την συγκεκριμένη έκδοση, αλλά αναφέρεται σε δύο προγενέστερες, του 1928 και του 1947 αντίστοιχα, καθώς και σε μία μεταγενέστερη του 1959, η οποία έβγαλε λέει 4 τεύχη. Αυτά που έχω στα χέρια μου είναι του 1958 καί έχω τα τεύχη 10, 11 και 12. Συνεπώς και οι πληροφορίες όλες προέρχονται από αυτά και όχι από άλλη πηγή. Πρόκειται για εβδομαδιαίο περιοδικό στο ίδιο ακριβώς στυλ με την ''Διάπλαση των παίδων'' ή τον ''Θησαυρό των παιδιών''. Περιείχε ξένα κυρίως μυθιστορήματα, παιχνίδια, γρίφους, εγκυκλοπαιδικά άρθρα και αφιερώματα, στήλη αλληλογραφίας όπου έγραφες με ψευδώνυμο, κλπ. Στις δύο μόνο τελευταίες σελίδες περιείχε κόμικς. Αυτά που έχω στα χέρια μου στην μέσα σελίδα του οπισθόφυλλου δημοσιεύουν μιά αγνώστου προελεύσεως ιστορία του Ταρζάν, ενώ στο έξω μέρος του οπισθόφυλλου, σύντομες ( απ΄ότι κατάλαβα δισέλλιδες) εικονογραφημένες ιστορίες. Άλλοτε έγχρωμο και άλλοτε Α/Μ, με 36 σελίδες, αλλά αρχή αρίθμησης από την αρχή του τόμου και όχι του τεύχους, όπως ακριβώς και ''η Διάπλαση των παίδων''. Π.χ. το τεύχος 10 ξεκινά από την σελίδα 327 και τελειώνει στην 362. Εκδότης ο Χάρης Πάτσης και μέγεθος 21 Χ 28.
  13. Μετά από την απρόσμενη επιτυχία της ραδιοφωνικής εκπομπής με τον αστυνόμο ΤΖΩΝ ΓΚΡΗΚ του Νίκου Ρούτσου, ο Χ.Παπαδόπουλος με την εκδοτική του ΠΕΛΑΡΓΟΣ, αποφασίζει να εκδόσει ένα λαϊκό ανάγνωσμα με τον ίδιο πρωταγωνιστή. Μικρό τεύχος(12,5x17,5), 36 ασπρόμαυρες σελίδες, εικονογράφηση Βύρωνα Απτόσογλου, σενάριο Νίκος Ρούτσος (τεύχη 1-12), Ι.Φιλιππάτος (13-19), Δ.Σαμαράς (20-44), εβδομαδιαία κυκλοφορία, έφτασε τα 44 τεύχη (26 διαπιστωμένα). Στο οπισθόφυλλο είχε σελίδα με συνέχειες από το κόμικ Ο τρόμος των Ωκεανών. Αυτή ήταν η πρώτη περίοδος του τίτλου καθώς το 1964 ο Στέλιος Ανεμοδουράς επιχείρησε να κυκλοφορήσει πάλι τον τίτλο (Παρουσίαση ΕΔΩ). Πηγές: -Κυριάκος Κάσσης, Ελληνική Παραλογοτεχνία και κόμικς, ΙΧΩΡ, 1998 Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους comicsking, trelele, Han Solo & KILLMATH.
  14. 50 χρόνια... αντιρρήσεις και συμφωνίες Ο ένας έχει μια έμφυτη ικανότητα στις μεταμφιέσεις κι ένα μοναδικό ταλέντο να μπλέκεται σε μπελάδες. Ο άλλος είναι, θεωρητικά, ο εγκέφαλος του διδύμου και αυτός που «λούζεται» τις γκάφες του συνεταίρου του, πληρώνοντας πάντα… βαρύ τίμημα. Και οι δυο μαζί, συνθέτουν το πιο γκαφατζίδικο ντουέτο ντετέκτιβ (και αργότερα πρακτόρων), που κάνει τις μυστικές υπηρεσίες όλου του κόσμου να τραβάνε μεγάλα ζόρια εξαιτίας τους. Ο λόγος για τους Mortadelo και Filemon, δημιουργήματα του Ισπανού σεναριογράφου και σχεδιαστή Φρανσίσκο Ιμπάνιεθ, που συστήθηκαν στο ελληνικό κοινό ως Αντιρίξ και Συμφωνίξ. Ονοματοδοσία που φανερώνει την προσπάθεια εκμετάλλευσης της φήμης του Αστερίξ, πρωταθλητή (τότε, όπως και τώρα) στις ελληνικές πωλήσεις περιοδικών κόμικς. Και όμως! Οι δύο ανεκδιήγητοι ήρωες δεν είχαν ανάγκη από ξένα δεκανίκια. Το απέδειξαν με την επιτυχημένη εκδοτική πορεία τους, τόσο στην Ισπανία όσο και στο εξωτερικό. Ο Αντιρίξ και ο Συμφωνίξ έκαναν το -ανεπίσημο- ντεμπούτο τους το 1958, στις σελίδες του περιοδικού «Πουλγκαρσίτο». Το 1964, ωστόσο, θεωρείται η ουσιαστική αφετηρία και το εφαλτήριο για την επιτυχία που ακολούθησε. Πριν από πενήντα χρόνια ακριβώς, «κατέλαβαν» για πρώτη φορά τις κεντρικές σελίδες του περιοδικού και κυριάρχησαν στα εξώφυλλά του, υποχρεώνοντας το κοινό να υποκλιθεί στο… καταστροφικό ταλέντο τους, ξεκαρδισμένο από τα γέλια. Το χιούμορ που εκπροσωπούν παραπέμπει στις slapstick κωμωδίες του βουβού κινηματογράφου, αλλά και στα καρτούν. Υφίστανται τα πάνδεινα στις ιστορίες τους, αλλά οι συνέπειες δεν διαρκούν περισσότερο από 3-4 καρέ. Επιστρέφουν ακμαίοι και δυνατοί, έτοιμοι να υποστούν εκ νέου τη… συμπαιγνία της κακής τύχης. Ο κανόνας της Φυσικής που λέει ότι τα ετερώνυμα έλκονται, βρήκε ιδανική εφαρμογή σε αυτούς τους δύο αντιήρωες. Συναντήθηκαν για πρώτη φορά στον προθάλαμο της μυστικής υπηρεσίας με την ονομασία TIA (παρήχηση της θείας και σατιρική αναφορά στην CIA), που ζητούσε να προσλάβει «αρχηγό και βοηθό». Πιο γρήγορος ο Συμφωνίξ, έδωσε κουτουλιά στον Αντιρίξ τη στιγμή που επιχειρούσαν να διαβούν την είσοδο των γραφείων και πέρασε πρώτος. Από τότε οριστικοποιήθηκαν οι ρόλοι: ο ένας αυτοανακυρήχθηκε αρχηγός και ο άλλος υποχρεώθηκε να γίνει βοηθός του, καταφέρνοντας να τα κάνουν μαντάρα όποια κι αν ήταν η αποστολή τους. Βαδίζοντας στα χνάρια του Τζέιμς Μποντ (και ανατρέποντας τα δεδομένα) οι δύο πράκτορες έχουν (στη θέση του «Μ») έναν ανεγκέφαλο αρχηγό, που σκαρφίζεται τους πιο αλλόκοτους τρόπους για να επικοινωνεί κρυφά μαζί τους και ο οποίος συνηθίζει να τους τιμωρεί για τις γκάφες τους, αναθέτοντας όλο και πιο επικίνδυνες αποστολές. Στο πλευρό τους εμφανίζεται (ως άλλος «Q») ο καθηγητής Μπακτέριους, ένας επιστήμονας που εφευρίσκει τα πιο άχρηστα γκάτζετ για τον εξοπλισμό τους, καθώς και η δεσποινίς Οφηλία (διάβαζε: Μονεϊπένι στις περιπέτειες του πράκτορα 007), γραμματέας του αρχηγού και τρελά ερωτευμένη με τον Αντιρίξ, παρόλο που αυτός την κερνάει συνεχώς χυλόπιτα. Οι δύο πρωταγωνιστές θεωρούνται ισπανική απάντηση στο γαλλοβελγικό άξονα των Αστερίξ και Τεντέν. Η επιτυχημένη έκδοση (που έφθασε σε ετήσιο ρυθμό 6 άλμπουμ) ξεπερνά τα 160 άλμπουμ, με τις πωλήσεις να ανέρχονται στα 150 εκ. αντίτυπα. Εχει, επίσης, μεταφερθεί στην τηλεόραση ως κινούμενα σχέδιο και δύο φορές στον κινηματογράφο με κανονικούς ηθοποιούς («Η μεγάλη περιπέτεια», παραγωγής 2003, προβλήθηκε μεταγλωττισμένη στα ελληνικά, με τους Ρένο Χαραλαμπίδη και Κώστα Αποστολίδη να «δανείζουν» τις φωνές τους στους δύο πρωταγωνιστές). Το κόμικς έχει κυκλοφορήσει σε δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες, ενώ στην Ισπανία εκδίδεται επίσης στα καταλανικά και τα βασκικά. Στη χώρα μας πρωτοεμφανίστηκαν το 1980, σε αυτοτελή τεύχη από τις εκδόσεις Oscar Press/Παπαχρυσάνθου, συνεχίζοντας… απτόητοι μέχρι το 2001. Για τις 8 εκδοτικές εμφανίσεις του θεότρελου αυτού διδύμου στη χώρα μας, ανατρέξτε στην Ομαδοποίησή τους.
  15. Καιρός που είχαν πέραση οι αισθηματικές νουβέλες (τέλη 50 - αρχές 60), κυκλοφορεί και η ΚΑΡΔΙΑ του Στέλιου Ανεμοδουρά. Προσπαθώντας να καλύψει το κενό που άφησε το κλείσιμο του ΖΕΦΥΡΟΥ έβγαλε αυτά τα 36 σελίδων τευχάκια με αισθηματικά αναγνώσματα διαφόρων συγγραφέων. Κατά Χανό έφτασε τα 54 τεύχη (η Β' περίοδος ΕΔΩ)
  16. Τιμή: 2 Δρχ. ΄Ηταν μια σειρά φυλλαδίων μικρού σχήματος με αστυνομικές περιπέτειες του ντετέκτιβ Τζόε Ντικ και του κωμικού βοηθού του Ρούντυ. Ο Τζόε Ντικ συνεργάζεται με την αστυνομία της Νέας Υόρκης και ξεδιαλύνει τους πιο δύσκολους αστυνομικούς γρίφους. Στην καταδίωξη των κακούργων, πλην του Ρούντυ, τον βοηθά και η αρραβωνιαστικιά του η Λύντια. Το περιοδικό προέκυψε από τη συνεργασία των εκδοτών Ανεμοδουρά-Γεωργιάδη. Τις ιστορίες έγραφε ο Π. Πετρίτης (ψευδώνυμο του Νίκου Μαράκη) και την εικονογράφηση έκαναν ο Θέμος Ανδρεόπουλος (τεύχη 1,4,5,6,7,8) και ο Βύρων Απτόσογλου (εσωτερική στα τεύχη 2,3). Ο Δημήτρης Χανός προσθέτει και το νούμερο 4 στα τεύχη, που εικονογράφησε ο Απτόσογλου. Η κυκλοφορία πρέπει να έγινε τους μήνες Ιούνιο - Ιούλιο του 1958. Ο Ζωιόπουλος τοποθετεί χρονικά την έκδοση στο 1959. Κυκλοφόρησαν οκτώ (εδώ συμφωνούν όλοι) εβδομαδιαία τεύχη με τους τίτλους (όπως τους δίνει ο Χανός): 1. Το συνδικάτο του εγκλήματος 2. Η εκδίκηση των γκάγκστερ 3. Το αίνιγμα του Γαλάζιου Τρένου 4. Η ακτίνα του ολέθρου (το εξώφυλλο στον Χανό) 5. Το χαμόγελο του τρόμου (διαπιστωμένο) 6. Το τελευταίο ατού (το εξώφυλλο στον Κάσση και στον Ζωιόπουλο) 7. Η σκιά που σκοτώνει 8. Το σπίτι με τις κατακόμβες (διαπιστωμένο) Ο υπέρτιτλος αναφέρεται σε «Αυτοτελείς αστυνομικές περιπέτειες», όμως όπως διαπίστωσα από τα τεύχη 5 και 8 οι ιστορίες δεν είναι αυτοτελείς, συνεχίζονται και στο επόμενο τεύχος (μάλλον μία περιπέτεια ανά δύο τεύχη). Στο τεύχος 8 δηλώνεται από τον εκδότη η συμπλήρωση του βιβλίου των περιπετειών του Τζόε Ντικ και η έναρξη κυκλοφορίας νέου περιοδικού με τον τίτλο «13» του Ν. Ρούτσου. Στα οπισθόφυλλα των τευχών δημοσιεύτηκε το κόμικς «Αποστολή στη Γη», μία περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας. Ευχαριστώ τον crc που μου προμήθευσε δύο άψογα σε κατάσταση τεύχη ώστε να είμαι σε θέση να κάνω την παρουσίαση του (παρα)λογοτεχνικού αυτού περιοδικού. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον Valtasar. Η ιστορία του οπισθόφυλλου ολοκληρωμένη ΕΔΩ, από τον Valtasar. ------------------------------------ Πηγές: -Κυριάκος Κάσσης, Ελληνική Παραλογοτεχνία και κόμικς, ΙΧΩΡ, 1998 -Δημήτρης Χανός, Το παιδικό λαϊκό φυλλάδιο-περιοδικό-βιβλίο, Αίολος, 1991 -Νίκος Ζωιόπουλος, Τα χάρτινα όνειρα των παιδικών μας χρόνων, Τεχνικές εκδόσεις Α.Ε., 2000 -Γιώργος Παπαδάκης-Νίκος Νικολαϊδης, Ο Μπλεκ και οι άλλοι…, Περιοδικός Τύπος Α.Ε., 2007 -Γιώργος Κοσκινάς, Χάρτινοι ήρωες-Ασπρόμαυρα όνειρα, Αιγόκερως, 2008 vaios/26-4-2010
  17. Μικρό εφημεριδάκι που κυκλοφόρησε τέλη 1958, αρχές 1959. Διαπιστωμένα 4. Τετρασέλιδο (σχεδόν μια Α3 διπλωμένη στα 2). Διαστάσεις 21,5χ29. Ασπρόμαυρο, με εξαίρεση μια μπλε/μωβ σφραγίδα που έμπαινε στην πρώτη σελίδα. Χιουμοριστικά κειμενάκια, ορισμένα κάπως παρεϊστικα. Σα να έχει γενικά αρκετά inside jokes. Λέει ότι είναι "εύθυμη εφημεριδούλα της διαπλασιακής "αθηναϊκής συντροφιάς"". Εικάζω ότι κάποιοι Αθηναίοι αναγνώστες (φαντάζομαι με την "έγκριση"/"παρότρυνση" της ίδιας της Διαπλάσεως των Παίδων) είχαν φτιάξει "συλλόγους φανατικών" και ότι εν συνεχεία προέβησαν σε αυτή την έκδοση. Κατά 99% βρήκαν αναγνώστες μέσα από όσους συμμετείχαν με συνεργασίες (ποιηματάκια κλπ) στην ίδια τη Διάπλαση των Παίδων. Εσωκλείω την επιστολή που στείλανε στον πατέρα μου που είχε στείλει ποιηματάκι στην Διάπλαση με το ψευδώνυμο Ερρίκος!!!!! (εάν ζούσε θα τον είχα λιώσει στο δούλεμα. ως έχει, αναβάλλεται για μερικές δεκαετίες (ελπίζω )) Ο διαπρεπής Διαπλασιολόγος Παυλάρας δεν γνώριζε το εν λόγω έντυπο Για να τον βοηθήσω λίγο (και επειδή ίσως να ενδιαφέρει και άλλους αρχαιοδίφες τύπου Βάιου ή Ρωταγιατιειναιστραβοσογυαλοσμετατοδεκατοπεμπτοκαραφακι ) κοπανάω σκαναρισμένα και τα εφημεριδάκια 2 + 4 . Φαντάζομαι ότι στις Διαπλάσεις της εποχής, θα υπάρχουν κάποιες αναφορές Δεν έχει κόμικ/γελοιογραφίες μέσα, αλλά μιας και είναι παραλογοτεχνικό λαϊκό έντυπο, στενά συνδεδεμένο με την Διάπλαση και μιας και φαντάζομαι ότι δεν θα υπάρχουν και τόσα αντίγραφά του, θεώρησα σκόπιμο να κάνω μια μικρή παρουσίαση. Έτσι, για να υπάρχει ToAnhliko02.cbr ToAnhliko04.cbr
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.