Search the Community

Βρισκόμαστε στο έτος 1176 μ.Χ., στο Βυζάντιο. Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Κομνηνός εκστρατεύει εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων, αλλά εκείνοι στήνουν ενέδρα, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει σφαγή στην περιοχή του Μυριοκέφαλου, στις 17 Σεπτεμβρίου. Εκεί, ο Κατάφρακτος ιππότης, Νικηφόρος Ακροπολίτης, πέφτει νεκρός. Μετά από λίγες ημέρες ένας συστρατιώτης του επισκέπτεται την γυναίκα του και της ανακοινώνει, γεμάτος λύπη, αλλά κι έναν αδιόρατο φόβο, τα άσχημα νέα. Πριν προλάβει εκείνη να θρηνήσει, ο ιππότης την παρακαλεί να τον βοηθήσει ώστε ο κύρης της να τον αφήσει ήσυχο, καθώς ο ίσκιος του τον ακολουθεί συνέχεια! Κάπως έτσι ξεκινάει ακόμα ένα ταξίδι μας στο παρελθόν του Βυζαντίου, δια χειρός Νίκου Παπαμιχαήλ, ο οποίος έχει επιμεληθεί το σενάριο και το σχέδιο της ιστορίας και την Byzantine Tales, η οποία μας έχει συνηθίσει στα ποιοτικά αναγνώσματα που έχουν σαν εφαλτήριο την συγκεκριμένη ιστορική εποχή. Το σενάριο, το οποίο δεν είναι αυτοτελές (το πρώτο μέρος φέρει τον τίτλο “Γυρισμός”), αλλά μας υπόσχεται μία ενδιαφέρουσα συνέχεια, βρίθει στοιχείων και λεπτομερειών ιστορικού χαρακτήρα (για την έκτασή του), ενώ παράλληλα διατηρεί μία ατμόσφαιρα άκρως μεταφυσική. Ένας εξαιρετικός συνδυασμός, αν θέλετε την γνώμη μου! Ο Παπαμιχαήλ στήνει μία πλοκή που βάζει τον αναγνώστη στον Μεσαίωνα και παράλληλα δημιουργεί εξαιρετικές σκηνές τρόμου. Σε αυτό στέκεται αρωγός η γραμματοσειρά, αλλά και οι έντονοι διάλογοι. Σχεδόν η πλειοψηφία των χαρακτήρων που παρατίθενται είναι άκρως ενδιαφέρουσες προσωπικότητες και οι επιλογές που αποφασίζουν να ακολουθήσουν είναι δύσκολες (για να μην πω σκληρές και δυσβάσταχτες), δίνοντας, με αυτόν τον τρόπο, μία άγρια ομορφιά στην ιστορία. Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία ιστορία που καλύπτει πολλά από τα γούστα του αναγνωστικού κοινού, αλλά πρωτίστως θα πρέπει να διαβαστεί από τους λάτρεις της συγκεκριμένης εποχής (το ακούς @ germanicus ?) και του horror στοιχείου. Νομίζω ότι δεν θα απογοητευτούν. Όσο ευχαριστημένος έμεινα από τον συγγραφικό, άλλο τόσο ευχαριστημένος έμεινα κι από τον εικαστικό τομέα. Έχουμε ένα σχέδιο που σέβεται και υπηρετεί και τους δύο ρόλους του σεναρίου, με αποτέλεσμα να ενισχύει τον ιστορικό, αλλά και τον μεταφυσικό χαρακτήρα της ιστορίας. Σε κάθε καρέ βρίσκουμε πολλές λεπτομέρειες, οι οποίες, αν και το φορμάτ του κόμικ είναι μικρό, δεν φλυαρούν και δεν παραφορτώνουν τα καρέ. Επίσης, ο χρωματισμός εμπνέεται από τους τόνους του μαύρου κι έχει σκούρα παλέτα. Η έκδοση (όπως έγραψα και πιο πάνω) έχει μικρό φορμάτ, αλλά η ιστορία “αναπνέει” άνετα μέσα της. Τόσο τα εξώφυλλα, όσο και οι εσωτερικές σελίδες είναι ποιοτικά πολυτελείς, ενώ είναι δεμένες μεταξύ του με θερμοκόλληση. Σαν συνοδευτικό υλικό εντάσσουμε λίγα λόγια για τους Κατάφρακτους, τα οποία παρατίθενται στην εσωτερική πλευρά του εξώφυλλου, καθώς και μία σελίδα που αναφέρει το ιστορικό γεγονός της μάχης που προηγήθηκε της ιστορίας. Επίσης, κάπου στα μισά του εντύπου ο αναγνώστης βρίσκει ένα απόσπασμα από την προσευχή του εξορκισμού από τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο κι ένα έγχρωμο σκίτσο του Μιχάλη Κεχαγιά. Τέλος, στην εσωτερική όψη του οπισθόφυλλου, βρίσκουμε ένα εξαιρετικά σύντομο βιογραφικό του δημιουργού. Να πούμε, επίσης, ότι την επιμέλεια την έχει κάνει η Χρυσαυγή Σακελλαροπούλου. Η επίσημη ιστοσελίδα της εκδοτικής Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους hudson & Ion.

Σύνοψη από την εκδοτική: Ο μικρός ορφανός Λάργκο Γουίντσλαβ, γεννήθηκε στο Μαυροβούνιο και υιοθετήθηκε κρυφά από τον δισεκατομμυριούχο Νέριο Γουίντς, για να τον διαδεχτεί μετά θάνατον στη διαχείριση της οικονομικής αυτοκρατορίας του. Όταν λοιπόν ο Νέριο δολοφονείται, ο εικοσιεξάχρονος Λάργκο, μέσα σε μια νύχτα, γίνεται ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Ο αγώνας για τη διατήρηση αυτής της περιουσίας, σε συνάρτηση με την αντικομφορμιστική και επαναστατική του φύση, θα οδηγήσει τον Λάργκο σε μεγάλες μάχες με κρυφούς εχθρούς και ανταγωνιστές. Έτσι, θα οδηγηθεί συχνά σε επικίνδυνες περιπέτειες που, όχι λίγες φορές, θα τον φέρουν αντιμέτωπο με τον θάνατο και την αυτοκρατορία του —τον πανίσχυρο οικονομικά Όμιλο W— στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ο τόμος περιλαμβάνει τα παρακάτω άλμπουμ της γαλλικής σειράς: #9. Δες τη Βενετία… #10. …Και Πέθανε #11. Χρυσή Πύλη #12. Σάντοου Πως φτάσαμε στον αυτόνομο Λάργκο Γουίντς Είναι γεγονός φίλες και φίλοι του GreekComics. Αυτό που ζητούσαμε για πάρα πολύ καιρό, αυτό που θέλαμε να δούμε διακαώς, δηλαδή το Λάργκο Γουίντς να αποκτά δικό του αυτόνομο άλμπουμ πήρε σάρκα και οστά. Ως γνωστόν το Λάργκο δημοσιευόταν αρχικά στο ΜΠΛΕΚ με κάθε ένα άλμπουμ της σειράς να σπάει σε δύο τεύχη και στη συνέχεια το είδαμε επιτέλους σε μεγαλύτερο και ομορφότερο φορμάτ στο περιοδικό Non Stop Comics, το οποίο όμως έκλεισε τον κύκλο του κάπως άδοξα. Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση γενικά στο φόρουμ για τον Λάργκο. Οι περισσότεροι αναγνώστες γράφουν σχετικά με τη σειρά, το ότι τη βρίσκουν ποιοτική, ότι την αγαπάνε, ότι θέλανε να τη δουν αυτόνομα. Και η αλήθεια είναι ότι στις δημοσκοπήσεις της εκδοτικής ο Λάργκο δεν έχαιρε ανάλογης εκτίμησης οπότε πολλοί φοβηθήκαμε για το αν και πότε θα δούμε τη συνέχεια. Οι εκδόσεις Μικρός Ήρως πήραν βάσει και των δημοσκοπήσεων ένα μεγάλο ρίσκο. Στο στυλ του Kill or Be Killed έφτιαξαν έναν απίστευτο υπερμεγέθη και χορταστικό τόμο με όχι ένα, όχι δύο, αλλά τέσσερα άλμπουμ της σειράς. Η ιστορία έως τώρα Ο Μικρός Ήρωας σε όλες του τις εκδόσεις μας προσφέρει εκτενή αφιερώματα σχετικά με την έκδοση, αλλά στο Λάργκο κάνει κάτι πολύ καλύτερο. Μας κάνουν μια μικρή ανασκόπηση της ιστορίας έως τώρα γενικά και ύστερα μας βάζουν μια σύντομη περίληψη για το τι έγινε σε κάθε ζευγάρι άλμπουμ. Και τι εννοώ με το ζευγάρι; Ο Λάργκο με έναν νοητό τρόπο μπορεί να είχε σε κάθε άλμπουμ μια ιστορία, αλλά συνολικά οι ιστορίες του ανά δύο άλμπουμ συνδέονταν μεταξύ τους ή ήταν μια ενιαία (βλέπε στο Οχυρό Μακίλινγκ και την Ώρα της Τίγρης). Έτσι μπορεί ακόμα και κάποιος που δεν έχει ξαναδιαβάσει Λάργκο να βρει σε ποια τεύχη είναι τα προηγούμενα άλμπουμ και τι έχει γίνει περίπου σε κάθε ιστορία έως τώρα. Επίσης μας παρουσιάζει εν συντομία (με κλασικό τρόπο γαλλοβελγικού θα έλεγε κάποιος) τους τέσσερις χαρακτήρες που μένουν σταθεροί στις ιστορίες του ήρωα, δηλαδή τον Λάργκο, τον κακοποιό Οβρονάζ που είναι ο κολλητός του και τα δύο σημαντικότερα άτομα του W Group, τον κύριο Κόκρεν και την Μις Πένυγουικλ. Από εκεί και πέρα, αν θέλετε ένα σύντομο recap της ιστορίας, ο Λάργκο είναι ένα ορφανό που έχει υιοθετηθεί από τον Νέρο Γουίντς που κατέχει το W Group, έναν όμιλο επιχειρήσεων με αξία 10 δις. Ο Λάργκο κληρονομεί τον όμιλο, γρήγορα όμως θα δει ότι έχει εχθρούς εντός και εκτός αυτού και μάλιστα κάποιοι έχουν κάνει κακό στο θετό πατέρα του. Οι κακοί σε κάθε άλμπουμ προσπαθούν να ξεφορτωθούν τον Λάργκο είτε στριμώχνοντας το W Group οικονομικά είτε κατηγορώντας τον για φόνο και πάντα ο Λάργκο μέσα από τις περιπέτειες του σε κάθε μέρος του κόσμου βρίσκει έναν τρόπο να ξεπερνάει τις δυσκολίες. Οι ιστορίες του τόμου Όπως είπαμε αυτός ο υπερμεγέθης τόμος έχει τέσσερα άλμπουμ, κοινώς ιστορίες που θα διαβάζαμε σπαστά σε 8 τεύχη ΜΠΛΕΚ ή 8-10 Non Stop Comics ανά δίμηνο, άρα υπολογίστε περίπου δύο χρόνια δημοσίευσης. Συνεπώς αφού το Non Stop Comics σταμάτησε τον Απρίλιο του 2022, στερηθήκαμε μεν τον Λάργκο για ένα χρόνο αλλά έχουμε το ελεύθερο να διαβάσουμε όποτε και όπως θέλουμε τις ιστορίες του ολοκληρωμένες ενώ σπαστά θα τις διαβάζαμε σε 16-20 μήνες! Καθόλου άσχημα αντανακλαστικά. Όσον αφορά τα άλμπουμ θα μου επιτρέψετε να μην πλατειάσω κι άλλο στην παρουσίαση και να σας τα αναλύσω ξεχωριστά σε ποστ. Το πρώτο εξ αυτών (και ένατο της σειράς) είναι το Δες τη Βενετία… όπου ο Λάργκο Γουίντς λαμβάνει από έναν άγνωστο άντρα ένα φαξ. Ο άντρας στέλνει το φαξ ενώ προσπαθεί να ξεφύγει από μυστήριους διώκτες του και τελικά σκοτώνεται πριν το ολοκληρώσει. Αυτό που προειδοποιεί τον ήρωα είναι να προσέχει τον Δόγη. Και όταν κατευθύνεται προς Ιταλία, τον καλεί σε ένα πάρτυ κάποιος Δόγης... Στο δεύτερο το …Και Πέθανε η ιστορία συνεχίζεται στην Ιταλία με δύο υπαλλήλους του Λάργκο να έχουν σκοτωθεί στα κεντρικά γραφεία του W Group, ενώ έχουν απαγάγει και την Τσάριτυ. Στο τρίτο, το Χρυσή Πύλη, ο φίλος του Λάργκο, ο Σάϊμον προσλαμβάνεται στη σειρά Χρυσή Πύλη όπου την παραγωγή κάνει μια θυγατρική του W Group. Ωστόσο ο Κόκρεν έχει κάποια ερωτήματα σχετικά με το πως εκτελείται ο προϋπολογισμός και στέλνει έναν ερευνητή που εξαφανίζεται. Λόγω του Σάϊμον ο Λάργκο αποφασίζει να ασχοληθεί ο ίδιος με την υπόθεση και να δει αν πρόκειται για κακή διαχείριση, φορολογική απάτη ή κάτι πολύ σημαντικό που θα χτυπήσει ανεπανόρθωτα τον όμιλο του. Στο τελευταίο άλμπουμ, το Σάντοου θα τον βρούμε ξανά μπλεγμένο και με κατηγορίες στην πλάτη του και θα δούμε πως για ακόμα μία φορά ο ορφανός δισεκατομμυριούχος θα κάνει το comeback. Η έκδοση Δεν είναι μόνο το ρίσκο του Μικρού Ήρωα με τον Λάργκο. Είναι όλο το πακέτο που προσφέρει. Ένας μεγάλος και χορταστικός τόμος με τέσσερα φοβερά γαλλοβελγικά άλμπουμ δεν είναι εύκολο. Γνώμη μου ότι η τιμή καταλόγου στα 24 ευρώ, δηλαδή 21,60 με την έκπτωση του 10% για διακόσιες σελίδες περιεχόμενο και Λάργκο στο υπέροχο μεγάλο φορμάτ που αναδεικνύει το τρομερά λεπτομερές σχέδιο, είναι ένα πολύ σεβαστό και λογικό ποσό. Μακάρι ο κόσμος να στηρίξει την έκδοση, μακάρι να επανεκδοθούν και οι προηγούμενες ιστορίες σε αυτό το υπέροχο φορμάτ, μακάρι να δούμε και άλλα αυτόνομα άλμπουμ του Λάργκο. Γιατί αυτό το κόμικ το αξίζει 100%! Καλό διάβασμα σε όλους

Σύνοψη από την εκδοτική: ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΞΕΚΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΉΡΩΑ ΤΗΣ MARVEL! Ο ΜΟΡΛΟΥΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ — ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ! ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΑΧΝΟ-ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, ο πιο τρομακτικός αντίπαλος του Σπάιντι είναι και πάλι εδώ — και καμία Αράχνη δεν είναι ασφαλής! Κι αυτό ισχύει περισσότερο για την περίπτωση του “εκλεκτού”, του Πίτερ Πάρκερ! Καθώς οι ήρωες με αραχνοδυνάμεις ετοιμάζονται για τη σύγκρουση – και ο ένας μετά τον άλλο γνωρίζει την ήττα — ο Μόρλουν δεν είναι το μοναδικό τους πρόβλημα! Η Σάθρα κάνει την επανεμφάνισή της, πιο δυνατή από ποτέ, και στο μυαλό της έχει μόνο ένα σκοπό: να εξοντώσει όλες τις αράχνες! Η επέτειος των 60 χρόνων από την πρώτη εμφάνιση του Σπάιντι θα μείνει στην ιστορία, καθώς δύο από τους σπουδαιότερους δημιουργούς του, ο σεναριογράφος Dan Slott κι ο εικονογράφος Mark Bagley, συνεργάζονται για πρώτη φορά σε έναν τίτλο του Αραχνάκια! Η ιστορία: Μετά το Spider-Verse: Μάχη Επιβίωσης (παρουσίαση φουλ ιστορίας και εδώ), ο Dan Slott είχε ανοίξει τον ασκό του Αιόλου με το ευφάνταστο Αραχνοσύμπαν. Το 2022 λοιπόν αρκετά χρόνια μετά το τρομερό run του Slott, η Marvel αποφάσισε να εκδώσει την τελευταία ιστορία του Spider-Verse και μάλιστα με σχεδιαστή τον επίσης θρυλικό Mark Bagley του Amazing Spider-Man στα 90s και του Ultimate Spider-Man στα 00s. Ο Slott εδώ δε δίνει τόση σημασία στα διαφορετικά Multiverses ούτε στο να έχει ένα τεράστιο πάνελ χαρακτήρων που να έχει ο καθένας τις στιγμές του. Αντιθέτως εστιάζει στην Earth-616 και μαζί με τον Peter Parker, φέρνει ένα ωραίο καστ χαρακτήρων, τους Miles Morales, Jessica Drew, Silk, Night-Spider (που μοιάζει στην Black Cat), Hunter-Spider (που είναι Kraven the Hunter σε Spider-Man), Sun-Spider και Princess Spinstress. Παράλληλα οι ήρωές μας έχουν την αναπάντεχη στήριξη του Morlun ο οποίος μαθαίνουμε γιατί πολεμάει την Shathra καθώς και το backstory του. Από την άλλη πλευρά βλέπουμε ότι η Shathra έχει καταλάβει πλήρως της Earth-001 και έχει μετατρέψει σε σφήκες πάρα πολύ γνωστές εκδοχές του Spider-Man που είχαμε δει στην προηγούμενη ιστορία όπως τον Spider-Man Noir, τον Spider-Punk και άλλους, οι οποίοι μάχονται τη μικρή μας ομάδα. Η ιστορία συνεχίζει με περισσότερο βάθος στην ιστορία της Shathra, αποστολές για αντικείμενα που ίσως είναι χρήσιμα και απομακρύνεται από τον βασικό Peter Parker με τους Slott-Bagley να ξαναγράφουν μια εναλλακτική εκδοχή του που έχει ενδιαφέρον. Συνολικά τη βρήκα αρκετά πιο σφιχτή δομικά από το πρώτο Spider-Verse χωρίς όμως να εντυπωσιάζει όσον αφορά το σενάριο και η μεγάλη της δύναμη είναι στο σχέδιο. Το σχέδιο: Για μένα ο Mark Bagley δεν είναι ένας απλά φοβερός σχεδιαστής, αλλά ίσως ο καλύτερος και επιδραστικότερος σχεδιαστής του Αραχνάκια τα τελευταία τριάντα χρόνια και όπως στο Η Ζωή μου, έτσι και εδώ ο Bagley θριαμβεύει με το σχέδιο του σε μια ιστορία με σύγχρονο σχέδιο, τεράστια πάνελ μάχης, εντυπωσιακά καρέ δράσης και φυσικά ένα πραγματικά τεράστιο εύρος από διαφορετικές εκδοχές του Spider-Man να εμφανίζονται και τον σχεδιαστή να τους αποδίδει υπέροχα. Αξίζει πάρα πολύ να το κρατήσετε, να το διαβάσετε και μετά απλώς να χαζέψετε τα καρέ του Bagley ειδικά στο τελευταίο τεύχος. Η έκδοση: Μόλις τέσσερις μήνες μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τεύχους, η Anubis έφερε στα ελληνικά το End of the Spider-Verse, ένα μεστό σεναριακά και άψογο εικαστικά κόμικ, ένα δυνατό κύκνειο άσμα για το Spider-Verse που σκέφτηκε, έχτισε και έγραψε ο Dan Slott. Η έκδοση είναι πολύ καλή στο κλασικό μέγεθος και χαρτί της Anubis και για μένα αν είστε των ιστοριών με πολλούς Spider-Man, της μυθολογίας της Αράχνης και του Multiverse τότε πρέπει να αποτελέσει αγορά σας. Καλό διάβασμα σε όλους

Σύνοψη από την εκδοτική: Ο γήινος Χαλ Τζόρνταν φέρνει τη δικαιοσύνη στα αστέρια! Ο διάσημος συγγραφέας Grant Morrison (Batman, All-Star Superman) επιστρέφει στην DC μαζί με τον τρομερό σχεδιαστή Liam Sharp (The Brave and the Bold, Wonder Woman) με το The Green Lantern, μια σύγχρονη sci-fi εκδοχή για τις περιπέτειες του Χαλ Τζόρνταν, πιστή στις ρίζες της, αλλά που όμοιά της δεν έχετε ξαναδεί ποτέ στα κόμικς! Όταν ο Γκριν Λάντερν Χαλ Τζόρνταν συναντά έναν εξωγήινο που κρύβεται σε κοινή θέα, ξεκινά μια αλληλουχία συμβάντων που ταρακουνά συθέμελα το Τάγμα των Γκριν Λάντερν. Υπάρχει μια διαγαλαξιακή συνομωσία σε εξέλιξη και ένας προδότης μέσα στο Τάγμα που κινεί τα νήματα… Τότε, η Γη εξαφανίζεται και δίνεται προς δημοπράτηση σε έναν αγοραστή, η διεκδίκηση του οποίου μάλλον είναι αδύνατο να αποτραπεί χωρίς ο Χαλ να παραβεί τον πιο ιερό κανόνα των Λάντερν. Με ζωηρές, νέες εκδοχές για τους Διαχειριστές, τους Ντάρκσταρς, τους Φύλακες του Σύμπαντος και πολλούς ακόμα εχθρούς και συμμάχους των Γκριν Λάντερν, μέσα από δεκαετίες των DC Comics, ο Morrison και ο Sharp υφαίνουν μια επική ιστορία που φτάνει από τη Γη μέχρι τα απώτερα όρια του διαστήματος, ξεκινώντας από το THE GREEN LANTERN: ΔΙΑΓΑΛΑΞΙΑΚΟΣ ΝΟΜΟΦΥΛΑΚΑΣ, στη συγκεντρωτική έκδοση των τευχών #1-6 της νέας επιτυχημένης σειράς. Η ιστορία: Μας την είχε υποσχεθεί δύο χρόνια πριν η Οξύ αυτήν την ιστορία και τελικά ήρθε στα ελληνικά το πρώτο μέρος από το run των Grant Morrison και Liam Sharp στον Green Lantern. Δε χρειάζονται πολλά για τον Morrison, έναν από τους καλύτερους και πιο αναγνωρισμένους συγγραφείς όλων των εποχών, ο οποίο είχε ως στόχο να προσφέρει μια φρέσκια πνοή στον Green Lantern και μάλιστα πιάνοντας τον Hal Jordan, όχι κάποιον πιο άγνωστο Lantern που θα προσπαθούσε να μετατρέψει σε πρωταγωνιστή. Γρήγορα τον έχει φέρει ξανά πίσω στο σώμα και με αρκετά ταχύ ρυθμό τον εξελίσσει. Ναι μεν επιστροφή στη βάση, αλλά το κόμικ έχει αρκετά νέα στοιχεία στη μυθολογία των Lanterns, εισάγει τον Jordan σε ενδιαφέρουσες σχέσεις με άλλους Lanterns, φέρνει απειλές κοσμικού επιπέδου και τη Γη σε σημείο να μη μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της παρά μόνο αν τη βοηθήσει ο Jordan, έχει μια ιστορία προδοσίας και γενικά πέραν της κεντρικής ιστορίας, ασχολείται με διάφορα subplots που ενδέχεται να μην απασχολούν πάντα τον Hal Jordan. Έχει αρκετά γρήγορο pacing σαν κόμικ και ανά σημεία γύρισα πίσω να φρεσκάρω κάπως τι διάβασα. Έχει ενδιαφέρον όμως σαν ιστορία. Άκρως ενδιαφέροντας εικαστικός τομέας Ο Βρετανός Liam Sharp δεν είναι κανένα νεούδι στις εικονογραφήσεις, αλλά σχετικά πρόσφατα ξαναέπιασε δουλειές σε αμερικάνικες εταιρίες και οφείλω να ομολογήσω ότι το σχέδιο του είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Αποπνέει μια βρετανίλα μεν με αρκετά σαφείς γραμμές και από την άλλη μου βγάζει ένα vibe από πιο ανεξάρτητα κόμικς αλλά πάντα κοντά στην αμερικάνικη σχολή. Παρέα με τον εξαιρετικό χρωματισμό και την πλούσια παλέτα αυτών των χρωμάτων, το αποτέλεσμα είναι φανταστικό και ό,τι πιο ταιριαστό για ένα κόμικ που διαδραματίζεται στο διάστημα και βλέπεις τους Lanterns. Αξίζει πάρα πολύ μόνο και μόνο γι' αυτό. Η έκδοση: Στα συνήθη ποιοτικά στάνταρ της Οξύ θα πω προσωπικά με μαλακό εξώφυλλο και το κλασικό της μέγεθος και χαρτί που σημαίνει ότι η ιστορία διαβάζεται ευχάριστα. Αν είστε φαν του Green Lantern αυτό το κόμικ θα σας προσφέρει κάτι καινούριο, έχει όμορφο σχέδιο και την ξεχωριστή πένα του Morrison που είναι άχαστος συνδυασμός. Καλό διάβασμα σε όλους

Αντιγραφή από το οπισθόφυλλο Ο μυστηριώδης εξωγήινος Τόμας Τζερόμ Νιούτον πέφτει στη Γη σε μια αποστολή να σώσει τον ρημαγμένο από την ξηρασία πλανήτη του Ανθέα από την οικολογική καταστροφή. Αποφασισμένος να βρει έναν τρόπο να μεταφέρει νερό πίσω στον ετοιμοθάνατο κόσμο του, ο Νιούτον αρχίζει να πουλάει πατέντες για προηγμένη τεχνολογία, αλλά η επιτυχία του σύντομα τον κάνει στόχο τόσο της κυβέρνησης όσο και μιας μοχθηρής αντίπαλης εταιρείας. Καθώς η αποστολή του καταλήγει να διαρκεί χρόνια, ο Νιούτον συνειδητοποιεί πως ενδίδει στις υπερβολές του κόσμου μας και επιζητά απελπισμένα να επιστρέψει στην οικογένειά του. Αυτή εδώ είναι η επίσημη διασκευή σε graphic novel της καλτ ταινίας επιστημονικής φαντασίας του 1976 σε σκηνοθεσία Nicholas Roeg με πρωταγωνιστές τους David Bowie, Candy Clark και Rip Torn, που με τη σειρά της βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του 1963 του Walter Tevis, συγγραφέα των βιβλίων The Hustler, The Color of Money και The Queen’s Gambit, που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Τον Απρίλιο του 2023 η Anubis έφερε σε επαφή με το ελληνικό κοινό της Ένατης Τέχνης ένα graphic novel, το οποίο στηρίζεται σε ένα μυθιστόρημα, αλλά γνώρισε την επιτυχία όταν υιοθετήθηκε από μία ταινία που είχε στο τιμόνι του πρωταγωνιστή έναν θρύλο της ροκ. Ο λόγος για το “Ο άνθρωπος που έπεσε στη Γη”, μία ιστορία για έναν εξωγήινο, ο οποίος στην ανάγκη του να εξασφαλίσει υδάτινους πόρους για τον πλανήτη του έρχεται στην Γη. Δεν έχει καμία εχθρική πρόθεση, όπως συνήθως βλέπουμε στα αντίστοιχα έργα επιστημονικής φαντασίας. Απεναντίας, λειτουργεί με άκρα μυστικότητα και δεν επιδιώκει να δηλώσει την δυναμική του στους γήινους. Φαίνεται, όμως, ότι δεν γνωρίζει καλά την φύση της ανθρώπινης υπόστασης, η οποία αντιδρά σε οτιδήποτε το διαφορετικό και φυσικά δεν διστάζει να προδώσει, να βασανίσει και να εκμεταλλευτεί το οτιδήποτε. Το σενάριο του graphic novel είναι επιμελημένο από τον Dan Watters, ο οποίος μεταφέρει με σχετική ευκολία στο χαρτί αυτό που είδαμε στην ταινία (για το original μυθιστόρημα δεν έχω άποψη, καθώς δεν το έχω διαβάσει). Το σενάριο βγάζει τα απαραίτητα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, ενώ παράλληλα δίνει έμφαση στον πόνο, αλλά και στην ηθική αλλοίωση του πρωταγωνιστή και φυσικά στις ανείπωτες πρακτικές των ανθρώπινων όντων. Ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να συμπονέσει τον Τόμας Τζερόμ Νιούτον, αλλά και να δυσφορήσει με την προδοσία που εκείνος δέχεται. Κι αφού μιλήσαμε για την ιδέα του σεναρίου, ας πούμε δύο λόγια και για την πλοκή. Εκεί, δυστυχώς, έμεινα με την αίσθηση του ανικανοποίητου. Η έναρξη της αφήγησης γίνεται εντελώς απότομα, ενώ συνεχίζει το ίδιο άτσαλα σε σημείο να κουράζουν οι συνεχείς εναλλαγές των σκηνών και οι διαφορετικές χρονικές στιγμές. Σε αυτό νομίζω ότι παίζει ρόλο και η απουσία επεξηγηματικών λεζάντων, που θα βοηθούσαν στην ερμηνεία κάποιων σκηνών. Επίσης, κάποιος που δεν έχει δει την ταινία ή δεν έχει διαβάσει το μυθιστόρημα, θεωρώ βέβαιο ότι θα μπερδευτεί και (τουλάχιστον στην αρχή) θα αδυνατίσει να κατανοήσει την ουσία της υπόθεσης και τα κίνητρα του πρωταγωνιστή. Πάντως, παραδέχομαι ότι έχουμε να κάνουμε με μία αξιόλογη σκηνοθετική άποψη, η οποία στηρίζεται στις αφηγήσεις των υπόλοιπων μελών της ιστορίας, που γίνονται με την μορφή ανάκρισης αρκετά χρόνια μετά. Το φινάλε είναι γλυκόπικρο, αλλά δυστυχώς είναι μία απλή παράθεση σκηνών κι όχι μία ομαλή κι αμβλυμμένη μετάβαση. Προσωπικά ένιωσα ότι η ιστορία δεν ολοκληρώθηκε κατά το δοκούν. Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα κόμικ που έχει ενδιαφέρον και προτρέπει τον αναγνώστη να εμβαθύνει περισσότερο στο συγκεκριμένο σύμπαν, διαβάζοντας το αρχικό μυθιστόρημα ή βλέποντας την ταινία. Σίγουρα επιδέχεται πολλές διορθώσεις, καθώς χάνει αρκετά στον τρόπο αφήγησης και είναι κάπως απότομο και βιαστικό. Προτείνεται στους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας και τους θαυμαστές του ομώνυμου μυθιστορήματος και της ταινίας. Οι υπόλοιποι δεν θα χάσουν τον χρόνο τους (μιας και οι σύντομοι διάλογοι κάνουν την ανάγνωση του κόμικ να κυλάει γρήγορα), αλλά ενδέχεται να μην το εκτιμήσουν όσο θα έπρεπε. Από το πρώτο κιόλας καρέ φαίνεται ότι στον εικαστικό τομέα έχει γίνει πολύ καλή δουλειά. Ο Dev Pramanik έχει δημιουργήσει ένα σχέδιο ζωντανό, που συμβάλλει στην αποτύπωση της επιστημονικής φαντασίας, με την δημιουργία κάποιων καρέ κάπως πιο αφηρημένων, ενώ έχει δώσει στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή την μορφή του Bowie, αποτίοντας, με αυτόν τον τρόπο έναν φόρο τιμή στην ταινία. Το μελάνωμα είναι απίστευτο, ενώ κι ο χρωματισμός, αν και στηρίζεται σε μία μουντή παλέτα γήινων χρωμάτων, είναι επιτυχημένος. Το μοναδικό μου παράπονο έγκειται στο ότι δεν υπάρχει μεγάλη πλαστικότητα στις κινήσεις των χαρακτήρων, με αποτέλεσμα, τόσο εκείνοι, όσο και οι αντίστοιχες σκηνές, να φαίνονται κάπως ακίνητες. Όσον αφορά στα της έκδοσης, μπορούμε άνετα να πούμε ότι στέκεται σε αξιοπρεπέστατα επίπεδα.Το χαρτί, από το οποίο αποτελείται το εσωτερικό, είναι καλής ποιότητας, γυαλιστερό και η εκτύπωση των χρωμάτων ζωηρή. Το εξώφυλλο ίσως να το ήθελα λίγο πιο παχύ για να αποφεύγονται να μικροτσαλακώματα, ενώ η κόλληση στην ράχη φαίνεται στοιβαρή. Το δυνατότερο σημείο της έκδοσης, βέβαια, αποτελούν τα εξτραδάκια, τα οποία είναι από τα περισσότερα που έχω δει σε κόμικ τόσων σελίδων! Θεωρώ, μάλιστα, ότι δεν βρίσκονται εκεί μόνο προς τέρψη των λατρών του έξτρα υλικού, αλλά συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην άρτια κατανόηση του περιεχομένου του κόμικ. Ξεκινάμε, λοιπόν, με έξι σελίδες με προσχέδια των βασικών χαρακτήρων και συνεχίζουμε με δύο σελίδες με προσχέδια εξώφυλλων. Έπειτα ακολουθούν τέσσερις σελίδες που περιλαμβάνουν τα σχέδια της μεταφοράς του σεναρίου στην τελική εικονογράφηση, μετά μία ολοσέλιδη αφίσα της ταινίας και στην συνέχεια έρχονται 12 (!!!) σελίδες που περιλαμβάνουν ένα νέο άρθρο για την ταινία The Man Who Fell to Earth του Stephen Dalton, με αδημοσίευτες μέχρι τώρα φωτογραφίες από τα γυρίσματα! Το συνοδευτικό υλικό ολοκληρώνεται με μία σελίδα των σύντομων βιογραφικών των συντελεστών του κόμικ και, όπως μας έχει συνηθίσει η Anubis, η τελευταία σελίδα πριν το οπισθόφυλλο περιέχει διαφημιστικό υλικό από τις εκδόσεις της. ΤΕΛΕΙΑ! Ας παραθέσουμε και το trailer της ταινίας του 1976. Η ταινία στο IMDB

Αυτοέκδοση εμπνευσμένη από την ιστορία του Δον Κιχώτη του Θερβάντες. Ο Σάντσο πιστός ακόλουθος του κατ' φαντασίαν ιππότη θέτει απορίες και λαμβάνει απαντήσεις. Συμπαθητικό κόμικ από τον Αλέξανδρο Κατσίκα. Συμπεριλαμβάνει βιογραφικό του δημιουργού (στην αρχή) και ευχαριστίες (στο τέλος). τον @ nikos99 για την διάθεση του τεύχους...

Το Ινκάλ (Incal) ήταν σειρά κόμικς επιστημονικής φαντασίας σε σενάριο Αλεχάντρο Χοδορόφσκι και σχέδιο Μόμπιους (Moebius). Θεωρήθηκε μπροστά από την εποχή του και επηρέασε αρκετές γενιές σχεδιαστών και σεναριογράφων. Το κεντρικό πρόσωπο είναι ο Τζον Ντιφούλ (John Difool), ένας ντετέκτιβ τελευταίας κατηγορίας στο πολύ μακρινό μέλλον, που άθελά του μπλέκεται σε μια συνωμοσία γαλαξιακών διαστάσεων και -πάλι ενάντια στη θέλησή του- καλείται να γίνει σωτήρας της ανθρωπότητας. Όλα ξεκινάνε όταν πέφτει στα χέρια του το Ινκάλ, ένας κρύσταλλος με κοσμικές ιδιότητες. Η ένωση του Μαύρου Ινκάλ με το Ινκάλ του Φωτός που έχει ο Ντιφούλ θα δώσει στον κάτοχό τους τα κλειδιά του Σύμπαντος: στους εξωγήινους Μπεργκ την ευκαιρία για εκδίκηση στους ανθρώπους, στους επαναστάτες του Αμόκ την εξουσία και στους Τεχνοπάπες, κάστα που παράγει και διαχειρίζεται την τεχνολογία του Γαλαξία, τη δυνατότητα να καταστρέψουν το Σύμπαν με τα Αυγά της Σκιάς, που σβήνουν το φως των Ήλιων. Ο Ντιφούλ θα γίνει κάτοχος και του Μαύρου Ινκάλ, παίρνοντάς το απ' τους Τεχνοπάπες, και, με την ένωσή τους, θα ξεκινήσει μια περιπέτεια αναμέτρησης με το ίδιο το Σκότος, τη δύναμη που θέλει την καταστροφή του Σύμπαντος. Στα ταξίδια του ο Ντιφούλ έχει πλάι του την Τανάτα και την Άνιμα (δίδυμες αδελφές, φύλακες των Ινκάλ), τον Μεταβαρόνο (τον καλύτερο πολεμιστή του Γαλαξία), τον Σολούν (γύνανδρο παιδί της Άνιμα και του Ντιφούλ, που τελικά αποκαλύπτεται ότι είναι το ίδιο το Ινκάλ), τον "τσιμεντένιο παπαγάλο" Ντίππο (κατοικίδιο του Ντιφούλ που απ' το Ινκάλ απόκτησε το χάρισμα να μιλάει) και τον Κιλ Ντόγκχεντ, στην υπηρεσία της Τανάτα. Μετά από περιπέτειες σε πολλούς κόσμους, μεταφυσικές καταστάσεις, χιλιάδες νεκρούς και πολλές ανατροπές, η ιστορία παίρνει ένα απρόσμενο όσο και μεγαλοπρεπές τέλος. Το σενάριο αναμειγνύει πολλά στοιχεία, όπως τα Ταρώ, τη θρησκεία, την ψυχεδέλεια, τη space opera, τη διαλεκτική, την πολιτική. Συνδυασμένο με το εντυπωσιακό σχέδιο του Μόμπιους, έκανε το Ινκάλ να θεωρείται μια απ' τις πιο σημαντικές κυκλοφορίες στην ιστορία των κόμικς και πηγή έμπνευσης για γενιές σεναριογράφων και σχεδιαστών. Το Ινκάλ κυκλοφόρησε στη Γαλλία απ' τις εκδόσεις Les Humanoides Associes το 1980 και ολοκληρώθηκε σε έξι τεύχη το 1988. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε σε συνέχειες στο περιοδικό "Μικρό Παρά Πέντε" τη δεκαετία του '80 και αργότερα εκδόθηκε σε έξι τεύχη (ΜΑΜΟΥΘ 1998) με τίτλους: Το Μαύρο Ινκάλ (L'Incal Noir) - 1981 Το Ινκάλ του Φωτός (L'Incal Lumière) - 1982 Αυτό εκεί κάτω (Ce qui est en bas) - 1984 Αυτό εκεί πάνω (Ce qui est en haut) 1985 Η πέμπτη ουσία - Ο γαλαξίας που ονειρεύεται (La cinquième essence - Galaxie qui Songe) - 1988 Η πέμπτη ουσία - Πλανήτης Ντιφούλ (La cinquième essence - La planète Difool) - 1989 Το 1989 εκδόθηκε απ' τους ίδιους δημιουργούς και το βιβλίο Τα μυστήρια του Ινκάλ, που εξηγούσε μερικά σημεία της πλοκής. Ο Χοδορόφσκι συνέχισε αργότερα τη σειρά των Ινκάλ με άλλους σχεδιαστές. Με τον Zoran Janjetov δημιούργησε την ιστορία του Ντιφούλ πριν το Ινκάλ και με τον Χουάν Χιμένες Το Έπος των Μεταβαρόνων. ( Το Πέμπτο Στοιχείο του Λυκ Μπεσόν,1997) Στοιχεία απ' την αισθητική και την πλοκή του Ινκάλ υπάρχουν και στην ταινία Το Πέμπτο Στοιχείο του Λυκ Μπεσόν, στην οποία ο Μόμπιους συνεργάστηκε στην καλλιτεχνική επιμέλεια. Πήγή:wikipedia

Μετά τις Ψηφίδες τρόμου, η JEMMA συνεχίζει την εκδοτική της πορεία στον κόσμο των manga με το δεύτερο κατά σειρά κόμικ της, που φέρει τον τίτλο Σεληνιασμένοι εραστές. Η συγκεκριμένη δουλειά αποτελεί μία ανθολογία δημιουργημένη από τον Suehiro Maruo, η οποία περιλαμβάνει τις εξής ιστορίες: "Ο ηδονοβλεψίας στην σοφίτα" "Χοΐτσι ο κουφός – Α’ μέρος" "Χοΐτσι ο κουφός – Β’ μέρος" "Δωμάτιο στον Παράδεισο" "Κόκκινα φρύδια" "Ο γητευτής των σκυλοδαιμόνων 1" "Ο γητευτής των σκυλοδαιμόνων 2" "Η παθητική υπακοή της πόλης" Η θεματολογία επάνω στην οποία κινούνται τα συγκεκριμένα σενάρια, όπως εύστοχα κι εύλογα μας προειδοποιεί το οπισθόφυλλο, ανήκουν στην σφαίρα της ακραίας φρίκης, η οποία αγγίζει τα όρια της παρανοϊκής διαστροφής. Ο Maruo, θιασώτης κι ένας από τους πρωτοπόρους του είδους (των manga ero-guro, όπως αυτά αποκαλούνται) έχει σαν τοπικό πλαίσιο την Ιαπωνία του προηγούμενου αιώνα και τα πολιτικά γεγονότα που την επηρέασαν και μέσα από αυτά περιγράφει στον αναγνώστη και τον τρόπο ζωής της πατρίδας του εκείνη την περίοδο. Μέσα από εκεί, λοιπόν, γεννιούνται ερωτικές καταστάσεις, που μετατρέπονται σε μακάβριες σκηνές, αρκετές μάλιστα από αυτές να είναι για γερά… στομάχια. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ δεν με κάλυψε και δεν με διασκέδασε στο ελάχιστο. Δεν ξέρω αν είμαι πουριτανός ή αν απλά δεν αρέσκομαι σε τέτοιου είδους αναγνώσματα. Θεωρώ ότι ο δημιουργός δεν θέλει απλά να αποτυπώσει στο χαρτί το αποκύημα της φαντασίας του, αλλά αυτό που επιζητεί είναι να σοκάρει στον υπερθετικό βαθμό το κοινό του και να προκαλέσει. Γι΄ αυτό και στην πλειοψηφία των ιστοριών που παρατίθενται, αυτό που μου έμεινε είναι οι φρικιαστικές σκηνές κι όχι μία horror πλοκή με εντάσεις κι αγωνία. Πολλά σημεία των πλοκών είναι ασύνδετα μεταξύ τους, τόσο στον τομέα του σκίτσου, όσο και των διαλόγων, με αποτέλεσμα να νιώσω ότι ο συγγραφέας δεν εστίαζε και πολύ σε αυτούς. Εν κατακλείδι, αν και μου αρέσει το horror στοιχείο στα κόμικς, στις σειρές και στην ταινίες, εντούτοις, το παρόν κόμικ δεν με κάλυψε με την συγκεκριμένη φιλοσοφία που υιοθέτησε. Προτείνεται εξολοκλήρου στους λάτρεις των ero-guro manga κι εκείνους που δεν διστάζουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό από την πεπατημένη. Οι υπόλοιποι να κάνουν αυτό που προτρέπει το οπισθόφυλλο. Να αφήσουν το κόμικ στο ράφι. Αν και το αναγράφει κι επάνω στο κόμικ, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να τονίζουμε ότι η συγκεκριμένη δουλειά ΔΕΝ απευθύνεται σε παιδιά. Ο εικαστικός τομέας σχεδιαστικά είναι πολύ καλός, αλλά φοβάμαι ότι ο σουρεαλισμός του σεναρίου δεν τον έχει αφήσει ανεπηρέαστο. Πολλά από τα καρέ δεν έχουν μεγάλη συνοχή μεταξύ τους, με αποτέλεσμα, μέσα από την αχαλίνωτη φαντασία, να χάνεται η ουσία και η πορεία που προσπαθεί να χαράξει η πλοκή της κάθε ιστορίας. Παρόλα αυτά μου άρεσε περισσότερο από τα σενάρια. Το ασπρόμαυρο χρώμα πιστεύω ότι είναι το ιδανικότερο για το είδος. Η έκδοση της JEMMA είναι αρκετά τίμια κι έχει κρατήσει την φιλοσοφία των manga. Το τεύχος διαβάζεται “ανάποδα” από τα δυτικά κόμικς, έχει μεσαίο (προς μικρό) μέγεθος και ματ χαρτί, κάπως λεπτό. Το δέσιμο των σελίδων έχει γίνει με κόλλα, η οποία είναι αρκετά ανθεκτική και υπόσχεται πολλά ξεφυλλίσματα. Δεν ξέρω αν οφείλεται στο πάχος του χαρτιού ή στην ποιότητά του, αλλά το τεύχος είναι αρκετά ελαφρύ για τον αριθμό των σελίδων που περιέχει. Αν θα μπορούσαμε να το πούμε συνοδευτικό υλικό, αυτό θα ήταν ένας δισέλιδος επίλογος, επιμελημένος από την Μυρτώ Τσελέντη, στον οποίο επιχειρείται μία αναφορά στην βιογραφία του δημιουργού, καθώς και δύο λόγια για τα ero-guro κόμικς. Αφιέρωμα στην εκδοτική

Έκθεση για τα 70 χρόνια Μικρού Ήρωα Σπάνια ένα περιοδικό έχει σημαδέψει τόσο πολύ τις καρδιές και τις ψυχές των αναγνωστών του, όσο ο Μικρός Ήρως, που έγραφε ο Στέλιος Ανεμοδουράς από το 1953 έως και το 1968 με το ψευδώνυμο «Θάνος Αστρίτης» και διάνθισε με τα σκίτσα του ο Βύρων Απτόσογλου. Σπάνια ένα παιδικό περιοδικό του είδους του έφτασε, χωρίς διακοπή της έκδοσής του, στον μυθικό αριθμό των 800 σχεδόν τευχών, γραμμένο κάθε εβδομάδα από τον ίδιο πάντα συγγραφέα. Αυτό το περιοδικό των παιδικών μας αναμνήσεων, λοιπόν, ο Μικρός Ήρως μας, γιορτάζει φέτος εβδομήντα χρόνια ζωής. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι πια «μικρός» και η εποχή μας έχει στρέψει την προσοχή της σε άλλους ήρωες... Πιο πεζούς, πιο αναλώσιμους, αλλά χάι τεκ! Ο δικός μας, όμως, ο «παππούς Μικρός Ήρως» δεν πτοείται… «Όσο ζει, ελπίζει…», όπως έλεγε κι ο ίδιος στις παλιές καλές μέρες. Σας προσκαλεί πιστούς και όχι, σε μια μοναδική έκθεση που θα λάβει χώρα στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, από τις 21 έως και τις 28 Φεβρουαρίου, κατά την οποία 45 διακεκριμένοι Έλληνες εικονογράφοι αφιερώνουν τις δημιουργίες τους για τα εβδομηντάχρονα του αναγνώσματος. Τα 45 εκθέματα θα έχετε την ευκαιρία να τα απολαύσετε στον πρώτο όροφο του ιδρύματος. Στον δεύτερο όροφο θα βρείτε συλλεκτικά τεύχη και ένθετα της σειράς καθώς και σπάνια σκίτσα του εικονογράφου του αναγνώσματος, Βύρωνα Απτόσογλου, που μας παραχώρησε για τις ανάγκες της έκθεσης το Ίδρυμα Σ.Ο.Φ.Ι.Α.. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου στις 19:00, όπου θα μιλήσουν για το ανάγνωσμα ο Ιστορικός Τέχνης Γιάννης Κουκουλάς και ο ηθοποιός Δημήτρης Πιατάς, ενώ θα προβληθεί βίντεο με αδημοσίευτο υλικό και συνεντεύξεις παλαιών και νέων προσωπικοτήτων. Ταυτόχρονα, όσοι παρευρεθούν, θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν το ολοκαίνουργιο λεύκωμα με πολύτιμες πληροφορίες για το ανάγνωσμα, τα νέα σκίτσα των καλλιτεχνών αλλά και μία αδημοσίευτη πραγματική ιστορία του Θάνου Αστρίτη σε σχέδια του Βασίλη Γκογκτζιλά, που αποτελεί την αφετηρία αυτής της τεράστιας διαδρομής που λέγεται Μικρός Ήρως. Σας περιμένουμε λοιπόν σε μία όμορφη βραδιά που ξυπνάει όμορφες μνήμες στους παλιούς, αλλά ταυτόχρονα ενώνει το χθες με το σήμερα! Για περισσότερες πληροφορίες ρίξτε μία ματιά ΕΔΩ.

Τον Απρίλιο του 2023 η εκδοτική κυκλοφόρησε το SUPERHERO PACK 1. Στην ουσία είναι ένα πακέτο που περιλαμβάνει ένα απλό φυλλάδιο και τα δύο πρώτα τεύχη των σειρών LEGO SPIDER-MAN και LEGO AVENGERS (παρουσίαση εδώ και εδώ) Ένα χρόνο μετά κυκλοφορεί και το SUPERHERO PACK 2 με τα τεύχη LEGO SPIDER-MAN #2 και LEGO AVENGERS #2 Υ.Γ 1 Δεν ήξερα πια εκδοτική να βάλω στο πινακάκι, έβαλα εκδοτική την COMPUPRESS γιατί μέσα γράφει: "Έκδοση: Compupress Μ.Α.Ε. , Εκμετάλλευση: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ANUBIS Ι.Κ.Ε. ", ας αποφασίσει η ΔΟ. Mod edit: Η συζήτηση για την παρουσίαση ξεκίνησε εδώ και εδώ.

Από την εκδοτική: Έρχονται οι εκλογές και οι Πολιτικές Ελιές ψάχνουν με μανία να κερδίσουν τους ψηφοφόρους της Ελιούπολης, να μπουν στην Ελιοβουλή και γιατί όχι, να γίνουν και πρωθυπουργοί! Αυτό όμως θα είναι δύσκολο, καθώς ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται πια για τις εκλογές και οι Πολιτικές Ελιές δεν… πείθουν και πολύ. Θα χρειαστεί να απευθυνθούν σε πόλεις, χωριά και ελαιώνες για να βγάλουν άκρη, αλλά θα είναι αυτό αρκετό; Η έκδοση: Μια μικρή έκδοση της Oops 36 σελίδων με καρφίτσα με περιεχόμενο καθαρά χιουμοριστικό. Με αφορμή τις εκλογές του 2023, ο Olivaris καταπιάνεται με τα πολιτικά κόμματα του σήμερα χωρίς να τα αντιμετωπίζει ως κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Στόχος του είναι να παρουσιάσει την Ελιούπολη και τις εκλογές που θα γίνουν σε αυτήν σατιρίζοντας τους τότε αρχηγούς κομμάτων, αλλά και πρώην πρωθυπουργούς. Όλα τα πρόσωπα παρουσιάζονται ως ελιές ή κουκούτσια και οι αλληγορίες που γίνονται για διάφορες δουλειές ή λειτουργίες της πολιτικής έχουν να κάνουν επίσης με τις ελιές. Το σενάριο είναι έξυπνο και το σχέδιο του Γιώργου Μελισσαρόπουλου πολύ καλό. Επίσης ο Γιώργος Κομιώτης που σχεδίασε τους χαρακτήρες απέδωσε σωστά τα χαρακτηριστικά του κάθε πολιτικού στην εκάστοτε ελιά. Επίσης αρκετά πρωτότυπο ότι μέσα μπορείς να βρεις ένα παιχνίδι-φιδάκι και να παίξεις. Προφανώς το παιχνίδι είναι προσαρμοσμένο στη λογική και το σενάριο του κόμικ. Δεν είναι κάτι το τρελό ως έκδοση, σίγουρα όμως είναι ένα σατιρικό κόμικ για την κατάσταση που επικρατούσε πριν δύο χρόνια

Από το οπισθόφυλλο ΣΤΡΟΥΜΦΟ-ΠΟΛΕΜΟΣ Τα αυθεντικά, κλασικά κόμικ με τα Στρουμφάκια, που μεγάλωσαν γενιές και γενιές, επιστρέφουν και προσφέρουν ατέλειωτες ώρες διασκέδασης! ΤΡΕΙΣ ΣΤΟΥΜΦΟ-ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΡΟΥΜΦ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΤΡΟΥΜΦ Κάποτε, όλα τα Στρουμφάκια ζούσαν ειρηνικά και αγαπημένα. Όμως, τώρα στο Στρουμφοχωριό επικρατεί μεγάλη αναστάτωση. Οι Στρουμφοβόρειοι και οι Στρουμφονότιοι έχουν ξεκινήσει έναν πόλεμο των λέξεων... Όσο κι αν προσπαθεί ο Μπαμπαστρούμφ να φέρει την ειρήνη στο χωριό, δεν τα καταφέρνει. Και τώρα πια, η μόνη λύση που έχει, είναι να ζητήσει βοήθεια από τον στρουμφοεχθρό του... τον σατανικό Δρακουμέλ! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΊΣΗΣ: Η ΜΑΓΙΚΗ ΜΠΟΓΙΑ: Ο Δρακουμέλ φτιάχνει μια μαγική μπογιά που τον κάνει αόρατο και επιτίθρται στο Στρουμφοχωριό Πώς θα καταφέρουν τα Στρουμφάκια να γλιτώσουν; ΣΤΡΟΥΜΦΟΔΙΑΚΟΠΕΣ: Τα σΣτρουμφάκια αποφασίζουν να πάνε διακοπές στη θάλασσα Φέτος την Άνοιξη οι εκδόσεις "Χάρτινη Πόλη" αποφάσισαν να βγάλουνε κόμικ με τα αγαπημένα μας Στρουμφάκια. Έτσι εκδώσανε το Κόμικ Άλμπουμ 1 (όπως γράφει και στο εξώφυλλο, άρα θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρχει και συνέχεια), που περιέχει 3 ιστορίες. Η πρώτη 30 σελίδων με τίτλο Στρουμφ Εναντίον Στρουμφ, η δεύτερη 8 σελίδων με τίτλο Η Μαγική Μπογιά (The PainterSmurf) και η τρίτη 8 πάλι σελίδων με τίτλο Στρουμφοδιακοπές (The Smurf Vacation). Ακολουθεί την Αμερικάνική έκδοση της σειράς The Smurfs Graphic Novels που είναι το 12ο τεύχος της από τα 26 που έχει βγάλει, αν δεν κάνω λάθος. Η Ελληνική έκδοση έχει σκληρό εξώφυλλο, καλής ποιότητας χαρτί και εκτύπωση με ζωντανά χρώματα. Γενικά η ποιότητα που μας προσφέρει τα τελευταία χρόνια η εκδοτική. Καλή μετάφραση και επιμέλεια (αν και δεν αναφέρει όνομα μεταφραστή). Τους μόνους συντελεστές που γράφει είναι: Προσαρμογή εξώφυλλου: Αναστασία Ρομανού και Σελιδοποίηση: Έφη Τσούτη. Ορίστε και οι δυο πρώτες σελίδες της κεντρικής ιστορίας Εύχομαι καλή αρχή και καλή συνέχεια...

Ο "ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ" είναι μεταφορά σε κόμικ του ομώνυμου βιβλίου του Aldous Haxley. Την διασκευή και το σχέδιο τα έκανε ο Fred Fordham (που τον έχουμε ξαναδεί στα ελληνικά στη μεταφορά του "Όταν Σκοτώνουν τα Κοτσύφια", παρουσίαση εδώ ) και κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΟΞΥ/ Brainfood τον Σεπτέμβρη του 2023. Πρωτοκυκλοφόρησε στα αγγλικά το 2022 από την Harper-Collins. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1932 και είναι από τα πιο επιδραστικά όσον αφορά ιστορίες με δυστοπίες και θεωρείται από τα πιο σημαντικά και γνωστά λογοτεχνικά βιβλία. Η ιστορία μας εξελίσσεται στο μέλλον κάπου στο έτος 2,500 μ.Χ. και η κοινωνία έχει αλλάξει πάρα πολύ από αυτήν που ξέρουμε εμεις. Οι άνθρωποι γεννιόυνται με τεχνητούς τρόπους σε εργαστήρια και από την γέννηση τους ήδη χωρίζονται σε τάξεις ή καστες. Ανάλογα με την κάστα στην οποία ανήκει ο καθένας εκπαιδέυεται από μωρό ώστε να αποκτήσει τις κατάλληλες ικανότητες για την εργασία του. Αυτή η εκπαίδευση γίνεται μέσω υπνοπαιδείας, με ψυχολογικούς τρόπους, με μαθήματα κτλ Οικογένειες δεν υπάρχουν πλέον αφού γεννιούνται τεχνητά και τα παιδιά μεγαλωνουν μαζί με παιδαγωγούς. Οι ρομαντικές μονογαμικές σχέσεις απαγορεύονται και αντίθετα πιέζουν τους ανθρώπους να έχουν πολλούς ερωτικούς συντρόφους καθώς "όλοι ανήκουν σε όλους". Όλα τα παλιά έργα της τέχνης και της νόησης είναι απαγορευμένα ώστε να μην θυμούνται ή επηρεάζονται από τις παλιές ιδέες. Η υπερκατανάλωση αγαθών προωθείται ήδη απο την παιδική ηλικία καθώς δεν επιδιορθώνουν τίποτα αλλά αντίθετα μαθαίνουν να αγοράζουν συνέχεια καινούρια πράγματα. Τέλος για να διατηρείται η ευδαιμονία υπάρχει ένα χαπάκι ναρκωτικό που κυκλοφορεί ελεύθερα και σε κάνει χαρούμενο. Σε αυτόν λοιπόν το "θαυμαστό" κόσμο εξελίσσεται η ιστορία μας. Βασικοί μας ήρωες η Λενίνα μια δημοφιλής κοπέλα απόλυτα προσαρμοσμένη στον κόσμο αυτό, ο Μπερνάρντ ένας ψυχολόγος της ανώτερης κάστας που όμως δεν αισθάνεται καλά και αμφισβητεί τον κόσμο αυτό και έχει προβλήματα με τους ανωτέρους του και ο φίλος του συγγραφέας Χέλμοτζ που επίσης αμφισβητεί το κόσμο αυτό. Τη περιπέτεια μας θα πυροδοτήσει μια επίσκεψη των ηρώων μας σε ένα καταυλισμό "αγρίων" δηλ κάποιους ανθρώπους που δεν καταφέραν να εντάξουν στην κοινωνία τους προγόνους τους και μένουν εκτοπισμένοι σε μια έκταση με δικούς τους νόμους πιο αρχαίους (έχουν οικογένειες, είναι μονογαμικοί, διαβάζουν λογοτεχνία, ακολουθούν θρησκείες κτλ). Η επαφή μαζί τους και ιδιάιτερα με τον "άγριο" Τζών (επίσης βασικό ήρωα της ιστορίας μας ) θα αλλάξει πολλά. Σαν ιστορία εμένα μου άρεσε αρκετά και κατάλαβα απόλυτα γιατί το βιβλίο ήταν και είναι τόσο πετυχημένο και θεωρείται κλασικό. Ο δημιουργός Fred Fordham νομίζω κάνει μια αρκετά καλή και πιστή μεταφορά πιάνοντας την ουσία και τα νοήματα του βιβλίου. Γενικα μια καλή δουλειά νομίζω αξίζει της προσοχής σας ειδικά αν αγαπάτε την λογοτεχνία και την μεταφορά λογοτεχνικών σε κόμικ. Τέλος να πώ οτι η εκδοτική έκανε μια αξιοπρεπή δουλειά στην μετάφραση και στην έκδοση (με μαλακό χαρτονένιο εξώφυλλο) και μπράβο της που έφερε στα ελληνικά αυτή την όμορφη δουλειά. Στο site της για όποιον ενδιαφέρεται έχει σε ελεύθερη πρόσβαση τις 30 πρώτες σελίδες του κόμικ ώστε να πάρετε μια καλή ιδέα για το σχέδιο κτλ

Το 2023 ο Παναγιώτης Γερακάκης, γνωστός στους κύκλους των κόμικς σαν Πανάγος με τις δουλειές του “Το λέει η επιστήμη”, “Ψυχαλάστρας” και “Άσχημη νύχτα”, συστήνει στο αναγνωστικό κοινό τα “Μπαρμπαδάκια”. Ο λόγος για μία ομάδα από περίεργα όντα, τα οποία έχουν το ιερό καθήκον να σατιρίσουν τα κακώς κείμενα της κοινωνίας που ζούμε. Μπορεί το κόμικ να έχει σαν υπότιτλο στο εξώφυλλο του “Μικρές σταγόνες αισιοδοξίας”, αλλά προσωπικά δεν είδα πουθενά καμία ικμάδα αισιοδοξίας κι ελπίδας. Απεναντίας, τα μικρά αυτά πλασματάκια είναι αρκετά πικρόχολα, άκρως απαισιόδοξα κι από την καυστική τους σάτιρα περνά όχι μόνο η ελληνική πραγματικότητα, αλλά και η διεθνής κατάσταση που βιώνουμε. Μεγάλο βήμα γι’ αυτή την σάτιρα δίνει η νέα τεχνολογία και τα social media, καθώς επίσης και η παγκοσμιοποίηση. Έχοντας διαβάσει πολλά σατιρικά κόμικς και γελοιογραφίες, πλέον δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τις μανιέρες και τις νόρμες που υπάρχουν κι εδώ. Ο Πανάγος κάνει μία αρνητική κριτική για τα πάντα, δεν βρίσκει κανένα φως στην άκρη του τούνελ και με άκρατο πεσιμισμό παρουσιάζει μία σειρά από μονοσέλιδα στριπ που, με εξαίρεση τέσσερα-πέντε, δεν με διασκέδασαν. Το αντίθετο θα έλεγα. Με έριξαν ψυχολογικά. Κάτι που θα πρέπει να θίξουμε, επίσης, είναι ότι χρησιμοποιούνται πάρα πολλές φορές τα προϊόντα… κένωσης, τόσο λεκτικά, όσο και σχεδιαστικά. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, ενισχύεται κι επιβεβαιώνεται η κατήφεια που αποτυπώνεται στο κόμικ. Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία δουλειά που την συνιστώ στους λάτρεις της σάτιρας, της γελοιογραφίας και του μαύρου χιούμορ, αλλά και στους θαυμαστές του δημιουργού. Οι υπόλοιποι διαβάστε με δική σας ευθύνη. Πάντως, όσοι κι αν επιχειρήσετε να το διαβάσετε, σας συμβουλεύω να το κάνετε με άδειο στομάχι. Ο εικαστικός τομέας για εμένα δούλεψε καλύτερα από τον σεναριακό. Το σχέδιο είναι καλοδουλεμένο και βγάζει φαντασία τόσο στην δημιουργία των πρωταγωνιστών, όσο και των backgrounds. Κάθε σελίδα φέρει από ένα μέχρι τέσσερα καρέ κι εκμεταλλευόμενη το μέγεθος του εντύπου αποτυπώνει μεγάλα καρέ, καθαρού σχεδίου και πολλών λεπτομερειών. Στον χρωματισμό επικρατούν διαβαθμίσεις του κίτρινου, του μωβ και του πράσινου και μάλιστα σε σκούρο τόνο. Συνολικά μου άρεσε κι αυτός ο τομέας. Πολύ καλές, επίσης, βρήκα και τις σκιάσεις. Η έκδοση αποτελεί ένα τέλειο τετράγωνο και είναι δεμένη με κόλληση. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι καλής ποιότητας, γυαλιστερό και με εξαιρετική απόδοση των χρωμάτων και των σχεδίων. Πολύ καλό βρήκα και το εξώφυλλο, τόσο σε πάχος, όσο και σε ποιότητα. Όσον αφορά τα εξτραδάκια, εκτός από το instagram και το e-mail του δημιουργού, δεν βρίσκουμε τίποτα άλλο. Ούτε καν μία ταυτότητα με την ημερομηνία κυκλοφορίας. Λες κι έχουμε στα χέρια μας κάποιο portfollio κι όχι ένα κόμικ. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του τεύχους.

Κυκλόφορία με εφήμεριδα (Ελευθερός Τύπος) που συγκέντρώνει τις καλύτερές ιστορίες του Μκρού Κάου-Μπόϋ απο την εκδότική ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ.Μετά κυκλοφόρει και αυτόνομά στα περίπτερα. Το παραπάνω εξώφυλλο κυκλοφόρησε τον Απριλιο του 2023 με τον ΕΤ Το εξώφυλλο είναι καινούριο. Η ιστορία "ΑΣΣΟΣ ΜΠΑΣΤΟΥΝΙ" έχει ήδη δημοσιευθεί στο 1ο τεύχος της ΑΓΡΙΑΣ ΔΥΣΗΣ ενώ η δεύτερη "Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΣΤΑΖΕ ΚΕΡΙ", του Γ. Κοσκινά, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά. (thanks @ tsarouxas ) Παρουσιάση του ΝΕΟΣ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ / EPIC ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ / NOIR ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ / VINTAGE ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ του 2018 απο την ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ στον παρακάτω σύνδεσμο https://www.greekcomics.gr/forums/index.php?/topic/40835-νεοσ-μικροσ-καου-μποϋ-epic-μικροσ-καου-μποϋ-noir-μικροσ-καου-μποϋ-vintage-μικροσ-καου-μποϋ/ Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τους Indian & albertus magnus.

Σύνοψη από την εκδοτική: Τα "Κουλουβάχατα", η σειρά των χιουμοριστικών μονοσέλιδων κόμικς του Χρήστου Μακροζαχόπουλου, έχει μια παλιά πορεία με εμφανίσεις σε διάφορα περιοδικά και έντυπα από το 2009 έως σήμερα. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται σταθερά και σε διαδικτυακή μορφή. Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτελεί την πρώτη συγκεντρωτική έκδοση στην οποία δημοσιεύεται μια επιλογή από ιστορίες, τόσο παλιότερες όσο και πιο νέες. Η έκδοση: Το Κουλουβάχατα ως σειρά είναι μια από αυτές που διάβαζα από αρκετά παλιότερα και το διάβασα μέσω της σελίδας στο Facebook. Μπαίνοντας Greekcomics, συνειδητοποίησα ότι ο δημιουργός είναι και μέλος του φόρουμ και συγκεκριμένα ο @ Lord Makro , τον οποίο πλέον παρακολουθώ και στα βίντεο του. Χαίρομαι λοιπόν που τα Κουλουβάχατα αποκτούν και μια πρώτη δική τους συλλογή μέσω της Phase Productions. Πηγαίνοντας στο Comicdom αναγνώρισα τον Χρήστο και εννοείται τσίμπησα το αντίτυπο μου και πιάσαμε μια πολύ ωραία συζήτηση παρά το χαμό που γινόταν. Το συγκεκριμένο άλμπουμ έχει μέσα διάφορες ιστορίες του Κουλουβάχατα χωρίς συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση, αλλά χαρακτηριστικά σκίτσα τόσο από παλιότερες εποχές όσο και πιο σύγχρονες. Υπάρχουν οπτικοποιημένα ανέκδοτα και παραλλαγές τους, λογοπαίγνια, αστείες ιστορίες με punchline, αστεία γύρω από δημοφιλείς ταινίες και σειρές, ο αγαπημένος χαρακτήρας που βρίσκει το τζίνι στην έρημο και φυσικά αρκετά πιο explicit σκίτσα, αυτό που λέμε "Τα απαγορευμένα". Μάλιστα, με τον Χρήστο πιάσαμε μια ιστορία και θυμήθηκα ένα σκίτσο που είχε γίνει λίγο πιο viral και ήταν από τα αγαπημένα μου και φυσικά συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή. Αυτό που δε λείπει είναι τα καυστικά σκίτσα του Χρήστου για την επικαιρότητα και για πολιτικά και κοινωνικά θέματα που πάντα μου αρέσουν λίγο παραπάνω. Σε γενικές γραμμές το Κουλουβάχατα θα ήθελα πολύ να βγάλει κάποια στιγμή μία μεγάλη έκδοση τύπου Omnibus προκειμένου να μπορούν να το τσιμπήσουν και νέοι αναγνώστες και να διαβάσουν ακόμα και με χρονολογική σειρά. Από εκεί και μετά αυτό το πρώτο τομάκι το βρήκα συμπαθέστατο με ωραίες επιλογές που εκπροσωπούν 100% το vibe του Κουλουβάχατα και δίνει μια ιδέα για το είδος του χιούμορ του δημιουργού του και το σκίτσο του. Προσωπικά θυμήθηκα πολύ αγαπημένες ιστοριούλες. Η έκδοση δε μου θυμίζει κάποια άλλη της Phase, έχει ράχη, έχει λίγο μεγαλύτερο μέγεθος από τα άλμπουμ με σκίτσα που βγάζει συνήθως η Jemma, το χαρτί είναι πολύ καλό και διαβάζεται νεράκι. Θα ήθελα να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον Lord Makro για την ωραία συζήτηση και φυσικά την αφιέρωση που μου έκανε και να ευχηθώ να πάει εξαιρετικά το κόμικ. Θα πρότεινα να στηρίξετε και εσείς, όχι μόνο λόγω του ότι είναι μέλος, αλλά γιατί είναι και ωραία δουλειά είτε αγαπάτε τα Κουλουβάχατα είτε έρχεστε πρώτη φορά σε επαφή μαζί τους. Καλό διάβασμα σε όλους Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον albert.

Σύνοψη από την εκδοτική: Aνακαλύψτε άγνωστες και συναρπαστικές πλευρές της ιστορίας του Dune, από την πένα των Brian Herbert και Kevin J. Anderson! Μέρος 1ο: Το Αίμα των Σάρντωκαρ Ο Τζοπάτι Κολόνα είναι ένας από τους Σάρντωκαρ, τους ελίτ πολεμιστές του αυτοκράτορα.Οι Σάρντωκαρ είναι ανίκητοι, απόλυτα αφοσιωμένοι και το όνομά τους σκορπά τον τρόμο στο γαλαξία. Με εντολή του αυτοκράτορα, ο Τζοπάτι αναλαμβάνει να καταλάβει το οχυρό των Ατρειδών στον Ντιουν, αλλά πολύ σύντομα θα αναγκαστεί να επιλέξει ανάμεσα στο καθήκον και στη συγχώρεση. Μέρος 2ο: Ο Ψίθυρος των Ωκεανών του Κάλανταν Στο μεταξύ, καθώς ο Πωλ Ατρείδης συναντά το πεπρωμένο του στη μάχη, ο Λοχίας Βιτ πρέπει να χρησιμοποιήσει το χάρισμα της οικογένειάς του στην αφήγηση ιστοριών για να μεταφέρει τους άντρες του από τη σπηλιά που είναι παγιδευμένοι στην πατρίδα τους, τον πλανήτη Κάλανταν. Θα μπορέσει να τα καταφέρει ο Βιτ και να τους δώσει μια ικμάδα ελπίδας μέσα στο σκοτάδι; Σχολιασμός έκδοσης: Η Anubis βρίσκεται σε εκδοτική φόρμα και έτσι όπως εξέδωσε τα βιβλία του Dune φροντίζει και για τις διασκευές αυτού του υλικού σε μορφή κόμικ. Μετά λοιπόν τα Frank Herbert's Dune και την τριλογία του Οίκου των Ατρειδών, η εκδοτική προχωράει και στις Ιστορίες της Αρρακήν, έναν μικρό τόμο που σπάει σε δύο μέρη. Πρόκειται κυρίως για τόμο υποστηρικτικών ιστοριών με αρκετά πλούσια δράση. Αυτό που βρήκα κάπως άνισο είναι το σχέδιο αφού ξεχνάει αρκετά καλά και με λεπτομέρεια και σιγά σιγά εξελίσσεται σε πιο αφαιρετικό και καταλήγει να σου περνάει 100% αδιάφορο. Νομίζω ότι οι φαν της σειράς θα πρέπει να το αγοράσουν για να είναι πιο πλήρης η συλλογή τους. Κατά τ' άλλα μέγεθος και χαρτί το κλασικό της Anubis και με όμορφο εξώφυλλο. Καλό διάβασμα σε όλους

Το ένθετο οι "Οι τόποι μας" είναι αφιερωμένο σε εναν τόπο της Ελλάδας. Περιγράφονται μέσα απο τις σελίδες του τα μέρη που μπορείς να επισκευθείς, οι συνήθειες των κατοίκων τα φαγητά, οι ιστορικοι χώροι,μέσα απο μια ομολόγουμενως καλαίσθητη έκδοση που μας έχουν συνηθήσει οι Καθημερίνες εκδόσεις. Γίνεται χρήση καλαισθητών φωτογράφιων μέσα απο μια ωραία γραμματοσειρα που έχει επίλεγει για την έκδοση αυτή. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει 4 τόμοι (Γιάννενα/Καλαμάτα/Βόλος/Ηρακλειό)με μη τάκτα χρόνικα διαστήματα κυκλόφοριας,αλλά τώρα που το βλέπω αναλυτικοτερα τείνουν να εχουν μια διμήνιαια συχνότητα κυκλοφόριας. -Θα δούμε εαν κυκλοφορησει και 5ος τόμος μέσα στον Νοεμβριο για να είμαστε σίγουροι - (01ος τόμος:02.2023/02ος τόμος:04.2023/03ος τόμος:06.2023/04ος τόμος:09.2023) Οι σελίδες του κάθε τόμου δεν είναι σταθερές μα προς το παρών δέν εχουν πέσει κάτω απο τίς 250.. το δεύτερο τεύχος αφίερωμενο στην Καλαμάτα Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον nikos ka.

Ο Θανάσης Καραμπάλιος, γνωστός από την εξαιρετική best seller σειρά του “1800”, ενώνει τις δυνάμεις του με τον Νίκο Σταυριανό, γιο του εκδότη της Jemma, με πολλά fanzines στο ενεργητικό του και μαζί επιχειρούν να μας περιγράψουν μερικές ιστορίες από τα χωριά της Ελασσόνας, όπως τις άκουσαν από τους καλύτερους story tellers του κόσμου, που δεν είναι άλλοι από τους παππούδες μας. Κι όλα αυτά… Στη σκιά του Ολύμπου. Στο άλμπουμ περιέχονται τέσσερις σύντομες, αλλά απολαυστικές ιστορίες, κάποιες αληθινές, κάποιες φανταστικές και κάποιες και τα δύο, όπως μας ενημερώνει ο Θανάσης, τις οποίες τις άκουσε κατά την παιδική του ηλικία από συγγενικά του πρόσωπα. Οι ιστορίες αυτές παίρνουν τους τίτλους τους από τα χωριά στα οποία “γεννήθηκαν” και είναι οι εξής: “Καρυά” (Ένα ζευγάρι προσπαθεί να κάνει παιδιά, αλλά δεν τα καταφέρνει. Αποφασίζει, λοιπόν, να ζητήσει την βοήθεια μίας νεράιδας που κατοικεί σε μία λίμνη. Το αντίτιμο, όμως, θα είναι πολύ βαρύ.) “Κεφαλόβρυσο” (Ένα φτωχό ορφανό κλέβει φαγητό από τον μεγαλο-κτηματία της περιοχής, ο οποίος το είχε εμπιστευτεί. Όταν αυτός το μαθαίνει, η κατάληξη θα είναι πολύ άσχημη.) “Πύθιο” (Ένας Ιερέας, βλέποντας ότι το ποίμνιό του χάνει την πίστη του στον Θεό, δεν διστάζει να αναμετρηθεί με τον κόσμο της μαγείας.) “Παλαιόκαστρο” (Ένας προδότης καταδίδει τους κλέφτες και τους αρματολούς του χωριού του στην Χωροφυλακή και η ποινή που θα του επιβληθεί από τους προδομένους επαναστάτες θα είναι τρομακτική.) Επηρεασμένος από τις ιστορίες που άκουγα κι εγώ μικρός στο χωριό μου και οι οποίες με τρόμαζαν, αλλά παράλληλα με συνάρπαζαν, βρήκα την συγκεκριμένη ανθολογία του γούστου μου. Σε όλες τις ιστορίες επικρατεί το horror στοιχείο, το οποίο στήνεται εκθετικά και δημιουργεί αγωνία για την κατάληξη, που ομολογουμένως δεν μας εκπλήσσει όταν τελικά έρχεται. Ο Καραμπάλιος βρίσκεται στο στοιχείο του κι έτσι αποδεικνύει ότι διαθέτει άνεση στην περιγραφή ιστοριών που βασίζονται σε χρονικά πλαίσια μιας άλλης εποχής, παλαιότερης. Εν κατακλείδι, όλες οι ιστορίες με ικανοποίησαν και δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω κάποια. Αν, πάντως, θα έπρεπε να το κάνω αυτή θα ήταν η ιστορία από την “Καρυά”. Προτείνεται ανεπιφύλακτα στους λάτρεις των σεναρίων της αντίστοιχης θεματολογίας και φυσικά στους θαυμαστές του συγγραφέα. Πιστεύω ότι δεν θα απογοητευτούν. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για τον εικαστικό τομέα, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Νίκος Σταυριανός αρχίζει κι ανδρώνεται επαγγελματικά κι οπτικοποιεί τα μακάβρια σενάρια με το κατάλληλο ύφος και με σχεδιαστικά μοτίβα που θυμίζουν πολύ το στυλ του μεγάλου Mike Mignola. Η αλήθεια είναι ότι εντοπίζουμε καρέ που θα τα χαρακτηρίζαμε αρκετά αφηρημένα, αλλά υπάρχουν κι άλλα που είναι περισσότερο εύστοχα κι αληθοφανή. Οι σκιάσεις κι ο ασπρόμαυρος χρωματισμός στέκονται ιδανικά σε μία τέτοια θεματική ιστοριών, αλλά έχω την εντύπωση ότι το παρακάνει λίγο με τους τόνους του μαύρου. Η Jemma φρόντισε να δώσει στην έκδοσή της το μέγεθος ενός τυπικού BD και η κόλληση στην ράχη απαντάει στα γνωστά επίπεδά της. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι παχύ και ματ κι έχω την αίσθηση ότι όπου θα έπρεπε να υπάρχει ένα αμιγώς λευκό χρώμα, αυτό έχει αντικατασταθεί με μία κρεμ απόχρωση. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η αντίθεση που υπάρχει με το μαύρο, να μην είναι τόσο κολακευτική για το σχέδιο. Αυτό, βέβαια, αποτελεί μία προσωπική μου εκτίμηση και σίγουρα δεν είναι κάτι που με απέτρεψε από το να απολαύσω το κόμικ. Όσον αφορά το εξώφυλλο, αυτό θα το ήθελα λίγο πιο παχύ για να αποφεύγονται τα τσαλακώματα και τα κατσαρώματα από την υγρασία. Να πούμε ότι οι ιστορίες χωρίζονται μεταξύ του με ένα μονοσέλιδο σκίτσο, που φέρει τον τίτλο της καταγωγής τους. Πέρα από ένα εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα, που το βρίσκουμε στο εσωτερικό μέρος του εξώφυλλου, δεν θα βρούμε άλλο εξτραδάκι. Αφιέρωμα στην εκδοτική

Jigsaw, Ma Gnucci, ο «Ρώσος» – o Frank Castle αντιμετώπισε τρομερούς εχθρούς στην εποχή του∙ όμως κανείς δεν ήταν τόσο σάπιος μέχρι το κόκαλο όσο ο Barracuda. Είναι μεγάλος, είναι μοχθηρός, και το τελευταίο πράγμα που θέλεις, είναι να τον δεις να χαμογελάει… O πρωτοποριακός Ιρλανδο-Αμερικανός συγγραφέας κόμικς, Garth Ennis, και ο διάσημος Κροάτης εικονογράφος, Goran Parlov, συνθέτουν μια τρομερή περιπέτεια γεμάτη αγωνία. "Μεταξύ 2004 και 2008, η Marvel δημοσίευσε μια σειρά Punisher με την ετικέτα MAX, η οποία απευθυνόταν μόνο σε ενήλικες αναγνώστες. Αυτή η έκδοση του Punisher γράφτηκε από τον Garth Ennis, διάσημο για το έργο του στο Preacher και το Hellblazer, δύο βιβλία που εκδόθηκαν με το αποτύπωμα Vertigo της DC, το οποίο έχει παρόμοιο σκοπό με το MAX της Marvel. Το Punisher του Ennis ήταν, όπως ήταν αναμενόμενο, το πιο βίαιο βιβλίο που κυκλοφόρησε η Marvel εκείνη την εποχή, και έφτασε στο αποκορύφωμά του με την εισαγωγή του Barracuda, ενός διαταραγμένου πρώην Green Beret που έγινε βάναυσος μισθοφόρος, τον οποίο πολλοί θαυμαστές εξακολουθούν να θεωρούν τον πιο αξέχαστο εχθρό του Frank Castle. Ο Barracuda εμπλέκονταν συνεχώς σε συγκλονιστικό σεξ και βία, και μάλιστα είχε γραμμένη μια άσεμνη στα μπροστινά του δόντια. Η πρώτη του αντιπαράθεση με τον Τιμωρό είδε τον Φρανκ να τον πετάει σε έναν καρχαρία και ακόμη και αυτή αποδείχθηκε η λιγότερο αιματηρή από τις συναντήσεις τους."

Πάνω – κάτω η Μαρία Ελισάβετ Κοτίνη συνόψισε άψογα τα περιεχόμενα του κόμικ της, το οποίο στρέφεται γύρω από ένα περίεργο ζώο, με το όνομα Διπολυκάκι, το οποίο ζει μέσα σε μία χωματερή και το μοναδικό του πάθος είναι να βρει ένα κομμάτι ροκφόρ, να το αλείψει με βούτυρο και μυρίζοντάς το δυνατά, να μεταφερθεί σε κόσμους ονειρικούς, όπου ελεύθερο μπορεί να διαλογιστεί, να πετάξει και να ζήσει. Η αλήθεια είναι ότι αφού διάβασα τις πρώτες αράδες ένιωσα μία μικρή απογοήτευση από το περιεχόμενο, αλλά όσο κυλούσαν οι σελίδες συνειδητοποίησα ότι το κόμικ διαθέτει κάποιο ενδιαφέρον. Το Διπολυκάκι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι περνάει ένα αλληγορικό νόημα με την συμπεριφορά του, αυτό που νιώθει ένας πιεσμένος άνθρωπος που θέλει να ζήσει ελεύθερος. Από εκεί και πέρα το τεύχος παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον, μιας και δεν κάνει μία στείρα παρουσίαση ενός κόμικ, αλλά μέσα από τις σελίδες του πετάγονται διάφορα σκίτσα, πάντα με θέμα το Διπολυκάκι, καθώς κι ένα αυτοσχέδιο επιτραπέζιο παιχνίδι που υπάρχει στο σαλόνι του. Το έξτρα κόμικ, το Doomed to live, μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά, καθώς περιγράφει αλληγορικά την πορεία του ανθρώπου από την γέννηση ως τον θάνατο. Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία δουλειά που είχε κάτι να δείξει, αλλά παραδέχομαι ότι δεν ήταν 100% του γούστου μου. Προτείνεται στους λάτρεις των φανζίν (κι ας μην είναι) και των underground κόμικς. Οι υπόλοιποι μπορούν να το διαβάσουν από περιέργεια, αλλά με δική τους ευθύνη. Το σχέδιο σίγουρα δεν αποτελεί το δυνατότερο σημείο του κόμικ. Το βρήκα πολύ αόριστο, ίσα – ίσα να περιγράφει οπτικά το σενάριο. Κάθε σελίδα του κόμικ είναι στην κυριολεξία “μπουκωμένη” με καρέ, καθώς διαθέτει μέχρι και 24! Όσον αφορά τον χρωματισμό, τα χρώματα που επικρατούν είναι το άσπρο, το μαύρο και το ροζ – φούξια. Μου άρεσε ο τρόπος που αξιοποιούνται. Η έκδοση, εκ πρώτης όψεως, δεν μοιάζει ότι είναι εμπορική, αλλά φέρνει σε ένα περιποιημένο φανζίν. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι ματ και σχετικά παχύ, ενώ το εξώφυλλο έχει χαρτονένια υφή και φαίνεται ανθεκτικό. Το δέσιμο έχει γίνει με καρφίτσα, ενώ το συνοδευτικό υλικό έρχεται σε μία αποσπώμενη σελίδα τύπου κάρτας, που στην μία όψη της αναφέρει την ταυτότητα της έκδοσης και τους καλλιτέχνες που χάρισαν τα σκίτσα τους στο παράρτημα, ενώ στην άλλη όψη έχουμε μία βιογραφία της δημιουργού. Αναρωτιέμαι γιατί δεν ενσωματώθηκε αυτή η σελίδα στο έντυπο. Ίσως να τίθεται ζήτημα εκτύπωσης. Όπως και να έχει, πάντως, αποτελεί μία πρωτότυπη κίνηση. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του κόμικ. Αφιέρωμα στο κόμικ

Σύνοψη από την εκδοτική: O Κόναν έχει αντιμετωπίσει πολλούς εχθρούς από τότε που άφησε την Κιμμέρια, αλλά η μεγαλύτερη πρόκληση βρίσκεται εμπρός του, στη μυστηριώδη Ουτάρα Κούρου, στα ανατολικά σύνορα, πιο μακριά απ’ ό,τι έχει ταξιδέψει ποτέ ο νεαρός βάρβαρος! Όταν ο Κόναν συμφωνεί ακούσια να είναι ο τελευταίος που θα συμμετάσχει στη Μεγάλη Κάμινο, ο λαός της πόλης υποστηρίζει τον ξένο πρωταθλητή της. Τι θανάσιμους κινδύνους κρύβει, όμως, η Κάμινος; Και τι θα θυσιάσει ο Κόναν για να ξεπεράσει αυτή τη δοκιμασία; Ο Κόναν πρέπει να επιβιώσει από μια σειρά θανάσιμων παγίδων και από έναν στρατό δολοφονικών εχθρών που θέλουν να βάλουν τέλος στη συμμετοχή του μια για πάντα! Και για να τιμήσει μια συμπολεμίστρια που έπεσε στο πεδίο της μάχης, ο Κόναν θα διασχίσει το Κιτάι για να επιστρέψει τη θανάσιμη λεπίδα που ονομάζεται Δόντι του Άστρου της Νύχτας στον δικαιωματικό κάτοχό της. Θα φέρει, όμως, η λεπίδα τον θάνατο στον βάρβαρο, προτού ολοκληρώσει το ταξίδι του; H συνέχεια της ιστορίας του Jason Aaron Όταν ο Κόναν επέστρεψε στη Marvel, ο τεράστιος φαν του ήρωα και πρωτοκλασάτος συγγραφέας της εταιρίας Jason Aaron αποφάσισε να ασχοληθεί ο ίδιος γράφοντας μια εξαιρετική σειρά 12 τευχών που είχε επίσης φανταστική εικονογράφηση από τους Mahmud Asrar και Gerardo Zaffino. Παρά το τέλος της ιστορίας, η Marvel ανέθεσε τη συνέχεια της στον Jim Zub και έτσι η Οξύ, αφού είχε βγάλει πρώτα την ιστορία του Aaron σε δύο μέρη, αποφάσισε να επενδύσει και στη συνέχεια της. Μια μικρή υποσημείωση. Τα εξώφυλλα είχαν ανέβει στην άλλη παρουσίαση ως τρίτο τεύχος και συνέχεια και περάστηκαν στη βάση, ωστόσο πιάνοντας το κόμικ, είδα ότι αν και συνέχεια του ξένου κόμικ, δεν αποτελεί και συνέχεια σαν έκδοση. Δεν έχει αρίθμηση και έχει τελείως άλλο τίτλο αφού κάθε έκδοση έχει ακόμα έναν τίτλο με την ιστορία που παρουσίαζει. Στα πρότυπα λοιπόν που το Αποστολή Αυτοκτονίας είναι συνέχεια του Σύγκρουση στο Γκόθαμ, αλλά παρά τον Batman στον τίτλο έχουν άλλες παρουσιάσεις έτσι και το Μέσα στην Κάμινο αυτονομήθηκε. Ο Κόναν γυρίζει σε κλασικές ιστορίες που θυμίζουν Robert Howard Το κόμικ χωρίζεται σε δύο βασικές ιστορίες, με την πρώτη να τελειώνει και τη δεύτερη να συνεχίζεται σε επόμενο τεύχος (λογικά θα την εκδώσει η Οξύ). Το στυλ σεναρίου και σχεδίου θυμίζουν πιο κλασικό Κόναν σε σχέση με τον Aaron. Το Μέσα στην Κάμινο είναι μια πολύ όμορφη ιστορία με τον ήρωα μας να βρίσκεται στην Κάμινο, ένα μέρος όπου ο θεός μιας μακρινής πόλης δοκιμάζει τους καλύτερους πολεμιστές της ώσπου να επιζήσει μόνο ένας εξ αυτών. Μεγάλες μάχες με εντυπωσιακά τέρατα, μυστήριο αφού ανάμεσα τους υπάρχει ένας προδότης και μια ερωτική ιστορία για τον Κόναν με μια συμπολεμίστρια του. Η ιστορία συνεχίζει με τον Κόναν να θέλει να επιστρέψει το σπαθί της γυναίκας που αγάπησε και εν τέλει να αντιμετωπίζει νέους εχθρούς με τον τόμο να τελειώνει με ένα καλό cliffhanger. Βλέπουμε πιο παραδοσιακή γραφή και σχεδιαστές που δεν προσθέτουν τις σύγχρονες πινελιές όπως έκανε ο Asrar στα δικά του τεύχη, αλλά παρ' όλα αυτά το Μέσα στην Κάμινο είναι ένα πολύ ενδιαφέρον τομάκι Κόναν και ελπίζω σύντομα να βγει η συνέχεια από την Οξύ για να μπορούμε να το απολαύσουμε ολοκληρωμένο. Η έκδοση είναι στα κλασικά ποιοτικά στάνταρ της Οξύ όσον αφορά το μέγεθος και το χαρτί. Καλό διάβασμα σε όλους

Το "ΚΟΝΤΑ ΣΤΙΣ ΡΑΓΙΕΣ" είναι κόμικ από τις δημιουργούς Στέλλα Στεργίου και Γεωργία Ζάχαρη που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2023 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Είναι διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος από την σπουδαία συγγραφέα μας Άλκη Ζέη που είχε πρωτοκυκλοφορήσει το 1977. Οι ίδιες δημιουργοί έχουν διασκευάσει σε κόμικ και "ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ", επίσης της Άλκης Ζέη που έχει κυκλοφορήσει από τις ίδιες εκδόσεις και έχει παρουσιαστεί στο φόρουμ μας εδώ. Η ιστορία μας λοιπόν εξελίσσεται στην προεπαναστική Ρωσσία κάπου στο έτος 1895 και πρωταγωνίστρια μας είναι η μικρή Σάσα ή Κουκούτσι όπως την φωνάζει ο πατέρας της. Ο πατέρας της Ίγκορ ή Σουσάμης όπως τον φωνάζει η ίδια είναι γιατρός και καλός άνθρωπος καθώς θεραπέυει τους φτωχούς χωρίς να ζητάει χρήματα αλλά και χωρίς να κάνει διακρίσεις καθώς στην περιοχή που μένουν ζούνε εκτός από Ρώσσους, Εβραίοι, Πολωνοί, Λιθουανοί και άλλοι. Στην αρχή της ιστορίας μας, κάνει μαθήματα σπίτι και βλέπουμε πως επηρεάζεται από τους δασκάλους της και ιδιαίτερα από τον Πάβελ Γκρηγκόρεβιτς φοιτητή της ιατρικής και πρόσφατα αποφυλακισμένο από εξορία στην Σιβηρία όπου είχε πάει για αντιτσαρική δράση. Αργότερα θα πάει και στο σχολείο όπου θα δούμε και εκεί τη ζωή της και τις νέες τις συμμαθήτριες καθώς θα αρχίσει να μαθαίνει καλύτερα την κοινωνία με τις αδικίες της. Συγχρόνως θα δούμε ένα μωσαικό χαρακτήρων, φίλους των γονιών της, γείτονες, ασθενείς του πατέρα της και άλλους πολλούς όπου θα μας δώσουν μια γενικότερη αίσθηση του κλίματος της εποχής. Το είχα αγοράσει εδώ και λίγο καιρό και αφού κατάφερα και βρήκα χρόνο και το διάβασα το σαββατοκύριακο ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ και ενθουσιάστηκα με μια ακόμα πολύ καλή μεταφορά ενός ωραίου λογοτεχνικού μας βιβλίου. Είτε έχετε διαβάσει Άλκη Ζέη είτε όχι πιστεύω είναι μια δουλειά που αξίζει της προσοχής σας.

Από την εκδοτική: Ορκισμένος να μη γελάσει αν δεν ελευθερωθεί η Κρήτη, ο Καπετάν Μιχάλης ζει στο Μεγάλο Κάστρο στα τέλη του 19ου αιώνα, με τη φήμη του αγριμιού να τον συνοδεύει σε κάθε του στιγμή. Ο ίδιος όμως δείχνει να χάνει τη συγκέντρωσή του και να απομακρύνεται από τις αξίες του όταν γνωρίζει την Εμινέ, σύζυγο του αδερφοχτού του Νουρήμπεη, σαν να τον κυριεύει ένας «δαίμονας» άγνωστος σε εκείνον μέχρι τότε. Καθώς η τεταμένη κατάσταση ανάμεσα σε Οθωμανούς και Χριστιανούς στο νησί καταλήγει σε μια σειρά γεγονότων που θα οδηγήσει στην επανάσταση του 1889, ο Καπετάν Μιχάλης βρίσκεται να αναζητά την ελευθερία σε έναν ακόμη τομέα… Η ιστορία: Έχει γίνει αρκετά δημοφιλής η μεταφορά σπουδαίων έργων της ελληνικής λογοτεχνίας και πεζογραφίας σε κόμικ και οι εκδόσεις Διόπτρα δεν μένουν εκτός παιχνιδιού. Ο Παναγιώτης Πανταζής, γνωστός και στα μουσικά ως PAN PAN έχει ήδη δουλέψει σε μια παρόμοια ιστορία με τα Μυστικά του Βάλτου της Πηνελόπης Δέλτα και γενικότερα έχει μια πολύ αξιοσέβαστη πορεία με δουλειές σε πολλές εκδοτικές καθώς και περιοδικά όπως ο Μπλε Κομήτης. Αν και ήταν γνωστός ως ο σχεδιαστής των ιστοριών, ειδικά στις εκδόσεις της Polaris, εδώ αναλαμβάνει και το σενάριο, το οποίο επιμελείται ο Γιώργος Γούσης. Η ιστορία λοιπόν είναι μια μεταφορά του κλασικού μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη με πρωταγωνιστή τον Καπετάν Μιχάλη. Ο Πανταζής αποδίδει άψογα τον σκυθρωπό και αγριωπό πρωταγωνιστή του. Το κόμικ βλέπει μέσα από τα μάτια του Καπετάν Μιχάλη τις πολύ τεταμένες σχέσεις μεταξύ των Χριστιανών Κρητικών και των Οθωμανών μουσουλμάνων με τους δεύτερους να φοβούνται ιδιαίτερα τον ήρωα μας και να μη μπορούν να του πάνε κόντρα σε τίποτα. Όμως τα πράγματα δεν πάνε καλά και το αποτέλεσμα είναι το ξέσπασμα της Κρητικής Επανάστασης του 1889, καθώς όπως λέει ο Καπετάν Μιχάλης θα χαμογελάσει μόνο όταν ελευθερωθεί η Κρήτη. Η ιστορία κυλάει πολύ όμορφα και μελετάει πολύ τη σχέση του Καπετάν Μιχάλη με τον Νουρήμπεη που έδωσαν όρκο αίματος να μη σκοτώσουν ο ένας τον άλλον, αλλά ο ίδιος έχει σαν πειρασμό τη γυναίκα του, ενώ και ο Νουρήμπεης δε θα φερθεί σωστά στην οικογένεια του Καπετάν Μιχάλη. Επίσης βλέπουμε την κόντρα των μπέηδων και του τοπικού Πασά με την ηγεσία της Χριστιανικής Εκκλησίας της περιοχής και το πως για πολύ λίγο συνέχεια αποφεύγεται η κόντρα και η τελική μάχη. Το σενάριο έχει αρκετούς ιδιωματισμούς και ωραία γλώσσα σε γενικές γραμμές αποτίοντας φόρο τιμής στη γραφή του Καζαντζάκη. Το σχέδιο: Πιστεύω ότι αν δεν ήξερα τον Πανταζή θα ήμουν σίγουρος ότι το δυνατό του σημείο δημιουργικά είναι το σενάριο και όχι το σχέδιο. Όχι πως είναι κακό, σίγουρα είναι όμορφο, αλλά μοιάζει λίγο ερασιτεχνικό ώρες ώρες και κάπως όχι και τόσο δουλεμένο ανά σημεία προκειμένου να τελειοποιηθεί. Μου έλειψε η λεπτομέρεια και ξέρω πως αυτές οι ιστορίες που αφορούν παλιότερες εποχές χρειάζονται τέτοιου τύπου χωρίς την παραμικρή λεπτομέρεια ή έντονα μελάνια, αλλά για μένα αυτό το έχει τελειοποιήσει ο Θανάσης Πέτρου στα εξαιρετικά του graphic novels και εδώ κάτι μου έλειψε. Η έκδοση: Έβαλε μεράκι στην έκδοση η Διόπτρα και αυτό φαίνεται αφού συνολικά έχουμε ένα όμορφο αποτέλεσμα. Ωραίο εξώφυλλο, παχύ και με τα χαρακτηριστικά "αυτάκια" για έξτρα πληροφορίες, ωραίο χαρτί και προσεγμένη δουλειά σε ένα κόμικ που βρίθει κρητικής λεβεντιάς, θανάτου, πόνου και όλα αυτά με ένα πάρα πολύ καλό σενάριο και αρκούντως ικανοποιητικό σχέδιο. Συνολικά η προσπάθεια παίρνει θετικότατο πρόσημο και χαίρομαι που δίνονται ευκαιρίες να βγαίνουν τέτοιες δουλειές από μεγάλους εκδοτικούς όπως η Διόπτρα. Καλό διάβασμα σε όλους

Για να βρίσκεστε σε αυτό το φόρουμ και να διαβάζετε αυτή την παρουσίαση σίγουρα θα ανήκετε στην κατηγορία εκείνων που αρέσκονται στα κόμικς. Αν, λοιπόν, είστε και λάτρεις των (μηχανοκίνητων) δύο τροχών, τότε το συγκεκριμένο κόμικ είναι για εσάς! Οι “Μηχανόβιοι” είναι μια σειρά που περιγράφει την καθημερινότητα μιας ομάδας μοτοσικλετιστών, η οποία είναι γεμάτη ευτράπελες καταστάσεις, πολύ πόνο, άπειρες ζημιές σε λαμαρίνες και… κόκαλα, αλλά πάντα δοσμένες με έναν άρτιο χιουμοριστικό τρόπο, που κάνει την ανάγνωση απολαυστική. Το κόμικ στην πλειοψηφία του αποτελείται από μονοσέλιδες αυτοτελείς ιστορίες, αλλά υπάρχουν και μερικές που διαρκούν λίγο περισσότερο. Οι πρωταγωνιστές έχουν τις δικές τους ξεχωριστές προσωπικότητες κι ο καθένας είναι φύλα προσκείμενος σε μία συγκεκριμένη μάρκα μηχανής. Οι κόντρες ανάμεσα τους είναι επικές κι έχουν σαν βάση τις αιώνιες αναμετρήσεις για το ποια μοτοσυκλέτα είναι η πιο ισχυρή και ποιος οδηγός είναι ο πιο έμπειρος. Το τοπικό πλαίσιο εννοείται ότι είναι οι δρόμοι της πόλης και της επαρχίας, αλλά υπάρχουν και στιγμές που τους απολαμβάνουμε σε πίστες αγώνων. Δεν λείπουν, φυσικά, και οι σκηνές σε νοσοκομεία, σπίτια και καταστήματα. Αν κι έχουμε δει στα λημέρια μας κι άλλες παρόμοιες δουλειές κι έτσι υπάρχει μέτρο σύγκρισης, εντούτοις κι εδώ ο αναγνώστης περνάει καλά, διασκεδάζει και πολλές φορές το χαμόγελο πλαταίνει και μετατρέπεται σε γέλιο. Προσωπικά πιστεύω ότι όλοι θα ευχαριστηθούν με τις ιστορίες, αλλά περισσότερο εκείνοι που είναι φαν του αθλήματος. Εν κατακλείδι μιλάμε για μια καλογραμμένη σειρά που αξίζει να ασχοληθεί κάποιος μαζί της, αφού πρώτα έχει διαβάσει την θρυλική “Joe Bar Team” και τα (δικά μας) “Μπαντιλίκια”. Από τον εικαστικό τομέα έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος. Το σχέδιο περιγράφει την γλαφυρότητα του σεναρίου και βοηθάει τα μέγιστα στην απόδοση του χιούμορ, το οποίο θα μπορούσαμε να πούμε ότι το ενισχύει κιόλας. Οι χαρακτήρες είναι καρικατουρίστικοι, ενώ εντύπωση κάνει ο όμορφος τρόπος που περιγράφεται οι κίνηση και οι εντάσεις των σκηνών. Εξαιρετικά, τέλος, είναι σχεδιασμένα τα διάφορα μοντέλα των μοτοσυκλετών, σε βαθμό να ξεχωρίζουν απόλυτα ακόμα και στο λιγότερο έμπειρο μάτι. Τα χρώματα που έχουν επιλεγεί είναι γήινα, γλυκά στο μάτι και με μεγάλη ποικιλία στην παλέτα. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη κι ανώτερη από το περιεχόμενο. Το βασικότερο στοιχείο που θα πρέπει να μνημονεύσουμε είναι το σκληρό εξώφυλλο, αλλά και το ποιοτικό χαρτί στο εσωτερικό. Το δέσιμο ολοκληρώνει την στιβαρότητα του εντύπου το οποίο, σε συνδυασμό με τις διαστάσεις BD που έχει, καθιστούν την παρούσα έκδοση μία όμορφη προσθήκη στην βιβλιοθήκη. Συνοδευτικό υλικό δεν υπάρχει, παρά μόνο η υπόσχεση ότι οι “Μηχανόβιοι” θα επιστρέψουν τον Μάρτιο του 2024 και δύο σελίδες που διαφημίζουν μερικές από τις άλλες εκδόσεις της εταιρείας.