Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'σταύρος κιουτσιούκης'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Dr Paingiver's blog
  • Valt's blog
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek

Calendars

  • Εκδηλώσεις

Categories

  • ΚΟΜΙΚΣ
    • ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
    • ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΑ
    • ΤΕΥΧΗ
    • ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΣΑΡΩΣΕΙΣ
    • ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΟΜΙΚΣ
  • ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ
    • ΕΝΘΕΤΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
    • ΛΑΪΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
    • ΒΙΒΛΙΑ

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Τα αγαπημένα τραγούδια ξεχειλίζουν από εικόνες. Διαφορετικές για κάθε ακροατή. Εννιά δημιουργοί κόμικς περνούν από τη θέση του ακροατή στη θέση του σχεδιαστή τέτοιων εικόνων προσθέτοντας τη δική τους ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική οπτική. «Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούγοντας ένα αγαπημένο τραγούδι σκαρφιζόμαστε τη δική μας ιστορία που θα μπορούσε να το συνοδεύει. Ιστορίες που δεν είναι ποτέ ίδιες μεταξύ τους. Οι πολλαπλές ερμηνείες που δίνουμε σε ένα τραγούδι σε συνδυασμό με το μίνιμαλ στοιχείο του είναι και το γοητευτικό. Κάτι όμως ακόμα πιο γοητευτικό είναι η εικονοποίησή τους!», γράφει ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς στο εντιτόριαλ του νέου περιοδικού «Μουσικά Καρέ» (εκδόσεις Μικρός Ήρως). Και κρίνοντας από το περιεχόμενο του περιοδικού, η εικονοποίηση δεν είναι μόνο γοητευτική αλλά και πανέμορφη και πανέξυπνη. «Τράβα βρε μάγκα» από την Αγγελική Σαλαμαλίκη Η ιστορία της σχέσης των κόμικς με τη μουσική βέβαια δεν είναι σημερινή αλλά κρατάει χρόνια. Την περιδιαβαίνει ο Θοδωρής Μανίκας στον πρόλογό του επισημαίνοντας τις πολλαπλές μορφές και εκφάνσεις αυτής της σχέσης: «Κόμικς ως artwork εξωφύλλων δίσκων αλλά και πολυσέλιδα κόμικς ως ένθετα σε δίσκους βινυλίου (από το θρυλικό εξώφυλλο του μέγιστου Crumb για το Cheap Thrills της Janis Joplin ώς το πόνημα του designer Στέργιου Δελιαλή για το δεύτερο και τελευταίο άλμπουμ των Poll). Κόμικς με βιογραφίες μουσικών και φανταστικές περιπέτειες που έχουν ως ήρωες σταρ της μουσικής (από τον Bob Dylan και τους Kiss ως τον Elvis και τον Αργεντινό σαξοφωνίστα Gato Barbieri). Ουκ ολίγα κόμικς και graphic novels, σχεδιασμένα ή/και σεναριογραφημένα από μουσικούς (από τον Charlie Watts ως τον Glenn Danzig και από όλους σχεδόν τους Grateful Dead ώς τον Nick Cave). Καλλιτέχνες που επιλέγουν ως εικόνα τους μια κομικσοειδή καρικατούρα […] Αφίσες, flyers συναυλιών και φεστιβάλ, προωθητικά διαφημιστικά υλικά κ.λ.π. Περιοδικά κόμικς και φανζίν, με μουσικές (συνήθως ροκ) θεματικές. Σειρές κινουμένων σχεδίων με πλείστες μουσικές αναφορές αλλά με συχνές “παρουσίες” διάσημων μουσικών στα καρέ των επεισοδίων τους (κορυφαίες, οι αμερικανικές σειρές The Simpsons και Beavis and Butt-Head)». «Don’t stop me now» των Queen από την Αρινέλλα Κοτσίκο Από όσα γράφει ο Θοδωρής Μανίκας, εξάγεται το συμπέρασμα ότι το επόμενο και πολύ αποφασιστικό βήμα προς την ολοκλήρωση αυτής της σχέσης δεν μπορεί να είναι άλλο από τη μεταφορά/προσαρμογή των κόμικς σε τραγούδια και το αντίθετο. Αυτό το δεύτερο υλοποιούν με μεγάλη επιτυχία οι εννιά δημιουργοί κόμικς που συμμετέχουν στα «Μουσικά Καρέ». Τον Μαύρο Γάτο του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ένα τραγούδι «ανυπακοής» που σιγοψιθύρισαν ή βροντοφώναξαν πολλές γενιές νέων σε συναυλίες, πάρτι, πλατείες και πορείες, επιλέγει ο Θανάσης Καραμπάλιος που ακολουθεί κατά γράμμα τους στίχους του συνεπώνυμου του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Θανάση, με αποκορύφωμα τη σύλληψη του μποέμ Γάτου όταν «βγήκε σεργιάνι το χαφιεδοτσουρμό, αυτοί που αποτελούνε τον εθνικό κορμό». Ο «Μαύρος γάτος» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου από τον Θανάση Καραμπάλιο Τους στίχους και τη μουσική του Freddie Mercury από το «Don’t stop me now» των Queen εικονογραφεί η Αρινέλλα Κοτσίκο επιτυγχάνοντας να αποδώσει ιδανικά τις στιγμές έκστασης και απόλαυσης μιας κοπέλας που νιώθει σαν «sex machine, ready to reload, like an atom bomb about to explode». Σε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου, το «Δημοσθένους Λέξις», προσφέρει τις εικόνες του ο Περικλής Κουλιφέτης τοποθετώντας τον αφηγητή σε μια έρημη πόλη όπου «οι δρόμοι θα ´ναι αδειανοί κι η πολιτεία μου πιο ξένη, τα καφενεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου ξενιτεμένοι», για να σταθεί αμέσως μετά μπρος στην πύλη του ΕΑΤ-ΕΣΑ «με τις κουβέρτες στη μασχάλη, χωρίς Βουλή, χωρίς Θεό, σα βασιλιάς σ' αρχαίο δράμα». «Δημοσθένους Λέξις» του Διονύση Σαββόπουλου από τον Περικλή Κουλιφέτη Ο Νικόλας Κούρτης με την ιστορία του δίνει μορφή στην αγωνία, το ξεπέρασμα του φόβου, την ανάκτηση της αυτοεκτίμησης, την απελευθέρωση και την απογείωση του εαυτού από το «I am the Fire» των Halestorm, ενώ ο Σταύρος Κιουτσιούκης πλάθει μια δική του ιστορία με τίτλο «Το Λάιβ» που εκτυλίσσεται σε ένα μπαρ της Θεσσαλονίκης υπό τους ήχους του «Are you gonna be my girl?» των Jet. Στο ασπρόμαυρο Πασαλιμάνι που ομορφαίνει με λίγες προσεκτικά επιλεγμένες κόκκινες πινελιές, της Ρόζας Εσκενάζυ από το «Τράβα βρε μάγκα», σε στίχους και μουσική του Κώστα Σκαρβέλη, μας ταξιδεύει η Αγγελική Σαλαμαλίκη δίνοντας τη δική της εκδοχή στα λόγια του τραγουδιού. Μια εκδοχή που ολοκληρώνεται με ένα απολύτως αιτιολογημένο φονικό, λίγο κόκκινο αίμα και μερικά κόκκινα άνθη που ξεφυτρώνουν από τα κεραμίδια. Τη σπουδαία, γεμάτη συναίσθημα ποίηση από τα Υπόγεια Ρεύματα μετατρέπει σε κόμικς ο Κωνσταντίνος Σκλαβενίτης στο «Σαν Έρημα Καράβια», εικονογραφώντας τη θλίψη και τη μοναξιά μιας ανολοκλήρωτης σχέσης ενώ ο Νικόλας Στεφαδούρος δίνει εικόνες σε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια των Oasis, το «Wonderwall» σε στίχους και μουσική του Noel Gallagher. Σε ένα από τα πιο τρανταχτά και όμορφα παραδείγματα του πόσο αποτελεσματική και γοητευτική μπορεί να είναι η προσαρμογή ενός έργου τέχνης σε μια άλλη τέχνη που χρησιμοποιεί άλλη γλώσσα, άλλα μέσα και εντελώς διαφορετικά εργαλεία. Ιδιαίτερα όταν το πρωτότυπο έργο είναι εσκεμμένα αφαιρετικό ως προς τα νοήματά του αφήνοντας τον ακροατή να συμπληρώνει αυτός την αφήγηση, αλλά αναπόφευκτα συγκεκριμενοποιείται και αποκτά μία από τις πιθανές ερμηνείες και διαστάσεις του όταν εικονοποιείται, χωρίς αυτό να απαγορεύει την ύπαρξη άλλων, αμέτρητων εκδοχών, προσλήψεων, αναπλαισιώσεων και προσαρμογών. «Camouflage» του Stan Ridgway από τον Κώστα Φραγκιαδάκη Τελευταίο μουσικό κομμάτι του περιοδικού είναι το «Camouflage» του Stan Ridgway που αφηγείται φιλοτεχνώντας τη δική του ιστορία ο Κώστας Φραγκιαδάκης σε χρώμα του Μιχάλη Τόρη και ιστορική επιμέλεια του Γιάννη Μονογυιού. Το «Camouflage» αποτελεί και τη μεγαλύτερη σε έκταση ιστορία των «Μουσικών Καρέ» καθώς ο Φραγκιαδάκης δεν αρκείται στην εικονογράφηση των στίχων, αλλά με βάση αυτούς πλάθει μια δική του εκδοχή των φανταστικών περιστατικών που περιγράφονται στο τραγούδι. Με αποτέλεσμα ένα έτσι κι αλλιώς πολύ φορτισμένο με νοήματα και συναισθήματα τραγούδι για τον αγώνα επιβίωσης ενός Αμερικανού φαντάρου στις ζούγκλες του Βιετνάμ να αποκτά εικόνες. Και η «σωτηρία» του που σύμφωνα με το τραγούδι αποδίδεται στην αυταπάρνηση και τους ηρωισμούς του «Camouflage» να παραμένει ένα άλυτο αίνιγμα. Το εξώφυλλο του άλμπουμ «Μουσικά Καρέ» από τον Νίκο Κούτση Τα «Μουσικά Καρέ», μια έκδοση που αναμένεται να έχει πολλές συνέχειες, με το πρώτο τεύχος τους εξερεύνησαν και παρουσίασαν τη δυνατότητα εικονοποίησης των τραγουδιών καθώς και τη μεταφορά τους σε κόμικς. Η πολύπλευρη αυτή σχέση μεταξύ των κόμικς και της μουσικής δεν εξαντλείται όμως σε αυτό. Τα επόμενα τεύχη θα είναι αφιερωμένα σε άλλες πτυχές της σχέσης αυτής με επίκεντρο τους στίχους, τη μουσική και τις εικόνες που γεννούν τα τραγούδια. Μια άλλη διάσταση της σχέσης της μουσικής με τα κόμικς έδωσε η συλλογή ιστοριών με τίτλο «Song Stories» (εκδόσεις Ένατη Διάσταση, 2019). Σε αυτήν επτά δημιουργοί κόμικς (Έφη Θεοδωροπούλου, Άρης Λάμπος, Κλήμης Κεραμιτσόπουλος, Γιώργος Καμπάδαης, Σοφία Σπυρλιάδου, Νικόλας Στεφαδούρος και Σταύρος Κιουτσιούκης) εικονογραφούν τις αληθινές ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα τραγούδια αγαπημένων καλλιτεχνών και δημοφιλών συγκροτημάτων (Παύλος Παυλίδης, Rotting Christ, Nightstalker, 12ος Πίθηκος, Στίχοιμα, Social Waste), «απαντώντας» στα συνήθη ερωτήματα που το κοινό θέτει στους καλλιτέχνες, όπως «Μα πού βρίσκετε όλες αυτές τις ιδέες; Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας; Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που σας έχουν επηρεάσει;». Και το σχετικό link...
  2. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης δηλώνει δημιουργός κόμικς του ελαφρού ρεπερτορίου. Λατρεύει το ερωτικό κόμικ και τα φανζίν, είναι ένας πολυτάλαντος δημιουργός που βλέπει τα σκίτσα του να γίνονται viral, φυσικά και έχει φάει report αλλά τα κορίτσια του μόνο πρόστυχα δεν είναι. Ερώτηση γροθιά στο κατεστημένο: είναι τα κόμικς σου βγαλμένα από τη ζωή; Δεν ήταν τυχαία τίτλος σειράς μου. Κι όταν δεν είναι, τότε προσπαθώ να είναι η ζωή μου βγαλμένη από τα κόμικς μου. Πιστεύεις ότι η πολιτική ορθότητα είναι κάτι ανεφάρμοστο στα κόμικς; Έχεις πλέον δεύτερες σκέψεις πριν βάλεις την τελική πινελιά; Προσπαθώ να μην βάζω την σκέψη μου σε νόρμες που επιβάλλουν άλλοι. Παρόλα αυτά έχω δεύτερες σκέψεις ενίοτε, γιατί πολύ απλά δεν θα ήθελα να προσβάλλω ή να πατήσω δικές μου αρχές με κάποιο εύκολο αστείο. Φυσικά έχω και εμπειρία λάθους στα σόσιαλ. Δις. Στην μία περίπτωση συμφώνησα κι ο ίδιος πως ήταν λάθος και κατέβασα το σκίτσο. Ποιο είναι το πιο προσβλητικό σχόλιο που έχεις λάβει και πώς αντέδρασες; Μια φορά με είπανε μυτόγκα και μιαν άλλη ότι κάνω ερωτική τέχνη γιατί (πολύ ευγενικά) δεν έχω ερωτική ζωή. Και τουλάχιστον στο ένα από τα δύο είχαν δίκιο… Ο δημιουργός είναι μια εντελώς διαφορετική ταυτότητά από την δική σου ως άνδρα; Ταυτίζεστε; Είμαστε σε γενικές γραμμές το ίδιο άτομο. Είμαι εγώ και το άβατάρ μου που σχεδιάζω σε ράντομ στριπάκια να ζει "στον κόσμο μου. Τι κάνει τις γυναίκες που ζωγραφίσεις ερωτικές; Οι ίδιες είστε. Ξεπερνιέται ο Μίλο Μανάρα; Δεν βρίσκω τον λόγο να προσπαθεί κάποιος να ξεπεράσει έναν άλλον καλλιτέχνη. Αυτό θα τον μετέτρεπε απλά σε ένα φτηνό κακέκτυπο. Το ζητούμενο είναι η μοναδικότητα και η ταυτότητα του έργου. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αναφορικά με καλλιτέχνες σαν τον Μανάρα, μόνο να διδαχθείς μπορείς. Αρκεί να μην αντιγράφεις στείρα, πράγμα που θεωρώ θλιβερό και φτηνό. Ποια είναι η πιο σέξι ύπαρξη στο σύμπαν της Disney; “Α local girl, in a smaller town” που λένε κι οι Beach Boys στο Disney Girls. Πιστεύεις ότι έχει ποινικοποιηθεί το σέξι τα τελευταία χρόνια; Ή μήπως το Instagram το εκδημοκράτισε και το απενοχοποιεί καθημερινά; Το καλλιτεχνικό σέξυ παραδοσιακά φλερτάρει με το να κατατάσσεται στο περιθώριο, ακριβώς γιατί παραδοσιακά υπάρχουν χυδαίοι τρόποι για να περιγραφεί και τότε φυσικά παύει να είναι τέχνη. Είναι κάτι που χαρακτηρίζω ως "αισθητική του στριπτιτζάδικου" και δεν με εκφράζει καθόλου. Σέξυ μπορεί να είναι ένα υπέροχο αυστηρό σταυροπόδι με ένα σκούρο μαύρο καλσόν και όχι μια αναπαράσταση ερωτικής πράξης που προσπαθεί να με πείσει να ερεθιστώ. Είναι σαν αυτούς που γύρω από ένα μέτριο meme βάζουν φατσάκια να γελάνε, μη και δεν πείστηκες να γελάσεις. Όλο αυτό δυστυχώς ποινικοποιεί το σέξυ, που μετατρέπεται σε κάτι κακώς εννοούμενα πρόστυχο. Ο ερωτισμός είναι παιχνίδι του μυαλού, εμπεριέχει το ελεύθερο γυμνό σώμα, τις λέξεις, τις ματιές και οφείλει να εκφράζεται με σεβασμό και χιούμορ. Ας "ποινικοποιούμε"λοιπόν όλη αυτή την κουλτούρα μερίδας του κόσμου που θεωρεί μια σέξυ πόζα στα σόσιαλ ως ερωτικό κάλεσμα προς άπαντες τους θεατές της και όχι την ίδια την τέχνη της απεικόνισης του γυμνού. Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό σου σχέδιο για το 2020; Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα, αλλά μάλλον ένα στο οποίο έκανα μια ζεστή αγκαλιά σε μια μπάρα ενός μπαρ. Γιατί αγαπάς τα φάνζιν τόσο πολύ; Πώς ξεκίνησε η σχέση σας; Αγαπώ την underground αισθητική τους, τον πειραματισμό τους και κυρίως την ελευθερία που σου δίνουν να κάνεις ότι θες, χωρίς κατευθύνσεις και δεσμεύσεις. Άρχισα να τα υποψιάζομαι στα 18 μου και έκτοτε διάγουμε σταθερή σχέση και μέσα από την zart_corps, την "φανταστική» μου αυτοεκδοτική. Ποιες ηρωίδες σου έχουν μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό σου; Ποια καρτούν; Τα αναγεννησιακά κορίτσια μου σίγουρα και όλα όσα με τα οποία μπορούν να ταυτιστούν οι πραγματικές γυναίκες. Πολύ συχνά και τα κορίτσια που εμφανίζονται στα κόμικ στριπς μου ή στα ερωτικά κόμικς μου, όπου η ταύτιση είναι πιο συχνή, αφού προλαβαίνουν να ξεδιπλώνονται οι χαρακτήρες τους. Τι είναι τα αναγεννησιακά καρτούν; Είναι καρτούν αναπαραστάσεις γυμνών γυναικών, σε πόζες νωχελικές, βουτηγμένες στην ματαιότητα ενός κρεβατιού γεμάτο πίτσες και αναψυκτικά. Ουσιαστικά είναι καρτούν, όπως θα ήταν αν υπήρχε ο όρος και η τέχνη αυτή στην Αναγέννηση. Μπορεί να ζει ένας εικονογράφος από τη δουλειά του άνετα το 2020; Μπορεί να ζει, κάνοντας κάποιες εφαρμογές της τέχνης του, όπως εικονογραφήσεις κατά παραγγελία κλπ. Για εμάς τους δημιουργούς κόμικς πάντως που μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα, είναι σχεδόν άθλος να ζεις από τις πωλήσεις των κόμικς σου. Έτσι μοιραία στρεφόμαστε συχνά σε εικονογραφήσεις ή άλλες εφαρμογές. Πώς κάνουμε δουλίτσα τελικά; Έχεις καμία συμβουλή; "Χαχαχα! Υποθέτω ότι ο καθένας βρίσκει τον τρόπο του με το σώμα του. Αρκεί να μην το ξέρω". Τι σε έπιασε κι έκανες ένα πρωτοχρονιάτικο ερωτικό δράμα; "Απλά με βασάνιζε η σκέψη της κοπέλας που επιστρέφει στους γονείς προσωρινά και χάνει κάποιες ελευθερίες, όπως αυτή του αυνανισμού". Πώς είναι η μέση Ελληνίδα στην καραντίνα; Και την έχεις σχεδιάσει; "Ε, νομίζω σκασμένη! Εγώ είμ’ εδώ για να σχεδιάζω τις πιο όμορφες ή αστείες στιγμές σας. Και φυσικά τις Φαντασιώσεις σας". Και το σχετικό link...
  3. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης έκανε το ντεμπούτο του στον άπονο αυτό κόσμο το 1978, παιδί της κομιξομάνας Θεσσαλονίκης. Έπιασε το μολύβι από μικρή ηλικία, προσπαθώντας να αντιγράψει τους ήρωες της Disney. Μια μέρα, ενώ διάβαζε απορροφημένος το πιο πρόσφατο τεύχος της Βαβέλ, μπήκε κατά λάθος στο ΑΠΘ. Όταν βγήκε μετά από μερικά χρόνια, κρατούσε στα χέρια του ένα πτυχίο φαρμακοποιού. Ποτέ όμως δεν άφησε εκείνο το μολύβι και στα 19 του έγινε μέλος μιας ομάδας νέων δημιουργών, που αργότερα εξελίχτηκε στην εκδοτική 9η Διάσταση, μέσω της οποίας συμμετείχε στο συλλογικό Ανόργανη Ύλη. Άλλα πρώιμα έργα του είναι τα 0 (2002), με τον Γιώργο "Trashman" Τσούκη, και το ΛΑ.ΛΟΥΜ (2003). Το πρώτο «επίσημο» κόμικ του εν τω μεταξύ ιδιοκτήτη φαρμακείου ήρθε το 2005. Ήταν ένα αισιόδοξο, χαρωπό στριπάκι, με τίτλο εμπνευσμένο από το θρυλικό Yellow Kid του Richard F. Outcault. Το Yellow Boy, μέχρι την ώρα που πληκτρολογούνταν αυτές οι υψηλής λογοτεχνικής αξίας αράδες, μετρούσε τέσσερα άλμπουμ και είναι αναμφίβολα ο γνωστότερος χαρακτήρας του Κιουτσιούκη. Στο φαρμακείο είχε πλέον μπει λουκέτο και ο Κιουτσιούκης είχε καβαλήσει μια από τις 12 βέσπες του για να κατακτήσει τον κόσμο των κόμικς. Από τις δημιουργίες/συμμετοχές των επόμενων χρόνων, ξεχωρίζουν οι Ιππότες (2009), σε σχέδιο του Κώστα Τζωρτζακάκη. Ακολούθησαν τα πρώτα του ερωτικά κόμικς, ήτοι τα Βυζιά (2013) και ο Δεξιοτέχνης (2014). Τα κόμικς αυτά και πολύ περισσότερο τα πιο πρόσφατα Νικολέτ (2016) και Πατουσάκια (2018), τον έχουν κάνει γνωστό σε ένα ευρύτερο κοινό. Ο Κιουτσιούκης έχει μια από τις μεγαλύτερες βιβλιογραφίες της εγχώριας σκηνής και συνεχίζει να σκαρφίζεται ιστορίες διαρκώς. Στα πιο πρόσφατα πονήματά του συμπεριλαμβάνονται Η τσαλακωμένη ουρά (2016), ένα κάπως διαφορετικού ύφους κόμικ σε σχέδιο της Έφης Θεοδωροπούλου, και το ζομπιάρικο Έχεις πεθάνει για μένα (2018). Α, και ένα web-strip με το διασημότερο κρανίο της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Σύμφωνα με συνέντευξή του, οι μεγαλύτερες επιρροές του έρχονται από μια μεγάλη γκάμα ξένων και Ελλήνων δημιουργών, όπως οι Γιάννης Καλαϊτζής, Γιώργος Τσούκης, Édika, Will Eisner, Gotlib και Reiser.
  4. Ένα κλασσικό χιουμοριστικό τσοντάκι του Κιουτσιούκη. Μια μελέτη που θέτει τον δάχτυλον επί τον τύπον των ήλων και όχι μόνο εκεί, γύρω από την ευτυχία του να έχεις τον δικό σου χώρο, γύρω από την ανεξαρτησία των 20αρηδων, τη μνήμη, τις εμπειρίες αλλά και τα στραβά του καπιταλισμού στον χώρο της σχεδόν τυποποιημένης εστίασης. Μια μελέτη επίσης που δείχνει το πόσο βλαμμένα είναι τα μικρά αδερφάκια (και ξαδερφάκια για όσους δεν είχαμε αδερφάκια, είτε διότι δεν αφήσαμε τους γονείς μας να κάνουν το λάθος, είτε διότι αυτοκτόνησαν πέφτωντας από την Ακρόπολη με το μαχαίρι μπηγμένο στην πλάτη). Με λίγα λόγια, ένα κλασσικό χιουμοριστικό τσοντάκι του Κιουτσιούκη. I did say that ως φαν πέρασα μια χαρά δεν σκανάρω σελίδες. Τυπικός Κιουτσιούκης. Όσοι δεν τον ξέρετε, να πάρετε να μάθετε. Ή να πάτε στο fb του να κάνετε χάζι
  5. Από τα σπουδαιότερα και πιο αληθινά σκίτσα του IMNSHO Αλιευθέν από το fb του τω όντι. ΔΕΝ είναι καρπούζι
  6. Ένα χιουμοριστικό τσοντάκι από τον άνθρωπο που μας έδωσε αυτό εδώ το σκιτσάκι. το σκιτσάκι δεν είναι μέσα από το κόμικ, αλλά όπως τσέκαρα το φβ για να βρω σκαν από αυτό το κόμικ, ξαναέπεσα σε αυτό, το ξαναλάτρεψα και θέλησα να το βάλω κάπου. Απαντώντας έτσι τρόπον τινά και στο ερώτημα που να το βάλω που τίθεται μέσα στο κόμικ διότι είναι τεράστια αλήθεια ότι χρειάζονται συγκεκριμένες χωροτεχνικές μελέτες για κάποια πράγματα μέσα σε ένα αμάξι. Ποσώς μέσα σε ένα Φιατάκι. Παρά τον τίτλο του, δεν είναι εγχειρίδιο Είναι ένας φόρος τιμής, ένα γράμμα αγάπης, στην εποχή που δεν είχαμε king size κρεβάτια στα δικά μας σπίτια, προκειμένου να διασκεδάσουμε αστεφάνωτοι Όσοι αγαπάτε Κιουτσιούκη, ξέρετε τι παίρνετε Αυτό εδώ ανήκει στα κομιξάκια του που ξεφεύγουν καμπόσο από το πικάντικο και πηγαίνουν σε πιο χύμα καταστάσεις. Η λέξη χύμα δεν είναι καθόλου τυχαία Οπότε άμα είστε φαν σαν εμένα να το πάρετε και να το βάλετε Είναι καλό πράγμα να το βάζετε Διαιωνίζει το είδος και ξελαμπικάρει τον εγκέφαλο εδιτ καταγγέλω πως το τσίμπησα με ζελατινούλα που είχε μέσα κι ένα αυτοκόλλητο. Και ενώ θεωρητικά πρέπει να βάλω το αυτοκόλλητο κάπου, δεν μου πάει η καρδιά
  7. Ο πιο αντισυμβατικός σκιτσογράφος της πόλης, ο Σταύρος Κιουτσιούκης, παρουσιάζει τα κορίτσια του και μιλά για τα έργα και τα φετίχ του... Έβαψαν τα νύχια τους, διάβασαν ότι είχαν πρόχειρο στη βιβλιοθήκη τους, ακόμη και ιστορίες με τον Δράκουλα ή βιβλία με λευκές σελίδες, χαϊδεύτηκαν με το σκυλάκι τους και βαρέθηκαν πολλές φορές. Κάπως έτσι πέρασαν τα κορίτσια στην καραντίνα, μέσα από το πενάκι του Σταύρου Κιουτσιούκη, του πιο αντισυμβατικού σκιτσογράφου της Θεσσαλονίκης, όπως τον έχουν χαρακτηρίσει άνθρωποι του χώρου. Πρώην και «αποτυχημένος», σύμφωνα με την δική του άποψη φαρμακοποιός, ο Σταύρος Κιουτσιούκης έφτιαχνε σκίτσα από μικρός και στα 16 του χρόνια προχώρησε στην πρώτη αυτοέκδοση, από τον… οίκο του Zart (ο γνωστός ήχος που σας έρχεται στο νου)_corps. Έκτοτε έχει γίνει γνωστός για τις ιστορίες του με το Κίτρινο Αγόρι, τα Πατουσάκια και τα κορίτσια στην πιο ερωτική τους εκδοχή, ενώ παρουσιάζει στο «Έθνος της Κυριακής» μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά σκίτσα που δείχνουν «Πώς πέρασαν τα κορίτσια στην καραντίνα». «Δημιουργός κόμικ του ελαφρού ρεπερτορίου». Έτσι συστήνεται ο Στ. Κιουτσιούκης, που από όταν θυμάται τον εαυτό του σχεδιάζει cartoons, ενώ επιδίδεται στην ερωτική θεματολογία. «Ο ερωτικός φετιχισμός είναι κάτι που με απασχολεί πολύ. Υπάρχουν ερωτικοί φετιχισμοί που δεν συζητιούνται. Θέλω η δουλειά μου να αποπνέει ερωτισμό και χιούμορ. Υπάρχουν φορές που αυτολογοκρίνομαι, αλλά αυτό βοηθάει γενικά στην τέχνη μου. Στόχος μου είναι οι ιστορίες μου να προβληματίζουν και να διασκεδάζουν, δεν με απασχολεί η αισθητική του στριπτιτζάδικου», λέει ο δημιουργός στο «Έθνος της Κυριακής». Ο άνθρωπος που βιοπορίζεται από το φετίχ του είναι ένας πανέξυπνος τύπος, πρώην φαρμακοποιός, που τα πέντε χρόνια των σπουδών του βοήθησαν ώστε να δίνει σήμερα ονόματα στους ήρωές του. Όπως για παράδειγμα η Δόνα Κικατριδίνη της Ολατράνης – φαρμακευτικοί όροι, συστατικά φαρμάκων. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης (φωτ. Νόπη Ράντη) Το motto του είναι «Χωρίς κορίτσι δεν υπάρχει ιστορία». Τα κορίτσια του Σταύρου Κιουτσιούκη είναι όμορφα, παθιάρικα, αγαπούν το σώμα τους, επιδεικνύουν τα απόκρυφα σημεία τους με τρόπο που δεν προκαλεί και κάποιες φορές τσαντίζονται. Και τότε όμως είναι όμορφα τα κορίτσια του. Το ημερολόγιο του 2019 ήταν «Το πιο τσαντισμένο ημερολόγιο της χρονιάς» και μέσα του είχε 12 κορίτσια τσαντισμένα και 12 καλούς λόγους, γιατί «η Marie Claire είναι μια γυναίκα με νεύρα. Εσύ…» Το πρώτο του κόμικ το έκανε στα 20 του χρόνια και ήταν το Κίτρινο Αγόρι, εμπνευσμένο από το Yellow Kid, ένα από τα πρώτα κόμικ που δημοσιεύτηκαν διεθνώς, στην Αμερική του 1895. Το Κίτρινο Αγόρι ήταν μια τριλογία 4 τόμων, οι τρεις ασπρόμαυροι και ο τέταρτος έγχρωμος. Σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου το Κίτρινο Αγόρι αντιμετωπίζει τη ζωή με πρωτόφαντη αισιοδοξία, – «Πολύ σκληρός για να πεθάνει», είναι ο τίτλος μιας ιστορίας – και όλη η σειρά έχει αρκετό μαύρο χιούμορ. Ωστόσο εκείνο που τον σύστησε ακόμη περισσότερο στο ευρύ κοινό είναι τα «Πατουσάκια», μικρά, ερωτικά, φετιχιστικά σχέδια για τις πατούσες των γυναικών, τις οποίες και λατρεύει – όπως και ο Quentin Tarantino. «Είμαι πελματολάγνος, τι να κάνω; Δεν το έκρυψα ποτέ», ομολογεί. Η «Πίτσα Πεπερόνι» είναι μια ενδιαφέρουσα έκδοση που και αυτή σχολιάστηκε πολύ. Ο Στ. Κιουτσιούκης αποδόμησε έξι γνωστά παραμύθια για σύγχρονες πριγκίπισσες που δεν ζουν σε κάστρα, ούτε τις κυνηγούν δράκοι, αλλά επίσης δεν αποζητούν τον πρίγκιπα με το άσπρο άλογο. Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι μια κοπέλα που κάνει delivery με το μηχανάκι της φορώντας κόκκινο κράνος, η Ωραία Κοιμωμένη είναι σούπερ ήρωας, η Χιονάτη κρύβεται από την κακιά μητριά της που βρίσκει νέα δηλητήρια για να την εξοντώσει και ο Πήτερ Παν… δεν υπήρξε ποτέ. Είναι δημιουργός παραδοσιακός όχι μόνο ως προς την θεματική του, αλλά και ως προς την τεχνική, αφού σχεδιάζει τα σκίτσα πρώτα σε χαρτί με πινέλο και μετά τα χρωματίζει στον υπολογιστή. Πριν και από αυτό βέβαια γράφει τα κείμενα. Του αρέσει να παίρνει ιδέες από την καθημερινότητα, από μικρά και μεγάλα γεγονότα, αλλά σχεδόν ποτέ δεν υιοθετεί ιδέες που του δίνουν οι άλλοι. Γενικά δεν τα πάει καλά με τα… κατά παραγγελία. Γι΄ αυτό και σε κάποιες δουλειές του, όπως την «Πίτσα Πεπερόνι», αναθέτει την εικονογράφηση σε άλλους – την συγκεκριμένη σε 6 κοπέλες. «Μου αρέσει να στέλνω κρυφά μηνύματα, διασκεδάζω αφάνταστα να σκέφτομαι αυτούς που τους αφορά και θα τα διαβάσουν. Μου αρέσει επίσης να μιλάω για μεγάλα γεγονότα και σημαντικά πράγματα υπογείως. Έχει μια γοητεία όλο αυτό» μας λέει, προσθέτοντας πως ιδανικά θα ήθελε να έχει ζήσει την γαλλο-βελγική σχολή κόμικ των δεκαετιών ΄70-΄80. Άλλωστε χρωστάει το ότι ασχολήθηκε με το κόμικ στον Γάλλο Μαρσέλ Γκοτλίμπ, τον δημιουργό των δύο κορυφαίων γαλλικών σατιρικών περιοδικών κόμικ για ενηλίκους, του Fluide Glacial και του Hara Kiri. Υπό έκδοση βρίσκεται το νέο του κόμικ που με τίτλο «Φέτος θα πάω διακοπές» – είχε κλείσει πριν την πανδημία του κορωνοϊού –, αφορά σε ένα ερωτικό τρίγωνο με ένα αγόρι και δύο κορίτσια, που ναυαγούν σε ένα ερημονήσι. «Αγαπώ πολύ τα κορίτσια. Τα σέβομαι και θέλω να τα αποθεώνω. Προσπαθώ μέσα από τη δουλειά μου να δείξω τα θέλω τους, απέναντι στα δικά μας θέλω, αλλά και να σεβαστώ τις επιθυμίες τους. Όχι, δεν μου αρέσει να μου λένε ότι τα κόμικς μου είναι girly. Προτιμώ να τα χαρακτηρίζουν girls friendly», αναφέρει ο δημιουργός. Και το σχετικό link...
  8. Άλλο ένα "πονηρό" κόμικ,αυτή την φορά με τις περιπέτειες της Νικολέτ, από τον ειδικό στο είδος Σταύρο Κιουτσιούκη, ο οποίος πιστεύω ότι άνετα μπορεί να θεωρηθεί ως ο Σειρηνάκης των κόμικς...! Αντιγραφή από το εξώφυλλο : Την γενική βοήθεια πρόσφερε η Θάλεια Φωτάκη, ενώ το λέττερινγκ είναι της Σοφίας Βαϊραμίδου...! Στο εσωτερικό οπισθόφυλλο υπάρχει και το εξώφυλλο που απορρίφθηκε και,κατά την άποψή μου,καλά έκανε...! Η έκδοση είναι πολύ στιβαρή...!Έχει θερμοκόλληση στην ράχη,σκληρό εξώφυλλο και ματ χαρτί...! Τέλος,να πούμε ότι το συγκεκριμένο κόμικ χαρακτηρίζεται ως "αυστηρώς ακατάλληλο δια ανηλίκους"...! Το γράφει και στο οπισθόφυλλο...!
  9. Η καραντίνα είναι ζόρι, έχει μοναξιά, μπορεί να σε κάνει να τα δεις μαύρα. Όμως, φίλε ή φιλενάδα μας, το Provocateur είναι δω για σένα. Σ' αυτές τις ζόρικες ώρες που το σπίτι σου μοιάζει απελπιστικά ίδιο μέρα τη μέρα, και που θες να φωνάξεις: "λίγο αέρα και κόσμο, το βασίλειό μου για λίγο αέρα και κόσμο", εμείς βρήκαμε τους κατάλληλους ανθρώπους για να γεμίσουν τα μάτια σου χρώματα και να την παλέψεις μες στο σπίτι (εκεί που πρέπει να παραμείνεις για το καλό όλων, δηλαδή). Ιδού λοιπόν, 5 σκίτσα για την καραντίνα, σκιτσαρισμένα αποκλειστικά για το Provo, από 5 τύπους που τους αγαπάμε, μας αγαπάνε, κι έρχονται να σκάσουν χρώμα στη μουντίλα του δωματίου μας. Έχουμε και λέμε λοιπόν... Ο Κωνσταντίνος Μοσχονάς σκιτσάρει το Άγαλμα της Ελευθερίας Καραντινοφοβίας: Ο Σταύρος Κιουτσιούκης σκιτσάρει ένα απ' τα κορίτσια του, ατρόμητο μες στο σπίτι: Ο Κωνσταντίνος Κάτσος σκιτσάρει το καλό μες στο κακό: Ο Άρης Λάμπος σκιτσάρει τη φαντασία και την πραγματικότητα: Ο Gordon Blacksmith σκιτσάρει απευθείας απ' τον Κήπο του Προφήτη: Και το σχετικό link...
  10. Άλλη μια αυτοέκδοση του Σταύρου Κιουτσιούκη που μας έρχεται το 2019. Περιέχει μια ανθολογία με στριπάκια, που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο το διάστημα 2015-2018. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για τη διάθεση του τεύχους.
  11. Να και το τελευταίο κομικσάκι του Σταύρου Κιουτσιούκη από το φετινό Comicdom. Όπως μαντεύετε από τον τίτλο, πρόκειται για οδηγίες ραντεβού σε ένα ιπποπόταμο που πρόκειται να βγει ραντεβού με ένα κορίτσι. Το οποίο ραντεβού δεν πάει και πολύ καλά, αναμενόμενο αν λάβετε υπ' όψιν πως ο ιπποπόταμος είναι κοινωνικά αδέξιος (όπως όλοι οι ιπποπόταμοι). Όσοι έχετε διαβάσει στο παρελθόν κόμικ του Κιουτσιούκη γνωρίζετε το ύφος του χιούμορ του, που δεν παραλλάσσεται ούτε εδώ. Εντάξει, περί χαζομαρούλας πρόκειται, μόνο για completists των κόμικ του Κιουτσιούκη... Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  12. Τον Απρίλιο του 2019 και στα πλαίσια του 14ου Comicdom Con, ο Σταύρος Κιουτσιούκης μάς παρουσιάζει ακόμα ένα πονηρό άλμπουμ, με τίτλο "Το μεγάλο μπανιστήρι". Πρωταγωνιστές είναι οι καθιερωμένοι πλέον χαρακτήρες του, που βρίσκονται στην κρίσιμη περίοδο της εφηβείας κι εξερευνούν το σώμα τους, προσπαθώντας παράλληλα να πραγματοποιήσουν τις διάφορες ερωτικές τους φαντασιώσεις. Ακολουθούν δύο εσωτερικές σελίδες, οι οποίες είναι ακατάλληλες για ενηλίκους. Δεν έχω κρύψει ότι μου αρέσει αυτού του είδους η θεματολογία από το πενάκι του συγκεκριμένου δημιουργού. Έτσι κι εδώ έμεινα ικανοποιημένος. Προσωπικά με αναζωογονεί αυτό το kinky στοιχείο και το αίσθημα ενοχής που μου προκαλεί. Σεναριακά, εκτός από σκηνές ηδονής, υπήρχε υπόθεση και βρήκα ευφυές το άνοιγμα και το κλείσιμο της πλοκής. Εννοείται βέβαια ότι δεν θα πρέπει να αναζητήσετε κάτι βαθυστόχαστο στις σελίδες του. Όσον αφορά το σχέδιο, κι αυτό φώναζε από μακριά το όνομα του δημιουργού, καθώς είχε την δική του σφραγίδα. Το βρήκα αρκετά καρτουνίστικο, ενώ δεν γίνονταν περικοπές στις επίμαχες και πονηρές σκηνές. Αυτό το γεγονός καθιστά το κόμικ κατάλληλο για άτομα άνω των 18 ετών (και στο σώμα και στο πνεύμα). Το χρώμα ήταν ελαφρύ κι ανοιχτό κι έκανε την ανάγνωση ακόμα πιο άνετη. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Η κόλληση στην ράχη νομίζω ότι κάνει το κόμικ ανθεκτικό στις συνεχείς αναγνώσεις. Το χαρτί είναι παχύ ματ και η εκτύπωση των καρέ (και ιδιαιτέρως των χρωμάτων) επάνω του ήταν πολύ καλή. Από έξτρα υλικό εντοπίζουμε μόνο ένα εισαγωγικό σημείωμα από τον κωμικό-ραδιοφωνικό παραγωγό Αλέξανδρο Χαριζάνη, το οποίο είναι εξαιρετικά χιουμοριστικό. Τουλάχιστον εύχομαι να είναι, διότι σε διαφορετική περίπτωση προβλέπω να τον κυνηγάει ο Κιουτσιούκης με καραμπίνα.
  13. Μια ιδιαίτερη έκδοση, για καλό σκοπό. Σε αυτό το άλμπουμ, 16 γνωστοί σεφ μοιράζονται τις συνταγές τους και ο Κιουτσιούκης τις παρουσιάζει με τη μορφή κόμικς. Όλα τα έσοδα των δημιουργών από την πώληση του άλμπουμ θα δοθούν για την κάλυψη των αναγκών του Οργανισμού των Παιδικών Χωριών SOS. Συμμετέχουν με συνταγές τους οι σεφ: Ηλίας Μαμαλάκης, Ιάκωβός Απέργης, Στέλιος Παρλιάρος, Διονύσης Αλέρτας, Κωνσταντίνος Κωβαίος, Αλέξανδρος Παπανδρέου, Φίλιππος Μπαντής, Ρήγας Ρηγόπουλος, Νίκος Γαϊτάνος , Βασίλης Τσίογκας, Αλέξανδρος Τσιοτίνης, Παύλος Σάφτης, Αντώνης Κουρκούτας, Κώστας Αραμπατζής, Vital Hyka και Μάνος Δημητρούλης. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στο xortastemetinpsixisas.gr
  14. Μόνο για ενήλικους. Ένα αλμπουμάκι γεμάτο ερωτικά, φετιχιστικά σχέδια, από τον δημιουργό των “Yellow Boy”, “Ο Δεξιοτέχνης”, “Νικολέτ” και πολλών άλλων. O Σταύρος για πρώτη φορά δημιουργεί σκίτσα γεμάτα με ερωτική διάθεση, δροσερές κοπέλες αντικείμενο πόθου και πάθους. Καλά μην τα παραλέω κιόλας, ερωτικά μεν αλλά τους PICHARD, SERPIERI, CREPAX, MANARA δεν τους φτάνει.Τα σκίτσα έχουν το γνωστό στυλ του δημιουργού που δεν σου προκαλεί την ερωτική διάθεση. Βέβαια δεν λείπει το γνωστό χιούμορ του. Το αλμπουμάκι το προλογίζει ο Λευτέρης Σταυριανός, αν και κατά την γνώμη μου τα παραλέει λίγο. Ένα από τα αγαπημένα μου σχέδια: Η CATWOMAN παιίζοντας χαδιάρικα με τον... εαυτό της μονολογεί I GET BATS IN MY STOMACH. 4 σκιτσάκια ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 18 ΜΗ ΤΖΙΖ Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη
  15. Η συνεργασία του Κιουτσιούκη με την Ένατη Διάσταση συνεχίζεται, με την δημοσίευση του Yorick, που περιέχει στριπάκια που είχε αναρτήσει σταδιακά στην ιστοσελίδα του ως webcomic ο δημιουργός στις αρχές του 2018. Ο υπότιτλος είναι πιστός σε αυτά που τάζει. Όντως είναι μέτρια δουλειά σε σύγκριση με άλλα άλμπουμ του Κιουτσιούκη, αλλά δεν περνάς και άσχημα. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του αντίτυπου του για τις ανάγκες της παρουσίασης.
  16. Melandros

    YELLOW BOY

    Οι Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στην εβδομαδιαία πολιτιστική επιθεώρηση Εξώστης της Θεσσαλονίκης, το χρονικό διάστημα 2004-2005... Black Humor με πρωταγωνιστή ενα παιδί (τον Yellow Boy) με μια ανίατη αρρώστεια και με γιατρούς, φίλους, συμμαθητές ακόμα και με τον ίδιο τον χάρο να κάνουν πλάκες μαζί του και να βγάζουν γέλιο απο θλιβερές - μαυρες καταστάσεις... Έξυπνα stripακια απο τον πολύ καλό και ταλαντούχο Σταύρο Κιουτσιούκη... Πρόσφατα κυκλοφόρησε το δεύτερο αλμπουμάκι της ίδιας σειράς, Οι Ακόμη πιο Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy... Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους ramirez, AndreaD & The_Sandman. Αφιέρωμα στον Σταύρο Κιουτσιούκη --- Το μέλος AndreasD πρόσθεσε ΕΔΩ: Τον Δεκέμβριο του 2009 κυκλοφορεί απο την ΕΝΑΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ και τον Σταύρο Κιουτσιούκη και το 3ο μέρος του Yellow Boy. Αυτή τη φορά ο ήρωάς μας είναι καλύτερα, έχει βγει από το νοσοκομείο και έχει επιστρέψει στο σχολείο, αλλά όχι για πολύ.
  17. Τιμή: 2€ Τευχάκι που κυκλοφόρησε σε 99 αριθμημένα αντίτυπα με αφορμή την έκδοση του τέταρτου άλμπουμ του μικρού κίτρινου αγοριού του Σταύρου Κιουτσιούκη. Όπως διαβάζουμε και στο εξώφυλλο περιέχει 22 ακυκλοφόρητα στριπάκια, τα οποία πραγματικά είναι απορίας άξιο γιατί δεν είχαν συμπεριληφθεί μέχρι τώρα σε κάποιο αλμπουμάκι μιας και δεν υστερούν σε τίποτα από τα υπόλοιπα. Αν και όπου το βρείτε, τσιμπήστε το
  18. Παρουσίαση: Πεταμένα Λεφτά του Σταύρου Κιουτσιούκη 28 Μαρτίου 2019, 9:30μ.μ. - Τζάνγκο (Φιλίππου 16, Θεσσαλονίκη) Βιβλιοπαρουσίαση της ανθολογίας κόμικ στριπ ΠΕΤΑΜΕΝΑ ΛΕΦΤΑ από τον ολόρθιο κωμικό Γιάννης Γάμπας στον ρόλο που θα χαντακώσει την καριέρα του. Εσείς τρώτε το φαγάκι σας, όσο εμείς σας λέμε κάτι δικά μας. Facebook event.
  19. Παράλληλα με την κυκλοφορία του Yorick σε άλμπουμ, ο Κιουτσιούκης έβγαλε και ένα φανζινάκι με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από την λήξη του Α' Παγκόσμιου πόλεμου. Δεν έχω να πω κάτι για αυτό μιας και δεν πρόλαβα να το διαβάσω, οπότε απλά παραθέτω τον πρόλογο του δημιουργού. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του αντίτυπου του για τις ανάγκες της παρουσίασης.
  20. Καθώς έκανα τη βόλτα μου στην έκθεση Comicon το μάτι μου έπεσε πάνω στα έργα ενός διαφορετικού σκιτσογράφου. Ο ίδιος ήταν εξαιρετικά απορροφημένος από το να υπογράφει τις δημιουργίες του και ο κόσμος τριγύρω ήταν πολύς. Σταμάτησα και άρχισα να κοιτώ τη δουλειά του. Εκστασιάστηκα. Βρισκόμουν μπροστά σε έναν τύπο που έκανε τέχνη το φετίχ του, ακριβώς όπως και ο Quentin Tarantino -με τον οποίο παρεπιπτόντως έχουν και το ίδιο φετίχ: Eίναι πελματολάγνοι- ενώ είχε ταυτόχρονα μια χιουμοριστική πλευρά και όλα αυτά μαζί μέσα σε ένα πραγματικά ευγενικό πλαίσιο. Ήταν ο Σταύρος Κιουτσιούκης, ή αλλιώς το κίτρινο αγόρι, που ευτυχώς για όλους μας έκλεισε το φαρμακείο του και συνέχισε να σχεδιάζει κόμικ. Με ξάφνιασε ευχάριστα όταν κάποτε μου έκανε μια πολύ όμορφη έκπληξη και με ζωγράφισε εμπνευσμένος από μια φωτογραφία μου: Eγινα ένα πανέμορφο gothic κόμικ με την υπογραφή του! Mε αφορμή την κυκλοφορία του ημερολογίου του για το 2019, με τίτλο “Το πιο τσαντισμένο ημερολόγιο της χρονιάς” μέσα στο οποίο υπάρχουν “12 κορίτσια τσαντισμένα και 12 καλοί λόγοι” και τη φράση με την οποία συνόδευσε το promo του η οποία ήταν “Γιατί η Μαρί Κλαιρ είναι μια γυναίκα με νεύρα. Εσύ…” κατάλαβα ότι ήρθε η στιγμή το “κίτρινο αγόρι” να φιλοξενηθεί στο marieclaire.gr: Θα ήθελα να μάθω την προσωπική σου ιστορία: Που γεννήθηκες, που μεγάλωσες και όσα έκανες μέχρι να αποφασίσεις να γίνεις σκιτσογράφος. Γέννημα θρέμα Θεσσαλονικιός! Μεγάλωσα στις δυτικές συνοικίες και Συκιές. Την τάση μου στο σχέδιο την ανακάλυψα νωρίς, μιας και πολύ γρήγορα πέφτει στα χέρια ενός παιδιού ένα μολύβι πάντα. Οι γονείς μου (μηχανικός αυτοκινήτων και νηπιαωγός) δεν είχαν ποτέ κάποια σχέση με το σκίτσο, αλλά δεν με αποθάρυναν κιόλας. Μετά το σχολείο φοίτησα στην Φαρμακευτική ΑΠΘ, όπου και εξάσκησα ποερισσότερο τις ικανότητές μου στα κόμικ. Υπήρξα κάκιστος φοιτητής και αργότερα μετριότατος φαρμακοποιός, ενώ δεν εγκατέλειψα ποτέ την διαρκή αναζήτητηση στον χώρο του σκίτσου. Το πρώτο μου κόμικ (Yellow Boy 1) εκδόθηκε από την 9ηΔιασταση πριν περίπου 12 χρόνια, ενώ ήδη νωρίτερα τύπωνα μόνος μου αυτοεκδόσεις με την επωνυμία zart_corps (προσοχή στην κάτω παύλα). Έκτοτε έχω κυκλοφορήσει αρκετά φανζινς, 16 κόμικ άλμπουμς και έχω συμμετάσχει σε αρκετές ανθολογίες. Εργάστηκα ως φαρμακοποιός, άνοιξα δικό μου φαρμακείο και το έκλεισα σε λιγότερο από 5 χρόνια, όταν πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχα κανέναν λόγο ως άνθρωπος να είμαι κομμάτι αυτού του χώρου. Έτσι πήρα ένα μεγάλο “διαζύγιο” με την επιστήμη και την δουλειά αυτή οριστικά και αμετάκλητα. Εκτοτε συνεχίζω μόνο ως σκιτσογράφος και δημιουργός κόμικ επαγγελματικά πλέον. Πρέπει να αγαπάς πραγματικά τις γυναίκες και αυτό το εκφράζεις μέσα από την τέχνη σου. Θα ήθελα να μάθω ποια είναι η σχέση σου και η σκέψη σου για το άλλο φίλο. Δεν είμαι κανένας ακτιβιστής ή κάτι τέτοιο αναφορικά με τα γυναικεία δικαιώματα, αλλά ένας καλός φίλος των γυναικών και θαυμαστής όσων πρεσβεύετε. Θα βρείτε πάντοτε την τέχνη μου κι εμένα στο πλευρό σας, για την ακαταμάχητη γοητεία που μου ασκούν τα γενικά, αλλά και ειδικά χαρακτηριστικά σας. Οπότε ναι, αγαπώ την γυναίκα για όσα είναι και προσπαθώ μέσα από τα κόμικ μου να ακούσω και να σεβαστώ τα δικά της θέλω, έναντι των αντρικών που μοιραία προβάλλονται από την δική μου ματιά. Δεν θα χαρακτήριζα λοιπόν τις δουλειές μου girly αλλά girls friendly (ελπίζω). Δεν έχεις κρύψει ότι είσαι φετιχιστής. Εξήγησε σε όσους μας διαβάζουν ποια είναι η αδυναμία σου και πως σε εμπνέει καλλιτεχνικά. Εχω αρκετούς φετιχισμούς ειναι η αλήθεια και συχνά γυρίζουν γύρω από το διαφορετικό και την ασυμβατότητα με τα στερεοτυπα. Αγαπάω οτιδήποτε σας έχουν πείσει ότι είναι “λάθος” με κάποιον τρόπο. Πέραν αυτού έχω μια σοβαρή μονομανία με τα γυναικεία πέλματα. Είμαι ποδολάγνος ή ακόμη καλύτερα πελματολάγνος. Πρόσφατα κυκλοφόρησε απο την Jemma Press και μια ανθολογία σκίτσων μου με θέμα τον ερωτισμό του γυναικείου πέλματος με τον τίτλο ΠΑΤΟΥΣΑΚΙΑ. Παράλληλα σε όλα τα ερωτικά μου κόμικ θα βρειτε αναφορές στο φετίχ μου, πάντα με γλυκό τρόπο και αγαπησιάρικο ερωτισμό. Αυτό πρεσβεύει και η ερωτική μου τέχνη εν γένει. Πως τα περνάει ένας σκιτσογράφος στην Ελλάδα σήμερα; Μπορεί να επιβιώσει οικονομικά; Και πως; Δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα, αλλά αν το θες πραγματικά και (χωρίς να κάνεις εκπτώσεις) το κυνηγάς, επιβιώνεις έστω και χωρίς υπερβολές. Πάντως η αποψή μου είναι πως ο καλλιτέχνης πρέπει να καθιερώνει ένα προσωπικό ύφος και να “πουλάει” το έργο του, χωρίς να περιμένει να του ζητιέται. Εξάλλου είναι και ένας λόγος που πλέον ρητά και κατηγορηματικά δεν κάνω σενάρια και σκέψεις τρίτων, αλλά υποστηρίζω μόνο την δική μου γραμμή. Ξέρεις από βέσπα και έχεις και με αυτή το κόλλημά σου. Θα μας κάνεις μια παρουσίαση και γι αυτή τη μεγάλη κυρία; Πρόκειται απλά για ένα χόμπυ, το οποίο έχει εξελιχθεί σε συλλεκτική μανία και αγάπη. Δεν είναι τίποτα περισσότερο όμως από αυτό, χωρίς ποτέ να κατακτά την βασική προτεραιότητα μου. Απλά θα έχω πάντα πολλές βέσπες ελπίζω, έστω κι αν είναι παροπλισμένες σε κάποια αποθήκη. Δυστυχώς δεν είμαι μεγιστάνας του τίποτα ? Τα έργα σου έχουν δυο κυρίως προσανατολισμούς: Τον ερωτικό και το χιουμοριστικό. Σε ποιο κοινό τελικά μπορείς να πεις ότι απευθύνεσαι; Απευθύνομαι καθαρά σε ενήλικο κοινό, είτε μέσα από τα ρομαντικά πορνογραφήματά μου, είτε μέσα από το μαύρο και ενίοτε σκληρό χιούμορ που χρησιμοποιώ. Γενικά και στις δύο εκφάνσεις μου θα συναντήσει κανείς και τα δύο στοιχεία, απλά σε άλλη αναλογία. Ουσιαστικά γράφω παραμύθια, μόνο που οι δικές μου πριγκίπισσες και οι πρίγκιπές μου κάνουν έρωτα και τρώνε τηγανητές πατάτες. Εκτιμά ο Έλληνας τα κόμικ; Ποια είναι η παιδεία του σχετικά με αυτή την τέχνη; Τα κόμικ στην Ελλάδα είναι σε άνθιση και από άποψη δημιουργίας και από άποψη κοινού. Νομίζω πως ναι, μεγάλο μέρος του κόσμου αρχιζει να τα εκτιμά ολοένα περισσότερο, λόγω και της προβολής τους πλέον στα social media. Τι θα συμβούλευες ένα παιδί που θέλει να ακολουθήσει το επάγγελμα σου; Ό,τι θα συμβούλευα όποιο παιδί μου έλεγε πως θέλει να κάνει οτιδήποτε σύννομο και χωρίς φασολάκια. Να μην χάνει χρόνο. Ποιο είναι το motto σου; “και πού είναι το κορίτσι;!!! Χωρίς κορίτσι ΔΕΝ υπάρχει ιστορία!” (είναι αυτό που λέω πάντα όταν διαβαζω ιστορίες που το κορίτσι που όλοι πρέπει να ερωτευτούμε, απουσιάζει) Μίλησέ μας για το ημερολόγιο του 2019 με τα 12 πολύ θυμωμένα κορίτσια. Πως σου ήρθε η ιδέα και πως εμπνεύστηκες για κάθε ένα από αυτά; Πρόκειται για ένα ημερολόγιο όπου κάθε μήνας είναι ένα οργισμένο κορίτσι μαζί με ένα επιχείρημα για να έχει νεύρα. Τα γυναικεία νευράκια είναι συχνά θέμα σχολιασμού και αποτελούν ένα στερεοτυπικό πείραγμα των αντρών. Παρόλα αυτά θεωρώ πως η ομορφιά των γυναικείων χαρακτηριστικών κρύβεται ακόμη κι εκεί και δεν βρίσκω τον λόγο να εκτιμώ τις γυναίκες πότε πότε. Προτιμώ το συνέχεια. Είναι ένα μικρό διασκεδαστικό ημερολόγιο που θα βρείτε σε κόμικ βιβλιοπωλεία. Τα πρόσωπα είναι ασαφή, αλλά σίγουρα οι περισσότερες μπορείτε να ταυτιστείτε με κάποιο απ αυτά. Πηγή
  21. Είναι πολύ συνηθισμένο για έναν δημιουργό κόμικς, όταν σκαρώνει μια ιστορία να αφοσιώνεται σε αυτήν μέχρι να την ολοκληρώσει. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης λειτουργεί εντελώς διαφορετικά. Τιμώμενος καλλιτέχνης στο πρόσφατο φεστιβάλ του Comicdom, παρουσίασε τρεις νέες δουλειές του με υπέροχα σχέδια και εντελώς διαφορετικές θεματικά. Από τους πιο παραγωγικούς και ανήσυχους νέους καλλιτέχνες των ελληνικών κόμικς, ο σαραντάχρονος Σταύρος Κιουτσιούκης έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να πλάθει ιστορίες ασταμάτητα, κινούμενος σε διαφορετικά σεναριακά είδη, συνήθως με το χιούμορ στο επίκεντρο. Μια από τις λίγες «σταθερές» στο έργο του είναι οι ρετρό αναφορές με διάθεση αυτοϋπονόμευσης και παρωδίας και η διαρκής επιστροφή στον πιο διάσημο χαρακτήρα του, το ευάλωτο, άτυχο, ετοιμοθάνατο, αλλά διόλου ψοφοδεές «Yellow Boy», με τις «περιπέτειες» του οποίου από το κρεβάτι ενός νοσοκομείου κυκλοφορούν πέντε τόμοι («Οι θλιβερές περιπέτειες του Yellow Boy», «Οι ακόμα πιο θλιβερές περιπέτειες του Yellow Boy», «Πολύ σκληρός για να πεθάνει», «Το κουρέλι τραγουδάει ακόμη», «Θέλεις να πεθάνω;»). Πού και πού γράφει σενάρια για άλλους δημιουργούς, όπως έπραξε με τη γλυκύτατη και γεμάτη ευαισθησία «Τσαλακωμένη ουρά» που σχεδίασε η Έφη Θεοδωροπούλου και με την «Pizza Peperoni» σε συνεργασία με έξι διαφορετικές σχεδιάστριες, σταθερά δημιουργεί για την ιστοσελίδα socomic.gr, ενώ συμμετείχε και σε πειραματικές, ομαδικές απόπειρες σχολιασμού της φύσης και των δυνατοτήτων των κόμικς, όπως αυτή του «The Very Closed Circle». Στο πρόσφατο φεστιβάλ του Comicdom ήταν ο τιμώμενος καλλιτέχνης και σχεδίασε την αφίσα παρουσιάζοντας μια μικρή έκθεση με ορισμένα αντιπροσωπευτικά έργα του, φιλοτεχνεί τη σειρά «Γιαχνί» με μικρές ιστορίες εμπνευσμένες από την ταβέρνα «Το Κουρμπέτι», ενώ η παρουσία του σε εκδηλώσεις, ομιλίες και άλλες εξωστρεφείς δραστηριότητες είναι αδιάκοπη, ιδιαίτερα από τότε που έκλεισε το φαρμακείο του στη Θεσσαλονίκη για να δοθεί ολοκληρωτικά στην τέχνη του. Με όλα αυτά πού να βρεθεί χρόνος για κάτι άλλο; Και όμως, τρία νέα έργα του κυκλοφόρησαν σχεδόν ταυτόχρονα πριν από λίγες μέρες και μάλιστα εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους. Το «Έχεις πεθάνει για μένα» (εκδόσεις Ένατη Διάσταση) αποτελεί «μια παράξενη ιστορία, η ενέργεια της οποίας πηγάζει από τους αυτοσχεδιαστικούς πειραματισμούς, την απουσία ντεκουπάζ, τους σουρεαλιστικούς διαλόγους και την άναρχη διαδοχή σκηνών πλαισιωμένων από μια αυστηρά οριοθετημένη σκηνοθεσία», όπως επισημαίνει ο Πάνος Κρητικός, προλογίζοντας την έκδοση. Στην ιστορία συμμετέχουν γκάνγκστερ και ζόμπι χωρίς να δίνονται και πολλές πολλές εξηγήσεις για την εξέλιξη του σεναρίου, φέρνοντας στον νου τα κόμικς του Daniel Clowes και λειτουργώντας σαν ένα κόμικς ανάλογο, με μπόλικο χιούμορ στη θέση του ψυχολογικού τρόμου, των δυσερμήνευτων αλλά γοητευτικών ταινιών του David Lynch. Επιπλέον, το «Έχεις πεθάνει για μένα» αποτελεί και μια συνομιλία με το έργο του Γιώργου Τσούκη, που παλαιότερα είχε συνεργαστεί με τον Κιουτσιούκη, αν και εδώ και χρόνια έχει αποσυρθεί από τα κόμικς, ίσως ως μια προτροπή για να επιστρέψει και να εξακολουθήσει να δημιουργεί σπουδαίες δουλειές. Σε εντελώς διαφορετικό στιλ, το «Πώς να βγείτε ένα χάλια ραντεβού, ειδικά αν είστε ιπποπόταμος» (εκδόσεις Zart-Corps) είναι μια σύντομη ιστορία που περιγράφει ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος της, με όλα τα στραβά και τα ανάποδα που μπορεί να συμβούν σε ένα ραντεβού (ή, καλύτερα, σε κάθε ραντεβού;) ενώ τέλος, τα «Πατουσάκια» (εκδόσεις Jemma) είναι μια ακόμη απόπειρα φιλοτέχνησης μιας σοφτ πορνογραφίας μετά τον «Δεξιοτέχνη» και τη «Νικολέτ» του Κιουτσιούκη. Πρωταγωνιστούν, εν είδει φετίχ, δεκάδες γυναικεία πέλματα σε ατέλειωτες στάσεις, σε ένα στιλ που παραπέμπει σε παλαιότερες εποχές, όταν τα αγόρια-έφηβοι μάθαιναν τη γυναικεία ανατομία μόνο από τα φτηνά πορνοπεριοδικά που κυκλοφορούσαν κρυφά κάτω από τα θρανία. Όπως επισημαίνει ο Λευτέρης Σταυριανός στον πρόλογό του: «Είναι σίγουρο πως αν ο Κιουτσιούκης δημιουργούσε στα ’60s ή στα ’70s θα μιλούσαμε σήμερα για έναν μεγάλο δημιουργό των ερωτικών κόμικς. Εξάλλου, ήταν εποχές που ο κόσμος καύλωνε με στυλ, και το στυλ είναι κάτι που ο Σταύρος το έχει στο τσεπάκι!» Επειδή, πράγματι, ο Κιουτσιούκης είναι δεξιοτέχνης του στιλ, κάθε νέα του δουλειά είναι ενδιαφέρουσα και ευπρόσδεκτη. Κι επειδή τα θέματά του ποικίλλουν σε ακραίο βαθμό, από την αγωνία ενός ιπποπόταμου σε ραντεβού μέχρι τις γυναικείες πατούσες ως ερωτογενείς ζώνες, δεν γίνεται ποτέ βαρετός. Αντιθέτως, ανανεώνεται με κάθε νέο του βιβλίο, συμβάλλοντας με τις αδιάκοπες δράσεις του στη διαρκή ανανέωση των ελληνικών κόμικς. Και το σχετικό link...
  22. Ο Σταύρος Κιουτσιούκης αφήνει για λίγο τις τσοντίτσες και δημιουργεί μια ιστορία ζόμπι και ερωτικού πάθους … πάντα βέβαια με χιούμορ! Όπως μας πληροφορεί ο Πάνος Κρητικός στην εισαγωγή, ο Κιουτσιούκης αποφάσισε να δημιουργήσει ένα κόμικ χωρίς προκαθορισμένο σενάριο, βασισμένος στην έμπνευση της στιγμής. Δίκοπο μαχαίρι κάτι τέτοια, αλλά για το δικό μου γούστο, πάντα ενδιαφέροντα. Οι νεκροί σηκώνονται από τους τάφους τους και οι νεκροθάφτες τραβάνε τα μαλλιά τους, καθώς χάνουν όλο και περισσότερους πελάτες. Ο Τέυλορ Μουν (που κατά σατανική σύμπτωση μοιάζει τρομερά με τον Κιουτσιούκη) και ο Κλιφ (αυτός δεν ξέρω αν μοιάζει με κάποιον), ιδιοκτήτες γραφείου τελετών, αποφασίζουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με δυναμικό τρόπο… Έξυπνο κόμικ. Στο μεγαλύτερο μέρος του, ο Κιουτσιούκης κρατάει μια φόρμα 3x4 καρέ, προσπαθώντας να πειραματιστεί. Η αλήθεια είναι ότι η προσπάθεια αυθορμητισμού χτυπάει άσχημα σε αρκετά σημεία, όσον αφορά την ποιότητα του χιούμορ. Αλλά συνολικά το ευχαριστήθηκα, γέλασα δυνατά και μου άφησε ένα χαμόγελο για αρκετή ώρα μετά. Για κλείσιμο μια παράκληση-κραυγή αγωνίας προς κάθε Έλληνα δημιουργό, ιδιαίτερα χιουμοριστικό: το έχετε, damn it, ξεφύγετε από τις σύντομες ιστορίες, δώστε κάτι πιο μεγάλο!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.