Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'σαμούχος'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries
  • Περί ανέμων και υδάτων

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 17 results

  1. Ναι, το βρήκα και σας το παρουσιάζω !! (σε μέτρια κατάσταση αλλά τι να κάνουμε)... Τον Μάρτιο του 1981, οι εκδόσεις Α. Σαμούχος κυκλοφόρησαν κάποια βιβλιαράκια τσέπης (για να τα κρύβουν εύκολα οι μαθητές φαντάζομαι) με σκίτσα καλλιτεχνών από το μηνιαίο περιοδικό Mad της ίδιας εταιρείας. Ως "όχημα" χρησιμοποίησαν τον εμπορικό τίτλο "Βιβλία Τσέπης Πάντερ" (άγνωστο γιατί), σε μιά έκδοση μικρού μεγέθους (10 x 17). O συγκεκριμένος τόμος περιέχει τα κλασσικά strips του δημιουργού του "Spy vs Spy" Antonio Prohias. O άλλος τόμος με τα σκίτσα του Don Martin έχει παρουσιαστεί εδώ. Αναγραφόμενη τιμή 75 δρχ. Και προσοχή !! Μην πάτε να βουτήξετε αυτό το γελοία αστείο βιβλίο χωρίς να πληρώσετε ! Ένας αντικατάσκοπος του Σωματείου Ιδανικών Ανόητων (ΣΙΑ) σας παρακολουθεί !! Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον DJO. -------------------------------------------- Σκαναρισμένο και διαθέσιμο για ανάγνωση, ΕΔΩ.
  2. Τον Μάρτιο του 1981, οι εκδόσεις Α. Σαμούχος, που κυκλοφορούσαν ήδη από το 1979 το μηνιαίο περιοδικό Mad, προχώρησαν μέσα από τα Βιβλία Τσέπης Πάντερ, σε μιά έκδοση ιστοριών Mad σε τομάκι μικρού μεγέθους ( 10 χ 17 ). Δεν γνωρίζω αν κυκλοφόρησε και άλλος τόμος και η αναγραφόμενη τιμή ήταν 75 δρχ. Περιλαμβάνει διάφορες ιστορίες στο γνωστό σε όλους μας στυλ Mad. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον DJO Διαθέσιμο για ανάγνωση ΕΔΩ
  3. Τελικά τα βιβλιαράκια των συντελεστών του Mad αυξάνονται και πληθύνονται ανεξέλεγκτα !! Εκεί που δεν το περίμενα ξεφύτρωσε μπροστά μου άλλο ένα (κάπου έχουνε φωλιά φαίνεται)... Αυτή τη φορά είναι η σειρά του Dave Berg να κάνει το κομμάτι του. Ίδιες διαστάσεις, τιμή και λοιπά δεδομένα με τις προηγούμενες εκδόσεις τσέπης του Σαμούχου, που παρουσιάστηκαν εδώ και εδώ. Η κυκλοφορία που αναγράφει είναι Μάρτιος 1981 όπως και τα άλλα 2, ενώ μέσα αναφέρει copyright 1977. Το βιβλίο περιέχει ολιγοσέλιδες ιστορίες του Berg. Οι τίτλοι των πρώτων είναι : Ιατρική Πειθώ, Ο φόβος των δρόμων, Χαμένο στοίχημα. Διαθέσιμο για ανάγνωση ΕΔΩ.
  4. Την δεκαετία του '90 (χωρίς αυτό να είναι απολύτως σίγουρο) οι εκδόσεις Σαμούχου κυκλοφορούν ακόμα ένα περιοδικό που ονομάζεται "Bonnie" και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι... powered by Burda! Ο εν λόγω τίτλος είναι εποχιακός και δεν διαφέρει σε τίποτα από το στυλ που είχαν υιοθετήσει τα "Burda" και "Burda Special". Κύρια ασχολία του είναι ο χώρος της ερασιτεχνικής ραπτικής, περιέχει πάμπολλες φωτογραφίες ρούχων, άπειρα παραδείγματα και συμβουλές για τον σχεδιασμό και την ραφή τους, καθώς επίσης και πατρόν για την δημιουργία νέων ενδυμάτων από το μηδέν. Στην σύγχρονη εποχή που ζούμε ένα τέτοιο περιοδικό σίγουρα θεωρείται παρωχημένο. Παρόλα αυτά, όμως, πιστεύω ότι υπάρχει κάτι επάνω του που το κάνει ρετρό. Κι αν δεν με πιστεύετε, ρωτήστε τις μητέρες και τις γιαγιάδες σας να δούμε τι γνώμη έχουν. Η έκδοση έχει μεγάλο μέγεθος και είναι δεμένη με καρφίτσα. Οι σελίδες με τις φωτογραφίες είναι έγχρωμες και με γυαλιστερό χαρτί, ενώ οι σελίδες με τα σχέδια είναι ασπρόμαυρες και με ματ χαρτί. Τα σχέδια των πατρόν είναι αποσπώμενα κι αναδιπλούμενα, σαν χάρτες. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ albertus magnus για την διάθεση των τευχών.
  5. Το 1988 (κατα πως φαίνεται και στο εξωφυλλο) πηρε την απόφαση ο εκδοτης Χ.Σαμούχος, -γνωστος για την ενασχόληση στα αμερικανικα ΜΑD και Αλιξ- να εκδόσει ενα εντυπο,μεταφορα απο την Βρετανικη αγορα που το ονομαζε "ΜΕΓΑ ROCK" και ειναι ουσιαστικα αφιέρωμα στον βασιλιά της ροκ/ποπ μουσικής Michael Jackson. το περιοδικο μαζι με το συνοδευτικο ενθετο Η διαταξη της βιβλιοθεσιας του ειναι καρφίτσες που αν τις αφαιρουσες τοτε ειχες μεγαλα ποστερ. Το χαρτι του ειναι ιλλουστρασιον.Συνοδευεται οπως θα παρατηρησετε κι απο τις εικονες κι απο ενα μικροτερο σετ αφισων (14,5 Χ 21) που ¨αγκάλιαζε" το βασικο εντυπο αφου κι αυτο στηριζοταν στις ιδιες καρφίτσες. η Βρετανικη εκδοση που βασιστηκε κ μετεφρασε ο εκδοτης του νο 14 του Mega Rock Δεν ξερω πως τα πηγε απο πλευρας πωλήσεων (σίγουρα θα ξεπούλησε εικάζω λογω θέματος) αλλα αν κυκλοφορησε κ τευχος 2.. αγνωστο.. Υ.Γ.Στο οπίσθοφυλλο της Ελληνικής εκδοσης παρατηρούμε την διαφημιση περιοδικου πληροφορικης "Ελληνικό Compute!" για την οποια δεν είχα ιδεα,που παρατηρω πως δεν εχει παρουσιαση εδω και οι λιγοστες αναφορες γενικα εψαξα στο διαδίκτυο και η μονη αναφόρα που γίνεται ειναι απο το retromaniax. Χαρακτηριστικα αναφέρει το μελος freaktmp: "[..]To Compute! ειχε έμφαση στους 8bit υπολογιστες, αλλα σε αντιθεση με τα περισσοτερα αλλα περιοδικα ασχολείτο σε σημαντικό ποσοστό με την σοβαρη πλευρα των 8bit υπολογιστων και οχι μονο με παιχνιδια. [..]" Ξερει κανεις καποιο επιπλέον στοιχειο;
  6. Ο λόγος για μία ειδική έκδοση του περιοδικού που έκανε θραύση στα 80s στον χώρο της ερασιτεχνικής ραπτικής, του "Burda". Το "Burda Special", από ένα γρήγορο ξεφύλλισμα που έκανα, δεν έχει κάποιες σημαντικές διαφοροποιήσεις από τον μητρικό τίτλο. Το μοναδικό που ίσως θα πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με την παράθεση των εξειδικευμένων τάσεων της μόδας σε κάθε collection, με αποτέλεσμα το περιοδικό να κυκλοφορεί (κατά πάσα πιθανότητα) κάθε τρίμηνο. Από εκεί και πέρα, κι εδώ ο τίτλος έχει σαν δυνατό του σημείο τους χάρτες με τα πατρόν, που δίνονται δώρο στις ερασιτέχνιδες μοδίστρες, που τις καθοδηγούν να φτιάξουν τα δικά τους φορέματα. Επίσης στο περιοδικό φιλοξενούνται έγχρωμες φωτογραφίες καλαίσθητων και πανέμορφων μοντέλων που διαφημίζουν (τι άλλο?) ρούχα. Το πότε κυκλοφόρησε μου είναι άγνωστο. Εικάζω ότι αυτό θα πρέπει να έγινε κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '70 με αρχές '80. Δεν μπορούμε να το πούμε με σιγουριά αφενός γιατί η αρίθμηση είναι περίεργη (έως ανύπαρκτη), αφετέρου γιατί δεν ξέρουμε με σιγουριά αν η έκδοση είναι τριμηνιαία (ή άλλαζε μετά από κάποια τεύχη) για να βγάλουμε τα κομπιουτεράκια και να κάνουμε τους υπολογισμούς! Κάθε έγκυρη πληροφορία εννοείται ότι είναι ευπρόσδεκτη. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ albertus magnus για την διάθεση των τευχών.
  7. Κι έφτασε η στιγμή που όλοι περιμένατε, αυτή να παρουσιάσουμε ένα θρυλικό περιοδικό που έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές κι ακούει στο όνομα… “Burda”! Το “Burda” είναι ένα περιοδικό που επικεντρώνεται στην ερασιτεχνική ραπτική και σκοπός του είναι να βοηθήσει τους λάτρεις της μόδας να μπορέσουν να δημιουργήσουν τα δικά τους φορέματα και ρούχα. Η προέλευσή του είναι η Γερμανία και συγκεκριμένα το Offenburg, γενέτειρα της Aenne Burda, που αποτελεί την εμπνεύστρια και τον ιθύνοντα νου πίσω από όλο το project. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το μακρινό 1950 και σιγά σιγά άρχισε να επεκτείνεται και να κατακτά περισσότερες χώρες (αυτή την στιγμή είναι πάνω από 100!), καθιστώντας το μεταφρασμένο σε 17 γλώσσες. Πληροφοριακά να πούμε ότι ήταν το πρώτο δυτικό περιοδικό που κυκλοφόρησε στην πρώην Σοβιετική Ένωση (το 1987), καθώς επίσης και το πρώτο που κυκλοφόρησε στην Κίνα (το 1994). Στην χώρα μας το έφερε ο εκδότης Α. Σαμούχος γύρω στο 1985 (με επιφύλαξη) και φαίνεται να κυκλοφορεί ακόμα και στις ημέρες μας. Τα τεύχη είναι μηνιαία ενώ ο τίτλος του περιοδικού κατά καιρούς αλλάζει, διατηρώντας την (περίεργη) αρίθμηση, αλλά και την λέξη “Burda” σε κάθε του παραλλαγή. Στις σελίδες του παρατίθενται πολλά θέματα που αφορούν τις νέες (για κάθε εποχή) τάσεις της μόδας στον ρουχισμό. Το δυνατότερο σημείο του κι εκείνο για το οποίο το περιοδικό απέκτησε την φήμη τους στους συγκεκριμένους τίτλους είναι ότι με κάθε τεύχος παρατίθενται σαν ένθετα διαφόρων ειδών πατρόν, που ο ενδιαφερόμενος μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για να δημιουργήσει το δικό του ρούχο. Μην ρωτήσετε πώς τα διαβάζουμε αυτά. Με μία πρώτη ματιά (και με μία δεύτερη μην σας πω!) μου φάνηκαν σαν τους χάρτες που χρησιμοποιούμε στην Αεροπλοΐα! Η ελληνική έκδοση είναι αρκετά προσεγμένη ακόμα και την μακρινή δεκαετία του 1980. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι γυαλιστερό και η εκτύπωση των χρωμάτων πάρα πολύ καλή. Κάποια προβλήματα που εντοπίζονται αφορούν την αρίθμηση που έχει υιοθετηθεί, η οποία στηρίζεται στον μήνα και το έτος, αλλά που και που πετάγεται κι ένας αριθμός για να μας μπερδεύει! Επίσης αξίζει να αναφέρουμε ότι το περιοδικό ξεκίνησε με ράχη και μαλακό εξώφυλλο για να συνεχίσει μετά από λίγο καιρό να χρησιμοποιεί καρφίτσα για το δέσιμό του. Κάποια στιγμή (άγνωστο το πότε ακριβώς) κυκλοφόρησε και το "Burda Special", με πιο αραιή κυκλοφορία, αλλά χωρίς μεγάλες αποκλίσεις από την θεματολογία του τίτλου. Οποιαδήποτε πληροφορία από κάποια… μαμά μέλους του φόρουμ για το περιοδικό, είναι ευπρόσδεκτη και θα εκτιμηθεί. Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ albertus magnus για την διάθεση των τευχών. Η επίσημη ιστοσελίδα του περιοδικού Ο λογαριασμός του περιοδικού στο Facebook
  8. Οι τόμοι του περιοδικού MAD εκδόθηκαν προφανώς για να επανακυκλοφορήσουν τα αδιάθετα τεύχη σε άλλη συσκευασία πιο ελκυστική. Βέβαια πρόκειται για χοντροκομμένη εμπορική εργασία αφού κάθε τόμος περιέχει μη συνεχόμενα τεύχη και έχουν αφαιρεθεί τα εξώφυλλα κατά τη συνήθεια της εποχής. Ο τόμος 1 έχει τα 8,11,10. Μ΄ αυτή τη σειρά παρακαλώ (!). Πόσοι τόμοι εκδόθηκαν· άγνωστο. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους georio, tik, Σκρουτζ μακ Ντακ, dionik, constantinople & albert. Vaios
  9. Ένα αρκετά χιουμοριστικό βιβλιαράκι με γελοιογραφίες για την εκμάθηση από τους τουρίστες βασικών ελληνικών με οδηγό τις χαρακτηριστικές χειρονομίες κλασικού Έλληνα θαμώνα σε ταβέρνα.. Συγγραφέας και σκιτσογράφος ο William Papas , πρώτη έκδοση 1972, εκδόσεις Σαμούχος. Μερικές σκαναρισμένες σελιδούλες ακόμα σε ένα αρχειάκι cbr εδώ Ευχαριστώ πολύ την Gisela που μου το δάνεισε ευγενικά για να σκανάρω μερικές σελίδες
  10. Το 1980 ο ΣΑΜΟΥΧΟΣ κυκλοφορεί 2 τεύχη με ιστορίες του ΧΑΓΚΑΡ του απαίσιου, δημιουργία του DIK BROWNE. Αυτή η σειρά και ένα μικρό αλμπουμάκι της Μαμούθ στην σειρά "ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΤΕΜ" είναι τα μοναδικά τεύχη που έχουν ιστορίες του "τρομερού" Χαγκάρ που τρελαίνεται για πλιάτσικο και μπύρες Σε κάποιο περιοδικό εκδοθήκανε κάποια στριπ με ιστορίες του αλλά δεν είμαι σίγουρος σε ποιο. Αν το ξέρετε, πες τε το να είμαστε ενήμεροι. Μεγάλο μέγεθος 21Χ28, έγχρωμο με 50 σελίδες. Αρκετά σπάνιο να βρεθεί αφού κυκλοφόρησε σε πολύ μικρό τιράζ...
  11. Valtasar

    MAD

    Τον Ιούλιο του 1979, ο Σαμούχος ξεκινά την έκδοση του μηνιαίου σατυρικού περιοδικού MAD. Ασπρόμαυρο, μέγεθος 21Χ28, κυκλοφόρησε μέχρι τον Αύγουστο του 1984 συμπληρώνοντας 56 τεύχη. Καυστική επίκαιρη σάτυρα, άπειρες γελιογραφίες, Αμερικάνικης δημιουργίας ... Αυτή ήταν η Α' περίοδος του περιοδικού και θα ακολουθήσει το 1996 η Β' περίοδος από άλλον εκδότη(αφιέρωμα ΕΔΩ). Μπορείτε να διαβάσετε το 4ο τεύχος στο Αναγνωστήριό μας ΕΔΩ Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους Melandros & kokomico.
  12. Valtasar

    ΑΛΙΞ

    Το 1979 ο ΣΑΜΟΥΧΟΣ με την εκδοτική του, αναγγέλει την έκδοση της σειράς ΑΛΙΞ του Jaques Martin και κυκλοφορεί τελικά μόνο 3 τεύχη. Αρκετά δύσκολα να βρεθούν στις μέρες μας, το μέγεθός τους ήταν μεγάλο και ήταν έγχρωμα. Στην δεκαετία του 90, η εκδοτική ΜΑΜΟΥΘΚΟΜΙΚΣ κυκλοφόρησε τα 10 τεύχη (αφιέρωμα ΕΔΩ). Αργότερα κυκλοφόρησαν ενωμένα σε τόμο Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα των τόμων τους Melandros & Φλοκ.
  13. Hi Friends, I'm a MAD magazine collector from Switzerland and I'm looking for the following Greek MAD Magazines (see images). Thanks a lot for your help! Bernd
  14. Από το Mad του Σαμούχου, τεύχος #47. Ο Al jaffee (Abraham Jaffee), έγραφε στο περιοδικό Mad από το 1951.
  15. Ένα ακόμα άρθρο για το αρχείο: «Αν ήσουν παιδί στα χρόνια του ’50 και έβλεπες εφιάλτες εξαιτίας των κόμικς τρόμου, ρίξε το φταίξιμο στον Al Feldstein. Αν ήσουν παιδί το ’60 ή το ’70 και γέλαγες με το σκανταλιάρικο πνεύμα του περιοδικού Mad, πρέπει να ευχαριστείς τον Feldstein. Και αν είσαι παιδί σήμερα, έχεις κληρονομήσει το γούστο -ή την έλλειψη γούστου- που εκείνος καλλιέργησε». Με αυτά τα λόγια αποχαιρέτησε το περιοδικό Time έναν μεγάλο αμερικανό δημιουργό των κόμικς, που πέθανε τον περασμένο μήνα. Ο Al Feldstein (1925-2014) υπήρξε σεναριογράφος και σχεδιαστής, γνωστός από τη δουλειά του στις εκδόσεις φρίκης και τρόμου της EC Comics (Tales from the Crypt, Vault of Horror, Weird Fantasy, Panic κ.ά.), καθώς και για τη διεύθυνση, αργότερα, του σατιρικού περιοδικού Mad. Ο Feldstein ανέλαβε τις τύχες του περιοδικού το 1956, όταν αποχώρησε ο ιδρυτής του, Harvey Kurtzman. Παρέμεινε σε αυτό το πόστο τα επόμενα 28 χρόνια, μέχρι τη συνταξιοδότησή του, αναδεικνύοντας το Mad σε πρωταθλητή με κυκλοφορίες που άγγιξαν τα 3 εκ. τεύχη μηνιαίως. Η ανάληψη καθηκόντων του δαιμόνιου διευθυντή σήμανε την είσοδο μιας νέας ομάδας σεναριογράφων και σχεδιαστών στην έκδοση. Ηταν ο Don Martin, «ο πιο τρελός από τους τρελούς καλλιτέχνες του Mad» σύμφωνα με το σλόγκαν του. Ο Mort Drucker με τις θεότρελες παρωδίες γνωστών ταινιών και ο Angelo Torres με τα ανάλογα κόμικς για τηλεοπτικές σειρές. Το λάτιν στοιχείο εκπροσωπούσαν ο Κουβανός Antonio Prohias («Spy vs. Spy» με τις διαρκείς συγκρούσεις, μέχρι τελικής εξόντωσης, δύο αντίπαλων κατασκόπων) και ο Ισπανο-Μεξικανός Sergio Aragones με την παλαβή ματιά, στη σειρά «A Mad look at…». Tο καστ της ομάδας συμπλήρωσε ο Dave Berg με το ανάλαφρο (και υποδόρια σαρκαστικό) χιούμορ της σειράς «"The Lighter Side”. Εκτός από ιδανικός κόουτς, ο Al Feldstein αποδείχθηκε και ευρηματικός νονός. Εκείνος έδωσε το όνομα στη φιγούρα που έγινε, έκτοτε, μασκότ και τακτικός θαμώνας στα εξώφυλλα του Mad. Ο λόγος για τον -διάσημο πλέον- Αλφρεντ Ε. Νιούμαν: το πειραχτήρι με τα πεταχτά αυτιά, το μπροστινό δόντι που λείπει και το ένα μάτι λίγο πιο χαμηλά από το άλλο. Επί των ημερών του Feldstein τα γραφεία του περιοδικού μετακόμισαν στη (σημειολογικά… ταυτόσημη) Madison Avenue. Επίσης, καθιερώθηκαν (με χρήματα του εκδότη William M. Gaines) οι διακοπές της ομάδας του Mad σε διάφορες χώρες, για αναψυχή και δημιουργικό brain storming. Ανάμεσα στα μέρη που επισκέφθηκαν και… ξεσάλωσαν (Κένυα, Ιαπωνία, Ταϊλάνδη, Ρωσία κ.ά.) συμπεριέλαβαν και την Ελλάδα. Η διαμονή τους στην Αθήνα, καλοκαίρι του 1969 και μεσούσης της χούντας, πέρασε απαρατήρητη. Εσπειραν, όμως, τον καρπό τους. Δέκα χρόνια αργότερα θα κυκλοφορούσε η πρώτη έκδοση του Mad στα ελληνικά, από τον Σαμούχο, και το 1996 θα επανερχόταν στα περίπτερα από την Delta Graph. Πηγή
  16. Αντιγράφω από το fridge.gr και τη στήλη του Zampano "No Superheroes Allowed": Spy VS Spy: Κρατάνε χρόνια αυτοί οι διαμελισμοί Θα αναφέρω το όνομα του Peslac δεύτερη συνεχόμενη φορά σε άρθρο μου. Αυτό από μόνο του είναι ένα εντυπωσιακό στοιχείο και τώρα που το συμπαθητικό -για τους άλλους- σκίτσο αποφάσισε να απέχει από το Fridge για εύλογο χρονικό διάστημα (που ελπίζω να ξεπερνάει τον διψήφιο αριθμό μηνών), κάθε παρουσία του σε κείμενο, είναι μια μικρή χαρά για τους αναγνώστες του — τι άλλο θα πω ο άνθρωπος για να κερδίσω κάνα view παραπάνω. Έλεγα, λοιπόν, πως ο Peslac (τρίτη αναφορά παρακαλώ) πρέπει να λατρεύει ξεδιάντροπα τη σειρά από στριπάκια που παρουσιάζω σήμερα. Αν δεν τη λατρεύει, λέει ψέματα. Αν δεν τη λατρεύει πραγματικά κι αληθινά, τότε είναι μεγάλος “@#^^%$#$^” – για να χρησιμοποιήσω το δικό του λεξιλόγιο, μιας και είναι γνωστό πως ντρέπεται να βρίσει κανονικά. Αν δε τη γνωρίζει, του προτείνω να αυτοκτονήσει (τώρα που έχει και χρόνο να του περισσεύει). Βέβαια δεν είναι μόνο ο Peslac. Αμέτρητοι κομίστες έχουν αγαπήσει και επηρεαστεί από το “Spy VS Spy” και γενικότερα τη δουλειά του Antonio Prohias. Κάτι που μου έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό, είναι το κινούμενο σχέδιο με τη γάτα και το ποντίκι που βλέπουν συχνά στην τηλεόραση τους τα παιδιά Simpsons. Ο Antoio Prohias, το MAD, οι κατάσκοποι και ο Κάστρο…. Ο δημιουργός του κόμικ, Antonio Prohias, είχε την ατυχία να κάνει πολιτική σάτιρα στην Κούβα, τη χώρα που γεννήθηκε, την εποχή της ανόδου του Κάστρο στην εξουσία. Η δουλειά του, αλλά και γενικότερα η ελευθερία του λόγου εδώ που τα λέμε, χτυπούσε τις ευαίσθητες χορδές του νέου καθεστώτος που ήρθε να διώξει τους παλιούς δικτάτορες αλλά προτίμησε απλά να τους αντιγράψει στα πιο βασικά, και είχε ως αποτέλεσμα να κινδυνεύει ο Prohias με σύλληψη και μυστηριώδη εξαφάνιση — έτσι λέγεται η εκτέλεση σε πολλά δημοφιλή μέρη του πλανήτη. Πήρε λοιπόν τα μπογαλάκια του, τα μολύβια του και τις λευκές του σελίδες και μετοίκησε στις Η.Π.Α.. Εκεί, αντί να γίνει ένας από τους αντικαστρικούς που συνέλλεγε η κυβέρνηση για να ρίξει τον δικτάτορα (προσπάθεια που κατέληξε στο φιάσκο στον Κόλπο των Χοίρων), άντλησε από την περιπέτειά του την ιδέα της μεγαλύτερής του επιτυχίας. Στο “Spy VS Spy”, δύο ολόιδιοι τύποι (που ίσως και να είναι άνθρωποι, ίσως είναι και ποντίκια) με μόνη διαφορά το χρώμα των ρούχων τους (άσπρο και μαύρο), στήνουν ατελείωτες παγίδες ο ένας στον άλλον με αποτέλεσμα το συχνό διαμελισμό τους ενός εκ των δύο. Ναι, από την πρώτη στιγμή, το στριπάκι υπήρξε πολύ ακραίο στην απεικόνιση της βίας (με έναν καρτουνίστικο όμως τρόπο που δεν ενοχλεί) και είναι χαρακτηριστικό –και αρκετά γελοίο συνάμα-, πως η μόνη φορά που το αφεντικό του “MAD Magazine” (του περιοδικού που ανέδειξε τη δουλειά του Prohias, μεταξύ πολλών άλλων όπως έχουμε ξαναπει) τον λογόκρινε, ήταν όταν έβαλε τσιγάρα και ποτά στα χέρια των κατασκόπων του! Το άλαλο (δεν υπάρχουν διάλογοι) και ασπρόμαυρο “Spy vs. Spy” ντεμπουτάρισε στο MAD τον Ιανουάριο του 1961. O Prohias σχεδίασε 241 ιστορίες με τους ψυχάκηδες κατασκόπους του, μέχρι λίγο πριν το θάνατό του το 1988. Τη δουλειά του ανέλαβαν να τη συνεχίσουν γνωστοί κομίστες όπως ο Duck Edwing, o Bob Clarke, ο Dave Manak, ο Peter Kuper κ.ά.. Να πω την αλήθεια, δε μου μοιάζει φυσιολογική η επιτυχία του “Spy VS Spy” την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε — δηλαδή really; Ένα κόμικ με κομμένα κεφάλια, ανατιναγμένα μέλη και κάφρικους ανασκολοπισμούς, στις συντηρητικές Η.Π.Α. της δεκαετίας του ’70, είναι παράξενο το πώς αγαπήθηκε από το μέσο αναγνώστη ενός περιοδικού, έστω κι αν αυτό το περιοδικό ήταν το MAD. Ίσως, στο σουρεαλισμό και την κυνική βία του “Spy VS Spy”, να βλέπουμε τα σπέρματα της καινούργιας εποχής, των παιδιών των λουλουδιών, των αντί-πολεμικών διαδηλώσεων, του LSD, της πρωτοπορίας στις τέχνες. Μπορεί να φαίνεται αστείο, όμως ένα κόμικ, μπορεί να υπήρξε πρόδρομος πραγμάτων που το ξεπερνούσαν.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.