Αναζήτηση στην Κοινότητα
Εμφάνιση αποτελεσμάτων για ετικέτες 'Ελευθεροτυπία'.
Βρέθηκε 62 αποτελέσματα
-
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ελευθεροτυπία, στα πλαίσια της σειράς ''Συλλογή 9'', το όγδοο τεύχος της σειράς με τίτλο ''Αρπακτικά Ι''. Είναι ο πρώτος τόμος της σειράς ''Αρπακτικά'' που θυμίζω ότι πρωτοδημοσιεύτηκε στις σελίδες του ένθετου της Ελευθεροτυπίας ''9''. Σκαναρισμένα και διαθέσιμα για ανάγνωση τα άλμπουμ 1-4, ΕΔΩ. Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα
-
Την Τετάρτη 21 Ιουνίου του 2000, η εφημερίδα Ελευθεροτυπία, ξεκινάει την κυκλοφορία του ένθετού της για τα κόμικς (και την ΕΦ) με τίτλο "9". Το περιοδικό αυτό, που για χρόνια κυκλοφορούσε κάθε Τετάρτη (πλέον βγαίνει Σάββατο), έπαιξε μεγάλο ρόλο στη διάδοση των κόμικς σε μια περίοδο που ο χώρος έφθινε διαρκώς, και βοήθησε στο να βγουν προς τα έξω πολλοί έλληνες δημιουργοί. Ο τίτλος του είναι προφανώς μια αναφορά στην ένατη τέχνη, δηλαδή τα κόμικς. Στην αρχή το περιοδικό είχε μεγάλο σχήμα 30x23 εκ. το οποίο μίκρυνε ελαφρώς στο τεύχος 42 σε 28x21 εκ. Σε αυτές τις διαστάσεις εξακολουθεί να εκδίδεται έως σήμερα. Πλήρως έγχρωμο και σε καλή ποιότητα χαρτιού, είχε 52 σελίδες (μαζί με τα εξώφυλλα), από το τεύχος 277 όμως και έπειτα μειώθηκε στις 32 σελίδες. Από τις σελίδες του, πέρασαν πάρα πολλές ιστορίες και δημιουργοί, τόσο ξένοι (κυρίως ευρωπαίοι) όσο και έλληνες. Τα περισσότερα τεύχη φιλοξενούν στις κεντρικές σελίδες μια μεγάλη ιστορία που ολοκληρώνεται σε 3-4 μέρη και στο υπόλοιπο διάφορες μικρότερες ιστορίες μιας ή μερικών σελίδων. Υπάρχουν επίσης γελοιογραφίες, νέα και άρθρα γύρω από τα κόμικς, καθώς και διήγημα επιστημονικής φαντασίας και στήλη επικοινωνίας με το κοινό. Αρκετές από τις (κεντρικές συνήθως) ιστορίες κυκλοφόρησαν αργότερα ξεχωριστά σαν άλμπουμ, μέσω των σειρών "Άλμπουμ του μήνα" και "Συλλογή Εννέα", ενώ υπάρχει και η μη αριθμημένη υπερσειρά 9ο κύμα με Άλακ Σίνερ & Ρεμπέτικο. Τέλος, μετά το τελευταίο #513, βγήκε ένα έξτρα σπέσιαλ τεύχος, με τους νικητές του 10ου διαγωνισμού κόμικς του 9: Τη λίστα κυκλοφορίας με τα story arcs θα τη βρείτε ΕΔΩ. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους YOSHIMITSU, GreekComicFan, blueled, bonadrug, lunatic, dionik, Dr. Paingiver, ramirez, Lord Makro, erma jaguar, vaios, big vaggos, AndreasD & leonidio. Μπορείτε να βρείτε τεύχη της σειράς διαθέσιμα για ανάγνωση στη βιβλιοθήκη της Λέσχης Φίλων Κόμικς. --- Το μέλος Dr Paingiver πρόσθεσε ΕΔΩ: Σας μεταφέρω μιά είδηση που διάβασα στην ''Παρασκευή + 13'' της 24/12/2008 και αφορά την πορεία της ''Ελευθεροτυπίας'', και φυσικά άμεσα και του ''9''. Σύμφωνα με αυτήν, η Μάνια Τεγοπούλου, κόρη του Κίτσου Τεγόπουλου, που έχει τώρα τα ηνία της εφημερίδας, προτίθεται μετά τις γιορτές να σταματήσει την χρηματοδότησή της, με απώτερο στόχο το κλείσιμο της εφημερίδας, δεδομένου ότι αυτή δεν κατόρθωσε να ανακτήσει το χαμένο έδαφος. Αυτό βέβαια θα σημάνει κατά πάσα πιθανότητα και το τέλος του ''9''. Πάντως η ίδια δηλώνει ότι δεν θα πουλήσει την εφημερίδα. Ολόκληρη η είδηση παρακάτω: Το μέλος GreekComicFan πρόσθεσε ΕΔΩ: Το μέλος Βασιλεύς των κόμικς πρόσθεσε ΕΔΩ: Την θέση του 9 στη Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία πήρε ενα 4σέλλιδο -κατα την γνώμμη μου φτωχό-με ονομασία ΚΟΜΙΚΣΔΡΟΜΙΟ. Να και οι 4 σελίδες της 3/7/2010. Το μέλος leonidio πρόσθεσε ΕΔΩ: Πάντως στη σημερινή (4/9/2010) Ελευθεροτυπία, διάβασα ότι την άλλη εβδομάδα θα κυκλοφορήσει ένα τεύχος του "9" με τα αποτελέσματα του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Κόμικς. Τώρα, αν αυτό θα είναι και η απαρχή της επανακυκλοφορίας του περιοδικού, έστω και σε μηνιαία βάση, ίσως το μάθουμε το άλλο Σάββατο. Ή ίσως όχι. Το μέλος JohnnyMZ πρόσθεσε ΕΔΩ: Ιδού τα αποτελέσματα του Διαγωνισμού: Το μέλος Wkeanos πρόσθεσε ΕΔΩ: Το 9 ήταν ένθετο περιοδικό με θέμα τα κόμικς και την επιστημονική φαντασία και κυκλοφορούσε από τον Ιούνιο του 2000 κάθε Τετάρτη δωρεάν μαζί με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Από το Μάιο του 2009 κυκλοφορούσε κάθε Σάββατο. Ονομάστηκε "9" προς τιμή της 9ης τέχνης, δηλαδή των κόμικς, που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της ύλης του. Περιέχει δημιουργίες τόσο ξένων όσο και ελλήνων καλλιτεχνών και στις σελίδες του έχουν δημοσιευτεί πολλές σημαντικές ιστορίες κόμικς, κυρίως ευρωπαϊκής προέλευσης. Από τις σελίδες του "9" αναδείχτηκαν αρκετοί νέοι Έλληνες δημιουργοί όπως ο Ηλίας Κυριαζής, ο Βασίλης Λώλος, ο Τάσος Παπαϊωάννου, ο Θανάσης Πέτρου κ.α. ενώ ιστορίες έχουν δημοσιεύσει και παλιότεροι δημιουργοί όπως ο Σπύρος Δερβενιώτης, ο Λέανδρος, ο Γιάννης Καλαϊτζής, ο Ανδρέας Ζαφειράτος και ο Πέτρος Ζερβός. Υπεύθυνος έκδοσης ήταν ο Άγγελος Μαστοράκης. Το περιοδικό 9 έκλεισε τον κύκλο του μετά από 10 χρόνια κυκλοφορίας τον Ιούνιο του 2010, μαζί με άλλα δύο περιοδικά της ελευθεροτυπίας (ΓΕΩ και Bet). Στο τελευταίο τεύχος υπήρχε "υπόσχεση" ότι μετά το καλοκαίρι θα επανέλθει με άλλη μορφή, αλλά το μόνο που έμεινε ήταν κάποια κόμικς στο εσωτερικό της εφημερίδας.
-
Το Γεω/Γεωτρόπιο ήταν εβδομαδιαίο περιοδικό που κυκλοφορούσε με την Ελευθεροτυπία. Ένθετο μέσα στην Σαββατιάτικη έκδοση της εφημερίδας, εγώ το πρόλαβα από το 2004 (-2008) και μετά για κάποιο διάστημα, είχε θέμα τα ταξίδια σε διάφορες περιοχές και χώρες του κόσμου. Ένας όμορφος ταξιδιωτικός οδηγός θα έλεγα προσεγμένος, παίρνοντας υπόψη ότι ήταν δωρεάν. -------------------------------- Το περιοδικό ξεκίνησε να διατίθεται το Σάββατο 15-04-2000. Στα πρώτα 78 τεύχη ονομαζόταν Γεώ και από το 79ο τεύχος (13-10-2001) μετονομάστηκε σε Γεωτρόπιο. Τα ευρετήρια των θεμάτων για τα πρώτα 200 τεύχη. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον Γάντζος, retroplaymo, Bonadrug, nick77, Valtasar, albertus magnus & nikos ka.
- 22 απαντήσεις
-
- 12
-
-
-
- ελευθεροτυπία
- 1998
-
(και 1 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Το Πέμπτο Γράμμα πρωτοκυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2002 ως ένθετο στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και έτρεξε για 10 τεύχη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Στις 29 Ιουνίου 2003 η σειρά επέστρεψε με νέα αρίθμηση και εβδομαδιαία κυκλοφορία για 12 τεύχη. Τα υπόλοιπα χρόνια (μέχρι και το 2008) ακολούθησε την ίδια τακτική, με νέα αρίθμηση για 10 νέα τεύχη. Τα διακριτικά του είναι "Σταυρόλεξα - Παιχνίδια - Σκάκι - Κόμικς - Χιούμορ" και ουσιαστικά είναι περιοδικό με σταυρόλεξα "για την παραλία". Τα εξώφυλλά του κοσμούν μονοσέλιδα του Αρκά, ενώ από τις συνολικά 36 σελίδες του οι 8 (9 με το εξώφυλλο) είναι κόμικ. Στις σελίδες του φιλοξενούνται: Αρκάς Quino Ο Γάτος του Philippe Geluck Άρχοντες Του Κόσμου των Tronchet-Geli Αχ, Τα Κορίτσια... του Zer Η Ζωή Είναι Μικρή - Απολαύστε Την! των Tririet & Larcenet Ο Κάβουρας του Sergio Salma
-
Φώτης Πεχλιβανίδης – Ένα καινούργιο χθες: Rock the Kasbah! [Τσιτσόπουλος Στέφανος, athensvoice.gr, 3/07/2024]
ramirez δημοσίευσε ένα θέμα στην ενότητα ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ εκτός GC
«Τότε έγραφα για πράγματα που δεν είχαμε βρει ακόμα λέξεις να τα περιγράψουν, όπως η τοξική αρρενωπότητα, τα fake news, η κουλτούρα της επαγρύπνησης εναντίον φυλετικών προκαταλήψεων και διακρίσεων». «Σκέφτηκα να τα αναβαθμίσω χρωματίζοντάς τα και σουλουπώνοντας το lettering με χειροποίητα τυπογραφικά στοιχεία, αλλά τελικά προτίμησα να τυπωθούν όπως ακριβώς είχαν δημοσιευθεί. Άλλωστε αυτό θα πήγαινε κόντρα στον χαρακτήρα αυτής της έκδοσης, που θέλει να υπενθυμίσει πως μέσα σ’ αυτά τα τριάντα πλέον χρόνια δεν άλλαξε τίποτα επί της ουσίας! (…) Πολιτικοκοινωνική πορνογραφία θα ονόμαζα τα θέματα που διατρέχουν αυτά τα κόμικ στριπ, μια και αφορούν τους κάλπηδες πολιτικούς και τα παράσιτά τους: επικοινωνιολόγους, διαφημιστές, image makers, δημοσιογράφους (με εξαιρέσεις φυσικά), επαγγελματίες παπαρολόγους γενικώς, αλλά και τη διεφθαρμένη ελίτ που τους κουμαντάρει σαν μαριονέτες στη σκηνή ή καλύτερα σαν “αντίπαλους” στη σκακιέρα απέναντι στο αποχαυνωμένο πόπολο. Κυρίαρχο ρόλο επίσης παίζει η τηλεόραση με τους κλόουν πρωταγωνιστές της, σε αντιστοίχιση με τα σόσιαλ μίντια σήμερα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο από τα δύο είναι χειρότερο». Φλασάρω. Το «Ένα καινούργιο χθες, 1992-2024: 30 χρόνια πριν, 30 χρόνια μετά – Κόμιξ που δημοσιεύτηκαν στην Ελευθεροτυπία μεταξύ 1992-1994» του Θεσσαλονικιού Φώτη Πεχλιβανίδη, εναλλακτικά, θα μπορούσε να λέγεται και «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Γιατί ο Πέχλι (συντροφικό κλείσιμο ματιού), όπως και ο συμπολίτης μας Νίκος – Μπαίνουμε στον Υδροχόο – Παπάζογλου, δεν είχε και δεν έχει καμιά αμφιβολία: «Όσο για το πού βρισκόμαστε 30 χρόνια μετά, τότε έγραφα για πράγματα που δεν είχαμε βρει ακόμα λέξεις να τα περιγράψουν, όπως η τοξική αρρενωπότητα, οι κατασκευασμένες ειδήσεις (fake news), η κουλτούρα της επαγρύπνησης εναντίον φυλετικών προκαταλήψεων και διακρίσεων (woke culture) κ.ά. Οι χαρακτήρες είχαν θέματα ψυχικής υγείας, υπαρξιακές κρίσεις και κάθε είδους νευρώσεις. Τι έχει αλλάξει σήμερα; Σήμερα δεν νομίζω ότι μας παίρνει να είμαστε και πολύ αισιόδοξοι. Υπάρχουν πολλά πράγματα με τα οποία αγανακτούμε: η αποσύνθεση των δυτικών κοινωνιών, η απάθεια, ο κυνισμός και η πολιτική διαφθορά, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η κατάσταση στις εξαθλιωμένες χώρες και άλλα πολλά. Τα πάντα αλέθονται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και καθίστανται ασήμαντα μετά από λίγο. Ακόμα και οι άλλοτε ανατρεπτικές ιδεολογίες. Ακόμα και η ζωή μας. Οι άνθρωποι από πολίτες μετατρέπονται σε ιδιώτες (idiots)…» Γνήσια πανκ ροκ ήταν, είναι και θα είναι η προσέγγιση του Τύπου, οπότε γιατί όχι; Πολλά από τα παραπάνω που γράφει ο δημιουργός στον πρόλογο της έκδοσης θα μπορούσαν να είναι και η αρχή του τραγουδιού «Know your rights» των Clash. Ξεκινά με το ουρλιαχτό του Τζο Στράμερ, «This is a public announcement with guitars». Μόνο που ο ρομαντικός φιλάρας, που εναλλακτικά η ορμή της εικόνας και του λόγου του παραπέμπουν στους Manic Street Preachers του «Generation Terrorists» και στους παλιότερους Undertones του «Teenage Kicks», δεν πυροβολεί με κιθάρα, αλλά με τα πιο απλά μέσα: χαρτί, μολύβι, σβήστρα, μαρκαδοράκια, μπόλικο νεανικό ενθουσιασμό και έναν παράξενο μαζοχιστικό έρωτα για τη «φθηνή τέχνη». Και για την Κλόντια Σίφερ, για να μπούμε στα ενδότερα της έκδοσης. Και για την Αθήνα. Και για τη μελαχρινή της Roman Loft στη Χαλκιδική με το δερμάτινο μπουστάκι, το σκισμένο τζιν και τις μπότες, που της αφιερώνει το «Καλοκαίρι» με το ζεματιστό rock and roll των πόλεων, τη μυρωδιά του καμένου πλαστικού στον βρόμικο ουρανό της πόλης. Ωδή στις ανήσυχες νύχτες που προκαλούσαν για έξοδο, βότκες, τεκίλες, λευκά πουκάμισα, μπιτάτα μπαρ που επέμεναν με funk και latin. Εικόνες με γυμνά κορμιά στις αμμουδιές, ιδρώτες που κολλούσαν στα στήθη, ζέστη που χτυπούσε κατακέφαλα, παιχνίδι με τα μάτια, τολμηρές προτάσεις, βαβούρα και χάζι. Χάζι-μάτι όπως αυτό που κάνουν οι μέσοι τηλεθεατές της ιστορίας με τίτλο «8.30 news» καθώς παρακολουθούν σε ζωντανή μετάδοση κάποιον που απειλεί να αυτοκτονήσει. «Κουφάλες, δουλειές δεν έχετε; Σας αρέσουν τα live ε;» Κυβερνοπάνκ και διαστημικό σεξ, που λόγω της έλλειψης βαρύτητας στη Σελήνη κάνει τους αστροναύτες ξεφτέρια ακόμα και στις πιο δύσκολες στάσεις του Κάμα Σούτρα. Νοθευμένες παρτίδες κόκας με εντομοκτόνα, που κάνουν τα μεταχίπι φρικιά στα Εξάρχεια να νοσταλγούν («κάθε πέρσι και καλύτερα») τις μέρες του ’60 με τους Beatles και το αθώο LSD. Στο «Καινούργιο χθες», που αντίστροφα διαβάζεται και σαν… «δεν θέλω να γίνομαι δυσάρεστος, αλλά νομίζω πως το σήμερα ψωνίζει τρόμο και φοβίες από vintage shop περασμένων αιώνων», ο άγριος, γκροτέσκ, κανιβαλικός και απάνθρωπος κόσμος των ελληνικών μίντια και των γκρικ πόλιτικς διαπλέκεται σουρεαλιστικά, πρόστυχα, λάγνα, οργισμένα και αθυρόστομα με ντελιβεράδες που παραδίδουν την πίτσα εισπράττοντας πληρωμή σε είδος. Κοφτές ανάσες, ματιές χαμένες στο άπειρο, ρώγες που σκληραίνουν, αυτό παθαίνω: Διακτινίζομαι σε εκείνη την Αθήνα του Green Door που παλλόταν από τους Last Drive, το περιοδικό Βαβέλ, τον «Νευρομάντη» του Γκίμπσον και το ένθετο της Ελευθεροτυπίας «Η Ζωή είναι εδώ», που ζητούσε τις ιστορίες του. Εδώ κάνει ριφρές στη μνήμη, στο χρονικό μιας εποχής, όπου οι εφημερίδες είχαν μια ιερότητα αλλά και μιαν ιεράρχηση με αρχή, μέση και τέλος διαθέτοντας καθημερινό κροσφάιερ διαφορετικών και αιρετικών απόψεων. Φύλλα που διαβάζονταν από συνειδητοποιημένους αναγνώστες αντί για τους παθητικούς καταλωτές μιας σημερινής οθόνης τίγκα σε αλγόριθμους που ελέγχουν τη ροή των τάιμλαιν. Με διευθυντή τον άλλον Φώτη (Γεωργελέ), πολλά χρόνια πριν ο ένας γίνει ο εκδότης της εφημερίδας που διαβάζετε (Free press, free choice, Athens Voice) και ο Πεχλιβανίδης art director από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας μας ως σήμερα, οι δυο τους συνυπέγραψαν το «Luna», το πρώτο ελληνικό κόμικ που κυκλοφόρησε στην Αμερική. Πέρα από τον ηδονισμό, την αποπλάνηση, τις ορμόνες που εκρήγνυνται σε συνάφεια με την αχαλίνωτη σχολή του Μίλο Μανάρα, ο Πεχλιβανίδης με την ασπρόμαυρη δυστοπική και την απόλυτα πολιτική προσέγγιση – ασπρόμαυρες επιροές, θεωρώ, από Ταρντί, Μαντσέτ και Μουνιόζ, Σαμπάγιο –, έδωσε στην Ελευθεροτυπία σενάρια που πέρασαν πριονοκορδέλα την αιθητική της τηλεόρασης, τη Γενιά του Πολυτεχνείου και την υποκρισία των ηθικολόγων. Υπουργοί, πρωθυπουργοί, μάσκες πολιτικές, αστικές προκαταλήψεις και «το ατελείωτο γλεντοκόπι ενός λαού που μέσα από τις επιλογές του προετοίμαζε το δυστοπικό του μέλλον», συχνά προφήτευσαν όσα έφερε ο χρόνος στη χώρα και τον κόσμο. Τον διάβασα με μεγάλη συγκίνηση, γιατί τρέφω μεγάλη εκτίμηση για τον ίδιο, όχι μόνο ως κομίστα αλλά και ως ζωγράφο και μουλτιμιντιακή περσόνα που διέπρεψε στη διαφήμιση, στα εξώφυλλα των βιβλίων (φιλάρα, σε ευχαριστώ θερμά για το «Ροκ Σταρ») και τις αφίσες. Μόνο ρισπέκτ, αγάπη και αδελφοσύνη για τον σχεδιαστή του «Ένα καινούργιο χθες». «Σήμερα είναι το αύριο που σου υποσχέθηκαν χθες», λέει ο Βίκτορ Μπουργκίν και για τον Πεχλιβανίδη, που συνεχίζει να συντονίζει τη ζωή και τη συμπεριφορά του με τους Clash, το επόμενο τραγούδι ας είναι το «Rock the Kasbah», χαρισμένο σπέσιαλ. Το κόμικ «Ένα καινούργιο χθες» του Φώτη Πεχλιβανίδη κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Τόπος, του Άρη Μαραγκόπουλου. Και το σχετικό link...-
- 1
-
-
- φώτης πεχλιβανίδης
- εκδόσεις τόπος
- (και 5 ακόμα)
-
Το Έψιλον (Ε) είναι εβδομαδιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης, το οποίο διανέμεται μαζί με την "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία". Είναι το πρώτο περιοδικό που δόθηκε δωρεάν μαζί με εφημερίδα. Αισίως σήμερα που ανοίγει αυτό το θέμα, έχει φτάσει τα 989 τεύχη. Στις στήλες του έχει φιλοξενήσει πολλές φορές άρθρα σχετικά με κόμικς, όπως το παρακάτω που αφορά τον Αρκά και την επίτομη έκδοση των "χαμηλών Πτήσεων". Εδώ και καιρό σε κάθε τεύχος του δημοσιεύει μία μονοσέλιδη ιστορία του Αρκά. Τις ιστορίες αυτές συγκέντρωσα στην Gallery, όπου και μπορείτε να τις απολαύσετε. Εννοείται ότι η Gallery θα ανανεώνεται ανελλιπώς κάθε εβδομάδα, και για όσο δημοσιεύονται ιστορίες. Λείπουν αρκετές οπότε μπορείτε να συμπληρώσετε με απάντηση από κάτω ώστε να τις ανεβάσω και αυτές. Επίσης σε πολλές δεν αναφέρονται τα νούμερα των τευχών και η ημερομηνία δημοσίευσης. Όποιος έχει τεύχη του "Ε", ας μου κάνει μιά αντιστοίχιση να διορθώσω την αντίστοιχη λεζάντα. Αρκάς ΕΔΩ. Quino ΕΔΩ. Τα ερωτικά - Κατερίνα Σχινά ΕΔΩ. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους DJO, Indian, Valtasar, tonytony & nikos ka.
- 25 απαντήσεις
-
- 27
-
-
-
- τεγοπουλος
- ελευθεροτυπια
-
(και 2 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Αντί παρουσίασης προτιμώ να προσθέσω το καταπληκτικό κείμενο του Νίκου Μπακουνάκη με τίτλο "Οι επικούρειοι ρέμπελοι" Ο γάλλος κομίστας Νταβίντ Πρυντόμ μάς μεταφέρει στην Αθήνα σε μια μέρα του Οκτωβρίου του 1936, για να μας διηγηθεί μια ιστορία με ρεμπέτες, μπουζούκι, χασίς και σμπίρους του καθεστώτος Μεταξά Είναι 40 ετών κι έχει πάρει κιόλας τη θέση του στον κόσμο των κόμικς. Αλλά το καινούργιο βιβλίο του γάλλου κομίστα Νταβίντ Πρυντόμ, που έχει σπουδάσει στη μοναδική σχολή κόμικ της Ανγκουλέμ, πρωτεύουσας του κόμικ στη Γαλλία, θεωρείται το καλύτερό του. Είναι το Rébétiko,La Μauvaise Ηerbe(Ρεμπέτικο, Το Χόρτο), μια σκοτεινή φαντασμαγορία για τον κόσμο των ρεμπετών, του χασίς, των τεκέδων, του μπουζουκιού και του μπαγλαμά, της λαϊκής μουσικής, του ζεϊμπέκικου, της φυλακής, του σεξ, των διώξεων, των πολιτισμικών συγκρούσεων, τοποθετημένη στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1936, δηλαδή εποχή δικτατορίας Μεταξά. Ο Νταβίντ Πρυντόμ εμπνεύστηκε το νέο κόμικ του από τη γαλλική έκδοση του βιβλίου της Γκέιλ ΧολστΟ δρόμος του ρεμπέτικου , που η πρώτη του έκδοση, στα ελληνικά και στα αγγλικά, χρονολογείται από το 1975. Το αποτέλεσμα είναι μια πρωτότυπη ρεαλιστική εικονογραφημένη ιστορία, στα χρώματα της αιθάλης, της ώχρας, του κόκκινου και του μαύρου, που εξελίσσεται σε μια μέρα και μια νύχτα του Οκτωβρίου του 1936. Οι ήρωες του Πρυντόμ- οι επικούρειοι ρέμπελοι της ελληνικής λαϊκής μουσικής, όπως χαρακτηρίζονται σε μια γαλλική κριτική- είναι ρεμπέτες, με ονόματα Μάρκος (Βαμβακάρης), Σταύρος, Μπάτης, η χυμώδης Μπέμπα. Το καθεστώς Μεταξά έχει ξεκινήσει διωγμό κατά των ρεμπετών, κατά του μπουζουκιού και του μπαγλαμά γιατί «η Ελλάδα βαδίζει προς τη Δύση». Παρ΄ όλα αυτά, ο διευθυντής των φυλακών ζητάει από τον Μάρκο, τη στιγμή που αυτός αποφυλακίζεται, να του παίξει λίγο μπουζούκιστα κρυφά. Ο διχασμός είναι φανερός. Γιατί πέρα από την ιστορία της ομάδας των ρεμπετών, ο Πρυντόμ αναδεικνύει εξαιρετικά αυτό τον πολιτισμικό διχασμό της ελληνικής κοινωνίας την εποχή του Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού, όπως αυτοαποκαλούσε την εξουσία της η προπαγάνδα του καθεστώτος Μεταξά («κράμα της διάνοιας του αρχαίου πολιτισμού με τη βαθιά θρησκευτική πίστη του μεσαιωνικού ελληνισμού»). Ο Πρυντόμ έχει κάνει εξαιρετική δουλειά ως προς την τεκμηρίωση της εποχής. Η εικόνα της Αθήνας, των λαϊκών συνοικιών όπου κινούνται οι ρεμπέτες, είναι κάτι παραπάνω από ρεαλιστική. Οι σμπίροι, οι χωροφύλακες του καθεστώτος Μεταξά, δεν θα μπορούσαν να ήταν πιο αληθινοί. Τα δωμάτια-τεκέδες, το κάπνισμα του χασίς, οι γυναίκες με τα κομπινεζόν που αφήνουν τη φαντασία να τρέχει σε σεξουαλικές σκηνές έχουν τη δύναμη ενός ντοκυμαντέρ. Ο σχεδιασμός των μπουζουκιών και των μπαγλαμάδων ή λεπτομέρειες με τα ψηλά τακούνια των ρεμπετών που ανοίγουν και αποδεικνύεται ότι είναι κρύπτες για τσιγαριλίκια δείχνουν ότι ο Πρυντόμ έχει μελετήσει πολύ τον κόσμο του αθηναϊκού περιθωρίου. Εκείνο που μας αφήνει όμως άφωνους είναι το πώς αποδίδει τα σώματα. Η κλίση του κορμού, το καμπούριασμα, το κεφάλι προς τα μπρος, το ένα χέρι ελεύθερο, το άλλο μέσα στο μανίκι του ανάρριχτου σακακιού, όλες αυτές οι χειρονομίες που τις λέμε μάγκικες αλλά που αποτελούν τη χαρακτηριολογία ενός κόσμου που κινείται στη λεπτή γραμμή του αλήτη και του δανδή. Δεν είναι όμως μόνο το εικονογραφημένο μέρος. Η γλώσσα είναι επίσης ιδιαίτερη. Ο Νταβίντ Πρυντόμ μοιάζει να έχει μελετήσει καλά ένα ιδιότυπο Λεξικό της Πιάτσας. Και για να μπορεί να είναι πιο κοντά στην ατμόσφαιρα των αθηναίων ρεμπετών δεν διστάζει να ενσωματώσει στη γλώσσα του ελληνικές λέξεις της αργκό, και ας μη τις καταλαβαίνουν, χωρίς γλωσσάρι, οι γάλλοι αναγνώστες. «Εspece de petit koutsavakides», δηλαδή παλιοκουτσαβάκι, διαβάζουμε κάπου. Με το κόμικ του Πρυντόμ οι επικούρειοι ρέμπελοι του ρεμπέτικου ξαναγίνονται δικοί μας. Νίκος Μπακουνάκης | Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009 υγ.Είναι μόλις το 2ο της σειράς 9ο Κύμα. Το πρώτο ήταν η Υπόθεση ΗΠΑ - Άλακ Σίνερ. Bedetheque
- 59 απαντήσεις
-
- 47
-
-
-
-
- το 9ο κυμα
- 2010
-
(και 2 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Το έτος 1998, η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", κυκλοφορεί με το φύλλο κάθε Παρασκευής, το ένθετο "Βιβλιοθήκη". Στην αρχή το ένθετο κυκλοφόρησε σε μεγάλο σχήμα, ενώ στην συνέχεια πήρε την μορφή περιοδικού κι απόκτησε αυτόνομη αρίθμηση. Το περιεχόμενο του τίτλου, αντλεί την θεματολογία του κυρίως από την λογοτεχνία, την ποίηση και την ζωγραφική, αλλά δεν παραλείπει να κάνει αναφορές και στην κοινωνιολογία και φιλοσοφία. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα περιοδικό που σκοπό έχει τόσο την πληροφόρηση του κοινού επάνω στις υψηλές Τέχνες, ενώ παράλληλα επιχειρεί να μορφώσει, αλλά και να προβληματίσει τους αναγνώστες, επάνω σε σύγχρονούς τομείς της Φιλοσοφίας και της Ηθικής. Ένα βροντερό "παρών" στον Πολιτισμό. Νομίζω ότι αξίζει να παραθέσουμε μία ανάρτηση σε ένα blog, η οποία περιλαμβάνει πολλά από τα αξιομνημόνευτα άρθρα, που δημοσιεύτηκαν στην "Βιβλιοθήκη" της Ελευθεροτυπίας. Επίσης, ΕΔΩ θα βρούμε ένα άρθρο, το οποίο δημοσιεύτηκε στην "Βιβλιοθήκη", που κυκλοφόρησε στις 06/06/2008, με αφορμή τον εορτασμό των δέκα ετών από την γέννηση του ένθετου.
- 1 απάντηση
-
- 10
-
-
-
- ελευθεροτυπια
- 1998
-
(και 1 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Κάπου κοντά στο 2010, η εφημερίδα "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", κυκλοφορεί δωρεάν σαν ένθετο το περιοδικό "Casaviva", κάθε δεύτερη Κυριακή του μήνα. Στην συνέχεια το περιοδικό παίρνει τον δρόμο για τα περίπτερα της χώρας, με τιμή στα 4€. Άγνωστο πότε, αλλά τον τίτλο τον αποκτάει η εφημερίδα "Πρώτο Θέμα". Η κυκλοφορία συνεχίζεται ως έχει. Το συγκεκριμένο περιοδικό εστιάζει την θεματολογία του στο σπίτι και στην κάθε είδους διακόσμησή του. Μέσα από τις σελίδες του βρίσκουμε νέα και πρωτότυπα αξεσουάρ, παίρνουμε ιδέες για το πώς θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε τον προσωπικό μας χώρο και φυσικά μαθαίνουμε όλες τις νέες τάσεις, που υπάρχουν επάνω στο σύγχρονο home design, όπως συνήθιζε να το λέει ο συγχωρεμένος ο παππούς μου στην Καλαμάτα. Φιλοξενούνται, επίσης, και μερικά άρθρα που αφορούν προορισμούς διασκέδασης (όπως οδηγοί για ταξίδια κι εστιατόρια), αλλά τα συγκεκριμένα είναι ελάχιστα μέσα στην ύλη. Η έκδοση είναι πολυτελής, στιβαρή, περιέχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό, αλλά και πολλές παρεμφερείς διαφημίσεις. Άγνωστο πόσα τεύχη κυκλοφόρησαν συνολικά. Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον nikos ka.
-
Ο προφήτης ΚΥΡ στις μακρινές ημέρες του 1980 [Μάγνης Κωνσταντίνος, εφημ. Πελοπόννησος, 27/08/2023]
ramirez δημοσίευσε ένα θέμα στην ενότητα ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ εκτός GC
-
- 6
-
-
-
- γιάννης κυριακόπουλος
- πελοπόννησος
-
(και 4 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Οι εκδόσεις Φυτράκη, στην προσπάθειά τους να μας ξεναγήσουν στα "Μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου", συνεργάζονται με την Mondadori και το 1969 κυκλοφορούν μία καλαίσθητη και υπερπολυτελή σειρά βιβλίων. Ξεφυλλίζοντας το κάθε βιβλίο της σειράς, δύο πράγματα προξενούν έκπληξη στον αναγνώστη. Το πρώτο είναι το πανέμορφο χαρτί στο εσωτερικό με την τέλεια εκτύπωση και το δεύτερο είναι ο μεγάλος πλούτος από σπάνιο φωτογραφικό υλικό που υπάρχει διάσπαρτο μέσα και σε συνδυασμό με τα εξαιρετικά κείμενα (που είναι μεν άκρως κατανοητά, αλλά και γραμμένα με πολυτονικό σύστημα ) μας μεταφέρει στο εκάστοτε μουσείο και την Ιστορία γενικότερα. Τα βιβλία που έχουμε στην κατοχή μας είναι τα εξής: Λούβρο Αιγυπτιακό μουσείο Καΐρου Παλαιά Πινακοθήκη Μονάχου Βασιλικό μουσείο Άμστερνταμ Η έκδοση, όπως έγραψα και πιο πάνω, δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να χαρακτηριστεί άψογη και η θεματολογία της αφυπνίζει μνήμες και μαθαίνει νέα πράγματα για την Τέχνη. Όπως θα περιμέναμε σε μία τέτοια δουλειά, τα βιβλία είναι σκληρόδετα, προορισμένα να αντέχουν στο πέρασμα των δεκαετιών (ένα στοίχημα που κερδήθηκε) και σε κάθε φωτογραφία που παρατίθεται υπάρχει και η αντίστοιχη επεξήγηση του τι ακριβώς απολαμβάνουμε. Στο τέλος κάθε τόμου βρίσκουμε μία ενότητα που μιλάει για την Ιστορία κι Οργάνωση του εκάστοτε μουσείου, ενώ στην συνέχεια ακολουθεί η βιβλιογραφία, η ιστορία των συλλόγων που ίδρυσαν το κάθε μουσείο, σχεδιαγράμματα της κάτοψης του μουσείου (όχι σε όλα τα βιβλία), ευρετήριο εικόνων κι ευρετήριο ονομάτων. Ε, αν θα τολμούσαμε να ζητήσουμε κάτι παραπάνω, θα ήμασταν αχάριστοι! Αυτό που παρατήρησα στα βιβλία που έχουμε στην κατοχή μας είναι ότι όλα φέρουν το ίδιο (λιτό) εξώφυλλο κι οπισθόφυλλο και η μόνη διαφορά τους υπάρχει στον τίτλο της ράχης. Αυτό με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ενδέχεται να κυκλοφορούσαν με dust jackets. Κάποια στιγμή (άγνωστο το πότε) η σειρά επανατυπώθηκε, αυτή την φορά από τα πιεστήρια της Ελευθεροτυπίας και κυκλοφόρησε με ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο, αλλά με καινούργια (πιο ωραία) εξώφυλλα.
-
- 7
-
-
-
- εκδόσεις φυτράκη
- 1969
-
(και 3 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Το 2001, στα πρώτα άλμπουμ της σειράς ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΜΗΝΑ της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, κυκλοφόρησαν τα 2 πρώτα τεύχη της ΑΡΜΑΔΑ σε σχέδιο Bucket και σενάριο Morvan. Προσεγμένη έκδοση, μεγάλο μέγεθος και υπέροχη εκτύπωση, η σειρά δεν συνεχίστηκε αυτόνομα αλλά σε συνέχειες μέσα στο ένθετο 9. Μια ακόμα υπέροχη περιπέτεια φαντασίας από την Γαλλο-Βελγική σχολή. Τον Σεπτέμβριο του 2007, βγήκε το τρίτο τεύχος (ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΜΗΝΑ 16) ενώ τον Νοέμβριο του 2008 κυκλοφόρησε το τέταρτο τεύχος της σειράς (ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΜΗΝΑ 19). Στην Γαλλία έχουν κυκλοφορήσει 17 τόμοι. Οι αδημοσίευτοι σε αυτή τη σειρά είναι: 5. 'J.VJ,..'\_ 06/2002 6. Artifices 08/2003 7. Q.H.I 08/2004 8. Nature Humaine 09/2005 9. Infiltrations 09/2006 10. Retour de flammes 10/2007 11. Monde flottant 09/2008 12. Zone franche 10/2009 13. Dérapage contrôlé 09/2010 14. Liquidation totale 10/2011 15. Chasse gardée 10/2012 16. Liés par le sang 09/2013 17. Grands froids 09/2014 18. Psycholocauste 09/2015 19. Temps mort 10/2016 Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους germanicus19 & Argail. Ευχαριστούμε τον DJO για τις πληροφορίες Bedetheque Σκαναρισμένοι και διαθέσιμοι για ανάγνωση και οι 12 τόμοι, ΕΔΩ. Ομαδοποίηση για Το Άλμπουμ Του Μήνα
-
Καταπληκτικο κομικ. Ειναι της γαλλικης σχολης. Δεν εχει σχεση με αμερικανικους σουπερ-ηρωες. Futurιστικη ιστορια. Με μαγεψε το σχεδιαστικο στυλ του Nicolas Malfin. Το scenario ειναι του Daniel Pecqueur. απο τον 1ο ελληνικο τομο Η υποθεση του 1ου τομου περιληπτικα... Η χρυσή πόλη είναι μια πόλη χτισμενη στον ωκεανό, ασφαλή από τον υπερπληθυσμό και τη βία που βασιλεύουν στην ήπειρο. Μόνο οι πιό τυχεροί έχουν πρόσβαση εκεί και, για αυτόν τον λόγο, ο Harrison Banks εμφανίζεται μεταξύ των προνομιούχων ανθρώπων. Αλλά, μια ημέρα, το αεροπλάνο της συζύγου του συντρίβεται μυστηριωδώς. Τότε ξεκινά για τον Banks μια επικίνδυνη έρευνα στο άγνωστο έδαφος, μια αληθινή κάθοδος στην κόλαση... απο τον 1ο ελληνικο τομο Στην Ελλαδα εχουν κυκλοφορησει απο το "9" της Ελευθεροτυπιας οι 3 πρωτοι τομοι ως αυτονομοι (και οι υπολοιπο 4 ως ενθετα στο περιοδικο "9"). Eχω τους 2 πρωτους τομους που κυκλοφορησαν το 2001 και 2002 αντιστοιχα. Ειναι αρκετα καλη εκδοση και σε καλη τιμη. Οι μεχρι σημερα (07/2010) εκδοσεις ειναι: 1. Pilleurs d´épaves 1999 2. Banks contre Banks 2000 3. Nuit Polaire 2001 4. Goldy 2002 5. Le dossier Harrison 2003 6. Jessica 2005 7. Les enfants perdus 2007 8. Les naufragés des abysses 2009 9. L'Énigme Banks 11/2011 10. Orbite terrestre basse 11/2013 extra εκδόσεις 1. Τ05 - Le dossier Harrison ασπρόμαυρο Συνολικα: Σκαναρισμένα και διαθέσιμα για ανάγνωση τα άλμπουμ 1-8 ΕΔΩ. Links bedetheque.com (περιληψη υποθεσης, κριτικες αναγνωστων) Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους Valtasar & ftsgr. Ευχαριστούμε τον DJO για τις πληροφορίες Ομαδοποίηση για Το Άλμπουμ Του Μήνα
-
Ο Blacksad είναι μια μαύρη γάτα που ασκεί το επάγγελμα του ιδιωτικού αστυνομικού σε μια αμερικανική πόλη της δεκαετίας του '50 που κατοικείται από ζώα. Αν και το σενάριο, γραμμένο από τον Juan Diaz Canales, θεωρείται από τους περισσότερους σχετικά κοινότυπο, το σχέδιο από τον Juanjo Guarnido μαζί με την ατμόσφαιρα που δημιουργεί θεωρούνται καταπληκτικά κλέβοντας την παράσταση… Η δημοσίευση του πρώτου τόμου του Blacksad το 2000 κλόνισε το κοινό και τους επαγγελματίες του χώρου. Ομόφωνα, τύπος και χιλιάδες αναγνώστες ανακάλυψαν δύο σχετικά άγνωστους ισπανικούς συγγραφείς με καταπληκτικό ταλέντο. Στην Γαλλία πούλησε περίπου 200.000 αντίτυπα και μεταφράστηκε γρήγορα στα γερμανικά, αγγλικά, ολλανδικά, πορτογαλικά, ισπανικά και γιαπωνέζικα. Ο πρώτος τόμος έχει τίτλο Somewhere Within the Shadows στην αμερικανική έκδοση ονομάζεται απλά Blacksad. Πραγματεύεται την εξιχνίαση μιας δολοφονίας μια πρώην συντρόφου του Blacksad της Nathalia Willford. Η επιβεβαίωση της επιτυχίας έρχεται με τον δεύτερο τόμο που έχει τίτλο Arctic Nation. To Blacksad γίνεται μια από τις μεγαλύτερες σειρές της σύγχρονης εποχής για τα κόμικς. Να σημειωθεί ότι αυτός ο τόμος έχει 8 σελίδες επιπλέον από τον πρώτο τόμο και η ιστορία πραγματεύεται ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Το θέμα του ρατσισμού! Στον κόσμο του Blacksad δεν είναι εύκολο να είσαι μια μαύρη γάτα! … Ο τρίτος τόμος ονομάζεται Red Soul . Από τους 3 τόμους, οι 2 πρώτοι (από οσο έχω δει) έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά. Για μεγάλο διάστημα στην Αμερική μεταξύ φίλων κυκλοφορούσαν τα ξενόγλωσσα κόμικς με χειρόγραφες σημειώσεις στα αγγλικά! Φυσικά οι 2 καλλιτέχνες έχουν βραβευτεί πολλές φορές για τα συγκεκριμένα κόμικς. Links Blacksad (αγγλική wikipedia) για περισσότερα... στον παράδεισο! Bedetheque Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους: Valtasar, Yoashimitsu και AndreasD. Διαθέσιμα για ανάγνωση και τα 3 τεύχη ΕΔΩ Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα --- Το μέλος Valtasar πρόσθεσε ΕΔΩ: Το 1ο τεύχος "Κάπου ανάμεσα στις σκιές" κυκλοφόρησε αρχικά σε συνέχειες στο 9 και μετά εκδόθηκε ανεξάρτητο άλμπουμ από την Ελευθεροτυπία. Το 2ο τεύχος "Αρκτικό Έθνος" έχει κυκλοφορήσει μόνο μέσα στο 9 σε 4 συνέχειες.
-
Το 2008 η "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", με την ιδιότητα του εκδότη, κυκλοφόρησε ένα φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο "ΑΙΓΑΙΟ". Μέσα από τις σελίδες του αποπνέει ο αέρας της Αιγαιοπελαγίτικης αύρας κι ο αναγνώστης περιπλανιέται σε όλα τα νησιά της περιοχής. Σε κάθε νησί, από τα 59 που παρατίθενται, αφιερώνεται η δική του σελίδα (που δεν είναι απαραίτητο να είναι μόνο μία) και μέσω των μικρών (αλλά περιεκτικών) συνοδευτικών άρθρων (που επικεντρώνονται περισσότερο στα ιστορικά στοιχεία), αλλά κι από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό, πληροφορούμαστε για τον κάθε προορισμό. Η έκδοση είναι μεγάλη σε μέγεθος και οι σελίδες της κρύβουν πολυτέλεια. Η στιβαρή κόλληση της ράχης ολοκληρώνει αυτό το πολύ σωστό αποτέλεσμα. Να πούμε ότι η ετυμολογία των νησιών έγινε υπό την επιμέλεια του συγγραφέα - λαογράφου κ. Γιώργου Λεκάκη. Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα τεύχος που μυρίζει καλοκαίρι κι Ελλάδα και προτείνεται σε αυτούς που αρέσκονται σε τέτοιου είδους θεματολογίες.
-
Την γνωρίσαμε μέσα από τις σελίδες του 9, του ένθετου για τα κόμικς της Ελευθεροτυπίας (κάθε Πέμπτη). Εγινε το πιο αγαπημένο στριπάκι στην Ελλάδα γι' αυτό και η Ελευθεροτυπία αποφάσισε να κυκλοφορήσει 4 άλμπουμ με τις ιστορίες της (2001-2003(2)-2005). Πολυτελής έγχρωμη έκδοση σε μεγάλο μέγεθος, όπως μας έχει συνηθίσει η Ελευθεροτυπία με τις παραγωγές της, αξίζει να τα έχει κάποιος στην βιβλιοθήκη του και όποτε θέλει να ευθιμίσει, να τα ξεφυλλίζει. Σε πολύ προσιτή τιμή (5 ευρώ), σας συστήνω ανεπιφύλακτα την απόκτησή τους Αφιέρωμα στην Φωτεινή και τους υπόλοιπους χαρακτήρες των άλμπουμ θα βρείτε ΕΔΩ. Ομαδοποίηση για Το Άλμπουμ Του Μήνα
-
-
Οι ιδιόρρυθμοι ήρωες του Αργύρη Μαυρέα [Calliga Villy, athensvoice.gr, 09/12/2021]
ramirez δημοσίευσε ένα θέμα στην ενότητα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ
Προτζέκτορας: Μια συζήτηση με τον Αργύρη Μαυρέα για τη γελοιογραφία και τους αντισυμβατικούς ήρωες του. Ο Αργύρης Μαυρέας είναι μια ξεχωριστή περίπτωση γελοιογράφου. Βασικός συνεργάτης της «Ελευθεροτυπίας» στο ένθετο «Εννέα», για 13 χρόνια «περνούσε» μέσα από τα σκίτσα του τον τρόπο που έβλεπε τον κόσμο γύρω του, έναν τρόπο κυνικό μα συνάμα ευαίσθητο. Πράγματι, σε πρώτη ανάγνωση κάποιος θα έλεγε ότι οι γελοιογραφίες του είναι αγρίως κυνικές, όμως μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει βαθιά ενσυναίσθηση που δεν έχει να κάνει με τον επιφανειακό σχολιασμό γεγονότων της στιγμής. Ο Μαυρέας σκαλίζει τις μικρές πληγές μας με το πενάκι του. Καταπιάνεται με τη ζωή, τον θάνατο, τη μοναξιά, τη φιλία, τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι «ήρωες» του, ιδιόρρυθμοι, αντισυμβατικοί, βρομόστομοι, αυτόνομοι και ανατρεπτικοί, μιλούν για θέματα που κρυφά «πονάνε» όλους μας λίγο παραπάνω. Αργύρη, η πρώτη «επαφή» σου με το σκίτσο πότε ήταν; Δεν εννοώ ως δημιουργός. Πολύ νωρίς. Υπήρχαν πάντα ερεθίσματα από την παιδική μου ηλικία όπως ήταν οι πολιτικές γελοιογραφίες από τις εφημερίδες του πατέρα μου, και αργότερα τα περιοδικά «MAD», «Βαβέλ», «Παραπέντε». Περιοδικά ανατρεπτικού χιούμορ και αντισυμβατικά όσον αφορά τις πολιτικοκοινωνικές θέσεις που υπερασπίζονταν. Και με εμβληματικούς σκιτσογράφους! Μιλώντας για σκιτσογράφους, υπήρξαν δημιουργοί που σε επηρέασαν; Σίγουρα οι Έλληνες πολιτικοί γελοιογράφοι και αργότερα δημιουργοί όπως ο Raiser,o Edica, o Wolinski, o Altan και πάντα ο αγαπημένος μου Μordillo. Εκεί πήγαινε και το χαρτζιλίκι μου άλλωστε! Είσαι γελοιογράφος. Σκόπευα να σου ζητήσω να μου μιλήσεις για τις σπουδές σου, αλλά μετά σκέφτηκα ότι η «γελοιογραφία» δεν σπουδάζεται. Ισχύει αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να πει κάποιος πως έχει «σπουδάσει» γελοιογράφος. Είναι κάτι έμφυτο που σίγουρα μπορεί να το βοηθήσουν κάποιες σπουδές που έχουν σχέση με το σχέδιο αλλά μέχρι εκεί. Το «κόμικ» πάλι είναι άλλη υπόθεση, μαθαίνεις και διδάσκεσαι τεχνικές. Αυτό που πιστεύω είναι ότι όλα είναι περισσότερο θέμα σκληρής δουλειάς και ταλέντου. Καλώς ή κακώς, όσο ταλέντο και να έχεις δεν κάνεις κάτι χωρίς σκληρή δουλειά, όπως και το αντίθετο. Η γελοιογραφία θα έλεγα ότι είναι θέμα ισορροπίας και συνδυασμός πολλών μορφών τέχνης και τρόπου σκέψης. Ποιες ήταν οι πρώτες δουλειές που εμφάνισες; Ξεκίνησα ερασιτεχνικά στα μέσα του ’90 δημοσιεύοντας σε τοπικά περιοδικά και εφημερίδες στην Καλαμάτα, όπου ζω κι εργάζομαι. Επαγγελματικά ξεκίνησα με τη συνεργασία μου στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» για 13 χρόνια, από το 2001 έως το 2014 στο ένθετο «Εννέα». Εκείνη την περίοδο εμφανίστηκε ένας περίεργος τύπος. Ο Mr Brown. Κυνικός, ιδιόρρυθμος, κάποιοι θα μπορούσαν να τον θεωρήσουν έως και ενοχλητικό. Μίλησε μου για αυτόν. Ποιος ήταν ο Mr Brown; Ο Mr Brown ήταν ο βασικός μου ήρωας για το μεγαλύτερο διάστημα που δούλευα στην «Ελευθεροτυπία». Όσον αφορά το όνομά του, δεν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος που τον είπα έτσι, απλά μου άρεσε σαν όνομα. Μου ήρθε απλά ένα βράδυ που σχεδίαζα. Φυσικά o ίδιος προϋπήρχε ως φιγούρα, αλλά χωρίς όνομα. Ήταν ένας τύπος κυνικός, ευαίσθητος, ευφυής αλλά συγχρόνως και αφελής. Αρκετά χρόνια μετά «γεννήθηκε» ο Jack με τα ίδια χαρακτηριστικά. Ίσως λίγο περισσότερο κυνικός. Αυτό το μείγμα κυνισμού και ευαισθησίας, το κοινό πώς το εισπράττει; Ποια είναι η ανταπόκρισή του; Θέλω να πιστεύω ότι ήταν και είναι καλή, δεν υπάρχει περίπτωση να τους ικανοποιήσεις όλους. Άλλωστε δεν είναι κι αυτό το ζητούμενο. Πιστεύεις όμως ότι κατανοούν αυτό που τους δείχνεις; Αυτό που θες να τους πεις; Δεν ξέρω αν ο τρόπος που βλέπει το κοινό τη δουλειά μου ταυτίζεται πάντα με τον τρόπο που τη βλέπω εγώ. Αν και πάντα προσπαθώ να υπάρξει ταύτιση του έργου και του κοινού, δεν είναι εύκολο. Το «χάνεις», το «χάνουν», το «χάνουμε» γενικότερα! Σε ενοχλεί αυτό; Όχι, καθόλου. Πολλές φορές ένα σχέδιο το αντιλαμβάνεται ο καθένας με το δικό του τρόπο και βρίσκει μέσα σε αυτό τα «δικά του πράγματα». Κι αυτό όμορφο είναι. Το θέμα είναι πάντα, έτσι κι αλλιώς, να υπάρχει αλληλεπίδραση έργου και κοινού. Με κάθε τρόπο. Υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει τη δουλειά σου; Αν χαρακτηρίζει κάτι τη δουλειά μου είναι σίγουρα ο τρόπος που σχεδιάζω και γράφω, αλλά και η έντονη αλληλεπίδραση ανθρώπων και ζώων. Ειδικά τα σκυλάκια έχουν ιδιαίτερη θέση στα σκίτσα μου. O ήρωας που δουλεύεις αυτή την περίοδο είναι ένας σκύλος. Ένας όχι τόσο συνηθισμένος σκύλος. Ο Jack. O«συνεχιστής» του Mr Brown; Σίγουρα δεν είναι συνηθισμένος! Είναι ένας μικρός ιδιόρρυθμος σκύλος που πίνει συνέχεια μπίρες σχολιάζοντας τα πάντα, δημιουργώντας συνέχεια προβλήματα. Όμως κάποιες φορές δίνει τις καλύτερες λύσεις! O Jack θα μπορούσε να είναι ο σκύλος του Mr Brown, όπως και ήταν σε κάποια σχέδια χωρίς να λέγεται Jack. Απλά μετά από χρόνια άλλαξαν οι ρόλοι, ο Jack έγινε «πρωταγωνιστής» και ο Mr Brown απλά ακολουθεί και ακούει τον ιδιόρρυθμο σκύλο του. Είναι μια ανταλλαγή ρόλων, έχουν και οι δύο τα ίδια ελαττώματα και την ίδια κοσμοθεωρία. Και βλακεία. Πάντα μέσα στο πλαίσιο που τους επιτρέπει η αξιοπρέπειά τους. Είσαι περήφανος για την εξέλιξη του Jack ως δημιουργός του; Είναι πραγματικά υπέροχη αίσθηση όταν δουλεύεις συνέχεια έναν ήρωα και σιγά σιγά τον βλέπεις να αυτονομείται και να γίνεται μια ξεχωριστή προσωπικότητα που λειτουργεί πέρα από σένα. Σίγουρα υπάρχουν δουλειές σου που ξεχωρίζεις. Υπάρχουν όμως και κάποιες άλλες που τις έχεις απορρίψει; Ναι, έχω απορρίψει και εξακολουθώ να απορρίπτω δουλειές. Το να απορρίπτεις κάποιες φορές είναι καλό, γιατί σου δείχνει πως ίσως έχεις φτιάξει κάτι καλύτερο. Κάτι πού θα ήθελες να έχεις κάνει στον χώρο αλλά δεν το τόλμησες; Πάντα υπάρχουν δουλειές που θα ήθελες να κάνεις αλλά δεν είχες το χρόνο ή τη διάθεση ή και φοβήθηκες την ανταπόκριση που θα είχαν, και τελικά δεν τις τόλμησες. Όμως αυτό δεν συμβαίνει και με πολλά άλλα πράγματα στη ζωή μας γενικότερα; Πόσο εύκολο είναι να «επιβιώσει» ένας σκιτσογράφος στον ελληνικό χώρο; Ήταν πάντα δύσκολο, κι έγινε ακόμα δυσκολότερο μετά την κατάρρευση των περιοδικών και των εφημερίδων. Οι πολιτικοί γελοιογράφοι είναι σίγουρα σε καλύτερη μοίρα ακόμα, αλλά γενικά είναι δύσκολο πια να βασίζεσαι σε αυτή τη δουλειά. Υπάρχει πάντα βέβαια το κομμάτι της δημιουργίας και της ηθικής ικανοποίησης, αλλά αν θέλεις πραγματικά να κάνεις αυτό που θέλεις σε αυτόν το χώρο, καλό είναι να ζεις από άλλες πηγές! Αν σου ζητούσε κάποιος που θέλει να ασχοληθεί με τον χώρο τη συμβουλή σου, τι θα του έλεγες; Θα του έλεγα να λύσει πρώτα το θέμα της οικονομικής αυτονομίας του με κάποια άλλη δουλειά και μετά ας κάθεται να σχεδιάζει όση ώρα θέλει, ό,τι θέλει, όπου θέλει και για όποιον θέλει. Σίγουρα ο καθένας έχει βέβαια τη δική του τύχη, τις δικές του ευκαιρίες και το δικό του ταλέντο. Απλά θα ήθελα στο μέλλον ο χώρος αυτός να γίνει καλύτερος για τους νέους δημιουργούς. Κι ευτυχώς έχουμε πολλούς και καλούς! Και το σχετικό link...-
- 1
-
-
- αργύρης μαυρέας
- ελευθεροτυπία
-
(και 1 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Sky Doll 1. H κίτρινη πόλη 2. AQUA Τον Δεκέμβριο του 2007, οι εκδόσεις ''Ελευθεροτυπία'', κυκλοφόρησαν τον πρώτο από τους τρεις τόμους της ''Sky Doll'', μέσα από την σειρά ''Συλλογή Εννέα'', που πρωτοδημοσιεύτηκε στην Ελλάδα σε συνέχειες, στις σελίδες του ένθετου της Ελευθεροτυπίας ''9''. Οι άλλοι δύο τόμοι είναι οι: Aqua και Λευκή Πόλη. Είναι η ιστορία μιας κούκλας φτιαγμένης για να ικανοποιεί τις ανδρικές ''ορέξεις'', η οποία όμως έχει μία ιδιαιτερότητα... μπορεί και σκέπτεται. Πολύ καλή παρουσίαση της ξένης έκδοσης εδώ από τον dimis. Νέα και πληροφορίες για την Αμερικάνικη έκδοση της Marvel, εδώ από τον GreekComicFan Mετάφραση : Λίνα Σιπητάνου ISBN 2 τόμου: 978-960-8359-73-4 Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα
-
Η 4η σειρά που συμπεριέλαβε η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στην συλλογή της ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΜΗΝΑ και δεν ολοκλήρωσε ήταν η TRAVIS σε σχέδιο Quet και σενάριο Duval. To 2001 λοιπόν, κυκλοφόρησε 2 τεύχη της σειράς αυτής, στα πλαίσια της προσεγμένης έκδοσης που είχε και στα άλλα. Αλλη μια περιπέτεια φαντασίας της Γαλλο-Βελγικής σχολής. Bedetheque Ομαδοποίηση για Το Άλμπουμ Του Μήνα
-
Το πρώτο τεύχος με τις "Περιπέτειες του Χάρου και του Λάο-Τσε" κυκλοφόρησε το 2003, στα πλαίσια της σειράς "Το Άλμπουμ του Μήνα" (Νούμερο 10) που εκδίδει η Ελευθεροτυπία. Ο τίτλος του τεύχους αυτού ήταν "Ο Χάρος Βγήκε Παγανιά!" ("Pas de Quartier"). Σενάριο και σχέδιο είναι του François Boucq. Πρόκειται για τις περιπέτειες ενός αφελή και καλαμπουρτζή Χάρου, που δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που είχαμε συνηθίσει. Συντροφιά του κρατάει το γουρούνι του Λάο-Τσε, που πολλές φορές αποδεικνύεται πιο πονηρό κι απ' τον ίδιο. Mεγάλο μέγεθος, 48 ασπρόμαυρες σελίδες. Επίσημη τιμή κυκλοφορίας 5 €. Το άλμπουμ αυτό ουσιαστικά είναι το δεύτερο της σειράς, σύμφωνα με την γαλλική κυκλοφορία του. Στη Γαλλία έχουν κυκλοφορήσει άλλα 2 τεύχη: 1) La rage de vivre (10/1996) 3) www.la-mort.fr (10/2006) 4) L'irrésistible besoin d'exister (11/2009) Bedetheque Ομαδοποίηση για Το Άλμπουμ Του Μήνα
- 5 απαντήσεις
-
- 18
-
-
- εννεα
- ελευθεροτυπια
-
(και 1 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Το 2005 η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στην συλλογή της ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΝΝΕΑ, κυκλοφορεί το MANIFESTO του ΗΛΙΑ ΚΥΡΙΑΖΗ. Μεγάλο μέγεθος (23x30), έγχρωμο, 104 σελίδες, 12 ευρώ. Τον Ιανουάριο του 2009, με πρώτη παρουσίαση στο 13ο φεστιβάλ της Βαβέλ, κυκλοφόρησε και το Μανιφέστο Δύο. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τον Melandros. Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα - Αφιέρωμα στον Ηλία Κυριαζή --- Το μέλος Cassidy πρόσθεσε ΕΔΩ: Η σειρά άρχισε (4 σελίδες τη φορά) στο 9 μαζί με το blood opera στο τεύχος 134.
-
Το Intra Muros είναι ένα κόμικ που ξεκίνησε να δημοσιεύεται μέσα απο τις σελίδες του "9". Πρέπει να ομολογήσω πως όταν το πρωτο διάβασα στο "9" δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν μπορούσα να καταλάβω ούτε τι εννοούσε ο "ποιητής", ούτε το λόγο ύπαρξης αυτού του κόμικ. Ένα μονοσέλιδο κάθε μια-δυο βδομάδες που στα μάτια μου έμοιαζε χωρίς νόημα. 'Οταν είδα στο Comicdom το άλμπουμ του "9" με συγκεντρωμένες όλες (ή σχεδόν όλες όσες ιστορίες είχαν βγεί), αποφάσισα να το πάρω με το σκεπτικό πως διαβάζοντάς το όλο μαζί ίσως να άλλαζα άποψη. Και πραγματικά άλλαξα! Δεν έχω γεννηθεί στην Αθήνα, αλλά ήρθα σε πολύ μικρή ηλικία. Οι ρυθμοί και το "φέρεσθε" μιας μεγαλούπολης με πότισαν με αποτέλεσμα να "ανέχομαι" πολλά απο αυτά που συμβαίνουν στη μεγάλη πόλη. Δεν είναι για όλους το ίδιο όμως. Πως μπορεί να νοιώθει κάποιος που μπαίνει "Εντός των Τειχών" (INTRA MUROS) σε μεγάλη ηλικία; Έχοντας άλλες αντοχές και άλλες ευαισθησίες... Νομίζω (αν και δεν μπορώ να το καταλάβω) πως ο Ζαφειριάδης το περιγράφει άψογα. Δεν ξέρω αν αυτό το κόμικ κάνει για όλους. Είναι πολύ προσωπικό και (σε αντίθεση με άλλα του Ζαφειριάδη) το συγκεκριμένο κόμικ δεν θέλει να κάνει διάλογο με τον αναγνώστη, αλλά να του πεί 10 πράγματα για να τα βγάλει απο μέσα του. Ξέρω όμως πως πολλοί θα ταυτιστούν. Και ξέρω σίγουρα πως μπορεί να διαβαστεί άνετα στα μονοσέλιδα του "9" αν κάποιος έχει διαβάσει πρώτα αυτή την έκδοση. Το σχέδιο του Χριστούλια δένει άψογα με το σενάριο. Είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται. Τέλος θα πρέπει να πώ πως σαν έκδοση είναι άψογη. Πολύ καλή ποιότητα χαρτιού και εκτύπωσης. Επίσης στο τέλος του άλμπουμ υπάρχει και γκάλερυ με INTRA MUROS σκίτσα διαφόρων άλλων καλλιτεχνών. Αφιέρωμα στον Πέτρο Χριστούλια - Αφιέρωμα στον Τάσο Ζαφειριάδη Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα
-
Στο Comicdom Con 2011 κυκλοφόρησε το 13ο άλμπουμ από τη Συλλογή Εννέα. Αυτή τη φορά έχουμε μια επιλογή γελοιογραφιών του Ηλία Ταμπακέα από αυτές που είχαν δημοσιευτεί παλιότερα στο 9. ΕΤC σημαίνει Elias Tabakeas Cartoonist. Την έκδοση προλογίζει ο Άρης Μαλανδράκης αλλά και ο ίδιος ο δημιουργός. Στο τέλος υπάρχει ένα 4σέλιδο με μετάφραση όλων των γελοιογραφιών στα αγγλικά, καθώς και σε ποιο τεύχος του 9 δημοσιεύτηκε κάθε μία. Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στη μητέρα του. Τιμή: 12 € Ομαδοποίηση για τη Συλλογή Εννέα