Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    310
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by BladeRunner1992

  1. Επιτέλους, διάβασα τον ένατο τόμο. θα τον διάβαζα κανονικά την Κυριακή -όπως συνήθως-, αλλά μου έτυχε ελαττωματικό αντίτυπο και έπρεπε να περιμένω τόσες μέρες μέχρι να μου φέρει ο ψιλικατζής ένα κανονικό. Σήμερα μου ήρθε και το διάβασα μονορούφι. Πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα η ιστορία, με λίγη μπαλίτσα (και μια σημαντική πρόκριση της ΠΣΖ), αλλά και μια σούπερ νέα γνωριμία του Ερίκ Καστέλ με μια πανέμορφη ξανθιά τενίστρια. Βέβαια, η τελευταία, άθελά της, θα αγχώσει τον Καστέλ και τους αναγνώστες, λόγω της απώλειας των χειρογράφων και των κασετών του βιβλίου για το ποδόσφαιρο που ετοιμάζει ο Γάλλος παικταράς. Όμως όλα θα πάνε καλά, ενώ η εν λόγω τενίστρια είναι μπουκιά και συχώριο, οπότε πως μπορεί κανείς να της κρατήσει κακία; Φυσικά το σχέδιο και τα χρώματα είναι στο γνωστό υψηλό επίπεδο ποιότητας.
  2. Παρέλαβα και το Different Ugliness, Different Madness του Marc Malès, και έτσι ολοκληρώθηκε η παραγγελία που είχα κάνει τέλη Ιανουαρίου. Πρόκειται για τη σκληρόδετη έκδοση της Humanoids.
  3. Post στη σελίδα του Μπλεκ στο Facebook: Ενώ πέτυχα και αυτά τα δυο στο isbn.nlg.gr Τίτλος: Roy of the Rovers: Η επιστροφή του Ρόυ! Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές: Ελευθέριος Βασίλειος Ταρλαντέζος (1973), Μεταφραστής ; Μαρίνα Πάνου, Σχεδιαστής βιβλίου Εκδότης: Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης: 2018 Σελιδοποίηση: 52 Μέγεθος: 21 Χ 28 ISBN: 978-618-82244-7-6 Τιμή: 4,9 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλική (eng) Ημ/νία Παραχώρησης: 14/02/2018 WWW: http://www.mikrosiros.gr ------------------------- Τίτλος: Roy of the Rovers: Ενωμένοι ξανά! Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές: Ελευθέριος Βασίλειος Ταρλαντέζος (1973), Επιμελητής ; Μαρίνα Πάνου, Σχεδιαστής βιβλίου ; Κωνσταντίνα Εκτ. Φατούρου, Μεταφραστής Εκδότης: Παλλήνη [GR] : Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε. Έτος Έκδοσης: 2018 Σελιδοποίηση: 52 Μέγεθος: 21 Χ 28 ISBN: 978-618-82244-6-9 Τιμή: 4,9 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλική (eng) Ημ/νία Παραχώρησης: 14/02/2018 WWW: http://www.mikrosiros.gr
  4. Ναι, ρε παιδιά, το πήγα στο ψιλικατζίδικο λίγα λεπτά από τη στιγμή που το ξεφύλλισα, και θα μου φέρουν άλλο, όμως είχα μια συνήθεια να διαβάζω Ερίκ Καστέλ κάθε Κυριακή (και κάποιες Σάββατο, λόγω αργιών), και τώρα πρέπει να περιμένω... Φτου!
  5. Να πάρει η ευχή να πάρει, μου έτυχε ελαττωματικό αντίτυπο. Οι πρώτες 18 σελίδες λείπουν, ενώ έχουν τυπωθεί δυο φορές κάμποσες άλλες. Φτου!
  6. Από τις 30 Ιανουαρίου έχω δει τις εξής ταινίες: Gallipoli. (1981). Τόσο λόγω της θεματολογίας, όσο και λόγω του σκηνοθέτη, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα έβλεπα μια αν μη τι άλλο εξαιρετική ταινία. Δεν έπεσα έξω. Είναι μια από τις καλύτερες αντιπολεμικές ταινίες που έχω δει, η οποία προσφέρει ουσία, θέαμα και λίγη τροφή για σκέψη. Η πλοκή απλή και λειτουργική και η όλη εξέλιξή της ρεαλιστικά δοσμένη, οι χαρακτήρες καθημερινοί αλλά ενδιαφέροντες, η φωτογραφία εξαιρετική και η όλη σκηνοθεσία αψεγάδιαστη (ή σχεδόν, τέλος πάντων). Είναι μια από τις ταινίες που θα δω και δεύτερη και τρίτη φορά. 9/10 High Noon. (1952). Θεωρώ ότι ο Fred Zinnemann έδωσε ρέστα με το εξαιρετικό αυτό δραματικό γουέστερν, μιας και απέδειξε ότι μια ταινία σχετικά μικρής διάρκειας και με σχετικά απλή πλοκή, μπορεί να είναι τόσο μα τόσο δυνατή, ενδιαφέρουσα και απολαυστική. Εξαιρετικά σκηνικά, ικανοποιητικές ερμηνείες, έξοχη φωτογραφία, γενικά ένα πολύ καλό και ιδιαίτερο γουέστερν. 8/10 Suburbicon. (2017). Διασκεδαστική ταινία μέσα στις υπερβολές και την τρέλα της, αλλά κάποια στοιχεία της πλοκής είτε δεν με έπεισαν, είτε με ενόχλησαν. Μου φάνηκε κάπως χοντροκομμένος ο σκηνοθέτης σχετικά με κάποια θέματα... Πάντως μου άρεσε πολύ η όλη ατμόσφαιρα των 50's σε μια μικρή πόλη των ΗΠΑ, τα διάφορα σκηνικά, η φωτογραφία κλπ. Θεωρώ ότι κάποια πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πολύ, μα πολύ καλύτερα, με ένα τέτοιο σενάριο. Πάντως πέρασα καλά, και αυτό μερικές φορές αρκεί. 6/10 The Guard. (2011). Εντάξει, δεν είναι το αριστούργημα που περίμενα με βάση κάποια σχόλια από δω και από κει, όμως είναι μια αν μη τι άλλο διασκεδαστική, ψυχαγωγική και ιδιαίτερη ταινία, με μπόλικα στοιχεία μαύρης κωμωδίας, λίγη τρέλα, φοβερές ατάκες και εξαιρετικά σκηνικά. Και, ναι, ξετρελάθηκα και με τους διάφορους τύπους που συμμετείχαν. 7/10 Maze Runner: The Scorch Trials. (2015). Την τριλογία του James Dashner τη διάβασα το 2015, ενώ την πρώτη ταινία πρέπει να την είδα μέσα στο 2016. Από την πρώτη ταινία θυμόμουν αρκετά γεγονότα, ενώ ελάχιστα πράγματα θυμόμουν από το δεύτερο και το τρίτο βιβλίο. Τέλος πάντων, είδα στα γρήγορα τη δεύτερη ταινία, ώστε να ήμουν έτοιμος να δω την τρίτη στο σινεμά, μαζί με παρέα. Μέτρια πλοκή, χωρίς ζουμί και ιδιαίτερες εκπλήξεις, καλές σκηνές δράσης, λίγη ένταση, κάποια καλούτσικα εφέ, αλλά γενικά τίποτα το ιδιαίτερο. 6/10 Maze Runner: The Death Cure. (2018). Και εδώ τα πράγματα είναι μέτρια, αν και μάλλον κάπως καλύτερα σε σχέση με τη δεύτερη ταινία. Ατελείωτη δράση -μέσα στις υπερβολές και τις χρήσιμες ευκολίες/συμπτώσεις-, μπόλικη ένταση, μέτρια πλοκή με μπόλικες τρύπες και χωρίς ιδιαίτερες εξηγήσεις για τα "γιατί" και "πως", και πάει λέγοντας. Πάντως ευχαριστήθηκα κάποιες συγκεκριμένες σκηνές, αλλά γενικά πρόκειται για μια ταινία τίγκα στα κλισέ του είδους. Για ποπ κορν και κόκα κόλα είναι ό,τι πρέπει, όμως. 6/10
  7. Σαν παιδάκι και 'γω, πήρα τρία Αστερίξ και ένα Λούκυ Λουκ: Τα τρία Αστερίξ είναι με σκληρό εξώφυλλο. Και τα τέσσερα κόμικς είναι από αυτά που κυκλοφόρησαν με το Έθνος. Συνολικά έδωσα 9€...
  8. Άλλο ένα κόμικ από την παραγγελία που είχα κάνει τέλη Ιανουαρίου, είναι στα χέρια μου: *Noah Van Sciver - Disquiet (Fantagraphics). 11,19€ Μάλιστα, στο Public το έχει ως paperback, ενώ αυτό που πήρα είναι hardcover! Τώρα περιμένω το τελευταίο από τη συγκεκριμένη παραγγελία ("Different Ugliness, Different Madness", του Marc Males), το οποίο υποτίθεται σε δυο βδομάδες θα είναι στα χέρια μου. Και, γ@μώτο, ακόμα περιμένω το Western, των Jean Van Hamme και Grzegorz Rosinski, από παραγγελία που έκανα στις 2 Δεκεμβρίου. Ακόμα στην κατάσταση "Σε εκτεταμένη αναζήτηση" βρίσκεται...
  9. Ωραίος και ο περιβόητος όγδοος τόμος, με τον Ερίκ Καστέλ να αλλάζει ομάδα, και μάλιστα πριν από έναν πολύ σημαντικό αγώνα. Βέβαια έχω κάτι απορίες σχετικά με τη μεταγραφή και το όλο σύστημα των αγώνων εκείνης της εποχής, αλλά ίσως με λίγο ψάξιμο να τη βρω την άκρη. Επίσης, από άποψη γεγονότων ο τόμος μου φάνηκε λιγάκι παραφορτωμένος, μιας και παίχτηκαν κάμποσα ματσάκια και έγινε έτσι στα ξαφνικά η μεταγραφή του Καστέλ στην Παρί, γεγονότα που ίσως θα μπορούσαν να "απλωθούν" σε δυο τόμους. Κατά τ'άλλα όμως απόλαυσα μπαλίτσα, εικόνες και συναισθήματα. Και το σχέδιο παραμένει, φυσικά, εξαιρετικό, με ορισμένα μεγάλα καρέ γηπέδων και κτιρίων, να είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών.
  10. Μετά από ένα χρόνο και βάλε που κυκλοφορεί στα ελληνικά το "Ο μποξέρ", αποφάσισα επιτέλους να το αγοράσω σήμερα και, τελικά, να το διαβάσω. Είναι η τρίτη μου επαφή με το έργο του Reinhard Kleist, μετά το "Κάστρο" που διάβασα το 2011 (κάποια στιγμή πρέπει να το ξαναδιαβάσω) και το "Αβάνα" που διάβασα το 2016, και μπορώ να πω ότι είναι το καλύτερο από τα τρία. Η όλη ιστορία του Χέρτζκο Χαφτ είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα και συναρπαστική, αν και φυσικά οδυνηρή και σκληρή. Η παρουσίαση της ζωής του συγκεκριμένου μποξέρ, είναι αν μη τι άλλο ικανοποιητικά και ρεαλιστικά δοσμένη. Ίσως το σενάριο να μην ξεφεύγει από την πεπατημένη και από διάφορα κλισέ του είδους, όμως προσφέρει δυνατές εικόνες και συναισθήματα, και κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την αρχή μέχρι το τέλος. Όσον αφορά το σχέδιο του Kleist, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν ταιριάζει με όλα τα γούστα: Άλλοι μπορεί να το βρουν βαρετό, άλλοι ίσως αδιάφορο, κάποιοι τρίτοι ίσως ακόμα και πρόχειρο, προσωπικά όμως εμένα μου αρέσει σε μεγάλο βαθμό. Δεν με ξετρελαίνει κιόλας, αλλά κάτι στις γραμμές, κάτι στο χρώμα, κάτι στα διάφορα καρέ, μου αρέσει και με ικανοποιεί. Είναι οπωσδήποτε λειτουργικό και κάνει μια χαρά τη δουλειά του. Γενικά είμαι πολύ ικανοποιημένος από το συγκεκριμένο κόμικ, τόσο από το σενάριο όσο και από το σχέδιο. Επίσης η έκδοση είναι πολύ ωραία και προσεγμένη, με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο για την πυγμαχία στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αν σκεφτεί κανείς ότι όλα κι όλα μου κόστισε εννιά ευρώ, η αγορά κρίνεται πλήρως επιτυχημένη. 8.5/10
  11. Η συγκεκριμένη ανθολογία ιστοριών αποτελεί τη δεύτερη επαφή με το σχέδιο του Tardi, μετά το πολύ ωραίο και ιδιαίτερο "Ομίχλη στη γέφυρα του Τολμπιάκ", που διάβασα το 2012. Εδώ, το επίπεδο μου φάνηκε λιγάκι ανώτερο, τόσο σχεδιαστικά, όσο και σεναριακά. Η πρώτη και μεγαλύτερη σε μέγεθος ιστορία, με τον τίτλο "Cockroach Killer", είναι ένα πραγματικό μαύρο αριστούργημα, εφάμιλλο αρκετών θρίλερ εκεί έξω. Περίεργη, σκοτεινή, ιδιαίτερη, μελαγχολική, κλειστοφοβική, είναι μερικές λέξεις που μου έρχονται εύκολα στο νου, για να περιγράψω και να χαρακτηρίσω την ιστορία. Σεναριογράφος και σχεδιαστής μου δημιούργησαν μια παράξενη αίσθηση και κατάφεραν ως ένα βαθμό να με αγχώσουν. Το σχέδιο φοβερό, αποτυπώνει με ρεαλισμό τη μαυρίλα, την ηθική κατάπτωση, τη μιζέρια των χαρακτήρων που πρωταγωνιστούν στην όλη ιστορία. Επίσης, εξαιρετική μου φάνηκε η έμπνευση με το κόκκινο χρώμα. Από κει και πέρα, ακολουθούν τρεις σύντομες ιστορίες, με τους τίτλους "It's So Hard...", "Manhattan" και "Hung's Murderer", που ασχολούνται με θέματα όπως η μοναξιά, η μελαγχολία, η κατάθλιψη, η εκδίκηση, η βία, γενικά το σκοτάδι που μπορεί να κρύβει μια ανθρώπινη ύπαρξη. Πολύ ενδιαφέρουσες και με μπόλικο ψωμί οι πλοκές τους, ενώ το σχέδιο παραμένει φοβερό και τρομερό, αλλά σίγουρα ιδιαίτερο και μάλλον όχι για όλα τα γούστα. Γενικά, δηλώνω λάτρης των δραματικών ιστοριών νουάρ αισθητικής με στοιχεία εγκλήματος (που συνήθως ασχολούνται με δύσκολα και "ενοχλητικά" θέματα), και το συγκεκριμένο κόμικ με ικανοποίησε σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ουσιαστικά για λεπτομέρειες δεν του βάζω πέντε αστεράκια στο Goodreads. Η σκληρόδετη έκδοση της Fantagraphics μου φάνηκε άψογη, οπότε χαλάλι και τα σχεδόν εικοσιένα ευρώ που ξόδεψα για να την αποκτήσω. 8.5/10
  12. Δυο από τα τέσσερα συνολικά που παρήγγειλα πριν λίγες μέρες. Ελπίζω και τα άλλα δυο να μην αργήσουν! 1. Tardi/Legrand/Grange - New York Mon Amour (Fantagraphics). 20,99€ 2. Corgiat/Mastantuono - Elias The Cursed (Humanoids). 12,05€
  13. Από τις 13 Ιανουαρίου έχω δει τις εξής ταινίες: John Wick: Chapter 2. (2017). Χμ, μέτρια πράγματα. Η πρώτη ταινία μου άρεσε σαφώς περισσότερο. Κάτι στο σενάριο, κάτι στις διάφορες υπερβολές και ευκολίες στην πλοκή, κάτι στις ερμηνείες, τέλος πάντων, κάτι δεν μου πολυάρεσε. Εντάξει, υπάρχουν κάποιες ωραίες και δυνατές σκηνές, καθώς και χορταστικό ξύλο και πιστολίδι, αλλά προσωπικά θέλω η ταινία δράσης να έχει και κάτι παραπάνω απ'όλα αυτά. Η αλήθεια είναι ότι απορώ με τη βαθμολογία στο IMDb, αλλά και με τις πολλές διθυραμβικές κριτικές. Τέλος πάντων, στην πρώτη ταινία έβαλα ένα επταράκι, εδώ το έξι δεν το γλιτώνει... 6/10 Free Fire. (2016). Ψυχαγωγική και με στοιχεία μαύρης κωμωδίας ταινία δράσης και εγκλήματος, με μπόλικο πιστολίδι, διάφορες κουλές σκηνές, κάποιες καλές ατάκες και με πολύ ταιριαστή μουσική επένδυση. Απλό ταινιάκι, για να περάσει γρήγορα και ευχάριστα η ώρα. Όντας λιγάκι ανοιχτοχέρης: 7/10 Hrútar. (2015). Πολύ ωραία και ιδιαίτερη δραματική ταινία από την Ισλανδία, η ιστορία της οποίας διαδραματίζεται σε μια απομακρυσμένη κοιλάδα κτηνοτρόφων, όπου δυο αδερφοί, οι οποίοι ζουν δίπλα-δίπλα και έχουν να μιλήσουν ο ένας στον άλλο σχεδόν 40 χρόνια, καλούνται να αντιμετωπίσουν μαζί μια επιδημία που χτύπησε τα αγαπημένα τους ζώα: τα πρόβατα. Η πλοκή είναι απλή και κυλά με αργούς και σταθερούς ρυθμούς, οι ερμηνείες είναι πολύ καλές και πειστικές, η φωτογραφία φοβερή και τα σκηνικά τρομερά. 7/10 Arachnophobia. (1990). Ψυχαγωγική και ολίγον τι κωμική ταινία τρόμου, με πολλές αηδιαστικές αράχνες να βολοδέρνουν δεξιά και αριστερά, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη των ΗΠΑ. Ευχάριστη πλοκή, ωραία σκηνικά, ικανοποιητικές ερμηνείες και εξαιρετική 90's ατμόσφαιρα. Αντικειμενικά τίποτα το εξαιρετικά ιδιαίτερο, αλλά η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβω. Και πέρασε ωραία. 7/10 Kong: Skull Island. (2017). Κλασική Αμερικανιά, αλλά μπορώ να πω ότι μου άρεσε και ότι πέρασα ωραία. Χόρτασα εξωτικά σκηνικά, τέρατα, δράση και υπερβολές, σίγουρα δεν θα έκλαιγα τα χρήματά μου αν την έβλεπα στο σινεμά. 7/10 Race With The Devil. (1975). Εξαιρετικά ψυχαγωγική ταινία δράσης με στοιχεία τρόμου, που προσφέρει κάμποσες δυνατές σκηνές, μπόλικο σασπένς και ένα κάποιο άγχος για το πως θα τελειώσει η όλη ιστορία. Καλούτσικες ερμηνείες (μου έσπασαν λίγο τα νεύρα οι τσιρίδες των γυναικών σε ένα σημείο), ωραία σκηνικά και σούπερ ατμόσφαιρα. 7/10
  14. Από το Public. Ήταν άμεσα διαθέσιμο και δεν κρατήθηκα. Στο Bookdepository είναι σαφώς φθηνότερο. Στο μεταξύ, αυτό διαβάζω τώρα!
  15. Ωραίος ο έβδομος τόμος, διαβάστηκε και αυτός εν ριπή οφθαλμού. Είδαμε λίγη μπαλίτσα από μικρούς και μεγάλους, απολαύσαμε τον Ερίκ Καστέλ να θριαμβεύει εντός και εκτός γηπέδων και αγχωθήκαμε λίγο για τον μικρό Παμπλίτο, που έμπλεξε άθελά του σε μια επικίνδυνη ιστορία, αλλά έδειξε την αθωότητα και την καλοσύνη που τον διακατέχει. Σχέδιο και χρώματα σε εξαιρετικό επίπεδο ποιότητας για ακόμη μια φορά, το οφθαλμόλουτρο των διαφόρων καρέ μάλλον μου πήρε περισσότερη ώρα απ'ότι η ίδια η ανάγνωση του κόμικ. Την επόμενη Κυριακή πάλι!
  16. Δεν ξέρω αν η ελληνική έκδοση κυκλοφόρησε με αφορμή την καινούργια ταινία του Armando Iannucci που βασίζεται στο συγκεκριμένο κόμικ, όπως και να'χει όμως ήταν μια από τις καλύτερες και πιο ευχάριστες εκπλήξεις που θα μπορούσε να ελπίζει ένας λάτρης των BD, αλλά και των κόμικς γενικότερα. Προσωπικά, από τη στιγμή που έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά, δεν έβλεπα την ώρα να το πιάσω στα χέρια μου. Το αγόρασα πριν λίγες μέρες και σήμερα το διάβασα, χωρίς κανένα διάλειμμα. Μιλάμε για ένα πάρα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον κόμικ, που μεταφέρει στον αναγνώστη με γλαφυρό τρόπο την παράνοια που επικρατούσε στη Σοβιετική Ένωση, το διάστημα μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη ο "Πατερούλης" Στάλιν την 1η Μαρτίου του 1953 και τον θάνατό του που ακολούθησε λίγες μέρες αργότερα. Το όλο θέμα είναι, φυσικά, πάρα πολύ σοβαρό, αλλά ο τρόπος που αναδεικνύεται από τους δημιουργούς του κόμικ θυμίζει έντονα μαύρη κωμωδία και σάτιρα απέναντι στο Κομμουνιστικό καθεστώς της Σοβιετικής Ένωσης. Ο τόνος του κόμικ δεν είναι και τόσος αστείος, όσο αυτός που φαίνεται να είναι στην ομότιτλη ταινία, αλλά ο σκεπτόμενος αναγνώστης δεν μπορεί παρά να αναστενάξει από αγανάκτηση για την παράνοια εκείνης της εποχής στη Σοβιετική Ένωση, και τελικά ίσως να βάλει τα γέλια. Φυσικά υπάρχουν πολλά πράγματα στην πλοκή που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, καθώς και υπερβολές, όμως όλα αυτά υπογραμμίζουν τον παραλογισμό της σκληρής πραγματικότητας. Το σχέδιο είναι εξαιρετικό και αρκετά ιδιαίτερο, θεωρώ ότι ο σχεδιαστής έδωσε ρέστα με την αποτύπωση των προσώπων και των κινήσεων των διαφόρων πολιτικών και στρατιωτικών, που έλυναν και έδεναν εκείνα τα χρόνια στη Σοβιετική Ένωση. Μάλιστα, σε κάποιον μπορεί να θυμίσουν και καρικατούρες. Επίσης τα χρώματα μου φάνηκαν φανταστικά. Γενικά δηλώνω πολύ ικανοποιημένος, τόσο από την ιστορία, όσο και από το σχέδιο και τα χρώματα. Η ελληνική έκδοση είναι εξαιρετική: Μεγάλο μέγεθος, πολύ καλό χαρτί, ωραία εκτύπωση και πολύ προσεγμένη μετάφραση. Τώρα ανυπομονώ να δω και την ταινία! 9/10
  17. Σήμερα παρέλαβα αυτό: Joe Kubert Presents (DC Comics) Ανθολογία 300+ σελίδων...
  18. Εγώ το είχα ξεφυλλίσει... ιντερνετικώς, αλλά το πήρα έτσι κι αλλιώς γιατί οτιδήποτε έχει σχέση με τον πόλεμο του Βιετνάμ με ενδιαφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό, για έναν περίεργο λόγο. Επίσης, έχοντας μείνει πολύ ικανοποιημένος με το σχέδιό του στο "Τεξ: Ο μοναχικός καβαλάρης", είπα να τον τιμήσω αγοράζοντας κάποιες δουλειές του. Στην ίδια παραγγελία έβαλα και το Joe Kubert Presents, αλλά δεν το έχουν βρει ακόμα! Επίσης στο μέλλον θα πιάσω κάτι Jew Gangster, Tor κλπ...
  19. Σενάριο: Frank Miller Σχέδιο: Geof Darrow Χρωματισμός: Dave Stewart Πως έτυχε και αγόρασα το "Hard Boiled": Νοέμβρης μήνας, Μαύρη Παρασκευή, και είχα ήδη στα χέρια μου δυο κόμικς και έψαχνα ένα τρίτο, για να ισχύει η προσφορά "τρία στην τιμή των δυο". Εκεί που έψαχνα, λοιπόν, το μάτι μου έπεσε στο συγκεκριμένο. Το καταπληκτικό εξώφυλλο, η σκληρόδετη έκδοση, ο τίτλος και η περίληψη της ιστορίας, αλλά και το γεγονός ότι συγγραφέας είναι ο Frank Miller, ε, ήταν μερικοί από τους λόγους που το άρπαξα αμέσως. Ήταν μέσα σε ζελατίνα, οπότε δεν μπορούσα να δω το εσωτερικό. Το ίντερνετ στο κινητό σουρνόταν, οπότε δεν μπορούσα να ψάξω στον Γούγλη για εικόνες, κριτικές και λεπτομέρειες. Γυρίζω σπίτι, αφήνω τα πράγματα στις θέσεις τους, κάθομαι στην καρέκλα του γραφείου μου, σκίζω τη ζελατίνα, μυρίζω την καινουργίλα, και μένω με το στόμα ανοικτό, μόλις αρχίζω το ξεφύλλισμα. "Τι απίθανο σχέδιο είναι αυτό;", αμέσως αναφωνώ. Πριν μιλήσω για το σχέδιο, λίγα λόγια για την ιστορία: Βρισκόμαστε σ'ένα δυστοπικό Λος Άντζελες του κοντινού μέλλοντος και έχουμε τον Carl Seltz, ο οποίος είναι ένας ερευνητής ασφαλειών από τα προάστια, πιστός σύζυγος και αφοσιωμένος πατέρας, τον Nixon, ο οποίος είναι ένας μανιακός και δολοφονικός φοροεισπράκτορας που δεν κουράζεται να σκοτώνει ανθρώπους στο αρρωστημένο αστικό σφαγείο του Λος Άντζελες, και, τέλος, τον Unit Four, ένα ρομπότ, που είναι η απόλυτη δολοφονική μηχανή για μια ιδιωτική εταιρεία -αλλά και η τελευταία ελπίδα για το μέλλον των σκλαβωμένων μηχανικών υπηρετών. Το θέμα είναι ότι αυτοί οι τρεις τυχαίνει να είναι το ίδιο πρόσωπο... Η συγκεκριμένη περίληψη ελάχιστα δίνει μια ιδέα για την τρέλα, την παράνοια και το μπέρδεμα που επικρατεί στην όλη πλοκή. Δεν ξέρω τι ουσίες και οινοπνεύματα κατανάλωσε ο Frank Miller για να σκαρφιστεί μια τέτοια παρανοϊκή και ιδιαίτερα βίαιη ιστορία, όμως δύσκολα θα μπορούσε να γράψει κάτι πιο ακραίο και παράξενο. Όμως, ρε παιδιά, όταν το σχέδιο είναι έτσι όπως είναι, τρομερά φανταστικό και φανταστικά τρομερό, πως μπορεί κανείς να επικεντρωθεί στην ιστορία και να ψάξει να βρει το νόημά της; Ειλικρινά, δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο πολύ με ξετρέλανε το σχέδιο του Darrow. Όλα τα καρέ είναι σκέτοι πίνακες ζωγραφικής. Από τους χαρακτήρες, τα πρόσωπα και τις κινήσεις τους, μέχρι τα κτίρια, τους δρόμους, τα οχήματα και όλα τα μικροαντικείμενα, το σχέδιο τα σπάει κανονικά! Είναι εξαιρετικά λεπτομερές, ζωντανό, μεταφέρει στον αναγνώστη με τον πλέον γλαφυρό και δυναμικό τρόπο την παράνοια του κόσμου της ιστορίας. Και, φυσικά, τα χρώματα είναι εξίσου φοβερά. Από άποψη κοσμοπλασίας και πλοκής, τα πράγματα είναι έτσι κι έτσι. Οι ιδέες είναι αρκετές και ιντριγκαδόρικες και τα σκηνικά αξιοσημείωτα, όμως το σενάριο δεν μου φάνηκε και πολύ σφιχτοδεμένο, ενώ σίγουρα δεν είναι για όλα τα αναγνωστικά γούστα (πάντως, σε γενικές γραμμές, το απόλαυσα). Όμως το σχέδιο είναι από άλλον πλανήτη και λειτουργεί σαν ένα πραγματικά απολαυστικό οφθαλμόλουτρο. Οπότε, ναι, γενικά είναι ένα κόμικ που προτείνω, για κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Όλα αυτά τα μεγάλα καρέ που αρκετές φορές πιάνουν μια ή και δυο ακόμα σελίδες, είναι από μόνα τους ένας καλός λόγος για να αποκτήσει κανείς το τρελό αυτό κόμικ. Σίγουρα η έκδοση της Dark Horse αποτελεί ένα από τα ομορφότερα στολίδια της συλλογής μου. 8.5/10
  20. Τα έχω στα χέρια μου. Αλλά η φωτογραφική του κινητού είναι ολίγον τι για τα μπάζα, άσε που βαριέμαι να μπω στη διαδικασία να βγάλω μια ωραία φωτογραφία
  21. 1. Nury/Robin - Ο θάνατος του Στάλιν (Οξύ). 10,79€ 2. Hugo Pratt - Μόργκαν (Μαμούθ Κόμιξ). 10€ 3. Hergé - Τεντέν: Ο θησαυρός του Κόκκινου Ράκαμ (Πατάκης). 4€ 4. Jeff Lemire - The Underwater Welder (Top Shelf). 28,99€ 5. Manara/Pratt - Manara Vol. 1: Indian Summer and Other Stories (Dark Horse). 28,99€ 6. Joe Kubert - Dong Xoai, Vietnam 1965 (DC Comics). 22,99€ Πολύ πράμα και σήμερα. Έτσι όπως το πάω θα χρεοκοπήσω, αλλά χαλάλι
  22. Συμπαθητικό τομάκι, ό,τι πρέπει για να περάσει γρήγορα και ευχάριστα η ώρα, χωρίς πολλή σκέψη και σκοτούρες. Οι ιστορίες μου φάνηκαν γενικά καλούτσικες και σχετικά ενδιαφέρουσες, αν και υποθέτω ότι θα υπάρχουν και καλύτερες εκεί έξω. Γέλασα λιγάκι, χαλάρωσα αρκετά, ενώ φυσικά θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια, τότε που διάβαζα με το τσουβάλι Κόμιξ και Μίκυ Μάους. Η αλήθεια είναι ότι χάρη στο "Ούφο" που διάβασα πριν κάτι μέρες και το "Φαρ Ουέστ" που τελείωσα χθες, μπήκα στο τριπάκι για να διαβάσω περισσότερα κόμικς της Disney. Αλλά θέλει κάμποσο ψάξιμο για να βρω πραγματικά καλό υλικό. 7/10
  23. Ε, τότε, μπορείς να φανταστείς πόσα βιβλία αγοράζω, από τη στιγμή που διαβάζω τόσα Αλλά τον τελευταίο καιρό με κολλήσατε και το μικρόβιο με τα κόμικς, και έχω τρελαθεί στις αγορές και τις αναγνώσεις!
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.