Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'horror'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 26 results

  1. Το Fatele είναι ένα μηνιαίο κόμικ γραμμένο από τον Ed Brubaker σε σχέδιο του Sean Philips. Και αυτό για πολλούς αρκεί για να ασχοληθούν μαζί του. Είναι όμως και κάποιοι άλλοι περίεργοι τύποι που θέλουν να μάθουν περισσότερες πληροφορίες. Το Fatale λοιπόν περιστρέφεται γύρω από την Josephine -“Jo” για τους “φίλους”, μια μυστηριώδη γοητευτική γυναίκα η οποία ασκεί μια περίεργη έλξη στους άνδρες. Ας πιάσουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όλα ξεκινάνε στην κηδεία του Dominic “Hank” Raines, πετυχημένου συγγραφέα πολλών best sellers, όπου ο γιός του καλύτερού του φίλου και βαφτισιμιός του Nicolas Lash γνωρίζει την Jo η οποία έχει πάει στο νεκροταφείο για το τελευταίο αντίο. Ένα περίεργο σύμβολο χαραγμένο στον τάφου του Raines τραβάει την προσοχή του Lash και η Jo τον πληροφορεί για την σημασία του και την σχέση του εκλιπόντα με την γιαγιά της. Ο Nicolas ως βασικός κληρονόμος του Raines πηγαίνει στο σπίτι του τελευταίου με σκοπό να βρει κάποιο ανέκδοτο έργο του νονού του. Και πραγματικά, πάντα υπάρχει ένα τέτοιο έργο. Αυτό όμως είναι διαφορετικό. Είναι γραμμένο το 1957 και ο Raines δεν είχε κυκλοφορήσει τίποτα πριν το ’60. Άρα μιλάμε για την πρώτη του δουλειά. Και κάπου εκεί ξεκινάνε τα προβλήματα. Δύο άγνωστοι άνδρες μπαίνουν στο σπίτι κρατώντας όπλα. Είναι φανερό πως κάτι ψάχνουν και δεν θα διστάσουν σε οτιδήποτε προκειμένου να το αποκτήσουν. Από το πουθενά εμφανίζεται η Josephine και σώζει τον Nicolas. Η καταδίωξη συνεχίζεται στον δρόμο όπου μετά από ένα ατύχημα ο Nicolas ξυπνάει στο νοσοκομείο έχοντας χάσει το δεξί του πόδι και με την Josephine να μην μπορεί να βγει από το μυαλό του. Και ενώ από την αρχή αφήνει να εννοηθεί πως ο κεντρικός ήρωας της σειράς είναι ο Nicolas, η ιστορία μεταφέρεται 1956 και μας αποκαλύπτει το παρελθόν της Josephine. Μια υπέροχη καλογραμμένη ιστορία, με τουλάχιστον δύο επίπεδα ανάγνωσης. Μπλέκει με μεγάλη μαεστρία το νουάρ, τον υπερφυσικό τρόμο και την περιπέτεια. Η αφήγηση είναι σε ίση δόση με τους διαλόγους οι οποίοι είναι εντελώς φυσικοί, μακριά από το επιτηδευμένο που συνήθως κυριαρχεί στο συγκεκριμένο είδος. Και αυτή ακριβώς είναι η “μαστοριά” του Brubaker. Δημιουργεί χαρακτήρες τους οποίους τους έχεις συναντήσει ξανά στην ζωή σου, τους ξέρεις, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως το κόμικ είναι προβλέψιμο. Έχει ροή, ρυθμό και σε κρατάει μέχρι την τελευταία σελίδα. Όπως είπα η ιστορία έχει δύο (τουλάχιστον) επίπεδα. Το πρώτο είναι αυτό που περιέγραψα πιο πάνω. Σε δεύτερο επίπεδο, ο Brubaker παίζει με τα αρχετυπικά στερεότυπα τόσο των χαρακτήρων, όσο και του είδους. Φαντάζεται την Josephine όχι σαν μια μοιραία γυναίκα των pulp μυθιστορημάτων του ’50 αλλά την μοιραία γυναίκα στερεότυπο. Την γυναίκα που (ο αναγνώστης τουλάχιστον ξέρει πως) είναι ολοφάνερο πως θα οδηγήσει τον πρωταγωνιστή να ξεπεράσει τα όρια του, θα τον φέρει αντιμέτωπο με ακραίες καταστάσεις και ίσως ακόμα τον σκοτώσει. Και παρόλα αυτά αυτός ενδίδει. Χωρίς λογική εξήγηση. Παίζει ξεκάθαρα με την θεματολογία του είδους: διεφθαρμένοι μπάτσοι, μυστικές οργανώσεις, καταδιώξεις, εκδίκηση, και χρησιμοποιεί όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία αφήγησης: κοφτοί διάλογοι, ζόρικες ατάκες, φτηνές εξυπνάδες. Πατάει όμως και σε αληθινά γεγονότα: την Manson Family (και το Helter Skelter), τα snuff films, τα γεμάτα παραισθησιογόνα πάρτι του Hollywood, την διαφθορά, το ενδιαφέρον της τότε νεολαίας με τον αποκρυφισμό. Ακόμα και τα ονόματα που επιλέγει για τους χαρακτήρες του έχουν μια pulp αισθητική. Με λίγα λόγια είναι ένα έργο σπουδή στο συγκεκριμένο είδος. Βασικός σύμμαχος στο όλο εγχείρημα, είναι ο σχεδιαστής και τα τελευταία χρόνια μόνιμος συνεργάτης του Brubaker, ο Sean Phillips. Ο Phillips είναι καλλιτεχνάρα! Εντελώς απελευθερωμένη γραμμή, ρεαλιστικό στιλ γεμάτο εκφραστικότητα, άψογη σύνθεση των καρέ με προσεγμένη αλληλουχία, μοιάζει να έχει μελετήσει περισσότερο κινηματογράφο παρά κόμικς. Παίζει με το φώς και τις σκιές δημιουργώντας μια πολύ σκοτεινή ατμόσφαιρα ενώ καταφέρνει να σου μεταφέρει το κλίμα της εποχής. Έχει βρει το στιλ του και δεν αναλώνεται στο να προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα. Απλά τα κάνει. Σε κάποια σημεία θυμίζει Eduardo Risso. Το κόμικ κυκλοφορεί από την Image σε πέντε τόμους, ενώ πριν λίγο καιρό ξεκίνησε και σε Deluxe HCs. --- Περισσότερα από Brubaker και Phillips : Incognito Sleeper Fade Out Άλλες σχετικές δουλειές: Batman (Panini) Scene Of The Crime An Accidental Death Gotham Central Marvel Zombis: Ακόρεστη Πείνα
  2. INSANE TALES from the dead ο Doug Randazzo μουσικός, δημιουργός και εκδότης της Caustic Comics εκδίδει το ρετρό-στυλ περιοδικό με κόμικς-τρόμου. Υιοθετώντας ένα άντεργκραουντ στιλ, το διαφοροποιεί από τα "αδελφάκια" του (Tales from the Crypt, Vault of Horror, Creepy, κ.τ.λ.) καθιστώντας το πιο αιματοβαμένο, πιο "γλοιώδες" και πιο σπλάτερ. Στο αμερικάνικης προέλευσης περιοδικό κόμικ συμμετέχουν δημιουργοί τόσο από τις ΗΠΑ όσο και απ' όλο τον κόσμο* δίνοντάς του ένα πιο πολυπολιτισμικό "χρώμα". Κοινό στοιχείο τους: το πάθος για τις ιστορίες τρόμου... www.insanetalesfromthedead.com https://www.facebook.com/Insanetalesfromthedead https://fromthetomb.wordpress.com/2013/05/27/insane-tales-from-the-dead-1-review/ *( η αφεντιά μου συμμετέχει στο εν λόγω εγχείρημα, το 3ο "σε έδαφος ΗΠΑ" ...)
  3. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 είχε δημιουργηθεί στην Αθήνα το Ultra Splatter Club, με μέλη φαν ταινιών τρόμου, υπερφυσικού, φανταστικού αλλά και των ανάλογων βιβλίων φυσικά. Κάποια στιγμή τα μέλη αποφάσισαν να εκδώσουν και ένα ανάλογο φανζίν, και εγένετο Splatterzine. Με αφιερώματα σε ταινίες και δημιουργούς τρόμου αλλά και σε κάποιους serial killers, κριτικές, συνεντεύξεις κλπ. Απ' όσο γνωρίζω κυκλοφόρησαν 4 τεύχη συνολικά και σταμάτησαν εκεί, πιθανόν λόγω και του ντόρου με την υπόθεση των σατανιστών της Παλλήνης (το αναφέρει το 4ο τεύχος). Το περιοδικό είχε μια υποτυπώδη σχέση με τα κόμικς, αρχικά λόγω δύο στριπ του Φρίξου Κοκκώνη που υπήρχαν στο 1ο τεύχος (μπορείτε να τα δείτε εδώ), ενώ και το εξώφυλλο του 3ου τεύχους προέρχεται από το σκίτσο Lilith του κομίστα Russ Heath...
  4. Severed (2011-2012) Δημοσίευση από: Image Comics Σενάριο: Scott Snyder, Scott Tuft Σχέδιο: Attila Futaki Colors: Greg Guilhaumond Tο Severed πρόκειται για ένα horror comic και αποτελείται από 7 issues. Έχει εκδοθεί και σε paperback και σε Hard Cover έκδοση που τα περιλαμβάνει όλα μαζί. Ακολουθούν τα 7 εξώφυλλα των issues. Η ιστορία εκτυλίσσεται το 1916 με ένα υπεραισιόδοξο και ευκολόπιστο 12χρονο αγόρι, τον Jack Garron αφού μαθαίνει ότι είναι υιοθετημένος να φεύγει από την Jamestown και το σπίτι του για να βρει τον πραγματικό του πατέρα που δεν έχει δει ποτέ. Θα ανακαλύψει γρήγορα όμως το πόσο γρήγορα το αμερικανικό όνειρο εξελίσσεται σε εφιάλτη. Την ιστορία αυτή μας την εξιστορεί ο ίδιος όταν στα 52 του χρόνια (μονόχειρας πλέον) ο εγγονός του, του δίνει ένα χαρτί που του έδωσε ένας άγνωστος, λέγοντας ότι είναι παλιός φίλος του Jack. Η περιπέτεια του για να βρει τον πατέρα του δεν είναι εύκολη, στον δρόμο βρίσκει αρκετά εμπόδια και ανακαλύπτει για πρώτη φορά το πόσο σκληρός είναι ο κόσμος και οι άνθρωποι που τον απαρτίζουν. Η ιστορία έχει ορισμένες τεταμένες στιγμές, σκηνές βίας (χωρίς να είναι splatter ιδιαίτερα) και ο κίνδυνος για τους πρωταγωνιστές καραδοκεί σε κάθε καρέ. Στην ιστορία δοκιμάζονται φιλίες, βλέπουμε την αγωνία του πρωταγωνιστή και του νέου του φίλου καθώς και την αγωνία της θετής μάνας να βρει τον εξαφανισμένο Jack. Κατά την διάρκεια της ιστορίας βλέπουμε και ένα άντρα να στοιχειώνει τους δρόμους της Αμερικής, έναν άντρα με αιχμηρά δόντια και ακόρεστη πείνα για σάρκα. Πρόκειται για μία καλή δομημένη ιστορία τρόμου που προσπαθεί να παίξει με το μυαλό του αναγνώστη και να τον κάνει να βυθιστεί μέσα στην ανάγνωση. Σε αυτό βοηθάει και το εξαιρετικό σχέδιο και ο πολύ καλός χρωματισμός που σε παρασέρνει σε ατμόσφαιρα ταινίας τρόμου παλαιάς κοπής. Το σχέδιο δίνει ζωή στην πόλη και στους χαρακτήρες κάνοντας σε να νιώθεις τα συναισθήματα τους (φόβο, αγάπη, ξάφνιασμα, τρόμο) και τις σκέψεις τους σε κάθε στιγμή. Δεν σε αφήνει με ιδιαίτερα ερωτηματικά αν και δεν σου τα λέει και όλα από την αρχή και υπάρχουν έστω και μερικές ανατροπές. Δεν είναι και το καλύτερο κόμικ και μπορεί το τέλος να μην ικανοποίησε τους πάντες αλλά είναι ένα πολύ καλό κόμικ τρόμου και το απολαμβάνεις διαβάζοντάς το. Έχει κάποια διαστήματα που φαίνεται ότι προχωράει αργά αλλά ως μια ιστορία μόνο 7 τευχών αυτό δεν κουράζει. Με τον τρόπο που τελειώνουν τα περισσότερα τεύχη σε βοηθάει στο να προχωρήσεις παρακάτω. Ακολουθούν εικόνες από τα ενδότερα της ιστορίας... Aλλα κομικς του Scott Snyder : Superman Unchained ( Χωρις Ορια ) Batman The Court Of Owls - H Σκοτεινη Παγιδα American Vampire-Λουτρο Αιματος Swamp Thing Batman The Black Mirror Batman (2011)
  5. Το εξώφυλλο της επανέκδοσης και το εξώφυλλο της αρχικής συγκεντρωτικής έκδοσης Ο Luke εργάζεται την ημέρα ως ταχυδρόμος. Παραδίδει πακέτα σε σπίτια και καταγράφει ποια από αυτά δεν ανοίγουν την πόρτα τους ή δεν παραλαμβάνουν τη αλληλογραφία τους με σκοπό να εντοπίσει τα άδεια. Ύποπτο, ε; Φυσικά, αφού τη νύχτα, μαζί με τον αδερφό του, την κοπέλα του και τον αδερφό της ληστεύουν τα στοχοποιημένα σπίτια. Ωστόσο το κάνουν για καλό σκοπό. Όταν διαρρηγνύουν το λάθος σπίτι, καταλήγουν να αγωνίζονται για τη επιβίωσή τους. Και όλα αυτά εξαιτίας της Tabatha. Πάλι δεν θα γράψω άλλα πράγματα για την υπόθεση, αφού θα χαλάσω το μυστήριο. Το κόμικ σεναριακά και σχεδιαστικά βρίσκεται σε πολύ μέτρια επίπεδα. Η ιστορία είναι υπερβολικά απλοϊκή, έχει μονοδιάστατους και απαίδευτους χαρακτήρες, καθώς και κάποια χιλιοπαιγμένα tropes από ιστορίες τρόμου. Δυστυχώς δεν καταφέρνει να σου κινήσει το ενδιαφέρον και την περιέργεια, αφού είναι προβλέψιμο και μετά τη μέση που διευκρινίζονται όλα δεν έχεις παρά να περιμένεις να συμβούν αυτά που φαντάζεσαι. Σχεδιαστικά αποτελείται από αρκετά χοντρές γραμμές και στερείται δυναμικότητας και κίνησης σε ορισμένα καρέ. Χωρίς απαραίτητα να είναι κακό ή να έχω κάτι συγκεκριμένο να του προσάψω, δίνει μια αίσθηση στειρότητας και τυποποίησης. Τα splash pages είναι κάτι θετικό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποζημιώνουν. Φταίει που είναι ψηφιακό (Είναι ψηφιακό; Δεν ξέρω να το ξεχωρίζω); Πάντως δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο για τα δικά μου κριτήρια. Του αναγνωρίζω πως έχει σταθερή ροή και δεν θα καθυστερήσει/επιταχύνει για χάρη της έκτασης. Έχει πολλές αναφορές στην pop κουλτούρα, εκμεταλλευόμενο το γεγονός πως ο "πρωταγωνιστής" μας είναι δημιουργός props για ταινίες. Πέρα από αυτό δεν θα έλεγα πως έχει κάτι άλλο άξιο αναφοράς, εκτός ίσως από τα variant εξώφυλλα που συλλέγονται στον τόμο που έχω. Να υπογραμμίσω πως συνολικά το θεωρώ μέτριο, και όχι κακό. Από εκεί και πέρα το αν αξίζει την προσοχή σας έχει να κάνει με το πόσο αυστηροί είστε στις αναγνωστικές σας επιλογές. Το κόμικ κυκλοφόρησε από την Tpub σε τέσσερις συνέχειες. Σεναριογράφος είναι ο Neil Gibson και σχεδιαστής κάποιος που αναφέρεται ως "The Artist". Εδώ να πω ότι στην πρώτη έκδοση του 2014 ως artist καταγράφεται κάποιος με το όνομα Caspar Wijngaard. Σε αυτήν την επανέκδοση (Ιανουάριος 2017), όμως, αναφέρεται έτσι. Κατά πάσα πιθανότητα είναι το ίδιο άτομο, αλλά στον τίτλο τον γράφω έτσι όπως φαίνεται στο εξώφυλλο της έκδοσης που έχω στα χέρια μου. Μπορείτε, επίσης, να διαβάζετε το πρώτο τεύχος της σειράς δωρεάν στο site της tpub ή κατεβάζοντάς το. Θα ΄θελα να διαβάσω και τις υπόλοιπες ιστορίες της εκδοτικής για να δω κατά πόσο το συγκεκριμένο είναι παραπάτημα ή όχι. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι το ComicsBulletin του δίνει 5/5 στο οπισθόφυλλο! Θα 'θελα να μου πει κάποιος αν έχω πέσει τόσο έξω στην άποψή μου σε περίπτωση που το διαβάσει.
  6. Με αφορμή την συζήτηση που έγινε στο "Τι διαβάσατε τελευταία;" ας δούμε ένα ακόμα manga από τον μεγάλο του Ιαπωνικού τρόμου, Junji Ito. Πέρα από τα εξαιρετικά Uzumaki και Gyo και το σεναριακά μέτριο - σχεδιαστικά άψογο Fragments of horror, o Ito ξεκίνησε την καριέρα του ως mangaka με το Tomie. Το 1987 έγραψε μια σύντομη ιστορία για το περιοδικό Gekkan Halloween (shoujo horror magazine) και όπως μας πληροφορεί ο GeoTrou στην βιογραφία του δημιουργού κέρδισε το βραβείο Umezu Prize. Άλλωστε ο Ito το πρώτο manga που διάβασε ήταν του Kazuo Umezu. Το Tomie από το 1987 μέχρι το 2000 κυκλοφόρησε 3 tankobon τόμους με μικρές ιστορίες. Στα Αγγλικά έχει εκδοθεί ήδη δύο φορές, μια στη συλλογή "Junji Ito's horror comic collection" το 2001 από την εκδοτική ComicsOne και άλλη μια στη συλλογή "Museum of Terror Vol. 1&2" το 2006 από την Dark Horse. H VIZ media ετοιμάζει μια τρίτη έκδοση που θα εκδοθεί στις 20 Δεκεμβρίου του 2016 και θα περιέχει όλες τις ιστορίες της Tomie σε μια σκληρόδετη complete deluxe omnibus edition των 752 σελίδων. Μπορεί να είπα ότι η Viz μας δίνει ξαναζεσταμένο φαΐ αλλά τώρα που χαζεύω την εκδοσάρα μόνο στα 35 δολάρια μου τρέχουν λίγο τα σαλάκια. Στην Ιαπωνία η Tomie έχει τεράστια απήχηση στο otaku κοινό. Αρχικά εκδόθηκε από την εκδοτική Asahi Sonorama στο προαναφερθέν περιοδικό σε κεφάλαια, το 1996 βγήκε ο πρώτος τόμος με τίτλο "Tomie no kyofu gaka" και το 2000 βγήκε το Ιαπωνικό omnibus με τίτλο "Tomie Zen" πάνω στο οποίο πατάει η έκδοση της VIZ. Γενικά οι Ιαπωνικές επανεκδόσεις είναι άπειρες (άλλη μια είχε βγει το 2011 πάλι από την Asahi) και δεν πρέπει να παραλείψουμε την σειρά (!!) ταινιών πάνω στον χαρακτήρα. Έχουν βγει ήδη 8. Η Tomie είναι μια γυναίκα μυστήριο. Πανέμορφη με μαύρα μακριά μαλλιά και μια χαρακτηριστική ελιά κάτω από το αριστερό της μάτι τρελαίνει το μυαλό κάθε άντρα που θα επιλέξει να σαγηνεύσει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όλοι να χάνουν τα λογικά τους και να διαπράττουν διαφόρων ειδών αποτρόπαια εγκλήματα των οποίων πολλές φορές θύμα είναι η ίδια η Tomie. Πάντα όμως επιστρέφει...Είναι αθάνατος δαίμονας, ένα succubus , και οι εραστές της (είτε άντρες είτε γυναίκες) αργά συνειδητοποιούν πως ο κόσμος δεν θα ελευθερωθεί ποτέ από την φονική αγκαλιά της. Χαρακτηριστικό Ito σχέδιο, φρικαλέο όσο δεν πάει και το γουστάρω όσο δεν πάει Το σενάριο είναι και αυτό ακραίο και βαθιά ψυχαναγκαστικό σε πολλές από τις ιστορίες και παρόλο που είναι η πρώτη του δουλειά δείχνει πολλά σημάδια και όταν το διαβάζεις λες ότι φαινόταν από τότε ότι θα εξελιχθεί σε αυτό που ξέρουμε σήμερα. Για διαβάστε λίγο να μου πείτε γνώμες. Σε φαν των horror manga και γενικά του Ιαπωνικού τρόμου θα αρέσει πολύ, σε φαν του Junji Ito επιβάλλεται όχι απλά προτείνεται. Όπως και οι περισσότερες δουλειές του όμως, δεν είναι για ευαίσθητα στομάχια. [mal type=manga id=912]
  7. Υπήρχαν εποχές που τα παραμύθια δεν ήταν για παιδιά. Ήταν τρομαχτικοί λαϊκοί μύθοι, για να διασκεδάζουν και να τρομάζουν οι ενήλικες. Μια τέτοια ιστορία λοιπόν είναι και το Harrow County. Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 30, στη Βόρεια Καρολίνα. Η Emmy είναι μια νεαρή κοπέλα που ζεί δίπλα στο δάσος, σε μια ξεκάθαρα στοιχειωμένη περιοχή. Τη μέρα της ενηλικίωσής της ανακαλύπτει ότι συνδέεται με τα μυστήρια creepy πλάσματα του δάσους , όπως και με τους ανθρώπους του χωριού, όπως και με την καμένη μάγισσα του χωριού, με τρόπους που ποτέ δε θα μπορούσε να φανταστεί. Η ιδέα ξεκίνησε αρχικά ως μυθιστόρημα του Cullen Bunn στο μπλογκ του, με τίτλο Countless Haints (τον ίδιο τίτλο έχει κι ο πρώτος τόμος). Στη συνέχεια όμως μετατράπηκε σε κόμικ με εξαιρετικό αποτέλεσμα . Μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει 16 τεύχη κι η συνέχεια προβλέπεται πολύ ενδιαφέρουσα! Είμαι καιρό φαν του Cullen Bunn, μ αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφει. Μ’ αρέσει το πώς χτίζει χαρακτήρες, η κινηματογραφική απόδοση των σκηνών δράσης, ο υπόγειος τρόμος στις ιστορίες του. Τον Tyler Crook όμως τον πρόσεξα περισσότερο χάρη στο Harrow County – φοβερά ατμοσφαιρικό σχέδιο και χρώμα! ‘Όπως επίσης και πολύ εκφραστικά πρόσωπα. Αυτό το κόμικ, όπως και το Mind MGMT ευθύνονται για την πρόσφατη αγάπη μου στον χρωματισμό των κόμικς με νερομπογιές Κι ένα βίντεο με τον Tyler Crook επι τω έργω Να πω επίσης ότι σχεδιάζεται τηλεοπτική μεταφορά του από το SyFy Channel Έχει μάγισσες, έχει γδαρμένα παιδιά, παράξενα πλάσματα του δάσους, στοιχειωμένα σπίτια, τέρατα. Έχει εκδίκηση, προδοσίες, μοναξιά, ενηλικίωση, badass πρωταγωνίστρια,. Έχει αφήγηση (μύθος του δάσους είναι, εδώ ταιριάζει), ανατροπές, φοβερή ατμόσφαιρα, μελάνια και χρώματα του Tyler Crook, σενάριο του εξαιρετικού Cullen Bunn (Sixth Gun). Έχει και έξτρα μονοσέλιδες ιστορίες στα τεύχη και αρκετά έξτρας στα TPB. Έχει και soundtrack, δια χειρός Tyler Crook! Να αναφέρω τέλος ότι προτάθηκε για Eisner το 2016 (best new series)
  8. Είναι τόσο μα τόσο δύσκολο να βρεις school life manga που να αξίζει πραγματικά. Όχι ότι το συγκεκριμένο είναι από τα καλά του είδους αλλά ξεχωρίζει από τον συφερτό όλων αυτών που αναλώνονται στις κοινότυπες εφηβικές ανησυχίες που ξέμειναν από τα '90s και τους ανεκπλήρωτους πονεμένους έρωτες. Όχι άλλο κάρβουνο δηλαδή. Το συγκεκριμένο ξεκινά κάπως έτσι, μόνο που στις πρώτες 15 σελίδες μπουμ! ένας έφηβος σπρώχνεται πάνω σε ένα κινούμενο τραίνο και γίνεται πουρές και άλλοι δύο μαχαιρώνονται μέχρι θανάτου από έναν άγνωστο. Things get interesting! Το "Kagerou Meikyuu" ή όπως έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά "Amnesia Labyrinth" έτρεξε για ένα χρόνο και κάτι από τον Ιούνιο του 2008 μέχρι τον Οκτώβριο του 2009. Το σενάριο υπογράφει ο Nagaru Tanigawa και το σκίτσο ο Kohane Natsumi. Οι Ιάπωνες το είδαν στο περιοδικό Dengeki Bunko σε κεφάλαια και από την ASCII Media Works σε tankobon, ενώ οι αγγλόφωνοι από την Seven Seas Entertainment. Εγώ το είδα σκαναρισμένο και μεταφρασμένο στον υπολογιστή μου, 2 σε 1 νοικοκυρεμένα . Για την ιστορία βγήκαν δύο πολύ περιποιημένα τομάκια στα Αγγλικά το 2011, τα οποία για όποιον ενδιαφέρεται βρίσκονται ακόμα εύκολα. Αλλά ρίξε του πρώτα μια ματιά. Τι είδος είναι λοιπόν; Είναι και μυστηρίου. Είναι και δράμα. Είναι και ψιλορομαντικό είναι και ψυχολογικό. Διαδραματίζεται και σε ένα σχολείο οπότε τιμητικά το λέμε school life Είναι και Ecchi (έχει και το σεξουαλικό του δηλαδή αλλά υποβόσκον) Απ'όλα τα καλά είναι και συμφέρει. Αν ετοιμάζεσαι να διαβάσεις περιμένοντας ότι, όπως σε μεγάλο αριθμό manga, έχει το σχέδιο να συμβαδίζει με το σενάριο, καλύτερα να κλείσεις την παρουσίαση αυτή Ο Kohane έχει φάει πολύ κράξιμο για τα σκαμπανεβάσματά του αφού οι σκιές και οι γραμμές του είναι ψηλά ενώ οι εκφράσεις και γενικά το artwork των χαρακτήρων είναι σκληρό και άτεχνο σε μερικά σημεία. Εμένα προσωπικά με είχε ψιλο-συνεπάρει η ιστορία και δεν έδωσα βάση στο σχέδιο. Είναι όμως συμβατικό και κλασική επιλογή σε αυτό το είδος. Τι διαπραγματεύεται τώρα, γιατί αργήσαμε να το πούμε. Ξεκινάει με φόνο οπότε σίγουρα ξέρεις ότι προετοιμάζει το έδαφος για ακραία πράγματα. Οι mangaka ποτέ δεν δίνουν κράχτες στην αρχή για να σε ξενερώσουν μετά και αυτό το άλμπουμ δεν αποτελεί διαφορά. Ξαφνικά αλλάζει το σκηνικό και γνωρίζουμε τον Souji, έναν στωικό και άνευρο χαρακτήρα που επιστρέφει στο σπίτι μετά από μήνες εσώκλειστος, και συναντά τις τρεις αδερφές του , Saki, Youko και Harumi. Δεν είναι όμως και τόσο νορμάλ οι τύπισσες αφού άνετα τις λες το λιγότερο ανατριχιαστικές! Έλα όμως που δεν ήταν έτσι παλιότερα και ο Souji πασχίζει να καταλάβει τι έγινε και άλλαξε τόσο η συμπεριφορά τους. Μιλάμε για έναν τύπο επιτυχημένο, αθλητή, οπότε είναι το πρώτο βραβείο για όλα τα κοριτσάκια του σχολείου. Την επόμενη μέρα λοιπόν που επιστρέφει στο παλιό του σχολείο μαθαίνει ότι το καλοκαίρι ένας παλιός του συμμαθητής δολοφονήθηκε αφού τον έσπρωξαν πάνω σε ένα τραίνο και άλλοι δύο μαχαιρώθηκαν μέχρι θανάτου από έναν άγνωστο. Και κει του έρχεται η φρίκη κατά πόσον συνδέεται η απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά των αδερφών του με τα εγκλήματα που αφαίρεσαν τρεις ζωές. O Nagaru Tanigawa εδώ πειραματίζεται πολύ στο σενάριο μιας και όταν κοίταξα πρότερες δουλειές του ήταν χωμένος μέχρι το λαιμό σε χαζοϊστορίες με jap girls με κοτσιδάκια και ψηλές κάλτσες. Πάλι καλά δηλαδή που δεν ξεκίνησα με κάτι τόσο στερεοτυπικό γιατί δεν θα ασχολούμουν με ότι άλλο έχει. Για την ιστορία αυτή η σειρά που λέω έχει διάφορα arcs και λέγεται "Suzumiya Haruhi". Τo amnesia labyrinth δεν είναι κάτι φοβερό και τρομερό αλλά πάντα γουστάρω να πιάνω cross over δουλειές από πολύ διαφορετικές θεματολογίες. Ένα είναι το μεγάλο κακό που έχει, ότι αφήνει πολλές ανοιχτές υποθέσεις στο τέλος δίνοντας την εντύπωση ότι συνεχίζεται αλλά από το 2009 και μετά ούτε φωνή ούτε ακρόαση από την ανατολή και κρατάω μικρό καλάθι. Το σίγουρο είναι ότι αυτό το κόμικ δεν χαρίζεται μιας και αφήνει υποψίες από αιμομιξία μέχρι υπερφυσικό . Ναι, οι αδερφές του αφήνουν συνεχώς έντονα σεξουαλικά υπονοούμενα, κάτι που ίσως ενοχλήσει μερικούς. Εμένα προσωπικά μου προσέθεσε στο όλο κουλό setting του έργου αυτού. Το σχέδιο από την άλλη, με τα κλασικά έκπληκτα manga πρόσωπα και τα κομμένα καρέ ήταν λίγο περισσότερο κλασικό απ'ότι θα έπρεπε. Baka Updates [mal type=manga id=16589]
  9. "Κάποτε, ένας άτεκνος ξυλοκόπος μπαμπού βρήκε ένα μικροσκοπικό πανέμορφο μωρό κοριτσάκι μέσα σε ένα χρυσό κορμό μπαμπού. Την πήρε σπίτι στην γυναίκα του και την ονόμασε Kaguya-hime. Την μεγάλωσαν σαν να ήταν δικό τους παιδί μέχρι που έγινε μια ολοκληρωμένη γυναίκα. Από την στιγμή που ο ξυλοκόπος βρήκε την Kaguya-hime, ανακάλυπτε ένα χρυσό σβόλο μέσα σε κάθε μπαμπού που έκοβε και έγινε πολύ πλούσιος. Όσο αυτός αύξανε την περιουσία του, η κόρη του γινόταν όλο και πιο όμορφη. Σύντομα, η ομορφιά της Kaguya έγινε γνωστή σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ιαπωνίας (παρόλη την υπερ-προστατευτικότητα των γονιών της) και διάφοροι υποψήφιοι μνηστήρες την πλησίασαν απ'όλη την χώρα. Πέντε πρίγκιπες ήρθαν στην αρχή, ζητώντας το χέρι της σε γάμο. Επειδή δεν ήθελε κανέναν τους, τους ανέθεσε πρακτικά αδύνατους άθλους στους οποίους απέτυχαν όλοι. Ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας εκείνη την εποχή, Mikado, θέλησε να την γνωρίσει αυτοπροσώπως και την ερωτεύτηκε παράφορα. Της ζήτησε να έρθει να ζήσει μαζί του στο παλάτι αλλά του αρνήθηκε λέγοντας του πως δεν προέρχεται από αυτόν τον κόσμο, οπότε και αποφάσισαν να μείνουν απλά φίλοι. Πολλές φορές τις πιο μοναχικές νύχτες η Kaguya-hime παρατηρούσε το φεγγάρι με δάκρυα στα μάτια. Όχι πολύ καιρό μετά οι γονείς της έμαθαν πως προερχόταν από το φεγγάρι και τα χρυσά κομμάτια που έβρισκαν ήταν ένας τρόπος πληρωμής επειδή την φρόντιζαν και την μεγάλωσαν. Όταν ήρθε πλέον η ώρα να γυρίσει στο φεγγάρι, έδωσε αποχαιρετιστήρια δώρα στους γονείς της και τους φίλους της (και ένα ειδικό δώρο στον αυτοκράτορα, ένα γράμμα και ένα φιαλίδιο με ελιξίριο της ζωής). Ο αυτοκράτορας μέσα στην πίκρα της απώλειας έστειλε ένα στρατό να προφυλάξει την γυναίκα από τους ανθρώπους του φεγγαριού που ήρθαν να την πάρουν, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Καθώς η παραδεισένια ακολουθία του φεγγαριού την έπαιρνε μακριά, φόρεσε μια μαγική ρόμπα από φτερά που την έσβησε όλες τις αναμνήσεις από την γη. Οι γονείς της αρρώστησαν από την θλίψη και ο αυτοκράτορας επίσης συντετριμμένος διέταξε να κάψουν το γράμμα της και το ελιξίριο (επειδή η αθανασία δεν σήμαινε τίποτα χωρίς αυτήν) πάνω στην κορυφή του ψηλότερου βουνού της χώρας.Ο θρύλος λέει ότι αυτό το βουνό αργότερα ονομάστηκε Fuji, δηλαδή Αθανασία, και ότι ο καπνός από το καμένο γράμμα της Kaguya-Hime ακόμα είναι ελαφρώς ορατός που βγαίνει από το βουνό Fuji μέχρι και σήμερα." Πάνω στον όμορφο και θλιβερό αυτό Ιαπωνικό θρύλο βασίζεται αόριστα αυτό το manga με τίτλο Kaguyahime. Αποτελεί έναν ακόμα sci-fi τίτλο της Shimizu Reiko και κυκλοφόρησε αρχικά στο περιοδικό LaLa και το Hana to Yume από το 1994 έως το 2005 και αργότερα σε 27 tankobon. [Kaguyahime σημαίνει "The Tale of the Bamboo Cutter"]. Υπόθεση: Στο νησί Kabuchi-jima όπου βασιλεύει η πριγκίπισσα Kaguya, παιδιά ανατρέφονται για να γίνουν θύματα θυσιών. Μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες κάποια παιδιά καταφέρνουν να ξεφύγουν πιστεύοντας πως πλέον το μαρτύριο τους έχει τελειώσει αλλά μάταια μιας και μία δεκαετία μετά αρχίζουν να πεθαίνουν ακριβώς με την σειρά που προορίζονταν για θυσία. Μετά από αρκετές περιπέτειες γυρίζουν πίσω στο νησί για να σώσουν εαυτούς και ότι απέμεινε με μοναδικό σκοπό να σκοτώσουν την δαιμονική πριγκίπισσα του φεγγαριού πριν τελειώσει ο λιγοστός χρόνος που έχουν στην διάθεσή τους. Στην πλοκή αναμυγνείονται στοιχεία επιστημονικής φαντασίας όπως κλώνοι διασημοτήτων κ.α. βγάζοντας παραδόξως ένα ικανοποιητικό μιξ Ιαπωνικού folklore και textbook sci-fi. Είδος: Adventure, Drama, Harem, Horror, Sci-fi, Shoujo, Romance, Gender Bender Ενδεικτικά μερικές σελίδες για να παρατηρήσετε το σχέδιο: Μπορείτε να διαβάσετε το μεγαλύτερο μέρος δωρεάν εδώ Ξέρω πως ακούγεται κάπως περίεργο ανακάτεμα θεμάτων αλλά κάπως καταφέρνει και τα φέρνει βόλτα η Reiko ακόμα μια φορά. Ο τίτλος είναι γεμάτος ρηξικέλευθους πειραματισμούς ειδικά στον τομέα της σεξουαλικότητας μιας και μιλάμε για το 1993 και όχι το 2016. Μου έχει δοθεί η αίσθηση ότι πέτυχε το πείραμα της αναλογικά με το κοινό που στόχευε, αλλά σίγουρα δεν είναι ένας τίτλος για όλους ή για τα πιο συντηρητικά μυαλά (κακώς αλλά έστω). Το σχέδιο είναι πραγματικά άριστο δείγμα παραδοσιακού manga σκιτσαρίσματος, επηρεασμένο πολύ από χρυσούς τίτλους της δεκαετίας του '80. Αν μαντεύω σωστά, ήταν από τους πρώτους τίτλους που συνδύασαν αφαιρετικό σκίτσο με φιγούρες και πρόσωπα μέσα από τον πιο κοινότυπο σχεδιαστικό Ιαπωνικό δρόμο. Μόνο που τότε δεν ήταν κοινότυπος (αλλά σίγουρα 100% Ιαπωνικός). Πολύ ωραίο μελάνωμα και υπάρχουν πάνελ που σε ταράζουν με την πρωτοτυπία και την αλλαγή της αισθητικής, ξαφνιάζοντας τον αναγνώστη κάθε φορά αφού είναι τοποθετημένα σε απρόσμενα σημεία του κάθε κεφαλαίου. Η Reiko ακολουθεί μια αγαπημένη μου τακτική, να γράφει στα πλαίσια του κόμικ διάφορες λεπτομέρειες και πληροφορίες που της έρχονται στο μυαλό είτε έχουν σχέση με την εξέλιξη της υπόθεσης είτε όχι. Από την άλλη πλευρά η δημιουργός φαίνεται να έχει πάθει ψύχωση με την Akira Okada (την πρωταγωνίστρια της σειράς) προσπαθώντας συνεχώς να την παρουσιάσει ως femme fatale. Δεν είναι καθόλου νοηματικά ευανάγνωστο οι "δότες" να είναι εξαγριωμένοι με τους ανθρώπους που τους δημιούργησαν (είναι κλώνοι όπως ανέφερα) αλλά να λατρεύουν την Akira και να ορκίζονται υποταγή παρόλο που αυτή είναι η πηγή του κακού. Δεν θα πω παραπάνω αλλά η θεοποίηση του χαρακτήρα που προσφέρει γενικά τα λιγότερα στην υπόθεση και η παραγκώνιση άλλων πολύ πιο καλοστημένων, όπως ο "πρίγκηπας" Yui Lindros, ήταν κατ'ελάχιστο βεβιασμένη. Αντίστοιχα η δόμηση των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων/κλώνων κλπ και η ταχύτητα της ιστορίας είναι προχειροφτιαγμένες. Σίγουρα δεν συγκρίνεται με το πολύ ανώτερο (και πολύ πιο ώριμο λόγω χρονολογίας και εμπειρίας) himitsu, του οποίου την παρουσίαση μπορείτε να διαβάσετε εδώ. \(≧▽≦)/ [mal type=manga id=2156]
  10. Το πανέμορφο εξώφυλλο της γερμανικής hc έκδοσης Όταν επέλεξα αυτόν τον τίτλο από την ψηφιακή λίστα για διάβασμα, πραγματικά δεν περίμενα να είναι τόσο καλός. Το Wolfsmund σε σχέδιο και σενάριο της Mitsuhisa Kuji (πρώην βοηθός της μεγάλης Kaori Yuki και αυτό μιλάει από μόνο του) κυκλοφόρησε το 2009 από την Enterbrain και έχει μέχρι στιγμής 7 τόμους. Έχει μεταφραστεί επίσημα στα Αγγλικά από την Vertical αλλά υπάρχουν και αρκετά ικανοποιητικά scanlations εκεί έξω. Σίγουρα θα το ήθελα κάποια στιγμή σε τομάκια. Ο τίτλος φέρνει πολύ σε αρκετά αγαπημένα μου manga, όπως τα Berserk,Vinland Saga, Akumetsu και Otoyomegatari. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το μοτίβο είναι ιστορικό, οπότε με χτύπησε στο ευαίσθητο σημείο μου που είναι fine art manga meets dnd. Γενικά είναι πολύ σκοτεινό και ατμοσφαιρικό. Η κεντρική υπόθεση εξελίσσεται στην Ευρώπη του 14ου αιώνα στα σύνορα μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας (την σημερινή Ελβετία) με κέντρο το κάστρο του περάσματος St. Gotthard στο Devil's Bridge που κυβερνάται από έναν σαδιστή μισότρελο τύραννο, τον Wulf. Αυτός δεν επιτρέπει σε κανέναν να διαβεί το πέρασμα χωρίς την άδεια του, με αποτέλεσμα οι ντόπιοι να εξεγείρονται και να χρησιμοποιούν διάφορα τεχνάσματα - ψεύτικα έγραφα, ορειβασία γύρω από το κάστρο - αλλά τίποτα δεν λειτουργεί. Κάθε τόμος είναι και ένα επεισόδιο με ξεχωριστούς πρωταγωνιστές τους εκάστοτε επισκέπτες που θέλουν να περάσουν το πέρασμα, συνήθως αποτυγχάνουν και τιμωρούνται με τους πιο ακραίους και βίαιους τρόπους. Η ιστορία είναι μία μεταφορά του Γουλιέλμου Τέλλου και των κατορθωμάτων του εναντίον των Αυστριακών δυναστών. Το manga είναι γεμάτο από ιστορική ακρίβεια και στοιχεία που σκιαγραφούν πλήρως τα τελειώματα του Ευρωπαϊκού μεσαίωνα, όπως λαοί που βράζουν ένα βήμα μακριά από την εξέγερση, γραφικοί ταβερνιάρηδες που "προειδοποιούν" τους επισκέπτες να μην προσπαθήσουν να περάσουν και έναν Wulf που μέσα στην σκοτεινιά και την μισανθρωπία του είναι και ο ίδιος μαριονέτα κάποιου ακόμα πιο σκληρού πολιτικού. Μα πως μου είχε διαφύγει τόσο καιρό; Το καταβρόχθισα σε μία νύχτα και περιμένω πως και πως τον 8ο τόμο που θα κυκλοφορήσει σε περίπου δύο μήνες. Το σχέδιο είναι επίσης σκοτεινό και περιμετρικό χωρίς να εστιάζει τόσο στην λεπτομέρεια, κάτι που βέβαια γίνεται φινετσάτα και όχι προχειροστημένα. Μου μετέφερε πλήρως αυτή την Ευρωπαϊκή γεύση της εποχής και μπράβο μία παραπάνω για την δημιουργό και την μεγάλη έρευνα που έκανε για να είναι όσο πιο πιστή γίνεται στην πραγματικότητα.Είναι κάτι σαν Game of Thrones με τις σφαγές, την δράση, το δράμα και την διεφθαρμένη πολιτική σκηνή αλλά από μια οπτική ιστορικής φαντασίας. Μπορείτε να το διαβάσετε δωρεάν εδώ [mal type=manga id=23685]
  11. Το συγκεκριμένο κόμικ θα κυκλοφορήσει τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου, αλλά μόνο για πάρτη σας το review του από σήμερα ! Κατ' αρχάς τι είναι το Sullivan's Sluggers ; Είναι ένα κόμικ που δεν βγήκε από κάποια μεγάλη εταιρία, αλλά το εξέδωσαν οι ίδιοι οι δημιουργοί μέσω του Kickstarter. περισσότερες πληροφορίες για το τι κάνει το Kickstarter και τι είναι το Kickstarter θα βρείτε στην ίδια την σελίδα του http://www.kickstarter.com Περισσότερες πληροφορίες για το ίδιο το κόμικ θα βρείτε στην http://www.kickstarter.com/projects/1940696606/sullivans-sluggers-baseball-horror-graphic-novel ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΜΠΕΗΖΜΠΟΛ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΟΜΙΚ. ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, ΟΠΟΤΕ ΜΗΝ ΣΑΣ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΑΥΤΟ. To Sullivan's Slugger's λοιπόν είναι η ιστορία μιας ομάδας μπέηζμπολ που απαρτίζεται από πρώην αστέρες και νυν αλκοολικούς, μαστούρηδες και γενικότερα ξεπεσμένους παίχτες. Αρχηγός αυτής της ομάδας είναι ο Casey ένας παίχτης που θα γινόταν πολύ σπουδαίος ,αλλά λόγω μιας ατυχίας ξέπεσε με αποτέλεσμα να έχει μια διαλυμμένη οικογένεια, να γίνει αλκοολικός και γενικότερα να ξεπέσει. Αυτή η ομάδα λοιπόν ταξιδεύει από πόλη σε πόλη , παίζοντας με τοπικές ομάδες ίσα ίσα για να καλύπτει τα έξοδά της και να συνεχίσει να υπάρχει ως ομάδα. Όλα βαίνουν καλώς, μέχρι που η ομάδα επισκέπτεται την πόλη MALICE και τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται..Ενώ βρίσκονται στην μέση του παιχνιδιού ,όταν ο ήλιος δύει , οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας μετατρέπονται σε αποκρουστικά τέρατα με σκοπό να καταβροχθίσουν τους Sluggers. Εκεί λοιπόν που έδιναν αγώνα για την ίκη, τώρα βρίσκονται να δίνουν αγώνα για να κρατηθούν στη ζωή. Αυτή είναι η ιστορία του κόμικ. Σήμερα το πρωί μου ήρθε το pdf και σήμερα το πρωί έκατσα και το διάβασα. Η ιστορία συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία που υπάρχουν από τις λεγόμενες sports comedies και τα horror comedies που έχουν βγει κατά καιρούς στον κινηματογράφο. Π΄ρωτη φορά (εάν δεν κάνω λάθος) συνδυάζει κανείς αυτά τα δύο είδη για να φτιάξει ένα αμάλγαμα. Η ιστορία διαθέτει πολύ χιούμορ, δράση και βια ,αλλά όχι σε σημείο να σε αποθαρρύνει ή να σου δημιουργεί αναγούλα. Το art επιμελείται ο James Stokoe ο οποίος γενικά είναι απίστευτα λεπτομερειακός και παίζει πάρα πολύ καλά με την οπτική. Οι συνθέσεις του είναι εκθαμβωτικές και ειδικά τα μεγάλα πάνελ πρέπει να τα χαζεύεις πολλή ώρα για να βρεις όλες τις κρυμμένες λεπτομέρειες που υπάρχουν μέσα σ' αυτά. Επίσης σχεδιάζει πάρα πολύ καλά τέρατα. Όσοι έχουν διαβάσει την προηγούμενη δουλειά του , το Orc Stain καταλαβαίνουν τι λέω, οι υπόλοιποι απλά ψάξτε για James Stokoe. Ως σύνολο είναι ένα φοβερό κόμικ για το είδος του. Δεν είναι ούτε το κόμικ που θα αντρέψει τα δεδομένα ,ούτε το κόμικ που θα αλλάξει το πως αντιμετωπίζουμε το μέσο. Είναι όμως ένα προτώτυπο κόμικ ,ένα διασκεδαστικότατο κόμικ και μπορούν όλοι να το απολαύσουν. ροσωπικά θα το πρότεινα σε όλους, ιδιαίτερα σε όσους τους αρέσουν οι sports comedies (ξέρετε οι ταινίες με την καμένη ομάδα που στο τέλος νικά όπως πχ το Dodgeball ή το Major League) και γουστάρουν και τις horror comedies τύπου evil dead και Feast. Δεν έχω πάρει στα χέρια μου ακόμα το hardback , η παρουσίαση γίνεται μόνον από την ψηφιακή έκδοση του κόμικ οπότε δεν γνωρίζω περισσότερα. Ακολουθεί ξεδιάντροπη διαφήμιση. Πάντως εγώ αγόρασα δύο hardback τότε που ήταν ακόμα διαθέσιμα, ένα για πάρτη και ένα για να το αγοράσει κάποιος από το forum. Μόλις έρθει ,θα το βγάλω σε αγγελία.Δεν το έκανα αυτό για να βγάλω λεφτά ή κάτι τέτοιο μιας και δεν θα βγάλω λεφτά, απλά ήθελα οπωσδήποτε να πετύχει το project και να δώσω το ένα σε κάποιον άλλον που απλά δεν το είχε υπ όψιν του.
  12. Το "The case of Charles Dexter Ward" είναι ένα graphic novel 129 σελίδων εμπνευσμένο από την ομότιτλη ιστορία του Lovecraft και δημοσιεύθηκε το 2012 από την εκδοτική SelfMadeHero, σε σχέδιο και προσαρμογή σεναρίου του Culbard. Ο Culbard εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα, το 2006 στην ανθολογία της D.C. "New Recruits", ενώ στη συνέχεια εργάστηκε στις σειρές Dark Horse Presents, Judge Dredd Magazine και 2000 AD. Στην εκδοτική SelfMadeHero έχουν δημοσιευθεί και άλλες δουλειές του, συγκεκριμένα οι "The Picture of Dorian Gray", "The Hound of the Baskervilles", "A Study in Scarlet", "The Sign of the Four", "The Valley of Fear", "At the Mountains of Madness" (για το τελευταίο κέρδισε και το British Fantasy Award το 2011). Εδώ μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη σχετικά με το πως αποφάσισε να σχεδιάσει Lovecraft. Υπόθεση: Επαρχία Providence, Rhode Island, έτος 1928. Ένας επικίνδυνος κρατούμενος ξεφεύγει από το άσυλο ανιάτων με ένα μυστηριώδη τρόπο που οι αρχές δεν μπορούν να εντοπίσουν. Ύποπτος θεωρείται ο τελευταίος του επισκέπτης, ο γιατρός της οικογένειας ονόματι Dr. Marinus Bicknell Willett. Ο Dr. Willett, όντας ο ίδιος πολύ σημαντικό κομμάτι του παζλ, κατέχει το κλειδί για την μυστηριώδη υπόθεση του Charles Dexter Ward. Η ιστορία είναι μια μείξη ιστορικής έρευνας, υπερφυσικού και αγνού τρόμου, τέτοιου που μόνο ο Lovecraft μπορεί να παράγει. Η ιστορία είναι πολύ δυνατή, για αυτό και πριν διαβάσει κανείς το κόμικ συστήνω να διαβάσει το πρωτότυπο αν υπάρχει δυνατότητα. Προφανώς και το κόμικ δεν την φτάνει, αλλά σου περνάει αρκετά καλά αυτό το στοιχείο της απελπισίας που υπάρχει σε όλο το cthulu universe. Το μόνο που δεν με βρίσκει σύμφωνο είναι το σχέδιο που είναι πολύ καρτουνίστικο και "ασόβαρο" για τέτοια θεματολογία. Θα το ήθελα με πιο κοφτές γραμμές και περισσότερη εκφραστικότητα στα πρόσωπα και χρώματα. Μεγαλύτερη λεπτομέρεια στα τοπία και τα περιβάλλοντα δεν θα με χάλαγε καθόλου. Ίσως στις προσαρμογές που έχει κάνει στις ιστορίες του Ντόϊλ να ταιριάζει καλύτερα αφού η έλλειψη υπερφυσικού είναι πλήρης. Άλλες δουλειές από τον ίδιο: New Deadwardians Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέη Τα βουνά της τρέλας (Lovecraft) Αφιέρωμα του GC στην SelfMadeHero
  13. Είναι τρελός αυτός ο Θρηνωδός και κάνει παρουσιάσεις μέσα από στρατόπεδα ρε..!Βέβαια η σύνδεση είναι σάπια (τι περίμενα με 2 mb/s για 12 υπολογιστές όταν οι 11 φιντάρουν στο counterstrike). Επειδή όμως δεν πτοούμαστε εμείς και η βαρεμάρα του στρατού αναπληρώνεται έμορφα με κανένα κόμικ, ας δούμε ένα δυνατό oneshot του Masasumi. Το hideout κυκλοφόρησε από 14 Ιουνίου του 2010 έως 23 Αυγούστου του ίδιου έτους σε 9 κεφάλαια, στο περιοδικό Big Comic Spirits. Ήταν η πρώτη αξιόλογη προσπάθεια του Masasumi στο horror genre, μιας και τα Kansen Rettou και X-Gene δεν άξιζαν ιδιαίτερα. Δεν έχει μεταφραστεί επίσημα στα Αγγλικά αλλά τα scanlations δίνουν και παίρνουν. Υπόθεση: Η ιστορία ξεκινάει με έναν πολύ κλισέ τρόπο του κλασικού τρόμου. Ένα ζευγάρι, οι Seiichi και Miki Kirishima έχασαν τον μοναχογιό τους. Για να ξεπεράσουν την θλίψη τους ταξιδεύουν σε ένα νησάκι στις νότιες θάλασσες για μακροχρόνιες διακοπές μακριά από όλους και όλα.Ο Seiichi βέβαια έχει άλλους σκοπούς για αυτό το ταξίδι. Συντετριμμένος από την απώλεια του γιου του και την επαγγελματική του αποτυχία ως συγγραφέας ψάχνει τον ένοχο για την κατάσταση του και είναι έτοιμος να εκτελέσει κάθε τιμωρία που θεωρεί πρέπουσα. Είναι αποφασισμένος να δολοφονήσει την γυναίκα του. All hell breaks lose στο νησί, όπου ένα ανθρωποκυνηγητό καταλήγει σε όμορφα πλαισιωμένο υπερφυσικό τρόμο. Είδος: Action, Seinen, Psychological, Horror Χαρακτήρες: Οι πρωταγωνιστές είναι δύο στην ιστορία. Ο κύριος είναι ο Seiichi ο οποίος έχει χάσει τον εαυτό του. Αισθάνεται ότι φταίει για όλα εκείνος, για το οικογενειακό χρέος, για το θάνατο του παιδιού, για το βιβλίο του που δεν εκδόθηκε. Η Miki πάλι δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό εκτός της θλιμμένης της καλοσύνης. Ούτως ή άλλως, ο ρόλος της είναι καθαρά συμπληρωματικός αφού όλο το manga παίζει με την ψυχολογία μεταξύ του Seiichi και του αναγνώστη. Ενδεικτικά δύο σελίδες για να δείτε το σχέδιο: Διαβάστε το δωρεάν εδώ Άλλο ένα μικρό ευχάριστο (όπως το πάρει κανείς ) manga. Το σενάριο είναι τυπικό b-movie horror αλλά κάπως τα καταφέρνει ο Kakizaki και σε κάνει να προσπεράσεις αναίμακτα αυτό το χαρακτηριστικό. Ίσως είναι το όμορφο και αρρωστημένο σχέδιο, γεμάτο γωνίες και κομμένα πλάνα. Ότι πρέπει για να εξάψουν την φαντασία. Ομοίως με το υπερφυσικό σκιτσάρισμα, που αν και κατά την γνώμη μου επιδέχεται βελτίωσης, είναι σε πολύ καλό δρόμο. Αυτό όμως που κράτησα από αυτό το κόμικ, είναι η αριστουργηματική του σκηνοθεσία. Ο τρόπος που είναι τοποθετημένα τα πάνελ και τα κορμιά των ατόμων μέσα σε αυτά είναι φοβερός. Θυμίζει έντονα noir στήσιμο οπότε +1 ακόμα. Μην ξεχνάμε ότι είναι ένα καθαρά ψυχολογικό manga, οπότε πρώτος του στόχος είναι να σε εκθέσει στην ψυχολογία και το βίωμα του Seiichi. Στο σερβίρει με τέτοιο τρόπο, που πλέον σε έχει ετοιμάσει και αρχίζει να παίζει με το μυαλό σου. Είναι σκοτεινό και γεμάτο βία αλλά και με το απαραίτητο βάθος εκεί που χρειάζεται. Ο πρωταγωνιστής μου θυμίζει λίγο τον Guts του Berserk. Ένα δυνατό κόμικ που θα γεμίσει το διωράκι σας, το σενάριο με το σχέδιο θα φτιάξουν ατμόσφαιρα και στο τέλος θα σας αφήσει να θέλετε παραπάνω. Να προτείνω από άλλες δουλειές του ίδιου το πιο γνωστό Rainbow: Nisha Rokubou no Shichinin. Καλή ανάγνωση! [mal type=manga id=28361]
  14. Το παρακάτω κόμικ περιέχει σκηνές ακατάλληλες για άτομα κάτω των 18 ετών. Ένα One-shot κόμικ 16 σελίδων του Tsuge Yoshiharu, που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 1979 πιθανώς σε κάποια εφημερίδα της εποχής. Δεν έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά. Είδος: Seinen, Drama,Slice of Life,Mature Υπόθεση: Ένας τύπος πρώην παλαιστής παρενοχλεί γυναίκες στον δρόμο με σκοπό να κοιμηθεί μαζί τους και αν τα αγόρια τους κάνουν μανούρα, τους κάνει τη φονική λαβή τζούντο με τίτλο "Η τεχνική του αποξηραμένου καλαμαριού". Ενδεικτικά δύο σελίδες (από τις όλες και όλες 16) για να δείτε το σχέδιο: Το manga μπορείτε να το διαβάσετε δωρεάν εδώ Να πω την αλήθεια, δεν ήξερα αν το συγκεκριμένο έπρεπε να μπει στην κατηγορία ero/hentai αλλά μόλις το διάβασα απλά γέλασα οπότε το ανάρτησα στα manga. Θέλεις να κάνεις ένα διάλειμμα για τσιγάρο ή καφέ και χρειάζεσαι μια χαζομαρούλα χωρίς νόημα; Διάβασε αυτό. Είναι στα όρια του κωμικού - παράξενου, οπότε δεν θα μπω στην διαδικασία να το σχολιάσω περαιτέρω και θα σας αφήσω να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Αν έπρεπε οπωσδήποτε να του δώσω κάποιο βαθύτερο νόημα, θα έλεγα ότι θίγει την ματαιότητα της ζωής και ότι οι κακοί κάποιες φορές κερδίζουν και οι καλοί απλά ντροπιάζονται. Έχει ερωτικές σκηνές (σεξουαλικές στάσεις και στήθη γυναικών) με τα σημεία των γεννητικών οργάνων να είναι κενά κατά την συνήθη τακτική των Ιαπώνων να τα καλύπτουν δια νόμου. Καλή ανάγνωση! [mal type=manga id=13354]
  15. Ο Wes Craven φέρνει στην μικρή οθόνη το horror κόμικ «The Disciples» του Steve Niles Η εταιρία παραγωγής Universal Cable Productions που μας χάρισε τις τηλεοπτικές σειρές «Being Human» και «Defiance» αγκαλιάζει την πρωτοβουλία του «βαρόνου» της θριλερ-ικής εμπειρίας, του Wes Craven να σκηνοθετήσει την μεταφορά του τρομακτικού κόμιξ «The Disciples» στην μικρή οθόνη. Στην ομάδα των δημιουργών εντάσσεται κοντά στον Wes Craven (Scream, A Nightmare on Elm Street: ταινίες), ο Steve Niles (30 Days of Night), ενώ θα εργάζονται μαζί τους ακολούθως οι: Sara Bottfeld και με τον Niles οι Matt Pizzolo, Brett Gurewitz συνδημιουργοί της εταιρία κόμικς Black Mask Studios. Τα δικαιώματα για να μεταφερθεί η ιστορία προσπαθεί να εξασφαλίσει η εταιρία Universal Cable Productions, που είναι προγραμματισμένο να γίνει μέσα στον Μάιο από την Black Mask Studios. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Wes Craven έχει εργαστεί σποραδικά σε τηλεοπτικές παραγωγές. Συγκεκριμένα ήταν συνδημιουργός στην μεταφορά ένος κόμιξ στα ‘90ς με τίτλο «Nightmare Cafe», ενώ έχει συμμετάσχει στην παραγωγή της μεταφοράς του θριλικού «Scream» στις οθόνες του MTV. πηγή + Το εξώφυλλο από το πρώτο τεύχος του κομικ: που πήρα από άρθρο στα ξενικά..
  16. ECHOES (2010-2011) Δημοσίευση από: Top Cow Σενάριο: Joshua Hale Fialkov Σχέδιο: Rahson Ekedal Letterer: Troy Peteri Colors: Ασπρόμαυρο κόμικ είναι (Rob Schager, Jessica Kholinne, Eko Puteh των εξωφύλλων αν ενδιαφέρεται κανείς...) Το Echoes είναι ένα ασπρόμαυρο horror comic (δεν είναι splatter) των 5 issues. Έχω διαβάσει την hard copy έκδοση του που τα περιλαμβάνει όλα μαζί καθώς και μερικά ενδιαφέροντα extras. Πρωταγωνιστής της ιστορίας ο Brian Cohn, ένας σχιζοφρενής που τα τελευταία λόγια του πατέρα του στον ίδιο λίγο πριν ξεψυχίσει ήταν η παραδοχή ότι ήταν serial killer κοριτσιών καθώς και αποδείξεις για τα εγκλήματά του όπως και μία διεύθυνση για να πάει να ψάξει. Ο Brian μετά από αυτή την παραδοχή και φοβούμενος για την παρόμοια ψυχολογική ασθένεια που έχει με τον πατέρα του και τις αρκετές ομοιότητες στον χαρακτήρα τους τρέχει στην διεύθυνση εκείνη για να δει αν όσα του έλεγε ήταν αλήθεια. Εκεί ανακαλύπτει μεγάλο αριθμό από κόκκαλα και ένα κιβώτιο με δεκάδες μικρές κούκλες φτιαγμένες από σάρκα. Δεν πρόκειται να είμαι ιδιαίτερα αντικειμενικός γι' αυτό το κόμικ γιατί μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ. Εξαιρετική ατμόσφαιρα, αρκετά καταθλιπτική (ο Ekedal κάνει πολύ καλή δουλειά σε αυτόν τον τομέα με τα ασπρόμαυρα σχέδιά του) και πλοκή που σε παρασέρνει να το διαβάσεις χωρίς διαλείμματα. Σε αυτό βοηθάει δυστυχώς και ότι είναι πολύ μικρό (περίπου 110 σελίδες), χωρίς πολλά λόγια σε αρκετά καρέ που σε κάνει να ζεις τις εικόνες αντί να διαβάζεις. Είναι πολύ κινηματογραφικό το στήσιμο των σελίδων και καταφέρνει να σε κρατάει μέχρι και την τελευταία του στιγμή σε αγωνία και αμφιβολία για το τι πραγματικά συμβαίνει. Υπάρχουν και ανατροπές κατά τη διάρκειά του. Διαβάζοντάς το ένιωθα την αγωνία του Brian και έμπαινα στο μυαλό του (χμμμ αυτό δεν ακούγεται πολύ καλό γιατρέ ). Ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι ο αδερφός του σχεδιαστή έπασχε απο σχιζοφρένεια και τελικά πέθανε σε πολύ νεαρή ηλικία και σε εκείνον όπως και σε άλλους με παρόμοια προβλήματα αφιερώνει το βιβλίο αυτό... Πάντως είναι πολύ μικρό, ευκολοδιάβαστο και με αρκετά εύκολα αγγλικά και μπορεί να το διαβάσει σχεδόν ο οποιοσδήποτε. Αν και όπως το διάβαζα θεωρούσα ότι σε ηλεκτρονική μορφή θα χάνει πολύ σε σχέση με την έντυπη του λόγω του εξαιρετικού στησίματος της σειράς των καρέ. Σίγουρα ένας λόγος που μου άρεσε τόσο πολύ είναι και η απουσία πολύ καλών horror μη splatter ταινιών τα τελευταία χρόνια. Αρνητικά του κόμικ όπως είναι ότι είναι αρκετά μικρό, θα μπορούσε να αναπτυχθεί περισσότερο και το story όπως και ο κεντρικός χαρακτήρας και να έχει περισσότερα issues όσπου να φθάσει στο τέλος. Από την άλλη όμως το ότι είναι μικρό το έκανε να είναι και με αρκετή δράση καθόλη την διάρκεια του, ευκολοδιάβαστο για όλους και να μην κουράζει με πολλές λεπτομέρειες. Όπως το πάρει ο κάθε ένας. Αξίζει πάντως να διαβαστεί!!! Στο τέλος της ιστορίας στην HC έκδοση περιέχονται extras με τα κείμενα και τα αμελάνωτα σχέδια κάθε σελίδας του πρώτου issue με συνοδευτικά επεξηγηματικά σχόλια που για μένα τουλάχιστον ήταν ενδιαφέροντα. Παρόλο που δεν συνηθίζω να αγοράζω κόμικς που έχω ήδη διαβάσει με αυτό μάλλον θα κάνω μία εξαίρεση (βοηθάει φυσικά και ότι είναι μόνο ένα βιβλίο και όχι πολλά). Οι πρώτες 9 σελίδες του πρώτου issue μπορούν να διαβαστούν και με click εδώ
  17. Is Evil Just Something You Are Or Something You Do ? Ο Filmore Press ηταν καποτε ο διαβοητος serial killer Madder Red ο οποιος τρομοκρατουσε για τρια χρονια την πολη του Bedlam. Αδιστακτος δεν δισταζε να σκοτωσει ακομα και μικρα παιδια ενω ειχε και ο ιδιος χασει το μετρημα των φονων του. Πλεον, επειτα απο 10 χρονια ψυχιατρικης και ιατρικης παρακολουθησης σε απομονωση ειναι ετοιμος να ενταχθει ξανα στην κοινωνια , θεραπευμενος απο την σχιζοφρενεια και την μανια. Τωρα ομως στην πολη ξεκιναει μια νεα σειρα κατα συρροην φονων και ο Filmore ειναι ο ιδανικος ανθρωπος για να βοηθησει στην επιλυση της υποθεσης καθως μπορει ευκολα να συναγει το πως σκεφτονται αυτου του ειδους οι δολοφονοι. Εκτος απο την κυρια πλοκη ομως, δημιουργουνται και αλλα ερωτηματα των οποιων η απαντηση θα απασχολησει λογικα τα επομενα τευχη. Προκειται για ενα πολυ καλο θριλερ. Στην ιστορια υπαρχουν σαφως παραλληλισμοι με τον κοσμο του Batman χωρις ομως να επεικεντωνεται αποκλειστικα σε αυτο. Μαλιστα στην πολη υπαρχει και ο αμφιλεγομενος υπερηρωας με το ονομα The First. Στο κομματι του τρομου τα παει εξαιρετικα , ζοφερα σκηνικα και αρρωστα εγκληματα. Το σχεδιο, βρωμικο χωρις πολλες λεπτομερειες και ιδιαιτερα ο χρωματισμος με τα μουντα χρωματα και εντονο κοκκινο απογειωνουν την ιστορια. Οι διαλογοι ειναι καλοι και οι χαρακτηρες, ολοι σε γκρι αποχρωσεις, εχουν αρκετο ενδιαφερον και παντα υπαρχει και η αγωνια για το αν θα ξαναγυρισει στις παλιες του συνηθειες ο πρωταγωνιστης. Γενικως ο χαρακτηρας του πρωταγωνιστη ειναι πολυ καλα γραμμενος. Εκει που πασχει λιγο ειναι στο αστυνομικο κομματι καθως μου φανηκε οτι η υποθεση εκλεισε καπως βιαστικα. Συνολικα θα το προτεινα σιγουρα. Μεχρι στιγμης εχουν κυκλοφορησει 11 τευχη, και εχει κυκλοφορησει το πρωτο trade της σειρας με τα εξι πρωτα. Τον Φεβρουαριο αναμενεται η κυκλοφορια του δευτερου. Ενα ακομα θετικο ειναι η πολυ φθηνη τιμη του τομου , καθως εχει cover price μολις 10 δολαρια. Γενικοτερα η Image τα παει πολυ καλυτερα στην κοστολογηση αντιθετως με Marvel , DC. Eνα ακομα ενδιαφερον στοιχειο σχετικα με το κομικ ειναι οτι η λεξη Bedlam , χρησιμοποιουταν για το Βethlem Royal Hospital που ηταν ενα νοσοκομειο στο Λονδινο , το πρωτο που ειδικευοταν στην θεραπεια των ψυχικα διαταραγμενων. Για παραπανω Nick Spencer τσεκαρετε το Morning Glories
  18. Ολοι γνωριζουμε τον Αρτσι και την παρεα του λιγο-πολυ. Ειτε απο καποιο καρτουν ειτε μεσα απο τα κομικς. Γλυκαναλατες ιστοριες που ενιοτε εχουν την πλακα τους, με την Μπετυ και την Βερονικα να διεκδικουν τον γκαφατζη Αrchie και ενα σετ αλλων χαρακτηρων να συμπληρωνουν το καστ των, πολλες φορες αστειων, περιπετειων τους. Ποιος λοιπον θα περιμενε οτι αυτο το συμπαν θα εδενε τοσο καλα με το ειδος του τρομου ? Οταν ο Hot Dog, σκυλος του Jughead, του καλυτερου φιλου του Αrchie, σκοτωνεται σε ατυχημα, η Σαμπρινα προσφερεται να βοηθησει να αναστηθει διαβαζωντας ενα ξορκι απο το περιφημο Necronomicon. Πουν να ηξερε ομως οτι το αποτελεσμα θα ηταν να γεμισει σε συντομο χρονικο διαστημα το Riverdale απο αιμοδιψη ζομπια ? Οι επιζωντες, με αρχηγο τον Archie θα πρεπει να προσπαθησουν να επιβιωσουν απο τις επιθεσεις των ζομπυ και ταυτοχρονα να μαθουν να αντεχουν ο ενας τον αλλο. Με εντυπωσιακο σχεδιο και χρωματισμο, κυριως στις αποχρωσεις του μαυρου και του πορτοκαλι, η σειρα αυτη κερδιζει τις εντυπωσεις σε καθε επιπεδο. Καταφερνει να ισορροπει πολυ καλα αναμεσα στο χιουμορ, το δραμα και τον τρομο. Οι χαρακτηρες εδω παρουσιαζονται λιγοτερο υπερβολικοι απο τις αντιστοιχες "κανονικες" βερσιον τους, χωρις ομως να χανουν τα χαρακτηριστικα που τους εκαναν γνωστους και αγαπητους. Οσον αφορα το horror κομματι, αυτο ακροβατει αναμεσα στα προτυπα των ιστοριων τυπου Creepy και Eerie και στο πιο μοντερνο Walking Dead. Καθε τευχος της σειρας χαρακτηριζεται απο γρηγορο ρυθμο, σασπενς αλλα και συχνα πυκνα χιουμορ, ενω μετα το τελος καθε τευχους περιεχεται μια αναδημοσιευση μιας μικρης ιστοριας τρομου. Η σειρα εχει προταθει για τα Harvey Awards του 2014. Μεχρι στιγμης εχουν κυκλοφορησει 6 τευχη και αναμενεται το 7ο ενω παραλληλα εχει ξεκινησει και η κυκλοφορια μιας spin off σειρας εστιασμενη στην Sabrina με τον τιτλο The Chlilling Adventures of Sabrina. Ψαξτε τα. Αξιζουν kwtsoκλιμακα 9/10 Σχετικα θεματα στο φορουμ : ΑΡΤΣΙ / ARCHIE Archie News Archie Comics: Ο Τραγικός Θάνατος Του Archie Andrews EERIE ARCHIVES CREEPY ARCHIVES
  19. FORBIDDEN WORLDS ARCHIVES Από την ίδια εκδοτική που εξέδιδε το Adventures into the Unknown, την American Comics Group, κυκλοφόρησε από τον Ιούλιο του 1951 ως τον Αύγουστο του 1967 το "Forbidden Worlds". Ήταν ένα κόμικ τρόμου και φαντασίας 52 σελίδων που είχε συνήθως μηνιαία κυκλοφορία, αν και κάποιες φορές εκδιδόταν κάθε δύο μήνες. Κάτω από τον τίτλο του περιοδικού υπήρχε και ο υπότιτλος "Exploring the Supernatural". Το 1954 στο τεύχος # 35 ο τίτλος του κόμικ - αλλά και το περιεχόμενο των ιστοριών - άλλαξε σε "Young Heroes" εξαιτίας της πίεσης που δέχτηκε η εκδοτική από την Comics Code Authority. Συνολικά βγήκαν 3 τεύχη με αυτόν τον τίτλο (έως το τεύχος # 37) και στη συνέχεια όχι μόνο επανήλθε ο αρχικός τίτλος του κόμικ αλλά ξαναγύρισε η αρίθμηση στο νούμερο # 35. Μόνη διαφορά ότι ο υπότιτλος άλλαξε σε "Stories of Strange Adventure". Συνολικά κυκλοφόρησαν 145 τεύχη. Μερικά εξώφυλλα τευχών από το διαδίκτυο Κάθε τεύχος περιείχε συνήθως 5 αυτοτελείς ιστορίες τρόμου και φαντασίας, ένα ή δύο κόμικ που περιέγραφαν "αληθινά" φαντάσματα που βασίζονταν σε γνωστούς μύθους και ένα ή δύο μονοσέλιδα αφηγήματα τρόμου. Με λίγα λόγια το περιεχόμενο ήταν βασισμένο στη δομή του Adventures into the Unknown. Ανάμεσα στους δημιουργούς που ξεχωρίζουν ήταν οι: Richard E. Hughes, Frank Frazetta, Joe Orlando, Wally Wood, King Ward, Al Williamson, Ken Bald και δεκάδες άλλοι. Οι Τόμοι 2 και 3 της σειράς Τον Νοέμβριο του 2012 η Dark Horse ξεκίνησε την επανέκδοση της σειράς σε όμορφους σκληρόδετους έγχρωμους τόμους των 4 τευχών. Κάθε τόμος έχει 224 σελίδες. Ως τώρα έχουν κυκλοφορήσει 2 τόμοι με τον δεύτερο να έχει ημερομηνία έκδοσης τον Ιούνιο του 2013, ενώ ετοιμάζεται και ο 3ος για τον Ιανουάριο του 2014. Τους δύο πρώτους τόμους προλογίζει ο Dan Nadel και τον τρίτο ο Timothy Truman. Πηγές: Wikipedia Forbidden Worlds Vol. 1
  20. To Uzumaki (H σπείρα) είναι ένα seinen manga τρόμου από τον Junji Ito (δημιουργό επίσης των Tomie και Gyo). Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία την περίοδο 1998-1999 σε 3 τόμους. Στα αγγλικά κυκλοφόρησε το 2002 και επανακυκλοφόρησε με νέα εξώφυλλα το 2007. Την περίοδο που δημοσιευόταν το κόμικ στην Ιαπωνία, γυρίστηκε και μια ταινία τρόμου με κανονικούς ηθοποιούς, βασισμένη στα γεγονότα που περιγράφονται στη σειρά. Η ιστορία αφορά την μικρή πόλη Kurozu-cho, στην οποία αρχίζουν να συμβαίνουν περίεργα και μερικές φορές αποκρουστικά υπερφυσικά γεγονότα που σχετίζονται με το σπειροειδές σχήμα. Γεγονός το γεγονός η πόλη μετέρχεται τρομακτικές αλλαγές, αποκόπτεται από τον υπόλοιπο κόσμο, οι κάτοικοι τρελαίνονται, μεταμορφώνονται, εξαφανίζονται, σκοτώνονται με μυστηριώδη τρόπο. Η ιστορία εξιστορείται από την πλευρά μιας νεαρής μαθήτριας, της Kirie Goshima που μαζί με το αγόρι της, Shuichi Saito, προσπαθούν να βρουν τρόπο να αποδράσουν από την πόλη. Μια ιστορία απόκοσμη κι αλλόκοτη που κάνει τον αναγνώστη να αναρωτηθεί "Τι πίνει ο Ito και δε μας δίνει;". Με μια φαντασία που θα ζήλευε και ο Stephen King, ο Ito χτίζει ένα περιβάλλον που όλα μπορούν να συμβούν. Σκάβοντας μέσα στο μυαλό του ανθρώπου, ανασύρει τους φόβους που έχει θαμμένους σε μια σκοτεινή γωνιά και μας τους παρουσιάζει όλους μαζί, δεμένους ιδανικά με μια ανάλογη ατμόσφαιρα. Με ευρηματικό πολλές φορές τρόπο φόβοι όπως τα βαμπίρ, οι κούκλες, οι μπαμπούλες, οι τερατογενέσεις, οι φυσικές καταστροφές περνάνε μπροστά στα μάτια του αναγνώστη, ο οποίος νιώθει να ζαλίζεται και να υπνωτίζεται από τον ρυθμό και την εξέλιξη της πλοκής, όπως ζαλίζει και υπνωτίζει η σπείρα τους ήρωες. Μια πλοκή που καταφέρνει να μεταδώσει την αγωνία, τον φόβο, την απόγνωση και το αδιέξοδο που οι ήρωες βιώνουν. Όπως και στο Gyo, o δημιουργός εξαπλώνει το χάος κλιμακωτά ενώ φαίνεται πως έχει μια προτίμηση στο να δημιουργεί μάζες συστρεφόμενων ανθρώπινων σωμάτων που κινούνται σαν ένας οργανισμός (όπως πάλι συμβαίνει στο Gyo). Κύριος πρωταγωνιστής φυσικά η σπείρα που βρίσκεται παντού, αιχμαλωτίζει, παγιδεύει και τελικά σκοτώνει τους ήρωες, με ασυνήθιστους κυρίως τρόπους. Πηγή: Wikipedia, Εικόνες Google [mal type=manga id=436]
  21. Το Neonomicon αποτελει την συνεχεια του The Courtyard και αποτελει φορο τιμης απο τον Alan Moore στο εργο του Lovecraft. Σε αυτο εχουμε τους δυο ομοσπονδιακους πρακτορες Lamper και Brears οι οποιοι καλουνται να εξιχνιασουν παραξενους φονους , που μοιαζουν πολυ με αυτους που ερευνουσε ο Aldo Sax ,νυν τροφιμος ψυχιατρειου, πρωταγωνιστης στο Courtyard ,ομοσπονδιακος πριν χασει τα λογικα του. Κοινο σημειο των φονων ειναι η ομοιτητα τους με εργα του Λαβκραφτ. H ερευνα τους θα τους οδηγησει στο Salem , οπου θα προσπαθησουν να μπουν κρυφα σε μια ομαδα οπαδων του Λαβκραφτ, πιστευοντας οτι θα βρουν στοιχεια που θα τους οδηγησουν στην εξιχνιαση των εγκληματων. Στο σχεδιο εχουμε και εδω τον Jacen Burrows , που κανει πολυ καλη δουλεια στο σχεδιο σχεδιαζοντας εντυπωσιακα τοσο ανθρωπους οσο και τερατα. Ο πετυχημενος χρωματισμος με ζωηρα χρωματα οφειλεται στον Juanmar. Μεσα στο κομικ υπαρχουν παρα πολλες αναφορες στη λαβκραφτικη λογοτεχνια οπως ειναι αναμενομενο. Προσωπικα δεν με ενθουσιασε καθολου το συγκεκριμενο κομικ, το βρηκα πολυ κατωτερο του Courtyard. Ενω εκει η υποθεση κυλουσε πιο ομαλα και οι αναφορες ηταν πιο περιορισμενες, εδω ειναι ολες εξοφθαλμες και ολα με τον εναν η με τον αλλο τροπο συνδεονται με τον Lovecraft. Επισης ο Moore απογοητευει εδω καθως σαν σεναριο δεν προσφερει τιποτα ιδιαιτερο. Πολυ προβλεψιμο και ρηχο και οι χαρακτηρες δεν εχουν κανενα ενδιαφερον. Οποτε πως θα "σωθει" ? Αφθονο γυμνο και παμπολες disturbing scenes ειναι η απαντηση. Φθηνο το κολπο Η αληθεια ειναι οτι ουτε πολυ φαν του λαβκραφτ ειμαι , μαλλον τον βαριεμαι θα ελεγα , αλλα αυτο που καταλαβα ειναι οτι η ατμοσφαιρα που προσπαθουσε να χτισει δεν ειχε και πολυ σχεση με το gore που προσφερει αυτο το κομικ. Οπως καταλαβατε μαλλον, δεν μου αρεσε και πολυ το συγκεκριμενο κομικ. Δεν μπορω να πω οτι το προτεινω. Παρολα αυτα αν θελετε να το προμηθευτειτε , το trade που κυκλοφορει απο την Avatar και εχει 176 σελιδες , περιεχει και το The Courtyard. Aν δεν εχετε διαβασει κανενα αλλο κομικ του Moore θα σας προτεινα να μην ξεκινησετε απο αυτο αλλα με καποιο αλλο οπως Watchmen , V , From Hell Aλλα εργα του Alan Moore : Πληρης εργογραφια στα ελληνικα Watchmen V for Vendetta Saga Of The Swamp Thing The Courtyard ( μαζι με τον Jacen Burrows ) From Hell Top 10 Αφιερωμα στον Alan Moore Αλλα του Jacen Burrows : YUGGOTH CULTURES AND OTHER GROWTHS Crossed
  22. Αν αναζητάτε μια περιπέτεια που συνδυάζει ζόμπι και πικάντικα κορίτσια σε σχολικές στολές που δεν αφήνουν πολλά στη φαντασία, τότε ίσως το High School Of The Dead ή Η.Ο.Τ.D ή ΗΟΤD ή Λύκειο των Νεκρών στα ελληνικά, να σας καλύψει. Το shonen manga των Daisuke Sato (σενάριο) και Shoji Sato (εικονογράφηση) κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 2006 και μέχρι στιγμής έχουν δημοσιευτεί 29 κεφάλαια (τα οποία παρουσιάζονται ως Πράξεις όπου οι τίτλοι τους κάνουν λογοπαίγνια με τη λέξη Dead, παραφράζοντας πολλές φορές και γνωστούς τίτλους ταινιών ή συγκροτημάτων) και μέχρι τον Απρίλιο του 2011 έχουν κυκλοφορήσει 7 τόμοι. Το manga έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες όπως αγγλικά, πορτογαλικά, ισπανικά, γερμανικά αλλά και γαλλικά, έχει κυκλοφορήσει σε έγχρωμη έκδοση ενώ από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2010 προβλήθηκε στην Ιαπωνία μια σειρά κινουμένων σχεδίων 12 επεισοδίων βασισμένη στα πρώτα κεφάλαια του κόμικ, παραγωγής της Madhouse (παραγωγού του Death Note). H ιστορία βασίζεται στην κλασική πλέον ιδέα όπου μια πανδημία ξεσπάει σε ολόκληρο τον πλανήτη και οι νεκροί ανασταίνονται κυνηγώντας να φάνε τους ζωντανούς. Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα λυκειόπαιδων: τον Τακάσι Κόμουρο, την Ρέι Μιγιαμότο, την Σέκο Μπουσουτζίμα, την Σάγια Τακάγκι και τον Κότα Χιράνο, τη σχολική νοσοκόμα Σιζούκα Μαρικάβα και ένα μικρό κορίτσι που σώζουν στην προσπάθειά τους να διαφύγουν από το χάος που επικρατεί. Η παρέα δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τα αδηφάγα ζόμπι που κατακλύζουν τους δρόμους αλλά και μια κοινωνία στο χείλος της κατάρρευσης όπου ο πανικός και ο τρόμος μπορεί να αποδειχτούν θανάσιμοι κίνδυνοι. Η σειρά έχει λάβει ανάμεικτες κριτικές ενώ τα θέματα που διαπραγματεύεται φαίνεται να είναι λίγο πολύ γνωστά κι αναμενόμενα, ειδικά για το περιβάλλον που αναπτύσσεται η πλοκή. Παρόλ'αυτά οι χαρακτήρες γίνονται συμπαθείς ενώ όσο προχωράει η ιστορία, ο αναγνώστης ανακαλύπτει ότι ο καθένας τους κουβαλάει κι από ένα "σταυρό". Πηγή: Wikipedia, Εικόνες Google [mal type=manga id=669]
  23. Ο οργανισμός Hellsing είναι άλλος ένας οργανισμός με αντικείμενο την ασφάλεια και την προστασία της Μεγάλης Βρετανίας και της Βασίλισσας, με μια διαφορά: απασχολεί ένα πανίσχυρο βαμπίρ, τον Άλουκαρντ, και δραστηριοποιείται κάθε φορά που άλλα βαμπίρ ή υπερφυσικά/ νεκροζωντανά πλάσματα απειλούν τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Όταν σε κάποια φάση ο αριθμός των συμβάντων όπου εμπλέκονται νεκροζωντανοί ανεβαίνει, ο οργανισμός ανακαλύπτει ότι υπάρχει ένα σκοτεινό γκρουπ το οποίο έχει ως σκοπό του την αναβίωση ενός πολύ άσχημου παρελθόντος... Και σαν να μην φτάνει αυτό, ο Hellsing έχει ήδη σοβαρά προβλήματα και με ένα άλλο οργανισμό ασφαλείας, τον Iscariot (Τομέας Βατικανού XIII) ο οποίος αποτελείται από σκληροπυρηνικούς καθολικούς πράκτορες με υπεράνθρωπες ικανότητες, οι οποίοι θεωρούν τον προτεσταντικό Hellsing μια αιρετική οργάνωση που πρέπει να καταστραφεί. Το που μπορεί να οδηγήσει αυτό το καταστροφικό τρίγωνο, μπορούμε να το μάθουμε μόνο ακολουθώντας τον Άλουκαρντ και την μικρή Σέρας Βικτόρια, μια πρώην αστυνομικό η οποία γίνεται βρυκόλακας από τα δόντια του προαναφερόμενου, στις σελίδες αυτού του πολύ επιτυχημένου μάνγκα που παρουσιάζει στα αγγλικά η Dark Horse Manga... ΣΚΙΤΣΟ/ΤΕΧΝΗ Το σκίτσο, όπως και το σενάριο, ανήκουν στον κύριο Κούτα Χιράνο, και δεν απογοητεύει σε καμία περίπτωση. Λάτρης των υπερβολικών αναλογιών (2 μέτρα χέρια, 3 μέτρα πόδια σε μερικά καρέ ) ο Χιράνο δίνει ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια στο σκίτσο του, με αποτέλεσμα πολύ ομορφες απεικονίσεις ενδυμασιών και ιδιαίτερα έντονες απεικονίσεις μαχών. Και κακά τα ψέμματα, ο Άλουκαρντ είναι ψαρωτικός χαρακτήρας, με την μακριά μπέρτα του, τα χαραγμένα περίστροφα του και τις μεταμορφώσεις που ανά καιρούς κάνει. Δεν είναι να απορεί κανείς πως πέτυχε το μάνγκα αυτό... Πρέπει να προσθέσω πάντως ότι η... "σκηνοθεσία" των σκηνών του Χιράνο είναι ελαφρώς αναμενόμενη. Καμπόσες φορές κατά τη διάρκεια του μάνγκα, ένιωσα ότι διάβαζα καταστάσεις που τις έχω ξαναδεί κάπου... καμπόσες φορές. Δε λέω ότι ο τύπος αντιγράφει σκηνές; απλά τις παρουσιάζει με τρόπο που δεν προκαλεί πια εντύπωση. ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΜΟΥ/ "ΠΑΚΕΤΟ" Στάνταρ Dark Horse φόρματ, στάνταρ (μικρό) μέγεθος, μάλλον ψιλοφτηνή ποιότητα χαρτιού, και μια-δυό σελίδες με κωμικά σκιτσάκια-προχειρότητα του Χιράνο. Α, και κάποιες διαφημισούλες άλλων τίτλων στο τέλος. Παλιά δεν με πείραζε, αλλά η Del Rey έδειξε ότι μπορείς να βάλεις κι άλλα πράγματα σε ένα τομάκι... και ότι μπορείς να το κάνεις μεγαλύτερο επίσης! ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΔΟΣΗΣ Μέχρι στιγμής, η Dark Horse έχει κυκλοφορήσει 9 τομάκια. Η σειρά φαίνεται να ολοκληρώνεται σε 10, αλλά μέχρι στιγμής το website της Dark Horse δεν αναφέρει τίποτα για 10ο. Όσοι πιστοί αναμείνατε... [mal type=manga id=267]
  24. Το 1989 κυκλοφορισέ απο την Epic η σειρα Hellraiser. Βγηκαν 20 τευχη με μικρες αυτοτελείς ιστοριες γυρω απο τη μυθολογια του hellraiser. Παρελασαν γνωστα ονοματα (gaiman, bolton etc), μιας και καθε τευχος εχει 3-4 ιστοριες με διαφορετικους συντελεστες. Η ιστοριες ειναι αρκετα καλες,αλλα αυτο που πραγματικα ειναι εκπληκτικο ειναι το σχεδιο. Δεν ειναι ολες οι ιστοριες εξισου ομορφα δουλεμενες,ουτε ολοι οι σχεδιαστες το ιδιο καλοι, μα πιστευω πως μεσα στη σειρα εχουν εμφανιστει καποια απο τα καλυτερα σχεδια που εχω δει σε κομικ. Να ενα παράδειγμα ζωγραφισμενο απο τον Bolton. Λεω ζωγραφισμενο γιατι ολο το story εχει γινει με πινελο!! Και μερικα covers Αφιερωμα στον Neil Gaiman στο GC ΕΔΩ Η ελληνική έκδοση του Eternals του Neil Gaiman εδώ. Παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του Sandman εδώ. Παρουσιαση της αμερικανικης εκδοσης του Sandman, εδω
  25. Σειρά 24 τευχών από την Image Comics από τους αδερφούς Jonathan και Joshua Luna. Η ιστορία έχει ως εξής: Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη (ούτε 100 κατοίκων) των ΗΠΑ ένας έφηβος ,μετά από ένα μεθύσι ,επιτίθεται φραστικά σε όλες τις γυναίκες που υπάρχουν στο bar σε ένα μισογυνικό κρεσέντο,λέγοντας ξεκάθαρα ότι πιστεύει για την καθεμιά τους.Και τα λόγια του κάθε άλλο παρά κολακευτικά είναι. Φεύγοντας έξαλλος από το bar ,παραλίγο να χτυπήσει με το αυτοκίνητό του κάτι.Αυτό το κάτι ,είναι μια ολόγυμνη κοπέλα ,λουσμένη στο αίμα ,την οποία κυνηγάει ένας από τους κάτοικους της πόλης μαζί με τον διανοητικά καθυστερημένο γιό του.Η κοπέλα δεν αρθρώνει λέξη παρά μόνο μετά από αρκετή ώρα και ξεφωνίζει «Αυτή σκότωσε τη μαμά»....Έτσι τελειώνει το πρώτο από τα 24 τεύχη. Σίγουρα άκρως εδιαφέρον τρόπος για να κινήσεις την περιέργεια του αναγνωστικού κοινού. Είναι ένα κόμικ που δεν φαίνεται το κύριο θέμα του με μια πρώτη ματιά.Το ίσα ίσα ,μάλλον κάνει τον αναγνώστη να νομίζει ότι άλλο θα διαβάσει στην αρχή.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μυστηρίου/επιστημονικής φαντασίας το τελευταίο που περιμένει κανείς να διαβάσει είναι μια ιστορία διαπροσωπικών σχέσεων.Kαι όμως μια τέτοια ιστορία είναι.Είναι όπως τα καλά κόμικ με ζόμπι.Παρόλο που η πλοκή καταλαμβάνει μεγάλο μέρος ,αυτό που πράγματα ενδιαφέρει τον αναγνώστη είναι τι θα συμβεί στους ήρωες που συμπαθεί,όχι πως θα δει βίαιες εικόνες.Έτσι κι εδώ ,παρόλο που είχα αμφιβολίες ότι το κόμικ θα είναι η χαρά του εφήβου και θα έχει μπόλικα γυμνά σώματα και η πλοκή θα πάει περίπατο με εξέπληξε ευχάριστα.Σίγουρα υπάρχει γυμνό ,αλλά δεν διαβάζεις το κόμικ γι αυτό.Το διαβάζεις γιατί πραγματικά νοιάζεσαι για τους χαρακτήρες.ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε που παρόλο που υπήρχε ένας χαρακτήρας που ήθελα να πεθάνει ,όταν αυτό συνέβη δεν ένιωσα ικανοποίηση.Το κόμικ με είχε κάνει να τον εκτιμήσω κι αυτόν και τελικά να νιώσω διαφορετικά από ότι ήλπιζα. Σημάδι ότι πραγματικά είναι καλοδουλεμένο το σενάριο. Το σκίτσο τώρα ,είναι λίγο περίεργο.Μιας και είναι όλο δουλεμένο με υπολογιστή σίγουρα θα ξενίσει (και ξινίσει) αρκετούς.Με τον καιρό όμως θα διαπίστωσετε ότι ταιριάζει στην ιστορία και ίσως το αγαπήσετε κιόλας.Πάντως όταν λέω όλο είναι από υπολογιστή δεν εννοώ στυλ Ariel Olivetti. Απλά είναι αμελάνωτο ,σκέτο χρώμα πάνω στο μολύβι.Εγώ στην αρχή το βρήκα κάπως μακριά από το γούστο μου ,το συνήθισα όμως και μπορώ να πω ότι στο τέλος μου άρεσε κιόλας.Δείγμα καλό δεν μπόρεσα να βρω στο ίντερνετ ,παρουσιάζω πάντως ένα που βρήκα. Κλείνοντας ,θα το πρότεινα σε όλους όσους θέλουν να κάνουν ένα διάλειμμα από τους μαντραχαλάδες που δέρνονται μεταξύ τους και θέλουν να διαβάσουν μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας που έχει τα καλύτερα στοιχεία του είδους και βασίζεται πάνω από όλα στους χαρακτήρες της. Και τώρα ένα μικρός bonus μόνο για τα μέλη του greekcomics.Το κόμικ κυκλοφόρησε στην deluxe slipcase edition που περιέχει όλα τα τεύχη και είναι πλέον πανάκριβη.Φωτογραφίες αυτής δεν μπόρεσα να βρω πουθενά στο ίντερνετ ,όμως επειδή την έχω στην κατοχή μου αποφάσισα να την φωτογραφίσω εγώ για να μπορέσετε να την δείτε όλοι σας.Tην έχω φωτογραφίσει σε μαζί με την Absolute Edition του The Long Halloween για να έχετε μέτρο σύγκρισης. Ορίστε λοιπόν:
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.