Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'disney'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries
  • Περί ανέμων και υδάτων

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

  1. Στο Αλμανάκο 147, στην ιστορία Ήρωας Χωρίς Αιτία, στη σελίδα 72, ο Σούπερ Γκούφη συναντά έναν αγριογουρουνόμορφο κακοποιό ονόματι ΤΖΟΥΜΠΟ ΤΖΑΜΠΟ. Οι δυο τους συναντήθηκαν σε προηγούμενη ιστορία, η οποία είχε να κάνει με κάποιο παιχνίδι με τίτλο 'Εισβολή στη Γη', όπως λέει και ο Σούπερ Γκούφη στην παρακάτω εικόνα: Όμως, η μόνη πληροφορία που δίνεται από τον σχετικό αστερίσκο, είναι ότι το παιχνίδι 'Εισβολή στη Γη' «ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!». Έψαξα στο inducks τις προηγούμενες ιστορίες των δημιουργών, αλλά δεν κατάφερα να βρω κάτι σχετικό. Ποιος μπορεί να βοηθήσει??
  2. Στο Νέο Μίκυ Μάους 237, διαβάσαμε την ιστορία "Αυτοί που έσωσαν τα Χριστούγεννα". Στην πρότελευταια σελίδα της ιστορίας (σελίδα 69 του τεύχους), βλέπουμε πολλούς ήρωες, και από τη Λιμνούπολη και από το Μίκυ Σίτυ, να εμφανίζονται ξαφνικά και να κάνουν έκπληξη στον Μίκυ και στον Ντόναλντ. Ανάμεσα τους βρίσκεται και ένας χαρακτήρας που, αρχικά, μας φαίνεται άγνωστος, αλλά με μια δεύτερη ματιά μπορούμε να αντιληφθούμε ότι (το κεφάλι του τουλάχιστον) είναι ένας συνδυασμός του Σκρουτζ και του Μίκυ. Φαβορίτες/καπέλο/γυαλιά μαζί με αυτιά/μύτη ποντικιού: Μετά από αυτό το καρέ, ο άγνωστος χαρακτήρας εξαφανίζεται... Το inducks δεν αναφέρει κάτι σχετικό. Έχει κανείς πληροφορίες?? Κάποια ιδέα?? Σχόλια?? Υγ.: τα ρούχα του αγνώστου κάτι μου θυμίζουν πάλι -ο γιακάς συγκεκριμένα- αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι...
  3. Μετά την τεράστια επιτυχία του Ψυχρά κι Ανάποδα και των Υπερέξι, η Disney ετοιμάζεται να κλέψει και πάλι τις καρδιές μας με τη νέα της ξεκαρδιστική περιπέτεια με πρωταγωνιστή… ολόκληρο το ζωικό βασίλειο! Η Ζωούπολη μας ξεναγεί σε έναν απίστευτο κόσμο που φιλοξενεί απολαυστικούς χαρακτήρες και τα πιο εντυπωσιακά τοπία που έχουμε δει, συγκεντρωμένα σε μία ταινία κινουμένων σχεδίων. Η ταινία παρακολουθεί την περιπέτεια της Τζούντι, ενός λαγού που θέλει να γίνει αστυνομικός, αλλά και του διασκεδαστικού περίγυρου της, o οποίος δυσκολεύεται να πιστέψει ότι ο καθένας (και ειδικά η μικρόσωμη Τζούντι) μπορεί να γίνει αυτό που θέλει. Τη σκηνοθεσία έχουν αναλάβει οι Byron Howard (Μαλλιά Κουβάρια), Rich Moore (Ραλφ: Η Επόμενη Πίστα) και Jared Bush (Οι Υπερέξι), τρεις από τους πιο έμπειρους στο κινούμενο σχέδιο δημιουργούς. Ετοιμαστείτε να μάθετε πώς μιλάνε, ντύνονται, μετακινούνται και λύνουν τις υποθέσεις τους οι κάτοικοι μιας πολύβουης μεγαλούπολης που ανήκει αποκλειστικά στα ζώα! Υπόθεση: Η μοντέρνα μητρόπολη της Ζωούπολης δεν μοιάζει με καμία άλλη πόλη. Είναι ένα χωνευτήριο όπου κάθε είδους ζώο, από τον θηριώδη ελέφαντα μέχρι το μικροσκοπικό τρωκτικό, συνυπάρχει με το άλλο. Παρ’ όλα αυτά, η πόλη είναι χωρισμένη σε κοινωνικές τάξεις βασισμένες σε συνήθειες και στερεότυπα. Όταν η αισιόδοξη και πανέξυπνη Τζούντι Χοπς καταφθάνει, ανακαλύπτει ότι το να είσαι το πρώτο λαγουδάκι αστυνομικός ανάμεσα σε μεγαλόσωμα και σκληρά ζώα δεν είναι καθόλου εύκολο. Αποφασισμένη να αποδείξει την αξία της, αρπάζει την ευκαιρία να λύσει μια υπόθεση, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα συνεργαστεί με μια κυνική και παμπόνηρη αλεπού που ακούει στο όνομα Νικ Γουάιλντ. Έχουν λιγότερες από 48 ώρες στη διάθεση τους για να βρουν ένα εξαφανισμένο θηλαστικό. Χαρακτήρες: Στη ξεχωριστή αυτή ταινία πρωταγωνιστεί ολόκληρο το ζωικό βασίλειο (!) με κεντρικούς ήρωες να είναι οι: Νικ Γουάιλντ: Δούκας Γουίζελτον: Μπόννυ & Στου Χοπς: Αρχηγός Μπόνγκο: Δήμαρχος Λεοντόκαρδος : Αστυνομικός Κλωχάουζερ: Tζούντι Χοπς: Γιαξ: Κυρία Όττερσον: Φινίκ: Φλας: Στα Ελληνικά ακούγονται: Ιωάννα Μιχαλά, Φοίβος Ριμένας, Γιάννης Στεφόπουλος, Μαρία Αδάμου, Δημήτρης Σάρλος, Ιφιγένεια Στάικου, Βαγγέλης Ρόκκος, Ακίνδυνος Γκίκας, Ντίνος Σούτης, Κωνσταντίνα Κουτουλάκη, Πέτρος Σπυρόπουλος, Έλενα Δελακούρα, Αργύρης Κανδύλης Αθηνόραμα Wikipedia Official Disney UK [imdb=tt2948356]
  4. Ακόμα μια σειρά εμπνευσμένη από τους ήρωες του Ντίσνεϋ, που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από την εκδοτική Ν.Δ. Νίκας. Εδώ έχουμε μια εγκυκλοπαίδεια για παιδιά, που ασχολείται με θέματα υγείας, τόσο από σωματική, όσο και από ψυχολογική άποψη. Ενδιαφέρον είναι, πιστεύω ότι σε σχέση με το πότε κυκλοφόρησε, ήταν αρκετά χρήσιμο και κατατοπιστικό. Στη σειρά κυκλοφόρησαν τέσσερις τόμοι, οι εξής: 1. Τα όργανα του σώματος 2. Ασθένειες 3. Συμπεριφορά 4. Πρώτες βοήθειες Έχω μόνο τους τρεις, τους οποίους ανεβάζω και στην παρουσίαση, καθώς και μια σελιδούλα, απολύτως ταιριαστή, για να πάρετε και μια ιδέα για το περιεχόμενο. Ευχαριστούμε για τα εξώφυλλα τους ifaisteio & albert.
  5. Κάπου στα 1973 ο εκδότης Τάκης Βοσκάκης κυκλοφορεί το δεύτερο βιβλίο της σειράς "Γενναίος" (To 1ο τον Μάρτιο του 1972 με το τίτλο "Σούπερ Ντόναλντ-Ο τρομερός εκδικητής") με τίτλο "Σκρούτζ Μακ Ντάκ εναντίον F.B.I." Πρόκειται για την μεταφορά του "Paperone contro l'F.B.I." που πρωτοκυκλοφόρησε στη Ιταλία τον Οκτώβριο του 1968 σε σενάριο :Gian Giacomo Dalmasso , και Σχέδιο (μολύβι και μελάνι) :Giovan Battista Carpi απο τον εκδοτικό οίκο Mondatori.* Παρακάτω έχετε την δυνατότητα να το διαβάσετε ψηφιοποιημένο Παραθέτω εξώφυλλο και οπισθόφυλλο της 1ης έκδοσης, μιας κ κάποια στιγμή (άγνωστο πότε) κυκλοφόρησε και σε επανέκδοση. Σκαναρισμένο και διαθέσιμο για ανάγνωση, θα το βρείτε, ΕΔΩ. Καλή Χρονιά!!
  6. Από την Μεγάλη Βιβλιοθήκη Disney #7 μονοσέλιδη ιστορία με τον Θείο Σκρουτζ. 'Η είσαι τσιγκούνης ή δεν είσαι!
  7. Μέχρι στιγμής ο αγαπημένος μου Lewis Trondheim έχει γράψει 3 ιστορίες για την Disney. To Mickey's Craziest Adventures το 2016, το οποίο έχω λατρέψει. Το φετινό Donald's Happiest Adventures που περιμένω πως και πως να μεταφραστεί στα αγγλικά για να το παραγγείλω. Μια 5σελιδη ιστοριούλα το 2007 που δημοσιεύθηκε στο Journal De Mickey. Η πιθανότητα ότι θα δούμε κάτι από αυτά στα Ελληνικά, είναι κατά την (όχι και τόσο) ταπεινή μου άποψη ανύπαρκτη Εκτιμώ πως οι υπεύθυνοι θεωρούν ότι η πελατεία τους δεν θα εκτιμήσει το ακραία σουρεαλιστικό χιούμορ αυτών των ιστοριών, τα ενήλικα αρώματα που έχουν ή την ασυνήθιστη για disney τεχνοτροπία. Επειδή λοιπόν δεν βλέπω να μεταφράζεται η 5σελιδη στη lingua franca των καιρών μας, έκανα μια μικρή απόπειρα με τα φτωχά γαλλικά μου και με τη βοήθεια του internet για κάποιες άγνωστες λέξεις/εκφράσεις. Δεν είναι επαγγελματική λοιπόν ούτε η μετάφραση, ούτε η επιμέλεια C'est la vie. You can't always get what you want Τις σελιδούλες τις τσίμπησα από το inducks === Τίτλος L'affaire des fraises. Η υπόθεση των φραουλών. Σενάριο Lewis Trondheim Σχέδιο Yoann Chivard inducks Δεν μετέφρασα το κείμενο στο μπλε πλαίσιο στον πάτο της πρώτης σελίδας. Για όποιον αναρωτιέται τι λέει, μια απόπειρα: "Μια καινούργια περιπέτεια του Μίκυ; Ναι, αλλά βγαλμένη από τη φαντασία του Lewis Trondheim και σχεδιασμένη από τον Yoann. Ήταν μια ιδέα που γυρόφερνε στα κεφάλια μας καιρό τώρα. Ο Lewis, παρά τις υποχρεώσεις του, μας απάντησε "γιατί όχι;". Το αποτέλεσμα είναι όμορφο σαν κάτι από τον Gottfredson και έξυπνο σαν κάτι από τον Barks. Ε? Πως? Υπερβολές... Ε λοιπόν, καθόλου! Μπορείτε να κρίνετε και μόνοι σας άμα δεν μας πιστεύετε."
  8. Στο βιβλίο των Νέων Ελληνικών, της Α' τάξης του ΕΠΑΛ. , υπάρχει ως μάθημα στην πρωτη ενότητα, ένα άρθρο του Παντελή Μπουκάλα το οποίο είχε δημοσιευτεί στην Καθημερινή. Δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω την ακριβή ημερομηνία δημοσίευσης του άρθρου, ώστε να ενημερώσω τον τίτλο του θέματος.
  9. Αν και το όνομα του Νυχτερίδα Ντακ παραπέμπει εύλογα στον πιο διάσημο υπερήρωα που σχετίζεται με αυτό το αιμοβόρο, αλλά κατά τ’ άλλα συμπαθές, πετούμενο θηλαστικό -ναι, αν δεν το καταλάβατε ακόμα εννοούμε τον Μπάτμαν- αυτή η αυθόρμητη σκέψη δε θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα. Κι αυτό διότι ο Νυχτερίδας Ντακ, το alter ego του γκαφατζή και ανυπόφορου ξαδέρφου του Ντόναλντ, Φέθρυ Ντακ, είναι με διαφορά ο πιο ατζαμής υπερήρωας των κόμικς. ΝΥΧΤΕΡΙΔΑΣ ΝΤΑΚ: Η ΑΡΧΗ Σε αντίθεση με τους ήρωες που παρουσιάστηκαν στα προηγούμενα μέρη του σούπερ αφιερώματος, ο Νυχτερίδας Ντακ δεν αποτελεί δημιούργημα της ιταλικής σχολής Disney κόμικς, αλλά της βραζιλιάνικης. Πράγματι, η πρώτη εμφάνιση του Νυχτερίδα Ντακ έγινε στην ειδική βραζιλιανική έκδοση Edição Extra # 53, που κυκλοφόρησε το 1973 με τίτλο «Morcego Vermehlo», δηλαδή «Νυχτερίδας Ντακ». Στις σελίδες του παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ο εκκεντρικός υπερήρωας και ένα μεγάλο μέρος από το οπλοστάσιό του, όπως το νυχτεριδόσκοινο, τα νυχτεριδοπατίνια ή το νυχτεριδορόπαλο, σε μία σειρά από μονοσέλιδες ιστορίες χωρίς εσωτερική συνοχή. Εκεί μάλιστα βλέπουμε πως το «κρυσφήγετο» του Νυχτερίδα είναι… ένας κάδος σκουπιδιών! Οι ιστορίες αυτές παραμένουν αδημοσίευτες στη χώρα μας. Στο ίδιο τεύχος, βέβαια, δημοσιεύεται και μία σειρά πολυσέλιδων ιστοριών με πρωταγωνιστή τον ήρωα. Όλες αυτές τις ιστορίες υπογράφει το δίδυμο Ivan Saidenberg (σενάριο) και Carlos Edgard Herrero (σχέδιο), δημιουργοί του Νυχτερίδα Ντακ και οι βασικοί συντελεστές μερικών δεκάδων ιστοριών με τον ήρωα. Η αλήθεια είναι πως οι κομίστες της Disney στη Βραζιλία τρέφουν μία ιδιαίτερη συμπάθεια για τον χαρακτήρα του Φέθρυ Ντακ. Αν και δημιούργημα του Αμερικάνου Al Hubbard, γρήγορα έγινε αγαπητός στην Ευρώπη μέσω των ιταλικών ιστοριών, που καθόρισαν την αλλοπρόσαλλη προσωπικότητά του, αλλά και στη Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα τη Βραζιλία, όπου δημιουργοί όπως οι προαναφερθέντες τον χρησιμοποιούσαν συχνά σε πρωταγωνιστικό ρόλο, φτάσαν μάλιστα σε σημείο να τον πλαισιώσουν με ερωμένη (Gloria) και ανιψιό (Ζιζάνης). Ας μην ξεχνάμε πως στη Βραζιλία ξεκίνησε και η θεαματική υποσειρά Club dos Herois, όπου συσπειρώθηκαν για πρώτη φορά οι περισσότεροι γνωστοί υπερήρωες της Λιμνούπολης και του Μίκυ Σίτυ. Δε θα μπορούσε να μην αποχτήσει και ο Φέθρυ, λοιπόν, ένα alter ego! Η υπερηρωική διάσταση του Φέθρυ Ντακ δεν εμφανίζει ωστόσο τα στοιχεία της δυναμικής προσωπικότητας του Φάντομ Ντακ. Δε μάχεται το έγκλημα ακριβώς επειδή τον διαπνέει μία ισχυρή αίσθηση δικαιοσύνης, ούτε όμως για να υπηρετήσει αμιγώς προσωπικά συμφέροντα. Θα έλεγα, μάλλον, ότι… τυχαίνει. Το ίδιο συμβαίνει και με τις επιτυχίες του στην καταπολέμηση του εγκλήματος: δεν είναι αποτέλεσμα σκληρής προπόνησης και μαχητικών ικανοτήτων αλλά η ευτυχής κατάληξη μιας σειράς από γκάφες ολκής. Μετά από δύο δεκαετίες επιτυχημένων εμφανίσεων σε ιστορίες βραζιλιάνικης παραγωγής, ο Νυχτερίδας Ντακ πέρασε στην Ιταλία για πρώτη φορά το 1997, όταν ο Tito Faraci με τον Guiseppe Ferrario τον χρησιμοποίησαν σε μερικές ιστορίες κάφρικου, σουρρεάλ υπερηρωικού χιούμορ, εκ των οποίων στα ελληνικά είδαμε την ιστορία «Σύγκρουση Τιτάνων» της υποσειράς «Όταν ο Φάντομ Τρώει Πολύ» (Αλμανάκο #98). Έκτοτε έχει επανέλθει σε λίγες ακόμα ιστορίες, συνήθως πλαισιώνοντας το Φάντομ Ντακ, σα βοηθός του ή και σαν αντίπαλος στην πρόσφατη ιστορία Paperinik vs Paper Bat (η ιταλική ονομασία του ήρωα). Τελευταία, βέβαια, παρατηρείται από τους νεότερους Ιταλούς δημιουργούς μια τάση να χρησιμοποιήσουν τον ήρωα στις δικές του, εξωφρενικές περιπέτειες, όπως ο νεαρός σεναριογράφος Gabriele Mazzoleni σε συνεργασία με δύο από τους νεότερους συνεργάτες της ιταλικής Disney, Alessia Martusciello και Stefano Zanchi. ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΝΥΧΤΕΡΙΔΑ ΝΤΑΚ Όπως είναι φυσικό, οι εχθροί του Νυχτερίδα Ντακ είναι οι εγκληματίες της Λιμνούπολης. Από τις πρώτες περιπέτειες μάχεται τους κλασικούς «κακούς» των παπιο-περιπετειών, τους Μουργόλυκους. Από πολύ νωρίς όμως ο κύκλος αυτός διευρύνεται και περιλαμβάνει άλλους κλασικούς κακούς των Disney κόμικς, όπως τον Εμίλ Κόρακα και το Μαύρο Φάντασμα. Το Μαύρο Φάντασμα, πράγματι, εμφανίζεται συχνά στις ιστορίες του Νυχτερίδα Ντακ και μάλιστα είναι ο βασικός αντίπαλος του ήρωα στη σειρά Σούπερ Ήρωες, για την οποία φιλοτεχνήθηκαν από Αμερικανούς καλλιτέχνες δύο εξώφυλλα αφιερωμένα στον ήρωα. Στις βραζιλιάνικες ιστορίες εμφανίζονται πολλοί διαφορετικοί αντίπαλοι για το Νυχτερίδα, είτε μία είτε περισσότερες φορές, δεδομένου όμως της μη έκδοσης των ιστοριών αυτών στα ελληνικά νομίζω δεν έχει νόημα να επεκταθώ σε αυτό το κομμάτι. Πρόκειται για κάθε λογής απειλές: εξωγήινους, υπερ-κακούς, μάγους, εμπρηστές, ενώ συχνά δημιουργούνται στον υπόκοσμο κολλεγιές για να αντιμετωπίσουν τον Νυχτερίδα Ντακ που τους χαλάει τα εγκληματικά τους σχέδια, δίχως φυσικά να τα καταφέρνουν εν τέλει. Ο ΝΥΧΤΕΡΙΔΑΣ ΝΤΑΚ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η πρώτη εμφάνιση του Νυχτερίδα Ντακ στη χώρα μας έγινε το 1993, στο περιοδικό Αλμανάκο #27, στο οποίο μάλιστα του αφιερώθηκε και το εξώφυλλο. Για τα επόμενα 7 τεύχη οι αναγνώστες του περιοδικού γνώρισαν τον εκκεντρικό υπερήρωα μέσα από την ιστορία σε συνέχειες «Οι 12 Άθλοι του Νυχτερίδα Ντακ», εμπνευσμένη από τους γνωστούς άθλους του Ηρακλή, με τον πρωταγωνιστή να τα βάζει με τα μυθικά πλάσματα που αντιμετώπισε και ο ημίθεος χαρακτήρας της ελληνικής μυθολογίας. Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να επανεμφανιστεί ο ιδιαίτερος αυτός χαρακτήρας στα ελληνικά περιοδικά Disney. Το 1999 έκανε μια σύντομη εμφάνιση στην προαναφερθείσα ιστορία «Σύγκρουση Τιτάνων» στο Αλμανάκο #98, και μετά τον ξαναείδαμε στην εντυπωσιακή περιπέτεια Σούπερ Ήρωες, αρχικά σε συνέχειες στο περιοδικό Μίκυ Μάους του 2008, και αργότερα στην αυτοτελή έκδοση, στα πλαίσια της σειράς Μεγάλα Σήριαλ. Οι πιο πρόσφατες εμφανίσεις του είχαν κεντρικό τους θέμα τη συνεργασία του με το Φάντομ Ντακ: το Αλμανάκο #229 (2010) με την ιστορία «Απρόσμενη Συνεργασία» και το Μίκυ Μάους Β’ Περιόδου #160 με την ιστορία «Συμμαχία Ηρώων». docmz.wordpress.com
  10. Μια 5σέλιδη ιστοριούλα που σχεδίασε για τον χαβαλέ του ο Γιώργος Καμπάδαης με αφορμή τα 90 χρόνια ΜΜ. Το "ερασιτεχνική" το έβαλα στον τίτλο για να μη νομίσει κανείς ότι είναι κάτι που έγινε με σκοπό τη δημοσίευση. Υπό άλλες συνθήκες θα την έβαζα στη παρουσίαση του δημιουργού. Έκρινα όμως ότι δεν θα έφτανε στα μάτια που αξίζει να φτάσει Προσωπικά την λάτρεψα. Ο ΜΜ σχεδιασμένος φουλ επαγγελματικά σύμφωνα με τα πρότυπα των Disney εκδόσεων. Όλα τα υπόλοιπα δοσμένα με μια τεχνοτροπία που δυστυχώς δεν συναντάμε στις DIsney εκδόσεις. Αρκετά σκοτεινή. Φυσικά, ο Καμπάδαης βγάζει το ψωμί του σχεδιάζοντας κόμικ για αμερικάνικες εταιρείες πλέον, οπότε δεν είναι τυχαίο το ότι το σχέδιο είναι φαντασμαγορικό Αλιευμένο από το φβ του όπου συνοδεύονταν από το κείμενο "So this is the short story for Mickey Mouse's 90th birthday! Had a lot of fun working in this!"
  11. Εσένα ποια είναι η πρώτη σου ανάμνηση από τη Disney; Με αφορμή τα 90 χρόνια του Mickey Mouse, το πλήρωμα του PopCode σκαλίζει τις πρώτες του αναμνήσεις από ένα στούντιο που σημάδεψε τη ζωή μας όσο κανένα άλλο. Τον ξέρεις αυτόν τον τύπο. Βρίσκεται γύρω σου. Τρώει δίπλα σου στο γραφείο. Μπορεί και να έχεις κάτσει μαζί του για καφέ. Είναι τόσο σπάνιος που δεν έχεις καν στο μυαλό σου ότι υπάρχει, μέχρι να σου αποκαλυφθεί από μόνος του. Συνήθως σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Είναι Αυτός Που Δεν Βλέπει Disney. Όχι τώρα. Και ως παιδί. Οι τρύπες της ποπ κουλτούρας που έχουμε όλοι μας στη δική του περίπτωση είναι μαύρες και συμπαντικές. Πώς τον αντιμετωπίζεις αυτόν τον άνθρωπο, πώς τον χειρίζεσαι; Και κυρίως, τι άλλο μπορεί να σου κρύβει; Μην φοβάσαι, αναγνώστη. Το PopCode είναι safe space. Εδώ είσαι ανάμεσα σε φίλους. Με αφορμή τα 90 χρόνια που κλείνει φέτος ο Mickey Mouse, ταξιδέψαμε μέχρι τα γραφεία της Disney και γυρίσαμε για να φτιάξουμε τη δική μας Mickeypedia. Στο σημερινό της κεφάλαιο, το πλήρωμά μας σκαλίζει τις πρώτες του αναμνήσεις από ένα στούντιο που σημάδεψε τη ζωή μας όσο κανένα άλλο. Τα υψωμένα αυτιά του Πλούτο για τον Γρηγόρη Μπάτη https://youtu.be/5iy_W7F6how?t=2 Δεν θυμάμαι πολλά πράγματα από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου, αλλά ένα απ' αυτά που μου 'χουν μείνει στο μυαλό είναι η απορία και το πόσο μου "κλώτσαγε" να βλέπω ζώα να συμπεριφέρονται και κυρίως να μιλούν σαν άνθρωποι στα καρτούν. Την πρώτη κρυάδα την πήρα με τον Mickey Mouse που σχεδόν έναν αιώνα έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές. Απεριόριστο respect σ' αυτόν τον ποντικό που έχτισε μια ολόκληρη δυναστεία, απεριόριστη αγάπη για όλα τα ωραία μηνύματα που μας έχει περάσει, αλλά η δική μου πρώτη Disney ανάμνηση μπορεί να έχει μέσα Mickey αλλά επικεντρώνεται στον Πλούτο. Αυτό το πάντα χαμογελαστό σκυλί, που δεν έκανε τίποτα άλλο από το να είναι απλά ένα σκυλί. Με την αθωότητα στα μάτια, με την λαχτάρα στο βλέμμα κάθε που έβλεπε φαγητό, με τον αυθορμητισμό στη συμπεριφορά και με την ατέλειωτη αγάπη και χαρά, για τα απλά όμορφα πράγματα της ζωής. Ο Πλούτο είναι ο μόνος από την super εξάδα της Disney (Mickey, Minnie, Donald, Daisy, Goofy) που δεν είχε ανθρώπινη μορφή ή συμπεριφορά, γιατί δεν είχε κάτι να ζηλέψει από τους ανθρώπους. Αντίθετα, εμείς οι άνθρωποι έχουμε πολλά να ζηλέψουμε από τον απλότητα και την αληθινή αγάπη του Πλούτο και γενικά των ζώων. Αυτό φρονώ πως ήταν και το πιο σπουδαίο μήνυμα που πέρασε ο Walt Disney και το οποίο χρειάστηκε να περάσουν τρεις δεκαετίες για να καταλάβω. O Ντόναλντ μου έκλεψε την καρδιά για τον Πάνο Κοκκίνη (απόσπασμα από εδώ) Μόνο αγάπη για το αγέρωχο παπί που μπήκε στη ζωή μου (κάτι που προφανώς δεν θυμάμαι) ήδη από το μαιευτήριο καθώς ήταν μια από τις πρώτες κούκλες που έφεραν στους γονείς μου ως δώρο. Και, όπως ίσως κατάλαβες, κατέληξε να γίνει η αγαπημένη μου. Ένας ήρωας με τον οποίον έπαθα τέτοια ταύτιση (και όχι μόνο επειδή και οι δυο μας έχουμε την ίδια καταπληκτική άρθρωση) ώστε πήγα ντυμένος ως Ντόναλντ σε πάνω από ένα πάρτι κατά τη διάρκεια του δημοτικού. Επίσης τις δικές του ιστορίες ήταν που καταβρόχθιζα με μανία ευλαβικά κάθε εβδομάδα, με τα χρήματα που μου έδινε η θεία μου (μιλάμε για υπερβολικό ποσό, επειδή ήθελε να την πει στην μάνα μου) για να πάω στο γειτονικό ψιλικατζίδικο. Τσαντίλας και ευαίσθητος. Ερωτοχτυπημένος και μαχητής. Απλά υπέροχος. Και διαχρονικός. Η επιστροφή του άσωτου Lion King για τον Νίκο Σταματίνη Ο Simba ήταν ο πρωταγωνιστής της πρώτης ταινίας που είδα ποτέ μου και της ταινίας που μάλλον συνεχίζω να έχω δει περισσότερες φορές από κάθε άλλη. Καθισμένος στο πάτωμα σε αυτή την κλασική στάση στην οποία βολεύεται μόνο ο Βούδας και οι άνθρωποι με μονοψήφιο αριθμό ηλικίας, όταν βλέπουν κάτι που τους ενθουσιάζει. Εδώ που τα λέμε, όταν απέναντι έχεις έναν τόσο καλογραμμένο villain, όπως είναι ο Scar, τότε κάτι έχεις κάνει και συ με τη ζωή σου. Ο Simba είναι σαν το στερεότυπο της χαμένης γενιάς που τελικά έκανε κάτι. Γόνος πλούσιας οικογένειας με τραυματικές εμπειρίες που, αφού έζησε παρατεταμένη φοιτητική ζωή με κάμπιες, χορούς και πανηγύρια πλάι στους αληταράδες Timon και Pumbaa, διαφοροποιήθηκε και πήρε τη ζωή του στα χέρια του. Η σκηνή με τον θάνατο του Μufasa έχει διαμορφώσει μια ολόκληρη γενιά λίγο λιγότερο από όσο διαμόρφωσε τον Simba. Το Lion King, ακόμα και σήμερα, είναι μια σπουδαία ταινία. Κι όμως, το 'Beauty and the Beast' για τον Κωνσταντίνο Αμπατζή Λατρεύω τον Ντόναλντ, διάβαζα από μικρός Μίκυ Μάους, Κόμιξ, Αλμανάκο κι όποιο περιοδικό ακόμη είχε τις περιπέτειες των ηρώων της Disney, όμως η πρώτη μου 'κανονική΄ ανάμνηση από το σύμπαν της, είναι το animated 'Beauty and the Beast' που κυκλοφόρησε το 1991, όταν δηλαδή ήμουν μόλις πέντε ετών. Θυμάμαι ότι είχα πάει να το δω στο σινεμά με την μητέρα μου και τον αδερφό μου και πως η υπόθεση του τέρατος που το ερωτεύτηκε η πριγκίπισσα μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, αφού με έμαθε σε μια τρυφερή ηλικία ότι όλα είναι πιθανά. Στο τέλος έγινε πάλι πρίγκιπιας βέβαια, οπότε κάπου εκεί χάθηκε το ηθικό δίδαγμα αλλά τότε παραήμουν μικρός για να τα συνειδητοποιήσω όλα αυτά και έτσι απλά περιορίστηκα να ζωγραφίζω το τέρας σε κάτι χαρτιά που θυμάμαι ότι μας είχαν δώσει στο σινεμά. Ήταν ένα ωραίο απόγευμα, ένα ωραίο ορεκτικό από τις τεράστιες ποσότητες Disney που θα κατανάλωνα καθώς μεγάλωνα, μέχρι ακόμη και σήμερα που ευτυχώς για όλους, έχω σταματήσει να ζωγραφίζω. Ο Mickey και το μυστήριο για τη Λία Παπαϊωάννου Παιδικό δωμάτιο που σέβεται τον εαυτό του χωρίς έστω ένα λούτρινο Mickey, Minnie, Donald, Daisy κλπ, δεν υπάρχει. Έτσι και το δικό μου. Αλλά αυτό δεν είναι η πρώτη πραγματική ανάμνησή μου από τον κόσμο της Disney. Η πρώτη φορά που η Disney αιχμαλώτισε την παιδική μου καρδιά ήταν όταν έπεσε στα χέρια μου το πρώτο μου «Μίκυ Μυστήριο». Ο Mickey Mouse ντυμένος σε στυλ ντετέκτιβ σε film noir αντιμέτωπος με ευφάνταστους ληστές, γυναίκες αράχνες που τον γοήτευαν, επικίνδυνες συμμορίες. Ήταν μέσα δεκαετίας του 1990, και θυμάμαι να καταβροχθίζω κάθε τεύχος μέσα σε λίγα λεπτά και μόλις τέλειωνε αναγκαζόμουν να πάρω και Μίκυ Μάους και Ντόναλντ και όλα τα υπόλοιπα υποκατάστατα -τα οποία ναι, ομολογώ, αγοράζω καμιά φορά ακόμα και σήμερα. Κατάφερα να μαζέψω όλα τα «Μίκυ Μυστήριο» εκείνων των πρώτων κύκλων, κατάφερα να δανείσω -και να χάσω- τα περισσότερα. Αλλά ο τυπάκος με την καπαρντίνα και το κοφτερό μυαλό που λύνει κάθε μυστήριο υπάρχει ακόμα μέσα στο μυαλό και την καρδιά μου. Ο απαραίτητος Σκρουτζ Μακ Ντακ για τον Δημήτρη Μπούτσικο Δεν θέλω να κάνω τον Κινέζο (και να ήθελα εδώ που τα λέμε, δεν μπορώ). Ξέρω πόσο αιρετική δείχνει η συμπάθειά μου προς τον Σκρουτζ Μακ Ντακ αφού για μία μεγάλη μερίδα φίλων των κόμιξ, είναι ο πιο μισητός, ο πιο αντιπαθητικός και ο πιο μίζερος χαρακτήρας που σκέφτηκαν στη Ντίσνεϋ. Υπάρχει όμως και μία δεύτερη ανάγνωση, η δικιά μου που σε μεγάλο βαθμό προέκυψε κατά τη διάρκεια της πρώτης μου κατασκηνωτικής εμπειρίας (θα μιλήσουμε αναλυτικότερα σε άλλο κείμενο για αυτό το παιδικό δράμα). Τον όγδοο Ιούλιο της ζωής μου, τον πέρασα σε μία αδιάφορη κατασκήνωση διαβάζοντας κόμιξ. Ολόκληρα μεσημέρια και ολόκληρα βράδια. Με πορτοκαλάδα ή λεμονάδα. Με κρουασάν κεράσι ή τοστ χωρίς τυρί. Τότε, γεννήθηκε και η πιο παράξενη παιδική μου θεωρία. Πίστευα, πιστεύω και θα πιστεύω ότι όλοι οι ήρωες της Λιμνούπολης 'χτίστηκαν' στα πρότυπα του διπόλου 'καλός ή κακός'. Ο Σκρουτζ Μακ Ντακ, το πλουσιότερο παπί του κόσμου, δεν ασπάζεται αυτή τη διάκριση. Είναι ξεχωριστός. Ναι, αυτό είναι. Χωρίς το θησαυροφυλάκιο, τους θανάσιμους εχθρούς και την εικονογραφημένη του αφέλεια, ο Τζον Ρόμπαξ θα έπληττε αφόρητα, ο Χιούι, ο Λιούι και ο Ντιούι θα πήγαιναν καθημερινά στο σχολείο και ο Μουργόλυκοι θα βοηθούσαν τις παπιογιαγιάδες να περάσουν με ασφάλεια το δρόμο (πρωτοφανές φιάσκο). Πάνω από όλα, ο Σκρουτζ Μακ Ντακ είναι απαραίτητος. Για την ίδια τη πλοκή των κόμιξ, για τον συμπαγή τους σκελετό αλλά και για εμένα. Κατά βάθος, ίσως να είναι απαραίτητος και για όλους μας. Οι ιερές Παρασκευές του Μίκυ Μάους για τον Μάνο Μίχαλο Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι αν και πως θα πείσω τα παιδιά μου να διαβάσουν οτιδήποτε έχει σχέση με τη Disney και συγκεκριμένα Μίκυ Μάους, ΚΟΜΙΞ και όλο το χρωματιστό κόσμο που αγόραζα ευλαβικά κάθε Παρασκευή και χανόμουν μέσα του το σαββατοκύριακο. Μέσα από τις σελίδες του Μίκυ Μάους γνώρισα μια διαφορετική πραγματικότητα, η οποία για ορισμένους είναι παραπλανητική επειδή δεν υπάρχουν παπιά και ποντίκια που μιλάνε, ούτε εκατομμυριούχος που κολυμπάει σε κέρματα χωρίς να πονάει. Όμως, οι ιστορίες από τη Λιμνούπολη και το Μίκυ Σίτυ είναι μια μεταφορά των ανθρωπίνων σχέσεων, μια σκιτσαρισμένη ερμηνεία της οικογένειας, της φιλίας, της αντιπαλότητας, του έρωτα, της σκληρής ή καθόλου δουλειάς, της ορφάνιας και πολλών άλλων χαρακτηριστικών μιας κοινωνίας. Δεν θυμάμαι πόσα τεύχη είχα, ήταν πολλά και στεναχωριέμαι που σε μια μετακόμιση από τις πολλές που έκανε η οικογένεια, το έπαιξα "μεγάλος" και είπα δεν θα τα κρατήσω. Είναι από τις πιο λάθος αποφάσεις της παιδικής μου ηλικίας. Από την άλλη, όμως, ίσως και να ήταν για καλό. Από του χρόνου που ο μεγάλος γιος θα διαβάζει, θα αρχίσω πάλι τη συλλογή. Θέλω να δω αν στα χρόνια που μεσολάβησαν η Νταίζη σταμάτησε να το παίζει διπλό ταμπλό. Το 'Bambi' δεν είχε μπέσα για την Ιωσηφίνα Γριβέα Φήμες λένε ότι είχα δει ταινία και νωρίτερα από το 'Bambi' στο θερινό της Σαρωνίδας, κάπου στις αρχές των '90s. Να 'ναι καλά η μεγαλύτερη αδελφή μου που με μύησε στην ποπ κουλτούρα. Της χρεώνω κατά 50% την εμμονή και αργότερα επαγγελματική μου ενασχόληση μαζί της. Σίγουρα λοιπόν είχε αναλάβει να με μυήσει και νωρίτερα. Η πρώτη μου όμως κινηματογραφική ανάμνηση που ταυτόχρονα ήταν και Disney, είναι να πλαντάζω για τη μητέρα του Bambi σαν να τη σκότωσαν στην αυλή μου. Ο θάνατός της ήταν το πρώτο από τα πολλά Disney χαστούκια που θα βίωνα (ΓΙΑΤΙ ΡΕ MUFASA;!;!). Ήταν τόσο έντονη η συγκεκριμένη εμπειρία που μου εντυπώθηκε στο μυαλό ως έναρξη της ταινίας, ενώ στην πραγματικότητα είχαν μετρήσει αρκετά λεπτά μέχρι τον μοιραίο πυροβολισμό. Μέχρι να την ξαναδώ όμως χρόνια αργότερα, ό,τι είχε προηγηθεί είχε σβηστεί από τη μνήμη μου. Αργότερα θα μάθαινα ότι στην ορίτζιναλ σκηνή, η Disney σχεδίαζε να βάλει τον Bambi να δει τη μητέρα του μέσα στη λίμνη του αίματός της. Τα σχέδια αυτά τελικά ακυρώθηκαν ως πολύ σκληρά. Ευτυχώς γιατί θα χτυπιόμουν ακόμη απαρηγόρητη πάνω στα χαλίκια. Τότε η αδερφή μου είχε βρει μια δραστική λύση. Λίγες μέρες αργότερα, με πήγε στα '101 Σκυλιά της Δαλματίας'. Η ψηφοφορία για το όνομα των Μουργόλυκων για τον Γιάννη Σαχανίδη Κάπου στις αρχές του 1992 ξεκίνησε για μένα η φάση που θα ονομάσω φάση Τακτικού Αναγνώστη Περιοδικών της Disney. Και μπορεί να αγάπησα το Κόμιξ και το Αλμανάκο στη συνέχεια περισσότερο από τα υπόλοιπα, αλλά έχω περάσει και από Κλασικά και από Ντόναλντ και από Χαρούμενες Ιστορίες και από Μίκυ Μυστήριο και από Μίκυ Μάους, από όλα. Σε αυτό το τελευταίο έκανε την εμφάνισή του εκείνη τη χρονιά ένα μεγάλο δημοψήφισμα για το πώς θα ονομαστεί στα ελληνικά η μέχρι τότε Συμμορία των Λύκων. Έκοβες το ψηφοδέλτιο, επέλεγες μεταξύ "Συμμορία των Λύκων" και "Συμμορία των Μούργων" και το έστελνες στα γραφεία του περιοδικού, περιμένοντας ανυπόμονα το αποτέλεσμα. Εμείς θέλαμε να τους πούνε Μούργους, το Λύκοι μας φαινόταν πολύ απλό. Βέβαια την επόμενη χρονιά ο Βασίλης Λεβέντης θα ανέβαζε επίπεδο τη λέξη "μούργα", αλλά εμείς μικροί ήμασταν, τι ξέραμε από αυτά. (τα αποκόμματα είναι από εδώ) Μερικούς μήνες αργότερα το δημοψήφισμα επαναλαμβάνεται, αφού το περιοδικό λέει πως οι ψήφοι ήταν μοιρασμένες, μεγάλη κόντρα, Λύκοι-Μούργοι 1-1. Η παράταση ξαναδίνει μοιρασμένο αποτέλεσμα και, σε μια από τις συγκλονιστικότερες αποφάσεις του ελληνικού εκδοτικού κόσμου, το Μίκυ Μάους προχωρά σε συμβιβαστική λύση: Μουργόλυκοι. Ολόκληρη η σχέση μου με τη Disney ξεκίνησε από μια συναρπαστική ψηφοφορία. Τα Κόμιξ από την βιβλιοθήκη της Disney για τον Θωμά Ζάμπρα Ο πατέρας μου αγόραζε τα πάντα. Από το ΚΟΜΙΞ μέχρι το Μίκυ Μυστήριο και τα Αλμανάκο μέχρι το Ντόναλντ. Είχαμε εκατοντάδες τεύχη στιβαγμένα παντού και δεν θυμάμαι την ακριβή ηλικία που ξεκίνησα να τα διαβάζω, αλλά ήταν η αρχή σημαντικού κεφαλαίου. Το διάβασμα τους και η συλλογή τους έγινε εμμονή. Ολόκληρη η ενασχόληση μου με αυτά έγινε τελετουργική. Από την αγορά των τευχών κάθε βδομάδα μέχρι το διάβασμα τους σε ειδική καρέκλα στο σπίτι. Είναι μια φοβερή παιδική ανάμνηση και συνήθεια που συνεχίστηκε μέχρι σχεδόν σήμερα. Και από αυτή την ενασχόληση μου έμεινε ένας από τους αγαπημένους μου δημιουργούς σε οποιαδήποτε κατηγορία. Ο Ντον Ρόσα. Το Βίος και Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ είναι ακόμα ένα από τα ομορφότερα πράγματα που έχω διαβάσει. Τα Μίκι Μάους απογεύματα Παρασκευής για τον Ευθύμιο Σαββάκη (φωτογραφία από εδώ) Αν για κάθε παιδί του Δημοτικού η Παρασκευή ήταν η ομορφότερη μέρα της εβδομάδας για 4 χιλιάδες λόγους, εγώ είχα 4001: κυκλοφορούσε και στην Πτολεμαΐδα το καινούριο τεύχος του Μίκι Μάους. Η ιεροτελεστία είχε ως εξής. Σχολούσα τύπου 13:30 κι αντί να πάω σπίτι να διαβάσω πήγαινα στο μαγαζί που είχαν εκείνη την εποχή οι γονείς μου και απολάμβανα το υπέροχο συναίσθημα του ότι ερχόταν ΣΚ έχοντας μία τεράστια ανυπομονησία: Να εμφανιστεί ο κύριος Πέτρος. Ο συμπαθητικός γκριζομάλλης παππούλης ήταν ο περιπτεράς απέναντι ακριβώς από το μαγαζί μας και έπιανε βάρδια από τις 17:00 μέχρι τα ξημερώματα. Η άφιξή του προκαλούσε τέτοιο χαμόγελο στο κολλημένο στο τζάμι πρόσωπό μου που αμέσως ανακοίνωνα (φωναχτά) στους γονείς μου ότι ο κύριος Πέτρος έμπαινε στο περίπτερο. Άρα θα άνοιγε τις κούτες που περίμεναν, άρα θα έβγαζε και το καινούριο τεύχος του Μίκι Μάους, άρα εντός 10λεπτου θα το είχα στα χέρια μου. Κι έτσι γινόταν. Για πολλά χρόνια. Έπαιρνα το περιοδικό μέχρι το Λύκειο. Κάθε Παρασκευή. Με άλλο περιπτερά, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια. Αλλά με την ίδια χαρά στο πρόσωπό μου. Είναι απίστευτο το σε πόσες προσωπικές μας ιστορίες έχει πρωταγωνιστήσει αυτό το θρυλικό ποντίκι. Χωρίς να μπορεί καν να το υποψιαστεί. Ο Aladdin για τον Κώστα Μανιάτη https://youtu.be/1bslM1ll6zw?t=12 Όταν βγήκε ο Aladdin και άρχισε να αλωνίζει στα σινεμά, ήμουν 9 χρονών, ψιλομεγάλος δηλαδή, και άρα δεν έχω δικαιολογία γι' αυτό που θα πω στη συνέχεια. Μέχρι τότε, παρότι διάβαζα κόμιξ σαν μανιακός κι έβλεπα κινούμενα σχέδια τα πρωινά σαν να μην υπήρχε αύριο, δεν είχα ξεκαθαρίσει στο μυαλό μου ακόμα ποιος είναι ποιος. Είτε μου έλεγες 'Ποπάι', είτε 'Μίκυ Μάους', είτε τα σιδερότυπα του Hulk Hogan που έβρισκες στο Μπλέηκ, θα σου έλεγα ότι τα φτιάχνει ένας άνθρωπος. Ποιος; Δεν ξέρω, κάποιος που ζωγραφίζει, κάποιος που πάει το πρωί στο γραφείο του, λέει “τι να φτιάξω σήμερα” και σχεδιάζει μία πάπια που μιλάει. Όταν τελείωσε όμως αυτή η ταινία που με είχε πάει ο πατέρας μου να δω σε ένα θερινό σινεμά των Καμμένων Βούρλων, είπα “όπα. Τι γίνεται εδώ; Στου 'Κουτιού τα παραμύθια' δεν έχει τέτοια”. Και όταν λέω “τέτοια”, εννοώ αυτόν τον πρωτοποριακό τρόπο στο να ζωντανεύουν οι εικόνες, σε αυτήν πλαστικότητα στις κινήσεις των χαρακτήρων που εισήγαγε και δεν είχαμε ξαναδεί μέχρι τότε. Εκείνο το βράδυ πρόσεξα ότι το 'Aladdin' είχε γίνει από κάποιους που λέγονταν 'Disney' και από τότε και μετά, όπου έβλεπα το 'Disney' κολλημένο δίπλα σε κάποιον τίτλο, έτρεχα να το δω. Στο μυαλό μου έγινε κάτι σαν “σαν μόνοι της και όλοι τους”. Και κάπως έτσι το βλέπω και σήμερα. Ο Μίκυ που δεν φοβόταν τίποτα για τον Αντώνη Τζαβάρα Ήμουν πέντε ετών όταν πήρα στα χέρια μου το πρώτο Μίκυ Μάους. Ήμουν στο χωριό και ήμουν στο σπίτι ενός μεγαλύτερου ξαδέρφου. Και ήμουν σίγουρα πέντε ετών, γιατί πήγαινα στην Α' Δημοτικού και είχα μόλις αρχίσει να διαβάζω τις πρώτες μου λέξεις. Το Μίκυ Μάους ήταν μια άλλη ανάγνωση. Ένας δεύτερος τρόπος να διαβάζω πριν καλά – καλά μάθω τον πρώτο. Το μάτι και η πλοκή περνούσαν από το ένα καρέ στο διπλανό, μετά στο κάτω, μετά πάλι δίπλα. Ήταν η πρώτη μου επαφή με την αναρχική κι ενστικτώδη ανάγνωση των κόμικς, την οποία δεν εγκατέλειψα ποτέ. Σε εκείνη την παρθενική ιστορία (μου πήρε μήνες να τη διαβάσω κανονικά), ο Μίκυ με βοηθό τον Γκούφυ προσπαθούσαν να ανακαλύψουν μια ανάποδη πυραμίδα που έκρυβε αμύθητους θησαυρούς. Και τη βρήκαν, εννοείται. Η βάση της ήταν λίγα μέτρα κάτω απ' το έδαφος και η κορυφή της έφτανε βαθιά μέσα στη Γη. Τα καρέ της κατάβασης των ηρώων είχαν μια ασφυκτική κλειστοφοβική αίσθηση, αλλά ο Μίκυ ήταν ατρόμητος. Συνέχιζε την εξερεύνησή του περιφρονώντας τις αρχαίες κατάρες των φαραώ και αψηφώντας όλους τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε μια ανάποδη πυραμίδα. Στην πορεία της ζωής μου αγάπησα περισσότερο τον Ντόναλντ και τις ανασφάλειές του, αλλά μπορώ μετά βεβαιότητας να δηλώσω ότι ο πρώτος αληθινός ήρωας που γνώρισα ήταν ένα φανταστικό ποντίκι που δεν είπε ποτέ 'όχι' σε μια καλή περιπέτεια. Η κούπα με τον Μίκυ και τον Πλούτο για τη Ναστάζια Καπέλλα Πιθανότατα η πιο παλιά μου ανάμνηση να είναι από αυτή την κούπα. Μου την είχε κάνει δώρο η νονά μου και πίνω ακόμα καθημερινά από αυτή (παλαιότερα το hemo, πλέον τον καφέ). Μια ακόμα ανάμνηση που χάνεται στην άβυσσο του παρελθόντος είναι το πότε ξεκίνησα να βλέπω Disney Club. Υποθέτω από τότε που ξεκίνησε, που ήμουν 2. Αυτό, που θυμάμαι ακριβώς πότε έγινε, ήταν η πρώτη φορά που διάβασα και έμαθα τι ήταν τα "κόμικς". Είχα τελειώσει την πρώτη δημοτικού το 1997 και πήγα κατασκήνωση στο 'Μαγεμένο Δάσος' με μια φίλη μου τη Μαίρη, που έχω να δω σχεδόν από τότε. Ήταν το μεσημεριανό σιωπητήριο και η Μαίρη διάβαζε τα 'Κλασικά'. Εγώ δεν είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου κόμικς και τι ρώτησα τι είναι. Θυμάμαι ακόμα ότι μου είπε ότι είναι "βιβλίο". Θυμάμαι ακόμα με πόση περιέργεια αντιμετώπισα το γεγονός ότι ήταν βιβλίο, αφού δεν έμοιαζε με κανένα βιβλίο που είχα δει. Της ζήτησα να διαβάσω και μου έδωσε μια ιστορία με την Έιπριλ, τη Μέι και την Τζουν. Ήταν κάπου στη μέση του "βιβλίου" και ήταν πολύ λίγες σελίδες. Τη ρώτησα πού συνεχίζεται και μου είπε ότι δεν συνεχίζεται, αυτό είναι και ότι έχει και άλλες τέτοιες ιστορίες. Το διάβασα ολόκληρο εκείνο το μεσημέρι και ζήτησα από τους γονείς μου να μου φέρουν και άλλα τέτοια στο επόμενο σιωπητήριο. Από τότε ξεκίνησε η σχέση μου με τα κόμικς και ήμουν και εγώ το παιδί της Παρασκευής για το 'Μίκυ Μάους' και του μήνα για το 'Κομιξ', το 'Μεγάλο Μίκυ', το 'Ντόναλντ', τη 'Μίννι', το 'Αλμανάκο' και τα 'Κλασικά' (το οποίο αν και με μύησε, έμελλε να γίνει το λιγότερο αγαπημένο μου από τα κόμικ της Disney). Μάλλον η στιγμή της γέννησης για τον Θοδωρή Δημητρόπουλο Με παιδεύει κάποιες μέρες τώρα αυτό το ερώτημα. Θα μπορούσε το θέμα του άρθρου να είναι "ποια ήταν η πρώτη σου σκέψη" ή "τι ήταν το πρώτο πράγμα που είδες όταν γεννήθηκες" και μπορεί να ήταν οριακά πιο εύκολο να το απαντήσω. (Η πρώτη μου σκέψη λογικά θα ήταν "ΠΕΙΝΑΩ", το πρώτο που είδα θα ήταν κάποιος χαζοχαρούμενος γονιός, ορίστε, πιο εύκολο όντως.) Κάθε φορά που σκέφτομαι πως κάτι θα ήταν η πρώτη μου Disney ανάμνηση, σκέφτομαι μετά κάτι άλλο που πάει ακόμα πιο πίσω. Φίλες, φίλοι, δεν έχω ιδέα. Και φανταστείτε πόσο πιο δύσκολο θα είναι το να σορτάρεις τις ντισνεϊκές σου αναμνήσεις ως παιδί του 2000, με τον κολοσό να προσθέτει διαρκώς μέγεθος στο ήδη δυσθεώρητο μπόι του. Το έχω ξαναγράψει εδώ σε κάποιο άρθρο, αλλά υπάρχει λόγος που στο μέλλον του 'Cloud Atlas' τις ταινίες τις λένε 'τα ντίσνεϊ'. Αλλά αρκετά με το μέλλον, ας ασχοληθούμε με το παρελθόν. Να μια παντελώς ελλιπής, τυχαία λίστα πιθανών πρώτων ντισνεϊκών αναμνήσεων: * Η παντελώς φθαρμένη βιντεοκασέτα του 'Beauty & the Beast', της αγαπημένης μου animation ταινίας μεγαλώνοντας. * Τα κουπόνια των αβάν πρεμιέρ για τις ταινίες Disney που μαζεύαμε από τα διάφορα περιοδικά της Ακτίνας για να βλέπουμε τις νέες ταινίες πρώτοι-πρώτοι. * Το εξώφυλλο ΚΟΜΙΞ για 'Τα Πολλά Πρόσωπα της Μάτζικα Ντε Σπελ', μιας εφιαλτικής τότε, για μένα, ιστορίας (ακόμα θυμάμαι τους ιθαγενείς χωρίς τα πρόσωπα). Αυτό ξέρω ότι δεν είναι η πρώτη μου ανάμνηση γιατί θυμάμαι πολύ καθαρά το αμέσως προηγούμενο τεύχος, 'Το Μυστικό του Παλιού Πύργου', το οποίο το είχα διαβάσει τόσες φορές που είχα χάσει το εξώφυλλο. Για δεκαετίες είχα αυτό το τεύχος στη συλλογή μου χωρίς εξώφυλλο. Όταν το αγόρασα σε καλή κατάσταση πριν λίγα χρόνια μαζί με κάποια άλλα τεύχη που μου λείπαν, το κοίταζα για ώρα σαν χαζός. Είχα διαβάσει το τεύχος δεκάδες φορές, πρώτη φορά θυμόμουν να βλέπω το εξώφυλλο. (Προφανώς το είχα ξαναδεί αλλά το είχα στο μεταξύ ξεχάσει.) * Το Disney Club. * Α Λ Μ Α Ν Α Κ Ο * Υπήρχε περιοδικό Τσιπ & Ντέιλ και φυσικά έχω ακόμα ένα κάρο τεύχη. Ειλικρινά αν μου έλεγες όταν ήμουν μικρός πως τα περιοδικά Disney στην Ελλάδα τα έβγαζαν οι ίδιοι οι γονείς θα το είχα θεωρήσει απολύτως λογικό. * Οι Σφηγκάνθρωποι του Ρομάνο Σκάρπα στο Μίκυ Μάους. Ήταν ιστορία δημοσιευμένη σε μορφή στριπ, σε συνέχειες για αρκετά τεύχη. Φυσικά είχα κάνει τα τεύχη μου φύλλο και φτερό, κόβοντας τις σελίδες της ιστορίας και ενώνοντάς τες μεταξύ τους με σελοτέιπ για να τις διαβάζω ξεχωριστά. Το αποτέλεσμα προφανώς ήταν όλες οι σελίδες του κάθε τεύχος να σκορπίζονται παντού στο πάτωμα. Ήμουν πανέξυπνο παιδί. Τελοσπάντων. Από τότε άλλαξαν πολλά. Τα ΚΟΜΙΞ μου πλέον δεν είναι φθαρμένα (γιατί τις ιστορίες του Don Rosa τις έχω αγορασμένες σε 4-5 διαφορετικές εκδόσεις) και το "Beauty & the Beast' δεν είναι ακόμα η αγαπημένη μου animation ταινία (είναι το 'Lilo & Stitch'). Χμ, τώρα που το σκέφτομαι. Πηγή
  12. Πιστεύατε πως το σουπερηρωιλίκι είναι… «αντρική υπόθεση»; Τότε, κάνετε λάθος, και αυτό έρχεται να σας αποδείξει – κάπως εμφατικά, είναι η αλήθεια – η δημιουργία μίας θηλυκής μασκοφόρου τιμωρού, της Μάρβελ Ντακ! Η Μάρβελ Ντακ, ή Φαντομίνα στις νεότερες μεταφραστικές αποδόσεις, δεν είναι άλλη παρά η κρυφή ταυτότητα της Νταίζυ Ντακ, της αρραβωνιαστικιάς του Ντόναλντ. Φορώντας τη στολή της και τη μάσκα της, αναλαμβάνει συχνά δράση, αντιμετωπίζοντας το έγκλημα και τα κακώς κείμενα της Λιμνούπολης με μια διαφορετική προσέγγιση από το βασικό εκδικητή της πόλης, το Φάντομ Ντακ. ΜΑΡΒΕΛ ΝΤΑΚ: Η ΑΡΧΗ Η Μάρβελ Ντακ (στα ιταλικά, Paperinika, γι’ αυτό και εν τέλει η μετάφραση Φαντομίνα είναι πιο πιστή στο πρωτότυπο) εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973 στο περιοδικό Topolino. Μιλάμε για μία περίοδο κατά την οποία, τα φεμινιστικά κινήματα στο δυτικό κόσμο, και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, βρίσκονται στη μεγαλύτερη ακμή τους. Είναι έντονα εμφανές στην πρώτη περιπέτειά της, Paperinika e il filo di Arianna («Ο Μίτος της Αριάδνης», Μίκυ Μάους #852), πως ο συγγραφέας, Guido Martina, επιχείρησε να μεταφέρει την κοινωνικοπολιτική ατμόσφαιρα της εποχής, με έναν πιο ανάλαφρο αλλά εύστοχο και σίγουρα ανταποκρινόμενο στο κλίμα της περιόδου, στην τέχνη του – τα κόμικς. Στην πρώτη της εμφάνιση, λοιπόν, δια χειρός Giorgio Cavazzano, η Μάρβελ Ντακ δημιουργείται όταν η Νταίζυ μπουχτίζει από τις μειωτικές αναφορές του Ντόναλντ και του Θείου Σκρουτζ στο πρόσωπό της, ή καλύτερα, στο φύλο της. Θέλοντας να τους δώσει ένα καλό μάθημα, στρέφεται στη φίλη της Έντυ Σον (αργότερα Ζαΐρα), την πρόεδρο της Φεμινιστικής Ενώσεως και ταυτόχρονα καταξιωμένη εφευρέτρια (μαθήτρια του Κύρου Γρανάζη) και… μοδίστρα! Έτσι, μέσα σε λίγες σελίδες, γεννιέται το ντισνεϋκό σύμβολο του φεμινισμού, η Μάρβελ Ντακ. Όπλα της, υπνωτικά χάπια, παραλυτική πούδρα, ελαστική ζώνη, κολιέ με υπνωτικά μαργαριτάρια και φυσικά, η γοητεία της. Ο βίος της στις σελίδες των ιταλικών κόμικς, ωστόσο, έμελλε να είναι σύντομος. Επανεμφανίστηκε σε 3 ακόμα ιστορίες, οι δύο εξ αυτών γραμμένες από το δημιουργό της, Guido Martina, και κατά τα άλλα δεν είχε μεγάλη παρουσία, παρά μόνο σε μερικές περιπέτειες βραζιλιάνικης προέλευσης, όπως το περίφημο Club dos Herois, μία ακόμα σειρά τύπου Avengers, προπομπός ουσιαστικά της ιταλικής Ultraheroes. Το 2007 κυκλοφόρησε η περιπέτεια «Η Επιστροφή της Μάρβελ Ντακ» (Μίκυ Μάους Β’ περιόδου #203), η οποία επανέφερε τη θηλυκή ήρωα στο προσκήνιο, και έκτοτε οι εμφανίσεις της σε υπερηρωικές περιπέτειες, είτε σε πρωταγωνιστικό είτε σε δευτερεύοντα ρόλο έχουν όλο και αυξανόμενους ρυθμούς. Κάτι που, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, ίσως οφείλεται στην επιστροφή των λόγων που οδήγησαν, πριν από 45 χρόνια, στη δημιουργία τους, στην επικαιρότητα της σύγχρονης εποχής. ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΜΑΡΒΕΛ ΝΤΑΚ Οι άντρες! Όσο κλισέ και αν ακούγεται, στην πρώτη περιπέτειά της, η Μάρβελ Ντακ αντιμάχεται το ανδρικό φύλο και, κυρίως, τα στερεότυπα που αναπαράγει η κοινωνία για τις γυναίκες και το «αδύναμο φύλο». Κάτω από αυτό το πρίσμα, δε θα μπορούσε να μην έρθει αντιμέτωπη με τον Φάντομ Ντακ. Πράγματι, η δεύτερη ιστορία που φιλοτέχνησε το δημιουργικό δίδυμο Scala / Cavazzano με πρωταγωνίστρια την πάπια μασκοφόρο εκδικητή ονομάζεται «Μάρβελ Ντακ εναντίον Φάντομ Ντακ» (Μίκυ Μάους #906). Εκεί, η κόντρα της Νταίζυ με του «ισχυρό φύλο» περνά από προσωπικό επίπεδο σε προσπάθεια να αναγνωριστεί δημόσια πως η Μάρβελ Ντακ, ως γυναίκα, μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα από τον… άντρα μασκοφόρο εκδικητή της Λιμνούπολης. Ωστόσο, παρά τον πυχαίο τίτλο, οι δύο ήρωες δεν παλεύουν ευθέως, αλλά κοντράρονται μόνο μέσω των… ανδραγαθημάτων τους. Αργότερα, βέβαια, στην ιστορία Paperinik contro Paperinika – Sfida a Paperopoli, έρχονται πράγματι σε υπερηρωική σύγκρουση, όταν ο δήμαρχος της Λιμνούπολης ψάχνει το δυνατότερο εκδικητή στην πόλη του. Στην ιστορία «Η Συμμορία των Μεκάνος» (Μίκυ Μάους #1358, 1980), η Μάρβελ Ντακ τα βάζει με μία εμβληματική φιγούρα των ιστοριών του Disney, και όχι μόνο… Την Κακιά Μάγισσα! Όσο περίεργο κι αν ακούγεται – ή κι αν είναι, εν τέλει – ο Guido Martina χρησιμοποίησε αυτό το χαρακτήρα σαν αντίπαλο δέος για την αχρησιμοποίητη μέχρι τότε υπερηρωίδα του (εκτός από τις 2 πρώτες ιστορίες, στις οποίες ήδη αναφερθήκαμε). Εκτός από αντίπαλος, όμως, με το Φάντομ Ντακ, συχνά οι δυο τους συμμαχούν προκειμένου να αντιμετωπίσουν κάποια κοινή απειλή. Στις ιστορίες που λαμβάνουν χώρα στα στενά όρια της Λιμνούπολης, η απειλή αυτή μπορεί να είναι οι Μουργόλυκοι ή κάποιος εξωγήινος, αλλά και νεοσύστατοι υπερ-κακοί, όπως η Σούπερ Βαλεντίνα. Από την άλλη, στις ιστορίες των Υπερηρώων (Ultraheroes), η Μάρβελ Ντακ είχε ένα απολαυστικό… bitch-fight με την Ηλέκτρα, την οποία παρουσιάσαμε στο πρώτο μέρος του αφιερώματος, ως εχθρό του Φάντομ Ντακ. Η ΜΑΡΒΕΛ ΝΤΑΚ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Οι αρχικές εμφανίσεις της ηρωίδας στη χώρα μας έγιναν από πολύ νωρίς (δεκαετία του ’80), στο εβδομαδιαίο περιοδικό Μίκυ Μάους, στα τεύχη που αναφέρονται παραπάνω. Η δεύτερη εμφάνισή της, μάλιστα, αναδημοσιεύτηκε στην ειδική έκδοση Σπέσιαλ Φάντομ Ντακ, η οποία συνέλεγε τις… καλύτερες περιπέτειες του ήρωα. Μία από τις προσωπικά αγαπημένες εμφανίσεις της, και, νομίζω, η πρώτη μου επαφή με την ηρωίδα, ήταν ένα σύντομο guest στην ευρηματική και ξεκαρδιστική σειρά «Παπιομυστήριο»! Η Silvia Ziche, η κορυφαία, ίσως, γυναίκα δημιουργός κόμικς με τους ήρωες του Disney στην Ιταλία, δε δίστασε να χρησιμοποιήσει μία ηρωίδα που είχε πάνω από 20 χρόνια να εμφανιστεί σε ιστορίες στη χώρα της. Παρ’ όλα αυτά, τα -αντίθετα με τη φύση του χαρακτήρα- στερεοτυπικά κλισέ δεν έλειπαν, προερχόμενα όμως από μια γυναίκα δημιουργό, δεν μπορείς παρά να τα πάρεις χιουμοριστικά. Φυσικά, η ηρωίδα έχει εμφανιστεί στο αμιγώς υπερηρωικό περιοδικό, το Αλμανάκο, σε περιπέτειες όπως «Ο Φαντομάς με το Ημίψυλο» ή «Μονομαχία στον πλανήτη του Βελκ». Από τις πιο πρόσφατες εμφανίσεις της, ήταν στην ιστορία «Η Επιστροφή της Μάρβελ Ντακ» των Riccardo Secchi και Vitale Mangiatordi, στο τεύχος #203 του Μίκυ Μάους Β’ Περιόδου, όπου μάλιστα της αφιερώθηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά δεδομένα και το εξώφυλλο. Στην πρώτη της ιστορία στα ελληνικά, λίγο πρόχειρα αποδίδεται ως «Φαντόμα Ντακ». Σύντομα, το όνομα αυτό μεταλλάσσεται στο πιο εντυπωσιακό «Μάρβελ Ντακ», το οποίο παραμένει ως έχει για χρόνια, μέχρι τη δημοσίευση της ιστορίας Υπερήρωες στα ελληνικά, όπου και γίνεται «Φαντομίνα». Η τελευταία επιλογή σίγουρα είναι πιο πιστή μεταφραστική απόδοση του πρωτοτύπου, όμως φαντάζει αρκετά φτωχή μπροστά στην καθιερωμένη, πλέον, ονομασία της Μάρβελ Ντακ – γι’ αυτό και η τελευταία επιστρέφει στις πιο πρόσφατες εκδοτικές εμφανίσεις της ηρωίδας στη χώρα μας. docmz.wordpress.com
  13. Όταν κατά λάθος, δημιουργείς τέχνη και δεν το ξέρεις! Από το Αλμανάκο #40, μια δισέλιδη ιστορία απο Talespin, του Αργεντινού κομίστα Horacio Saavedra.
  14. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο! Μια μονοσέλιδη ιστορία του Carl Barks, με τον Κύρο Γρανάζη, απο την Μεγάλη Βιβλιοθήκη Disney #19.
  15. Είναι πουλί; Είναι αεροπλάνο; Όχι! Είναι ο Σούπερ Γκούφυ! Μετά το Φάντομ Ντακ, ο πιο γνωστός υπερήρωας του ντισνεϋκού σύμπαντος είναι, αδιαμφισβήτητα, ο Σούπερ Γκούφυ! Τόσο από την ονομασία του, όσο και από την εμφάνιση, γίνεται αντιληπτό πως σημείο αναφοράς του συγκεκριμένου υπερήρωα είναι ο θεμελιωτής του είδους, ο Άνθρωπος από Ατσάλι, ο μεγάλος και τρανός Superman. Ωστόσο, ο Σούπερ Γκούφυ δεν είναι κάποιος εξωγήινος με υπερφυσικές δυνάμεις και αδυναμία στον κρυπτονίτη. Είναι το alter ego του γνωστού γκαφατζή δίποδου σκύλου του Μίκυ Σίτυ, του Γκούφυ… Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. ΣΟΥΠΕΡ ΓΚΟΥΦΥ: Η ΑΡΧΗ Ο Σούπερ Γκούφυ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία «Μαύρο Φάντασμα εναντίον Σούπερ Γκούφυ», η οποία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1965 στο περιοδικό The Phantom Blot #2. Στα ελληνικά, η ιστορία δημοσιεύτηκε 2 χρόνια αργότερα, στο περιοδικό Μίκυ Μάους #57. Πρόκειται, ωστόσο, περισσότερο για ένα πείραμα παρά για τη δημιουργία ενός χαρακτήρα: κι αυτό, γιατί ο Γκούφυ ονειρεύεται, στην πραγματικότητα, πως μεταμορφώθηκε σε σούπερ ήρωα – δεν έγινε στα αλήθεια. Η κανονική πρώτη ιστορία του Σούπερ Γκούφυ, λοιπόν, θεωρείται η τετρασέλιδη που κυκλοφόρησε λίγους μήνες αργότερα στο περιοδικό Donald Duck #102 με τον τίτλο All’s Well That Ends Well – ακυκλοφόρητη, δυστυχώς, στα ελληνικά. Δημιουργοί και των δύο ιστοριών, αλλά και πολυάριθμων πρώτων ιστοριών του ήρωα, ήταν οι Del Connell και Paul Murry, ενώ εξίσου πολλές σε αριθμό περιπέτειες του ατζαμή εκδικητή υπογράφονται από την πέννα του Tony Strobl. Πολύ σύντομα (Οκτώβριος 1965), ο Σούπερ Γκούφυ αποκτά το δικό του περιοδικό, «Super Goof»! Στην πρώτη μεγάλη ιστορία του περιοδικού, The Thief of Zanzipar, παρουσιάζεται για άλλη μια φορά το origin του χαρακτήρα, κι έκτοτε η ύπαρξή του στο ντισνεϋκό υπερηρωικό πάνθεον θεωρείται κανονικότατη. Η ιστορία αυτή έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, στο Μεγάλο Μίκυ #27, με τον τίτλο Μία Περιπέτεια από τις Χίλιες και Μία Νύχτες!, το 1969, ενώ έχει επανεκδοθεί άλλες δύο φορές. Εκεί, ο Γκούφυ ανακαλύπτει στον κήπο του κάποια πρόωρα γινωμένα φιστίκια, και δοκιμάζει ένα. Έξαφνα αποκτά τρομερές υπερδυνάμεις, όπως την ικανότητα να πετάει, υπεράνθρωπη δύναμη, βιονική ακοή και όραση, ακόμα και ακτίνες Χ. Ταυτόχρονα, τα ρούχα του μετατρέπονται σε μία κόκκινη πλεκτή ολόσωμη πιτζάμα και μία μπλε μπέρτα. Εκμεταλλευόμενος αυτές τις υπερδυνάμεις (τυπικές του ήρωα και απομιμήσεις των αντίστοιχων του Superman), διασώζει, στη συνέχεια της ιστορίας, την αγαπημένη του Κλάραμπελ από δύο επίδοξους απαγωγείς. Έκτοτε, οι ιστορίες του Σούπερ Γκούφυ τον βρίσκουν συχνά να τα βάζει με επίδοξους εγκληματίες, εξωγήινους εισβολείς, κακούς υπερήρωες, σώζοντας το Μίκυ Σίτυ αλλά ενίοτε και ολόκληρο τον κόσμο από τρομερές απειλές. Η δύναμη, ωστόσο, από τα φιστίκια, δεν τελεί άνευ περιορισμών: μετά από κάποια ώρα, εξασθενεί, και ο Γκούφυ γίνεται ξανά φυσιολογικός. Αυτό το στοιχείο δίνει την ευκαιρία στους συγγραφείς των ιστοριών να σκαρφίζονται ευτράπελα, αφαιρώντας τις υπερδυνάμεις του ήρωα τις πιο δύσκολες στιγμές. Για να μην βρεθεί προ απροόπτων, βέβαια, ο Σούπερ Γκούφυ φυλάει πάντα μερικά σούπερ φιστίκια στο καπέλο του. Για πολλά χρόνια, οι ιστορίες του ήταν αμερικανικής και βραζιλιάνικης προέλευσης. Αν και στην Ιταλία σύντομα τρεις από τους μεγαλύτερους δημιουργούς (Giovan Battista Carpi, Romano Scarpa και Luciano Bottaro) φιλοτέχνησαν από μία ιστορία με τον ήρωα, για πολλά χρόνια η μεγαλύτερη γραμμή παραγωγής ιστοριών με τους ήρωες του Disney τον είχε αποκλείσει από την καλλιτεχνική της δημιουργία. «Αυτή είναι μια δουλειά για το Σούπερ Γκούφυ»! Σχέδιο του Giorgio Cavazzano, σε γαλλική έκδοση. Αυτό αλλάζει στα τέλη του 20ού αιώνα, όταν ξεκινάει ένα μπαράζ ιστοριών ιταλικής προέλευσης με πρωταγωνιστή τον ατζαμή υπερήρωα. Συγκρίνοντάς τες, οι νεότερες περιπέτειες του ήρωα έχουν δύο σημαντικά συν: 1. Το σχέδιο της ιταλικής σχολής, κατά τη γνώμη μου, κερδίζει περισσότερο σε εκρηκτικότητα και ζωντάνια, σε αντίθεση με το κλασικό σχέδιο των Αμερικάνων σχεδιαστών, το οποίο χαρακτηρίζεται από απλές και αυστηρές γραμμές. 2. Είναι πιο σύγχρονες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, τόσο μια ποιοτική αναβάθμιση του χιούμορ, όσο και μία πιο ενδιαφέρουσα θεματολογία και εξέλιξη της πλοκής – άλλωστε, μέχρι τότε είχαν καταναλωθεί τόνοι μελάνης στα υπερηρωικά κόμικς, τα οποία αποτελεούν – εν μέρει – σημείο αναφοράς για τις ιστορίες του Σούπερ Γκούφυ. Ο χαρακτήρας των ιστοριών, σε κάθε περίπτωση, παραμένει αυστηρά χιουμοριστικός, γεμάτος gags. ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡ ΓΚΟΥΦΥ Στις πρώτες ιστορίες του, ο Σούπερ Γκούφυ ερχόταν αντιμέτωπος με τους κλασικούς «κακούς» του Μίκυ Σίτυ: ο Μαύρος Πητ και ο συνεργός του, Φούμφο, το Μαύρο Φάντασμα, οι Μουργόλυκοι και ο επιστήμονας ξάδερφός τους, Ιδιοφυία-176. Βέβαια, οι ιστορίες του, παραδόξως, μπλέκονται ενίοτε και με πιο περιφερειακά κομικσικά σύμπαντα, όπως αυτό του Χοσέ Καριόκα (ένας από τους 3 Καμπαλέρος), του Σκάμπυ (από τη Λαίδη και τον Αλήτη) ή του Κακού Λύκου. Όταν ο Κακός Λύκος τρώει ένα σούπερ φιστίκι, γίνεται «Σούπερ Λύκος»! Η αλήθεια είναι πως, ο Σούπερ Γκούφυ, δεν αντιμετωπίζει πολλούς εμβληματικούς χαρακτήρες. Ο σημαντικότερος αντίπαλός του είναι ο Εμίλ Κόρακας. Πρόκειται για έναν διαβολικό επιστήμονα, ο οποίος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία The Evil Inventor («Οι Ανταγωνιστές», Μίκυ Μάους #400) – εκεί, και σε πολλές ιστορίες, μας συστήνεται ως αντίπαλος του Κύρου Γρανάζη, με τον οποίο κοντράρονται στο… επιστημονικό πεδίο, απλά ο Εμίλ χρησιμοποιεί με ευκολία αθέμιτα μέσα. Σταδιακά, εξελίσσεται σε mastermind κακός που δραστηριοποιείται, πότε στο Μίκυ Σίτυ και πότε στη Λιμνούπολη. Στο σύγχρονο ευρωπαϊκό προσκήνιο επανήλθε με την ιστορία «Η Επιστροφή του Έμιλ Κόρακα» (Αλμανάκο #144), το 1999, ένα χρόνο μετά την επανεμφάνιση του Σούπερ Γκούφυ στην ιστορία «Η Επιστροφή του Υπερήρωα» (Μίκυ Μάους #1770). Βέβαια, δεν έμεινε μόνο σαν αντίπαλος του Σούπερ Γκούφυ, αλλά και άλλων, απλών ή σούπερ, ηρώων, όπως ο Μίκυ Μάους ή ο Φάντομ Ντακ. Μία από τις πιο ηγετικές εμφανίσεις του, ήταν στη σειρά Σούπερ Ήρωες, όπου ήταν στην κορυφή της οργάνωσης των Επτά Κακών. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως συχνά βλέπουμε το Σούπερ Γκούφυ να τα βάζει με διάφορες, μικρές ή μεγαλύτερες απειλές: εξωγήινους, άλλους υπερήρωες ή υπερκακούς. Συχνά, αρωγός του στις διάφορες μάχες του είναι ο ανιψιός του, Φράνκι Μπουκ, ένας φοιτητής κολεγίου με εκπληκτικό IQ, ο οποίος συχνά μετατρέπεται σε Σούπερ Φράνκι, τρώγοντας κι αυτός με τη σειρά του σούπερ φιστίκια. Άλλωστε, δε συμβαίνει σπάνια στις ιστορίες του Σούπερ Γκούφυ να τρώει κάποιος άλλος χαρακτήρας κάποιο σούπερ φιστίκι και να γίνεται κι αυτός… σούπερ. ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡ ΓΚΟΥΦΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η πρώτη εμφάνιση του Σούπερ Γκούφυ έγινε το 1967 στο Μίκυ Μάους #57, με την ιστορία «Φάντασμα εναντίον Σούπερ Γκούφη». Έκτοτε, ο ήρωας είχε συχνή παρουσία στο περιοδικό Μίκυ Μάους, αλλά και στο Μεγάλο Μίκυ και τα Κλασικά. Αυτό, μέχρι τη δημιουργία του περιοδικού Αλμανάκο. Όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο μέρος του αφιερώματος, οι υπερηρωικές ιστορίες πλέον βρήκαν τη θέση τους σε αυτό το περιοδικό, αν και στην πραγματικότητα, στην περίπτωση του Σούπερ Γκούφυ, οι αμερικάνικες ιστορίες του συνέχισαν να δημοσιεύονται παράλληλα στο Μίκυ Μάους και το Μεγάλο Μίκυ, ενώ οι ιταλικές κατά βάση στο Αλμανάκο. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως το 2000, το περιοδικό Μίκυ Μάους αποφάσισε να αφιερώσει μερικά τεύχη στο συμπαθή υπερήρωα, υπό τον τίτλο «Φεστιβάλ Σούπερ Γκούφυ«, το οποίο διήρκεσε 2 μήνες (#1770-1777). Η αγαπημένη μου μετάφραση τίτλου ιστορίας με τον Σούπερ Γκούφυ είναι το «Σούπερ Γκούφυ εναντίον Σούπερ Μήτσου«! ΤΑ ΝΤΑΧ! docmz.wordpress.com
  16. Στην ιστορία της 9ης Τέχνης, η υπερηρωική αφήγηση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό – αν όχι το κυρίαρχο – κομμάτι του Μέσου, ιδωμένο τόσο από άποψη παραγωγής όσο και προτίμησης του κοινού. Πράγματι, θέτοντας ως αφετηριακό σημείο την πρώτη ιστορία του Superman το 1938, στις σελίδες του Action Comics #1, τόνοι μελάνης έχουν χυθεί για να εξιστορήσουν τις περιπέτειες εκκεντρικών προσωπικοτήτων με υπεράνθρωπες δυνάμεις, οι οποίοι, ως επί το πλείστον, αναγκάζονται να ζουν μία διπλή ζωή. Με μία αντίστροφη πορεία, το αγαπητό αυτό πλαίσιο αφήγησης, επηρέασε, σταδιακά, και τα υπόλοιπα είδη κόμικς. Δε θα μπορούσε, σε καμία περίπτωση, να απέχει από αυτήν την εξελικτική διαδικασία ένας εξίσου βασικός πυλώνας του Μέσου: τα Disney κόμικς. Αρχικά σε μορφή παρωδίας και, σταδιακά, απορροφώντας την κουλτούρα των ιστοριών με… περίεργους τύπους με κολάν, μπολιάζοντάς τη με στοιχεία παραδοσιακά προσιδιάζοντα στο δεύτερο αυτό το είδος εικονογραφημένης αφήγησης, οι δημιουργοί των Disney κόμικς δημιούργησαν εμβληματικούς, πλέον, σούπερ ήρωες που δικαίως πια αποζητούν τη δική τους θέση στο υπερηρωικό πάνθεον. Για τις επόμενες ημέρες, λοιπόν, θα παρουσιάσουμε μερικούς από τους σημαντικότερους ντισνεϋκούς υπερήρωες. Ένα τέτοιο αφιέρωμα, δε θα μπορούσε να ρίξει την αυλαία του με κανέναν άλλον παρά τον αξεπέραστο Φάντομ Ντακ! ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ: Η ΑΡΧΗ Ο Φάντομ Ντακ, όπως είναι προφανές – αν όχι γνωστό – αποτελεί το πιο σημαντικό alter ego της πιο αγαπημένης πάπιας των κόμικς, του Ντόναλντ Ντακ. Ο Ντόναλντ είναι χαραγμένος στο συλλογικό υποσυνείδητο ως ένας ατζαμής, οξύθυμος και μονίμως άτυχος χαρακτήρας, ο οποίος διαρκώς υποκύπτει στις έξαλλες φωνές της αρραβωνιαστικιάς του, Νταίζυ, στις επιβλητικές εντολές του πλούσιου θείου του, Σκρουτζ Μακ Ντακ, ή στην ατυχία που τον δέρνει και τη χλεύη από τον εκνευριστικά τυχερό ξάδερφό του, Γκαστόνε Γκάντερ. Αυτό το μοτίβο του διαρκώς κατατρεγμένου από τη μοίρα ήρωα, ο οποίος γινόταν εν τέλει συμπαθής όχι για τα χαρίσματα από τα ελαττώματά του, επιχείρησαν να αλλάξουν οι βετεράνοι Ιταλοί δημιουργοί κόμικς της δεκαετίας του ’70. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, ίσως αυτό να ήταν το αποτέλεσμα και όχι οι λόγοι που οδήγησαν στη δημιουργία ενός ήρωα που έμελλε να αγαπηθεί πολύ από τους αναγνώστες των ντισνεϋκών κόμικς. Όπως μας πληροφορεί ο Δημήτρης Δημακόπουλος στο άρθρο του «Ο Θρύλος του Φάντομ» (περιοδικό ΚΟΜΙΞ Α’ περιόδου #238, εκδόσεις Τερζόπουλου), η ιδέα που κατέληξε στη δημιουργία του Φάντομ Ντακ ήταν του Mario Gentilini, διευθυντή τότε του ιστορικού περιοδικού Topolino. Επηρεασμένος από την επιτυχία του, κλασικού πλέον, ιταλικού κόμικ Diabolik, θέλησε να δημιουργήσει μία παρωδία του δημοφιλή αντιήρωα, με πρωταγωνιστή τον Μίκυ Μάους. Ωστόσο, όπως εύστοχα παρατήρησε ο δημιουργός του Φάντομ Ντακ, Ιταλός σεναριογράφος Guido Martina, «ο εμβληματικός ήρωας του Ντίσνεϋ δε θα ήταν πειστικός στο ρόλο ενός εκδικητή που κινείται πέρα από τα όρια του νόμου». Το πρώτο καρέ της ιστορίας «Το Μυστικό της Βίλλας των Ρόδων», όπως πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιταλικό περιοδικό Topolino (1/6/1969). Έτσι, αργότερα, η Elisa Penna, στέλεχος του Topolino, τροποποίησε την αρχική αυτή ιδέα και έδωσε το ρόλο αυτόν σε έναν άλλο κεντρικό ήρωα του Ντίσνεϋ, τον Ντόναλντ Ντακ. Την 1η Ιουνίου του 1969 δημοσιεύτηκε στο Topolino η πρώτη περιπέτεια του Φάντομ Ντακ, «Το Μυστικό της Βίλλας των Ρόδων» από τους Guido Martina (σενάριο) και Giovan Battista Carpi (σχέδιο). Σε αυτήν την ιστορία, ο Ντόναλντ Ντακ κληρονομεί κατά λάθος τη βίλα του Λόρδου Κουάκετ, ενός ευγενούς αριστοκράτη. Εξερευνώντας την, όμως, ανακαλύπτει το ημερολόγιο του ιδιοκτήτη και, κατά συνέπεια, τη μυστική του ταυτότητα: ο Λόρδος Κουάκετ τα βράδια μεταμφιεζόταν στον Φαντομία, έναν «αριστοκράτη λωποδύτη», ο οποίος – όντας ευκατάστατος ο ίδιος – έκλεβε από τους πλούσιους για να βοηθήσει τους φτωχούς. Οι διηγήσεις του και η ιδέα της μυστικής ταυτότητας, καθώς και τα όπλα και σύνεργά του, επηρέασαν τον Ντόναλντ στο να δημιουργήσει κι εκείνος τη δική του «σκοτεινή πλευρά», ένα alter ego, οι επιδιώξεις του όμως ήταν σαφώς πιο ευκαταφρόνητες: στις πρώτες ιστορίες του Guido Martina, ο Φάντομ Ντακ παρουσιάζεται σαν ένας εκδικητής όσων κακομεταχειρίζονται τον Ντόναλντ – ένας ήρωας με τιμωρητική διάθεση που ακροβατεί διαρκώς μεταξύ των «καλών» και των «κακών». Στην πρώτη του μεταμφίεση, ο Φάντομ Ντακ δε φοράει μάσκα για να κρύψει το πρόσωπό του. Αυτή εμφανίζεται από τη δεύτερη περιπέτεια και μετά. Όταν ο Ντόναλντ βρήκε το ημερολόγιο του Φαντομία! Το όνομά του στα ιταλικά είναι επηρεασμένο από τον ήρωα στον οποίο βασίστηκε: Paperinik, ένα λεκτικό παιχνίδι ανάμεσα στην ιταλική ονομασία του Ντόναλντ (Paperino) και τον ήρωα-πρότυπό του, Diabolik, ο οποίος, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ήταν ένας χαρακτήρας με μεγάλη επιρροή στην ιταλική (αν όχι στην παγκόσμια) σκηνή κόμικς, με σαφείς επιρροές από άλλους δημοφιλείς αντιήρωες, όπως ο Arsin Lupin του Morris Leblanc ή ο Fantomas των Marcel Allain και Pierre Souvestre. Σήμερα, οι αναφορές αυτές βρίσκουν μεγαλύτερο αντίκρυσμα στο πρότυπο του Φάντομ Ντακ, το Φαντομία, για τον οποίο θα αναφερθούμε εκτενέστερα σε επόμενο μέρος του αφιερώματος, και όχι στον ίδιο το χαρακτήρα, ο οποίος, σταδιακά, εξελίχθηκε, από καθαρόαιμος εκδικητής σε υπερήρωα… δυτικών προδιαγραφών. Στις πρώτες του ιστορίες, ο Φάντομ Ντακ ξετυλίγει σιγά-σιγά τα χαρτιά του. Σε αυτήν την πιο «ανθρώπινη» εκδοχή του, συμμετείχαν πολλοί από τους πιο κλασικούς της ιταλικής ντισνεϋκής δημιουργίας: πέρα από το δημιουργικό δίδυμο των Guido Martina και Giovan Battista Carpi, τις πρώτες περιπέτειες του παπιόμορφου υπερήρωα θα υπογράψουν καλλιτέχνες όπως ο Romano Scarpa, ο Massimo De Vita, ο Giorgio Cavazzano, ο Guido Scala, ο Luciano Bottaro, ο Giorgio Pezzin και ο Guilio Chierchini – και η αναφορά δεν αποτελεί μία απλή παρέλαση ονομάτων, αλλά περιλαμβάνει σε μία σειρά ένα τεράστιο κεφάλαιο των ιταλικών κόμικς, και δη, αυτών της Ντίσνεϋ. Σε κάθε ιστορία, παρουσιάζεται ένα νέο gadget από το οπλοστάσιό του: μποτάκια με ελατήρια, ελαστικό σκοινί, ζώνη αντιβαρύτητας, ακτινοβόλο πιστόλι, πλαστικές μάσκες, σπρέι ύπνου… Αν προσπαθούσαμε να τον συγκρίνουμε με τους ήρωες του κλασικού αμερικάνικου κόμικ, ο Φάντομ Ντακ μάλλον θα είχε περισσότερα κοινά με τον Σκοτεινό Ιππότη της Γκόθαμ Σίτι, τον Batman. Ένας ήρωας χωρίς υπερδυνάμεις, χρησιμοποιεί το μυαλό του και τον εξοπλισμό που διαθέτει για να φέρνει σε πέρας τις αποστολές του. ΟΚ, μπορεί να μη κυκλοφορεί με ένα τόσο φανταχτερό όχημα όσο το Bat-Mobile, έχει όμως το πιστό σαραβαλάκι του, 313 – του οποίου οι πινακίδες μετατρέπονται σε Χ όταν το οδηγεί ο Φάντομ Ντακ – εξοπλισμένο με μία σειρά από οπλικά συστήματα, επινόησης του Κύρου Γρανάζη. Όπως εύστοχα επισημαίνει ο Δημήτρης Δημακόπουλος στο «Ο Θρύλος του Φάντομ», «η διαφορά ανάμεσα στην ηρωική πλευρά του Ντόναλντ και του Σκοτεινού Ιππότη, είναι, σε μεγάλο βαθμό, θέμα προϋπολογισμού». Το βασικό μέσο του Φάντομ Ντακ για να κρύβει την ταυτότητά του, ως Ντόναλντ Ντακ, είναι η μάσκα που φορά. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι λίγες οι φορές που η μυστική του ταυτότητα αποκαλύπτεται, είτε επειδή εξαναγκάζεται από κάποιον αδίστακτο κακοποιό που δεν μπορεί να κερδίσει αλλιώς, είτε επειδή τα ανιψάκια ανακαλύπτουν το κρυσφήγετο κάτω από το σπίτι ή τα υπόλοιπα κοντινά του πρόσωπα παρατηρούν την ομοιότητα και εν τέλει την ταύτιση. Άλλωστε, αρκετά συχνά αποκαλύπτει ο ίδιος την ταυτότητά του οικειοθελώς σε συμμάχους του, όπως για παράδειγμα τον Κύρο Γρανάζη. Προκειμένου να διατηρηθεί το μυστικό, ο Κύρος έχει εφεύρει τις παστίλιες Αμνησιαζόλ. Πρόκειται για ένα από τα κυριότερα τρικ που χρησιμοποιεί ο Φάντομ Ντακ, όταν αποκαλύπτει την ταυτότητά του σε κάποιον: οι παστίλιες αυτές προκαλούν επιλεκτική και μικρής κλίμακας αμνησία, προκειμένου όποιος έχει πληροφορηθεί τη μυστική του ταυτότητα, να την ξεχάσει. Από την άλλη, όταν θέλει να πείσει αυτούς που πιστεύουν ότι ο Ντόναλντ Ντακ και ο Φάντομ Ντακ είναι το ίδιο πρόσωπο για το αντίθετο, χρησιμοποιεί ομοιώματα ή σωσίες ρομπότ για να ξεφύγει. ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ Στις πρώτες ιστορίες, ο Φάντομ Ντακ τα έβαζε με όσους καταδυνάστευαν το Βασιλάκη Καΐλα των Disney comics, τον Ντόναλντ Ντακ. Σύντομα, όμως, με τη στροφή στα υπερατλαντικά υπερηρωικά πρότυπα, ο Φάντομ Ντακ άρχισε να μάχεται το έγκλημα στη Λιμνούπολη και να έρχεται αντιμέτωπος με εγκληματίες κάθε λογής. Παραδοσιακοί εχθροί του είναι οι Μουργόλυκοι, ο Τζων Ρόμπαξ και, ενίοτε, η Μάτζικα, όσοι δηλαδή επιβουλεύονται την περιουσία του πιο πλούσιου παπιού του κόσμου, του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Σταδιακά, όμως, δημιουργήθηκε η ανάγκη για νέους αντιπάλους, ανταποκρινόμενους περισσότερο στις ανάγκες των ιστοριών με… υπερηρωικό πρόσημο. Από πολύ νωρίς, οι συγγραφείς των ιστοριών του Φάντομ παρουσίαζαν υπερ-κακούς με κάποιου είδους υπερδυνάμεις, ή ένα ευρύ και απειλητικό οπλοστάσιο, προκειμένου να κάνουν πιο ενδιαφέρουσες τις ιστορίες και, φυσικά, να αναπροσαρμόσουν την ισορροπία ανάμεσα στο κλασικό, ευρωπαϊκό Disney κόμικ και το μοντέρνο, αμερικάνικο superhero κόμικ. Φυσικά, κάποιοι από αυτούς εμφανίζονται μία και μόνη φορά, ενώ κάποιοι άλλοι με περισσότερο ενδιαφέρον επανεμφανίζονται τακτικά στις σελίδες των περιοδικών Disney. Το 1988, ο Giulio Chierchini δημιούργησε το χαρακτήρα Little Gum, έναν εξωγήινο ο οποίος δίνει όποια μορφή θέλει στην τσίχλα που μασάει. Οι ιστορίες του, βέβαια, μένουν ανέκδοτες στην Ελλάδα. Ο πιο γνωστός, μάλλον, εχθρός του Φάντομ Ντακ είναι ο Σπέκτρουμ. Και παραδόξως, στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει μόνο μία ιστορία του: η πρώτη του εμφάνιση, στα πλαίσια της κλασικής ιστορίας σε συνέχειες, «Η Ζωδιακή Πέτρα» (Bruno Sarda/Massimo De Vita). Σ’ αυτήν την ιστορία του 1990, ο Φάντομ Ντακ έρχεται αντιμέτωπος με έναν κακοποιό υπνωτιστή, ο οποίος χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για να προβαίνει ανενόχλητος στις εγκληματικές του δράσεις. Μέχρι το 2008, όταν και επανεμφανίστηκε για τις ανάγκες της σειράς Σούπερ Ήρωες, είχε στο ιστορικό του άλλες 4 εμφανίσεις, με προσωπική αγαπημένη την ιστορία Paperinik e il magico eroe, στην οποία γεννιέται ένας ταχυδακτυλουργός υπερήρωας και σύμμαχος του Φάντομ Ντακ, ο PaperMagic. Το 1991 δημιουργείται ένας από τους πιο δημοφιλείς εχθρούς του Φάντομ Ντακ: ο Σκούπι Ντο (Inquinator). Σε μία ιστορία με σαφές οικολογικό μήνυμα, ο Giorgio Pezzin παρουσιάζει, σε συνεργασία με το Massimo De Vita, έναν από τους πιο βρωμερούς villains όλων των εποχών. Πράγματι, ο Σκούπι Ντο χρησιμοποιεί για όπλα του σκόνη, μελάνη, πετρέλαιο, σκουπίδια, και γενικότερα καθετί βρώμικο. Επτά μήνες αργότερα επανεμφανίστηκε, αυτή τη φορά σε σχέδιο Alessandro Gottardo, και έκτοτε δεν τον ξαναείδαμε, παρά μόνο για τις ανάγκες της σειράς Σούπερ Ήρωες το 2008, μία απόπειρα ενός ντισνεϋκού Avengers, για το οποίο όμως θα μιλήσουμε σε επόμενο στάδιο. Άλλη μία βασική «υπερκακός» στη σειρά Σούπερ Ήρωες είναι η Ηλέκτρα, μία γοητευτική και επικίνδυνη πάπια που φέρει έναν κεραυνό στο μέτωπό της. Έχει τη δύναμη να ελέγχει την ενέργεια, και είναι σε θέση να υπνωτίσει οποιονδήποτε πιστεύει ότι εξυπηρετεί τους σκοτεινούς σκοπούς της. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στη μίνι σειρά «Φάντομ εναντίον όλων» (2007), και παρ’ όλο που πρωτοσχεδιάστηκε από τον Giorgio Cavazzano, η μάχη της με το Φάντομ Ντακ υπογράφεται απ’ τους Giorgio Salati και Marco Gervasio. Στην ίδια σειρά παρουσιάστηκαν σαν βασικοί εχθροί ο Δρ. Χάκερ, οι Δίδυμοι Σπικ και Σποκ και ο Κύριος Αόρατος, οι οποίοι απέκτησαν και δεύτερη εμφάνιση και είχαν τη δυνατότητα για μία αποτυχημένη ρεβάνς εναντίον του Φάντομ, σε ξεχωριστές ιστορίες μεταξύ τους. Άλλη μία θηλυκή κακοποιός είναι η Λόλα Ντακ. Δημιουργήθηκε το 1996 από τον Bruno Sarda και αρχικά εικονογραφήθηκε από το Luciano Gatto. Ωστόσο, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει μονάχα η τρίτη εμφάνισή της, δια χειρός Lucio Leoni, στην ιστορία «Η Αξέχαστη Αΐντα». Ο τελευταίος, μαζί με τη συνεργάτιδά του Emmanuela Negrin, δημιούργησαν μερικές από τις καλύτερες ιστορίες με πρωταγωνιστή το Φάντομ Ντακ, τόσο σε επίπεδο σχεδίου αλλά, κυρίως, υπόθεσης. Δεν είναι τυχαίο που οι αγαπημένες μου ιστορίες με τον ήρωα, όπως για παράδειγμα η δυστοπική ιστορία «Στο Χάσμα του Χρόνου», υπογράφονται από το συγκεκριμένο καλλιτεχνικό δίδυμο. Ο Lucio Leoni είναι, κατά τη γνώμη μου, ο καλλιτέχνης εκείνος που έδωσε νέα πνοή στις περιπέτειες του μασκοφόρου εκδικητή της Λιμνούπολης. Δεν είναι τυχαίο που το περιοδικό Αλμανάκο έχει δημοσιεύσει σχεδόν όλες τις ιστορίες του με τον Φάντομ Ντακ. Πάνω, σκίτσο του με μερικούς ήρωες που δημιούργησε για τις ιστορίες του με τον ήρωα (με εξαίρεση τον κλασικό παππού των Μουργόλυκων) Τέλος, συχνά πυκνά ο Φάντομ Ντακ έρχεται αντιμέτωπος με κάποιο κακό alter ego του Κύρου Γρανάζη. Ο Κύρος, ο μεγαλύτερος εφευρέτης της Λιμνούπολης, είναι ο βασικός σύμμαχος του Φάντομ Ντακ – είναι εκείνος που τον εξοπλίζει διαρκώς με νέα όπλα, και επισκευάζει τα παλιά. Ωστόσο, τυχαίνει ενίοτε κάποια εφεύρεση να μην έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα και να επηρεάσει την ψυχική κατάσταση του, μετατρέποντάς τον σε… κακό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι «Η Επίθεση του Γραν-Χ», αλλά και οι ιστορίες με τον Μαντ Δόκτωρ, οι οποίες σύστησαν τελικά έναν νέο ήρωα στο σύμπαν του Φάντομ Ντακ. ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ο Φάντομ Ντακ εμφανίστηκε στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 1975, στις σελίδες του περιοδικού Μίκυ Μάους #446. Όπως ήταν λογικό -αλλά όχι και επόμενο- το ελληνικό κοινό τον γνώρισε διαβάζοντας την πρώτη του εμφάνιση, η οποία αρχικά τιτλοφορείτο «Ο Εκδικητής». Από τότε, και για πολλά χρόνια, οι ιστορίες του δημοσιεύονταν στα περιοδικά Μίκυ Μάους και Κλασικά. Αυτό άλλαξε λίγα χρόνια μετά την κυκλοφορία ενός νέου περιοδικού, του Αλμανάκο. Το Αλμανάκο πρωτοκυκλοφόρησε το 1990, χωρίς να έχει, αρχικά, συγκεκριμένο χαρακτήρα. Σταδιακά, στράφηκε σε πιο ιδιαίτερες ντισνεϋκές ιστορίες, όπως οι Υπερασπιστές του Δικαίου με τους Τσιπ και Ντέηλ (Chip n’ Dale Rescue Rangers), η βραζιλιάνικη σειρά «Οι 12 Άθλοι του Νυχτερίδα Ντακ», οι περιπέτειες του Μαυρόφτερου Τιμωρού (Darkwing Duck) ή του Κάπταιν Μπαλού (TaleSpin). Στο Αλμανάκο #29 δημοσιεύτηκε μία «ιστορία με σταυροδρόμια», από τις διασκεδαστικές ιστορίες που επιλέγει ο αναγνώστης τον ρου της ιστορίας, με πρωταγωνιστή το Φάντομ Ντακ. Όμως η επόμενη εμφάνιση του ήρωα θα γίνει στο τεύχος #54 με δώρο «το ράμφος του Φάντομ Ντακ», και μετά πάλι στο τεύχος #72 (1997) με την αναδημοσίευση της κλασικής πρώτης ιστορίας του, αυτή τη φορά με τον τίτλο «Το Μυστικό της Βίλλας των Ρόδων». Αυτό ήταν. Από τότε και μέχρι το τέλος της κυκλοφορίας του, το περιοδικό Αλμανάκο έγινε, ουσιαστικά, το περιοδικό όπου δημοσιεύονταν κατά βάση οι ιστορίες του Φάντομ Ντακ (μαζί με αυτές του αρχαιολόγου Ινδιάνα Γκούφυ και του υπερήρωα Σούπερ Γκούφυ). Ένα περιοδικό που απευθύνονταν σε έφηβο κοινό, αφού, εκτός από τις ιστορίες δράσης με το μασκοφόρο εκδικητή, περιείχε νέα για αυτοκίνητα, αθλητικά, βιντεοπαιχνίδια και ταινίες. Όπως είπα και παραπάνω, στις ιστορίες του Αλμανάκο γνώρισα και αγάπησα το καλλιτεχνικό δίδυμο Lucio Leoni και Emmanuela Negrin, οι οποίοι χάρισαν μερικές από τις καλύτερες ιστορίες του ήρωα. Άξια αναφοράς θεωρώ και την υποσειρά «Όταν ο Φάντομ τρώει πολύ», με βασικούς συντελεστές της τον Tito Faraci και Giuseppe Ferrario, στην οποία ο Ντόναλντ Ντακ βαρυστομαχιάζει και ονειρεύεται μερικές από τις πιο κουλές περιπέτειες του Φάντομ Ντακ. Υπάρχουν, φυσικά, και πολλές ακόμα ειδικές εκδόσεις με τον ήρωα. Το 1991 κυκλοφόρησε το τεύχος «Σπέσιαλ Φάντομ Ντακ», που περιλάμβανε μερικές από τις πρώτες, κλασικές ιστορίες του ήρωα. Στα πλαίσια της σειράς «Μεγάλα Σήριαλ», υπήρξαν τρεις εκδόσεις ειδικά αφιερωμένες στον Φάντομ: η προαναφερθείσα σειρά «Φάντομ Εναντίον Όλων», το τεύχος «Φάντομ Ντακ – Ώρα για Δράση!» που περιλάμβανε μερικές ιστορίες που είχαν δημοσιευτεί παλαιότερα στο Αλμανάκο, και τέλος το «Φάντομ Ντακ: Η Αρχή του Μύθου», με τις πρώτες ιστορίες του ήρωα. Τέλος, με το Αλμανάκο #100 είχε δοθεί ως ένθετο δώρο το ειδικό τεύχος «Φάντομ Ντακ Για Πάντα», που περιλάμβανε την ιστορία «Ο Κλέφτης με τη Νέμπουλα» (Lucio Leoni/Emmanuela Negrin). Φυσικά, θα μπορούσαμε να εντάξουμε εδώ τις Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ (την περίφημη και επαναστατική ιταλική σειρά PK), καθώς και τη σειρά Σούπερ Ήρωες, όμως αυτά θα παρουσιαστούν σε επόμενο στάδιο. Πηγή: docmz.wordpress.com
  17. Εγκυκλοπαίδεια εκπαιδευτικού χαρακτηρα πλαισιωμένη με τους γνωστους χαρακτηρες του Ντισνευ (Σκρουτζ,Ντοναλντ,Μικυ,Γκουφυ,Πλουτο κ.α.). Συμφωνα με τα credits που αναγραφονται στο εσωτερικο της εκδοσης η Ελληνικη εκδοχη του συγκεκριμενου τίτλου κυκλοφόρησε το 1991 απο την εκδοτική "Γ.ΑΞΙΟΤΕΛΛΗΣ και ΣΙΑ ΕΠΕ" και κυκλοφορησε 8 τόμους με τους τίτλους-οπως αναγραφονται στο εσωτερικο της εκδοσης: 1.ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ (ΜΕΡΟΣ Α) 2.ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ (ΜΕΡΟΣ Β) 3.ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ (ΜΕΡΟΣ Α) 4.ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ (ΜΕΡΟΣ Β)* 5.ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ (ΜΕΡΟΣ Α) 6.ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ (ΜΕΡΟΣ Β) 7.ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΜΕΡΟΣ Α) 8.ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΜΕΡΟΣ Β) *Η αλλίως "στην υπαιθρο"όπως τεκμηριωνεται κ απο το σχετικο εξωφυλλο που ανέβασα. Η περιοδικοτητα μου ειναι αγνωστη αλλα προφανως υποθετω πως βγηκαν λογικα και οι 8 τομοι την ιδια χρονικη περιοδο (1991) μιας κ εικαζω πως οι συγκεκριμενες εκδοσεις θα βρισκονταν στις προθηκες των βιβλιοπωλείων παρα σε καποιο περιπτερο. Οι σχεδιαστες που φιλοτεχνησαν τις εκδοσεις αυτες δεν αναγραφονται καπου. (Προφανως καποιο επιτελειο σχεδιαστων του Disney ανελαβε το εργο αυτο.) Η μετάφραση στην γλωσσα μας ανηκει στην Μαρια Τζουβέλη,η επιμέλεια-διορθωση των κειμένων στον Ηλία Ζαφειράτο και η ομολογουμενως πολυτελεστατη εκτυπωση ανηκει στο Ν.Καρέντζο. Ενδεικτικοι τιτλοι των κεφαλαίων που περιεχονται είναι:Στο εργοστασιο/Αεροπλάνα/Τα μέσα επικοινωνίας/Τα πλοία και τα υποβρύχια κ.α. Στο τελος του καθε τομου φιλοξενειται ολιγοσελιδο αλφαβητικό ευρετήριο καθως και ολοσωμο πορτραιτο χαρακτηρων του disney στο οπισθόφυλλο (Σκρουτζ,Πλούτο κτλ). Οποιος μελος έχει περισσοτερες πληροφορίες υλικο και στοιχεια για την εκδοση αςμας ενημερώσει. Και απο τον παρακατω συνδεσμο το εξωφυλλο (δυστυχως σε χαμηλη αναλυση-αλλα για τυπικους λογους μεχρι να βρεθει..) του Τόμου 1 Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον comicos.
  18. Ο αγαπημένος μας χαρακτήρας κι αυτός που ουσιαστικά ξεκίνησε την αυτοκρατορία Disney,εφέτος κλείνει τα 90 του χρόνια και τα πρατήρια BP το γιορτάζουν. Όπως πληροφορηθήκαμε από το site της εταιρίας,αλλά και από τα οπισθόφυλλα των τευχών #215 και #216 του Μίκυ Μάους,με την μέθοδο των κουπονιών κι ενός αντιτίμου,θα μπορεί όποιος ενδιαφέρεται να αποκτήσει διάφορα αξεσουάρ με θέμα τον Μίκυ και την Μίννι. Η προσφορά θα ισχύει μέχρι τις 4 Νοεμβρίου και μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων. Το οπισθόφυλλο της διαφήμισης Μπορείτε να αναζητήσετε περισσότερες πληροφορίες και στο site της BP.
  19. Το 1998, με αφορμη την συμπλήρωση των 50 χρόνων της συμφωνίας που υπογράφτηκε το 1948 μεταξύ του Walt Disney και του Dan Folke, για την κυκλοφορία των Disney comics στην Δανία, κυκλοφορεί ένα επετειακό σκληρόδετο άλμπουμ, 48 σελίδων, διαστάσεων 16.5 x 24.0, με τίτλο: "It all started with a mouse - Disney & Egmont 50 years". Το άλμπουμ περιλαμβάνει μια 25σέλιδη ιστορία για το πως επιτεύχθηκε η συμφωνία μεταξύ των δυο εταιρειών, της Disney και της Egmont... Πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις εκδόσεις της Egmont, το επικείμενο συμβόλαιο, καθώς και ένα CD και τους στίχους ενός τραγουδιού, για τον Ντόναλντ!!! "Much more than just Donald Duck" Τα άλμπουμ ήταν αριθμημένα και αν κρίνω από το νούμερο που έχει το αντίτυπο μου, μάλλον πρέπει να κυκλοφορήσαν πολλά. Ελπίζω κάποια στιγμή να μας διαφωτίσει επί του θέματος ο @PhantomDuck με τις Disney-κες του γνώσεις. Σχετικα link: inducks.org - dba.dk
  20. Μια μονοσέλιδη ιστορία με τον Πλούτο, που δημοσιεύτηκε στο αμερικανικό Mickey Mouse Adventures #15, του Ισπανού κομίστα Miguel Fernandez Martínez. Γιατί ως γνωστόν...οποίος βιάζεται, σκοντάφτει!
  21. Από την Μεγάλη Βιβλιοθήκη Disney #2 ένα στριπάκι με πολλή φασαρία από τα ανιψάκια του Ντόναλντ Ντακ, δια χειρός Carl Barks.
  22. Disney για αυτή την εβδομάδα αλλά κάτι που δεν έχει ξαναμπεί. Ο σκανδαλιάρης Γκρέμλιν Γκας, από το ΚΟΜΙΞ #100.
  23. Πού είναι ο Λούντβιχ να μας θαυμάσει; Επειδή με έχει απασχολήσει αρκετά το θέμα, όσο ψάχνω, τόσο βρίσκω ενδιαφέροντα ευρήματα πάνω στην ακαδημαϊκή κάλυψη των Disney κόμικς γενικώς. Δεν μιλάμε για άρθρα που έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, διαδίκτυο, βιβλία κλπ. Αναφερόμαστε καθαρά στον ακαδημαϊκό τομέα. Διπλωματικές εργασίες που μπορεί να έχουν γίνει στα πλαίσια κάποιου μεταπτυχιακού ή διδακτορικού, όπως και δημοσιεύσεις στα λεγόμενα journals, τα οποία θα μπορούσαν να αποδοθούν ως «επιστημονικά περιοδικά». Δημοσιεύσεις δηλαδή που μπαίνουν στην διεθνή βιβλιογραφία και συμβάλουν στην επιστημονική κοινότητα. Για να μην φτιάχνουμε κάθε φορά διαφορετικό θέμα, θα βάζουμε εδώ πέρα ό,τι βρίσκουμε, για να έχουμε σουλουπωμένα τα πάντα. Κάποια τα είχα βάλει και παλιότερα σε ξεχωριστά threads, όμως τα βάζω κι εδώ μαζί με διάφορα άλλα ακόμα. Ακολουθούν χρονολογικά: 2011, Μεταπτυχιακή διατριβή: Unca Don and Unca Scrooge’s Guide to History. Representations of the Past in the Disney Comics of Don Rosa. Petra Kotro. Επίσης εδώ. 2011, Δημοσίευση: The Triumvirate of Evil: Major Villains of Don Rosa's Donald Duck. Από την Katja Kontturi. 2012, Δημοσίευση: Not Brains, Just Voodoo: A Zombie in Disney's Donald Duck Comics. Από την Katja Kontturi. 2014, Διδακτορική διατριβή: Duckburg - a gate between two worlds. Don Rosa's Disney Comics as Postmodern Fantasy. Από την Katja Kontturi. Επίσης εδώ. 2015, Δημοσίευση. Bursting Money Bins, The ice and water structure. Από τον Franco Bagnoli. 2016, Δημοσίευση. Delicious ice creams in Plain Awful. Why does salt thaw ice ? Από τον Franco Bagnoli. 2017, Δημοσίευση. Science fiction parody in Don Rosa's "Attack of the the Hideous Space-Varmints" από την Katja Kontturi. Επίσης εδώ.
  24. Οκ, ήρθε επιτέλους κι αυτή η ώρα. Στις 4-6 Μαϊου 2018, θα έχουμε την τιμή να γνωρίσουμε τον Marco Gervasio στο The Comic Con 4, στο Βελλίδειο. Χωρίς πολλά πολλά, πάμε να δούμε τι επιλογές έχουμε. Συνοπτικά: Οι δημοσιευμένες ιστορίες του στην Ελλάδα (με βαθμολογική ταξινόμιση). Δεν περιλαμβάνονται μονοσέλιδες. Τα δημοσιευμένα εξώφυλλά του στην Ελλάδα Πατήστε στα από πάνω links και δείτε ποια τεύχη έχετε. Πάμε και για μερικές αναλυτικότερες προτάσεις τώρα. : 1) Τα must have. 5 θεματικά τεύχη με τον Φαντομία, με δικά του εξώφυλλα και κεντρική ιστορία. Κόμιξ #4 (Β' περίοδος) - Φαντομίας Μίκυ Μους #98 (Β' περίοδος) - Παρελθόν χωρίς μέλλον (Πρωταγωνιστεί ο Φάντομ Ντακ σε ιστορία πρόλογο του Φαντομία) Μίκυ Μάους #142 (Β' περίοδος) - Ο θησαυρός του Δόγη Μίκυ Μάους #144 (Β' περίοδος) - Ο αριστοκράτης πίσω από την μάσκα Μίκυ Μάους #193 (Β' περίοδος) - Ο κλέφτης & ο μεγιστάνας (από τις καλύτερες ιστορίες του για εμένα btw 2) Λοιπά τεύχη με ιστορίες του Φαντομία, όμως χωρίς εξώφυλλα. Δεν έχουν βγει άλλα εξώφυλλα με τον Φαντομία στην Ελλάδα. Από εδώ και πέρα βλέπουμε τεύχη με ιστορίες του Φαντομία, που χρησιμοποιούν εξώφυλλα άλλων σχεδιαστών. Αλμανάκο #174 - Η σκιά του Φαντομία. Σημαντική ιστορία πρόδρομος του σύμπαντος του Φαντομία. Αποτέλεσε έναυσμα για την μετέπειτα δημιουργία του ήρωα. Αλμανάκο #222 - Ο θησαυρός της Ντομινίκ Φαντομινίκ. Αντίστοιχο με το παραπάνω, δεν εμφανίζεται ο γνωστός πλέον Φαντομίας. Πρωταγωνιστεί ο Φάντομ Ντακ. Κόμιξ #5 (Β' περίοδος) - Η απόδραση του Φαντομία Κόμιξ #6 (Β' περίοδος) - Ληστεία εν πλω Μίκυ Μους #91 (Β' περίοδος) - Το μυστικό του Φαντομία Μίκυ Μους #136 (Β' περίοδος) - Ντακφαγκόρ Μίκυ Μάους #137 (Β' περίοδος) - Ησυχία στην αίθουσα (ιστορία σε στυλ βουβού Α/Μ κινηματογράφου) Μίκυ Μάους #138 (Β' περίοδος) - Η κατάρα του Φαραώ Μίκυ Μάους #139 (Β' περίοδος) - Το όγδοο θαύμα του κόσμου Μίκυ Μάους #140 (Β' περίοδος) - Ο Φαντομίας στα χιόνια Μίκυ Μάους #141 (Β' περίοδος) - Τα λάφυρα των Μπάσκερβιλ Μίκυ Μάους #143 (Β' περίοδος) - Η μάσκα του Φου Μαν Αψιού (το εξώφυλλο μοιάζει δικό του, όμως είναι του Giorgio Cavazzano) Μίκυ Μάους #192 (Β' περίοδος) - Τα δαχτυλίδια του Καλιόστρο 3) Θεματικά τεύχη με δική του ιστορία & εξώφυλλο, εκτός του Φαντομία. Μίκυ Μάους #2263 - Χαμένοι στο πουθενά Μίκυ Μάους #2397 - Ρεσάλτο από το παρελθόν (το καλύτερο ίσως θεματικό τεύχος εκτός Φαντομία) Μίκυ Μους #2421 - Ήρθε η ώρα του μεγάλου ντέρμπυ (θεματικό ποδοσφαιρικό τευχάκι, όλες οι ιστορίες είναι δικές του) Μίκυ Μάους #2436 - Επιχείρηση όλεθρος Γ' μέρος (αντίστοιχα, μόνο το τρίτο μέρος έχει εξώφυλλο & ιστορία δικά του) Μίκυ Μάους #24 (Β' περίοδος) - Δυο γείτονες στο πέλαγος Μίκυ Μάους #32 (Β' περίοδος) - Μίκυ Ρέηντζερ Μίκυ Μάους #78 (Β' περίοδος) - Τέρμα τα γκάζια Μίκυ Μάους #94 (Β' περίοδος) - Η μεγάλη απόδραση Μίκυ Μάους #170 (Β' περίοδος) - Αγόρια εναντίον κοριτσιών 4) Μεγάλα Σήριαλ με ιστορίες του (επειδή είναι σύντομη και αναγνωρίσιμη σειρά). Βέβαια τα δύο τελευταία Σήριαλ είναι δύσκολο να βρεθούν πλέον, όμως τα αναφέρουμε όπως και να 'χει :P. Μεγάλα Σήριαλ #13 - Επιθεωρητής Μίκυ Μάους & τα μυστήρια του Παρισιού. Οι ιστορίες "Υπόθεση Νο 342: Οι εξαφανισμένες δημοσιότητες" και "Υπόθεση Νο 421: Η κλοπή του μυστικού του κράτους" είναι δικές του. Μεγάλα Σήριαλ #15 - Ο άρχοντας των μάγων: Το τουρνουά. Η ιστορία αποτελείται από 10 μέρη, στα οποία έχουν δουλέψει πολλοί διαφορετικοί σχεδιαστές. Ο Gervasio έχει φτιάξει το 2ο και 9ο μέρος, δηλαδή "Οι αιώνιοι βάλτοι" και " Η επιστροφή του φαντάσματος". Μεγάλα Σήριαλ #10 - Αστρόπλοιο $ Μακ Ντακ. Ιστορία σε 4 μέρη. Το τρίτο μέρος ονόματι "Ο κοσμοπειρατής" είναι του Gervasio. Μεγάλα Σήριαλ #14 - Φάντομ εναντίον όλων. Αντίστοιχα ιστορία χωρισμένη σε μέρη. Το δικό του κομμάτι είναι το "Φάντομ Ντακ εναντίον Ηλέκτρας". Οι προσωπικές μου επιλογές: Με σειρά προτεραιότητας, θα προτιμήσω να πάρω τζίφρες στα 3 τεύχη Κόμιξ (4-6) που έχουν ιστορίες του με τον Φαντομία. Δεύτερα στην λίστα πάνε τα 4 τευχάκια Μίκυ Μάους που ανέφερα στην αρχή, με ιστορία & εξώφυλλο του Φαντομία. Από εκεί και πέρα, αν περισσέψει χώρος, θα δώσω το ΜΜ 2397 - Ρεσάλτο στο παρελθόν, το Αλμανάκο 174 με την ιστορία πρόλογο του Φαντομία, το ΜΜΒ #137 με την ιστορία χωρίς λόγια του Α/Μ κινηματογράφου, και ίσως και κάνα δυο ακόμα αντίστοιχα με ιστορίες που έχω ξεχωρίσει. Τεύχη της Καθημερινής μπορείτε να προμηθευτείτε από το μαγαζί της στο κέντρο της Αθήνας, Πανεπιστημίου 49 Στοά Αρσακείου. Τηλ 210.33.16.825. Τεύχη Τερζόπουλου μπορείτε να βρείτε μεταχειρισμένα σε παλαιοβιβλιοπωλεία, όπως και από το online μαγαζί του ίδιου (αν και σε πιο τσιμπημένες τιμές). Παλαιότερα threads για προτάσεις άλλων δημιουργών, μπορείτε να βρείτε παρακάτω: Προτάσεις ιστοριών για το signing του Giorgio Cavazzano Προτάσεις ιστοριών για το signing του Paolo Mottura Προτάσεις ιστοριών για το signing της Silvia Ziche Προτάσεις ιστοριών για το signing του Fabio Celoni Προτάσεις ιστοριών για το signing της Giada Perissinotto Προτάσεις ιστοριών για το signing του Lorenzo Pastrovicchio Προτάσεις ιστοριών για το signing του Claudio Sciarrone
  25. Ο Κάστυ δημοσίευσε στην επίσημη σελίδα του στο facebook ότι έχει έτοιμη μια νέα ιστορία η οποία αποτελεί παρωδία του Ιταλικού Μάρτιν Μύστερ, του Αλφρέντο Καστέλι. Συγκεκριμένα αυτή η ιστορία έχει τον τίτλο Μίκυ Μύστερ και Orobomis, η πόλη που απομακρύνθηκε. Η ιστορία θα δημοσιευτεί τον Μάρτιο του 2018 σε δυο τεύχη του περιοδικού Topolino. Ο Κάστυ δέχτηκε με χαρά να απαντήσει τις ερωτήσεις μας όσον αφορά την συγκεκριμένη ιστορία αλλά και για μερικά πράγματα για τον ίδιο. Ευχαριστούμε πολύ τον Κάστυ και για την μετάφραση της συνέντευξης από τα Ιταλικά τον @JohnnyMZ του docmz. Η νέα ιστορία, θα είναι βασισμένη σε κάποια ιστορία του Μάρτιν ή θα είναι μια νέα ιστορία βασισμένη όμως στο σύμπαν του Μάρτιν Μύστερ; Μπορείς να μας πεις κάποια πράγματα σχετικά με την υπόθεση; Το εναλλακτικό εξώφυλλο σχετικό με την ιστορία του Κάστυ. Η ιστορία είναι βασισμένη σε ένα πρωτότυπο θέμα το οποίο έγραψα ο ίδιος. Δεν είναι συνεπώς μία παρωδία ή διασκευή από κάτι που υπήρχε ήδη. Προφανώς όμως περιλαμβάνει όλα τα τυπικά στοιχεία του σύμπαντος του Μάρτιν Μύστερ το οποίο σύμπαν έχει πολλά κοινά στοιχεία με αυτό του Μίκυ, ειδικά το περιπετειώδες μέρος εάν σκεφτούμε τις περιπέτειες με την συμπρωταγωνίστριά Κλάρα Λοφτ. Σε αυτήν την περιπέτεια, ο Topin (Μίκυ- Μάρτιν), η Dinni (Μίννι - Ντιάνα) και ο Scava (Γκούφυ - Τζάβα) αρχίζουν να ψάχνουν για μία μυστηριώδη πόλη που αναφέρεται στα κείμενα και τις ζωγραφιές ενός από τους πιο αρχαίους πολιτισμούς. Το μυστήριο τίθεται από το γεγονός ότι κάθε φορά αναφέρεται σε έναν διαφορετικό τόπο και ο Μίκυ Μάρτιν πρέπει συνεπώς να ανακαλύψει πώς είναι δυνατόν μία ολόκληρη πόλη, να μεταφέρεται στην πάροδο των αιώνων. Η ιστορία είναι χωρισμένη σε 2 επεισόδια και είναι πλούσια σε μυστήριο και ανατροπές. Στην νέα σου ιστορία που είναι παρωδία του Μάρτιν Μύστερ, έχεις αναλάβει εξ ολοκλήρου το σενάριο; Ήταν δύσκολη η μεταφορά του κανονικού κόμικ σε Ντισνεϊκή έκδοση σεναριακά; Γενικά, για ποιους σου αρέσει να γράφεις πιο πολύ σενάρια; Ναι, εγώ έγραψα το θέμα και ολόκληρο το σενάριο. Αρχικά προβλεπόταν ακόμα μία συνεργασία με τον Αλφρέντο Καστέλι αλλά εκείνος αφού διάβασε το δικό μου κομμάτι είπε ότι ήταν ήδη τέλειο έτσι και αρκέστηκε σε μία «επίβλεψη». Το γεγονός αυτό είναι προφανές ότι μου έδωσε μία τεράστια χαρά. Δεν ήταν δύσκολο να προσαρμόσω τους χαρακτήρες του Μπονέλι στο Ντισνεϊκό σύμπαν. Όπως έλεγα, ο Μάρτιν και ο Μίκυ έχουν πολλά κοινά. Το πιο διασκεδαστικό πράγμα ήταν η μεταμόρφωση του Τζάβα σε Γκούφυ. Στην ιστορία πράγματι ο Σκάβα* – Γκούφυ, είναι ένας γκουφοειδής Νεάντερταλ με μία ασταμάτητη επιθυμία να… σκάψει και η μόνη λέξη που ξέρει να λέει είναι «Γιουκ». Δουλεύω ευχάριστα με όλους τους χαρακτήρες του Μίκυ Σίτυ και ο Μίκυ είναι προφανώς ο αγαπημένος μου. Ωστόσο μου αρέσει πάρα πολύ ο Ήτα Βήτα και ο Ατομίνο Μπιπ Μπιπ, ο οποίος όμως είναι ένας χαρακτήρας πραγματικά πολύ περίπλοκος για να «χωνευτεί» εξ αιτίας των δικών του υπερδυνάμεων που τον κάνουν πρακτικά ανίκητο. * (Στα ιταλικά, scavare είναι το ρήμα σκάβω και ο χαρακτήρας λέγεται Σκάβα οπότε σκάβει). Διαβάζατε εσείς μικρός ιστορίες του ήρωα και σας ενέπνευσε να κάνετε μια ντισνεϊκή παρωδία του ή ήταν ιδέα του επιτελείου του Topolino να την αναλάβετε; Είστε φαν του Μάρτιν; Η ιδέα ήταν γενικά στον αέρα επειδή ήδη στο παρελθόν ο Αλφρέντο Καστέλι είχε δείξει εκτίμηση για τις ιστορίες μου που είχαν μυστηριώδη θεματολογία και μας είχε τύχει να συζητήσουμε γι’ αυτό το θέμα όποτε τύχαινε να συναντιόμαστε στις εκδηλώσεις/cons. Αυτό το καλοκαίρι έτυχε να ξαναβρεθούμε και να καθόμαστε δίπλα δίπλα κατά την διάρκεια ενός πρωινού (σε μία εκδήλωση) και εγώ του διηγήθηκα όλο το διάγραμμα της ιστορίας Orobomis. Του άρεσε πολύ και από εκεί ξεκίνησε η πρόταση στην σύνταξη η οποία κατ’ ευθείαν έδειξε ενθουσιασμό στο άκουσμα της ιδέας. Πράγματι εκτιμώ τον Μάρτιν Μύστερ αν και για να πω την αλήθεια δεν διαβάζω τις ιστορίες του εδώ και πολύ καιρό, αλλά αυτό επειδή γενικά διαβάζω σχεδόν ελάχιστα κόμικς κατά την γνώμη μου. Ο ελεύθερος χρόνος είναι ελάχιστος. Από μικρός όμως τον ακολουθούσα συχνά καθώς από μικρός ήμουν πάντα ενθουσιώδης με ό,τι είχε μυστήριο, φανταστική αρχαιολογία, τρόμο κλπ. Διαβάσατε την ιστορία Ντύλαν Μάους των Μοττούρα και Φαράτσι για να αντλήσετε έμπνευση σχετικά με τον τρόπο προσαρμογής ηρώων εκτός Ντίσνεϋ στο καστ του Μίκυ ή προτιμήσατε να κινηθείτε σε άξονες τελείως δικούς σας; Ναι, έχω διαβάσει την ιστορία, έτσι όπως διαβάζω σχεδόν όλες τις περιπέτειες με τον Μίκυ που δημοσιεύονται. Αλλά όπως έλεγα πριν, δεν υπήρξε μεγάλη δουλειά στην προσαρμογή. Η μόνη ιδιαιτερότητα που προσέθεσα στον κλασικό Μίκυ, είναι μία χαρακτηριστική λογοδιάρροια. Ένα μειονέκτημα που κάθε τόσο βγαίνει στον Μάρτιν, το οποίο όμως αντιμετωπίζεται με μεγάλη συμπάθεια. Μπορείτε να μας πείτε 2 λόγια για τους χαρακτήρες και πως ας πούμε ο Μίκυ συγκρίνεται με τον Μάρτιν, ο Γκούφυ με τον Τζάβα, η Μίννι με την Νταϊάνα; Θα έχουμε τον Πήτ και το Μαύρο Φάντασμα να έχουν κάποιο ρόλο στην ιστορία; Ο Μίκυ Μάρτιν είναι ελαφρώς πιο σίγουρος για τον εαυτό του συγκριτικά με τον κλασικό Μίκυ. Είναι σίγουρα πιο καλλιεργημένος (κάνει τον συγγραφέα εκτός από τον περιπετειώδη) και τον έκανα επίσης λίγο χαζούλη εδώ κι εκεί, αλλά πάντα με συμπαθητικό τρόπο. Η Μίννι Νταϊάνα είναι μία αρραβωνιαστικιά κατανοητική και ερωτευμένη, και συγκριτικά με την κλασσική Μίννι, είναι σίγουρα λιγότερο «κολλιτσίδα». Για τον Γκούφυ Σκάβα, μιλήσαμε ήδη. Μένει λοιπόν ο Σεργκεϊ Ορλωφ που στην ιστορία ερμηνεύεται ο ρόλος του από τον Μαύρο Πητ. Πράγματι, πολλοί σε αυτόν τον ρόλο περιμένανε το Μαύρο Φάντασμα, ακόμα περισσότερο λόγω μίας φυσικής ομοιότητας. Προτίμησα και επέλεξα τον Μαύρο Πητ επειδή κατά βάθος εκείνος είναι ο πιο κλασικός αντίπαλος και αυτή η έχθρα του με τον Μίκυ αντικατοπτρίζει ιδανικά αυτήν ανάμεσα στον Μάρτιν και τον Όρλοφ. Μετά από αυτή την ιστορία έχεις έτοιμο κάτι άλλο που θα μπει σύντομα στο Topolino; Θα μπορούσες να μας πεις μερικές λεπτομέρειες για τις ιστορίες όπως Η Πόλη Δίχως Ουρανό (The City Without a Sky); Εκτός από το Orobomis, θα βγει σύντομα το «Κάστρο στο Φεγγάρι» και με την αφορμή των γενεθλίων του Μίκυ, η νέα ιστορία που φτιάχνω μαζί με τον Massimo Bonfatti. Το πρώτο είναι ένα μυστήριο φαντασίας στο οποίο ο Μίκυ και ο Γκούφυ ανακαλύπτουν ότι το φεγγάρι δεν είναι τόσο ακατοίκητο όπως μοιάζει. Η άλλη αντίθετα, είναι η ιδανική συνέχεια του «Όλα αυτά θα συμβούν χθες» και ο Μίκυ θα κάνει εκ νέου το ζευγάρι με τον ίδιο του τον νεαρό εαυτό του για να αποτρέψει ένα διαβολικό πλάνο το οποίο έχει οργανώσει ο… λοιπόν θα το δείτε. Η πόλη χωρίς ουρανό έχει μείνει στάσιμη προς το παρόν, όμως πιθανότατα θα ξεκινήσω να δουλεύω πάνω σε αυτό μετά το καλοκαίρι, και δεν βλέπω την ώρα, αφού ο Ατομίνο Μπιπ Μπιπ είναι ένας από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες. Πάντως στην Ελλάδα ανυπομονούμε πάρα πολύ την νέα σου ιστορία. Μιας και μιλάμε για την Ελλάδα.. Στην χώρα μας η πρώτη σου ιστορία που ξεχώρισε, ήταν Ο Κόσμος του Μέλλοντος όταν δημοσιεύτηκε στο Μίκυ Μάους το 2010, το αντίστοιχο Topolino της Ελλάδας. Έχεις σκεφτεί να αξιοποιήσεις με τον ίδιο τρόπο άλλες ιστορίες του Γκότφρεντσον; Σας ευχαριστώ για την εκτίμηση και τον θαυμασμό. Αγαπώ πολύ τις δουλειές των Γκόντφρεντσον & Σκάρπα, και για εμένα είναι ευχαρίστηση να μπορώ να ξανασχεδιάσω κάποιους από τους χαρακτήρες τους, όπως για παράδειγμα τον Δάντη Ρίμα (ο κατάσκοπος με τις ρίμες) και τον Ατομίνο Μπιπ Μπιπ. Είναι βέβαια και μία μεγάλη ευθύνη, επειδή πρόκειται για χαρακτήρες που έχουν συμβάλλει στην διαμόρφωση της ιστορίας του Μίκυ γενικά και υπήρχε το ρίσκο να μην σταθώ αντάξιος του πήχη που είχαν θέσει τα αριστουργήματα του παρελθόντος. Χρειάστηκε λοιπόν να ασχοληθώ πολύ για να δημιουργήσω αυτές τις νέες ιστορίες που δεν ήταν απλά συνέχειες ή νέες αποδόσεις αυτών των παραμυθένιων ιστοριών. Δεν έχω στο πρόγραμμα άλλες ανασκαφές χαρακτήρων ούτε έχω στο πρόγραμμα να γράψω ιστορίες που αναφέρονται σε άλλες κλασικές. Στο μέλλον θα ήθελα αντίθετα να φτάσω στο κλείσιμο του κύκλου της Ατλαντίδας με την Κλάρα Λοφτ και να αφιερωθώ επίσης στην Ρίτσα Πεσκαντρίτσα για την οποία έχω ήδη στο συρτάρι αρκετές ωραίες καινούργιες ιστορίες. Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι δεν θα χρησιμοποιήσετε χαρακτήρες όπως τον Δάντη Ρίμα και τον Μίκλος σε μελλοντικές ιστορίες; Και οι δυο αυτοί χαρακτήρες έχουν τόσο μεγάλο δυναμικό. Ήλπιζα να διαβάσουμε μις ιστορία σχετική με τον Μίκλος κάποια στιγμή. Αυτό που μου άρεσε πολύ με αυτούς επισήμανα είναι ότι ο Μίκυ έτσι έχει πιο ιδιαίτερους κακούς και μπαίνει σε διαφορετικών ειδών μπελάδες. Αυτό που εννοούσα είναι ότι δεν έχω κάποια συγκεκριμένα σχέδια να τους χρησιμοποιήσω ξανά, αυτή τη στιγμή. Αλλά, ποιος ξέρει, ίσως στο μέλλον τους χρησιμοποιήσω. Χρειάζομαι απλά μια καλή ιδέα. Θα ήθελες να πεις κάτι τελευταίο στους Έλληνες αναγνώστες σου; Σας ευχαριστώ όλους για τον θαυμασμό που δείχνετε για την δουλειά μου. Ευχαριστώ! Δυστυχώς μέχρι τώρα, μία σειρά από περιστάσεις με έκαναν να μην έρθω σε κάποιο φεστιβάλ κόμικς αλλά σας υπόσχομαι ότι θα το κάνω μόλις αυτό καταστεί δυνατόν. Ένα μεγάλο ζεστό χαιρετισμό σε όλους, και συνεχίστε να αγαπάτε τον Μίκυ, σας έχει ανάγκη. -Κάστυ Η συνέντευξη στην ΚΟΜΙΞ Wiki. Οι ερωτήσεις έγιναν από τους @PhantomDuck, @alexoni97 και @ΚΟΜΙΞ
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.