ΣΕΛΗΝΙΑΣΜΕΝΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ

[Indian]

  

 

Μετά τις Ψηφίδες τρόμου, η JEMMA συνεχίζει την εκδοτική της πορεία στον κόσμο των manga με το δεύτερο κατά σειρά κόμικ της, που φέρει τον τίτλο Σεληνιασμένοι εραστές.   

 

Η συγκεκριμένη δουλειά αποτελεί μία ανθολογία δημιουργημένη από τον Suehiro Maruo, η οποία περιλαμβάνει τις εξής ιστορίες:

 

• "Ο ηδονοβλεψίας στην σοφίτα"
• "Χοΐτσι ο κουφός – Α’ μέρος"
• "Χοΐτσι ο κουφός – Β’ μέρος"
• "Δωμάτιο στον Παράδεισο"
• "Κόκκινα φρύδια"
• "Ο γητευτής των σκυλοδαιμόνων 1"
• "Ο γητευτής των σκυλοδαιμόνων 2"
• "Η παθητική υπακοή της πόλης"

 

Η θεματολογία επάνω στην οποία κινούνται τα συγκεκριμένα σενάρια, όπως εύστοχα κι εύλογα μας προειδοποιεί το οπισθόφυλλο, ανήκουν στην σφαίρα της ακραίας φρίκης, η οποία αγγίζει τα όρια της παρανοϊκής διαστροφής. Ο Maruo, θιασώτης κι ένας από τους πρωτοπόρους του είδους (των manga ero-guro, όπως αυτά αποκαλούνται) έχει σαν τοπικό πλαίσιο την Ιαπωνία του προηγούμενου αιώνα και τα πολιτικά γεγονότα που την επηρέασαν και μέσα από αυτά περιγράφει στον αναγνώστη και τον τρόπο ζωής της πατρίδας του εκείνη την περίοδο. Μέσα από εκεί, λοιπόν, γεννιούνται ερωτικές καταστάσεις, που μετατρέπονται σε μακάβριες σκηνές, αρκετές μάλιστα από αυτές να είναι για γερά… στομάχια.

 

 

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ δεν με κάλυψε και δεν με διασκέδασε στο ελάχιστο. Δεν ξέρω αν είμαι πουριτανός ή αν απλά δεν αρέσκομαι σε τέτοιου είδους αναγνώσματα. Θεωρώ ότι ο δημιουργός δεν θέλει απλά να αποτυπώσει στο χαρτί το αποκύημα της φαντασίας του, αλλά αυτό που επιζητεί είναι να σοκάρει στον υπερθετικό βαθμό το κοινό του και να προκαλέσει. Γι΄ αυτό και στην πλειοψηφία των ιστοριών που παρατίθενται, αυτό που μου έμεινε είναι οι φρικιαστικές σκηνές κι όχι μία horror πλοκή με εντάσεις κι αγωνία. Πολλά σημεία των πλοκών είναι ασύνδετα μεταξύ τους, τόσο στον τομέα του σκίτσου, όσο και των διαλόγων, με αποτέλεσμα να νιώσω ότι ο συγγραφέας δεν εστίαζε και πολύ σε αυτούς.

 

Εν κατακλείδι, αν και μου αρέσει το horror στοιχείο στα κόμικς, στις σειρές και στην ταινίες, εντούτοις, το παρόν κόμικ δεν με κάλυψε με την συγκεκριμένη φιλοσοφία που υιοθέτησε. Προτείνεται εξολοκλήρου στους λάτρεις των ero-guro manga κι εκείνους που δεν διστάζουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό από την πεπατημένη. Οι υπόλοιποι να κάνουν αυτό που προτρέπει το οπισθόφυλλο. Να αφήσουν το κόμικ στο ράφι.   Αν και το αναγράφει κι επάνω στο κόμικ, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να τονίζουμε ότι η συγκεκριμένη δουλειά ΔΕΝ απευθύνεται σε παιδιά.

 

 

Ο εικαστικός τομέας σχεδιαστικά είναι πολύ καλός, αλλά φοβάμαι ότι ο σουρεαλισμός του σεναρίου δεν τον έχει αφήσει ανεπηρέαστο. Πολλά από τα καρέ δεν έχουν μεγάλη συνοχή μεταξύ τους, με αποτέλεσμα, μέσα από την αχαλίνωτη φαντασία, να χάνεται η ουσία και η πορεία που προσπαθεί να χαράξει η πλοκή της κάθε ιστορίας. Παρόλα αυτά μου άρεσε περισσότερο από τα σενάρια. Το ασπρόμαυρο χρώμα πιστεύω ότι είναι το ιδανικότερο για το είδος.

 

 

Η έκδοση της JEMMA είναι αρκετά τίμια κι έχει κρατήσει την φιλοσοφία των manga. Το τεύχος διαβάζεται “ανάποδα” από τα δυτικά κόμικς, έχει μεσαίο (προς μικρό) μέγεθος και ματ χαρτί, κάπως λεπτό. Το δέσιμο των σελίδων έχει γίνει με κόλλα, η οποία είναι αρκετά ανθεκτική και υπόσχεται πολλά ξεφυλλίσματα. Δεν ξέρω αν οφείλεται στο πάχος του χαρτιού ή στην ποιότητά του, αλλά το τεύχος είναι αρκετά ελαφρύ για τον αριθμό των σελίδων που περιέχει.  Αν θα μπορούσαμε να το πούμε συνοδευτικό υλικό, αυτό θα ήταν ένας δισέλιδος επίλογος, επιμελημένος από την Μυρτώ Τσελέντη, στον οποίο επιχειρείται μία αναφορά στην βιογραφία του δημιουργού, καθώς και δύο λόγια για τα ero-guro κόμικς.

 

Αφιέρωμα στην εκδοτική

 

 

 

[v hunter d]

Το πήρα χθες. Πρόκειται για ένα υψηλής αισθητικής και φρίκης γκροτέσκο κομψοτέχνημα. Δεν είναι για όλους αλλά όσοι θέλουν κάτι διαφορετικό ας το τολμήσουν. Δε θα χάσουν. Για τους φίλους τέτοιου είδους manga δεν το συζητώ καν. Πολύ καλή η δουλειά από τη Jemma και πάλι.

Επεξεργασία Ιουνίου 14, 2023 από v hunter d

[popoclaw7]

Ως φαν του Shintaro Kago το συγκεκριμένο κόμικ μου άρεσε αρκετα.

Σιγουρα το μεγαλυτερο κομματι του ενδιαφέροντως ήρθε στο κομμάτι του σχεδίου καθώς οι ιστορίες έχουν τα θέματα τους, είτε μεσο ξεκαθαρης εμφασης στο σοκ χωρις ουσια, ειτε σε τοσο σουρεαλισμο που χανεται η συνοχή.

Ωστόσο ο τρόπος που έχτιζε την πλοκή σε καθε ιστορια με κερδισε, ασχετως αν τελικα βρηκα καποιο νοημα σε αυτες ή οχι.

 

Σίγουρα δεν είναι κατι που ο περισσοτερος κοσμος θα ευχαριστηθεί, αλλα εγκρίνω για οποιον ελκύεται απο τα πιο... ιδιαίτερα ειδη τεχνης

(Επισης η ιδια η έκδοση ηταν πολυ καλη και μου αρεσε ο επιλογος  )
 

[kaneda]

Η ανάγνωση των Σεληνιασμένων Εραστών δυστυχώς με άφησε αποκαρδιωμένο. Δεν μετάνιωσα που αγόρασα το μάνγκα, αλλά καλύτερα όμως ας τα πάρω τα πράγματα από την αρχή... Είναι Μάιος του 2023 και εγώ επιτέλους καταφέρνω να επισκεφθώ το πρώτο comic con της ζωής μου, το Comicdom Con Athens 2023. Αλωνίζοντας τους πάγκους δεξιά και αριστερά σαν να μην υπήρχε αύριο (βασικά, σαν ένα παιδάκι που μόλις είχε επισκεφθεί την Disneyland), πέφτω επάνω στον πάγκο της Jemma και στην τότε νέα μάνγκα κυκλοφορία της, τους Σεληνιασμένους Εραστές. Πιάνω λοιπόν που λέτε το μάνγκα, χαζεύω λίγο το καλαίσθητο, ανοιξιάτικο εξώφυλλο, έπειτα το ξεφυλλίζω και μία στα γρήγορα, και τέλος, διαβάζω την περίληψη από το οπισθόφυλλο. "Τέλεια!", λέω, "Είναι ακριβώς το είδος των μάνγκα (βασικά είναι ακριβώς το είδος των ιστοριών γενικά στα κόμικ), που δεν με ενδιαφέρει να διαβάσω.". Έλα όμως που αμέσως μετά μία ύπουλη, σαγηνευτική φωνή άρχισε να ψιθυρίζει στο μυαλό μου... "Ναι, αλλά εσύ δεν έλεγες ότι θέλεις να δοκιμάσεις να διαβάσεις και κόμικ με διαφορετικές θεματικές;", "Αν δεν στηρίξεις τώρα την προσπάθεια της Jemma, μην περιμένεις στο μέλλον να κυκλοφορήσουν άλλα μάνγκα στα ελληνικά - μάνγκα τα οποία εσένα ενδεχομένως να σε ενδιαφέρουν."... Τελικά το αγόρασα... 

 

Παρενθεσούλα... Fast forward στο σήμερα και ο φόβος μου για μη κυκλοφορία μάνγκα στα ελληνικά ευτυχώς δεν επαληθεύτηκε. Εν μέρει δηλαδή... Η Jemma συνεχίζει να εκδίδει στα ελληνικά μάνγκα τέτοιας θεματικής, τα οποία δεν με πολυενδιαφέρουν σαν αναγνώστη και η Anubis (με εξαίρεση το Solo Leveling) συνεχίζει τον χαβά της, εκδίδοντας Marvel ιστορίες υπό την μορφή μάνγκα.  Οι ελπίδες μου πλέον εναποτίθενται στον Μικρό Ήρωα και στην DocMZ που μόλις πρόσφατα ανακάλυψα. Βέβαια η δεύτερη δεν έχει κυκλοφορήσει, ούτε έχει ανακοινώσει κάποιο μάνγκα, αλλά από ότι έχω διαβάσει, η εκδοτική έχει αναφέρει ότι θα την ενδιέφερε να επεκταθεί και σε άλλες σχολές πέραν την ιταλικής. Επομένως, όσο ζει κανείς, ελπίζει...  Κλείνει η παρενθεσούλα.

 

Επιστρέφοντας στα του μάνγκα όμως τώρα, η ανάγνωση των Σεληνιασμένων Εραστών, με άφησε με αρνητικές εντυπώσεις, σε τέτοιο βαθμό που με έχει αποτρέψει να αγοράσω τις Πριγκίπισσες του Kago (ένα μάνγκα επίσης της ίδιας θεματικής από την ίδια εκδοτική), παρότι έχω διαβάσει μέσα από το φόρουμ κάποια άρθρα για αυτό στη σχετική ενότητα που μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Βέβαια, από την μία πλευρά, είναι λογικό να μην μου άρεσε το μάνγκα. Η θεματική του ero guro απευθύνεται σε μία αυστηρά συγκεκριμένη μερίδα μάνγκα αναγνωστών, καθώς επίσης πιστεύω και ότι έπαιξε μεγάλο ρόλο στο να μην μου αρέσει συνολικά το μάνγκα, το γεγονός ότι αυτό δεν είναι μία ενιαία, ολοκληρωμένη ιστορία, αλλά μία ανθολογία μικρών, ασύνδετων ιστοριών.

 

Οι περισσότερες ιστορίες, κατά την άποψή μου, δεν έχουν κάτι ουσιώδες να προσφέρουν στον αναγνώστη και πιστεύω πως τα περισσότερα καρέ απλά υπάρχουν μόνο και μόνο για να σοκάρουν, χωρίς να θέλουν να περάσουν κάποιο υπόγειο μήνυμα. Όμως δεν θέλω να σταθώ άλλο στα αρνητικά, γιατί το μάνγκα έχει και κάποιες ωραίες στιγμές. Υπάρχουν κάποια αποσπασματικά ανατριχιαστικά καρέ, τα οποία καταφέρνουν να κεντρίσουν την προσοχή του αναγνώστη χάρις την γροτέσκα, παράταιρη ωμότητά τους. Επίσης οι ιστορίες "Χοΐτσι ο Κουφός" και "Ο Γητευτής των Σκυλοδαιμόνων", αν και δεν είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτες, παρόλα αυτά καταφέρνουν να ξεχωρίσουν από τις υπόλοιπες (ίσως γιατί είχαν και ένα περισσότερο κεφάλαιο για να αναπτυχθούν), και μάλιστα στον "Γητευτή", πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να βλέπαμε μία πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία, αν οι επιμελητές δεν αποφάσιζαν να την κόψουν (όπως μαθαίνουμε στο τέλος της εν λόγω ιστορίας). Τέλος, ο επίλογος της Μυρτώς Τσελέντη, της επιμελήτριας του μάνγκα, ήταν άκρως ενδιαφέρον, πληροφορώντας τον αναγνώστη για την ζωή του μανγκάκα Suehiro Maruo, καθώς επίσης και για την προέλευση-εξέλιξη του ero guro είδους.

 

Κλείνοντας, θα αναφέρω και εγώ ότι το παρόν μάνγκα απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στους λάτρεις του ero guro. Τώρα, όσοι και όσες δεν είστε γνώριμοι/-ες με το συγκεκριμένο είδος μάνγκα και θέλετε να δοκιμάστε την τύχη σας διαβάζοντας κάτι σαν και αυτό, απλά προσπεράστε το. Πιστεύω ότι σαν μια πρώτη επαφή με το είδος θα ήταν καλύτερα κάποιος να διαβάσει μία ολοκληρωμένη ιστορία (όπως τις Πριγκίπισσες του Kago για παράδειγμα, παρότι δεν το έχω διαβάσει), παρά κάτι σε στυλ ανθολογίας όπως αυτό εδώ το μάνγκα, το οποίο δεν δίνει την ευκαιρία στις ιστορίες να αναπτυχθούν. Επομένως, αν κάποιος/-α ενδιαφέρεται, ας διαβάσει μία ολοκληρωμένη ιστορία τέτοιας θεματικής, και μετά αν μείνει ικανοποιημένος, ας δώσει μία ευκαιρία και στους Σεληνιασμένους Εραστές του Maruo.

 

Υγ.: Επειδή το ανέφερα αρκετές φορές, σχετικά με τις Πριγκίπισσες του Kago... Όσο και αν με έχουν παρακινήσει τα άρθρα που έχω διαβάσει, παρόλα αυτά θα περιμένω να διαβάσω πρώτα την παρουσίαση του @ albertus magnus .. δηλαδή εννοώ την παρουσίαση όποιου παιδιού τύχει και την παρουσιάσει στο φόρουμ και μετά θα αποφασίσω αν θα το διαβάσω ή όχι. 

Επεξεργασία Σεπτεμβρίου 7, 2025 από kaneda

[albertus magnus]

@ kaneda

 

Τα έχω διαβάσει από τέλος Ιούλη αλλά λόγω παραθερισμού συν θεμάτων υγείας δεν έχω προλάβει να κάνω παρουσίαση. Αλλά το έχω σκοπό. Αν βέβαια με προλαβει άλλος δεν πειράζει.

[kaneda]

23 λεπτά πριν, albertus magnus είπε:

Τα έχω διαβάσει από τέλος Ιούλη αλλά λόγω παραθερισμού συν θεμάτων υγείας δεν έχω προλάβει να κάνω παρουσίαση. Αλλά το έχω σκοπό. Αν βέβαια με προλαβει άλλος δεν πειράζει.

 

Πολύ ωραία! Θα χαρώ να μάθω πως σου φάνηκαν! Ναι, και για την παρουσίαση του μάνγκα, μην αγχώνεσαι καθόλου. Με την ησυχία σου. Και αν σε προλάβει και την παρουσιάσει κάποιο άλλο παιδί, εννοείται ότι δεν πειράζει. 

Επεξεργασία Σεπτεμβρίου 7, 2025 από kaneda

[Pavlos_RA]

Ως αιώνιος πιστός των manga, στα περισσότερα είδη που εκείνα ξεδιπλώνονται, αλλά και συγκεκριμένα των ero-guro και του Maruo-sensei, διαβάσα με ενδιαφέρον την καινούρια παρουσίαση. Φίλε @ kaneda , διακρίνεσαι από ταλέντο στην αφήγηση, περνάω υπέροχα με κάθε κείμενο σου!

 

44 min ago , kaneda said:

Παρενθεσούλα... Fast forward στο σήμερα και ο φόβος μου για μη κυκλοφορία μάνγκα στα ελληνικά ευτυχώς δεν επαληθεύτηκε. Εν μέρει δηλαδή... Η Jemma συνεχίζει να εκδίδει στα ελληνικά μάνγκα τέτοιας θεματικής, τα οποία δεν με πολυενδιαφέρουν σαν αναγνώστη και η Anubis (με εξαίρεση το Solo Leveling) συνεχίζει τον χαβά της, εκδίδοντας Marvel ιστορίες υπό την μορφή μάνγκα.  

Μία προσθήκη μόνο στα ανωτέρω. Πέρα από το manhwa Solo Leveling, από την Anubis κυκλοφορεί και η ελληνική έκδοση του webmanga Tomahawk Angel από τον «δικό μας» Οδυσσέα Θεοδωράτο!

[kaneda]

5 ώρες πριν, Pavlos_RA είπε:

Μία προσθήκη μόνο στα ανωτέρω. Πέρα από το manhwa Solo Leveling, από την Anubis κυκλοφορεί και η ελληνική έκδοση του webmanga Tomahawk Angel από τον «δικό μας» Οδυσσέα Θεοδωράτο!

 

Μα πώς μπόρεσα και ξέχασα να το αναφέρω αυτό! Ντρέπομαι πολύ που ακόμα δεν έχω καταφέρει να τιμήσω το Tomahawk Angel, ένα μάνγκα από ένα δικό μας παιδί... Ε, νομίζω πως αυτή την φορά δεν το γλιτώνω το μπαν με τίποτα! Μα πόσες φορές πια να βγει μπροστά ο καλός μου ο @ Indian  και να μου την χαρίσει; Είναι και του παιδιού η θέση του λεπτή.  Πέρα από την πλάκα όμως τώρα, φιλέ Παύλο, εννοείται ότι πολύ καλά έκανες και μου το επισήμανες παραπάνω. 

 

5 ώρες πριν, Pavlos_RA είπε:

Ως αιώνιος πιστός των manga, στα περισσότερα είδη που εκείνα ξεδιπλώνονται, αλλά και συγκεκριμένα των ero-guro και του Maruo-sensei, διαβάσα με ενδιαφέρον την καινούρια παρουσίαση. Φίλε @ kaneda , διακρίνεσαι από ταλέντο στην αφήγηση, περνάω υπέροχα με κάθε κείμενο σου!

 

Επίσης, σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια, παλικάρι μου! Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και χαίρομαι που περνάς ωραία όταν διαβάζεις τα κειμενάκια που γράφω κατά καιρούς.  Βασικά, για να σου είμαι απολύτως ειλικρινής, φοβόμουν και δυσανασχετούσα κατά καιρούς για το αν έπρεπε να ποστάρω τις σκέψεις μου για τους Σεληνιασμένους Εραστές του Maruo, επειδή ως επί το πλείστον δεν αναφέρω θετικά πράγματα για το μάνγκα. Γενικά, θέλω να αποφεύγω να μιλάω αρνητικά για κάτι, ή όποτε τυχαίνει καμιά φορά και το κάνω, κοιτάζω να το κάνω στα γρήγορα, λέγοντας μετά κάτι θετικό. Δεν φοβόμουν ότι κάποιο παιδί από εδώ θα μου έλεγε κάτι κακό (εξάλλου όλα τα παιδιά εδώ, αγόρια και κορίτσια είναι ιππότες και πριγκίπισσες αντίστοιχα στην συμπεριφορά τους), απλά εγώ δεν θα αισθανόμουν άνετα με τον εαυτό μου, επειδή σαν χαρακτήρας θέλω να προσπαθώ να κρατάω μόνο τις καλές στιγμές και να προχωράω παρακάτω. Τώρα με τους Σεληνιασμένους Εραστές δεν ξέρω ακριβώς τι με έπιασε και έγραψα την γνώμη μου, έπειτα από τόσο καιρό μετά που διάβασα το μάνγκα (είδες καμιά φορά τι μπορεί να σου κάνει ένα ήρεμο πρωινό Κυριακής, όταν έχεις τελείως ελεύθερο χρόνο; ).

 

Καλώς ή κακώς όμως έτσι έχουν τα πράγματα... Δεν μπορεί να αρέσουν σε όλους μας τα ίδια. Και μάλιστα - φιλοσοφώντας το λίγο παραπάνω - αυτό είναι και το στοιχείο που κάνει την ζωή μας πιο ενδιαφέρουσα... Οι διαφορές μας. Όταν δύο άνθρωποι κάνουν διάλογο και διαφωνούν σε κάτι, εκεί είναι που η κουβέντα αποκτά ουσιαστικό νόημα και γίνεται πιο ενδιαφέρουσα, γιατί ο ένας θα έβλεπε το ζήτημα από την οπτική γωνία του άλλου (με την προϋπόθεση φυσικά ότι είναι και οι δύο καλοπροαίρετοι να κάνουν παραγωγικό και σεβαστικό διάλογο) και αναλόγως μετά θα αποφάσιζαν αν θα έμεναν στην αρχική τους γνώμη ή όχι. Αν συμφωνούσαν σε όλα, τότε ο ένας απλά θα μίλαγε ακατάπαυστα και ο άλλος απλά θα κουνούσε συνεχώς το κεφάλι του. Για το τελευταίο όμως ελπίζω να μην παρεξηγηθώ έτσι όπως τα γράφω. Φυσικά και είναι υπέροχο όταν βρίσκει κάποιος να μιλήσει με άτομα με τα οποία μοιράζεται το ίδιο πάθος για κάτι. Απλά εγώ το ανέλυσα αρκετά, φιλοσοφώντας το πολύ παραπάνω από όσο θα έπρεπε. 

 

Φίλε Παύλο, αν ποτέ διαβάσεις τους Σεληνιασμένους Εραστές του Maruo και θελήσεις να μοιραστείς τη γνώμη σου εδώ μαζί μας, εννοείται ότι με μεγάλη μου χαρά θα διάβαζα το κείμενό σου. 

Επεξεργασία Σεπτεμβρίου 7, 2025 από kaneda

[Pavlos_RA]

1 hour ago, kaneda said:

Βασικά, για να σου είμαι απολύτως ειλικρινής, φοβόμουν και δυσανασχετούσα κατά καιρούς για το αν έπρεπε να ποστάρω τις σκέψεις μου για τους Σεληνιασμένους Εραστές του Maruo, επειδή ως επί το πλείστον δεν αναφέρω θετικά πράγματα για το μάνγκα. Γενικά, θέλω να αποφεύγω να μιλάω αρνητικά για κάτι, ή όποτε τυχαίνει καμιά φορά και το κάνω, κοιτάζω να το κάνω στα γρήγορα, λέγοντας μετά κάτι θετικό. 

Σου είμαι ευγνώμων που ξεπέρασες τις αρχικές αμφιβολίες σου, και προχώρησες στην κατάθεση των σκέψεων σου για το έργο. Αυτή ακριβώς είναι η μέγιστη υπηρεσία που παρέχει ο χώρος που μας φιλοξενεί, να γινόμαστε κοινωνοί πολλών διαφορετικών ελεύθερων απόψεων γύρω από την αγαπημένη μας ενασχόληση.

 

Προσυπογράφω όσα αναπτύσσεις σχετικά με το ανούσιο της συνθήκης όλοι να συμφωνούσαμε. Μη διστάσεις να τη δημοσιεύσεις την επόμενη φορά που θα «ζυμώνεται» μέσα σου αρνητική κριτική. Μας πηγαίνουν μπροστά οι προσεγγίσεις των συνομιλητών, αυτό είναι και το αλάτι της ζωής.

1 hour ago, kaneda said:

Φίλε Παύλο, αν ποτέ διαβάσεις τους Σεληνιασμένους Εραστές του Maruo και θελήσεις να μοιραστείς τη γνώμη σου εδώ μαζί μας, εννοείται ότι με μεγάλη μου χαρά θα διάβαζα το κείμενό σου. 

Είναι το μοναδικό έργο του μεγάλου δημιουργού στην κατοχή μου, περιμένω πώς και πώς να αποκτήσω περισσότερα. Σε επόμενη μελέτη του εις βάθος, αν έχω να προσθέσω κάτι στο θέμα, μετά χαράς να το μοιραστώ.

[kaneda]

@ Pavlos_RA , σε ευχαριστώ πάρα πολύ και πάλι για τα καλά σου λόγια, για την παρακίνηση και για όλα! 

 

Για αυτό που αναφέρεις για το φόρουμ, έχει τύχει και εγώ να το σκεφτώ κατά καιρούς στο παρελθόν... Πόσο, μα πόσο τυχεροί είμαστε που συμμετέχουμε σε ένα φόρουμ σαν και αυτό του Greekcomics. Εκεί που τα περισσότερα φόρουμ στην Ελλάδα (αλλά και παγκοσμίως) αργοπεθαίνουν, το Greekcomics όχι μόνο δεν σβήνει, αλλά αναπτύσσεται και εξελίσσεται ακόμη περισσότερο. Μακριά από την τοξικότητα και την αγένεια άλλων πολύ γνωστών ψευτοsocial media (γιατί σε αυτά μόνο social-κοινωνικοποίηση δεν κάνει κανείς), το Greekcomics αποδεικνύεται άτυπα το δικό μας "Γαλατικό Χωριό" στο οποίο μπορούμε άφοβα να μοιραζόμαστε τις απόψεις μας για τα αγαπημένα μας κόμικ και όχι μόνο. Και σε αυτό αξίζουν πάρα πολλά μπράβο στα παιδιά της Διοικητικής Ομάδας που έχουν κρατήσει το φόρουμ σε αυτήν την κατάσταση και σε αυτήν την ποιότητα, μεταδίδοντας την φιλοσοφία τους στα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας, αλλά επίσης αξίζουν και πολλά μπράβο σε όλα τα άλλα παιδιά, ενεργά ή και όχι τόσο ενεργά μέλη, τα οποία με την σειρά τους έβαλαν και συνεχίζουν να βάζουν το δικό τους λιθαράκι στο φόρουμ, μέσα από τις παρουσιάσεις τους, αλλά και φυσικά μέσα από τα ποστ τους.

 

Παύλο, σου εύχομαι να σου πάνε όλα καλά και να αποκτήσεις και τις υπόλοιπες δουλειές του Maruo που επιθυμείς! Και σε περίπτωση που θελήσεις ποτέ να γράψεις κάτι για αυτόν, εννοείται ότι θα έχω το νου μου για να διαβάσω τα ποστ σου! Και ποιος ξέρει; Ίσως σε κάποιο ενδεχόμενο μελλοντικό σου ποστ, να καταφέρεις να μου αλλάξεις γνώμη και να με παροτρύνεις να δώσω άλλη μία ευκαιρία σε κάποια άλλη δουλειά του δημιουργού. 

Επεξεργασία Σεπτεμβρίου 7, 2025 από kaneda

[Gwynplaine]

11 hours ago, kaneda said:

Η ανάγνωση των Σεληνιασμένων Εραστών δυστυχώς με άφησε αποκαρδιωμένο. Δεν μετάνιωσα που αγόρασα το μάνγκα, αλλά καλύτερα όμως ας τα πάρω τα πράγματα από την αρχή... Είναι Μάιος του 2023 και εγώ επιτέλους καταφέρνω να επισκεφθώ το πρώτο comic con της ζωής μου, το Comicdom Con Athens 2023. Αλωνίζοντας τους πάγκους δεξιά και αριστερά σαν να μην υπήρχε αύριο (βασικά, σαν ένα παιδάκι που μόλις είχε επισκεφθεί την Disneyland), πέφτω επάνω στον πάγκο της Jemma και στην τότε νέα μάνγκα κυκλοφορία της, τους Σεληνιασμένους Εραστές. Πιάνω λοιπόν που λέτε το μάνγκα, χαζεύω λίγο το καλαίσθητο, ανοιξιάτικο εξώφυλλο, έπειτα το ξεφυλλίζω και μία στα γρήγορα, και τέλος, διαβάζω την περίληψη από το οπισθόφυλλο. "Τέλεια!", λέω, "Είναι ακριβώς το είδος των μάνγκα (βασικά είναι ακριβώς το είδος των ιστοριών γενικά στα κόμικ), που δεν με ενδιαφέρει να διαβάσω.". Έλα όμως που αμέσως μετά μία ύπουλη, σαγηνευτική φωνή άρχισε να ψιθυρίζει στο μυαλό μου... "Ναι, αλλά εσύ δεν έλεγες ότι θέλεις να δοκιμάσεις να διαβάσεις και κόμικ με διαφορετικές θεματικές;", "Αν δεν στηρίξεις τώρα την προσπάθεια της Jemma, μην περιμένεις στο μέλλον να κυκλοφορήσουν άλλα μάνγκα στα ελληνικά - μάνγκα τα οποία εσένα ενδεχομένως να σε ενδιαφέρουν."... Τελικά το αγόρασα... 

 

Παρενθεσούλα... Fast forward στο σήμερα και ο φόβος μου για μη κυκλοφορία μάνγκα στα ελληνικά ευτυχώς δεν επαληθεύτηκε. Εν μέρει δηλαδή... Η Jemma συνεχίζει να εκδίδει στα ελληνικά μάνγκα τέτοιας θεματικής, τα οποία δεν με πολυενδιαφέρουν σαν αναγνώστη και η Anubis (με εξαίρεση το Solo Leveling) συνεχίζει τον χαβά της, εκδίδοντας Marvel ιστορίες υπό την μορφή μάνγκα.  Οι ελπίδες μου πλέον εναποτίθενται στον Μικρό Ήρωα και στην DocMZ που μόλις πρόσφατα ανακάλυψα. Βέβαια η δεύτερη δεν έχει κυκλοφορήσει, ούτε έχει ανακοινώσει κάποιο μάνγκα, αλλά από ότι έχω διαβάσει, η εκδοτική έχει αναφέρει ότι θα την ενδιέφερε να επεκταθεί και σε άλλες σχολές πέραν την ιταλικής. Επομένως, όσο ζει κανείς, ελπίζει...  Κλείνει η παρενθεσούλα.

 

Επιστρέφοντας στα του μάνγκα όμως τώρα, η ανάγνωση των Σεληνιασμένων Εραστών, με άφησε με αρνητικές εντυπώσεις, σε τέτοιο βαθμό που με έχει αποτρέψει να αγοράσω τις Πριγκίπισσες του Kago (ένα μάνγκα επίσης της ίδιας θεματικής από την ίδια εκδοτική), παρότι έχω διαβάσει μέσα από το φόρουμ κάποια άρθρα για αυτό στη σχετική ενότητα που μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Βέβαια, από την μία πλευρά, είναι λογικό να μην μου άρεσε το μάνγκα. Η θεματική του ero guro απευθύνεται σε μία αυστηρά συγκεκριμένη μερίδα μάνγκα αναγνωστών, καθώς επίσης πιστεύω και ότι έπαιξε μεγάλο ρόλο στο να μην μου αρέσει συνολικά το μάνγκα, το γεγονός ότι αυτό δεν είναι μία ενιαία, ολοκληρωμένη ιστορία, αλλά μία ανθολογία μικρών, ασύνδετων ιστοριών.

 

Οι περισσότερες ιστορίες, κατά την άποψή μου, δεν έχουν κάτι ουσιώδες να προσφέρουν στον αναγνώστη και πιστεύω πως τα περισσότερα καρέ απλά υπάρχουν μόνο και μόνο για να σοκάρουν, χωρίς να θέλουν να περάσουν κάποιο υπόγειο μήνυμα. Όμως δεν θέλω να σταθώ άλλο στα αρνητικά, γιατί το μάνγκα έχει και κάποιες ωραίες στιγμές. Υπάρχουν κάποια αποσπασματικά ανατριχιαστικά καρέ, τα οποία καταφέρνουν να κεντρίσουν την προσοχή του αναγνώστη χάρις την γροτέσκα, παράταιρη ωμότητά τους. Επίσης οι ιστορίες "Χοΐτσι ο Κουφός" και "Ο Γητευτής των Σκυλοδαιμόνων", αν και δεν είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτες, παρόλα αυτά καταφέρνουν να ξεχωρίσουν από τις υπόλοιπες (ίσως γιατί είχαν και ένα περισσότερο κεφάλαιο για να αναπτυχθούν), και μάλιστα στον "Γητευτή", πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να βλέπαμε μία πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία, αν οι επιμελητές δεν αποφάσιζαν να την κόψουν (όπως μαθαίνουμε στο τέλος της εν λόγω ιστορίας). Τέλος, ο επίλογος της Μυρτώς Τσελέντη, της επιμελήτριας του μάνγκα, ήταν άκρως ενδιαφέρον, πληροφορώντας τον αναγνώστη για την ζωή του μανγκάκα Suehiro Maruo, καθώς επίσης και για την προέλευση-εξέλιξη του ero guro είδους.

 

Κλείνοντας, θα αναφέρω και εγώ ότι το παρόν μάνγκα απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στους λάτρεις του ero guro. Τώρα, όσοι και όσες δεν είστε γνώριμοι/-ες με το συγκεκριμένο είδος μάνγκα και θέλετε να δοκιμάστε την τύχη σας διαβάζοντας κάτι σαν και αυτό, απλά προσπεράστε το. Πιστεύω ότι σαν μια πρώτη επαφή με το είδος θα ήταν καλύτερα κάποιος να διαβάσει μία ολοκληρωμένη ιστορία (όπως τις Πριγκίπισσες του Kago για παράδειγμα, παρότι δεν το έχω διαβάσει), παρά κάτι σε στυλ ανθολογίας όπως αυτό εδώ το μάνγκα, το οποίο δεν δίνει την ευκαιρία στις ιστορίες να αναπτυχθούν. Επομένως, αν κάποιος/-α ενδιαφέρεται, ας διαβάσει μία ολοκληρωμένη ιστορία τέτοιας θεματικής, και μετά αν μείνει ικανοποιημένος, ας δώσει μία ευκαιρία και στους Σεληνιασμένους Εραστές του Maruo.

 

Υγ.: Επειδή το ανέφερα αρκετές φορές, σχετικά με τις Πριγκίπισσες του Kago... Όσο και αν με έχουν παρακινήσει τα άρθρα που έχω διαβάσει, παρόλα αυτά θα περιμένω να διαβάσω πρώτα την παρουσίαση του @ albertus magnus .. δηλαδή εννοώ την παρουσίαση όποιου παιδιού τύχει και την παρουσιάσει στο φόρουμ και μετά θα αποφασίσω αν θα το διαβάσω ή όχι. 

Κι εμένα δεν μου αρέσει η θεματική των ero guro... είναι θέμα γούστου. Εδώ δεν μου άρεσε από τον maruo το tale of the panorama island από τον αγαπημένο συγγραφέα Edongawa Ranbo. O Shintaro Kago ακόμη πιο extreme (θυμάμαι είχα ξεφυλλισει την στοματική κοιλότητα και μου ανακατεύτηκε το στομάχι... όπου φύγει φύγει). Μου άρεσε όμως η στροφή στον Ηideshi Hino με το Hell baby και τα καταραμένα νανουρίσματα που είναι πιο old school και με πιο διευρυμένα και διαχρονικά μυνήματα χωρίς να βασίζεται στο shock factor. Έπρεπε επίσης να εκδόσουν λίγο περισσότερο junji ito... αλλά ίσως η εταιρεία υπέθεσε ότι αυτοί που ασχολούνται με μάνγκα στην Ελλάδα θα έχουν ήδη τις δουλειές του και επενδύουν σε πιο ψαγμενα πράγματα και αυτοτελείς τόμους. Θα ήθελα πάντως κάτι κλασικό από katsuhiro otomo όπως το domu ή καμία συλλογή από short stories όπως το memories.

[kaneda]

On 7/9/2025 στο 10:41 ΜΜ, Gwynplaine είπε:

Κι εμένα δεν μου αρέσει η θεματική των ero guro... είναι θέμα γούστου. Εδώ δεν μου άρεσε από τον maruo το tale of the panorama island από τον αγαπημένο συγγραφέα Edongawa Ranbo. O Shintaro Kago ακόμη πιο extreme (θυμάμαι είχα ξεφυλλισει την στοματική κοιλότητα και μου ανακατεύτηκε το στομάχι... όπου φύγει φύγει). Μου άρεσε όμως η στροφή στον Ηideshi Hino με το Hell baby και τα καταραμένα νανουρίσματα που είναι πιο old school και με πιο διευρυμένα και διαχρονικά μυνήματα χωρίς να βασίζεται στο shock factor. Έπρεπε επίσης να εκδόσουν λίγο περισσότερο junji ito... αλλά ίσως η εταιρεία υπέθεσε ότι αυτοί που ασχολούνται με μάνγκα στην Ελλάδα θα έχουν ήδη τις δουλειές του και επενδύουν σε πιο ψαγμενα πράγματα και αυτοτελείς τόμους. Θα ήθελα πάντως κάτι κλασικό από katsuhiro otomo όπως το domu ή καμία συλλογή από short stories όπως το memories.

 

Ναι, συμφωνώ και εγώ σε αυτό που αναφέρεις για για τις δουλειές του Junji Ito. Και ίσως για αυτό μέχρι στιγμής έχουμε δει στα ελληνικά μόνο το ανθολογικό Ψηφίδες Τρόμου (παρουσίαση του μάνγκα εδώ) και όχι κάποιο άλλο ολοκληρωμένο μάνγκα με μία ενιαία ιστορία, όπως το Tomie ή το Uzumaki για παράδειγμα. Από τις δουλειές του Katsuhiro Otomo, νομίζω πως είναι προφανές ότι θα ήθελα πάρα πολύ να διάβαζα στα ελληνικά το μάνγκα Akira (με προδίδει το username μου βλέπεις ), αλλά από μία γρήγορη ματιά που έκανα πριν λίγο στην Wikipedia, και το Domu φαίνεται να είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον μάνγκα. @ Gwynplaine , σε ευχαριστώ που δίνεις ιδέες στον Μικρό Ήρωα, για να εκδώσει το Domu. Μακάρι να διαβάσει κάποια στιγμή το ποστ σου και να πράξει αναλόγως. 

 

Το The Strange Tale of Panorama Island του Maruo τώρα το έψαξα και αυτό. Φαίνεται να έχει και αυτό μία αρκετά ενδιαφέρουσα υπόθεση και το εξώφυλλό του είναι αρκετά ελκυστικό (όπως και εκείνο των Σεληνιασμένων Εραστών) και βγάζει κάτι από καλοκαίρι. Από ότι κατάλαβα το μάνγκα δεν πρέπει να κινείται στο ero guro είδος, αλλά σε αυτό του μυστηρίου. Για να λες ότι δεν έμεινες ικανοποιημένος από αυτό, λογικά ο Maruo μάλλον θα πρέπει να μην προσάρμοσε με επιτυχία κάποια σημαντικά στοιχεία από την πρωτότυπη νουβέλα στο μάνγκα. Πάντως, για να σου είμαι ειλικρηνής, αν κυκλοφορούσε ποτέ αυτό το μάνγκα στα ελληνικά, θα το σκεφτόμουν πάρα πολύ σοβαρά να του έδινα μία ευκαιρία, καθώς θα μου άρεσε να έβλεπα τον Maruo και σε κάποιο άλλο είδος πέρα από αυτό στο οποίο είναι φημισμένος. 

Επεξεργασία Σεπτεμβρίου 8, 2025 από kaneda

[Indian]

On 7/9/2025 στο 5:27 ΜΜ, kaneda είπε:

Ε, νομίζω πως αυτή την φορά δεν το γλιτώνω το μπαν με τίποτα! Μα πόσες φορές πια να βγει μπροστά ο καλός μου ο @ Indian  και να μου την χαρίσει; Είναι και του παιδιού η θέση του λεπτή. 

 

Δυστυχώς μόνο η θέση μου είναι λεπτή. Γιατί αν μιλήσουμε για το κορμί...