Search the Community

Ανάμεσα στους πολλούς λόγους της εγχώριας ανάπτυξης και διάδοσης των κόμικς των τελευταίων ετών είναι σίγουρα και η ευκολία με την οποία οι δημιουργοί, με σχετικά μικρό κόστος, μπορούν να εκδώσουν οι ίδιοι τις δουλειές τους παρακάμπτοντας τα επίσημα εκδοτικά κανάλια. Επιπλέον, λόγω των μεγάλων ετήσιων φεστιβάλ σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Χανιά, Λάρισα, Κιλκίς και άλλες πόλεις, μπορούν να παρουσιάσουν και να πουλήσουν οι ίδιοι τα έργα τους χωρίς τη μεσολάβηση των βιβλιοπωλείων. Αυτό έχει επιτρέψει σε πολλούς, κυρίως νεαρούς, δημιουργούς να προσεγγίσουν το κοινό πιο άμεσα και μάλιστα να έχουν και προσωπική επαφή αλλά και ισχυρή ανάδραση με τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες. Ο πολύ μεγάλος αριθμός αυτοεκδόσεων που ήταν υποψήφιες στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς 2026 αποδεικνύει εμφατικά τους παραπάνω ισχυρισμούς. Ανάμεσα στις πολλές αυτοεκδόσεις βρισκόταν και η «Φευγάτη» από την Άννα Μπότσου. Η Μπότσου, εκτός από δημιουργός κόμικς που έχει δώσει και άλλες αξιοσημείωτες δουλειές από το 2022 ώς σήμερα, είναι και ιστορικός τέχνης, πτυχιούχος του Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και γνωρίζει καλά τις τεχνικές, τα εργαλεία και τις συμβάσεις του είδους. Όπως αναφέρεται και στο πρώτο μέρος της «Φευγάτης»: «Ενδιαφέρεται εξίσου για την πρακτική όσο και τη θεωρητική πλευρά της τέχνης με τα κόμικς ως αντικείμενο ακαδημαϊκής μελέτης. Η αφήγηση ιστοριών μέσω εικόνων είναι το πάθος της και απειλεί πως θα φτιάξει κι άλλες». Η «Φευγάτη» είναι ένα σύγχρονο παραμύθι με πρωταγωνίστρια την Ελίνα, μια μικροσκοπική κοπέλα που αναζητά παρέα έχοντας μεγαλώσει «ολομόναχη σε μια φάρμα» και έχοντας τα βιβλία της «ως μοναδικό παράθυρο στον κόσμο». Η Ελίνα θα συναντήσει τον ωραιοπαθή βασιλιά των Νεράιδων που θα την ερωτευτεί, μια αυταρχική βατραχίνα που ψάχνει νύφη για τον ντροπαλό γιο της, έναν κοσμοπολίτη Ιταλό τενόρο με το μπαστούνι του που θα γίνει ο οδηγός της και απ’ ό,τι φαίνεται έπεται μεγάλη και ενδιαφέρουσα συνέχεια στα τεύχη που θα ακολουθήσουν σε ένα δάσος επιλογών και δύσκολων αποφάσεων. Και το σχετικό link...

Ο Αντώνης Βαβαγιάννης είχε ήδη εκδώσει την (τότε) πιο πρόσφατη συλλογή με τα Κουραφέλκυθρα στο AthensCon τον Δεκέμβρη του ΄24, οπότε τι θα παρουσίαζε προς πώληση στο Comicdom Con τον Μάη του ΄25; Η απάντηση ήταν, μια συλλογή με γελοιογραφίες όπου γνωστά ρεφρέν τραγουδιών παρουσιάζονται "παρακουσμένα" με αποτέλεσμα ένα βιβλιαράκι με το γνωστό "καμένο" χιούμορ του Βαβαγιάννη.

Αυτό εξαρχής θα το αδικήσω αλλά ορκίζομαι να επανέλθω, πολύ απλά γιατί δεν πρόλαβα να το διαβάσω ακόμη οπότε δεν μπορώ να αναφερθώ στα του σεναρίου. Αν δεν πέφτω έξω νομίζω ότι όσοι έχουν πάρει το fanzine της Λέσχης έχουν ήδη πάρει μία μικρή ιδέα για το περιεχόμενο, καθώς έχω την εντύπωση (αν δεν με απατά η μνήμη μου) ότι ο δημιουργός του έχει στο παρελθόν δώσει μικρό μέρος της δημιουργίας του να δημοσιευθεί σε αυτό. Είναι ένα φανζίν εξολοκλήρου εμπνευσμένο και σχεδιασμένο από τον Παναγιώτη Τσαούση και αν μη τι άλλο για το σχέδιο δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν σε κερδίζει από την πρώτη ματιά. Προσωπικά χωρίς να είμαι και ειδικός, το κρίνω ώς λεπτομερές και σωστό από άποψη προοπτικής και αναλογιών με το δικό του νομίζω προσωπικό ύφος και στυλ. Έρχεται σε άλμπουμ μεγέθους 17 x 24 εκατοστών σε σέπια αποχρώσεις κυρίως (εξού και το ασπρόμαυρο - ότι πιο κοντινό μπορούσα να βρω σε τυποποίηση), εκτός από μία μικρή ιστορία που είναι σε άλλη τεχνοτροπία και έχει χρώμα. Οι τέσσερις ιστορίες που εμπεριέχονται σε αυτό συνολικά 52 σελίδες, αφορούν την περίοδο όπου στην Αμερική κάπου την περίοδο τηςοικονομικής ύφεσης του '29, που υπήρχε ποτοαπαγόρευση, κυριαρχούσαν οι γκάνκστερς και τα Τόμσον, ο νόμος ήταν ανίκανος να επιβληθεί και μιλούσαν πιο συχνά τα όπλα από τους ίδιους τους ανθρώπους. Στην αρχή ο δημιουργός έχει προβλέψει και μας κάνει ένα μικρό ταξίδι με κείμενα όπου μας περιγράφουν την εποχή και γνωστά πρόσωπα όπως ο Αλ Καπόνε, αλλά φυσικά (και το κυριότερο θα έλεγα) τα σύνεργα της δουλειάς. Αφιερώνει επίσης ένα τμήμα για να μας παρουσιάσει τους χαρακτήρες των δικών του ιστοριών, μέσα από μικρά σύντομα βιογραφικά και συνοδεία φωτογραφιών, ενώ μετά περνάμε στην "δράση", στο "ζουμί", αυτό που τελικώς μας ενδιαφέρει. Οι τέσσερις ιστορίες είναι η κεντρική πολυσέλιδη Exotic City Cabaret που είναι προφανώς και ο τίτλος του εν λόγω κόμικ και ακολουθούν οι ιστορίες Ο Γάμος, Φόνος στην Έπαυλη Γκιζόλ και Η ενέδρα. Το τίμημα για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο από το μεγάλο αφεντικό και την συμμορία του ανέρχεται στα 5€, δύο σφαίρες ξυστά από το κεφάλι (για εφέ) και δύο μπουκάλια Τζακ (αυτά, μου τα στέλνετε εμένα). Βάζω και ένα μικρό δείγμα, για να πάρετε μία μικρή ιδέα για το περιεχόμενο από άποψης σχεδίου κυρίως. Αφιέρωμα στον Παναγιώτη Τσαούση

Να ένα θέμα που δεν έχει καλυφθεί ιδιαίτερα στα κόμικς, το teen drama με δαίμονες. Ή αυτό δείχνει με μια πρώτη ματιά, που μάλλον το αδικεί ως σειρά. Γιατί για σειρά πρόκειται, παρόλο που δεν έχει πουθενά αρίθμηση και μόνο η ένδειξη συνεχίζεται στο δίνει να το καταλάβεις. Στο τεύχος αυτό λοιπόν βλέπουμε Το πως ακριβώς συμβαίνουν όλα αυτά, έχει ενδιαφέρον αλλά κάποιες φορές δεν βγάζει νόημα, ίσως ακριβώς επειδή συνεχίζεται, και μάλλον έχει αναπτυχθεί ως πλήρες έργο παρά ως κάτι που θα πρέπει να στέκεται και σε μικρές τζούρες. Το σχέδιο από τους δύο σχεδιαστές δεν το βρήκα κάτι το ιδιαίτερο ως τεχνοτροπία, αλλά πρέπει να παραδεχτώ πως από καδράρισμα και σκηνοθεσία τα πάνε πολύ καλά. Αρκετά ωραίο και πιασάρικο βρίσκω το εξώφυλλο του Δημήτρη Πανταζή ενώ η έκδοση έχει αρκετό χοντρό χαρτί και άψογη εκτύπωση. Εν αναμονή της συνέχειας λοιπόν. Σελίδα δείγμα. Η COMICDOM PRESS που ανέλαβε την έκδοση ξανα-κυκλοφόρησε το 1ο τεύχος και εξέδωσε το 2ο τεύχος (παρουσίαση ΕΔΩ)

Αυτή η έκδοση νόμιζα πως θα υπήρχε, μιας και μας έρχετε απο τη Θεσσαλονίκη και κυκλοφορεί σε κάποια μαγαζιά.. Μία αυτοέκδοση από δύο καλούς δημιουργούς του είδους της ηρωικής φαντασίας ,που περιέχει κόμικς και μια εικονογραφημένη ιστορία. Οι δημιουργοί είναι οι Άγγελος Παπουτσής και ο περισσότερο γνωστός σε εμάς Δημήτρης Λαγός (με δύο εκδόσεις του απο την 9η Διάσταση και μερικά ακόμα φανζινάκια στο βιογραφικό του). Κυκλοφορεί σε 100 αντίτυπα μεγεθος Α5 και τιμάται 3€. ..από τους ίδιους "Αν βαρεθήκατε να διαβάζετε ξενόφερτα κόμικς ηρωικής φαντασίας, τότε ίσως το FANTAZINE θα σας ενδιαφέρει!Ιστορίες κόμικς και ένα εικονογραφημένο αφήγημα , βγαλμένα ή εμπνευσμένα από την βυζαντινή – Ελληνική παράδοση θα σας προσφέρουν ένα δείγμα εγχώριας αγάπης για τον κόσμο του φανταστικού". Και μιάς που είπαμε ότι μπορούμε να το βρούμε σε διάφορα μαγαζάκια, να μια λίστα... “Το Στέκι του Νοσταλγού” περιοχή Μπιτ Παζάρ “Πάρε-Δώσε” Γούναρη Δημητρίου 12 “Το βιβλιο στο Δρόμο” πλατεία Ναυαρίνου “Βιβλιο..βάρδια” πλατεία Ναυαρίνου “Η Σπηλιά των Κόμικς” πλατεία Ιπποδρομίου “Πυργος Bierhaous” Βενιζέλου 13 – Επταπύργιο Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο τον Φλοκ. Αφιέρωμα στο Δημήτρη Λαγό

Από το εσωτερικό μέρος του εξώφυλλου: ΘΑΛΧΕΡΟΝ: Είσαι σκλάβος και ιδιοκτησία μας. Οι προσταγές μας θα σε τρέψουν από εδώ και στο εξής. Δυστυχώς η υποδούλωση του 20ου ήταν αδύνατη καθώς έφερε μεγάλη αντίσταση αλλά πλέον η παρουσία σου μας τιμά, και θα κάνουμε τα πάντα για να σε εκμεταλλευτούμε στο έπακρο. Μην ανησυχείς δεν θα πλατειάσω άλλο μιας και ξέρω ότι ανυπομονείς για την πρώτη σου μέρα στην δουλειά. Η Θαλχέρια είναι ο προορισμός σου και στην άκρη της υπάρχει ο Ναός μου που τον επιβλέπει και διατηρεί ο Γκρούλν. Μέσα στο ναό ζει και η γυναίκα η οποία αποτελεί και τον βασικό σου στόχο. Θέλω να την σκοτώσεις και να μου φέρεις την καρδιά της. Άλλες λεπτομέρειες δεν χρειάζεται να ξέρεις, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα ήθελες να πάθουν κάτι οι τιποτένιοι θνητοί σου! Τιμή: 3.50€ Άλλη μια αυτοέκδοση που είδαμε στο Comicdom Con Athens 2015. Η ποιότητα ήταν πολύ καλή. Το εξώφυλλο γυαλιστερό και προσεγμένο. Η ιστορία αρκετά καλή αλλά νομίζω ότι δεν προλαβαίνει να αναπτυχθεί σε τόσο λίγες σελίδες (μη τα θέλουμε και όλα δικά μας).

Αυτοέκδοση εμπνευσμένη από την ιστορία του Δον Κιχώτη του Θερβάντες. Ο Σάντσο πιστός ακόλουθος του κατ' φαντασίαν ιππότη θέτει απορίες και λαμβάνει απαντήσεις. Συμπαθητικό κόμικ από τον Αλέξανδρο Κατσίκα. Συμπεριλαμβάνει βιογραφικό του δημιουργού (στην αρχή) και ευχαριστίες (στο τέλος). τον @ nikos99 για την διάθεση του τεύχους...

Περσινό κομιξάκι του Νίκου Γιαμαλάκη. Εμπνευσμένος από τα όσα ζει ο ίδιος ως εκπαιδευτικός, αλλά προφανώς και από τα όσα ακούει από όλους τους εμπλεκόμενους σε αυτό το μυστήριο πράγμα που λέγεται "εκπαίδευση", αντί να φτιάξει μια απλή γελοιογραφία γύρω από όλα αυτά, έφτιαξε μια χιουμοριστική ιστορία Χιουμοριστική? Συζητήσιμο Η ψυχή του το ξέρει Και η ψυχή του κάθε εκπαιδευτικού Μάλλον είναι περισσότερο ένας εξορκισμός, μια προσπάθεια εξευμενισμού των όποιων θεοτήτων ασχολούνται με τα όσα συμβαίνουν πίσω από τα όποια κάγκελα και τον όποιο μανδρότοιχο περικλείει τα εκπαιδευτικά ιδρύματα που στέλνουμε τους ανήλικους. Ο Μαλκ την έχει την αγάπη για τους ιδρυματίες, όπως την έχουν οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί που έχω γνωρίσει. Ίσως να κάνουν και την ανάγκη φιλοτιμία. Δεν ξέρω. Εγώ το μόνο που ξέρω, από κάποιες ιστορίες που ακούω από αυτούς, είναι ότι παραμένω ένθερμος οπαδός του Ηρώδη και ότι το Scarfolk Council όπως πάντα έχει δίκιο Νομίζω πως είναι προφανές ότι πέρασα καλά Δεν ξετρελλάθηκα, διότι όπως είπα είναι συζητήσιμο το άμα είναι χιουμοριστικό ή άμα είναι ιστορία συνεχόμενου παρατεταμένου τρόμου βγαλμένη από τη ζωή Όπως και να το κάνεις όμως, το σκίτσο του Μαλκ λέει. Πάντα λέει. Πολύ Δείγμα δεν βάζω. Από τη μια δεν θέλω να το τσακίσω (είναι μεγάλο σε μέγεθος, κι ας είναι τεύχος με συρραπτικό που μπορεί να απλωθεί στο σκάνερ), από την άλλη, μιλάμε για Μαλκ. Περιμένετε σκανάρισμα για να μάθετε με τι μοιάζει? Τραβάτε εδώ, κάντε τον φίλο ή follow στο fb να περνάτε καλά με τα όσα ανεβάζει σε βάθος χρόνου και όχι απλά σε ένα τόπικ που έτυχε να ανοίξετε γιατί δεν είχατε κάτι καλύτερο να κάνετε στη ζωή σας Αντ'αυτού μερικές γελοιογραφίες που έχει ανεβάσει στο φβ που συσχετιζονται με αυτά του τα βιώματα Ψάχνοντας το wall του για να βρω τα πράγματα που έχω δει τόσο καιρό και έχω γελάσει μαζί τους, πέτυχα και ένα τήζερ που είχε ανεβάσει σχετικά με αυτό εδώ το κόμικ Απ΄έξω λέει δοκιμαστική έκδοση-πρόμο. Ελπίζω να μη μείνει σε αυτό αλλά να δούμε κι άλλα παρόμοια καλούδια

Από τον δημιουργό: Αν σας πιέζει λίγο αυτό το διάστημα, αν αισθάνεστε μετέωροι, αν γαμιέται το σύμπαν, το Star Worse είναι για σας. Καλό διάβασμα. Η έκδοση: Ό,τι και να πω για τον Zgur, είναι πραγματικά λίγο. Πρόκειται για έναν από τους πιο συμπαθείς δημιουργούς που έχω συναντήσει και έχω μιλήσει και πραγματικά απολαμβάνω τόσο τις πιο παλιές όσο και τις πιο πρόσφατες δουλειές του. Πολύ ενεργός στα social media, με συνεχείς αυτοεκδοσούλες για τις οποίες τρέχει σε εκθέσεις σε όλη την Ελλάδα, είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει αυτό που κάνει. Μία από τις σχετικά πρόσφατες εκδόσεις του είναι και το Star Worse, στριπ του οποίου δημοσιεύονται και στις Γραμμοσκιάσεις στα Χανιώτικα Νέα και έχει τιμηθεί και για στριπ της Εβδομάδας στο φόρουμ μας. Στη σειρά αυτή λοιπόν έχουμε μονοσέλιδα στριπάκια με τις άκρως σουρεαλιστικές συζητήσεις ενός αστροναύτη και του ψυχολόγου του. Τα αστεία βασίζονται τόσο σε λογοπαίγνια όσο και στον εθισμό του ήρωά μας στον αυνανισμό (το οποίο ο καλλιτέχνης το αναγνωρίζει στην αρχή του άλμπουμ ) και γενικά μέσα σε αυτό θα βρείτε χιούμορ για υπαρξιακά ζητήματα (ή ίσως και όχι) μέσα από ένα τελείως διαφορετικό πρίσμα. Πραγματικά πέρασα ωραία, διαβάζοντας το και ετοιμάζομαι για το sequel με τον επόμενο πελάτη του ίδιου ψυχολόγου, έναν περίεργο δύτη. Αναζητήστε το γενικά σε κάποια έκθεση ή δείτε τη δουλειά του Zgur σε social όπως το Ίνστα, έχει ένα ιδιότυπο χιούμορ που προσωπικά με κάνει να περνάω καλά. Καλό διάβασμα σε όλους! To site του δημιουργού

Ποια μυστικά κρύβει η πρόσφατη ιστορία της Αθήνας; Αυτό αποφάσισε να ανακαλύψει ο Δημήτρης Κοσκινάς σε αυτή την αυτοέκδοση, αρχή γενομένης από την Οικία Βελισσαρίδη. Το πρώτο τεύχος βγήκε το Νοέμβριο του 2018 (μάλλον με πρώτη διανομή στο AthensCon) και το δεύτερο τεύχος βγήκε στο Comicdom Con Athens 2019. Ευχαριστούμε τον @nikos99 για την παραχώρηση του πρώτου τεύχους για την παρουσίαση. Το μέλος @ nkak πρόσθεσε ΕΔΩ: Έχει βγει και συγκεντρωτικός τόμος με τα τρία τεύχη, ενώ έχει βγει και 4ο τεύχος που ολοκληρώνει την ιστορία. Κάποια στιγμή που τα παιδιά δε θα παίζουν τραμπολίνο με το σκάνερ θα ανεβάσω εξώφυλλα σωστά.

Νομίζω ότι όλοι έχουμε ακουστά την Πάπισσα Ιωάννα, τόσο από το μυθικό πρόσωπο, όσο κι από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Εμμανουήλ Ροΐδη. Ε, ήρθε η ώρα να μάθουμε και για την… Πάνκισα Ιωάννα! Ο λόγος για ένα κόμικ που κυκλοφόρησε, υπό την μορφή αυτοέκδοσης, τον Ιούνιο του 2021 κι αριθμούσε 120 αντίτυπα, ενώ επανεκδόθηκε και τον Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς σε 100 αριθμημένα αντίτυπα. Η πλοκή εκτυλίσσεται (πρωτίστως) στην Αθήνα του 2137 μ.Χ. όπου όλα δείχνουν να έχουν μετατραπεί σε ένα δυστοπικό τοπίο. Δύο φίλοι συζητάνε και η κουβέντα έρχεται στην Πάνκισα Ιωάννα, μία γυναίκα που ξεσήκωσε τα πλήθη και ξεκίνησε μία ολόκληρη επανάσταση, προκειμένου να εξαλειφθούν οι ανισότητες, οι παρωπίδες και οι σκουριασμένες απόψεις. Η “κάμερα” της αφήγησης, λοιπόν, επιστρέφει στο 2027, όπου ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να δει την πρωταγωνίστρια εν τη γενέσει της και σε πλήρη δράση, έπειτα από τον χαμό ενός φίλου και συμμαθητή της. Το σενάριο του πρώτου τεύχους, δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό τον υπότιτλο που υπάρχει στο εξώφυλλο. Πρόκειται για ένα δυστοπικό μελόδραμα, με δόσεις συγκίνησης, αλλά κι αγανάκτησης για τα τεκταινόμενα και το κατεστημένο. Οι πρωταγωνιστές αποτελούν την λεγόμενη “μειοψηφία”, που δεν είναι αρεστή από τους υπόλοιπους ανθρώπους που θεωρούν εαυτούς “φυσιολογικούς”. Η πλοκή δεν χαϊδεύει αυτιά, βλέπει τα γεγονότα από την πλευρά των μειονοτήτων, ενώ παράλληλα διαθέτει δυνατές σκηνές κι ένταση. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι στην προσπάθεια να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας, η ιστορία βγάζει λίγη περισσότερη υπερβολή από όσο πιστεύω ότι θα έπρεπε. Παρόλα αυτά, νομίζω ότι πετυχαίνει τον σκοπό της, που είναι η απόπειρα της αφύπνισης των μαζών. Ένα άλλο σημείο που θα πρέπει να θίξουμε είναι η περιγραφή των συνηθειών και του τρόπου ζωής της Ιωάννας και γενικά των μελών της Πανκ κοινότητας, που γίνεται από το σενάριο. Όπως κάθε εποχή έχει και τα αποκαλούμενα Μποέμ στοιχεία, έτσι κι εδώ περιγράφεται η ανέμελη κι “αλήτικη” καθημερινότητά τους. Κι όπως είναι φυσικό, σε τέτοιες περιπτώσεις, αυτές οι συνήθειες έρχονται σε αντίθεση με τους “καθωσπρέπει” ανθρώπους. Η σκηνοθεσία χωρίζει την ιστορία σε άτυπα κεφάλαια, τα οποία έχουν κλιμακούμενη ροή, η οποία μέχρι την κορύφωσή της χαρίζει στον αναγνώστη σκηνές συγκίνησης κι αγανάκτησης. Στο φινάλε, όμως, έχουμε μία περίεργη ανατροπή, γνωρίζουμε ένα μέλος της οικογένειας της Ιωάννας (που από το οποίο μάλλον κληρονόμησε τα γονίδια της ανυποταξίας ), η πλοκή γίνεται πιο κωμική κι ολοκληρώνει το πρώτο μέρος, αφήνοντας ανοιχτούς λογαριασμούς και υποσχέσεις για ένα δεύτερο τεύχος. Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα πόνημα που απευθύνεται στην Πανκ κοινότητα, αλλά και στα… ανοιχτά μυαλά. Οι υπόλοιποι νομίζω ότι θα νιώσουν κάπως άβολα κατά την ανάγνωση. Ο εικαστικός τομέας είχε τις στιγμές του, αλλά στην πλειοψηφία του θα τον χαρακτήριζα άγουρο. Οι περιγραφές που δίνονται στους θιασώτες της Πανκ κοινότητας νομίζω ότι έχουν ρεαλισμό, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει στατικότητα κι ανομοιομορφία στην απόδοση των σωμάτων και των λοιπών χαρακτηριστικών. Το χρώμα είναι ασπρόμαυρο και το μελάνωμα το βρήκα καλό. Όσον αφορά την έκδοση, αυτή μάλλον φαίνεται να τα έχει πάει καλά, αν κρίνουμε ότι το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στην αρχή σε 120 αντίτυπα, τα οποία εξαντλήθηκαν κι ακολούθησε και δεύτερη έκδοση, που αριθμούσε άλλα 100. Οι σελίδες στο εσωτερικό έχουν καλή υφή, ενώ εκείνες που αποτελούν τα εξώφυλλα είναι πέραν του δέοντος λεπτές, με αποτέλεσμα το τεύχος να είναι επιρρεπές στα τσαλακώματα. Βέβαια, δεν νομίζω ότι θα πρέπει να έχουμε πολλές απαιτήσεις από μία αυτοέκδοση. Η βιβλιοδεσία έχει γίνει με καρφίτσα. Το συνοδευτικό υλικό επικεντρώνεται στις διαφημίσεις της επονομαζόμενης εταιρίας “Blessed Zines”, αλλά και του περιοδικού που φέρει τον τίτλο “Έτερον Εκάτερον”. Στο εσωτερικό μέρος του οπισθόφυλλου αναφέρεται ότι θα κυκλοφορήσει και δεύτερο τεύχος της “Πάνκισας Ιωάννας”, καθώς επίσης περιέχονται και οι λογαριασμοί των social medias των συντελεστών. Τέλος, να πούμε ότι το logo της Πάνκισας Ιωάννας το φιλοτέχνησε ο Kamaris Junk (κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε ). Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του κόμικ.

Με μεγάλη χαρά θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τους "Διάττοντες Αστέρες", την πρώτη αυτοέκδοση κόμικ μου, την οποία σχεδίασα με πολύ μεράκι. Η μεγάλη αγάπη για την αστρονομία, οι βραδινές υπαρξιακές ανησυχίες και οι ατέρμονες συζητήσεις περί τεχνητής νοημοσύνης οδήγησαν στη γέννηση του φιλοσοφικού αυτού κόμικ. Λίγα λόγια για το κόμικ: Τι κοινό έχει η ανθρώπινη ζωή με ένα πεφταστέρι; Πως θα αντιδρούσες αν μάθαινες ότι ζούμε σε προσομοίωση; Τι σημαίνει να είναι κανείς ελεύθερος; Οι "Διάττοντες Αστέρες" (ή αλλιώς "Πεφταστέρια") εξερευνούν το μυστήριο της ζωής και προβληματίζονται γύρω από το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης. Πληροφορίες: Διαστάσεις: 20.5cm x 14.8cm Σελίδες: 8 Χρώμα: Ασπρόμαυρο Ημερ. Έκδοσης: 2025 Τύπος Χαρτιού: Βιοδιασπώμενο χαρτί υψηλής ποιότητας, φιλικό προς το περιβάλλον (Old Mill 190gr - FSC certified) Σενάριο-Σχέδιο-Επιμέλεια: Δημήτρης Κύρου Όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να το παραγγείλετε στον παρακάτω σύνδεσμο ή να το βρείτε στα κομιξομάγαζα των Εξαρχείων (Solaris, Comic-strip, Relax Comics), καθώς και στη Jemma-Tilt στον Πειραιά: https://ko-fi.com/s/fba8137559 Όσοι το διαβάσετε θα χαρώ πολύ να μου δώσετε το ειλικρινές σας feedback σε κάποιον από τους λογαριασμούς μου στα social media, είτε στο mail μου: https://linktr.ee/sketchstories

Το πρώτο φανζινάκι με ιστορίες Disney είναι γεγονός! Η ομάδα της ΚΟΜΙΞ Wiki παρευρέθηκε στο Φεστιβάλ Πενάκι & Σκαπάνη 3 και είμαστε πολύ χαρούμενοι που έγινε η πρώτη κυκλοφορία εκεί Και στο παρακαλώ! Αρχικά να σας δείξουμε το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο από τον JimR Πριν πάμε όμως στις ιστορίες κλπ ας πιάσουμε πρώτα κάποιες ερωτήσεις μαζί με τις απαντήσεις τους Πως άρχισε το εγχείρημα; Η ιδέα μας μπήκε στο μυαλό όταν λέγαμε ότι πρέπει να γίνει κάτι για τα 5 χρόνια της ΚΟΜΙΞ Wiki! Η σελίδα έκλεισε 5 χρόνια τον Ιανουάριο οπότε σκεφτήκαμε να κάναμε κάτι που θα το θυμόμασταν για καιρό. Στην αρχή λέγαμε για κάποια εκδήλωση αλλά μετά από συζήτηση και με τον φίλτατο Φαντομ καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι το καλύτερο θα ήταν κάτι το πιο χειροπιαστό, Και έτσι οργανωθήκαμε όλοι σαν ομάδα και αποφασίσαμε να φτιάξουμε φανζίν. Νομίζω δύσκολα θα βρει κάποιος φανζίν με ιστορίες Ντισνεϋ στη χώρα μας. Και όπως λέω στην αρχή πρέπει να είναι το μοναδικό. Ποιο Τυπογραφείο; Πέρασε καιρός για να βρούμε τυπογραφείο με καλή προσφορά αλλά τελικά βρήκαμε! Το typografos (που ήταν και σε εκδόσεις φανζιν στο ComicDom) έκανε άψογα τη δουλειά του όσον αφορά και το τεύχος και τις αφίσες. Πραγματικά το τεύχος σαν έκδοση ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Στην Εκδήλωση Πενάκι & Σκαπάνη; Θέλαμε να βγάλουμε κάπου το φανζιν το Καλοκαίρι και αυτή η εκδήλωση μας ήρθε κουτί Αρχικά ήταν να κυκλοφορήσει το δεύτερο τεύχος αλλά τελικά μπήκε το πρώτο. Το δεύτερο έχει κάποιο καιρό ακόμα. Και θα ενημερωθείτε σύντομα για το πως πάει. Ομάδα του Φανζίν ΚΟΜΙΞ PhantomDuck Qui-Gon Jinn JimR Sans the Skeleton/Angel.tze Darrell Τι ανέλαβε ο καθένας; Τα άρθρα και την επιμέλεια του περιοδικού τα αναλάβαμε εγώ και ο Φαντομ (βέβαια ο Γιώργος έγραψε τα περισσότερα και εάν τον άφηνα θα είχαμε άλλες 10 σελίδες άρθρα αλλά δεν θα χώραγαν να βάλουμε ιστορίες ). Τα υπόλοιπα παιδιά ανέλαβαν ιστορίες που ήταν σε δικό τους σχέδιο και σενάριο. Κεντρική ήταν Το Καπέλο Φωλιά του JimR! Μια δεκασέλιδη ιστορία με ξεκαρδιστικά καρέ με τον Ντόναλντ και τον μισητό κατά εκείνο τυχερό ξάδερφο του Γκαστόνε Ενώ ο Qui-Gon Jinn δημιούργησε μια όμορφη Post Credits σκηνή που συνδέει το Καπέλο Φωλιά με μια γνωστή ιστορία που ίσως έχετε διαβάσει στο Ηλεκτρονικό περιοδικό μας. Ποια άραγε; Η δεύτερη πιο μεγάλη ιστορία μας ήταν Η Τηλεοπτική Αποτυχία του Darrell με τον Θείο Σκρουτζ να γκρινιάζει γιατί το κανάλι του Ρόμπαξ να είναι καλύτερο και να προσπαθεί να κάνει το κανάλι του καλύτερο αλλά... Οι υπόλοιπες ιστορίες μονοσέλιδες αλλά με αρκετό χιούμορ. Τελικά αρέσει στο Θείο Σκρουτζ ο Πατσάς και η Νταίζυ βγάζει DuckSelfie; Ηδού η απορία Όσον αφορά το design έλεγα στην αρχή να μοιάζει με του ηλεκτρονικού περιοδικού αλλά τελικά έφτιαξα κάτι παρόμοιο αλλά πολύ καλύτερο. Ευχαριστώ και το Γιώργο διότι με τις διευκρινίσεις και ιδέες του όχι μόνο διόρθωσα πράγματα αλλά έγινα καλύτερος και βγήκε και όμορφο το τελικό αποτέλεσμα. Σχέδιο από τον Μοττούρα Μέσα στο τευχάκι θα βρείτε και αποκλειστικό σχέδιο του εκπληκτικού Πάολο Μοττούρα. Του προτείναμε εάν μπορεί να μας ζωγραφίσει κάτι για το φανζίν και τελικά μας έστειλε σκαναρισμένο ένα εκπληκτικό σχέδιο με τον Σκρουτζ. Είναι full page και θα σας αρέσει πολύ. Μαζί και εντυπώσεις από το The Comic Con όσον αφορά τον Μοττούρα. Συνέντευξη με το Μαρκο Τζερβαζιο Μίλησα μέσω φβ στο Τζερβαζιο και με χαρά δέχτηκε τις ερωτήσεις μας. Του είπα κιολας να γράψει τις απαντήσεις στα Ιταλικά. Και εδώ μας βοήθησε πολύ ο JohnnyMz που έκανε τη μετάφραση και το ευχαριστώ πολύ και ελπίζουμε και σε άλλες τέτοιες μεταφράσεις στο μέλλον. Προσωπικά ευχαριστώ πολύ όλα τα παιδιά! Εάν και ήταν δύσκολο στην αρχή τελικά η δουλειά μας απέδωσε και το φανζιν της ΚΟΜΙΞ Wiki έγινε πραγματικότητα Με το καλό σιγά σιγά για το δεύτερο τευχάκι Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους τον Indian.

Μια καταδίωξη από μουσείο σε μουσείο με φόντο τους πιο γνωστούς πίνακες της παγκόσμιας ζωγραφικής. Το chiaroscuro (στα ιταλικά chiaro = φωτεινό και scuro = σκοτεινό) στις τέχνες δηλώνει την τεχνική της χρήσης έντονων αντιθέσεων φωτός και σκιάς σε μια εικόνα, ώστε να αποδίδεται καλύτερα η αίσθηση του τρισδιάστατου, να αναδεικνύεται το βάθος, να τονίζεται ο όγκος προσώπων και αντικειμένων, να καθοδηγείται το βλέμμα του θεατή σε σημαντικά σημεία και λεπτομέρειες του έργου. Από τους δεξιοτέχνες του chiaroscuro ήταν ο Λεονάρντο ντα Βίντσι στην περίοδο της Αναγέννησης, ο οποίος έστρωσε τον δρόμο για μεταγενέστερους καλλιτέχνες όπως ο Καραβάτζο, ο Ρέμπραντ κ.ά. που αξιοποίησαν τη μέθοδο δημιουργώντας αριστουργήματα. Τον τίτλο «Chiaroscuro» επιλέγουν και οι Όλια Ντακογιάννη (σενάριο) και Antonia Avelin (σχέδιο) για την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ιστορία που φιλοτεχνούν με επίκεντρο τον κόσμο της τέχνης, τους πιο γνωστούς πίνακες ζωγραφικής της Ιστορίας και τα πιο μεγάλα μουσεία. Ο πρώτος τόμος υπόσχεται πολλά για τη συνέχεια, καθώς προκύπτουν διαρκώς νέα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις από τον ντετέκτιβ Άτλας Νόρτον και τη συντηρήτρια έργων τέχνης Σεσίλ Τρομπλέιγ. Τα «εγκλήματα» που ερευνούν όμως (προς το παρόν;) αφορούν μόνο βανδαλισμένους πίνακες. «Οι δυο τους ξεκινούν μια καταδίωξη από μουσείο σε μουσείο αναζητώντας στοιχεία με μάρτυρες τους ίδιους τους πίνακες, καθώς η Σεσίλ δεν έχει απλώς ισχυρό ένστικτο, αλλά είναι… μέντιουμ» συνοψίζει το οπισθόφυλλο της έκδοσης. Η ιστορία ξεκινά από το MoMA της Νέας Υόρκης με πρώτα θύματα δύο από τις «Δεσποινίδες της Αβινιόν» του Πάμπλο Πικάσο και συνεχίζεται με τη Σεσίλ να ψάχνει στοιχεία «συνομιλώντας» μάταια με τους «Εραστές» του Ρενέ Μαγκρίτ, ρωτώντας το «Κορίτσι που πνίγεται» του Ρόι Λιχτενστάιν, ξυπνώντας μνήμες της Φρίντα Κάλο στην «Αυτοπροσωπογραφία με κομμένα μαλλιά» και κοιτώντας σιωπηλά τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς καθισμένη απέναντί της στην εμβληματική περφόρμανς «Η Καλλιτέχνις είναι εδώ». Το επόμενο θύμα θα είναι το κορίτσι του Πολ Γκογκέν από το έργο «Το πνεύμα των νεκρών αγρυπνά» στο μουσείο Albright-Knox, για να μεταφερθεί η δράση στο Μουσείο Ορσέ στο Παρίσι με τα «Μπλε Νούφαρα» του Κλοντ Μονέ να γίνονται ο τόπος του νέου εγκλήματος δίπλα στο ζευγάρι από το «Αψέντι» του Εντγκάρ Ντεγκά και την «Ολυμπία» του Εντουάρ Μανέ. Και την ανήσυχη Σεσίλ να «ταξιδεύει» συνεχώς σε άλλα έργα αναζητώντας τη λύση. Στην «περιπλάνηση» αυτή θα συναντήσει τη «Μόνα Λίζα» του Ντα Βίντσι, θα σταθεί δίπλα στον «Περιπλανώμενο πάνω από τη θάλασσα της ομίχλης» του Κάσπαρ Νταβίντ Φρίντριχ και την «Οφηλία» του Τζον Έβερετ Μίλε, θα συζητήσει με τον Μανέ στο «Μπαρ στο Φολί Μπερζέ». Η λύση όμως αργεί και ελπίζω να αργήσει ακόμα περισσότερο όσο η ιστορία εξελίσσεται τόσο έξυπνα και όμορφα δίπλα και μέσα σε έργα τέχνης, που – έστω και στο μυαλό της πρωταγωνίστριας – ζωντανεύουν και παίζουν τον πιο καθοριστικό ρόλο στην πλοκή. Και το σχετικό link...

Η «Φευγάτη» της Άννας Μπότσου είναι μια διαφορετική, φρέσκια εκδοχή του κλασικού παραμυθιού της Τοσοδούλας. Τα ελληνικά κόμικς είναι ένας συνεχώς αναπτυσσόμενος καλλιτεχνικός χώρος, του οποίου οι δημιουργοί αυξάνονται και πληθύνονται χρόνο με τον χρόνο. Σε αυτόν προστίθενται ηλικιακά νεαρά άτομα, φερέλπιδες δημιουργοί με δικές τους ιστορίες και σχέδια, διοχετευόμενοι στον ευρύ χώρο των αυτοεκδόσεων. Ανάμεσα σε αυτούς τους νέους βρίσκεται και η Άννα Μπότσου με το κόμικς «Φευγάτη, Μέρος 1ο: Φθινόπωρο». Η 23χρονη Μπότσου είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον του χώρου το 2022 με το κόμικς της «Το Γράμμα» και το 2023 με την υποψηφιότητά της στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς στην κατηγορία του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Δημιουργού. Φέτος επιστρέφει στην ενεργό δράση με το πρώτο μέρος της «Φευγάτης», μιας παραλλαγής του γνωστού παραμυθιού της Τοσοδούλας του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η μεταφορά και παραλλαγή κλασικών παραμυθιών στα κόμικς δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, με πιο διάσημο ίσως παράδειγμα την πολυβραβευμένη αμερικανική σειρά «Fables» του Bill Willingham. Έτσι και στη «Φευγάτη» η Μπότσου εμπνέεται από το παραμύθι για να το κάνει δικό της. Σε αυτό, η έφηβη Ελίνα ζει με τη μητέρα της στην καρδιά του δάσους. Το πάθος της είναι οι ιστορίες και τα βιβλία και ποθεί πολύ για συντροφιά, όμως «τι παρέα να βρεθεί για ένα κορίτσι δέκα εκατοστά ψηλό;». Τα στάσιμα νερά της ζωής της θα ταρακουνήσει ο παρορμητικός βασιλιάς των νεράιδων Φίνιαν που, θαμπωμένος από την ομορφιά της, θα τη ζητήσει σε γάμο. Μια πράξη που θα οδηγήσει στην απαγωγή της από μια πληθωρική βατραχίνα και τον γιο της, ωθώντας την Ελίνα στην απόδραση και στη μακρά οδύσσεια της επιστροφής στο σπίτι. Το κόμικς «Φευγάτη» της Άννας Μπότσου κυκλοφορεί στο κομικσάδικο «Solaris» (Αθήνα). Το πρώτο αυτό μέρος της «Φευγάτης», που φιλοδοξεί να ολοκληρωθεί σε ακόμα δύο μέρη, λίγο φαίνεται να ξεστρατίζει από το πρωτότυπο παραμύθι, όμως προσφέρει μια διαφορετική, δροσερή εμπειρία. Η ιστορία είναι μπολιασμένη με χιούμορ και δράση, δίνοντας την εντύπωση μιας ταινίας Ντίσνεϊ ή ενός κλασικού κόμικς για παιδιά. Το σχέδιο της Μπότσου είναι ζωντανό, με διασκεδαστικές εκφράσεις και μικρές δόσεις ρεαλισμού, φανερώνεται εύκολα πως έχει σχεδιαστεί με μολύβι ενώ ντύνεται με τα αραιωμένα χρώματα της ακουαρέλας δίνοντας μιαν αίσθηση εικαστικής ζωντάνιας στο ανάγνωσμα. Μια αύρα ξεγνοιασιάς, ελαφρότητας και ελευθερίας φαίνεται να φυσάει από αυτό το πρώτο κεφάλαιο που ανοίγει την όρεξη για την υπόλοιπη ιστορία, κάνοντας τη «Φευγάτη» ένα κόμικς κατάλληλο για κάθε ηλικία και την Μπότσου μια νέα δημιουργό από την οποία το κοινό μπορεί να περιμένει πολλά στο μέλλον. Και το σχετικό link...

Εδώ και αρκετά χρόνια, πολλοί δημιουργοί κόμικς επιλέγουν τις λαϊκές παραδόσεις και δοξασίες, τους μύθους και θρύλους του τόπου μας, τα τρομακτικά παραμύθια της επαρχίας που έλεγαν παλιά οι γιαγιάδες στα ανίψια τους, τις αφηγήσεις των περιθωρίων της λαογραφίας που διαδόθηκαν από στόμα σε στόμα και άλλες παρόμοιες ιστορίες για να τις μεταφέρουν σε κόμικς. Και στην πλειονότητα των περιπτώσεων το κάνουν επιτυχημένα, άλλες φορές με σκοπό τον τρόμο και άλλες φορές το χιούμορ. «Ο Λάκκος της Μαρίτσας» του Σταύρου Κιουτσιούκη αποτελεί τον ιδανικό συνδυασμό λαογραφικού τρόμου και βουκολικού χιούμορ! Μα πάνω απ’ όλα είναι μια ερωτική ιστορία με μπόλικο σεξ χωρίς ντροπές και προκαταλήψεις. Όπως γράφει κι ο ίδιος στον πρόλογό του, η ιστορία του «…λέγεται πως συνέβη στ’ αλήθεια, σε μια πολύ παλιά εποχή… Τότε που οι άνθρωποι διαβάζανε βιβλία, δεν είχαν σόσιαλ μίντια και ο καφές κόστιζε 150 δραχμές και ήταν φραπές. Αλλά και σε έναν τόπο ούτε πολύ μακρινό ούτε όμως κι εδώ δίπλα, κάπου στα μαγεμένα βουνά της Μακεδονίας, κοντά σε κάποιον λάκκο, που τον θυμούνται οι παλιοί σαν Λάκκο της Μαρίτσας…». Ο λάκκος αυτός δεν είναι συνηθισμένος καθώς εκεί «ανάμεσα στις φυλλωσιές και τα ζουζούνια, δίπλα σε πλατάνια και καστανιές, κυλάει γάργαρο το νερό ενός ποταμού για να γεμίζει, κάθε τόσο, τις μικρές του βάθρες. Εκεί, σε μια από αυτές είναι που μαζεύονται και πλένουνε τα πόδια τους οι νεράιδες. Κι οι άνθρωποι που ξέρουν, δεν ζυγώνουν, γιατί φοβούνται μη και τα όμορφα στοιχειά τούς ξεμυαλίσουν και γίνουνε παντοτινά δικοί τους». Φυσικά, το ζευγάρι των πρωταγωνιστών του Κιουτσιούκη (με τα πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία στο σχέδιο, ως συνήθως) θα περάσει ακριβώς από εκεί και θα συναντήσει τη Λούνα την ξουθκιά, τη φτερωτή νεράιδα που θα τους ξεμυαλίσει, θα τους κλέψει τα λογικά, θα τους κάνει να την ερωτευτούν και να την αντικρίζουν παντού, ακόμα και στο γκισέ της ύδρευσης για διακανονισμό οφειλής. Αποδεικνύοντας ότι το απενοχοποιημένο σεξ, το πολύ μουσκεμένο και μεθυστικό όπως αυτό μέσα στον Λάκκο της Μαρίτσας (θα έπρεπε για όλους και όλες να) είναι κάτι μαγικό. Και το σχετικό link...

Το «Μισές Δουλειές – Ο Ίππος του Ορκοκράτη» των Φώτη Τσελεπατιώτη και Θανάση Βουτυρά είναι ένα παλαβό σουρεαλιστικό κόμικς και ταυτόχρονα ένα εικαστικό πείραμα πάνω στο μέσο. Στα ελληνικά κόμικς είναι δυστυχώς εύκολο να ξεφύγει από τον αναγνώστη κάποιο διαμάντι από τη μεγάλη δεξαμενή των αυτοεκδόσεων, δηλαδή των κόμικς που τυπώνονται και διανέμονται αποκλειστικά από τους δημιουργούς τους και όχι από εκδοτικό οίκο. Ο underground χώρος των αυτοεκδόσεων, που βράζει από νεότητα, αυθορμητισμό, πάθος αλλά και μερικό ερασιτεχνισμό, τα τελευταία χρόνια προσφέρει όλο και περισσότερες αξιοπρόσεκτες δουλειές. Μία από αυτές των φετινών κυκλοφοριών είναι και το παράδοξο, κωμικό «Μισές Δουλειές – Ο Ίππος του Ορκοκράτη» των Φώτη Τσελεπατιώτη και Θανάση Βουτυρά. Ο Τσελεπατιώτης («Τα Ενήλικα» σε σενάριο Ηλία Κατιρτζιγιανόγλου, «Γκοτζίλα vs Κιμ Γιονγκ Ουν») και ο Βουτυράς («Ντανταϊστικό Κοκτέιλ»), δύο ενεργοί underground δημιουργοί των τελευταίων χρόνων, ενώνουν τις δυνάμεις τους για ένα παλαβό πείραμα-κολάζ: χρησιμοποιώντας καρέ από αμερικανικά κόμικς της λεγόμενης Χρυσής Εποχής (1938 έως 1956) που έχουν εκπέσει στον δημόσιο τομέα (public domain), φτιάχνουν μια δική τους ιστορία αλλάζοντας τα πρωτότυπα λόγια και τη θέση τους στις σελίδες. Το αποτέλεσμα είναι μια ιστορία δράσης και συνωμοσίας στο… Αγρίνιο του 2026. Σε ένα Αγρίνιο που διοικείται από τον Σύλλογο Τυροκόμων και λιντσάρει όσους λένε λογοπαίγνια, ο ψυχολόγος δόκτωρ Μουστοξύδης προσπαθεί να συλλάβει τον μυστηριώδη δολοφόνο «Άγγελο του Θανάτου» μεταπηδώντας στο ασυνείδητο των ασθενών του. Θα σώσει την πόλη ή θα παραδοθεί στον Άγγελο του Θανάτου και στον Άσχημο Τυροκόμο που καταδυναστεύει τον κοσμάκη με τα λογοπαίγνιά του; Οι δύο δημιουργοί στήνουν μια χαοτική ιστορία με «ηλίθιο» χιούμορ, λογοπαίγνια, παλιακές λέξεις και χαρακτηρισμούς ισοπεδώνοντας τα ρετρό, σοβαροφανή, πρωτότυπα καρέ με τις αναχρονιστικές ατάκες τους. Η ροή της ιστορίας μοιάζει τελείως συνειρμική μιας και το όνειρο με την πραγματικότητα συγχέονται συνεχώς, η μία «καμένη» ατάκα φέρνει την άλλη και το ένα ετερόκλητο καρέ με σούπερ ήρωες οδηγεί σε ένα άλλο με καουμπόηδες. Το «Μισές Δουλειές» τόσο από πλευράς χιούμορ όσο και από πλευράς αναπλαισιωτικής τεχνοτροπίας είναι ένα καθαρό έργο σουρεαλισμού, ένα ποίημα αυτόματης γραφής σε μορφή κόμικς. Σίγουρα δεν προορίζεται για τον κάθε αναγνώστη, αλλά προσφέρει μια δυνατή δόση διασκέδασης σε κάθε λάτρη των Monty Python, του South Park, του περιοδικού MAD και γενικώς του παραλόγου. ● Το «Μισές Δουλειές – Ο Ίππος του Ορκοκράτη» κυκλοφορεί στα κομικσάδικα «Solaris», «Comicstrip» και «Relax your soul» (Αθήνα). Και το σχετικό link...

Εννιά ιστορίες τρόμου από την ελληνική επαρχία μιλούν για τα «τέρατα» που γεννιούνται από τον φόβο και τους αποκλεισμούς, ακροβατώντας ανάμεσα στο υπερφυσικό και το ρεαλιστικό. «Σπίτι», των Νίκης Σπανού και Ηλία Κυριαζή Η ελληνική επαρχία υπήρξε πάντοτε τόπος μυστηρίου, δεισιδαιμονίας και ανεξήγητων ιστοριών. Μέσα στους στενούς δρόμους των χωριών, κάτω από τη σκιά των βουνών και ανάμεσα στα ερείπια παλιών σπιτιών, γεννήθηκαν αφηγήσεις που συνδυάζουν το φολκλορικό στοιχείο με το υπαρξιακό δέος. Οι ιστορίες για βρικόλακες, στοιχειά, νεκροζώντανους και «καταραμένα» μέρη έχουν βαθιές ρίζες στην ελληνική προφορική παράδοση. Η νεοελληνική λογοτεχνία, από τον Παπαδιαμάντη και τον Βιζυηνό μέχρι νεότερους συγγραφείς όπως ο Γιάννης Σκαρίμπας, ο Δημοσθένης Βουτυράς ή ο Δημήτρης Χατζής, έχει αξιοποιήσει αυτό το πλούσιο υλικό για να χτίσει αφηγήσεις που συνδυάζουν τον ρεαλισμό με τον τρόμο, τον μύθο με την ψυχολογική ένταση. Μόνο που ο «λαϊκός τρόμος» δεν είναι ποτέ απλώς φανταστικός· συνδέεται συχνά με ενοχές, μυστικά, τραύματα και κοινωνικούς καταναγκασμούς. Στη γραμμή αυτής της μακράς παράδοσης που εμπνέεται από τα ανομολόγητα πάθη και άγχη της ελληνικής επαρχίας, δέκα δημιουργοί ένωσαν τις δυνάμεις τους. Αφετηρία, τα σεμινάρια των «Tales of the Wyrd», που δραστηριοποιούνται στον χώρο του Φανταστικού από το 2015. Ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης η τεράστια δεξαμενή εμπειριών και βιωμάτων από ιστορίες φόβου, φθόνου, βίας και απόρριψης του διαφορετικού, που συναντώνται σε κλειστές κοινωνίες και δη στα ελληνικά χωριά – ιστορίες που συνυπάρχουν με τη γραφικότητα και τη φυσική ομορφιά. Η συλλογή εννιά ιστοριών τρόμου για την ελληνική επαρχία με τον τίτλο «Χωριόρρορ» (ευφυής συνδυασμός των λέξεων «χωριό» και «horror») ήταν μία από τις εκπλήξεις των φετινών comic conventions. Πρόκειται για μια ανθολογία κόμικς εμπνευσμένων από τα χωριά των δημιουργών, τα οποία όμως θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι και τα χωριά του καθενός και της καθεμιάς από εμάς. «Η Προσευχή της Ποτιώς», του Στηβ Στιβακτή Στις 140 σελίδες της θα συναντήσουμε αφηγήσεις με καταπιεσμένες νεράιδες, ένοχα μυστικά και πένθιμες αλληγορίες, που ακροβατούν μεταξύ υπερφυσικού και ρεαλιστικού· όλες με εξαιρετική ποιότητα storytelling και σχεδίασης. Στην ανθολογία συμμετέχουν (με σειρά εμφάνισης) οι: Αριάδνη Τζουνάκου, Ηλίας Κυριαζής, Νίκη Σπανού, Φίλιππος Βλάχος, Στέλλα Στεργίου, Λεν Γωγ, Σμαρ, Στηβ Στιβακτής, Μαξ Ρου και Αύγουστος Κανάκης. Ειδική μνεία οφείλουμε να κάνουμε στο υπέροχο εξώφυλλο της αυτοέκδοσης, καρπός συνεργασίας των Στηβ Στιβακτή και Αύγουστου Κανάκη, που «παντρεύει» το φολκλόρ διακοσμητικό στοιχείο με τη βυζαντινή καλλιγραφία. Οι ιστορίες τρόμου της ελληνικής υπαίθρου μέσα από το «Χωριόρρορ» λειτουργούν σαν ένας καθρέφτης του συλλογικού μας ασυνείδητου: ένας τρόπος να αντιμετωπίσουμε όσα μας φοβίζουν – όχι μόνο έξω στο σκοτεινό δάσος, αλλά και μέσα μας. Και το σχετικό link...

Ανάμεσα στη θύελλα αυτοεκδόσεων στο φετινό Comicdom Con, ετοιμάστηκε το πιλοτικό #0 τευχάκι του εφημεριδακίου της Λέσχης! Το οποίο όμως τυπώθηκε (by Productions) σε λίγες δεκάδες αντίτυπα κι έτσι εξαντλήθηκε on day one. Τιμή: Δωρεάν. Περιεχόμενα ~Εξώφυλλο: ConB~ ~Editorial: Valtasar~ ~Quino: απόσπασμα από το άλμπουμ "Σκληρός Που Είναι Ο Έρωτας"~ ~figolfin & DJO: Νέες Εκδόσεις: Μάρτιος - Απρίλιος 2012~ ~germanicus19: Στιγμιότυπα από την ιστορία των κόμικς: The Heart Of Juliet Jones~ ~Dark Chris: Συνέντευξη με τη δημιουργό Emanuella Lupacchino~ ~imacmaria: Κομικσολύστε!~ ~Tha & Bigart: Absurdus Delirium, από το άλμπουμ " Πρώτες Βοήθειες Για Πεσμένο Ηθικό"~

Ο γνωστός σε όλους από τη δουλειά του στο "9" Ηλίας Κυριαζής έβγαλε προ ημερών ένα περιοδικό σε Αγγλική γλώσσα. Φανζινάκι ουσιαστικά αλλά με πολύ καλή ποιότητα εκτύπωσης. Μου φαίνεται βέβαια λίγο περίεργο να χρειάζεται κάτι τέτοιο ως εργαλείο promotion για την Αμερικάνικη αγορά, έχοντας ήδη δουλέψει σε δύο mini series των Ghostbusters και έχοντας γράψει και σκιτσάρει το Falling for Lionheart για την IDW. Όπως και να 'χει, η ιστορία του κόμικ είναι συμπαθητική και το σκίτσο εξαιρετικό. Μπορείτε να διαβάσετε 5 σελίδες από το περιοδικό εδώ. Αφιέρωμα στον Ηλία Κυριαζή

Κάθε χρόνο στο comicdom η αγορά-ένοχη-απόλαυσή είναι το τευχάκι που θα κυκλοφορήσει ο Τομπαλίδης. Έτσι και φέτος. Μόνο που φέτος δεν ήταν ένα συνηθισμένο τευχάκι. Φέτος πειραματίστηκε με το φορμάτ και έβγαλε ένα βιβλιαράκι δεμένο με σπιράλ (σαν μπλοκάκι σημειώσεων) σε 100 αριθμημένα αντίτυπα. Το τευχάκι έχει να κάνει με τον Γιορ, ένα πλάσμα από άλλον σύμπαν που δεν μπορεί να θυμηθεί πως βρέθηκε από τα μέση μας. Η ιστορία προχωράει πολύ όμορφα και το τέλος είναι από αυτά που μου αρέσουν. Τίποτα άλλο, δεν λέω Μικρούλι αλλά αξίζει να ασχοληθείτε μαζί του! Αφιέρωμα στον Γαβριήλ Τομπαλίδη

Το minicomic αυτό το έβγαλε ο Ηλίας Κυριαζής(δημιουργός των BLOOD OPERA , MANIFESTO) με σκοπό να μοιραστεί αρχικά σε φίλους και συναδέλφους.Κάποια κομμάτια που περισσέψαν δώθηκαν σε διάφορα κομικομάγαζα! Δείχνει την ιστορία του πολέμου της Τροίας που έγινε για χάρη του Ελενακίου μέσα σε 16 σελίδες και αρχίζοντας εξαρχής από τον 10ο χρόνο του!! Πολύ όμορφο και ευχάριστο για το μάτι σκίτσο!!Η ιστορία είναι γνωστή σε όλους(βάσει της ταινίας ίσως-γιατί την Ιλιάδα δεν την έχω διαβάσει για να σας πω!).Σκηνές μάχης και αίμα στην Τροία όπου Έλληνες και Τρώες μάχονται για τη νίκη.Ο Αχιλλέας κάνει τα ναζάκια του,Ο Μενέλαος ρίχνει κατάρες στην ωραία Ελένη,Ο Πάρης κάνει το ψόφιο κοριό και ο Έκτωρας προσπαθεί μόνος να βγάλει το φίδι από την τρύπα!Εμπλουτισμένη με μερικές πικάντικες σκηνές.....Να πάτε να το πάρετε σιγά μην σα τις πω!! Αφιέρωμα στον Ηλία Κυριαζή

Φανζίν σε "μίνι" διαστάσεις, από τον Γιώργο του fanzines.gr, τον οποίο και ευχαριστούμε για τα τεύχη που μας προσέφερε. Βγήκε στα πλαίσια του ComicdomCon 2011 και περιέχει 5 χαριτωμένες ιστοριούλες, οι οποίες (σύμφωνα με την τελευταία σελίδα) δημιουργήθηκαν στην Ίο (Νιο). Η τιμή του ήταν 1€. Μια εσωτερική σελίδα. Ευχαριστούμε για το εξώφυλλο την Λένα. --- Το μέλος Λένα πρόσθεσε ΕΔΩ: Το μέγεθος είναι πλέον 7,5 x 10,6 (στην ουσία ένα διπλωμένο Α4). Σε κάθε εξώφυλλο οι τσέπες έχουν χρωματιστεί με διαφορετικό χρώμα ξυλομπογιά.

Για το ελεεινό, βαθύτατα προσβλητικό για τους νέους επιστήμονες και αποικιοκρατικού τύπου σύστημα πρόσληψης και απασχόλησης των αναπληρωτών εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία θα μπορούσαμε να γράψουμε τόμους. Πρόκειται για ακόμα μία απόδειξη της πλήρους απαξίωσης με την οποία οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τους εκπαιδευτικούς, προσλαμβάνοντας και απολύοντάς τους κάθε χρόνο σε άτακτα χρονικά διαστήματα, στέλνοντάς τους εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σπίτια τους, υποχρεώνοντάς τους να περιφέρονται από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσουν ωράριο και πληρώνοντάς τους μόνο για τους μήνες που εργάζονται με ποσά που δεν επαρκούν όχι για τη στέγη τους, αλλά ούτε καν για τη διαβίωση και τις μετακινήσεις τους. Την κατάσταση αυτή, όχι για μια αναπληρώτρια εκπαιδευτικό μεν αλλά για μια αναπληρώτρια ψυχολόγο της εκπαίδευσης, περιγράφει γλαφυρά και κωμικοτραγικά η μίνι αυτοέκδοση «Σε ποιον να το πω;» που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες σε κείμενο της Μιρέλλας Παπαϊωσήφ και σχέδια της Διονυσίας Δεδούση. «Κάθε χρόνο το Υπουργείο Παιδείας βγάζει τις προκηρύξεις για πρόσληψη Αναπληρωτών Ψυχολόγων στα σχολεία. Κάθε χρόνο υποβάλλουμε τα ίδια χαρτιά προϋπηρεσίας στην ίδια ιστοσελίδα […] Δουλεύουμε σε πέντε διαφορετικά σχολεία, κάθε μέρα σε άλλο. Συνήθως δεν υπάρχει χώρος διαθέσιμος για τη δουλειά μας. Χρησιμοποιούμε όποιον υπάρχει διαθέσιμος όπως ο διάδρομος. Στο υπόγειο… να μυρίζει ο λέβητας που είναι δίπλα στο μηχανοστάσιο. Μια φορά μας διέκοψαν για να τσεκάρουν τον λέβητα. Σε κάποια αποθήκη τάξης, στην οποία η διευθύντρια μάζευε το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Οι άλλοι δάσκαλοι σε περιμένουν έξω από την πόρτα να σου μιλήσουν. Α, και ο αναπληρωτής δεν δικαιούται αναρρωτική άδεια. Κόβεται το ημερομίσθιο εκείνων των ημερών στο μισό. Τελειώνει η χρονιά και είμαι χίλια κομμάτια. Αλλά στα θετικά του επαγγέλματος: “Κυρία, θα ξαναέρθετε του χρόνου;” “Θα μας λείψετε!” “Έκανα αυτή τη ζωγραφιά!” “Κυρία σ’ αγαπώ!” Και κάθε νέα σχολική χρονιά ξεκινάμε από την αρχή». Κι αυτή η αγάπη είναι το μόνο κίνητρο για να αντέξεις και να συνεχίσεις σε μια χώρα που οι κυβερνώντες της θέλουν να σε εξοντώσουν. Αλλά εσύ δεν τους κάνεις τη χάρη! Και το σχετικό link...

Ακόμα μία ημέρα ρουτίνας ξεκινά για έναν προπονητή μποξ, με το ξυπνητήρι να χτυπά κι εκείνον να σηκώνεται με ραθυμία από το κρεβάτι. Περπατώντας στους δρόμους της πόλης πέφτει θύμα ενός νέου παιδιού, που επιχειρεί να του κλέψει το πορτοφόλι. Οι μοίρες τους θα ενωθούν, όταν μετά από μία δεύτερη συνάντησή τους, ο προπονητής θα αναλάβει να τον εκπαιδεύσει και να τον μετατρέψει σε έναν αξιόλογο επαγγελματία αθλητή. Έτσι δημιουργείται μία σχέση που, όπως οι περισσότερες, έχει τα πάνω και τα κάτω της. Αυτή είναι η υπόθεση της πρώτης αυτόνομης αυτοέκδοσης, που μας παρουσίασε ο Άγγελος Μάνης στα πλαίσια του ComicDom Con 2025. Ο νέος δημιουργός αποτελεί βασικό μέλος στην δημιουργική ομάδα του περιοδικού Epifany και μας συστήθηκε με την ιστορία του σε έξι συνέχειες, υπό τον τίτλο "Το σπίρτο". Μετά την ανάγνωση, εύκολα διαπιστώνουμε ότι ο καλλιτέχνης καταθέτει ένα σενάριο πολυδιάστατο όσον αφορά την δημιουργία συναισθημάτων, καθώς μετά την αναμενόμενη οργή για τον ρεαλισμό της αρχής, έρχεται η γαλήνη της συγχώρεσης, για να δώσει την θέση της στην χαρά της βοήθειας και συνεργασίας, αλλά και στην θλίψη της απώλειας. Απολαμβάνουμε την έναρξη μίας όμορφης κι άδολης φιλίας, η οποία δοκιμάζεται. Η πλοκή κυλάει με την σωστή ροή, χωρίς να φλυαρεί, αλλά ούτε και να βιάζεται, την ώρα που κάθε καρέ έχει λόγο ύπαρξης και παρέχει βάθος στην αφήγηση. Η ιστορία πατάει γερά στην πραγματικότητα, υιοθετεί στοιχεία ρεαλισμού και φτάνει σε ένα φινάλε (του πρώτου μέρους) άκρως συγκινητικό. Όσον αφορά τους χαρακτήρες, εκτός από τον μέντορα και τον μαθητή, στο κάδρο εισέρχονται και μερικοί δευτερεύοντες, οι οποίοι όμως διαθέτουν ισχυρές προσωπικότητες και βοηθούν στην εξέλιξη της πλοκής. Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία αξιόλογη προσπάθεια, η οποία παίρνει έξτρα εύσημα αν αναλογιστούμε το άγουρο της εμπειρίας τού δημιουργού. Αν και γενικά δεν δηλώνω φίλος των fanzines, παρόλα αυτά προτείνω το "Beyond Boxing" σε όλους. Σίγουρα θα ήθελα να διαβάσω σύντομα και την συνέχεια. Ευχαριστημένος έμεινα κι από την τεχνοτροπία του σχεδίου. Βρίσκουμε γεμάτα καρέ, που δίνουν έμφαση στους χαρακτήρες και λιγότερο στα backgrounds. Θα έπαιρνε περισσότερους βαθμούς αν υπήρχαν λιγότερες γραμμές, αλλά μικρό το κακό. Αρνητική εντύπωση μού έκανε και η περίεργη διάταξη που έχουν μερικά "μπαλονάκια" διαλόγων, που μπορούν να μπερδέψουν ακόμα και τον έμπειρο αναγνώστη. Ο χρωματισμός διαθέτει πλουραλισμό στην παλέτα, η οποία αποτελείται από γήινες αποχρώσεις. Μου άρεσε. Όσον αφορά την ποιότητα, έχουμε να κάνουμε με μία έκδοση πολύ άνω το μετρίου, που την κάνει να ξεχωρίζει από πολλές άλλες εκδόσεις που δεν βρίσκονται υπό την σκέπην κάποιου εκδοτικού οίκου. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι γυαλιστερό και με αψεγάδιαστη εκτύπωση, ενώ και το εξώφυλλο είναι αρκετά παχύ. Η κόλληση στην ράχη είναι ανθεκτική, καθώς επίσης θα πρέπει να τονίσουμε ότι μιλάμε για μία "αγγλόφωνη" δουλειά, με πολύ καλό χειρισμό της γλώσσας. Συνοδευτικό υλικό δεν υπάρχει, εκτός από τα credits και μερικές ευχαριστίες από τον δημιουργό. Σύντομη βιογραφία του δημιουργού Ο λογαριασμός του δημιουργού στο Instagram