Jump to content

BladeRunner1992

Members
  • Content Count

    310
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by BladeRunner1992

  1. Αφού έκανα μια εβδομάδα υπομονή για να προμηθευτώ και τον δεύτερο τόμο του "Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυκτίου" -μιας και γενικά είμαι ανυπόμονος και δεν θα μπορούσα να περιμένω τόσες μέρες έχοντας διαβάσει το πρώτο μέρος και αγωνιώντας για τη συνέχεια-, έκατσα σήμερα το απόγευμα και απόλαυσα το κόμικ με την ησυχία μου. Είναι η δεύτερη ιστορία με ήρωα τον Κόρτο Μαλτέζε που διαβάζω, μετά το "Εκουατόρια" των ίδιων δημιουργών. Δεν ξέρω ακόμα πως είναι ο αυθεντικός Κόρτο Μαλτέζε (αν και φαντάζομαι με βάση τα υπόλοιπα κόμικ του Πρατ που έχω διαβάσει), αλλά όπως και να'χει δηλώνω εξαιρετικά ικανοποιημένος, τόσο από το σχέδιο όσο και από την ιστορία του... μη αυθεντικού. Γενικά απολαμβάνω όλες αυτές τις σκληρές περιπέτειες σε μέρη άγρια και απομονωμένα -ειδικά στα τέλη του 19ου αιώνα ή στις αρχές του 20ου (όπως εδώ), και ακόμα πιο ειδικά στις υπέροχες αυτές περιοχές της Βόρειας Αμερικής-, οπότε δύσκολα θα έμενα ανικανοποίητος από αυτό το κόμικ. Η ιστορία με κράτησε από την αρχή μέχρι το τέλος, χάρη στην όλη δράση, την ένταση και τους ενδιαφέροντες χαρακτήρες, ενώ το σχέδιο μου φάνηκε πάρα πολύ καλό, πιστεύω ότι κατάφερε να αποτυπώσει με ρεαλιστικό και φυσικό τρόπο τα άγρια τοπία του Μεγάλου Βορρά, ενώ επίσης κατάφερε να με ταξιδέψει σε τόπους μακρινούς και σε μια εποχή σκληρή αλλά συνάμα συναρπαστική. Τώρα, δεν μένει παρά να διαβάσω και τον αυθεντικό Κόρτο Μαλτέζε, δια χειρός Ούγκο Πρατ! 8.5/10
  2. Του χρόνου Δυστυχώς μέσα στο Σαββατοκύριακο δεν μπορώ, γι'αυτό πήγα σήμερα. Αλλά όλο και κάποια άλλη εκδήλωση θα βρεθεί. Θέλω και 'γω να γνωρίσω κόσμο του Greekcomics από κοντά.
  3. Η σημερινή σοδειά από το Comicdom Con 2018: 1. Powel/Hotz - Billy The Kid's: Μυστήρια του παλιού καιρού (Jemma Press). 3€ 2. Διάφοροι - Ιστορίες του Κθούλου (Jemma Press). 7€ 3. Brom - Εκριζωτής (Jemma Press). 7,50€ 4. Σπύρος Δερβενιώτης - Yesternow (Χαραμάδα). 9€ 5. Σπύρος Δερβενιώτης - Shark Nation (Χαραμάδα). 9€ 6. Manara/Pratt - Manara Vol. 2: El Gaucho and Other Stories (Dark Horse). 18€. ΝΑΙ!!! Ήμουν εξαιρετικά εγκρατής σήμερα...
  4. Το καημένο το κόμικ το είχα να κάθεται κάτι μήνες στη βιβλιοθήκη μου και να πιάνει σκόνη, αλλά σήμερα ήθελα να διαβάσω κάτι υπερηρωικό, έτσι επιτέλους έκατσα και το διάβασα. Αποτελεί την πρώτη μου επαφή με τον κόσμο του Dr. Strange και υποθέτω ότι δύσκολα θα μπορούσε να γίνει καλύτερη αρχή: Πολύ ωραίο κόμικ, ενδιαφέρον και καλογραμμένο, με ικανοποιητικότατο σενάριο, καταιγιστική ροή γεγονότων και κάμποση δράση. Θεωρώ, μάλιστα, ότι έμαθα όσες πληροφορίες χρειαζόταν να μάθω για την προέλευση του Strange, για τον οποίο ενδιαφέρθηκα σε πολύ μεγάλο βαθμό, όντας ικανοποιητικά σκιαγραφημένος. Από κει και πέρα, το σχέδιο είναι επίσης πολύ καλοδουλεμένο και σε σημεία απολαυστικό, με κινηματογραφικά πλάνα και πολύ ωραία χρώματα. Γενικά πρόκειται για ένα κόμικ που διαβάζεται νεράκι και προτείνεται άνετα σε αμύητους του συγκεκριμένου ήρωα (όπως εγώ), αλλά ίσως ακόμα και αναγνώστες που δεν έχουν μεγάλη εμπειρία με τα υπερηρωικά κόμικς. 8.5/10
  5. Ήθελα να ήξερα γιατί βάζουν το βιβλίο οριζόντια και το κόμικ κάθετα, με αποτέλεσμα να τσακίζεται η ράχη του κόμικ έτσι όπως πετάνε τα πακέτα κατά τη μεταφορά. Δεν μπορούν να βάλουν και τα δυο είτε οριζόντια είτε κάθετα, για να μην παθαίνει ζημιά το κόμικ; Πρέπει κάποιος να τους το πει, γιατί αυτά είναι κόμικ για συλλογή και όχι "το διαβάσαμε και το πετάμε στην ανακύκλωση". Άλλωστε έχουν και τιμούλα πάνω, οπότε μετά θα πωλούνται από το site των εκδόσεων ή/και από περίπτερα. Τσακισμένα θα τα πουλάνε 5,90€; Πάντως βρήκα καλό αντίτυπο, το ξεφύλλισα, ξετρελάθηκα, αλλά το έβαλα αμέσως στο ράφι του, γιατί θέλω να το διαβάσω μαζί με το δεύτερο μέρος. Επίσης, θα τσιμπήσω και όλα τα υπόλοιπα τομάκια, και ας έχω ήδη τις περισσότερες ιστορίες από Μαμούθ Κόμιξ.
  6. Από τις 18 Μαρτίου έχω δει τις εξής ταινίες: Baby Driver. (2017). Η αλήθεια είναι ότι την περίμενα καλύτερη. Ή, τέλος πάντων, διαφορετική. Κατανοώ ότι παίζει με τα κλισέ του είδους και προσφέρει κάποιες φρέσκες ιδέες, αλλά γενικά δεν με ξετρέλανε. Και δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε ιδιαίτερα η όλη μουσική επένδυση (αν και υποθέτω ότι ήταν ταιριαστή με την ιστορία και τις διάφορες σκηνές). Από την άλλη, μου άρεσε η δυναμική της, έως ένα βαθμό το χιούμορ, αλλά και κάποιες σκηνές δράσης. Εντάξει, καλή είναι, σίγουρα ευχάριστη, αλλά για μένα μέχρι εκεί... 7/10 Η στροφή. (1982). Πω, τι καλτίλα ήταν αυτή. Όχι ακριβώς με την καλή έννοια, αλλά ούτε και με τη χειρότερη δυνατή. Πολύ μέτρια πράγματα από άποψη πλοκής, χαρακτήρων, ερμηνειών. Κάποια σκηνικά και κάποια πλάνα μου άρεσαν, αλλά η όλη αποτύπωση της κοινωνικής κατάπτωσης μιας ομάδας νέων μου φάνηκε αρκετά χοντροκομμένη και σε σημεία ηθικοπλαστική. Πάντως ήταν μια καλή ευκαιρία να πάρω λίγο μάτι από την Ελλάδα της δεκαετίας του '80. 5/10 The Devil's Candy. (2015). Μέταλ ταινία τρόμου, η ιστορία της οποίας διαδραματίζεται στην επαρχία του Τέξας, όπου μια οικογένεια περνάει τα πάνδεινα στο καινούργιο της σπίτι. Σαν ταινία τρόμου είχε κάποια πολύ ωραία στοιχεία και καλούδια του είδους, αλλά μου φάνηκε υπερβολικά γρήγορη και εντέλει σχετικά ισχνή σε περιεχόμενο. Αν ήταν λίγο μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια, τότε η όλη εξέλιξη της πλοκής θα ήταν σαφώς πιο ομαλή και ικανοποιητική. 6/10 The Conspirator. (2010). Ωραία και πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική ταινία σε σκηνοθεσία Robert Redford, η ιστορία της οποίας διαδραματίζεται λίγο μετά τη δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν. Η όλη αποτύπωση της εποχής ρεαλιστική, η ατμόσφαιρα εξαιρετική, το δικαστικό δράμα ενδιαφέρον και "αγωνιώδες" (αν και οι γνώστες της ιστορίας θα ξέρουν την κατάληξη ορισμένων χαρακτήρων), οι ερμηνείες όχι εντυπωσιακές αλλά σίγουρα ικανοποιητικές. 7/10 The Conjuring 2. (2016). Καλογυρισμένη και άκρως ψυχαγωγική ταινία τρόμου, με εξαιρετική ατμόσφαιρα, κάποιες καλές σκηνές ανατριχίλας και πολύ ωραία 70's αίσθηση. Βέβαια, οφείλω να πω ότι μου φάνηκε κάπως κατώτερη της πρώτης ταινίας, αλλά αυτό συνήθως ισχύει τις περισσότερες φορές. 7/10 Diplomatie. (2014). Λιτή και συνοπτική δραματική ταινία, που δείχνει τις προσπάθειες ενός Σουηδού επιχειρηματία/διπλωμάτη να πείσει τον Γερμανό διοικητή του Παρισιού να μην καταστρέψει την πόλη, μη υπακούοντας έτσι στις εντολές του παρανοϊκού Χίτλερ. Η ταινία είναι βασισμένη σε θεατρικό έργο και αυτό φαίνεται, μιας και το μεγαλύτερο μέρος της διαδραματίζεται ουσιαστικά σ'ένα δωμάτιο και οι βασικοί χαρακτήρες είναι δυο. Υπάρχουν και εξωτερικά πλάνα, καθώς και διάφοροι άλλοι χαρακτήρες, αλλά η καρδιά του έργου είναι η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δυο άντρες. Η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετική, τα σκηνικά προσεγμένα, οι ερμηνείες πολύ καλές. 7/10 Oh Boy. (2012). Πολύ ωραία δραματική ταινία, με ευχάριστη αλλά και συνάμα μελαγχολική ατμόσφαιρα, η ιστορία της οποίας διαδραματίζεται στο σύγχρονο Βερολίνο. Παρακολουθούμε το 24ωρο ενός νεαρού Γερμανού φοιτητή, που παράτησε τη σχολή του και ουσιαστικά δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο στόχο στη ζωή του. Τον βλέπουμε να περιφέρεται άσκοπα στην πόλη και να συναντάει ανθρώπους, προσπαθώντας ίσως να βγάλει ένα νόημα. Είναι μια ταινία χαμηλών τόνων, η οποία μπορεί να αγγίξει έως ένα βαθμό αρκετούς νέους, με κοινές εμπειρίες ζωής και παρόμοιους προβληματισμούς. 7/10
  7. Από Public: 1. Warren Ellis - Global Frequency (Vertigo). 16€ 2. Junji Ito - Gyo (VIZ Media). 18,39€
  8. Προφανώς μιλάμε για το "Bajo el Sol de Medianoche" (ή "Sous le soleil de minuit" στα Γαλλικά).
  9. Σήμερα, μετά από σχεδόν δυο χρόνια από τη στιγμή που κυκλοφόρησε το κόμικ, εδέησα επιτέλους να το αγοράσω και να το διαβάσω. Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί τόσο καιρό αμελούσα την αγορά του συγκεκριμένου κόμικ (και την ανάγνωσή του, φυσικά!), παρ'όλες τις διθυραμβικές κριτικές και την αδιαμφισβήτητη ποιότητά του. Τέλος πάντων, κάλλιο αργά παρά ποτέ λένε, και έχουν δίκιο. Πρόκειται για ένα πραγματικά πανέμορφο και πολύ προσεγμένο κόμικ, βασισμένο σε μια κλασική ιστορία. Το έργο του Βιτσέντζου Κορνάρου δυστυχώς δεν το έχω διαβάσει (ένα-δυο μικρά κομμάτια του σε μετάφραση υποθέτω ότι δεν μετράνε), όμως γνώριζα την ιστορία. Όπως και να'χει, απόλαυσα στον μέγιστο βαθμό την προσαρμογή των Παπαμάρκου, Ράγκου και Γούση, ήταν μια ιστορία που μου κράτησε το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, έτσι γεμάτη με πάθος και αγωνία όπως ήταν, με αρκετές δυνατές σκηνές με μονομαχίες, μάχες και μάγια, αλλά και έναν αληθινό έρωτα ανάμεσα σε δυο νέους. Το σχέδιο είναι εξαιρετικό, αποδίδει τέλεια τον λυρισμό, το ύφος και το κλίμα ενός τόσο σημαντικού επικού ποιήματος, ενώ παράλληλα καταφέρνει να μεταφέρει τον αναγνώστη σε μια μακρινή εποχή. Για αρκετή ώρα μετά την ανάγνωση του κόμικ έκατσα και χάζεψα τα διάφορα απολαυστικά καρέ -τα πρόσωπα και τις κινήσεις των χαρακτήρων, τα κτίρια και τα τοπία, τις σκηνές μάχης. Οπωσδήποτε είναι ένα κόμικ που θα διαβάσω και δεύτερη και τρίτη φορά. 9/10
  10. 1. Ράγκος/Πανταζής - Στα μυστικά του βάλτου (Polaris). 10,36€ 2. Παπαμάρκος/Ράγκος/Γούσης - Ερωτόκριτος (Polaris). 8,40€ 3. Κάουα/Παπαδάτος - Δημοκρατία (Ίκαρος). 12€ Επιτέλους πήρα τα "Ερωτόκριτος" και "Δημοκρατία"! Ήθελα να ήξερα γιατί τόσο καιρό τα είχα παραμελήσει. Δεν βλέπω την ώρα να διαβάσω και τα τρία κόμικς.
  11. Τίτλος: Venom Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης: Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. ISBN: 978-960-436-551-7 Γλώσσες: Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης: 22/03/2018
  12. Από τις 2 Μαρτίου έχω δει τις εξής ταινίες: I soliti ignoti. (1958). Ο κλέψας του κλέψαντος. Πολύ ευχάριστη Ιταλική φαρσοκωμωδία με στοιχεία εγκλήματος, στην οποία κάποιοι κακομοίρηδες μικροκακοποιοί σχεδιάζουν να διαρρήξουν ένα ενεχυροδανειστήριο. Η ταινία είναι γεμάτη αστείες σκηνές και φοβερές ατάκες, με τους ηθοποιούς να προσφέρουν με απόλυτη φυσικότητα πολλές ευχάριστες στιγμές με τα κατορθώματά τους. Είναι μια ταινία που θα ξαναδώ στο μέλλον. 8/10 Un Prophète. (2009). Πολύ δυνατή, έντονα ρεαλιστική και συχνά-πυκνά αρκετά ωμή ταινία, που αναδεικνύει με τον πλέον δυναμικό και έντονο τρόπο τον Γαλλικό υπόκοσμο και την σκληρότητα που επικρατεί στις φυλακές. Ίσως από άποψη χρονικής διάρκειας να είναι κάπως μεγαλύτερη απ'όσο χρειαζόταν, όμως η αλήθεια είναι ότι η όλη ιστορία και οι πολύ καλές και πειστικές ερμηνείες των ηθοποιών κατάφεραν να μου κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος. Ούτε που κατάλαβα πότε πέρασαν σχεδόν δυόμιση ώρες! Σίγουρα είναι από τις καλύτερες ταινίες φυλακής που μπορεί να απολαύσει κανείς. 8/10 Crimson Peak. (2015). Η αλήθεια είναι ότι την περίμενα χειρότερη την ταινία, με βάση κάποια συγκεκριμένα σχόλια εδώ και εκεί (από γνωστούς και αγνώστους), όμως τελικά σαν ταινία δεν με χάλασε καθόλου. Φοβερά σκηνικά, ωραία φωτογραφία, υποβλητική ατμόσφαιρα και αρκετά καλούτσικη ιστορία, με μπόλικη μαυρίλα και μικρές δόσεις σκοτεινού παραμυθιού. Σίγουρα έχει τα θεματάκια της, όμως πέρασα καλά! 7/10 The Shape Of Water. (2017). Εδώ είμαστε! Και πάλι, με βάση κάποια σχόλια, δεν κρατούσα και πολύ μεγάλο καλάθι, αν και ήμουν σίγουρος ότι το τελικό αποτέλεσμα θα με ικανοποιούσε λίγο έως πολύ. Τελικά η ταινία με άφησε (σχεδόν) απόλυτα ικανοποιημένο και ευχαριστημένο, χάρη στην αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία, την απίθανη 60's ατμόσφαιρα, τα εξαιρετικά σκηνικά, την υπέροχη φωτογραφία και τις πραγματικά πολύ καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων (ειδικά ο Michael Shannon στον ρόλο του "κακού" έδωσε ρέστα!). Εντάξει, ίσως να τσίνησα λίγο με τη σχέση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στην μοναχική πρωταγωνίστρια και το αμφίβιο πλάσμα, όμως το είδα περισσότερο σαν αλληγορία (και στην τελική είχε και αυτό το κομμάτι το ενδιαφέρον του!). 8/10 The Florida Project. (2017). Πραγματικά πολύ όμορφη και ανθρώπινη ταινία, που της αξίζει μεγαλύτερη προσοχή. Τα σκηνικά πολύ ωραία, η φωτογραφία εξαιρετική, οι ερμηνείες απόλυτα φυσικές και ικανοποιητικές, η όλη ατμόσφαιρα ευχάριστη και συνάμα μελαγχολική. Είναι μια ταινία χωρίς κάποια συγκεκριμένη πλοκή -όπως υποθέτω είναι και η πραγματική ζωή-, η οποία κινείται με σταθερούς και αργούς ρυθμούς, όμως κατάφερε να μου κρατήσει έντονα το ενδιαφέρον μέχρι το (μάλλον πικρό) τέλος. 8/10 Convoy. (1978). Πιθανότατα όχι και από τις πιο δυνατές στιγμές του φοβερού Sam Peckinpah, όμως είναι μια καλτ ταινία που κάθε λάτρης των Αμερικάνικων ταινιών της δεκαετίας του '70 οφείλει να δει έστω και μια φορά, γιατί αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της εποχής και της "σχολής" της. Ναι, σε πολύ μεγάλο βαθμό πραγματικά την ευχαριστήθηκα, όμως σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα. 7/10 The Deep. (2012). Ισλανδική δραματική ταινία, η οποία βασίζεται στην αληθινή ιστορία ενός ψαρά, ο οποίος κατάφερε μετά βίας να επιζήσει στα παγωμένα νερά, από τη στιγμή που το πλοίο στο οποίο βρισκόταν βούλιαξε λίγο έξω από τις ακτές της Ισλανδίας. Αρκετά καλή ταινία, με μάλλον μουντή και καταθλιπτική ατμόσφαιρα, όμως δεν μπορώ να πω ότι η ιστορία ή χαρακτήρες με άγγιξαν ιδιαίτερα. 6/10 Message From The King. (2016). Καλούτσικο και ψυχαγωγικό θριλεράκι δράσης, με αρκετή ένταση και βία, χωρίς όμως κάτι το ιδιαίτερο. Κάποια στοιχεία της πλοκής δεν με έπεισαν, οι χαρακτήρες προσχηματικοί και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, οι ερμηνείες μάλλον μέτριες. Για να περάσει η ώρα υποθέτω ότι είναι ό,τι πρέπει, αλλά είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν τόσα καλύτερα θρίλερ εκεί έξω γι'αυτή τη δουλειά. 6/10 Nobody Knows. (2004). Πολύ καλή, έντονα ρεαλιστική και ανθρώπινη ταινία από την Ιαπωνία, η οποία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα (δείτε στην Wikipedia), όπου σ'ένα διαμέρισμα στο Τόκιο, ένα δωδεκάχρονο αγόρι είναι υποχρεωμένο να φροντίσει τα τρία μικρότερα αδέρφια του, από τη στιγμή που η αδιάφορη μάνα τους τα παρατάει με λίγα χρήματα, χωρίς να δείχνει σημάδια ότι θα επιστρέψει. Είναι μια ταινία δυο και πλέον ωρών, η πλοκή της οποίας κινείται με πολύ αργούς ρυθμούς, χωρίς εξάρσεις και δυνατές σκηνές, αλλά με την αποτύπωση της όλης προσπάθειας του δωδεκάχρονου αγοριού να φροντίσει τα μικρότερα αδέρφια του να είναι εξαιρετικά ρεαλιστική. Οι ερμηνείες είναι πραγματικά πολύ φυσικές, η ατμόσφαιρα κάπως μουντή, γενικά είναι μια ταινία που κατάφερε να με κρατήσει έως το (δυσάρεστο) φινάλε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα δω και άλλες ταινίες του Hirokazu Koreeda. 8/10
  13. Μόλις τελείωσα τον τόμο με τον τίτλο "Οι άνθρωποι της Καμέλιας" και μπορώ να πω ότι μου άρεσε εξίσου με τον προηγούμενο τόμο που διάβασα πριν δυο βδομάδες και κάτι ψιλά. Το χιούμορ εξακολουθεί να είναι εξεζητημένο και ιδιαίτερο -σίγουρα όχι για όλα τα γούστα-, οι χαρακτήρες καρικατούρες και μάλλον το εντελώς αντίθετο των χαρακτήρων που είχαμε συνηθίσει στα βιβλία του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, η πλοκή χωρίς εκπλήξεις ή ιδιαίτερο μυστήριο αλλά γεμάτη τραγελαφικές καταστάσεις και ευχάριστες περιπέτειες. Όμως, αυτό που μου αρέσει περισσότερο στο κόμικ είναι το σχέδιο και τα χρώματα. Η ιστορία του τρίτου αυτού τόμου της σειράς συνεχίζεται και ολοκληρώνεται στον επόμενο, με τον τίτλο "Η σκιά του Μ", που θα θα διαβάσω λίαν συντόμως. Τελικά αποφάσισα να τιμήσω την εφημερίδα, γιατί δίνει και κάποια ενδιαφέροντα βιβλία, εκτός από το κόμικ... 8/10
  14. Από άποψη ιστορίας, θα έλεγα ότι ο δέκατος τρίτος τόμος είναι μάλλον ο πιο αδύναμος μέχρι στιγμής. Κάποια πράγματα έγιναν υπερβολικά γρήγορα, κάποια άλλα δεν με έπεισαν, γενικά η ιστορία μου φάνηκε κάπως παραφορτωμένη και δεν μπορώ να πω ότι με άγγιξε ιδιαίτερα. Όμως, ρε παιδιά, το σχέδιο είναι φοβερό. Και όλα αυτά τα σκηνικά της Τυνησίας, με την έρημο, τα αρχαία, τα απομακρυσμένα χωριά κλπ, είναι πραγματικά εξαίσια. Για ακόμη μια φορά, ούτε ξέρω πόση ώρα χάζευα διάφορα καρέ, μετά την ανάγνωση του κόμικ. Και, προσωπικά, λατρεύω τέτοια εξωτικά σκηνικά, οπότε καταλαβαίνετε το οφθαλμόλουτρο που έκανα, από τη στιγμή που όλα είναι σχεδιασμένα από έναν πραγματικό καλλιτέχνη.
  15. Πολύ ικανοποιητικός και ο δωδέκατος τόμος, με μια παρουσίαση βιβλίου, ένα ατύχημα, μπόλικη μπαλίτσα και μια κατάκτηση κυπέλλου για την Μπαρτσελόνα. Το επίπεδο ποιότητας παραμένει σταθερά σε υψηλά επίπεδα και αυτό είναι ό,τι καλύτερο για τους λάτρεις της συγκεκριμένης σειράς. Ο σχεδιαστής μας έκανε για ακόμη μια φορά τη χάρη με ορισμένα απολαυστικά μεγάλα καρέ, που πραγματικά δεν βαριέσαι να τα χαζεύεις ξανά και ξανά.
  16. Από τις 18 Φεβρουαρίου έχω δει τις εξής ταινίες: Manchester By The Sea. (2016). Ενδιαφέρουσα και καλογυρισμένη δραματική ταινία, με την πλοκή να κυλάει με αργούς και σταθερούς ρυθμούς, με ελάχιστες εξάρσεις αλλά με αρκετές συγκινητικές σκηνές και πικρό χιούμορ. Η ατμόσφαιρα είναι αρκετά μουντή και βαριά, τα διάφορα σκηνικά και τοπία πολύ όμορφα, ενώ και η φωτογραφία είναι εξαιρετική. Επίσης, ο Casey Affleck έδωσε ρέστα με την ερμηνεία του και δίκαια πήρε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. 8/10 Black Panther. (2018). Σχόλιο εδώ. 7/10 Wonder Wheel. (2017). Φαίνεται ότι ο Woody Allen έχει αυτό το κάτι που με τραβάει σε ταινίες που κατά τ'άλλα δεν ανήκουν ακριβώς στο είδος των ταινιών που συνήθως απολαμβάνω. Έχω δει κάμποσες ταινίες του και όλες μου άρεσαν λίγο έως πολύ. Το ίδιο και αυτή. Ωραία ταινία με δραματικά και κωμικά στοιχεία, η φωτογραφία και η αποτύπωση/ατμόσφαιρα της δεκαετίας του '50 στο Coney Island σε εξαιρετικό επίπεδο, οι ερμηνείες ικανοποιητικές, οι οποίες θύμιζαν και λίγο από θέατρο. Σίγουρα έχει τα θεματάκια της και δεν είναι από τις πιο δυνατές στιγμές του σκηνοθέτη, αλλά προσωπικά με άφησε ικανοποιημένο. 7/10 Owning Mahowny. (2003). Πολύ ωραία δραματική ταινία με στοιχεία εγκλήματος, η οποία βασίζεται σε μια αληθινή και πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Η σκηνοθεσία καλή και προσεγμένη, ενώ οι ερμηνείες είναι οπωσδήποτε ικανοποιητικές. 7/10 Mom And Dad. (2017). Υποθέτω ότι ο Nicholas Cage πέρασε πολύ ωραία στα γυρίσματα της συγκεκριμένης ταινίας τρόμου και έκανε την πλάκα του. Μου φάνηκε πιο τρελός από ποτέ. Δεν ξέρω αν μου άρεσε ή όχι, πάντως. Κατά τ'άλλα, η ταινία έχει ένα κάποιο ενδιαφέρον σεναριακά, όμως μου φάνηκε αρκετά μέτρια ως τελικό αποτέλεσμα. Δεν μου άρεσε το όλο σκηνοθετικό στιλ, ενώ σίγουρα κάποια πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πολύ μα πολύ καλύτερα. Οπωσδήποτε δεν είναι μια ταινία που παίρνει στα σοβαρά τον εαυτός της. 5/10 King Arthur: Legend Of The Sword. (2017). Ωραία και άκρως ψυχαγωγική περιπετειώδης ταινία με στοιχεία φαντασίας, γεμάτη με δράση και δυνατές σκηνές, σίγουρα μια διαφορετική ματιά στον όλο θρύλο του Βασιλιά Αρθούρου. Βέβαια, κάποια σημεία με κούρασαν με τα διάφορα υπερβολικά ειδικά εφέ, ενώ δεν ξεφεύγει από τα κλισέ ταινιών φαντασίας των τελευταίων ετών, πάντως βλέπεται πολύ ευχάριστα. 7/10 Braqueurs. (2015). Αρκετά μικρή σε χρονική διάρκεια Γαλλική ταινία δράσης, με απλοϊκό σενάριο αλλά μπόλικες δυνατές σκηνές έντασης. Σίγουρα ό,τι πρέπει για να περάσει γρήγορα και σχετικά ψυχαγωγικά η ώρα. 6/10
  17. Ωραίος και ψυχαγωγικός και ο ενδέκατος τόμος, με λίγη ποδόσφαιρο, λίγο τένις, μια ληστεία τράπεζας και μια αγχωτική απαγωγή. Δεν μπορώ να πω ότι χόρτασα μπαλίτσα, αλλά όπως και να το κάνουμε η ζωή ενός ποδοσφαιριστή δεν περιστρέφεται μόνο γύρω από την μπάλα και τους αγωνιστικούς χώρους (και, έτσι κι αλλιώς, εγώ απολαμβάνω την εξωαγωνιστική ζωή του Ερίκ Καστέλ). Το σχέδιο παραμένει άπαιχτο, με κάποια μεγάλα και χορταστικά καρέ που αναδεικνύουν το ταλέντο του σχεδιαστή να με εντυπωσιάζουν για ακόμη μια φορά. Ειδικά όταν μιλάμε για τοπία, κτίρια και γήπεδα, ο άνθρωπος δεν παίζεται (βλέπε Κάζα Μιλά, μεταξύ άλλων).
  18. Μόλις τελείωσα το "Σέρλοκ Χολμς και η Λέσχη των Ακραίων Σπορ" και δηλώνω ικανοποιημένος, τόσο από την ίδια την ιστορία, όσο κυρίως από το σχέδιο. Έχω διαβάσει τρία βιβλία του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ με πρωταγωνιστές τους Σέρλοκ Χολμς και Δρ. Γουότσον και ήταν όλα τους σοβαρά αστυνομικά μυθιστορήματα, με έξυπνες πλοκές και σοβαρή γραφή (και ίσως με μικρές δόσεις Βρετανικού φλεγματικού χιούμορ). Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι εντελώς διαφορετικό, μιας και όλοι οι χαρακτήρες είναι λίγο έως πολύ καρικατούρες. Το χιούμορ είναι κάπως ιδιότροπο και εξεζητημένο και πιθανότατα όχι για όλα τα γούστα. Την ιστορία θα την διαβάσει κανείς για τις διάφορες τραγελαφικές καταστάσεις και όχι για το μυστήριο ή το σασπένς της. Το σχέδιο μου άρεσε σε πολύ μεγάλο βαθμό, από τους χαρακτήρες και τις εκφράσεις των προσώπων τους, μέχρι τα διάφορα σκηνικά (κτίρια, δρόμοι κλπ). Η έκδοση της εφημερίδας "Νέα Σελίδα" που διάβασα μου φάνηκε αρκετά φτηνή, με πολύ λεπτό εξώφυλλο και χαρτί, σίγουρα δεν είναι για φανατικούς συλλέκτες κόμικς. Οπωσδήποτε θα διαβάσω και τα υπόλοιπα κόμικς (μεταξύ των οποίων και το πρώτο της σειράς), όμως μάλλον συμφέρει καλύτερα η κανονική έκδοση. 8/10 Off Topic: Αυτό με τον περιπτερά, που με 2€ μπορείς να πάρεις μόνο το κόμικ και όχι ολόκληρη την εφημερίδα, πως ακριβώς γίνεται; Εξαρτάται τον περιπτερά ή μπορεί να το κάνουν όλοι; Αν είναι να γλιτώσω κάνα φράγκο, γιατί η εφημερίδα πάει για ανακύκλωση κάθε φορά (άντε να διαβάσω κάνα ξέμπαρκο άρθρο).
  19. Πρέπει να είναι καινούργιες εκδόσεις, γιατί έχουν βγει καινούργιοι κωδικοί isbn... Εδώ. Αλλά βλέπω ότι δεν έχει βγει isbn για τον πρώτο τόμο, με τον τίτλο "Δεν φοβάται τίποτα". Γιατί άραγε;
  20. Την είδα χθες και σε γενικές γραμμές δηλώνω αρκετά ικανοποιημένος. Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα ιδιαίτερα από το σενάριο, που είχε βέβαια κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία αλλά γενικά δεν ξέφυγε από τα κλισέ και τα στερεότυπα του είδους (πάντως δεν με χάλασε κιόλας, ενώ σίγουρα μου άρεσαν οι δυο "κακοί"). Επίσης δεν πείστηκα απόλυτα από την ύπαρξη μιας τέτοιας χώρας στην Αφρική, με μια τέτοια τεχνολογία, χωρίς να το έχει μάθει όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Ίσως αν γνωρίζαμε περισσότερα για τον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης της χώρας αυτής, να μου φαινόταν κάπως πιο αληθοφανής η ύπαρξή της. Από κει και πέρα, μου άρεσαν σε πολύ μεγάλο βαθμό οι διάφορες σκηνές μάχης και βίας, η αλήθεια είναι ότι χόρτασα δράση και ένταση. Και, φυσικά, μου άρεσαν πολύ τα φολκλορικά στοιχεία της όλης ιστορίας, με τη μουσική επένδυση, τα ρούχα και τα διάφορα έθιμα που μύριζαν Αφρική, να δίνουν έναν πιο εξωτικό τόνο σε μια κατά τ'άλλα κλασική superhero ταινία. Κατά τη γνώμη μου, ένα τίμιο 7/10.
  21. Ναι, ανήκει σε μια σειρά, αλλά μια χαρά μπορεί να διαβαστεί και σαν αυτοτελές, μιας και υπάρχει ένα κάποιο τέλος και δεν αφήνει τον αναγνώστη ξεκρέμαστο (άλλο που θα ήθελα πολύ να διαβάσω και άλλες περιπέτειες των "Σκορπιών"). Και το ανέφερα χάριν ευκολίας στην πρόταση.
  22. Α, ωραίο μαγαζάκι αυτό! Έχω πάρει κάμποσα βιβλία ΕΦ και Φαντασίας στα αγγλικά (να δω πότε θα τα διαβάσω), αλλά και διάφορα άλλα βιβλία στα ελληνικά που έψαχνα πολύυυυ καιρό, καθώς και δυο-τρία κόμικς. Όλα σε εξαιρετικές τιμές και σε πολύ καλές καταστάσεις, ενώ η όλη εξυπηρέτηση ήταν σαφώς εξαιρετική. Πρέπει να το επισκέπτομαι συχνότερα.
  23. Τρίτο αυτοτελές άλμπουμ του Ούγκο Πρατ που διαβάζω, μετά το εξαιρετικό "The Man From The Great North" που διάβασα πέρσι και το καταπληκτικό "Οι Σκορπιοί της Ερήμου" που διάβασα φέτος τον Ιανουάριο, σίγουρα μου φάνηκε λιγάκι κατώτερο και των δυο, αλλά όπως και να'χει σε γενικές γραμμές το βρήκα ιδιαίτερα ικανοποιητικό και ποιοτικό. Το σχέδιο είναι πιο αφαιρετικό και όχι τόσο λεπτομερές όσο ήταν στο "Οι σκορπιοί της ερήμου" που είναι ακόμα φρέσκο στο μυαλό μου, όμως εντέλει με άφησε ικανοποιημένο (δεν είναι και λίγα τα καρέ που χάζεψα λίγη ώρα παραπάνω). Επίσης η ιστορία μου φάνηκε κάπως "μπουκωμένη" με τις τόσες αποστολές του Μόργκαν, όμως ευχαριστήθηκα δράση και δυνατά σκηνικά. Περιττό να αναφέρω ότι ο κυνισμός του Πρατ απέναντι στον πόλεμο και την πολιτική είναι αρκετά έντονος, αν κάτσει και το σκεφτεί κανείς. Τέλος, πρέπει κανείς να λάβει υπόψιν του ότι αυτό είναι το τελευταίο κόμικ του Πρατ, το οποίο έγραψε και σχεδίασε πιθανότατα όντας άρρωστος... Το πρόσημο είναι οπωσδήποτε θετικό! 7.5/10
  24. Από τις 8 Φεβρουαρίου έχω δει τις εξής ταινίες: Lonely Are The Brave. (1962). Πρόκειται για ένα πραγματικά εξαιρετικό και αριστουργηματικό δράμα με στοιχεία Γουέστερν, το οποίο μπαίνει στη λίστα με τις αγαπημένες μου ταινίες ανεξαρτήτου είδους. Το σενάριο λιτό και απέριττο, αλλά τόσο καλογραμμένο και ενδιαφέρον, γεμάτο μηνύματα και νοήματα. Η σκηνοθεσία εξαιρετική, τα σκηνικά φοβερά, η φωτογραφία άπαιχτη, οι ερμηνείες πάρα πολύ καλές. Έχω ακούσει ότι είναι ίσως η πιο αγαπημένη ταινία του Κερκ Ντάγκλας, που εδώ δίνει ρέστα με την ερμηνεία του. Αυτό λέει πολλά! Για λεπτομέρειες δεν του βάζω άριστα: 9/10 Moon. (2009). Πολύ ωραία και ιδιαίτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας, γεμάτο ιδέες και νοήματα, που θίγει και εξετάζει διάφορα ενδιαφέροντα και σημαντικά θέματα που άπτονται της ανθρώπινης ύπαρξης. Η πλοκή κινείται με αργούς και σταθερούς ρυθμούς μέχρι το δυνατό φινάλε, η ατμόσφαιρα είναι πραγματικά εξαιρετική, ενώ ο Σαμ Ρόκγουελ μου φάνηκε αψεγάδιαστος. Όμως, τελικά, δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα από το σύνολο: Κάπου τα είχα ξαναδεί όλα αυτά, είτε σε ταινίες, είτε σε βιβλία. Όμως, αναμφίβολα, είναι μια ταινία που αξίζει να δει κανείς, χωρίς μάλιστα να χρειάζεται να είσαι λάτρης της επιστημονικής φαντασίας για να την απολαύσεις. 7/10 Ensayo de un crimen. (1955). Πρώτη ταινία του Μπουνιουέλ που βλέπω, δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα. Σίγουρα δεν είναι ούτε από τις πιο γνωστές του και ούτε από τις πιο καλές του, όμως ήταν ένα πρώτο δείγμα. Είναι μια ταινία με διάφορα καλά στοιχεία, αλλά που κατά τη γνώμη μου δείχνει πολύ τα χρόνια της και που στο τέλος δεν μου άφησε κάτι. Εννοείται ότι στο μέλλον θα δω και άλλες ταινίες του μεγάλου αυτού σκηνοθέτη. 6/10 Rambo: First Blood Part II. (1985). Διαφορετική και κλάσεις κατώτερη σε σχέση με την πρώτη ταινία (που κατά τη γνώμη μου είναι ένα παραγνωρισμένο διαμαντάκι), εδώ έχουμε μπόλικο πίου-πίου, εκρήξεις, ξύλο, εκατόμβες νεκρών (ή σχεδόν), και όλα αυτά τα καλούδια που μια μπρουτάλ ταινία δράσης της δεκαετίας του '80 οφείλει να έχει. Τώρα, από σενάριο και ερμηνείες, μέτρια τα πράγματα. Πάντως πέρασα καλά. 6/10 The Fly. (1986). Πολύ ωραία ταινία τρόμου με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, με έξυπνη κεντρική ιδέα και πολύ καλή εκτέλεση από τον μαιτρ του Body Horror, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ. Στην αρχή κινείται με κάπως αργούς ρυθμούς, αλλά μετά παίρνει για τα καλά μπρος και έρχονται οι εκπλήξεις και οι αηδιαστικές σκηνές η μια πίσω από την άλλη. Φοβερή ατμόσφαιρα, εξαιρετικό μακιγιάζ, ικανοποιητικές ερμηνείες. 8/10 Los ojos de Julia. (2010). Ωραίο θριλεράκι από την Ισπανία, με λίγο μυστήριο, αρκετό σασπένς, μια δυο εκπλήξεις στην πλοκή και οπωσδήποτε με σκοτεινή και κάπως υποβλητική ατμόσφαιρα. Σίγουρα υπάρχουν και καλύτερα Ισπανικά θρίλερ εκεί έξω, αλλά και αυτό μου φάνηκε μια χαρά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ώρα θα περάσει ωραία και ψυχαγωγικά. 7/10 Three Billboards Outside Ebbing, Missouri. (2017). Κρατούσα σχετικά μεγάλο καλάθι, ελέω διθυραμβικών κριτικών από δω και από κει (και ελέω επτά υποψηφιοτήτων για Όσκαρ), και ευτυχώς που οι προσδοκίες μου εκπληρώθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Τρελές καταστάσεις, μαύρο χιούμορ, μπόλικο βρισίδι, αξιοπερίεργοι και υπερβολικοί χαρακτήρες, είναι μερικά στοιχεία που συνθέτουν την ταινία. Η σκηνοθεσία μου φάνηκε πολύ καλή, η φωτογραφία εξαιρετική, τα όλα σκηνικά της μικρής πόλης τρομερά, οι ερμηνείες άψογες. Απλά κάποια πράγματα στο σενάριο δεν με έπεισαν απόλυτα. Πάντως ασυζητητί είναι μιας από τις πολύ καλές ταινίες που είδα τον τελευταίο καιρό και πραγματικά την απόλαυσα από την αρχή μέχρι το τέλος. Πιστεύω θα τσιμπήσει κάνα δυο Όσκαρ (ίσως Α' Γυναικείου και Β' Αντρικού Ρόλου). 8/10 Last Train From Gun Hill. (1959). Κλασικό Γουέστερν, με λιτό σενάριο που καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, χάρη στη δράση, την όλη ένταση της πλοκής και το πολύ δυνατό φινάλε. 7/10
  25. Ωραίος και ο δέκατος τόμος, με την πολυπόθητη επιστροφή του Ερίκ Καστέλ στην ομάδα της καρδιάς του, την Μπαρτσελόνα. Ο Γάλλος παικταράς επιστρέφει σε γνώριμα λημέρια για "δουλειές", αλλά τελικά κλείνει και συμβόλαιο, κάνοντας έτσι έκπληξη στους οπαδούς της ομάδας, αλλά και τους Παμπλίτος. Επίσης σκοράρει και εκτός γηπέδων, με το ειδύλλιο με την Γαλλίδα τενίστρια να προχωράει με γοργούς ρυθμούς. Ελπίζω τώρα που γύρισε στη Βαρκελώνη, να μην την αφήσει πίσω. Τέτοια κελεπούρια δύσκολα βρίσκει κανείς! Το σχέδιο εξακολουθεί να είναι εξαιρετικό, με ορισμένα καρέ να είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών (βλέπε Μονή της Παναγίας του Μονσεράτ - τι υπέροχο μέρος!).
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.