Jump to content

maley

Members
  • Content Count

    21
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

36 Neutral

About maley

  • Rank
    Μόλις μπήκα

Profile Information

  • Gender
    Male
  • City
    Αθήνα
  • Country
    Greece
  1. Έπειτα, όταν επιτέλους άνοιξε η πόρτα κι άναψε το φως, είδε πως βρισκόταν σ' ένα κοινό κι άνετο δωμάτιο που όμως ήτανε κάπως παράξενο: μ' ένα παχύ χαλί στο δάπεδο, δίχως κανένα έπιπλο και γύρω-γύρω ντουλάπια. Δυο γυναίκες άνοιξαν τη πόρτα, δυο νέες κι όμορφες γυναίκες, ντυμένες σαν όμορφες υπηρέτριες του δέκατου όγδοου αιώνα: με μακριές ελαφρές φούστες, που σκεπάζανε τα πόδια, σφιχτούς κορσέδες που πρόβαλλαν το στήθος κι ήτανε δεμένοι μπροστά, με δαντέλες γύρω στο λαιμό και μισά μανίκια. Τα μάτια και το στόμα ήταν μακιγιαρισμένα. Φορούσαν ένα σφιχτό κολιέ στο λαιμό και βραχιόλια στους καρπούς των χεριών. Τότε ξέρω πως λύσανε τα χέρια της, που 'τανε πάντα δεμένα πίσω στη πλάτη και της είπαν ότι έπρεπε να γδυθεί, ότι θα την έλουζαν και θα τη μακίγιαραν. Τη ξεγύμνωσαν λοιπόν και τακτοποίησαν τα φορέματά της σ' ένα από τα δυο ντουλάπια. Δεν την άφησαν να κάμει μπάνιο μόνη της. Της χτενίσαν τα μαλλιά όπως θα έκαμε ένας κομμωτής, βάζοντάς τη να καθήσει σε μιαν από κείνες τις πολυθρόνες που γέρνουνε προς τα πίσω όταν λούζουν τα μαλλιά και τη ξανασηκώνουν για να βάλουν το κεφάλι στο σεσουάρ. Τούτο κράτησε πραγματικά μιαν ώρα. Όμως στη πολυθρόνα αυτή καθόταν γυμνή και της απαγόρευαν να σταυρώσει τα γόνατά της ή και να τα πλησιάσει το ένα κοντά στο άλλο. Και καθώς είχε απέναντί της ένα μεγάλο καθρέφτη, σ' όλο το ύψος του τοίχου, που δε διακοπτόταν από κανένα ραφάκι, έβλεπε τον εαυτό της σ' αυτή τη στάση, κάθε φορά που το βλέμμα της αντίκρυζε τον καθρέφτη. Όταν την ετοίμασαν και τη μακίγιαραν, με τα βλέφαρα ελαφρά βαμμένα σκούρα, το στόμα κατακόκκινο, οι ρόγες κι ο περίγυρός τους κοκκινισμένα, το κάτω μέρος της κοιλιάς κόκκινο κι αυτό, με άρωμα κάτω από τις μασχάλες και στο φύλο της, ανάμεσα από τα μπούτια, ανάμεσα από τα στήθια και στις παλάμες, τη πήγαν σ' ένα δωμάτιο όπου ένας καθρέφτης με τρεις όψεις κι ένα τέταρτο στον τοίχο, βοηθούσαν να κοιταχτεί κανείς από κάθε πλευρά. Της είπαν να καθήσει σ' ένα σκαμνάκι ανάμεσα στους καθρέφτες και να περιμένει. Το ταμπουρέ ήτανε σκεπασμένο με μαύρη γούνα που κάπως την αγκύλωνε, το χαλί μαύρο, οι τοίχοι κόκκινοι. Είχε στα πόδια κόκκινα πασούμια. Σε μιαν από τις πλευρές του μπουντουάρ, υπήρχε ένα μεγάλο παράθυρο που έβλεπε σ' ένα σκοτεινό πάρκο. Είχε πάψει να βρέχει, τα δέντρα κουνιόνταν από τον άνεμο, το φεγγάρι έτρεχε ψηλά, μέσα από τα σύννεφα. Δε ξέρω πόσο καιρόν έμεινε έτσι μέσα στο κόκκινο μπουντουάρ, ούτε κι αν ήταν εντελώς μόνη όπως το πίστευε, ή αν κάποιος τη κοίταζε πίσω από ένα καμουφλαρισμένο άνοιγμα του τοίχου. Μα αυτό που γνωρίζω είναι ότι, όταν οι δυο γυναίκες ξαναγύρισαν, η μια κρατούσε ένα μέτρο ράφτρας κι η άλλη ένα καλάθι. Ένας άντρας τις συνόδευε, ντυμένος με μια μακριά ρόμπα σε χρώμα βιολέ, με στενά μανίκια στους καρπούς και φαρδιά στους αγκώνες και που άνοιγε στη μέση, όταν περπατούσε. Κάτω από τη ρόμπα φαινόταν ένα εφαρμοστό εσώρουχο που κάλυπτε τις κνήμες και τα μπούτια κι άφηνε ανοιχτό το φύλο. Κι αυτό είδε πρώτα απ' όλα η Ο, στο πρώτο του βήμα, κι έπειτα το μαστίγιο από δερμάτινες λουρίδες, περασμένο στη μέση του κι έπειτα ότι ο άντρας αυτός είχε σκεπασμένο το πρόσωπό του με μια μαύρη κουκούλα όπου ένα μαύρο τούλι σκέπαζε ως και τα μάτια -και τέλος, φορούσε μαύρα γάντια από λεπτό δέρμα. Της είπε να μη κινηθεί, μιλώντας της στον ενικό και στις γυναίκες να βιαστούν να φύγουν. Αυτή που κρατούσε το μέτρο, μέτρησε το λαιμό της Ο και τους καρπούς της. Ήτανε συνηθισμένες οι διαστάσεις αν και κάπως μικρότερες. Εύκολα βρέθηκαν στο καλάθι που κρατούσε η άλλη γυναίκα, το κολιέ και τα βραχιόλια που της ταιριάζανε και να πως ήτανε καμωμένα: σε πολλά δερμάτινα πάχη (κάθε πάχος αρκετά λεπτό, συνολικά όχι περισσότερο από ένα δάχτυλο), που κλείναν με μιαν αλυσίδα, όταν τη κλείνουνε δε μπορεί ν' ανοίξει παρά μόνο με κλειδί. Στο αντίθετο ακριβώς μέρος από το κούμπωμα, μες στα διάφορα πέτσινα κομμάτια, σχεδόν με τέλεια εφαρμογή, υπήρχε μεταλλικός χαλκάς που μπορούσε να στερεωθεί στο βραχιόλι, αν το επιθυμούσαν, γιατί ήτανε σφιχτοβαλμένο στο χέρι και το κολιέ πολύ σφιγμένο στο λαιμό, αν κι αρκετά λεύτερο ώστε να μη προκαλεί πληγή και να μπορεί να περάσει μέσα του ένα λεπτό δέσιμο. Της έβαλαν λοιπόν τούτο το κολιέ κι αυτά τα βραχιόλια στο λαιμό και τους καρπούς της κι έπειτα ο άντρας της είπε να σηκωθεί. Κάθισε στη θέση της πάνω στο σκαμνί με τη γούνα και την έφερε κοντά προς τα γόνατά του, πέρασε το γαντοφορεμένο χέρι του ανάμεσα στα μπούτια της κι επάνω στα στήθη της και της εξήγησε πως το ίδιο βράδυ θα τη παρουσίαζαν, έπειτα από το δείπνο που θα το 'παιρνε μόνη της. Πράγματι, δείπνησε μόνη της, πάντα γυμνή, σ' ένα είδος μικρού γραφείου, όπου ένα αόρατο χέρι της έφερνε φαγητά από μια θυρίδα. Όταν τέλειωσε το δείπνο οι δυο γυναίκες ήρθαν να τη πάρουν. Στο μπουντουάρ, τοποθέτησαν μαζί πίσω στη πλάτη της, τους δυο χαλκάδες των βραχιολιών της, της έβαλαν πάνω στους ώμους πιασμένη μ' ένα κολιέ, μια μακριά κόκκινη κάπα, που τη κάλυπτε ολάκερη, αλλά που άνοιγε όταν περπατούσε, αφού δε μπορούσε να τη συγκρατήσει γιατί είχε δεμένα τα χέρια της πίσω στη πλάτη. Μια γυναίκα προχωρούσε μπροστά της κι άνοιγε τις πόρτες, η άλλη την ακολουθούσε και τις ξανάκλεινε. Διασχίσαν ένα διάδρομο, δυο σαλόνια και μπήκανε στη βιβλιοθήκη, όπου τέσσερις άντρες παίρνανε τον καφέ τους. Φορούσαν τις ίδιες μεγάλες ρόμπες όπως κι ο πρώτος, ήσαν όμως δίχως μάσκες. Ωστόσο δε πρόφτασε η Ο να διακρίνει αν ήταν κι ο εραστής της ανάμεσά τους (ήτανε πράγματι) γιατί ένας εξ αυτών έστρεψε προς το μέρος της ένα προβολέα που τη τύφλωνε. Όλοι μείναν ακίνητοι, οι δυο γυναίκες ζερβόδεξα κι οι άντρες απέναντι που τη κοίταζαν. Reage Pauline Η Ιστορία Της Ο Με όλο το θάρρος μη με παρεξηγήσεις, σου το αφιερώνω γιατί ξέρω πως είναι το αγαπημένο σου. Το ότι έχεις γενέθλια την πρώτη μέρα της Άνοιξης εξηγεί πολλά. Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά. Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά, πάντα χαμογελαστή, πάντα λαμπερή, πάντα ερωτική. Να μπαίνεις στο χώρο και ξαφνικά όλα να αλλάζουν. Να μας κοιτάς με εκείνα τα γατίσια σου μάτια και εκείνο το μειδίαμα στα χείλη και να νιώθουμε υπέροχα για όλα αυτά που απλόχερα μας χαρίζεις, χωρίς να το ξέρεις καλή μου. Θα φροντίσω να περάσω το άλλο Σάββατο να τα πούμε από κοντά. Να 'σαι πάντα καλά Κυρά μου.
  2. Ακριβώς τα ίδια φίλε germanicus19, με τη μόνη διαφορά ότι καπνίζω
  3. Είχα ακούσει για αυτή την εξαιρετική σειρά αλλά δεν μπορώ να βρω τίποτα πουθενά. Τα έχει η Erma; Υπάρχει τίποτα που δεν έχει; Όλο εκπλήξεις είναι αυτή η γυναίκα Μάλλον πρέπει να την ξαναδώ σύντομα στη Λέσχη
  4. Glamour International Magazine Γνωρίζει κάποιος κάτι για αυτή τη σειρά; Πρόκειται για μια ερωτική σειρά που είχε κυκλοφορήσει στην Ιταλία την δεκαετία του 80 (και μάλλον συνεχίστηκε και του 90).
  5. Από πού θα μπορούσε να το προμηθευτεί κάποιος; Θα ήθελα ένα. Οι αδυναμίες δεν κρύβονται
  6. maley

    ΜΠΛΑΚΣΑΝΤ

    Εξαιρετικό το τελευταίο άλμπουμ. θα συμφωνήσω με τους φίλους kKKK και AndreasD. Δεν το άφησα από τα χέρια μου και επί τη ευκαιρία ξαναδιάβασα και τα προηγούμενα
  7. Διονύσιε, στην πιο χαρούμενη παρέα του κόσμου.
  8. Από ένα σχόλιο του μέλους Valt σε άλλο φόρουμ (μάλλον πρόκειται για τον Valtasar), που με έβαλε σε πειρασμό να σας ψάξω. Και μάλλον καλά έκανα
  9. Από ότι είδα υπάρχει ενότητα όπου παρουσιάζονται οι εκδοτικοί οίκοι, οπότε μάλλον μπορείς εκεί να παρουσιάσεις την εταιρεία που εργαζόσουν. Όσο για το υλικό ρίξε μια ματιά στις ελληνικές εκδόσεις και στα εξώφυλλα να δεις τι υπάρχει, γιατί εδω μέσα έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά Μάλλον έχουν καταγράψει τα πάντα, δεν έχουν αφήσει να τους ξεφύγει τίποτα
  10. Καλώς ήρθες στην παρέα μας Δέσποινα
  11. Καλορίζικο φίλε μου! Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο και καλή συνέχεια. Θα περάσω σύντομα μιας και είμαστε και γείτονες
  12. Ό,τι και να 'ναι, καλορίζικο να 'ναι. Με εξαίρεση το 9 και την Γαλέρα (που δεν είναι αμοιγώς περιοδικό κόμικς) υπάρχει η απόλυτη ξεραΐλα. Η Βαβέλ έκλεισε, το Παραπέντε το ίδιο. Χρειαζόμαστε κάτι καινούριο. Οτιδήποτε καινούριο σίγουρα κάτι καλό θα φέρει.
  13. Γενικά πιστεύω πολύ στον θετικό ρόλο που έχει ο καλλιτέχνης σε μια κοινωνία. Ο καλλιτέχνης είναι μέλος της κοινωνίας και το έργο του πρέπει να εντάσσεται στους προβληματισμούς της εποχής του. Πάντοτε η τέχνη ήταν συνυφασμένη με τα γεγονότα της εποχής. Δηλαδή πιστεύω ότι γενικά οι καλλιτέχνες, και ειδικά οι νέοι, πρέπει να εκμεταλλεύονται τις ευαισθησίες τους και την επιρροή του έργου τους για να συμμετέχουν ενεργά στα κοινά. Η τέχνη είναι τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας. Ο δημιουργός με το έργο του πολλές φορές αποσκοπεί στο να προκαλεί ευαισθητοποίηση ως προς υπαρξιακά ή κοινωνικά προβλήματα που ο ίδιος βιώνει, χωρίς βέβαια να θέτει σε δεύτερη μοίρα την αισθητική που θεωρώ ότι πολύ την έχουμε ανάγκη.
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.