Το μέλλον που προφήτευσε το «Ghost in the shell» είναι εδώ [Παππά Μαρία, lifo.gr, 25/11/2025]

[ramirez]

Το 1995, όταν βγήκε στους κινηματογράφους το διάσημο άνιμε του Mamoru Oshii, οι αναφορές του στην ΑΙ ακούγονταν εξωγήινες. Σήμερα, μοιάζει πιο επίκαιρο και σύγχρονο από ποτέ. Το ίδιο και το σάουντρακ του Kenji Kawai. Σε λίγες μέρες προβάλλεται ξανά στην Αθήνα.

 

 

 

 

Μόλις τέσσερα χρόνια, ίσως και λιγότερα, μας χωρίζουν από το 2029, τη χρονιά που εκτυλίσσονται τα γεγονότα του εμβληματικού άνιμε του Mamoru Oshii που έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1995. Το «Ghost in the shell» (GITS), μαζί με το «Akira», υπήρξε ένα από τα πρώτα φιλμ κινουμένων σχεδίων της προδιαδικτυακής εποχής που έγινε σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά η οποία μεγάλωσε παράλληλα με τις νέες τεχνολογικές εξελίξεις. Βασίστηκε στο seinen manga – κόμικς για αγόρια – του Shirow Masamune, το οποίο δημοσιευόταν σε συνέχειες από το 1989 έως το 1997. To μάνγκα, όσο και το άνιμε, έτυχαν χλιαρής υποδοχής στην Ιαπωνία, αλλά για τον δυτικό πολιτισμό η επιρροή τους – ειδικά του φιλμ – ήταν καταλυτική.

 

Η υπόθεσή του αφορά έναν μελλοντικό κόσμο όπου η κυβερνοτεχνολογία έχει γίνει μέρος της καθημερινής ζωής και τα όρια μεταξύ ανθρώπου και μηχανής θολώνουν. Η Ταγματάρχης Motoko Kusanagi, μια cyborg πράκτορας της μυστικής κυβερνητικής οργάνωσης Section 9, αναλαμβάνει να εντοπίσει έναν μυστηριώδη χάκερ γνωστό ως Puppet Master. Στην πορεία, αποκαλύπτεται ότι ο Puppet Master δεν είναι άνθρωπος αλλά ΑΙ, προϊόν ενός κυβερνητικού πειράματος που απέκτησε αυτονομία και επίγνωση.

 

 

 

 

Η ύπαρξή του θέτει ερωτήματα για το τι σημαίνει ζωή και συνείδηση σε έναν κόσμο όπου η ταυτότητα μπορεί να αλλοιωθεί ή να χακαριστεί. Η Motoko έρχεται αντιμέτωπη με τα δικά της υπαρξιακά διλήμματα σχετικά με την προέλευση και τη φύση του «κελύφους» της (του μηχανικού της σώματος) και την ουσία του «φαντάσματός» της (της ανθρώπινης συνείδησής της). Η σύγκρουσή της με τον Puppet Master οδηγεί τελικά σε μια συμβολική και κυριολεκτική «ένωση» των δυο τους που γεννά μια νέα μορφή ύπαρξης, η οποία ξεπερνά τα όρια του ανθρώπινου, του μηχανικού και της εικονικής πραγματικότητας.

 

H ασυνήθιστη σκηνοθεσία του Oshii δεν απλοποιούσε θεματικά το μάνγκα όπως έκανε το «Akira», λόγω των περιορισμών του μέσου. Τουναντίον, δημιουργούσε μια αλλόκοτη ατμόσφαιρα και αισθητική που μπορεί να συμπύκνωνε αφηγηματικά το μάνγκα αλλά το εμπλούτιζε ιδεολογικά, μετατρέποντάς το σε μια φιλοσοφική σπουδή πάνω στις ιδέες των διανθρώπινων σχέσεων, της δυαδικότητας και των σιντοϊστικών αντιλήψεων για την ύπαρξη. Επιπλέον η New Port City, μια πόλη εμπνευσμένη από τον χαώδη αστικό ιστό του Χονγκ Κονγκ των ’90s, φαντάζει έντονα πραγματική. Στην Ελλάδα, που μόλις άρχιζαν να μπαίνουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές στα σπίτια, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το «Ghost in the shell» ήταν ένα άνιμε πολύ μπροστά από την εποχή και η τεχνολογική γλώσσα του έμοιαζε εξωγήινη.

 

 

 

 

Στο ίδιο ύφος κινήθηκε και το σάουντρακ: ο συνθέτης Kenji Kawai προσπάθησε, σύμφωνα με τις οδηγίες του σκηνοθέτη, να γράψει μια μουσική με επίκεντρο τα κρουστά που δεν θα έφερνε στον νου κάποιο συγκεκριμένο όργανο ή κάποια συγκεκριμένη γλώσσα αλλά θα ακουγόταν απόκοσμη. Την ίδια περίοδο είχε ακούσει μια φολκ γυναικεία βουλγαρική χορωδία την οποία σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει. Όταν αρνήθηκαν, στράφηκε σε Γιαπωνέζες τραγουδίστριες, στη γιαπωνέζικη φωνητική παράδοση και σε αρχαία ιαπωνικά κείμενα. Το αποτέλεσμα ήταν ένα από τα πιο διάσημα και επιβλητικά μουσικά μοτίβα στον κινηματογράφο, που ναι μεν ακούγεται στους τίτλους αρχής, ενώ το τεχνητό σώμα της ηρωίδας συναρμολογείται, αλλά δίνει τον τόνο για όλη την ταινία. Η χορωδία τραγουδάει τους στίχους: «Επειδή χόρεψα, η όμορφη κυρία μαγεύτηκε / Επειδή χόρεψα, το λαμπρό φεγγάρι αντήχησε / Ζητώντας γάμο, ο θεός θα κατέβει / Η νύχτα καθαρίζει και το πουλί της χίμαιρας θα τραγουδήσει». O ambient χαρακτήρας των 10 κομματιών θυμίζει τη δουλειά του Vangelis στο «Blade Runner», αμυδρά το «Akira» του Geinoh Yamashirogumi και το μεταγενέστερο το «Mushishi» του Toshio Masuda.

 

 

 

 

Γενικά, το σάουντρακ δένει με το πνιγηρό και αποστειρωμένο περιβάλλον της New Port City, δεν συνοδεύει απλώς τις εικόνες αλλά τις διαπερνά με ένα υπόγειο, σχεδόν αινιγματικό συναισθηματικό βάθος. Ειδικά ο τρόπος που χρησιμοποιεί τις παύσεις και τις σιωπές εντείνει την αίσθηση μετάβασης σε έναν κενό χώρο που λειτουργεί έξω από τα όρια της πραγματικότητας. Σύμφωνα με τον Kawai που μίλησε πρόσφατα στο «Quietus» για τον τρόπο που προσέγγισε τη μουσική: «Στην ουσία, η κοσμοθεωρία που εκφράζεται στο “Ghost in the shell” βασίζεται στον σιντοϊσμό, όπου η έννοια του Ma, ενός νοητός κόσμου όπου κατοικούν τα πνεύματα, έχει τεράστια σημασία. Ήθελα λοιπόν να ενσωματώσω αυτό το στοιχείο στη μουσική. Ανάμεσα στις χτυπητές νότες των τυμπάνων και στο κουδούνισμα που βγάζουν οι καμπάνες ήθελα να υπάρχει αυτός ο χώρος, αυτή η αίσθηση του Ma, ώστε ο ακροατής να μπορεί να εμβαθύνει στη μουσική. Αν ο ενδιάμεσος αυτός χώρος δεν υπήρχε, η ατμόσφαιρα του ήχου θα κινδύνευε να χαθεί ή να πνιγεί. Αυτός ο χώρος, μαζί με τον τρόπο που χρησιμοποίησα ηλεκτρονικούς ήχους, αποτέλεσε το μέσο για να δημιουργηθεί ένα είδος ηχητικού τοπίου». Το άλμπουμ κλείνει με ένα καντονέζικο ποπ κομμάτι της Fang Ka Wing, ενώ δεν περιλαμβάνει το κομμάτι «One minute warning» των Passengers, ένα ξεχασμένο one-off project των U2 με τον Brian Eno που ακουγόταν στους τίτλους τέλους της αγγλόφωνης εκδοχής του φιλμ.

 

 

 

 

Φέτος, το «Ghost in the shell» γιορτάζει τρεις δεκαετίες από την κυκλοφορία του και παραμένει πιο επίκαιρο και διαχρονικό από ποτέ. Πέρα από τον κινηματογράφο ή οτιδήποτε άλλο, η αισθητική του έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα και στη σύγχρονη μουσική – τα παραδείγματα είναι άπειρα, από την Grimes, τον Weeknd και την Taylor Swift, μέχρι πιο πρόσφατα, με την FKA Twigs και τα «Eusexua» και «Eusexua: Afterglow». Η Arca συγκρούστηκε δημόσια με τη Sevdaliza, κατηγορώντας την ότι αντιγράφει τη cyberpunk, glitch αισθητική της, ωστόσο αμφότερες οι δημιουργοί αντλούν, συνειδητά ή υποσυνείδητα, έμπνευση από το άνιμε.

 

Στα πιο σοβαρά, εκεί που το «Ghost in the Shell» χτυπάει σήμερα πιο δυνατά είναι στο ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης. Από μουσικής πλευράς, η εμφάνιση ολοένα και περισσότερων AI συγκροτημάτων ή καλλιτεχνών προκαλεί αίσθηση – και ανησυχία. Φέτος, για πρώτη φορά, η ψηφιακή R&B ερμηνεύτρια, Xania Monet, έκανε το ντεμπούτο της στο «Billboard», ενώ το φανταστικό συγκρότημα Breaking Rust βρέθηκε στο #1 των Country Digital Song Sales με το «Walk my walk», χωρίς το κομμάτι να εμφανίζεται καν στα Spotify ή Apple Music. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στο Twitter ο πρώτος AI λαϊκός τραγουδιστής, ο Γιάννης Μαδερφάκης, με το πρώτο του κομμάτι να κυκλοφορεί σύντομα – και μοιάζει σαν κάποιος να μας κάνει πλάκα. Τι σημαίνει αυτό για τη μουσική; Το μέλλον θα το δείξει – και είναι ήδη εδώ.

 

 

 

 

Το Ghost in the Shell θα παιχτεί στο πλαίσιο ενός μίνι αφιερώματος του Midnight Express στις 29/11 και 6/12 στο Cinobo Πατησίων (28ης Οκτωβρίου 79, Αθήνα) και το Ghost in the Shell 2: Innocence στις 2/12 και 4/12. 

 

 

 

 

Και το σχετικό link...

 

[DarkOrigami]

Πριν από 1 ώρα, ramirez είπε:

Το Ghost in the Shell θα παιχτεί στο πλαίσιο ενός μίνι αφιερώματος του Midnight Express στις 29/11

Χθες έγινε η πρώτη προβολή του Ghost in the shell, 28/11 και ώρα 22:00, δεν ξέρω από που άντλησε αυτή την πληροφορία για 29/11.

Δεν έχει καμία σχέση το midnigth express όπως αναφέρει η αρθρογράφος.

Τέλος πάντων, όπως και να έχει είναι ευχάριστο που βλέπουμε τέτοιες ειδικές προβολές σε μία κινηματογραφική αίθουσα. Πόσο μάλλον anime.

[kaneda]

Τι μπορεί να πει και να γράψει κανείς για αυτό το αριστούργημα. Από που να το πιάσεις και από που να το αφήσεις... Αν η αρθρογράφος τα έγραφε όλα αυτά σε κάποιο φόρουμ, είμαι σίγουρος ότι θα έγραφε τα πενταπλάσια και ότι δεν θα μας έφταναν και θα θέλαμε και άλλα. Εξαίσιο άρθρο, πραγματικά. 

 

Κάτι που πιστεύω ότι είναι καλό να αναφερθεί είναι ότι η κύρια θεματική του Ghost in the Shell (το δίπολο "φάντασμα-κέλυφος"), έχει αντλήσει έμπνευση από την ελληνική μυθολογία, και πιο συγκεκριμένα, από το "Παράδοξο του Πλοίου του Θησέα" (αλλιώς γνωστό και ως το "Παράδοξο της Ταυτότητας"). Η θρυλική ταινία του 1995 αποτελεί ένα άνιμε απαράμιλλης αισθητικής και σύλληψης και η πρωταγωνίστριά του, η Motoko Kusanagi, θα είναι για πάντα η απόλυτη γυναίκα μυστήριο. Σε όσα παιδιά δεν αρέσει ιδιαίτερα το είδος του cyberpunk, ας δει τουλάχιστον μόνο αυτήν την ταινία του '95. Σε όσα πάλι αρέσει, ας ψαχτεί και με το υπόλοιπο franchise του GITS - ιδιαίτερα με αυτού του Stand Alone Complex. Είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει σε άνιμε. 

Επεξεργασία Νοεμβρίου 29, 2025 από kaneda

[albertus magnus]

Εχω γυρισει εδω και καμποση ωρα απο το σινεμα και ακομα χωνευω τι ειδα και ποσο πολυ μου αρεσε! Το ειχα δει αλλες 2-3 φορες σιγουρα αλλα η τελευταια φορα ηταν τουλαχιστον 20 χρονια πισω και φυσικα σε dvd στο σπιτι μου οποτε η εμπειρια να το δω στην οθονη του κινηματογραφου ηταν σιγουρα πολυ καλυτερη! Η ταινια δικαιως εχει παρει τοσες καλες κριτικες και θεωρειται τοσο επιδραστικη καθως η ολη της αισθητικη, η σκηνοθεσια, η μουσικαρα αλλα και τα υπαρξιακα θεματα που καταπιανεται  κανουν ενα συνολο παρα πολυ αρτιο που σε μαγευει! Σιγουρα την προτεινω οχι μονο στους φιλους των Manga και της ε.φ. αλλα σε ολους σας.

 

 

Επισης να πω οτι χαρηκα που ειδα οτι το πρωην σινεμα Αλεξανδρα και νυν CINOBO Πατησιων ειχε αρκετη κινηση. Υπαρχει κοσμος τελικα που θελει να δει και επανεκδοσεις παλιων καλων ταινιων αλλα και καινουριες ισως πιο ιδιαιτερες που δεν θα παιχτουν ευκολα στις αιθουσες που προτιμανε μονο τα εμπορικα. Εγω για το Ghost in the shell σημερα εβγαλα μεσω ιντερνετ εισητηρια απο προχθες γιατι τα εμφανιζε κιτρινα (δηλ ειχαν μεινει λιγα σχετικα) και φοβηθηκα μηπως δεν βρω. Και οντως ειχε αρκετο κοσμο. Πετυχα κα ενα τυπο με μπλουζακι thundercats και χαρηκα οτι τα κομικ, καρτουν κτλ ειναι μεσα στην μοδα και στην ζωη!

 

Και τωρα θα γραψω ενα σεντονακι με σκορπιες αναμνησεις λιγο περι ταινιων κτλ και θα καταληξω πως πρωτοειδα το ghost in the shell

 

 Οπως εχω ξαναπει ηρθα στην Αθηνα τον Σεπτεμβριο του 2001. Επειδη στο χωριο δεν ειχε σινεμα και το μονο βιντεοκλαμπ ειχε κλεισει καπου το 1991-92 περασα μια δεκαετια περιπου απο 8 χρονων μεχρι τα 17-18 οπου για ταινιες εξαρτιομουν αποκλειστικα απο τα καναλια της τηλεορασης. Οποτε οταν εφτασα στην ΑΘηνα οπου ειχε σινεμα αλλα και αρκετα βιντεοκλαμπ που τοτε φερνανε τα DVD πραγματικα ενθουσιαστηκα και ειχα πλεον καργα επιλογες.  Επειδη κιολας εμενα συνορα Παγκρατιου Βυρωνα με τα βιλατζ με τις 5 αιθουσες πολυ κοντα μου (αλλα και το Παλλας, και το Πτι Παλαι και φυσικα τους θερινους Λαουρα, Οασις) πραγματαικα ειχα πολλες επιλογες και ευχαριστηθηκα σινεμα. Επισης εκεινη την περιοδο εζησα και διαφορα franchise απο κοντα οπως ξεκιναγανε οπως τον Αρχοντα των Δαχτυλιδιων, Το Χαρι Ποτερ (αυτα βγηκανε και τα δυοο τον Δεκεμβρη του 2001) αλλα καιτα star wars που βγηκανε τα επεισοδια 2 και 3 το 2002 και 2005 αντιστοιχα ή το Ματριξ που επισης ειδα τα 2 και 3 στα σινεμα και ηταν πολυ φρεσκο το 1ο.  Και οσον αφορα τα DVD δεν ξεχνω το βιντεο κλαμπ του Λακη (απο το Κανελλος) που ηταν επι της Υμηττου (απεναντι απο τα βιλατζ) και πραγματικα βρηκαμε με την παρεα μου και ειδαμε πολυ πραγμα. Και εφερνε και σειρες και ετσι ειδα το star trek tng και voyager (με αγγλικους υποτιτλους μονο βεβαια) αλλα και τα "φιλαρακια" πχ που ηταν τοτε στο απογειο τους. (για τους νεοτερους να πω οτι τοτε οι ταχυτητες και οι συνδεσεις στο ιντερνετ δεν προσφεροταν για ευρεση ταινιων σειρων με αλλο τροπο, αυτα ηρθανε μερικα χρονια αργοτερα). Και φυσικα δεν ξεχνω οτι στην αρχη δεν ειχαμε και dvd player καθως ηταν πανακριβα. Εβλεπα στον υπολογιστη μονο και μετα απο καποιο διαστημα συνδεσαμε τον υπολογιστη με την τηλεοραση (απο Mini jack δυο RCA για τον ηχο και s-video για την εικονα, και τα τρια κουμπωνανε σε ανταπτορα scart ωστε να συνδεθει πανω στην τηλεοραση). Μετα απο κανα χρονο φερανε τα lidl ενα dvd player οικονομικο μαρκα comet που το χαρηκα πολυ πολυ και το ειχα 4-5 χρονια σιγουρα. Μολις χαλασε ειχαν φθηνηνει αρκετα και αγορασα κατι πιο επωνυμο. Ξερετε επειδη ημουν απο χωριο και νοικιαζα σπιτι βολευε και μαζευομασταν εκει για ταινιες με φιλαρακια ωστε να μην εχουμε τους μεγαλους στα ποδια μας!  Οποτε λοιπον καπου εκει μερικους μηνες αργοτερα που ειχα εγκατασταθει στην Αθηνα σε μια επισκεψη στο βιντεο κλαμπ μας προτεινανε το Ghost in the shell. Εγω μεχρι τοτε απο γιαπωνεζικα ηξερα οτι εδειχνε η τηλεοραση δηλ το dragonball πχ που το εβλεπα πιο μικρος. Μας φανηκε ενδιαφερον το εξωφυλλο και το  δανειστηκαμε λοιπον και μαγευτηκαμε τοτε! Πραγματικα μαγευτηκαμε ομως. Πρεπει να το δανειστηκα αλλες 2 φορες σιγουρα τα επομενα 2-3 χρονια και καθε φορα που το εβλεπα ανακαλυπτα και κατι καινουριο. Και σημερα που το ξαναδα πιο ωριμος σιγουρα το ειδα με αλλο ματι αλλα και παλι μου αρεσε παρα πολυ οπως ειπα ηδη. Αυτα απο μενα!

[kaneda]

@ albertus magnus , πολύ όμορφη η εμπειρία που μοιράστηκες μαζί μας. Όχι μόνο αυτή από τον κινηματογράφο που είδες εχθές, αλλά και εκείνη με το video club. Εγώ την πρώτη ταινία του 1995 την είδα για πρώτη φορά κάποια στιγμή το φθινόπωρο του 2020, όταν μαγεμένος τότε με το Akira (που το είχα δει και αυτό τότε σχετικά πρόσφατα) έψαχνα να βρω να δω και άλλα άνιμε τέτοιας αισθητικής. Για εμένα η πρωτότυπη ταινία του 1995 είναι καλύτερη από το remake του 2008 και ας έχει αναφέρει ο Oshii ότι η ταινία του '08 ήταν πιο κοντά σε αυτό που οραματιζόταν. Το Innocence είναι αρκετά τίμιο σαν sequel, αλλά όμως από ένα σημείο και μετά, αν δεν είσαι ιδιαίτερα εξοικειωμένος, κάπου χάνεσαι, μιας και οι χαρακτήρες του μιλάνε αποκλειστικά μόνο μέσα από φιλοσοφικά αποφθέγματα. Το Stand Alone Complex (με εξαίρεση της δύο sequel σεζόν του Netflix, το SAC_2045, τις οποίες μπορούμε να υποκριθούμε ότι δεν υπήρξαν ποτέ) για εμένα κερδίζει πάρα πολύ στο να σε εισάγει ξανά στον δυσοίωνο ρετροφουτουριστικό κόσμο της ηρωίδας. Τέλος να αναφέρω ότι το 2026 αναμένουμε και νέα σειρά του GITS από το το πολύχρωμο στούντιο Science Saru.

Επεξεργασία Δεκεμβρίου 7, 2025 από kaneda

[albertus magnus]

@ kaneda

 

1) για την νέα σειρά συμπτωματικά το είδα στο ίντερνετ μόλις σήμερα το πρωί λιγο πριν δω το μύνημα σου και χάρηκα γιατί όπως διαβάζω θα βασίζεται πάλι στο αυθεντικό πρώτο manga αλλά θα έχει πολύ ανταγωνισμο αν θέλει να πλησιάσει την πρώτη ταινία. Βέβαια φαντάζομαι αφού μιλάμε για σειρά θα απλωθεί πιο πολύ το σενάριο οπότε ίσως δούμε καλη ανάπτυξη χαρακτήρων. Θα δούμε μόλις βγει το αποτέλεσμα. 

 

2) αν το πιστεύεις δεν έχω δει κάποια άλλη ταινία ή σειρα. Μόνο την πρώτη ταινία και το πρώτο μάνγκα. Το δεύτερο μάνγκα και το ενδιάμεσο το 1.5 τα παράτησα στη μέση γιατί με μπέρδεψαν πολυ. Οπότε δεν ασχοληθηκα καθόλου με τις άλλες ταινίες και σειρές. 

 

3) με τα βίντεο κλαμπ στην Αθήνα στάθηκα τυχερός γιατί και στο Παγκράτι που εμένα παλιά αλλά και στα Πατήσια αργότερα είχα πάντα κοντά στο σπίτι μου και με εξυπηρετούσαν. Στα Πατήσια έκλεισε δυστυχώς το 2019 αλλά και πάλι άντεξε πολύ περισσότερο από αλλά βιντεκλαμπ σε άλλες περιοχές. 

Θα σου πω το αστείο ότι στο Παγκράτι στην αρχή είχα θέμα γιατί δεν είχα λογαριασμό ΔΕΚΟ στο όνομα και αρνιόταν να με εγγράψουν τα παλιά βίντεο κλαμπ να γίνω πελάτης πχ το salina που ήταν μεγάλο και παλιό επί της Υμηττού με είχαν διώξει με τις κλωτσιές ή ένα άλλο επί της Φορμίωνος). Παρόλο που τους πρότεινα να τους πάω φωτοτυπία του συμβολαίου ενοικίασης δεν το δεχόταν σαν αποδεικτικο. Και δυστυχώς τότε οι ιδιοκτήτες δεν θέλανε να αλλάζουν το όνομα στην ΔΕΗ (σε αντιθεση με σήμερα). Οπότε για αυτό πάντα θυμάμαι με αγαπη τον Λάκη που με δέχτηκε σαν πελάτη μόνο με την ταυτότητα. Μετά απο μερικα χρόνια άνοιξε και ένα καινούργιο στην οδό Νικηφορίδη που επίσης με δεχτηκε και έτσι είχα δύο επιλογές πλεον.  Και φυσικά επειδή δεν φεσωσα ποτέ κανένα αυτοί που δεν με δέχτηκαν έχασαν έναν καλό πελάτη. 

 

 

Επεξεργασία Δεκεμβρίου 7, 2025 από albertus magnus

[kaneda]

3 ώρες πριν, albertus magnus είπε:

Θα σου πω το αστείο ότι στο Παγκράτι στην αρχή είχα θέμα γιατί δεν είχα λογαριασμό ΔΕΚΟ στο όνομα και αρνιόταν να με εγγράψουν τα παλιά βίντεο κλαμπ να γίνω πελάτης πχ το salina που ήταν μεγάλο και παλιό επί της Υμηττού με είχαν διώξει με τις κλωτσιές ή ένα άλλο επί της Φορμίωνος). Παρόλο που τους πρότεινα να τους πάω φωτοτυπία του συμβολαίου ενοικίασης δεν το δεχόταν σαν αποδεικτικο. Και δυστυχώς τότε οι ιδιοκτήτες δεν θέλανε να αλλάζουν το όνομα στην ΔΕΗ (σε αντιθεση με σήμερα). Οπότε για αυτό πάντα θυμάμαι με αγαπη τον Λάκη που με δέχτηκε σαν πελάτη μόνο με την ταυτότητα. Μετά απο μερικα χρόνια άνοιξε και ένα καινούργιο στην οδό Νικηφορίδη που επίσης με δεχτηκε και έτσι είχα δύο επιλογές πλεον.  Και φυσικά επειδή δεν φεσωσα ποτέ καθένα αυτοί που δεν με δέχτηκαν έχασαν έναν καλό πελάτη.

 

Σε ευχαριστώ για την ιστορία που μοιράζεσαι μαζί μας. Πράγματι ήταν αρκετά αστείο και πάλι καλά δηλαδή που δεν σου ζήτησαν να τους δώσεις και το Ε9 σου για να σε αφήσουν να εγγραφείς.  Πέρα από την πλάκα όμως τώρα, χαίρομαι που τελικά σου κύλησαν όλα ομαλά και μπόρεσες να βρεις κάποιο άλλο video club. Και φυσικά ναι, εννοείται ότι αυτοί έχασαν που σε απέρριψαν! 

 

3 ώρες πριν, albertus magnus είπε:

1) για την νέα σειρά συμπτωματικά το είδα στο ίντερνετ μόλις σήμερα το πρωί λογο πριν δω το μύνημα σου και χάρηκα γιατί όπως διαβάζω θα βασίζεται πάλι στο αυθεντικό πρώτο manga αλλά θα έχει πολύ ανταγωνισμο αν θέλει να πλησιάσει την πρώτη ταινία. Βέβαια φαντάζομαι αφού μιλάμε για σειρά θα απλωθεί πιο πολύ το σενάριο οπότε ίσως δούμε καλη ανάπτυξη χαρακτήρων. Θα δούμε μόλις βγει το αποτέλεσμα.

 

Ναι, ναι, συμφωνώ και εγώ σε αυτό που λες! Και το στούντιο Science Saru φαίνεται να είναι ένα πολλά υποσχόμενο στούντιο. Θα έχει και πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως θα αποφασίσουν να προσσεγίσουν την σειρά από άποψη animation σε σχέση με το στούντιο Production I.G, το οποίο είχε αναλάβει όλες τις προηγούμενες άνιμε προσαρμογές του franchise. Όπως θα γνωρίζεις καλύτερα εσύ και ο @ DarkOrigami  που έχετε διαβάσει και το μάνγκα, η ταινία του 1995 δεν ακολουθεί πιστά το μάνγκα. Από ότι έχω διαβάσει από πληροφορίες στο διαδίκτυο, το μάνγκα δεν έχει τόσο πολύ το φιλοσοφικό και το δυσοίωνο στοιχείο που έχει το άνιμε και η Motoko παρουσιάζεται περισσότερο ευδιάθετη και αστεία στο μάνγκα, σε σχέση με την σοβαρή και απόμακρη περσόνα που έχει στην ταινία. Οπότε θα είναι και αυτό πολύ ενδιαφέρον, να δούμε σε τι ύφος θα αποφασίσει να κινηθεί επερχόμενη σειρά. Ελπίζουμε όλοι μας σε κάτι πολύ καλό πάντως, μιας και το franchise σε σπάνιες περιπτώσεις έχει αποδειχθεί κατώτερο των προσδοκιών.

Επεξεργασία Δεκεμβρίου 7, 2025 από kaneda

[albertus magnus]

@ kaneda

 

Εγώ το μάνγκα το διάβασα αφού είχα δει την ταινία ενώ συνήθως κάνω το ανάποδο. Και να σου πω την αλήθεια όπως το θυμάμαι είχα απογοητευτεί λίγο γιατί το περίμενα καλύτερο. Ήταν καλό αλλά επ ουδενί δεν έπιανε αλλά μάνγκα που τα θεωρώ κορυφαία. Και ναι ισχύει ότι ήταν και λίγο χιουμοριστικό με μερικά αστειακια κτλ Η ταινία βέβαια (μην τα ξαναλέμε) γαμάτη. Οπότε προφανώς τόσο ο σεναριογράφος όσο και ο σκηνοθέτης κάνανε πολύ πολύ καλή δουλειά γιατί βελτίωσαν μια καλή αρχική ιδέα και βγάλανε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα. Και με τα φιλοσοφικά ερωτήματα των πρωταγωνιστών και με τις τρομερές σεκάνς που είχε μόνο μουσική και για το όλο αποτέλεσμα. Οπότε περιμένουμε να δούμε την σειρά πως θα το πάει.