Jump to content

Recommended Posts

Τίτλος:
ΜΕΤΑΛΛΑΔΕΣ - ENCORE
Σενάριο/Kείμενα:
Άρης Λάμπος
Σχέδιο:
Άρης Λάμπος
Hμερ. έκδοσης:
30-11-2019
Εξώφυλλα:
1 + 1 Οπισθόφυλλα ΕΔΩ ΛΙΣΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Τεύχη:
1
Κατηγορία:
Αυτοτελές
Είδος εντύπου:
Κόμικ
Βιβλιοδεσία:
Ράχη με μαλακό εξώφυλλο
Περιεχόμενο:
Χιουμοριστικό
Μέγεθος:
17.0 x 24.0
Σελίδες:
68
Χρώμα:
Έγχρωμο (ΕΓΧ)
Προέλευση:
Ελληνική
ISBN:
978-618-5116-78-1
Ονομαστική τιμή:
7,50€

METALLADESENCORE_0001.jpg  METALLADESENCORE_0001z.jpg

 

 

 

Πρόκειται για την συνέχεια σε έντυπη μορφή του πονήματος του Άρη Λάμπου με στριπάκια, που αντλούν την θεματολογία τους από τον χώρο της μουσικής και πιο συγκεκριμένα από την μέταλ σκηνή.

 

Να θυμίσουμε ότι η σειρά αυτή ξεκίνησε και συνεχίζεται ακόμα και στις ημέρες μας στην διαδικτυακή πλατφόρμα Socomic, ενώ έχει κυκλοφορήσει και σε άλμπουμ το 2017.

 

Προσωπικά διακρίνω μία βελτίωση στην ποιότητα των στριπ σε σχέση με τα πρώτα, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο δημιουργός έχει ωριμάσει στον τομέα της γελοιογραφίας. Αυτό που συνεχίζει να με εντυπωσιάζει είναι οι άριστες γνώσεις του στον τομέα της μέταλ μουσικής. :wow: Μέσα από τα στριπάκια ακούγονται πολλές άγνωστες λέξεις, που ακόμα και οι απλοί γνώστες ίσως να μην τις ξέρουν 100%. Μία παράξενη ορολογία. :P Γίνονται, όμως, και πολλές αναφορές σε μέταλ συγκροτήματα και τραγούδια που άφησαν εποχή. Αν όχι όλα, τουλάχιστον αρκετά από αυτά θα σας ξυπνήσουν αναμνήσεις. :dj:

 

Το σχέδιο έχει ιδιαιτερότητες και πρωτοτυπία. Δεν προσπαθεί να αντιγράψει κανένα στυλ και περιγράφει αξιόλογα την κουλτούρα αυτής της μουσικής. Προσωπικά μού αρέσει, αλλά νομίζω ότι το κόμικ θα γίνει περισσότερο γνωστό από το κείμενο. Ο χρωματισμός είναι σκούρος, όποτε χρειάζεται, αλλά είναι ευχάριστος στο μάτι.

 

Η έκδοση της JEMMA δεν έχει κάτι διαφορετικό από την προηγούμενη κυκλοφορία. Η ποιότητα των υλικών είναι καλή και προσεγμένη, δίνοντας έτσι ένα έντυπο ανθεκτικό στις πολλές αναγνώσεις. Την σελιδοποίηση την έχει επιμεληθεί η Ελευθερία Σκλάβου, ενώ το λογότυπο των “Μεταλλάδων” είναι δημιούργημα του Φραγκίσκου Ζουταλούρη. Στο τέλος του άλμπουμ, ο αναγνώστης θα βρει μερικά μονοσέλιδα στριπάκια που έχουν δημιουργήσει οι: Blacksmith, Τάσος Μαραγκός, Νικόλας Στεφαδούρος, Γιώργος Παπαδάκης, JP Ahonen, ενώ το τεύχος θα κλείσει με έναν φόρο τιμής του Άρη Λάμπου, στους Judas Priest και το κομμάτι: The Sentinel, καθώς και με μία σελίδα με ευχαριστίες.

 

Εν κατακλείδι, σίγουρα μιλάμε για μία δουλειά που απευθύνεται πρωτίστως στους μυημένους του χώρου του Μέταλ, χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι δεν θα διασκεδάσει και τους υπόλοιπους. Θα πρότεινα, αν το δείτε πουθενά, να μην το προσπεράσετε. ;)

 

Ας παραθέσουμε και μερικές σελίδες από το εσωτερικό, αλιευμένες από το διαδικτυακό σπίτι των Μεταλλάδων. :)

72747302_440480989972184_3673650558092181504_n-scaled.thumb.jpg.b6ee9832671edf4ae009f6bbfb58a136.jpg  372484786_T---.thumb.jpg.a5196614fb9e96f327ebc57d820f6d06.jpg  724111612_-----.thumb.jpg.3714144e60b7bf029d4fa5f1a819344b.jpg

 

1966338761_-.thumb.jpg.7ad949adc74fdaa4d1d74056d13ebc50.jpg  147699235_.thumb.jpg.5f1173b8e7d03d2174090045d424e4e3.jpg  1907394286_--.thumb.jpg.4bc0249a2ea05c489f7f1addffe2173e.jpg

 

 

:beer:

 

  • Like 7
  • Thanks 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάντως ως ροκάς-μεταλλάς και ιδρυτής σάιτ για προώθηση underground συγκροτημάτων-διοργανωτής underground φεστιβάλ, πρέπει να πω ότι αυτό το κόμικ έχει στριπάκια που φτύνουν αλήθειες σε κάθε μα κάθε καρέ. Μάλιστα στο δεύτερο ή τρίτο φεστιβάλ που διοργανώσαμε, η μπάντα του Άρη, οι Deathcrop Valley έπαιξαν (και τα ισοπέδωσαν όλα) και εκεί τον γνώρισα και ανταλλάξαμε μερικές κουβέντες, αλλά δεν είχε βγάλει ακόμα το Μεταλλάδες.

 

Όπως και να 'χει, είμαστε μια σκηνή που έχουμε τα καλά μας, έχουμε και τα στραβά μας και ο Άρης φροντίζει μέσα από τα κόμικ του να αποτίει φόρους τιμής εκεί που πρέπει, αλλά και να σχολιάζει τα κακώς κείμενα της σκηνής και τις νοοτροπίες και συμπεριφορές που την πάνε πίσω. Και μπορεί να μην παίζω σε συγκρότημα, αλλά με τις ιδιότητες που ανέφερα πιο πάνω, έχω αντιμετωπίσει και απαίσιες συμπεριφορές (πχ να με παρακαλάνε να τους κάνω συνέντευξη και να ακούσω όλους τους δίσκους τους μέσα σε μία μέρα ενώ δούλευα και είχα 1002 έννοιες και ενώ το καταφέρνω, στις απαντήσεις με ειρωνεύονται), αλλά και τη ζεστασιά (όπως δωρεάν εισόδους σε συναυλίες ή να μου κάνουν δώρο φυσικές κόπιες δίσκων απλά γιατί πήγα να τους δω και πόσες ακόμα χάρες) και το μεράκι κάποιων ανθρώπων που το κάνουν για τη φάση τους και περνάνε καλά. Και κυρίως έχω δει πάαααρα πολλά από τα σκηνικά που γίνονται στο κόμικ με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτούς που δε στηρίζουν νέα συγκροτήματα και δεν πάνε στη συναυλία τους και για το δικό τους γκρουπάκι παραπονούνται που δεν πάει ο κόσμος να τους δει.

 

Με τα καλά της και τα κακά της, την αγαπάμε αυτή τη μουσική και αυτή τη σκηνή και έχουμε αυτό το κόμικ να μας θυμίζει τα κακώς κείμενά της και να αποτελεί τροφή για σκέψη :) 

  • Like 4
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.