Αναζήτηση στην Κοινότητα
Εμφάνιση αποτελεσμάτων για ετικέτες 'grant morrison'.
Βρέθηκε 10 αποτελέσματα
-
Φυσικά όλοι πιστεύω θα καταλάβετε τη χαρά μου μόλις έψαξα και δε βρήκα παρουσίαση για τον ένα και μοναδικό GRANT MORRISON! Kαι σκέφτηκα ποιος καταλληλότερος από εμένα να παρουσιάσει έναν από τους καλύτερους συγγραφείς κόμικς όλων των εποχών. Όλα, λοιπόν, ξεκίνησαν στις 31 Ιανουαρίου του 1960.Ο Γκραντ γεννήθηκε στη Σκωτία και συγκεκριμένα στην Γλασκώβη.Τέσσερα μίλια από το σπίτι στο οποίο έμενε στη Σκωτία υπήρχε στρατιωτική βάση του Ηνωμένου Βασιλείου η οποία περιείχε πυρηνικά όπλα και όπλα γενικά τα οποία μπορούν να αφανίσουν τον ανθρώπινο πληθυσμό του πλανήτη μας 50 φορές.(Βέβαια όπως λέει και ο ίδιος, αν μας γινόταν επίθεση από 50 παράλληλους πλανήτες όμοιους με τη Γη θα μπορούσαν να μας σώσουν).Ο πατέρας του που ήταν βετεράνος του 2ου παγκοσμίου πολέμου είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια πορειών αντιπυρηνικής διαδήλωσης λίγα μίλια έξω από το σπίτι τους. Ο κόσμος της παιδικής του ηλικίας ήταν γεμάτος πόλεμο, βία και πυρηνικά οπλα. Για αυτό όταν ξεκίνησε να διαβάζει τα κόμικς της Αμερικής που έφταναν τότε στη Σκωτία άρχισε να βρίσκει ιδέες πολύ δυνατότερες από αυτήν του πολέμου και της ατομικής βόμβας. Ο Σούπερμαν μπορούσε να γελάσει με την ατομική βόμβα και να πατήσει στον Ήλιο και το μόνο που θα πάθει θα είναι ένα μαύρισμα σαν να πήγε διακοπές. Θεωρούσε τον Σούπερμαν μια τέλεια ιδέα του ανθρώπινου νου που δεν είχε κανένα ελάττωμα και μπορούσε να διώξει από το μυαλό του την ιδέα της βόμβας. Ο Γκραντ ακόμα μετανιώνει το μοιραίο λάθος που είχε κάνει στα νιάτα του, να πάει δηλαδή σε σχολείο αρρένων. Το σπίτι του ήταν μακριά και δεν μπορούσε να βρεθεί εύκολα με φίλους και φυσικά είχε την έλλειψη της θηλυκής συντροφιάς. Κι έτσι το μόνο που έκανε ήταν να διαβάζει κόμικς στο σπίτι του και να γράφει και να σχεδιάζει τα δικά του. Έτσι, μόλις τελείωσε το σχολείο αποφάσισε να κάνει αίτηση για εισαγωγή σε σχολή τέχνης προκειμένου να βελτιώσει τις ελπίδες να ασχοληθεί επαγγελματικά με το σχέδιο. Ολα όμως καταστράφηκαν όταν έλαβε το γράμμα από τη σχολή που του έλεγε πως δεν έγινε δεκτός. Εκεί νόμιζε πως η ζωή του είχε τελειωσει. Αποφάσισε όμως να μην το βάλει κάτω και προσπάθησε να ανεξαρτητοποιηθεί βρίσκοντας το δικό του σπίτι. Οι πρωτες δουλειες που δημοσιευσε ηταν το 1978 στο περιοδικο Near Myths στην ηλικια των 17 ετων στο οποιο περιοδικο ειδαν τις ικανοτητες του κι ετσι τον ενθαρυναν να φερει και αλλες ιδεες.Ωστοσο, ο Μορρισον ετυχε να δημιουργησει και ενα συγκροτημα με φιλους του και αφοσοιωθηκε σε αυτο πληρως.Πιστευε πως εκει ηταν το μελλον του και βλεποντας τις συναυλιες και τις περιοδιες που εκανε νομιζε πως η καριερα του ειχε αποφασισθει.Ταυτοχρονα ομως δημοσιευε και συγκεκριμενες ιστοριες σε διαφορα περιοδικα του Ηνωμενου Βασιλειου.Εκανε επισης συχνα ταξιδια στην Αγγλια προκειμενου να καταφερει να βρει μια καλη δουλεια στην επιχειρηση των κομικς.Και φυσικα την πετυχε στον τομεα της Marvel Comics UK με μια σειρα που λεγοταν Zoids.Hταν 24 χρονων τοτε και το συγκροτημα ειχε αρχισει να πηγαινει κατα διαολου.Για καλη του τυχη ομως του προσφεραν δουλεια στο περιοδικο 2000AD και συγκεκριμενα να γραψει ενα δοκιμαστικο σεναριο για τη σειρα Future-Shocks.Επισης, να γινει διευκρινιση εδω πως δεν ειχε σκοπο να πιασει δουλεια ως αρτιστ γιατι δεν προλαβαινε τις διοριες και δεν ηθελε να σχεδιαζει την ιστορια καποιου αλλου. Ετσι εμφανιστηκε η αλλη μεγαλη προκληση της ζωης του.Να προλαβει να παραδωσει το σεναριο μεσα στον απαιτουμενο χρονο.Τελικα τα καταφερε και κρατησε αρκετα τευχη και εκει ηταν που καταφερε να ξεκινησει να προσδιορισει και να βελτιωσει τις ικανοτητες του. Η μεγαλη του τυχη εμφανιστηκε οταν πηρε αποφαση το περιοδικο 2000AD να νικησει τους Αμερικανους στο ιδιο τους το παιχνιδι.Να δημιουργησει, δηλαδη, ενα κομικ που να αφορα υπερηρωες και να διαδραματιζεται στη Βρετανια και φυσικα να ειναι επαναστατικο.Ο Γκραντ το πετυχε αυτο φυσικα με το κομικ Zenith το οποιο εγραψε εχοντας στο μυαλο πως θα ηταν ο ιδιος εαν ηταν υπερηρωας.Και ηθελε φυσικα να ειναι κατι αναμεσα στο βαρυ Watchmen και στην ποπ κουλτουρα του '80.Η σειρα ξεκινησε να δημοσιευεται το 1987 και αναφεροταν στον Zenith εναν υπερηρωα χωρις μυστικη ταυτοτητα, αφου ηταν πολυ διασημος για κατι τετοιο, και ηταν ο 19χρονος Robert McDowell.Το ιδιαιτερο χαρακτηριστικο που κατειχε ο συγκεκριμενος ηρωας ηταν πως δεν ειχε αφιερωσει τη ζωη του στην καταπολεμηση του εγκληματος.Σκεφτηκε, για ποιο λογο σκεφτομαστε οτι αν καποιος κατεχει υπερδυναμεις γινεται αυτοματα και τιμωρος του εγκληματος;Η βασικη υποθεση ηταν οτι η πρωτη ατομικη βομβα δεν επεσε στην Χιροσιμα αλλα στο Βερολινο με σκοπο να σκοτωσουν μια ομαδα απο φασιστες τους οποιους ειχαν μετατρεψει μεσω μηχανηματων οι Ναζοι σε υπερανθρωπους με σκοπο με σκοπο να κερδισουν τον πολεμο εναντια στους Allies. Οι Αμερικανικες εκδοτικες ειδαν το ταλεντο του κι ετσι πρωτη η DC του προσφερε να δουλεψει στον τιτλο Animal Man.Ο Γκραντ φυσικα δεχτηκε τη δουλεια χωρις δευτερη σκεψη.Ο Ανιμαλ Μαν ειναι υπερηρωας που μπορει να αποκτησει την ιδιοτητα ενος ζωου.Για παραδειγμα, μπορει να πεταει οπως οι αετοι, να σκαρφαλωνει όπως οι γατες και να κολυμπαει οπως τα ψαρια.Ηταν απο τους ηρωες που δεν ηταν καθολου δημοφιλης.Οταν ομως τον ανελαβε ο Γκραντ τον αλλαξε τοσο που ακομη και τωρα θεωρειται μια απο τις καλυτερες ιστοριες του ηρωα αλλα και γενικα.Του εδωσε μια διαφορετικη και ταυτοχρονα σκοτεινη προσεγγιση στα 4 αρχικά τεύχη, αφού εκείνη την περίοδο οι εκδότες ζητούσαν προσεγγίσεις σε στυλ Άλαν Μούρ. Συνολικα ηταν 26 τευχη που κυκλοφορουν απο την Vεrtigo σε 3 τομους.Στον πρωτο δε φαινεται κατι το φοβερο. Ο Μορρισον ακομη ψαχνεται, αλλα παλι αυτο που προσφερει ειναι επαναστατικο.Ο δευτερος δειχνει ολο και καλυτερος και δημιουργει πολλα ερωτηματα μεχρι που στον τριτο αποκαλύπτει τα σχέδια που είχε για τον ήρωα από το 5ο τεύχος όπου έβαλε το δικό του τρόπο γραψίματος και σκέψης. Παραλληλα αναφερθει οτι οταν το εγραφε εναντιωθηκε τοσο πολυ στα πειραματα κατα των ζωων που εγινε και χορτοφαγος. Επειδη η επιτυχια στον τιτλο Ανιμαλ Μαν ηταν τεραστια, η DC αποφασισε να εμπιστευτει στα χερια του Γκραντ Μορρισον τον τιτλο Doom Patrol.Ο συγκεκριμενος τιτλος εχει ως πρωταγωνιστες τους πιο περιεργους υπερηρωες.Ειναι η κοπελα που εχει 64 διαφορετικες προσωπικοτητες, ο τυπος που ειναι και ανδρας και γυναικα και το σωμα του εκπεμπει ραδιενεργεια και για αυτο φοραει συνεχως επιδεσμους, ειναι ο ραλιστας που λογω ατυχηματος καταστραφηκε ολοσχερως το σωμα του αλλα το μυαλο του επεζησε και τωρα ειναι σε ρομποτικό σωμα το οποιο μπορει να κινησει.Ειναι επισης ο τυπος που μπορει να πεταξει ακτινες απο τα χερια και το ασχημο κοριτσι που μπορει να φερει στη ζωη καθε εφιαλτη και σκεψη που μπορει να εχει.Και ολοι εχουν αρχηγο εναν πανεξυπνο καθηγητη και επιστημονα.Στη σειρα, ο Μορρισον ηθελε να επαναφερει τις σκοτεινες και πολυ παραξενες υποθεσεις που αντιμετωπιζε η ομαδα του Doom Patrol στην αρχη της καριερας τους.Και φυσικα το καταφερε. Πετυχε ακριβως αυτο που ηθελε αφου η ιστορια του περιειχε ακομα και τερατα που σου εκλεβαν τη λεξη που δεν μπορουσες να θυμηθεις αλλα την ειχες στην ακρη της γλωσσας.Ακομη ειχε τους περιεργους χαρακτηρες με αρχηγο το Mr. Nobody που κυκλοφορουσε με ενα λεωφορειο που αφηνε πισω του τις επιδρασεις του LSD. Φυσικα, ο τιτλος ειχε ιδιου βαθμου επιτυχια με το Ανιμαλ Μαν και μαζι αποτελουν τις πιο διασημες δουλειες του. Παραλληλα με το ξεκινημα του Doom Patrol το 1989 εκδοθηκε και το original graphic novel Arkham Asylum : A serious house on a serious earth που εκανε τεραστια επιτυχια και ακομη και σημερα θεωρειται το original graphic novel με τις μεγαλυτερες πωλησεις παγκοσμιως ολων των εποχων. Το συγκεκριμενο κομικ εχει βασικη υποθεση που εξελισεται την 1η Απριλιου κατα την οποια ο Τζοκερ και οι αλλοι ασθενεις στο Ασυλο το εχουν καταλαβει και απαιτουν από τον Μπατμαν να ερθει μεσα μαζι τους. Περιπου την ιδια περιοδο ασχοληθηκε παλι με τον Μπατμαν στο Legends of the Dark Knight στο οποιο εγραψε τα τευχη 6-10, οπού ασχολείται με τα σχολικά χρόνια του Bruce. Το 89 ασχοληθηκε και με ενα κομικ που ανομαζοταν The New Adventures of Hitler στο Σκωτσεζικο περιοδικο Cut. Το '90 εγραψε τον τιτλο Kid Eternity οπου και εκει αναθεωρησε τον ηρωα κανοντας τον πιο διασημο. Το '91 δημοσιευτηκε δουλεια του με τιτλο Bible John-A Forensic Meditation το οποιο αφορουσε θεματα παρομοια με το From Hell του γνωστου Αλαν Μουρ. Αργοτερα μεσα στο '90 ασχοληθηκε με πολλους ακομη τιτλους οπως ο Judge Dredd και κυριως στην Βερτιγκο οπου δημιουργησε πολλους δικους του τιτλους οπως τους Sebastian O, The Mystery Play, Kill your Boyfriend και μαζι με τον Μαρκ Μιλλαρ το Aztek the ultimate man. O βασικοτερος υπερηρωικος τιτλος ωστοσο πανω στον οποιο ασχοληθηκε ειναι ο Justice League of America ή JLA όπως τον ονομασαν και εκανε τεραστια επιτυχια και ακομα θεωρειται απο τις καλυτερες περιοδους στον τιτλο. H ιστορια ξεκιναει με καποιου αγνωστου ειδους εξωγηινους που δειχνουν να ειναι δυνατοτεροι της Justice League.Η ομαδα αυτων χρησιμοποιει τις δυναμεις της για να κανει τον κοσμο καλυτερο και να μην καταστραφει οπως ο δικος τους.Ετσι κανουν γονιμες τις ερημους και "διορθωνουν" ολα τα περιβαλλοντικα και κοινωνικα προβληματα (εγκληματικοτητα η οποια μειωνεται ακομη και στο Γκοθαμ) κερδιζοντας ετσι την εμπιστοσυνη των κατοικων της Γης και απομακρυνοντας τους απο την Justice League. Το '96 εκδοθηκε απο την Βερτιγκο και μια μινι σειρα 4 τευχων απο το αχτυπητο διδυμο Grant Morrison & Frank Quitely το Flex Mentallo Man of Muscle Mystery.Μεχρι φετος η σειρα δεν ειχε εκδοθει σε εναν τομο λογω πνευματικων δικαιωματων. Ο Φλεξ ειναι ενας υπερηρωας που δημιουργηθηκε απο εναν σχεδιαστη κομικς ο οποιος μπορουσε να ζωντανεψει τους ηρωες του. Και αφου πηρε ενα βιβλιο για το πως να γινεις τουμπανος απεκτησε τη δυναμη να κανει οτι θελησει μονο και μονο σφιγγοντας τα μπρατσα. Στο συγκεκριμενο κομικ ο κοσμος γυρω απο τον Φλεξ αρχιζει να καταρρει, αφου ο δημιουργος του (ο οποιος ειναι και δημιουργος κομικς), αρχιζει να αρρωσταινει και να ειναι ετοιμος να πεθανει λογω μεγαλης ποσοτητας απο χαπια την οποια καταναλωσε. Το '98 ασχοληθηκε και με τον τιτλο Φλας παρεα με τον παλιο του φιλο(μιας και δηλωσε πως αν ηταν να τον βρει στο δρομο θα ηθελε να τον βρει αλλα να πηγαινει με 200 χμλ/ω.) Η σειρα κρατησε 8 τευχη αν θυμαμαι καλα και παρουσιαζει μια υποθεση στην οποια ο Φλας χρειαζεται να ξεδιαλυνει την υποθεση της δολοφονιας του.Αργοτερα, επισης, σπαει και το ποδι του κι ετσι μενει για λιγο σπιτι του.Αλλα για να καταφερει να μπει στη δραση και να σταματησει τους αντιπαλους που εμφανιζονται, οπως ο Μιρρορ Μαστερ, θα αναγκαστει να βρει καποιο κολπο για να μην επιδεινωθει η κατασταση του ποδιου του.Ετσι καταφερνει να φτιαξει μια στολη η οποια αποτελειται απο τη Speed Force και μπορει να προστατευσει ολοκληρο το σωμα του. Ακομη ασχοληθηκε και λιγο στο Authority του Ελλις στον τομο Lost Year μαζι με τον σχεδιαστη Gene Ha, δυστυχώ για 2 μόνο τεύχη. To '94 ηρθε και ο πιο προσωπικος τιτλος του συγγραφεα με το ονομα Invisibles(χωρισμένο σε 3 vol. από 1994-2000 ο οποιος βασιζεται σε γεγονοτα που συνεβησαν πραγματικα στη ζωη του. Μόλις ο Grant μπήκε στα 30 συνειδητοποίησε πως δεν έχει κάνει πράγματα στη ζωή του όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι της ηλικίας του. Αποφάσισε να δει πως είναι το αλκοόλ για αρχή. Έτσι κάθε βράδυ έλεγε : "Για να δούμε πω είναι το ουίσκι/κρασί/βότκα κτλ" . Και γέμιζε ένα ποτήρι και το έπινε. Σιγά σιγά άρχισε να δοκιμάζει ουσίες και ναρκωτικά (όχι εξαρτησιογόνα φυσικά). Έτσι συνδυάζοντάς τα με τη μαγεία, κατά κάποιον τρόπο έχουμε το Invisibles. To Invisibles ξεκίνησε με την ιδέα να μιλήσει ο Μόρρισον για πράγματα που μελετούσε όπως η μαγεία, ο χωροχρόνος και σχετικά θέματα. Η ιστορία ξεκινάει απλά με τους Invisibles να αποτελούνται από τον King Mob(εμπνευσμένος από τον ίδιο τον Μόρρισον), την Boy, τον/την Fanny, τη Ragged Robin και τον Dane McGowan, ο οποίος αποτελεί βασικό ρόλο πρωταγωνιστή στο vol.1. Όταν, όμως, ετοίμαζε την εισαγωγή για το Invisibles #1 στο Κατμαντού της Ινδίας, ο Grant είχε μια αλλόκοτη εμπειρία. Υπήρχε ένας ναός στον οποίο βρισκόταν 365 σκαλοπάτια, όπου ένας θρύλος ανέφερε πως εάν κάποιος τα ανέβει με μια ανάσα θα επιβραβευθεί με επιφώτηση. Ο Μόρρισον τα ανέβηκε τα σκαλιά χωρίς πρόβλημα, κι εκεί που καθόταν αργότερα στο ξενοδοχείο του γράφοντας την εισαγωγή, ένιωσε να χάνεται. Μπροστά του εμφανίστηκαν εξωγήινοι οι οποίοι τον ρώτησαν που θέλει να πάει. Εκείνος ασυνείδητα απάντησε στο α του Κενταύρου. Έτσι άρχισαν να τον παίρνουν προς τα πάνω και αισθανόταν σα να μην ήτανε στο σώμα του πια και τον πήγαν έξω από τη σφαίρα του χρόνου, όπου του έδειξαν όλο το χωροχρόνο, λέγοντάς του ότι αυτό που μόλις είδε πρέπει να το μεταφέρει και στους υπόλοιπους. Από εκείνη την ημέρα ο Μόρρισον άρχισε να κάνει το Invisibles πολύ πιο προσωπική δουλειά, το οποίο το χαρακτήρισε στο τέλος ως Hyper-Sigil. Άρχισε να παίρνει τη θέση των πρωταγωνιστών στην πραγματική του ζωή. Γνώριζε τα άτομα που γνώριζαν και στο κόμικ, πήγαινε στα μέρη που πήγαιναν, ντυνόταν ως τραβεστί, έπαιρνε ουσίες και έκανε τις τελετές. Ώσπου τελικά όλο αυτό οδήγησε σε μια απόλυτη σύνδεση μεταξύ αυτου και του έργου του. Όταν ο King Mob αρρώστησε και τραυματίστηκε, την ίδια στιγμή αρρώστησε και ο Grant Morrison. Το πρόσωπό του είχε παραμορφωθεί, είχε πυρετό που δεν έπεφτε, αηδιαστικά σημάδια στο πρόσωπό του και στο σώμα του και παραληρούσε. Μόλις, όμως, έγινε καλά ο χαρακτήρας του έγινε και αυτός. Κι έτσι όλα πήγαν καλά και το Invisibles τώρα κοσμεί το βασίλειο των κόμικς. Η νεα χιλιετια μπηκε ευχαριστα για τον Μορρισον μιας και ανελαβε τους διασημους μεταλλαγμενους(Χ-μεν) για λογαριασμο της Μαρβελ.Ο τιτλος ξεκινησε το 2001 και κρατησε τα τευχη 114-154.Οι X-Men ειχαν πεσει πολυ τα τελευταια χρονια και ο Μορρισον ηταν αυτος που τους ανεβασε στην κορυφη.Το αντικτυπο που ειχε η δουλεια του στους μεταλλαγμενους ηταν τοσο μεγαλο που συνταραξε ολο το συμπαν τους.Ακομη εχει την επιδραση της και η Μαρβελ πολλες φορες αλλαξε τα γεγονοτα που συνεβησε με τις επομενες ιστοριες.Παρολα αυτα ακομα παραμενει σημαντικη στον κοσμο των κομικς.Απο γενοκτονια που θα συνεβαινε λογω της εξελιξης και των αντιδραστικων X-Men που εκαναν χρηση του ναρκωτικου που μπορουσε να αυξησει υπερβολικα τις μεταλλαξεις τους αλλα ταυτοχρονα να τις καταστρεψει μεχρι την επιρροη του Μαγκνιτο και τα κολπα του για να μεινει στην ιστορια αλλα και το τι θα συνεβαινε 150 χρονια μετα αν ειχε παρθει μια λαθος αποφαση. Eπισης το 2000 και το 2001 αφου δουλευε για λογαριασμο της Μαρβελ, δουλεψε και σε δυο σειρες.Τις Marvel Boy με σχεδιαστη τον J.G. Jones και Fantastic Four 1234 με σχεδιαστη τον Jae Lee οπου παρουσιαζει μια πιο σκοτεινη και ετοιμη να καταρρευσει ομαδα των τεσσαρων φανταστικων.Ο αρχηγος τους Ριντ Ριτσαρντς ειναι μερες κλεισμενος στο δωματιο στο οποιο πηγαινει για να σκεφτει, ενω απ' εξω η υπολοιπη ομαδα μπαινει σε πειρασμους, αφου νιωθουν πως εγκαταλειπονται απο τους υπολοιπους. Το 2002 κυκλοφορησε και η σειρα που αποτελειται απο 13 τευχη The Filth που ειναι αποκλειστικο δημιουργημα του συγγραφεα.Μια οργανωση που μπορει να παρατηρει τον κοσμο και χρησιμοποιωντας τα πιο παραξενα μεσα εξαλειφει την αθλιοτητα, την εγκληματικοτητα και τη βρωμια που υπαρχει στον κοσμο.Πρωταγωνιστης ειναι ο συνταξιουχος ο οποιος ειχε δημιουργησει μια παραπροσωπικοτητα προκειμενου να σταματησει να δρα ως πρακτορας κι ετσι εμενε στο σπιτι σου βλεποντας πορνογραφικες ταινιες και περιοδικα και ταιζοντας τη γατα του μεχρι που τον ξαναφερνουν πισω για να αντιμετωπισει εναν αντιπαλο που δεν μπορουν.Παραλληλα αντιμετωπιζουν τις πιο τρελες περιπτωσεις. Eπισης ειχε κανει εντυπωση για τα εξωφυλλα του. Εκεινη την περιοδο ομως ειχε βρει τη γυναικα της ζωης του κι ετσι οπως δηλωσε καταφερνε να πηγαινει στα πιο σκοτεινα σημεια του μυαλου του χωρις να καταρρεει γιατι την περιοδο που εγραφε το Invisibles κοντψε να πεθανει και ειχε καταρρευσει τελειως! Το 2004 ακολουθησαν τα Seaguy, We3, Vimanarama με μεγαλυτερη επιτυχια να εχει το We3 το οποιο αφησε σε οσους το διαβασαν μια αισθηση ηθικης απεναντι στα ζωα.Η βασικη υποθεση ειναι πως σε στρατιωτικες εγκαταστασεις των Η.Π.Α. χρησιμοποιουν ζωα για να μετατρεψουν σε ρομποτ και δολοφονικα οπλα μεχρι που δραπετευουν και το μονο πραγμα που ξερουν να κανουν ειναι να δολοφονουν οποιον προσπαθει να τους κανει κακο. Το Seaguy είναι ένα από τα αγαπημένα έργα του Grant με κύριο θέμα το τι απέγιναν οι υπερήρωες στην εποχή μας. Το 2005 ακολουθει μια σειρα που αποτελειται απο μερικες μινι σειρες με πρωταγωνιστες τους The Manhattan Guardians, Mister Miracle, Klarion the Witch Boy, Bulleteer, Zatanna & Shining Knight.Επισης υπηρχαν και δυο τευχη που αποτελουσαν την αρχη και το τελος.Η γενικη ιδεα της ιστοριας ειναι τοι αυτοι οι ηρωες πολεμουν εναν κοινο εχθρο χωρις να συναντησουν ποτε μεταξυ τους.Η σειρα κερδισε το 2006 το Eisner Award for "Best Finite/Limited Series". Ακομη το Νοεμβριο του 2005 ξεκινησε και μια απο τις δημοφιλεστερες σειρες του Μορρισον το All-Star Superman.Η επιτυχια της ηταν εκπληκτικη μιας και κερδισε πληθωρα βραβεια οπως Eisner Award for Best New Series in 2006, the Best Continuing Series Eisner Award in 2007, μερικα Eagle Awards, 3 Harvey Awards το 2008 και το Eisner Award for Best Continuing Series in 2009.Η σειρα ξεκιναει με τη διασωση μιας αποστολης στον ηλιο απο τον Σουπερμαν το οποιο ομως προκαλει και τον πολυ αργο θανατο του, αφου απο την πολυ κοντινη επαφη με το συγκεκριμενο ηλιο αρχισαν να καταστρεφονται σιγα σιγα τα κυτταρα του το οποο εν τελη θα οδηγησει και στο θανατο του.Μεχρι ομως να συμβει αυτο ο Σουπερμαν θα καταφερει να πετυχει 12 αθλους οι οποιοι θα μεινουν στην ιστορια! Όλο το κόμικ είναι μια σφαιρική αφήγηση και περιγραφή των περιπετειών του Σούπερμαν και τι είναι αυτό που τον κάνει θεϊκή μορφή. Το 2006 ο Μορρισον ψηφιστηκε ο 2ος καλυτερος συγγραφεας ολων των εποχων στο comic book resources περνοντας τον 3ο Neil Gaiman αλλα χανοντας απο τον αιωνιο αντιπαλο του Alan Moore. Την ιδια χρονια ξεκινησε και το απιστευτο ταξιδι του στον κοσμο του Μπατμαν τον οποιο καταλαβαινει απολυτως και το οποιο κρατησε αρκετα χρονια!Ξεκινωντας με την ξαφνικη ειδηση οτι ο Μπρους εχει γιο και πρεπει να τον μεγαλωσει, συνεχιζει με την οργανωση που ονομαζονται The Black Glove που ως μονο σκοπο εχουν να νικησουν το Μπατμαν.Οχι στο σκακι και ουτε στο ξυλο, αλλα στη ψυχικη μαχη και νοητικη. Η οργανωση ειχε ως σκοπο να σπασει τον Μπατμαν καταστρεφοντας το μυαλο του, αφου ηξεραν ολες του τις αδυναμιες.Αφου αρχισε να τρελενεται ο Μπατμαν ψαχνωντας απεγνωσμενα να τους βρει χωρις να σκεφτεται τιποτα αλλο. Μετα απο αυτο δημιουργησε και τους τιτλους Batman And Robin στον οποίο βλέπουμε τον Dick Grayson ως Batman στη θέση του Μπρους, ο οποίος υπέστει τις επιπτώσεις του Final Crisis και το γιο του Μπρους ως Ρόμπιν. Στην αρχή βλέπουμε καινούριες υποθέσεις εξελίσσοντας έτσι τις σχέσεις μεταξύ τους, μέχρι που θα ξεκινήσουν τις προσπάθιες επαναφοράς του Μπρους. Έτσι, αφού επανέρχεται ο Μπρους, μπαίνουμε στο Batman Incorporated. Συγκεκριμενα στο Incorporated ο Μπατμαν πηγαινει απο χωρα σε χωραvωστε να δημιουργησει σαν μια οργανωση Μπατμαν που θα μπορουν να προστατευουν ολες τις περιοχες της Γης και αργότερα να αντιμετωπίσουν τη μεγάλη απειλή της "συμμορίας" των Leviathan. Ετσι μετα την εβομαδιαια σειρα 52 στην οποια συμμετειχε μαζι με τους Greg Rucka, Geoff Johns, Mark Waid ηρθε η σειρα του μεγαλυτερου γεγονοτος και της μεγαλυτερης κρισης που συνεβη στους υπερηρωες.Το Final Crisis. Οι θεοι της Αποκολιπς με αρχηγο τον Darkseid εχουν καταλαβει τη Γη και προσπαθουν να ελεγξουν ολους τους ανθρωπους και να τους μολυνουν με την anti-life equation και ταυτοχρονα να ελεγξουν ή να εξαλειψουν ολους τους υπερηρωες.Βλεπουμε πως σιγα σιγα καταρρει ολο το συμπαν αλλά και το πολυσυμπαν της DC. Αποτελεί το πιο αμφιλεγομενο crossover της εταιρίας.Στο διαδικτυο ειχε γινει τεραστια διαμαχη γιατι το θεωρησαν πολυ μπερδεμενο.Υπηρχαν αυτοι που ελεγαν οτι ο τυπος ειναι ιδιοφυια και οτι αυτο το κομικ ειναι αριστουργημα(οπως κι εγω), ενω αλλοι διαμαρτυρονταν πως δεν επρεπεν να το κανει αυτο, ειναι αδικο και δε βγαζει νοημα και τα σχετικα (τα συγκεκριμενα λογια τα εχουν πει για πολλα ακομη κομικς του Μορρισον). Το 2010 κυκλοφορησε απο τη Βερτιγκο και η σειρα Joe The Barbarian, η οποια ηταν υποψηφια για το βραβειο Eisner για Best Limited Series, και αφορα ενα παιδι που εχει προβλημα με το ζαχαρο και πρεπει να τρωει μια σοκολατα ανα τακτα διαστηματα.Μονο που μια φορα δε θα τη φαει αφου θα του την κλεψουν μερικοι νταηδες την ωρα που εχουν επισκεφτει με το σχολειο τους το τοπικο νεκροταφειο στο οποιο ειναι θαμμενος και ο πατερας του.Ετσι οταν γυρισει στο σπιτι του θα αρχισουν να εμφανιζονται οι παρενεργειες.Σιγα σιγα θα αρχισει να ζαλιζεται και να βλεπει παραισθησεις μεχρι που θα φτασει σε τοσο ακραιο σημειο η κατασταση που θα ειναι σα να ζει σε εναν φανταστικο κοσμο στον οποιο στα παιχνιδια του τους εχουν δωθει ζωη, οπως και στον ποντικο που εχει για κατοικιδιο κι ετσι θα συμπεριφερονται σαν ανθρωποι.Ετσι ο Joe ειναι ετοιμος για τις πιο περιεργες και επικες περιπετεις της ζωης του αφου θα του ζητησει ενα βασιλειο να νικησουν τον Λορδο Θανατο και να επαναφερει το φως.Παρολα αυτα ο Joe, ταυτοχρονα, ξερει πως ολα αυτα ειναι παραισθησεις(ή μήπως όχι αφου τον βλεπουμε να βρισκεται στο σπιτι του και να ζει παρομοιες καταστασεις με αυτες που ζει στον φανταστικο κοσμο, και το μονο που θελει ειναι να βρει ενα γλυκο ή ενα αναψυκτικο για να φερει στα ισα το ζαχαρο του.Ο Μορρισον το περιεγραψε Ο Αρχοντας των Δαχτυλιδιων συναντα την Αλικη στη χωρα των θαυματων. Tον Σεπτεμβριο του 2011 εγινε το reboot της DC γνωστο και ως New 52 στο οποιο γυρισαν ολοι οι τιτλοι στο νουμερο #1 χωρις να ισχυουν αυτα που ισχυαν.Δε γινοταν να μεινει ενας τετοιος συγγραφεας απ'εξω κι ετσι ανελαβε τον πιο ιστορικο τιτλο κομικς που υπαρχει.To Action Comics.Που ηταν το πρωτο κομικ το 1938 που παρουσιασε τους υπερηρωες και συγκεκριμενα τον Σουπερμαν.Ο Μορρισον αναθεωρησε τον Σουπερμαν παρουσιαζοντας τον με ενα τζην και ενα κοντομανικο χωρις τη στολη, η οποια ομως εμφανιζεται αργοτερα.Πιανεται με τους κλασσικους αντιπαλους του οπως ο Brainiac και συνεργατες οπως η Legion of Super-Heroes , αλλα παρουσιαζει και τους δικους του αντιπαλους οπως ο Nimrod the Hunter.Οι εντυπωσεις ειναι αναμεικτες και εδω αφου παλι αρχισαν να παραπονιουνται για τη συνοχη της ιστοριας.Παρουσιαζει το Σουπερμαν σε νεαρη ηλικια, ο οποιος δε δουλευει ακομη στη Daily Planet, και χρησιμοποιει τον τρομο και για να πιασει τους εγκληματιες, όπως γινόταν στα κόμικς της Χρυσής εποχής.Βασικος αντιπαλος στην πρωτη ιστορια ειναι ο Λεξ Λουθορ, ο οποιος θελει οπωσδηποτε να αιχμαλωτισει τον Σουπερμαν, γιατι ξερει οτι ειναι εξωγηινος και πιστευει πως δεν ανηκει στη Γη.Κρυφα, ωστοσο, επιθυμει να βρει και το μυστικο της δυναμης του γιατι νιωθει πολυ αδυναμος μποροστα του και προσπαθει να κανει τα παντα για να τον μισησει η ανθρωποτητα. Αργότερα ξεφεύγει ακόμη περισσότερο από τα τετριμμένα η ιστορία, και όπως την χαρακτήρισε ο ίδιο ο Μόρρισον είναι ο "psychedelic Superman". Φαντάζεστε προφανώς πως από ένα σημείο και μετά δεν άρεσε σε πολλά άτομα. Επιπλεον, το 2011 κυκλοφορησε και το βιβλιο του Supergods που αφορα την ιστορια των κομικς αλλα και τη ζωη του, το οποιο περιεχει την αλλαγη που υπεστη ο κοσμος των κομικς, αλλα προσθετει και τα δικα του σχολια που αλλαζουν εντελως την αποψη των αναγνωστων για τα κομικς. Η καινουρια του δουλεια έγινε στην Image Comics και ονομαζεται HAPPY!.Κυκλοφόρησε από το Σεπτεμβριο του 2012 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 σε 4 τεύχη και ειναι μια προσπαθεια του Μορρισον να ξεφυγει απο τα υπερηρωικα μιας και δηλωσε οτι ειπε οσα ηθελε να πει με τη γλωσσα τον υπερηρωων.Μια γενικη ιδεα για το HAPPY! : Φαντασου τον πιο κατεστραμενο ανθρωπο να πρεπει να ανεχτει εναν μικρο χαρουμενο χαρακτηρα καρτουν. http://www.comicbook...rticle&id=40014 Εδω ειναι η πιο καινουρια συνεντευξη στην οποια εξηγει για την κανουρια δουλεια, το αξιωμα απο τη βασιλισσα, το σουπεργκοντς και το λογο για τον οποιο σταματαει τα υπερηρωικα προς το παρον. Για το 2013 ανακοινωθηκε και καινουριο graphiv novel που θα εχει σεναριο απο τον Γκραντ Μορρισον και σχεδιο απο τον Yanick Paquette με πρωταγωνιστρια τη Wonder Woman.Kαι κατι ακουγεται για σειρα 8 τευχων η οποια θα ονομαζεται Multiversity με σεναριο του Μορρισον φυσικα και σχεδιο προβλεπεται απο διαφορους, ενας απο τους οποιους θα ειναι σιγουρα ο Frank Quitely.Ετοιμαστειτε για το πιο επικο μπαχαλο.Ο Μορρισον θα εξερευνησει το πολυσυμπαν. Τελος, επιδιωκει να ασχοληθει και με ταινιες ξεκινωντας την προσπαθεια του με την ταινια Dinosaurs vs. Aliens για την οποια γραφει το σεναριο κι εχει κυκλοφορησει κι ενα Graphic Novel. Ακομη ο Grant Morrison εχει παρει αξιωμα απο τη βασιλισσα Ελισαβετ και ειναι ο μονος συγγραφεας κομικς που εχει μπει στη λιστα των 100 σημαντικοτερων ανθρωπων της Αμερικης. Οποιος θελει περισσοτερες πληροφοριες μπορει να παρακολουθησει και το Ντοκιμαντερ που εχει βγει για τη ζωη του που ονομαζεται Grant Morrison : Talking with Gods. Προσφατα ανεβηκε και στο youtube οποιος θελει μπορει να το δει εδω http://www.youtube.c...h?v=KxeaERpyXvA . O Grant Εργα του Και ο Grant Morrison με μαλλιά.
-
Στις 6 Δεκεμβρίου έπαιξε στο κανάλι Syfy το πρώτο επεισόδιο της μεταφοράς του κόμικ HAPPY!(Grant Morrison, Darick Robertson - Image Comics). Το adaptation έχουν αναλάβει ο Grant Morrison με τον Brian Taylor. Στην πρώτη σεζόν ακολουθείται η ιστορία του κόμικ με προσθήκες ώστε να αναπτυχθεί η μυθολογία του κόσμου για να μπορέσει να μεταφερθεί και μακροχρόνια σε ένα διαφορετικό μέσο όπως η τηλεόραση. Πολύ συνοπτικά, ο Nick Sax, hitman και πρώην αστυνομικός, πρέπει να ξεφύγει από τη μαφία και την αστυνομία που θέλουν μια πληροφορία που πιστεύουν πως έχει, ενώ ταυτόχρονα ο Happy (ένα μπλε καρτουν αλογάκι και φανταστικός φίλος της Haley) χρειάζεται τη βοήθεια του για να σώσουν τη Haley την οποία έχει απαγάγει ένας κακοποιός με στολή Αγιου Βασίλη. To πρώτο επεισόδιο ήταν γεμάτο χιούμορ, δράση, και δράμα σε εξαιρετικό συνδυασμό. Ίσως θύμιζε λίγο και τις ταινίες Crank του Brian Taylor. Η βία είναι αρκετή και οι χαρακτήρες φαίνεται να έχουν κεντρική θέση. Ο Μόρρισον έχει πει πως τα επεισόδια θα αλλάζουν ύφος συχνά και πως θα υπάρχουν πράγματα που δεν τα περιμένουμε. Συμμετείχε στο writer's room και έγραψε και δύο επεισόδια με τον Brian Taylor, οπότε εξασφάλισε η ιστορία του να παραμείνει σε κατεύθυνση που θα ήθελε χωρίς, όμως, να αποκλείει αλλαγές που επιφέρει μια τέτοια μεταφορά. Στον ρόλο του Nick Sax είναι ο Christopher Maloni, και τη φωνή του Happy δίνει ο Patton Oswalt. Επίσης πρωταγωνιστούν οι Joseph D. Reitman, Lili Mirojnick, Patrick Fischler, Ritchie Coster. [imdb=tt2452242]
- 24 απαντήσεις
-
- 12
-
-
-
- syfy
- brian taylor
-
(και 1 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
To The Invisibles του Grant Morrison, μια από τις σειρές που κυκλοφορούσε από την Vertigo, θα διασκευαστεί σε τηλεοπτική σειρά. Ο Γκραντ Μόρισον υπέγραψε συμφωνία με την Universal Cable Productions, για την οποία θα αναπτύξει και θα παράξει υλικό για τα τηλεοπτικά της δίκτυα (όπως είναι π.χ. το SyFy) και τις υπηρεσίες streaming της, με το The Invisibles να είναι μέρος της συμφωνίας αυτής. Πηγή. Στην χώρα μας είδαμε το κόμικ με τον τίτλο Οι Αόρατοι από την Modern Times, που δυστυχώς άφησε την πρώτη ιστορία ανολοκλήρωτη.
-
Multiversity Pax Americana και Αλγόριθμος 8
Blackbeard δημοσίευσε ένα θέμα στην ενότητα ΑΡΘΡΑ-ΜΕΛΕΤΕΣ του GC
Κατέληξα να κάνω την παρακάτω έρευνα με κάποιον σκοπό εκτός του φόρουμ και είπα να το ανεβάσω κι εδώ για όποιον ενδιαφέρεται. Είναι μια σχετικά σύντομη ανάλυση(και σίγουρα όχι ολόκληρη) του τεύχους The Multiversity: Pax Americana #1 των Grant Morrison, Frank Quitely, Nathan Fairbairn. Βασίζεται λίγο στον McCloud και πολύ στα annotations του Comics Alliance. Multiversity Pax Americana και Αλγόριθμος 8 Στο «Understanding Comics: The Invisible Art» ο Scott McCloud κάνει τη δεύτερη μεγάλη απόπειρα εξέτασης των κόμικς ως μέσο και ως μορφή τέχνης. Την πρώτη την έκανε ο Will Eisner το 1985 στο βιβλίο «Comics and Sequential Art». Ξεκινάει με μια προσπάθεια να ορίσει ξανά τα κόμικς, καταλήγοντας στο «Juxtaposed pictorial and other images in deliberate sequence intended to convey information and/or to produce an aesthetic response in the viewer». Που τα θέτει ως συνδυασμό λέξεων και εικόνων («pictorial and other images») και ως «juxtaposed» που σημαίνει ότι είναι στατικά μία εικόνα δίπλα στην άλλη, πράγμα που δίνει εντελώς άλλη οπτική στην αίσθηση του χρόνου σε σχέση με τα κινούμενα σχέδια ή τις ταινίες. Με τα στοιχεία αυτά, θα γίνει μια προσπάθεια έρευνας πάνω στη δομή της αφήγησης του τεύχους The Multiversity: Pax Americana #1 των Grant Morrison(σενάριο), Frank Quitely(σκίτσο), Nathan Fairbairn(χρώματα). Το The Multiversity είναι μια μίνι σειρά 8 τευχών που προσπαθεί να ξανα-εισάγει τη θεωρία του πολυσύμπαντος στις ιστορίες των υπερηρώων της DC. Τα 8 τεύχη είναι φαινομενικά αυτόνομα και αντιπροσωπεύουν ξεχωριστά παράλληλα σύμπαντα(εκτός από τα 2 πρώτα που χρησιμοποιούνται ως αρχή και τέλος και ίσως μικρή εξήγηση του τι συμβαίνει), αλλά έχουν έναν κοινό σύνδεσμο. Σε κάθε παράλληλο σύμπαν κυκλοφορούν κόμικς τα οποία περιέχουν ως ιστορίες την πραγματικότητα από τα υπόλοιπα σύμπαντα. Και στο Pax Americana #1 μάλλον κάποιος ξέρει ότι το σύμπαν του δουλεύει με μια συγκεκριμένη δομή, όπως ένα κόμικ. Η πλοκή ακολουθεί μια ομάδα υπερηρώων και τον άνθρωπο που προσπαθεί να τους μαζέψει όλους ώστε να φέρει αυθεντική ειρήνη στην Αμερική. Ο Άνθρωπος που τους μαζεύει γίνεται ο πρόεδρος της Αμερικής και στα 23 του ανακαλύπτει την ύπαρξη του Αλγόριθμου 8, «το μοτίβο που τα εξηγεί όλα», «μια υποβόσκουσα δομή κρυμμένη σε κοινή θέα». Τα οποία δεν είναι άλλο από την ίδια τη μορφή του κόμικ. Ένα τεύχος με αρχή και τέλος, σελίδες, καρέ. Ένα αντικείμενο που μπορεί να ανοιχτεί οπουδήποτε, να διαβαστεί όπως επιλέξει ο αναγνώστης άσχετα με την επίπτωση που μπορεί να έχει στην ιστορία. Το Pax Americana, όμως, είναι σχεδιασμένο να λειτουργεί με οποιονδήποτε από τους παραπάνω τρόπους. Μπορεί να διαβαστεί από την αρχή ή από το τέλος, ή και από οποιαδήποτε άλλη σελίδα και πάλι να λειτουργεί η ιστορία. Ξεκινάει με τη δολοφονία του προέδρου Harley ο οποίος γνωρίζει τον αλγόριθμο και τελειώνει με τον ίδιο ως παιδί να δολοφονεί καταλάθος τον πατέρα του(γυρνάει στο σπίτι με τη στολή έχοντας κάτι ξεχάσει και ο νεαρός Harley τρομάζει και τον πυροβολεί με το όπλο που βρισκόταν στο σπίτι), τη δεκαετία του 70, ο οποίος ήταν ένα από τα πρώτα σύμβολα ειρήνης. Ένας άνθρωπος που αποφάσισε να πάρει το νόμο στα χέρια του γιατί ήθελε να βοηθήσει την ανθρωπότητα. Σύμβολο ειρήνης. Ένα σύμβολο που ακολουθεί το κόμικ, πέρα από τον τίτλο του, σε πολλές από τις σελίδες του, ακόμα και στο εξώφυλλο το οποίο είναι ένα μισό σύμβολο της ειρήνης στις φλόγες (και ένα ζουμ στο πρώτο καρέ της πρώτης σελίδας του τεύχους). Βρίσκεται ακόμα και στο όνομα του ήρωα που δολοφονεί τον πρόεδρο: Peacemaker. Το νούμερο 8 προέρχεται από το σύμβολο του απείρου αν το γυρίσει κανείς στο πλάι. Ένα σύμβολο που υποδεικνύει τη φύση του χρόνο στο κόμικ αλλά και τη δυνατότητά του να αναγιγνώσκεται για πάντα, μιας και το τέλος είναι η αρχή και η εξήγηση, πράγμα που οδηγεί σε μια ατέλειωτη επανάληψη για να βρει ο αναγνώστης όλες τις απαντήσεις, αλλά και στο γεγονός ότι εφόσον είναι ένα φυσικό αντικείμενο περιοδικού τύπου, μπορεί για πάντα να διαβάζεται από κάποιον αναγνώστη μέχρι να καταστραφεί η ύλη του και καταστεί άχρηστο. Το νούμερο οχτώ παραπέμπει, επίσης, στην μουσική οκτάβα (που χρησιμοποίησε ο Grant Morrison επειδή σύμφωνα με τη θεωρία του συγκεκριμένου πολυσύμπαντος, κάθε σύμπαν έχει συγκεκριμένη συχνότητα, όπως οι νότες της μουσικής, την οποία μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να ταξιδέψεις εκεί. Πάνω σε αυτή τη λογική οι δημιουργοί προσπαθούν να εφαρμόσουν την έννοια του οχτώ. Η οποία εμφανίζεται κυρίαρχα στη δομή των σελίδων, δηλαδή τα καρέ. Κάθε σελίδα έχει ως βάση τα 8 καρέ σε δύο σειρές. Τέσσερα πάνω, τέσσερα κάτω. Γίνονται διάφορες συγχωνεύσεις ή διαχωρισμοί καρέ στις σελίδες του τεύχους, αλλά η βάση πάντα παραμένει η ίδια. Αυτή είναι η πιο προφανής εμφάνιση του νούμερου 8. Σε πάρα πολλές σελίδες υπάρχουν κρυμμένα 8 ή σύμβολα του απείρου, ή και αρκετά φανερά, ενισχύοντας την αίσθηση της τάξης και οργάνωσης που υπάρχει γενικά στη δομή του συγκεκριμένου κόμικ. Με πιο σημαντικά, φυσικά, το πρώτο και το τελευταίο καρέ που είναι ολόκληρη η σύνδεση των γεγονότων και συμβόλων. Η εξήγηση της ιστορίας. Δηλαδή η δολοφονία ενός αυθεντικού ήρωα (ίσως του μόνου αυθεντικού ήρωα) από τον γιο του, και η προσπάθεια του γιου να ξαναφέρει την ισορροπία. Να πληρώσει για το έγκλημά του. Ένας λιγότερο εμφανής τρόπος που εισάγεται το 8 είναι το χρώμα. Πατώντας πάνω στη θεωρία των spiral dynamics, μια ψυχολογική προσέγγιση πάνω στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται ο τρόπος που βλέπουν οι άνθρωποι τον κόσμο, ο Morrison χωρίζει το κόμικ και τον κόσμο του στα 8 χρώματα με τη σειρά που προτείνει η συγκεκριμένη θεωρία: μπεζ, μωβ, κόκκινο, μπλε, πορτοκαλί, πράσινο, κίτρινο, τιρκουάζ. Θεωρία που εξηγείται και από έναν από τους πρωταγωνιστές, αλλά εξηγείται μέσω ενός παραληρήματος του όπου η φιγούρα του καλύπτει τα μπαλόνια διαλόγων. Βέβαια, όλα αυτά τα στοιχεία από μόνα τους δεν έχουν μεγάλη αξία. Αυτό που κάνει τη χρήση τους ιδιαίτερη είναι ο συνδυασμός τους για να χτίσουν μια ξεχωριστή δομή αφήγησης ικανή μόνο στο μέσο των κόμικς. Κάτι που αναφέρεται και από τον μοναδικό υπερήρωα που κατέχει υπερδυνάμεις, ο οποίος μπορεί να αντιληφθεί το (θεωρητικά) τρισδιάστατο σύμπαν στο οποίο ζουν στο κόμικ, από μια ανώτερη διάσταση. Όπως ο αναγνώστης βλέπει το κόμικ. Όπου όλη η ιστορία είναι στη διάθεσή, του. Δεν υπάρχει αρχή και τέλος. Όλα φαίνονται σε αυτόν, αρκεί να παίξει με τις σελίδες. Ο τρόπος που καταφέρνουν οι δημιουργοί να το κάνουν αυτό είναι με το να πουν την ιστορία με την αντίστροφη κατεύθυνση χρονικά (από το τέλος προς την αρχή) και να κάνουν τις ενδιάμεσες σελίδες απλά στοιχεία για το τι συνέβη. Τα κομμάτια που θα συμπληρώσουν τον κόσμο της ιστορίας. Οπότε κάθε σελίδα μπορεί να αποτελέσει την αρχή της αναζήτησης. Κάτι που υποδεικνύεται και με το συνεχή χωρισμό προσώπων σε δύο καρέ, πολλές φορές να κοιτάνε και σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Στις τρεις πρώτες σελίδες ειδικά, η δολοφονία του προέδρου εξελίσσεται ανάποδα, σαν την αρχή μιας αναζήτησης. Ή αν επιλέξει κάποιος αναγνώστης να διαβάσει την ιστορία από το τέλος, να δει τη δολοφονία να εξελίσσεται κανονικά στο χρόνο. Μιας και και σε μία ακόμα σελίδα οι δημιουργοί αναγκάζουν τον αναγνώστη να παραβεί τη συμβατική ανάγνωση των κόμικς (στον δυτικό πολιτισμό) για να μπορέσει να διαβάσει σωστά τη σελίδα. Ο Αλγόριθμος 8 είναι εφικτός μόνο και μόνο επειδή το The Multiversity: Pax Americana #1 έρχεται σε μορφή κόμικ. Ή μπορεί και το αντίθετο. Ότι επειδή είναι κόμικ ήταν εφικτό εξ αρχής να δημιουργηθεί ο Αλγόριθμος 8. Το μοτίβο που εξηγεί το σύμπαν των ηρώων. Γιατί όπως εξηγεί ο Scott McCloud στο βιβλίο από το οποίο ξεκίνησε η έρευνα, ο χρόνος στα κόμικς είναι απείρως πιο παράξενος από απλά στιγμές η μία δίπλα στην άλλη. «Τα λίγα εκατοστά που μας μεταφέρουν από το ένα δευτερόλεπτο στο άλλο σε μια διαδοχή, μπορεί να μας μεταφέρει εκατό εκατομμύρια χρόνια σε μια άλλη». «Αλλά αντίθετα με άλλα μέσα, στα κόμικς, το παρελθόν είναι παραπάνω από αναμνήσεις για το κοινό και το μέλλον παραπάνω από απλά πιθανότητες. Και το παρελθόν και το μέλλον είναι πραγματικά και ορατά γύρω μας.» Ή πιο γενικά, το απόφθεγμα από τον Delmore Schwartz που χρησιμοποιεί το τεύχος στο εξώφυλλό του «Time is the school in which we learn, time is the fire in which we burn.»-
- 11
-
-
-
- grant morrison
- multiversity
-
(και 2 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Οι Αόρατοι - Οι Επαναστάτες Ήρωες του Grant Morrison [Κουίδου Λίλιαν, Μακεδονία Επιλογές, ?]
x for xepeta δημοσίευσε ένα θέμα στην ενότητα ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ εκτός GC
-
O David Bowie ως Λούσιφερ, Τζόκερ και Λούθερ [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 24/01/2016]
leonidio δημοσίευσε ένα θέμα στην ενότητα ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ εκτός GC
O David Bowie ως Λούσιφερ, Τζόκερ και Λούθερ Eνα υβρίδιο του David Bowie με τον Andy Warhol από τον Enki Bilal Συντάκτης: Γιάννης Κουκουλάς Εκτός από συνθέτης, τραγουδιστής, στιχουργός, περφόρμερ, ηθοποιός και τόσα άλλα υπήρξε και μια προσωπικότητα που ποτέ δεν περνούσε απαρατήρητη. Οι μεταμορφώσεις του ήταν ατέλειωτες. Γι’ αυτό και οι καλλιτέχνες των κόμικς συχνά-πυκνά ενέτασσαν τη μορφή του στις ιστορίες τους. Και πρόσθεσαν μερικές ακόμα περσόνες στη μοναδική και εκρηκτική φιγούρα του David Bowie. •«Εσείς είστε η τελειότητα;». •«Εγώ είμαι η τελειότητα. Μπορεί να μη συμφωνείτε, κύριε Χάτσφελντ. Ομως κατασκευάστηκα όπως με ονειρεύτηκα. Οταν “ζούσα” δεν με είχε ευνοήσει η φύση, βλέπετε… Σήμερα με αυτό το παρουσιαστικό, πιστέψτε με, κάνω θραύση στις γυναίκες και στους άντρες…». Ετσι εξελίσσεται ένας διάλογος ανάμεσα στον Νάικ Χάτσφελντ, εκ των πρωταγωνιστών της τετραλογίας του «Υπνου του Τέρατος» του Enki Bilal, και μια φιγούρα που ισχυρίζεται πως «είναι η τελειότητα». Ο εγκέφαλος της «τελειότητας», ο καλλιτέχνης Οπτους Γουόρχοουλ, βρίσκεται διατηρημένος σε γυάλα αλλά το σώμα και το πρόσωπο της «τελειότητας» έχουν τη μορφή και το παρουσιαστικό του David Bowie. Αριστερά: O Bowie - Lucifer των Neil Gaiman – Sam Kieth. Δεξιά: O Bowie - Lucifer από τους Mike Carrey - Peter Gross Που το 1971 τραγουδούσε στο «Life on Mars», μια λυρική κραυγή ενάντια στον καταναλωτισμό και την ποπ κουλτούρα, πως: «…είναι πάνω στο βασανισμένο πρόσωπο της Αμερικής ότι ο Μίκυ Μάους μεγάλωσε και έγινε αγελάδα». Και που το 1986 τραγούδησε το συγκλονιστικό «When the Wind Blows» για τη μεταφορά σε animation του σπαρακτικού ομότιτλου κόμικς του Βρετανού Raymond Briggs, ενώ λίγα χρόνια νωρίτερα είχε παίξει στο εισαγωγικό μέρος του συγκινητικού animation «The Snowman» του ίδιου δημιουργού. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτές οι σχέσεις του David Bowie με τα κόμικς. Η πολυσχιδής προσωπικότητά του, το άφθαστο ταλέντο του και οι διαρκείς επί σκηνής μεταμορφώσεις του έχουν εμπνεύσει κατ' επανάληψη σεναριογράφους και σχεδιαστές κόμικς που δανειζόμενοι τη μορφή του σε διάφορες φάσεις της καλλιτεχνικής διαδρομής του τον έχουν μετατρέψει, άθελά του, σε χαρακτήρα της ένατης τέχνης. O Bowie με την περσόνα του Thin White Duke από τη δεκαετία του 1970 O σεναριογράφος Grant Morrison, μεγάλος θαυμαστής του David Bowie, έδωσε τον τίτλο The Thin White Duke of Death σε ένα από τα τεύχη της σειράς Batman R.I.P., φυσικά αναφερόμενος στην περσόνα που είχε υιοθετήσει ο David Bowie το 1976, με αφορμή το άλμπουμ του Station to Station. Τότε ο Βρετανός χαμαιλέοντας είχε επιλέξει, κρατώντας αποστάσεις από τις πιο glam εμφανίσεις του παρελθόντος, να παρουσιάζεται ως The Thin White Duke, με αριστοκρατική αλλά λιτή ενδυμασία και χωρίς εξάρσεις και έντονα συναισθήματα κατά τις δημόσιες εμφανίσεις του, μια εικόνα που παρέπεμπε και στον χαρακτήρα του εξωγήινου που υποδύθηκε την ίδια χρονιά στο The Man who Fell to Earth του Νίκολας Ρεγκ. Ηταν την ίδια περίοδο που ο Bowie προέβη στις ατυχείς δηλώσεις περί Χίτλερ και φασισμού, τις οποίες, ευτυχώς, πολύ γρήγορα ανακάλεσε ισχυριζόμενος ότι άλλες παρερμηνεύτηκαν και άλλες έγιναν υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών που είχαν αλλοιώσει την πνευματική του κατάσταση και σε καμιά περίπτωση δεν τον εξέφραζαν. Στα αξιοπερίεργα είναι πως ο The Thin White Duke of Death του Morrison δεν είναι ο υπερήρωας Batman αλλά ο απόλυτος εχθρός του, o Joker… Αριστερά: Ο Joker ως Thin White Duke of Death από τους Grant Morrison και Tony Daniel. Δεξιά: Ο Bowie - Noh-Varr των K. Gillen και J. McKelvie Για τον ρόλο του Joker τον είχε προτείνει και ο Neil Gaiman για το κινηματογραφικό «Dark Knight Returns» του Frank Miller και η αλήθεια είναι ότι θα ταίριαζε στο παρανοϊκό χαμόγελο του απόλυτου εγκληματία αλλά τελικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Ο ίδιος ο Gaiman χρησιμοποίησε, όμως, την εικόνα του νεαρού Bowie όταν εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα του Lucifer στη σειρά «Sandman» και τον πρώτο Bowie-Lucifer σχεδίασε ο Sam Keith. Στις μεταγενέστερες εκδοχές του Lucifer οι Mike Carrey και Peter Gross απέδωσαν τον χαρακτήρα ακόμα πιο κοντά στη μορφή του David Bowie, μεγαλύτερου όμως σε ηλικία. Οι Matt Fraction και Gabriel Ba έδωσαν «πρωταγωνιστικό ρόλο» στον Mick Jagger και έχρισαν τον David Bowie ως αντίπαλό του με το όνομα Luther Desmond Diamond στη σειρά «Casanova» ενώ, τέλος, οι Kierron Gillen και Jamie McKelvie προσάρμοσαν έναν παλαιότερο χαρακτήρα της Marvel, έναν εξωγήινο χίπστερ με το όνομα Noh-Varr, στη μορφή του Bowie των seventies. Η μουσική και τα τραγούδια του David Bowie, που πέθανε πριν από λίγες ημέρες, είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να ξεχαστούν σύντομα. Ούτε φυσικά και η εκκεντρική, ιδιόρρυθμη μορφή του. Σε αυτό θα παίξουν κάποιο ρόλο και τα κόμικς που αποδίδοντάς του τα εύσημα και αποτίνοντάς του φόρο τιμής, φιλοτέχνησαν ακόμα ένα από τα ατέλειωτα πρόσωπα και προσωπεία του. Πηγή Η είδηση του θανάτου του μεγάλου καλλιτέχνη στο greekcomics.gr-
- 15
-
-
- David Bowie
- Enki Bilal
-
(και 3 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Πριν λίγες μέρες διάβασα το Animal Man του Grant Morrison. Ξεκίνησα να γράφω γιαυτό στο "Τι διαβάσατε τελευταία;", το κείμενο όμως μου βγήκε αρκετό για παρουσίαση. Για 2-3 τεύχη ήμουν μουδιασμένος. Δεν ήξερα αν θα πρέπει να το πάρω στα σοβαρά. Έμοιαζε πιο πολύ με παρωδία υπερηρωικού κόμικ. Στο τέταρτο τεύχος άρχισα να κλαίω τα λεφτά που έδωσα για το omnibus. Την επόμενη μέρα είπα να του δώσω άλλη μια ευκαιρία. Και όπως αποδείχθηκε έκανα πολύ καλά: μέχρι το βράδυ είχα διαβάσει και τα 26 τεύχη της σειράς! Στο Animal Man ο Grant Morrison κάνει το αγροτικό του. Τα προηγούμενα χρόνια έχει μελετήσει πως γράφεται ένα κόμικ, έχει δημοσιεύσει μερικά πρώιμα δήγματα της δουλειάς του και πλέον έχει έρθει η ώρα να πατήσει γερά στα πόδια του, να ένα βήμα παραπάνω και να δείξει σε όλον τον κόσμο ποιός πραγματικά είναι. Και όταν μιλάμε για έναν δημιουργό όπως ο Morrison που στα 28 του έχει ήδη δοκιμάσει ουσίες που μέχρι τότε δεν είχαν καν όνομα και έχει φτάσει το μυαλό και τις αντοχές του στα άκρα -με τον τρόπο που το έκανε και ο Jim Morisson, τότε αυτό το βήμα παραπάνω ίσως είναι και άλμα. Πραγματικά, στο Animal Man ο Grant Morrison κάνει ότι του κατέβει στο κεφάλι. Πιάνει έναν ξεχασμένο από Θεό κι εκδότες ήρωα, με την κάπως αστεία “υπερδύναμη” (δανείζεται ιδιότητες από ζώα που βρίσκονται γύρω του) και το ακόμα πιο αστείο origin και τον μετατρέπει σε βήμα για να αναπτύξει το ταλέντο αλλά και τις απόψεις του. Πειραματίζεται με την δομή και την αφήγηση και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει. Τη μια στιγμή περιγράφει μία κλασική υπερωική ιστορία με οικολογικές αλά Alan Moore ανήσυχες, την επόμενη τραβάει μια γερή κλοτσιά στα @@ του fourth wall και κάνει την ίδια την σελίδα μέρος της ιστορίας. Την μία φορτίζει συναισθηματικά τους χαρακτήρες του, την επόμενη χρησιμοποιεί ένα πολύ οξυδερκές χιούμορ για να καυτηριάσει το ίδιο το Μέσο. Και ενώ η ισορροπία είναι πολύ λεπτή και πολύ εύκολα θα μπορούσε να βγει κάτι εντελώς ασυνάρτητο στην καλύτερη, μπούρδα στην χειρότερη, εδώ πέρα διαβάζεις ένα απολύτως δομημένο κόμικ. Ξέρει τι κάνει και σιγά σιγά οδηγεί την σειρά εκεί που θέλει, όπως θέλει. Μα εσύ δεν μας έλεγες ότι στα πρώτα τέσσερα τεύχη ήσουν έτοιμος να το παρατήσεις; Ναι. Στα πρώτα τέσσερα τεύχη έπρεπε να κάνει κάτι συμβατικό προκειμένου να πείσει το ανυποψίαστο μέχρι τότε αμερικάνικο κοινό αλλά και τους εκδότες. Μόλις το πέτυχε αυτό, και μάλιστα πανηγυρικά μιας και λόγω υψηλών πωλήσεων ο τίτλος μετατρέπεται σε μηνιαίος από μίνι σειρά τεσσάρων τευχών που αρχικά προοριζόταν, άρχισε να κάνει αυτό που πραγματικά ήθελε. Σύμμαχός του η τότε (και για πολλά ακόμα χρόνια) editor της Vertigo, Karen Berger. Στα αρνητικά της σειράς, το σχέδιο. Τακτική της Vertigo ήταν να ρίχνει χρήμα για σεναριογράφους που θα της εξασφαλίσουν πιο sophisticated ιστορίες ενώ το σχέδιο περνάει σε δεύτερη μύρα με δευτεροκλασάτους δημιουργούς. Το σχέδιο του Chas Truog που σχεδιάζει το μεγαλύτερο μέρος της σειράς είναι εντελώς διεκπεραιωτικό και άχαρο. Δεν αγαπιέται. Σε αντίθεση με τα απίστευτα εξώφυλλα του Brian Bolland τα οποία είναι eye candy! Και τα 26 τεύχη της σειράς κυκλοφόρησαν πρόσφατα σε μια υπέροχη Omnibus έκδοση, ενώ μπορούν να βρεθούν και σε τρεις συνολικά softcover τόμους. ps. Εικόνες θα προσθέσω αύριο Αφιερωμα στον Grant Morrison στο GC Aλλες δουλειες του Grant Morrison : HAPPY! Batman: Gothic Batman: The Return Of Bruce Wayne The Filth X-Men : Ε Οπως Εξαλειψη X-Men : Αυτοκρατορικη Εισβολη All Star Superman JLA: Earth 2
- 6 απαντήσεις
-
- 20
-
-
- animal man
- vertigo
-
(και 2 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
The Filth Σενάριο: Grant Morrison Σκίτσο: Chris Weston Μελάνια: Gary Erskine Χρωματισμός: HIFI, Matt Hollingsworth Lettering: Clem Robins Original Series Covers: Segura Inc. Ξεκίνησε την κυκλοφορία του το 2002 και συνέχισε μέχρι και το 2003 για να ολοκληρωθεί στα 13 τεύχη. Εκδόθηκε από το Vertigo imprint της DC Comics. Γνωστό για τα καταπληκτικά εξώφυλλά του. Η ιστορία έχει ως πρωταγωνιστή τον μεσήλικα Greg Feely ο οποίος έχει ως μοναδικές ασχολίες να πηγαίνει στο γραφείο στη βαρετή δουλειά του, να αυνανίζεται βλέποντας περιοδικά και ταινίες πορνό στο σπίτι του, και να καθαρίζει τα κόπρανα από την άμμο της γάτας του. Μια απλή ζωή χωρίς ενδιαφέρον που δε δείχνει να τον ενοχλεί κι ας οι γείτονες τον θεωρούν παιδεραστή και ανώμαλο. Απλά δε δίνει σημασία και συνεχίζει να αδιαφορεί, ευχαριστημένος με αυτά που έχει. Ή μήπως όχι; Καθώς γυρνάει σπίτι με το λεωφορείο μια μέρα, μια μυστηριώδης γυναίκα εμφανίζεται και του λέει να σταματήσει να παίζει με την «Βρωμιά» (‘The Filth’). Την αγνοεί φοβισμένος και πηγαίνει σπίτι του. Την επόμενη μέρα την ξαναβλέπει. Αυτό γίνεται μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται σπίτι του και του αποκαλύπτει πως στην πραγματικότητα είναι πράκτορας της μεγαλύτερης οργάνωσης εξάλειψης σκουπιδιών και μολύνσεων. Όχι πραγματικών σκουπιδιών αλλά κοινωνικών και πολιτιστικών. Του λέει πως είχε πάρει σύνταξη, αλλά τον χρειάζονται για κάτι πολύ επείγον. Ο Greg Feely δε θυμάται τίποτα από όλα αυτά. Παραξανεμένος και έκπληκτος, όμως, την ακολουθεί στα αρχηγεία πέρα από το τείχος. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπος με αποστολές όπως να σταματήσει επιχειρηματία που ελέγχει νανο-ρομπότ που ήταν προορισμένα να γιατρεύουν τον καρκίνο φτιάχνωντας ακόμη και δικό τους πολιτισμό, να εξερευνήσει γιατί νεαροί άνθρωποι πεθαίνουν από γηρατειά αφού ανέβουν τεράστια βουνά από σκουπίδια αχρηστίας και ανίας, και να σταματήσει την εισβολή τεράστιων σπερματοζωαρίων που επιτίθενται σε ό,τι μπορεί να γονιμοποιηθεί στο Los Angeles. Παρτενέρ του ένας χιμπατζής που μιλάει και καπνίζει μαριχουάνα. Και όλα αυτά ενώ στη θέση του βρίσκεται μια τεχνητή προσωπικότητα που σιγά σιγά σκοτώνει τη γάτα του και συμπεριφέρεται παράλογα. Είναι στ’αλήθεια ο Greg Feely ένας τόσο σημαντικός για την ανθρωπότητα πράκτορας ή απλά αισθάνεται τόσο μεγάλη ενοχή για το πόσο άχρηστος και διεστραμμένος είναι και πόσο μολύνει την κοινωνία με την ύπαρξη του που κατασκευάζει αυτόν τον μύθο για να απαλλαγεί από την ευθύνη; Είναι η οργάνωση «Το χέρι» πραγματική; Παίζει ένα τεράστιο παιχνίδι στον Greg Feely ώστε να τον ξεφορτωθεί μιας και είναι ο ίδιος παράσιτο της κοινωνίας του; Ή μήπως είναι όλα στη φαντασία του; Ένα κόμικ που σε κάνει να αναρωτιέσαι τι πάει στραβά. Που προσπαθεί να αντιμετωπίσει όλο το σκοτάδι που βρίσκεται στον κόσμο και την κοινωνία. Όλα τα πράγματα που σε τρομοκρατούν. Σκοτεινές αναμνήσεις και ακραίες καταστάσεις. Μια πάρα πολύ καλή και βαθυστόχαστη ματιά για την σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου μέσα από αλληγορίες που δεν είναι για αυτούς που θέλουν να διαβάσουν κάτι ανάλαφρο. Από το πρώτο κιόλας τεύχος οι αναγνώστες είχαν αρχίσει να παραπονιούνται για το «χαώδες» γράψιμο του Morrison. Ο Warren Ellis, τουλάχιστον, βγήκε αμέσως να τον υποστηρίξει. Σε ένα από τα newsletter που έστελνε εκείνη την εποχή είχε δηλώσει πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να διαμαρτύρονται οι αναγνώστες για το πρώτο τεύχος. Όλα είναι ξεκάθαρα. Πιο ξεκάθαρα δε θα μπορούσε να ήταν. Η επίθεση, όμως, συνεχίστηκε. Και δικαιολογημένα. Το έργο αυτό είναι τόσο βαθύ και λεπτομερώς μελετημένο που και δύο φράσεις να χάσεις ή να τις περάσεις απρόσεχτα, θα το πληρώσεις χωρίς να το αντιληφθείς. Κάθε κομμάτι της ιστορίας μετράει. Και κάθε λέξη προσφέρει το δικό της νόημα. Όσο και αν διαφωνούν πάρα πολλοί αναγνώστες πως θεωρείται αριστούργημα επειδή είναι δυσνόητο χωρίς να υπάρχει διανοητικό βάθος, κάνουν και θα κάνουν για πάντα λάθος. Το κόμικ λέει αυτό που θέλει και το λέει με τρόπους αφήγησης πέρα από το συνηθισμένο και καθιερωμένο με άριστη τεχνική. Ο ίδιος ο Μόρρισον παραδέχεται πως το κόμικ το έγραψε κατά τη διάρκει μιας πολύ δύσκολης στιγμής στη ζωή του. Ο πατέρας του μόλις είχε πεθάνει, η πολλών χρόνων γάτα του είχε ψοφήσει, και για πρώτη φορά στη ζωή του είχε μείνει ολομόναχος. Φοβόταν να αντιμετωπίσει τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης φύσης που παρουσιάζονται στο “The Filth”. Μέχρι που γνώρισε τη γυναίκα του. Τότε κατάλαβε πως δίπλα της μπορεί να αντικρίσει και τις πιο τρομακτικές γωνίες του μυαλού του. Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις δηλώνει πως είναι το αγαπημένο του κόμικ από το σύνολο της δουλειάς του. Το 2004 κυκλοφόρησε και η πρώτη έκδοση του χαρτόδετου τόμου ο οποίος περιέχει εισαγωγή σε μορφή οδηγιών για φάρμακο. Όπως για παράδειγμα: «The Filth contains the active ingredient metaphor.” “This book is used to treat all manners of disorders including Internet pornography addiction, insomnia, grief, mid-life crisis, schizophrenia, the ignorance of samsara and the 21st century blues, especially in patients whose millennial anxiety and general paranoia has not yet responded to normal treatments.” “Occasionally feelings of isolation and alienation may become worse during the first phase of treatment. Your symptoms should improve with further treatment.” Τον Απρίλιο του 2015 κυκλοφορεί η deluxe έκδοση. Επίσης, για όποιον ενδιαφέρεται, υπάρχει και το βιβλίο Curing the Postmodern Blues το οποίο προσπαθεί να αναλύσει κάποια σημεία του The Filth. Προσωπικά δεν το έχω διαβάσει ακόμη – έχω κοιτάξει τις 30 πρώτες σελίδες – πάντα, όμως με περιμένει στο kindle για απολαυστική ανάγνωση. ARE YOU TROUBLED BY PERSISTENT, NAGGING SOUL-ACHES? DON’T SUFFER FOR A MINUTE LONGER – GET THE FILTH TODAY! Αφιερωμα στον Grant Morrison στο GC Αλλα κομικς του Grant Morrison : Animal Man Batman: Gothic Batman: The Return Of Bruce Wayne HAPPY! JLA: Earth 2 X-Men : Ε Οπως Εξαλειψη X-Men : Αυτοκρατορικη Εισβολη All Star Superman Απο τον σχεδιαστη Chris Weston υπαρχει ακομα το : Lucifer
- 6 απαντήσεις
-
- 22
-
-
- THE FILTH
- GRANT MORRISON
-
(και 1 ακόμα)
Ετικέτα με:
-
Και ναι, το είδαμε και αυτό. Ένα convention αφιερωμένο σε έναν από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους σεναριογράφους κόμικς, τον Grant Morrison. 28-30 Σεπτεμβρίου θα γίνει στο Las Vegas και θα περάσουν για panels κτλ. ονόματα όπως Hickman, Kirkman, Robertson, Lee (Jim), Burnham, Aaron, Way, Quietly και Williams III. Αν μη τι άλλο, το roster είναι εντυπωσιακότατο. Τα εισιτήρια βέβαια είναι πανάκριβα. Το site στο οποίο μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για εισιτήρια, ξενοδοχεία κτλ., καλεσμένους και το πρόγραμμα.
-
ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ / ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ Η σειρά Εκπλήξεις από το Μέλλον (Tharg's Future Shocks) είναι μια σειρά κόμικ που πρωτοεμφανίστηκε στο 25ο τεύχος του βρετανικού περιοδικού 2000AD στις 13 Αυγούστου 1977. Η πρώτη αυτή ιστορία ήταν σε σενάριο Steve Moore και σχέδιο Jose Ferrer. Κάθε ιστορία ήταν από διαφορετικό σεναριογράφο και σχεδιαστή κάθε φορά, γιατί με αυτόν τον τρόπο το περιοδικό είχε τη δυνατότητα να δοκιμάσει αλλά και να παρουσιάσει στο κοινό νέους δημιουργούς. Aπό τις σελίδες λοιπόν του 2000AD και μέσα από τη συγκεκριμένη σειρά εμφανίστηκαν δημιουργοί όπως ο Alan Moore, ο Neil Gaiman, o Alan Davis, o Peter Milligan και ο Grant Morrison. Όλες οι ιστορίες ήταν 2 έως 3 σελίδων (αυτοτελείς συνήθως με ελάχιστες εξαιρέσεις ιστοριών που συνεχίζονταν στο επόμενο τεύχος), και έτσι το περιοδικό μπορούσε να τις χρησιμοποιήσει για να γεμίσει κενά. Κάποιοι χαρακτήρες που αποδείχτηκαν ιδιαίτερα δημοφιλείς μέσω του Future Shocks απέκτησαν στη συνέχεια τη δικιά τους σειρά. Σύμφωνα με τη Wiki, ο τίτλος της σειράς βασίζεται στο βιβλίο Future Shock του Alvin Toffler που κυκλοφόρησε στην Αγγλία λίγο καιρό πριν ξεκινήσει το 2000AD. Ορισμένες ιστορίες της σειράς δημοσιεύτηκαν αργότερα και σε αυτοτελείς εκδόσεις. Συγκεκριμένα το Alan Moore's Shocking Futures (1986) συγκεντρώνει τις ιστορίες του Alan Moore, ενώ το The Best of Tharg's Future Shocks (2008) συγκεντρώνει όλες τις ιστορίες των Peter Milligan, John Smith και Neil Gaiman και περίπου τις μισές του Grant Morrison. Ο Tharg που αναφέρεται στον βρετανικό τίτλο αλλά εμφανίζεται και στο logo της σειράς είναι ένας από τους δύο χαρακτήρες που εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε τεύχος του 2000 AD (ο άλλος είναι ο Judge Dredd). Σπάνια εμφανίζεται σε ιστορίες και απλά είναι κάτι σαν "ξεναγός" για ορισμένες σειρές, γράφει τις εισαγωγές κάποιων κόμικ και απαντάει σε γράμματα αναγνωστών. Είναι εξωγήινος από τον πλανήτη Quaxxann αλλά δουλεύει στο γραφείο του εκδότη του περιοδικού. The Mighty Tharg ============================== ΤΡΟΥΕΝΟ ============================== Εδώ μια δισέλιδη ιστορία από το Τρουένο Α' # 56 στην οποία υπάρχει τόσο το logo που χρησιμοποιείται στο 2000AD με τον Tharg δίπλα στα γράμματα, όσο και το ελληνικό μεταφρασμένο χωρίς αυτόν. Και εδώ μια τρισέλιδη ιστορία από το Τρουένο Α' # 180, την οποία βρήκα εξαιρετική και με ώθησε να κάνω την παρουσίαση. ============================== ΑΓΟΡΙ ============================== Ιστορίες της σειράς εμφανίστηκαν και στο περιοδικό Αγόρι, όπου η ελληνική απόδοση του τίτλου ήταν "Μελλοντικές Εκπλήξεις". Ακολουθεί μια ιστορία από το Αγόρι Γ΄ # 43. Eδώ μπορείτε να δείτε όλους τους τίτλους των ιστοριών και τους δημιουργούς τους από το 1977 ως το 2008. Πηγές: Wikipedia: Future Shocks Wikipedia: 2000 AD Wikipedia: Tharg the Mighty
- 4 απαντήσεις
-
- 22
-
-
- Alan Moore
- Neil Gaiman
-
(και 3 ακόμα)
Ετικέτα με: