Search the Community

Λοιπόν μιας και πέρασε ένας χρόνος θα ήθελα να σχολιάσουμε πως τα πάνε τα αγαπημένα περιοδικά με λίγα όπως θα δείτε να κάνω και εγώ κάποια σχόλια... Μπορείτε να ποστάρετε τι θέλετε να δείτε από αλλαγές ως ιστορίες σε κάποια έκδοση αλλά και εάν θα θέλατε έναν ακόμα τίτλο όπως πχ τα Κλασικά: ΚΟΜΙΞ: Για μένα πέρα από κάποιες μικροεξαιρέσεις το ΚΟΜΙΞ τα πάει πάρα πολύ καλά. Έχουμε ωραίες ιστορίες και όχι δευτεροκλασάτες όπως γινόταν μετά από ΚΟΜΙΞ 200 του Τερζοπουλου τις περισσότερες φορές. Όμως μπορεί να μου αρέσει πολύ ο Κάστυ αλλά θα ήθελα να δω και κάποιες μεγάλες ιστορίες με τα παπιά. Και αυτό το λέω καθώς υπάρχει πολύ υλικό... Πχ μια υπέροχη από ότι φαίνεται ιστορία του Πατ Μπλοκ. Μίκυ Μάους: Το Μίκυ Μάους άρχισε πολύ δυνατά αλλά μας τα χάλασε στη διαδρομή. Όπως είχα πει πριν πολλούς μήνες η πορεία του είναι σαν καρδιογράφημα. Κανένα από τα τελευταία τεύχη εξ ολοκλήρου δεν είναι πολύ καλό και δεν αγγίζουν ούτε τα πρώτα τεύχη της σειράς ούτε τα τοπ 10 τεύχη του ΜΜ της Καθημερινής. Ώρες ώρες πιστεύω ότι πάρα πολύ δύσκολα θα ξαναδούμε τεύχη στα ίδια επίπεδα με τα πρώτα. Το λέω αυτό διότι είχαμε μια κακή δεκάδα τευχών 50-59 αλλά και πριν αυτήν τα τεύχη ήταν πολύ μέτρια... (Ας μην ξεχνάμε και το Αρμαντίλο παιδιά ) Θα ήθελα στο μέλλον για το ΜΜ, να γίνεται πιο σωστή και προσεγμένη επιλογή ιστοριών καθώς είναι χαζό να βάζουμε ότι ιστορία έχουν βγάλει οι Ιταλοί τον "τελευταίο καιρό" όπως το RaceWorld. Το προτελευταίο τεύχος μου άρεσε να πω την αλήθεια αλλά κυρίως η ιστορία του Πητ. Ελπίζω να συνεχίσει καλύτερα... Ντόναλντ: Ομολογώ ότι το Ντόναλντ στην αρχή δεν με ενθουσίασε. Άλλοτε γινόταν καλύτερο αλλά είχε και κανα 2-3 χάλια τεύχη... Το Ντόναλντ 4 πχ.... Βέβαια, το Ντόναλντ 14 ήταν ίσως το το καλύτερο ή από τα καλύτερα τεύχη της σειράς. Και ξεπερνάει πολλά τεύχη μέτρια που έχουμε δει στο ΜΜ στους τελευταίους μήνες! Εάν συνεχίσει έτσι το Ντόναλντ το βλέπω να πηγαίνει πολύ καλά και ίσως καλύτερα και από το ΜΜ εάν συνεχίσει έτσι όπως πήγαινε τους τελευταίους μήνες. Πρώτη φορά επέλεξα να αγοράσω Ντόναλντ αντί για ΜΜ της εβδομάδας όταν πήρα το Ντόναλντ 14 και τελικά έκανα σωστή επιλογή! Φάντομ: Σταθερή αξία(συνήθως) και πολύ καλύτερη σαν έκδοση από αυτή του Τερζό. Έχει τα πάνω του και τα κάτω του αλλά τα τεύχη του δεν σε απογοητεύουν. Σουπερ Μίκυ: Δεν το διαβάζω αλλά σαν έκδοση τη θεωρώ τη χειρότερη καθώς είναι και ακριβή αλλά με πολλές μονοσέλιδες ιστορίες και άντε μια καλή 10σελιδη μια στο τόσο. Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη Disney: Μεγάλο συν είναι ότι συνεχίστηκε και ξεπέρασε του Τερζο. Και η τιμή είναι τίποτα ουσιαστικά. Ωραία έκδοση στην οποία δεν θα επεκταθώ αλλά θα πω ότι συμφωνώ απόλυτα με ότι γράφει ο Γίωργος/Φάντομ στο αντίστοιχο τόπικ. Άλλες εκδόσεις τόμοι που θα ήθελα: Κλασικά: Δεν ξέρω αλλά τελικά μου λείψανε τα Κλασικά με τις πιο παλιές και κλασικές ιστορίες. Θα έπρεπε να υπάρχει μια τέτοια έκδοση για το πιο ώριμο κοινό... Είναι κρίμα που δεν αξιοποιούν και τις παλιές ιστορίες που πολλοί από εμας θέλουν να διαβάσουν. Βιβλιοθήκη Φλούντ Γκοτφρεντσον: Αυτή η καημένη έκδοση δεν λέει να ξεκινήσει. Βγάλανε και τους κωδικούς και τα λοιπά για αυτή που είχα δει πριν μήνες στο site της Εθνικής Βιβλιοθήκης... Μακάρι να βγει... Υπάρχει όπως είπε ο Τερζο υλικό και για το δεύτερο τόμο της σειράς μεταφρασμένο! Βιβλιοθήκη Ρομάνο Σκάρπα: Θα το ήθελα πολύ αλλά δεν το βλέπω σύντομα... Μέχρι να τελειώσει ο Μπαρκς ας πούμε... Μετά ίσως.

Πρόσεξα ότι πρόσφατα υπήρξε μια συζήτηση στην Κουβεντούλα για τα Ντίσνεϋ που Κυκλοφορούν, σχετικά με το κατά πόσο η βαθμολογία και η κατάταξη των ιστοριών στο inducks ανταποκρίνεται στην πραγματική τους αξία. Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο απασχόλησε και μένα από τον πρώτο καιρό που είχα ανακαλύψει το inducks (νομίζω γύρω στο 2008 ή 2007), τότε που οι ψήφοι για την κάθε ιστορία ήταν ελάχιστοι. Κατά τη διάρκεια των 7-8 ετών που μεσολάβησαν, οι ψήφοι για τις πιο γνωστές και συνεπώς πιο αξιόλογες ιστορίες πλήθαιναν και η κατάταξη καθίστατο πιο αξιόπιστη. Όμως, η αριθμητική βαθμολογία των ιστοριών δεν είναι και τόσο αντιπροσωπευτική. Για παράδειγμα: ο χαμηλότερος βαθμός που δίνεται σήμερα είναι 5,3/10, επομένως, θεωρητικά, αυτή θα έπρεπε να είναι και η χειρότερη ιστορία βάσει της γνώμης των αναγνωστών. Αλλά, ο βαθμός της είναι πάνω από τη βάση! (πράγμα που δεν συμβαίνει στο imdb, το οποίο αναφέρθηκε στην προαναφερθείσα συζήτηση, και στο οποίο βασίστηκε η μεθοδολογία με την οποία το inducks βαθμολογεί τις ιστορίες). Επομένως, να υποθέσουμε ότι δεν υπάρχουν καθόλου ιστορίες Ντίσνεϋ που δεν αξίζουν ?? Χμμ, δεν το νομίζω... Παρόλα αυτά, κάποιες σπουδαίες -κατά τη γνώμη μου- ιστορίες της ιταλικής σχολής δεν λαμβάνουν την αναγνώριση που θεωρώ ότι τους αξίζει (μιλώντας πάντα λαμβάνοντας υπόψη μόνο την κατάταξη των ιστοριών στο inducks και αγνοώντας την επιμέρους αριθμητική βαθμολογία που θεωρώ ότι δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμη). Να αναφέρω ότι, πιο κάτω ασχολούμαι μόνο με ιστορίες ιταλικών δημιουργών, αφού κατά τη γνώμη μου το θέμα περί συζήτησης σχετικά με τις κλασσικές αμερικανικές ιστορίες είναι πλέον κορεσμένο (κάποιος που θα διαβάσει τα πιο κάτω μπορεί να πει ότι είμαι λίγο προκατειλημμένος υπέρ των αστυνομικών ιστοριών με τον Μίκυ, αλλά αυτό δεν ισχύει!). Τώρα, πάμε για τα ουσιαστικά σχόλια του άρθρου... να μιλήσουμε για παλιούς και για πρόσφατους σπουδαίους δημιουργούς: Sergio Asteriti Θεωρώ τον Sergio Asteriti ως τον πλέον αδικημένο Ιταλό σχεδιαστή. Ο σπουδαίος αυτός δημιουργός, σχεδιάζει ιστορίες, κυρίως με τον Μίκυ, από το 1963 μέχρι και σήμερα!!! (σε ηλικία 85 ετών!!!). Πάντα μου άρεσε το σχέδιο του και μπορούσα να το αναγνωρίζω από τον καιρό που ήμουν στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, τότε που δεν γνώριζα το όνομα κανενός δημιουργού (και, που έτσι κι αλλιώς, ούτε υπήρχε τρόπος να τους μάθω). Αν και είναι από τους λίγους που σχεδιάζουν τη φιγούρα του Μίκυ πιο μικρή σε σχέση με τον διαθέσιμο χώρο εντός ενός καρέ, θεωρώ το σχέδιο του ως κλασσικό έστω και αν κάποιος μπορεί να βρει μεγάλες αντιθέσεις αν το συγκρίνει με άλλους κλασσικούς σχεδιαστές π.χ. Massimo De Vita. Άλλο έντονο στοιχείο που προσδιορίζει το σχέδιο του Asteriti, είναι οι χαρακτηριστικοί ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες που περιλαμβάνει στις ιστορίες του. Απλά, υπέροχες προσθήκες σε ήδη ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ιστορίες! Ο Asteriti ασχολήθηκε εν μέρει και με τη συγγραφή σεναρίων. Από το 1986 μέχρι και το 1994 έγραψε τα σενάρια για 6 ιστορίες, αλλά καμία από αυτές δεν έχει εκδοθεί στην Ελλάδα ώστε να μπορούμε να τις σχολιάσουμε. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους ιταλούς δημιουργούς της εποχής του Asteriti, το inducks κατατάσσει μόνο δύο ιστορίες του στις πρώτες 1000 καλύτερες (εκ των οποίων η πρώτη είναι μια τεράστια ιστορία 217 σελίδων που δεν έχει εκδοθεί σε καμία άλλη χώρα εκτός από την Ιταλία), ενώ αρκετές δεκάδες από τις ιστορίες του κατατάσσονται μεταξύ των 1000ων και 5000ων καλύτερων. Παρόλα αυτά, εξακολουθώ να θεωρώ ότι αρκετές από αυτές θα μπορούσαν να βρίσκονται πολύ πιο ψηλά στην κατάταξη, αφού στις περισσότερες το σενάριο (πάντα προϊόν σπουδαίων σεναριογράφων της εποχής) είναι αντάξιο πολλών γνωστών κλασσικών ιστοριών και το σχέδιο του Asteriti δένει πολύ ωραία με την πλοκή εμπλουτίζοντας την όλη υπόθεση της ιστορίας. Ανάμεσα στις πολλές αξιέπαινες ιστορίες του Asteriti, ξεχωρίζω τις ακόλουθες τρεις, τις οποίες θεωρώ ως τις καλύτερες του αστυνομικές ιστορίες με τον Μίκυ: Μινιμίκ Γ.Κ.Ζ. (1970) Η Νύχτα της Μεγάλης Κλοπής! (1972) Η Συμμορία του Τούνελ! (1979) Δυστυχώς, οι τρεις αυτές ιστορίες δεν έχουν διακριθεί ιδιαίτερα (μιλώντας πάντα βάσει της κατάταξης τους στο inducks) όπως και πιστεύω ότι θα τους άξιζε. Το σενάριο στις πρώτες δύο φέρει την υπογραφή του μεγάλου Guido Martina, ενώ η τρίτη γράφτηκε από τον σχετικά πιο πρόσφατο, αλλά εξίσου σπουδαίο δημιουργό, Giorgio Pezzin. Τρία εξαιρετικά διαμάντια για όσους απολαμβάνουν τις ιστορίες μυστηρίου / αστυνομικές περιπέτειες με τον Μίκυ! Giuseppe Dalla Santa Ακόμα ένας αξιόλογος ιταλός σχεδιαστής με λιγοστές ιστορίες εντός των πρώτων 1000ων της κατάταξης του inducks, είναι ο Giuseppe Dalla Santa (μόνο 5 ιστορίες του περιλαμβάνονται στις πρώτες 1000, και η μοναδική που διαδραματίζεται στο σύμπαν του Μίκυ είναι σε συνεργασία με τον Κάστυ και άλλους). Αυτό που μου επίστησε την προσοχή στο σχέδιο του ώστε να το ξεχωρίσω από τους άλλους Ιταλούς συναδέλφους του, είναι ο χαρακτηριστικός σχεδιασμός του προσώπου του Μίκυ και των εκφράσεων του. Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο αυτό το στοιχείο επηρέασε το σχέδιο του Κάστυ, ιδιαίτερα όσον αφορά τον σχεδιασμό των ματιών του Μίκυ. Επίσης, αυτή η ιστορία μου θυμίζει αρκετά το σχέδιο του Dalla Santa. Η πρώτη φορά που ασχολήθηκα συγκεκριμένα με ιστορία του Dalla Santa πρέπει να ήταν εντός της τελευταίας πενταετίας (όταν και, αναγκαστικά, συμπλήρωσε την καριέρα του). Θεωρώ ότι στάθηκε και λίγο άτυχος, διότι άρχισε λίγο αργά την καριέρα του στον χώρο του ιταλικού ντισνεϋκού κόμικς (το 1989 σε ηλικία 39 ετών) και δεν είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με τον Guido Martina, ο οποίος είχε το χάρισμα να αναδεικνύει τους αξιέπαινους σχεδιαστές. Κάποιες από τις ιστορίες του Dalla Santa που ξεχώρισα (από διάφορους σεναριογράφους), οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν πολύ καλύτερη κατάταξη στο inducks, είναι οι ακόλουθες (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άλλες εξίσου καλές): Η Εκδίκηση του Λούθερ Μπλοτ (2000) Το Μονόγραμμα του Βλαδίμηρου Ζ (2007) Καταδίωξη στην Χιονισμένη Ακτή (2008) Μυστήριο στον Γαληνίτη (2002) Το Χάος των Εποχών (2004) Υπόθεση Εξωγήινου Πλαστικού (1999) Άλλοι Πρόσφατοι Ιταλοί Σχεδιαστές Για όσους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν περαιτέρω και με άλλες ιστορίες που θα μπορούσαν να διακριθούν (κατά τη γνώμη μου εννοείται) αλλά προς το παρόν αδικούνται από την κατάταξη του inducks, παραθέτω και τις πιο κάτω (όλες από Ιταλούς δημιουργούς, οι οποίοι θα μπορούσαν να συγκριθούν ακόμα και με τους πρωτοκλασάτους κλασσικούς): Στιγμές Τρόμου (2008) Η Χαμένη Σταρ του Σινεμά (2008) Ληστές Υπεράνω Πάσης Υποψίας (2009) Κύμα Βανδαλισμών (2003) Η Μπλόφα του Φρέντυ Μπλοφ (2012) Καλά διαβάσματα!!!

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ Ο ΜΙΚΥ ΚΑΙ ΤΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ Η σειρά Ο Μίκυ και τα Αθλήματα, η οποία κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τον Νοέμβριο του 2003 μέχρι τον Ιανουάριο του 2004 ως ένθετο της ελληνικής εφημερίδας Η ΑΞΙΑ, επανεκδόθηκε στην Κύπρο και διανεμήθηκε ως ένθετο της κυπριακής εφημερίδας ΧΑΡΑΥΓΗ. Η αρίθμηση των 10 τευχών της κυπριακής έκδοσης είναι η ίδια με αυτήν της ελληνικής. Από τις πληροφορίες που δίνονται στην πρώτη σελίδα του κάθε τεύχους, φαίνεται ότι η επανέκδοση της σειράς αυτής τυπώθηκε στην Κύπρο, πράγμα ιδιαίτερα σπάνιο για έκδοση Ντίσνεϋ (και για έκδοση σειράς κόμικς γενικά) αφού οι μόνες σειρές κόμικς που γνωρίζω ότι τυπώθηκαν στην Κύπρο είναι αυτή εδώ και η κυπριακή επανέκδοση της σχετικής σειράς Ο Γκούφυ Αθλητής. Στην πρώτη σελίδα του κάθε τεύχους εμφανίζεται και η αρίθμηση (κατ’ ακρίβειαν μόνο εκεί αναγράφεται ο αριθμός τεύχους, ούτε καν στο εξώφυλλο), αλλά δυστυχώς δεν αναγράφεται ημερομηνία στα κυπριακά τεύχη. Όμως, αναγράφεται το εξής: ©Disney 2004 «Ελληνικά Γράμματα». Το ίδιο συμβαίνει και στην κυπριακή έκδοση της σειράς Ο Γκούφυ Αθλητής. Κάπου εδώ έχω συγχυστεί με τους εκδότες, διότι στο inducks παρουσιάζεται ως εκδότης των ελληνικών εκδόσεων για τις δύο αυτές σειρές ο Αντώνης Πίκουλας και όχι τα Ελληνικά Γράμματα. Δεν γνωρίζω εάν οι δύο αυτοί εκδότες σχετίζονται μεταξύ τους. Κάποιες από τις άλλες πληροφορίες που αναφέρονται στην πρώτη σελίδα του κάθε τεύχους της κυπριακής έκδοσης περιλαμβάνουν τα εξής: Ιδιοκτησία: Εκδοτική Εταιρεία ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ ΛΤΔ (η οποία απ’ ότι αντιλαμβάνομαι είναι και ο Ιδιοκτήτης της διανεμήτριας εφημερίδας) Σε συνεργασία με την The Walt Disney Company Greece Παραγωγή: Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα Α.Ε. Εκτύπωση: PRINTCO LTD (κυπριακή εταιρεία, η οποία στεγάζεται στη Λευκωσία) Η κυπριακή επανέκδοση είχε κάποιες μικροδιαφορές σε σύγκριση με την ελληνική έκδοση. Οι διαφορές αυτές περιλαμβάνουν τις πληροφορίες σχετικά με τον εκδότη κλπ, καθώς και τα λογότυπα της εφημερίδας και του χορηγού που παρουσιάζονται στο εξώφυλλο και στις εσωτερικές σελίδες του κάθε τεύχους. Δεν μπόρεσα να ελέγξω εάν υπάρχουν άλλες διαφορές ως προς το ντισνεϋκό ή το αθλητικογραφικό περιεχόμενο των περιοδικών, διότι δεν έχω την ελληνική έκδοση (όλες οι πληροφορίες που χρησιμοποίησα εδώ για την ελληνική έκδοση έχουν αντληθεί από την άλλη Παρουσίαση και από το inducks). Όμως, βάσει των καταχωρήσεων στο GreekComics και στο inducks, το ουσιαστικό περιεχόμενο των δύο εκδόσεων φαίνεται να είναι το ίδιο. Ωστόσο, πριν να προχωρήσω, πρέπει να αναφέρω ότι στην πρώτη καταχώρηση της ελληνικής έκδοσης, ο αγαπητός Τρύφωνας (@tryfev) μας πληροφορεί ότι η ιστορία του τεύχους #8 έχει τίτλο ‘Χωρίς Όρια’ (το ίδιο έχει καταχωρήσει και στο inducks), ενώ η εν λόγω ιστορία στο αντίστοιχο κυπριακό τεύχος που έχω στα χέρια μου φέρει τον τίτλο ‘Χωρίς Σύνορα’. Προς Τρύφωνα: Αν μπορείς, σε παρακαλώ, επιβεβαίωσε εάν ο τίτλος της ιστορίας στο ελληνικό τεύχος #8 είναι πράγματι ‘Χωρίς Όρια’ και ότι δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Σχετικά με τους χορηγούς των δύο εκδόσεων, μπορούν να ειπωθούν τα ακόλουθα: Στο κάτω μέρος κάθε εξωφύλλου της ελληνικής έκδοσης παρουσιάζεται το λογότυπο της εφημερίδας Η ΑΞΙΑ και αναγράφεται η φράση «ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΟΤΕ». Στα αντίστοιχα εξώφυλλα της κυπριακής έκδοσης παρουσιάζεται το λογότυπο της εφημερίδας ΧΑΡΑΥΓΗ και αναγράφεται η φράση «ΜΕ ΤΗ ΧΟΡΗΓΙΑ Colfresh» στο πρώτο τεύχος, και η φράση «ΜΕ ΤΗ ΧΟΡΗΓΙΑ Goldies» στα υπόλοιπα τεύχη. Ο χορηγός Colfresh του πρώτου τεύχους της σειράς αυτής ήταν ο ίδιος που χορήγησε και την κυπριακή έκδοση της σειράς Ο Γκούφυ Αθλητής. Εδώ να υποθέσουμε ότι κάπου δεν τα βρήκαν με τον πρώτο τους χορηγό που υποστήριξε τη διανομή 11 τευχών με την εν λόγω εφημερίδα και προχώρησαν σε νέο χορηγό?? Όμως, παρόλο που η Colfresh παύει να αποκαλείται χορηγός, διατηρεί μια ολοσέλιδη διαφήμιση σε κάθε τεύχος μέχρι το τέλος της σειράς. Παρ' όλα αυτά, να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε ότι το κύριο συμπέρασμα που εξάγεται από τη σύγκριση των εξωφύλλων των δύο εκδόσεων είναι το ότι, η υποστήριξη των Colfresh και Goldies δεν ήταν τόσο ευγενική όσο εκείνη του ΟΤΕ!!! Στο κάτω μέρος κάθε δεξιάς εσωτερικής σελίδας του περιοδικού παρουσιάζεται το λογότυπο του χορηγού, ενώ στο κάτω μέρος κάθε αριστερής σελίδας παρουσιάζεται το λογότυπο της διανεμήτριας εφημερίδας. Επίσης, οι διαφημίσεις των δύο εκδόσεων διαφέρουν. Παρατηρώντας προσεκτικά τις σαρώσεις των εξωφύλλων της ελληνικής έκδοσης στην Παρουσίαση, διακρίνω στο πίσω τους μέρος διαφορετικές διαφημίσεις από αυτές στα αντίστοιχα τεύχη της κυπριακής έκδοσης. Παραδείγματα των εσωτερικών σελίδων για τα πρώτα δύο τεύχη της κυπριακής έκδοσης παρουσιάζονται πιο κάτω: Τεύχος 1 Τεύχος 2 Και τέλος, ο σχετικός σύνδεσμος στο inducks!

Είναι ο Μίκυ Μάους γκέι; Posted on September 14th, 2007 at 10:33 am by Jean-Lyc Από αυτό το blog Ακανθώδες το ζήτημα. Χρόνια τώρα υποψιάζομαι πως ο Μίκυ Μάους είναι κρυφο-γκέι. Κι όχι μόνο αυτό, είμαι σίγουρος πως διατηρεί ένα κρυφό ερωτικό πάθος για τον - ασεξουαλικό - Γκούφη. Τα σημάδια, πολλά. Για να έχουμε ένα σημείο αναφοράς, θα κάνω συγκρίσεις με τον κρυφο-στρέιτ Ντόναλντ. Ας πούμε ο Μίκυ τι δικαιολογία έχει που έχει αφήσει τη Μίννι αστεφάνωτη τόσα χρόνια; Ο Ντόναλντ, το ξέρουμε, είναι άφραγκος και τον δέρνει η ατυχία. Δε θα άντεχε οικονομικά να αποκαταστήσει την Νταίζη. Ο Μίκυ όμως ποτέ δεν είχε τέτοιου είδους προβλήματα. Γιατί δεν το παίρνει το κορίτσι; Βεβαίως, πολλοί θα παρατηρήσουν πως η σχέση είναι ούτως ή άλλως προβληματική. Έχετε δει ποτέ το Μίκυ να πηγαίνει με χαρά στο ραντεβού του με τη Μίννι; Εκεί που ο Ντόναλντ θα φτιαχτεί, θα βάλει το καλό ναυτικό του κουστούμι και θα παρφουμαριστεί, για τον Μίκυ, το ραντεβού με την Μίννι μοιάζει με αγγαρεία. Και, φυσικά, πρέπει να λάβουμε υπόψη πως ο Μίκι ποτέ δεν έχει βγει ένα κανονικό ραντεβού με τη Μίννι. Πάντα κάτι πάει στραβά, πάντα ο Μίκυ έχει κάνει μια σημαντική παράλειψη (προφανώς γιατί υποσυνείδητα ήθελε να αποφύγει το ραντεβού) είτε βάζει μπροστά άλλες προτεραιότητες. Αντίθετα, ο Ντόναλντ έχει προσπαθήσει πάρα πολύ και σε κάποιες περιπτώσεις έχει καταφέρει να βγει ρομαντικά ραντεβού με την Νταίζη. Αλλά πέρα από τη Μίννι και την Νταίζη, ο Μίκυ, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με κάποια όμορφη γυναίκα, απαντά με μια τεράστια συστολή, εκεί που ο Ντόναλντ απαντά με μια έκρηξη παπιοτεστοστερόνης - πάντα με αστεία αποτελέσματα, ας όψεται η ατυχία του. Θα μου πείτε τώρα, πώς είναι δυνατόν η Μίννι να αποδέχεται μια τέτοια σχέση; Προφανώς και η ίδια είναι υπερβολικά απασχολημένη με τον εαυτό της, οπότε η σχέση της με τον Μίκυ που δεν της ζητά πολύ χρόνο από τη ζωή της να είναι ένα πολύ καλό άλλοθι. Φυσικά, και ο ελάχιστος χρόνος που περνάνε μαζί, είναι ένα θέμα, ειδικά αν κάνουμε τη σύγκριση με το χρόνο που ο Μίκυ περνά με τον Γκούφη. Ο οποίος Μίκυ αποζητά το χρόνο του Γκούφη και πολλες φορές εκλιπαρεί για την προσοχή του ψηλέα φίλου που είναι «πέρα βρέχει». Ακριβώς το αντίθετο με αυτό που συμβαίνει μεταξύ του Ντόναλντ και του ξάδερφού του Φέθρυ Ντακ. Ακόμα χειρότερα, ο Μίκυ δεν πρόκειται να πει ποτέ του καμμιά κακή κουβέντα για τον Γκούφη, τη στιγμή που οι δήθεν αθώες κακιούλες για τις γυναίκες (και τη Μίννι) δίνουν και παίρνουν. Κι όσο κι αν τον εκνευρίζει η ανεύθυνη συμπεριφορά του ψηλού, πάντα θα του βρει μια δικαιολογία. Εν τω μεταξύ, καθώς τα έγραφα αυτά, λέω «δε γίνεται, όλο και κάποιος άλλος θα έχει κάνει τις ίδιες παρατηρήσεις». Κι η επιβεβαίωση μου ήρθε σφοντύλι! Το όνομα Μίκυ Μάους, υπήρξε ήδη από τη δεκαετία του 1930 αναγνωριστικό των γκέι μεταξύ τους! Ηλίου φαεινότερον για μένα, πως έχουμε να κάνουμε με μια ακόμα θλιβερή περίπτωση καταπιεσμένης ομοφυλοφιλίας στη συντηρητική Αμερική του 1950. Το άσχημο είναι πως, ενώ τα ήθη έχουν αλλάξει, ο Μίκυ αρνείται ακόμα να αποδεχτεί τη σεξουαλική του ταυτότητα και να εκδηλωθεί.

Να πώς έχουν τα πράγματα: Αποτελεί κάτι σαν αστικό μύθο για τους λάτρεις των ταινιών Ντίσνεϊ. Ο πιο διάσημος ποντικός στην ιστορία των κινουμένων σχεδίων, συνηθίζει να βρίσκεται κάπου στο βάθος σχεδόν σε κάθε μετέπειτα ταινία της εταιρίας. Είναι ενσωματωμένος στα σκηνικά και τις εγκαταστάσεις των θεματικών πάρκων και με έναν τρόπο κάνει αισθητή την παρουσία του σε οτιδήποτε φέρει την υπογραφή Walt Disney! Μπορεί να βρίσκεται εκεί με το κλασικό πια έμβλημα των τριών κύκλων που συμβολίζουν το πρόσωπο και τα χαρακτηριστικά του αυτιά ή ακόμη και με την κανονική του μορφή. Αν και δεν υπάρχει κάποια επίσημη αναφορά στο φετίχ των δημιουργών της εταιρίας να μαρκάρουν τα έργα τους με τον Μίκυ Μάους, υπάρχουν δεκάδες αποδείξεις πως ο Μίκυ είναι παντού. Εσύ μπορείς να τον ανακαλύψεις; Δες τις φωτογραφίες και παρατήρησε προσεκτικά... Και πηγαίνετε εδώ και κοιτάτε τις πρώτες εικόνες, γιατί πιο κάτω υπάρχουν και οι απαντήσεις...

Από το τεύχος #32

Λοιπόν... Έχω δύο Μίκυ Μάους, συγκεκριμένα το τεύχος 1364 του 1992 και το 1591 του 1997... Το πρώτο με βάση τους κανόνες, είναι ΠΚ με ΠΤ και το δεύτερο... χμμ... Κ με ΠΚ! Θα ήθελα να ρωτήσω πόσο πιάνουν (σε λεφτά)! Θέλω απόψεις...

Διάβαζα σήμερα την ιστορία Grandma's present του Καρλ Μπαρκς σε ένα παλιό ΜΜ και επειδή μου άρεσε πάρα πολύ είπα να την σκανάρω. Καλό θα ήταν να διαβάσετε την ιστορία πρώτα και μετά να ανοίξετε το σπόιλερ

Ηρθε η ώρα για την πρώτη μου παρουσίαση μιας και βρήκα στη συλλογή μου αυτό το τευχάκι . Το τευχάκι αυτό με τίτλο "ΟΙ 16 ΟΜΑΔΕΣ ΤΗΣ Α' ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ 1984-1985" είχε δωθεί σαν ένθετο μαζί με το Μίκυ Μάους νο. 949. της επόχης αυτής, εικάζω κάπου μεταξύ τεύχους 950-999. Εχει 16 έγχρωμες, εσωτερικές σελίδες όπου σε κάθε μία γίνεται η παρουσίαση μιας ομάδας της Α' Εθνικής Κατηγορίας Ποδοσφαίρου (στοιχεία ομάδας, ιστορικό, παίκτες, σκόρερ, μεταγραφές). Επάνω δεξιά υπάρχει πολύ μικρό υδατογράφημα με το κεφαλάκι του Μίκυ (σας θυμίζει κάτι σήμερα Δεν περιέχει σε καμία σελίδα κόμικ και δεν έχει σχέση με το Μίκυ Μάους, πλην του εξωφύλλου που γράφει Walt Disney, ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ, στην ίδια γραμματοσειρά με το περιοδικό με το Γκούφη να κυνηγάει τη μπάλα...

Η "ζωή" του αγαπημένου ήρωα της Disney σε αριθμούς και η κρίση στην Ελλάδα που τον... σκότωσε Στις 18 Νοεμβρίου του 1928 ένα ποντίκι με παντελόνι κάνει πρεμιέρα στην αίθουσα "Κόλονι" της Νέας Υόρκης πρωταγωνιστώντας στην ταίνια "Το ατμόπλοιο του Γουίλι" για να γίνει αμέσως σταρ. Στα 85 του χρόνια σήμερα ο Μίκυ Μάους, ο αγαπημένος ήρωας του Γουόλτ Ντίσνευ, ζει και βασιλεύει σε όλον τον κόσμο, εκτός όμως από την Ελλάδα όπου τον "σκότωσε" η οικονομική κρίση, αφού σταμάτησε η έκδοση του περιοδικού του. "Το ατμόπλοιο του Γουίλυ" ήταν το πρώτο καρτούν με συγχρονισμένο ήχο, σηκώνοντας ψηλά τον πήχη του ανταγωνισμού όταν ακόμη τα περισσότερα στούντιο βρίσκονταν στην εποχή του βωβού κινηματογράφου. Στην ίδια ταινία πρωτοεμφανίστηκε και η Μίννι. Ο Γουόλτ Ντίσνει ήθελε να βγάλει το ποντίκι του "Μόρτιμερ Μάους". Άλλαξε το όνομα, όμως, σε "Μίκυ" όταν η γυναίκα του Λίλιαν του είπε ότι το "Μόρτιμερ" ακούγεται πολύ πομπώδες και του πρότεινε να βρει ένα άλλο όνομα που θα ήταν πιο απλό και περισσότερρο "διασκεδαστικό". Στις 23 Μαίου του 1929 ο Μίκυ λέει τις πρώτες του λέξεις: "Χοτ Ντογκ". Η ταινία "Karnival Kid" είναι το ένατο φιλμ του, αλλά το πρώτο στο οποίο ο Μίκυ μιλάει. Στις προηγούμενες είχε σφυρίξει, γελάσει, κλάψει, αναστενάξει, δεν έχει ωστόσο μιλήσει. Από τότε και ως το 1947 (όπότε την σκυτάλη παίρνει ο Τζέμις Μακντόναλτ) η φωνή πίσω από τον Μίκυ είναι ο ίδιος ο Γουόλτ Ντίσνευ. Ο θρυλικός Πλούτο πρωτοεμφανίζεται στο "Moose Hunt" το 1931, είναι κυνηγόσκυλο πόιντερ και έχει την πρωτοτυπία πως δεν είναι ανθρωπόμορφος, όπως τα υπόλοιπα ζώα των ταινιών. Κάνει τόσι επιτυχία που αποκτά μέχρι και δική του σειρά (το 1937). Τον Φεβρουάριο του 1935 η Walt Disney Productions λανσάρει το "The Βad Concert". Είναι μικρού μήκους, αλλά μεγάλου βεληνεκούς, αφού πρόκειται για το πρώτο έγχρωμο φιλμ του Μίκυ. Ο μόνος ομιλών χαρακτήρας στην ταινία είναι ο Ντόναλντ Ντακ. Η "Φαντασία" που προβάλεται το 1940, εισάγει στην κινούμενη εικόνα τον στερεοφωνικό ήχο και η παραγωγή της κοστίζει το αστρονομικό ποσό των 2.280.000 δολλαρίων. Ανταποδίδει και με το παραπάνω το κόστος της, καθώς - εκτός όλων των άλλων - μένει στην ιστορία του κινηματογράφου ως ένα από τα κλασικά αριστουργήματα. Την επόμενη χρονιά ο Μίκυ κυκλοφορεί και σε κόμικ. Το 1953 στις κινηματογραφικές αίθουσες προβάλλεται η ταινία "The Simple Things". Θα χρειαστεί να περάσουν τρεις δεκαετίες μέχρι ο Μίκυ να εμφανιστεί ξανά σε κινηματογραφικό φιλμ. Η επιστροφή του γίνεται το 1983 με τη μικρού μήκους ταινία "Mickey's Christmas Carol". Ο Μίκυ κάνει πρεμιέρα στην τηλεόραση το 1955 μέσα από το σόου "The Mickey Mouse Club". Είναι το "όχημα" του Γουόλτ για την Disneyland, που ανοίγει αυλαία την ίδια χρονιά, αφού του εξασφαλίσει έναν υπολογίσιμο οικονομικό πόρο, ενώ προωθεί την ιδέα του. Στις 15 Δεκεμβρίου του 1966 ο Γουόλτ Ντίσνευ περνάει στο πάνθεον των αθανάτων. Έχει κερδίσει 22 βραβεία (τα τρία δημιουργήθηκαν ειδικά για εκείνον τιμής ένεκεν) και έχει καταγράψει 59 υποψηφιότητες, από τις οποίες 9 για τον Μίκυ Μάους, που πήρε και βραβείο μικρού μήκους φιλμ το 1942 με το φιλμ "Lend a Paw". Το 1978, στα 50ά του γενέθλια, ο Μίκυ γίνεται το πρώτο καρτούν που αποκτά το δικό του αστέρι στο "Walk of Fame" του Χόλιγουντ. Πέντε χρόνια αργότερα εμφανίζεται στο πρώτο του videogame και το 2006 γίνε τρισδιάστατος. Φέτος γυρίστικαν νέα επεισόδια, ενώ ακόμη κυκλοφορεί σε κόμικ, όχι όμως στην Ελλάδα αφού έπειτα από 2.400 τεύχη - από τον Ιούλιο του 1966 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013 -, η Ελληνική έκδοση έβαλε "λουκέτο" λόγω οικονομικών προβλημάτων!

Παρουσίαση του βιβλίου "Βιβλιοθήκη Φλόυντ Γκότφρεντσον". Η τελευταία στήλη στην πρώτη σελίδα έχει δυστυχώς κοπεί λίγο με ευθύνη του φωτοτυπείου. Αν υπάρχει πρόβλημα στην κατανόηση, πείτε μου να ξαναβγάλω τη φωτοτυπία.

Λοιπον αν και διαβαζω απο μικρος μικυ μαους δεν εχω ιδιαιτερες γνωσεις επι των παπιων και θα ηθελα να μαζεψω μερικα παλια τευχη απο τις εκδοσεις του τερζοπουλου που να περιεχουν καλες ιστοριες με ηρωες τους Μικυ κ Μαυρο Πητ,Μικυ κ κλεφτες,Σουπερ Γκουφη και Φαντομ Ντακ!!! Οποτε θα ηθελα να μου πειτε οι παπιογνωστες καποιες αγαπημενες σας ιστοριες με τους παραπανω ηρωες και σε ποια τευχη να τις αναζητησω... Με ενδιαφερουν οι ιστοριες να ειναι απο τευχη μικυ μαους,κλασικα η μεγαλο μικυ ΜΟΝΟ και φυσικα να ειναι σε τευχη παλια πριν απο το 1990 τουλαχιστον!!! Περιμενω λοιπον με αγωνια οποια παπιοπροταση εχετε να μου κανετε!!!

Ένα άρθρο από το μακρινό πλέον 1997. Πραγματεύεται την 30χρονη πορεία του περιοδικού μέχρι τότε και τις αλλαγές που έρχονταν στο επικείμενο τεύχος υπ' αριθμόν 1600 (ιλουστρασιόν χαρτί ). Μίκυ Μάους στο Μίκυ Μάους στο Inducks ________________ Τα υπόλοιπα άρθρα του ΚΟΜΙΞ βρίσκονται εδώ.

Γεια και χαρά! Αν και είχα καιρό να ποστάρω λόγω του υπερφορτωμένου προγράμματός μου, ζητώ συγνώμη που γράφτηκα, συστήθηκα και μετά εξαφανίστηκα! Επιστρέφω και καθυστερημένα σας εύχομαι χαρούμενο 2012! Θα ήθελα λοιπόν να σας ρωτήσω κατά πόσο θα ήταν εφικτό να συγκεντρωθούν οι διαφημίσεις παλιών παιδικών παιχνιδιών όπως φιγούρες, κούκλες, αυτοκινητάκια, επιτραπέζια, καταστήματα (ειδικά του Μινιόν!), κτλ, από κάθε είδους περιοδικό που περιελάμβανε comics. Να καλύπτεται δηλαδή θεματολογικά από το site... Προς το παρόν γνωρίζω πως διαφημίσεις παιχνιδιών είχε ως γνωστόν το Μίκυ Μάους, το Μεγάλο Μίκυ, το Μπλεκ, το Ποπάι και τα Σαϊνια (λιγοστές). Θα ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον για αρκετό κόσμο να γνωρίζει ποια παιδικά παιχνίδια διαφημίστηκαν, ποια εποχή και σε ποια περιοδικά. Είναι ένα μικρό πολιτισμικό αρχείο που χάνεται κυριολεκτικά στο χρόνο και δεν έχω δει κανέναν μέχρι στιγμής να ασχολείται! Οι αναμνήσεις των παιχνιδιών ξεθωριάζουν όσο περνάει ο καιρός, με αποτέλεσμα η νοσταλγία να αποδυναμώνεται. Πέραν αυτού, δε νομίζω πως τίθεται νομικό ζήτημα όπως και με τα εξώφυλλα, αλλά δεν είμαι ειδικός στο θέμα. Προσωπικά δυστυχώς διαθέτω μια πολύ φτωχή συλλογή comics και ούτε μπορώ να συμβάλλω ενεργά σε κάτι τέτοιο αφού κατοικώ στην Αγγλία. Εξαίρεση αποτελεί το περιοδικό Τα Σαϊνια (έχω σχεδόν όλα τα τεύχη) αλλά το ψηφιοποιημένο μου αρχείο (παρακαλώ όχι PM, δεν έχω την άδεια των εκδοτών ώστε να τα διαδώσω) περιλαμβάνει μόνο την κύρια ύλη και τα comics, ενώ τα ίδια τα τεύχη μου είναι ακόμα στην Ελλάδα . Θα ήθελα λοιπόν να συζητήσουμε περί του θέματος και αν τυχών η υλοποίησή του είναι ανέφικτη, τουλάχιστον για το αν θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια λίστα με ονομασίες παιχνιδιών, σε ποιο περιοδικό εντοπίστηκαν πρώτη φορά και σε ποιο τεύχος ώστε ο καθένας να αναζητήσει μόνος του. Για σαρώσεις, θεωρητικά θα μπορούσα να συμβάλλω το καλοκαίρι που θα είμαι στην Ελλάδα για κάποιο διάστημα (δημιουργώντας συλλογή για το σκοπό αυτό), αλλά πρακτικά ίσως πάλι δεν έχω ελεύθερο χρόνο :/ Φιλικά, Νίκος Edit: Έχω επίσης λιγοστά Μίκυ Μάους με διαφημίσεις Masters of the Universe που θα μπορούσα να συνεισφέρω το Πάσχα... αν και αυτό είναι κάτι εντελώς συνηθισμένο που το έχουν πολλοί συλλέκτες (περίοδος 1988-1989).

Το σημερινό Μίκυ Μάους (Νο 2367) δημοσίεψε αυτή την ιστορία, που αποτελεί συνέχεια ενός παλιότερου στριπ του Φλόυντ Γκότφρεντσον! Για να καταλάβουν οι αναγνώστες το ιστορικό που κρύβεται στις σελίδες του κόμικ, στην ύλη του περιοδικού προστέθηκε αυτό το μονοσέλιδο άρθρο: Inducks

Στις 30 Ιουνίου του 2006, κυκλοφόρησε το επετειακό τεύχος του Μίκυ για τα 40 χρόνια του στην Ελλάδα. Ήταν το τεύχος υπ' αριθμό 2085 και κυκλοφόρησε μεν σε κανονικό μέγεθος αλλά με 550 σελίδες και μία μπλούζα με τον Μίκυ "δώρο" στην τιμή των 9,90 ευρώ. Μέσα στις σελίδες του υπήρχαν αφιερώματα τόσο στον δημιουργό του - όσο και στους ήρωες που υπάρχουν στις ιστορίες του. αφιέρωμα στα 40 Χρόνια Μίκυ στην Ελλάδα εξώφυλλο σελίδα 9 αφιέρωμα στον δημιουργό Walt Disney σελίδα 170 σελίδα 171