Μια εικόνα, 339 λέξεις [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 19/07/2025]

[ramirez]

Ίσως ο πιο γνωστός και επιτυχημένος δημιουργός κόμικς στην Ελλάδα εδώ και περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, ο Αρκάς, έχει διχάσει τα τελευταία χρόνια τους παραδοσιακούς αναγνώστες του λόγω των πολιτικών θέσεων που έχει εμμέσως εκφράσει ή δεν έχει εκφράσει στα κόμικς και τις γελοιογραφίες του. Αυτό δεν μπορεί να αλλάξει όμως ότι στο παρελθόν έχει δώσει εμβληματικά έργα όπως ο «Κόκκορας», ο «Ισοβίτης», οι «Χαμηλές πτήσεις», ο «Καστράτο», η «Ζωή μετά» κ.ά., ενώ ακόμη είναι παραγωγικότατος με ποικιλία κόμικς, με πιο πρόσφατη επιτυχία του τον απολαυστικό Ιεροεξεταστή που συνεχίζεται. Εκτός από τα κόμικς όμως, ο Αρκάς είχε δώσει και δυο πολύ ενδιαφέροντα θεατρικά μονόπρακτα, τα «Εχθροί εξ αίματος» (2007) και «Βιολογικός μετανάστης» (2011), με μαύρο χιούμορ και παράδοξους χαρακτήρες που φιλοσοφούν αδιάκοπα προσπαθώντας να προσαρμοστούν στις πιο αταίριαστες καταστάσεις.

 

 

 

 

Το τρίτο λογοτεχνικό έργο του που κυκλοφόρησε πριν από λίγες εβδομάδες διαφέρει ωστόσο από όλες τις προηγούμενες δουλειές του, καθώς πρόκειται για ένα εικονογραφημένο διήγημα με τίτλο «Ο Θεός αγαπάει τα χρυσόψαρα» (εκδόσεις Πατάκη, 64 σελίδες), έντονα αλληγορικό, γεμάτο συμβολισμούς, υπαρξιακές αναζητήσεις και αγωνίες μέσα σε ένα ενυδρείο. Αν ο κόσμος όλος είναι ένα διάφανο κουτί στο οποίο η τροφή πέφτει κάθε μέρα από ψηλά, ποιος μπορεί να είναι ο Θεός και τι μορφή θα έχει; «Αυτό το κενό που άνοιξε μέσα μου και ζητούσε να με καταπιεί, αυτός ο ίλιγγος, αυτή η ναυτία οφειλόταν σε κάτι άλλο, πιο ουσιαστικό: στην έλλειψη νοήματος. Αν όλα τελειώνουν όταν πεθαίνουμε, τότε δεν έχει νόημα η ζωή μας. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ζούμε, κανένας σκοπός. Όλα φαίνονται άδεια, μάταια και παράλογα», σκέφτεται ο ένας έγκλειστος στο ενυδρείο και ετοιμάζεται για έναν νέο, επεισοδιακό και ενδεχομένως αδιέξοδο και βίαιο διάλογο γύρω από την πίστη, την ύπαρξη και το νόημα της ζωής. Υπαινικτικά κωμικό μέσα στην κλειστοφοβική ατμόσφαιρά του και τραγικό μπρος στη συνειδητοποίηση της κατάστασης των πραγμάτων, το «Ο Θεός αγαπάει τα χρυσόψαρα» με τις υπέροχες, σιωπηλές και υγρές εικόνες του Αρκά είναι «ένα μικρό βιβλίο για τα μεγάλα ερωτήματα», όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλό του και ένα καινούργιο βήμα στην τεράστια καριέρα του δημιουργού του.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...

 

[Θοδωρής Καραπάνος]

19 λεπτά πριν, ramirez είπε:

Το τρίτο λογοτεχνικό έργο

Να και κάτι που δεν ήξερα... Ώστε τρίτο λογοτεχνικό έργο ε; 

Προσωπικά δεν ήμουν στο φόρουμ όταν έτρεχαν οι διαμάχες γύρω από τον Αρκά, οπότε δεν είχα ταχθεί ούτε υπέρ, ούτε εναντίον του και ούτε τώρα θα το κάνω, αφού δεν υπάρχει νόημα... Όπως και να 'χει ενδιαφέρουσα είδηση, ωραίο, περιεκτικό το αρθράκι αλλά και ταυτόχρονα κατατοπιστικό για το τι πρόκειται να διαβάσουμε! Πάντως πιστεύω ότι και μέσα από τα έργα του, κυρίως τη Ζωή Μετά, η οποία αν δεν απατώμαι έχει τα περισσότερα άλμπουμ από κάθε άλλη σειρά( 8 στο σύνολο) φανερώνεται ένας στοχασμός σε σχέση με τη θρησκεία και γενικότερα με το θείο, δοσμένος με χιούμορ. Επομένως, δεν εκπλήσσομαι και τόσο που ο άξονας αυτού του νέου του πονήματος στρέφεται προς αυτή την κατεύθυνση.