Μια εικόνα, 286 λέξεις [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 3/09/2022]

[ramirez]

Ο μικρός μαθητής από τη μοναδική σειρά «Κάλβιν και Χομπς» του Μπιλ Γουότερσον περπάτησε στα πιο φωτεινά μονοπάτια και ταξίδεψε στα πιο μακρινά αστέρια της παιδικής φαντασίας.

 

 

 

 

Σε λίγες μέρες αρχίζουν τα σχολεία και περίπου ενάμισι εκατομμύριο παιδιά θα καθίσουν στα θρανία, με την απειλή της τηλεκπαίδευσης να απομακρύνεται και την υποχρεωτικότητα της μάσκας να μην είναι πια και τόσο πιθανή. Οι συνέπειες στον παιδικό και εφηβικό ψυχισμό από τα τελευταία δυόμισι χρόνια, όσο κι αν είναι δύσκολο να μετρηθούν, είναι βαριές. Μια κουβέντα με κάποιον επαγγελματία της ψυχικής υγείας είναι αρκετή για να γίνει κατανοητή η έκταση του προβλήματος ύστερα από τόσο καιρό κοινωνικής αποστασιοποίησης, αλλόκοτων περιορισμών και αλλοπρόσαλλων μέτρων, απουσίας από τους φυσικούς χώρους κοινωνικοποίησης, ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης, από την επίδραση και τη διαμεσολάβηση των κάθε λογής οθονών, από τον διαρκή φόβο που σκέπασε οριζόντια την κοινωνία, από την έλλειψη της ανθρώπινης επαφής και του χαμόγελου.

 

Τα παιδιά θα επιστρέψουν στις αίθουσες των σχολείων τους ενώ κάποια θα μπουν σε αυτές για πρώτη φορά με χαραγμένη στο μυαλό τους την εμπειρία των τελευταίων ετών. Η προσαρμογή δεν θα είναι εύκολη, τέτοια τραύματα δεν επουλώνονται γρήγορα. Κάποια παιδιά θα είναι περισσότερο κλεισμένα στον εαυτό τους, κάποια δεν θα έχουν ξεπεράσει τον φόβο, κάποια θα αντικρίσουν για πρώτη φορά πολλά παιδιά με λαμπερά πρόσωπα. Και κάποια θα κοιτούν έξω από το παράθυρο με τη φαντασία τους να οργιάζει και ταξιδεύοντας σε μαγικούς, ονειρικούς κόσμους περιμένοντας να χτυπήσει το κουδούνι. Όπως ο μικρός μαθητής από τη μοναδική σειρά «Κάλβιν και Χομπς» του Μπιλ Γουότερσον ο οποίος στον άπειρο χρόνο που διαρκεί μια σχολική ώρα, περπάτησε στα πιο φωτεινά μονοπάτια και ταξίδεψε στα πιο μακρινά αστέρια της παιδικής φαντασίας. Δάσκαλοι και γονείς, ας είστε λίγο πιο ελαστικοί φέτος με αυτά τα παιδιά. Με όλα τα παιδιά. Έχουν δει πολλά θλιβερά τα μάτια τους τον τελευταίο καιρό. Αφήστε τα να χαρούν λίγο περισσότερο τη φαντασία τους.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...

 

[Θοδωρής Καραπάνος]

Ωραίο άρθρο. Μικρότερο από αυτά που μας έχει συνηθίσει ο πολυγραφότατος Γιάννης Κουκουλάς, αλλά καλύτερο από αρκετά τελευταία του( είναι και η θεματολογία που με αγγίζει περισσότερο). Ευχαριστώ πολύ @ ramirez για την αποδελτιωση.