Wreck It Ralph [ Ραλφ: Η επόμενη πίστα ] (2012)

[Θρηνωδός]

 

Από το 2012 που κυκλοφόρησε, έχω συνέχεια την αίσθηση ότι αυτή η ταινία δεν πήρε την αναγνώριση που της άξιζε. Δεν θυμάμαι τι promotion είχε φάει όταν βγήκε, αλλά σε αντίθεση με τις περισσότερες ντίσνεϊ ταινίες πέρασε και δεν ακούμπησε - τουλάχιστον σε μένα. Παρόλα αυτά έχει πολύ καλές προϋποθέσεις ως σενάριο και το απέδωσαν πετυχημένα. 

 

 

Το Wreck It Ralph είναι μια μείξη toy story και inside out, μόνο που βγήκε πριν το δεύτερο.  Σε ένα ουφάδικο γεμάτο arcade παιχνίδια οι ήρωες μετά το καθημερινό κλείσιμο ζωντανεύουν και ζουν το υπόλοιπο της μέρας πίσω από τις οθόνες των παιχνιδιών τους. Το πολύμπριζο που τροφοδοτεί τα παιχνίδια είναι ο κεντρικός σταθμός στο οποίο πηγαινοέρχονται μέσω των καλωδίων και ονομάζεται game central, ενώ ο φόβος του κάθε ήρωα είναι να αποσυρθεί το παιχνίδι του, να βγει από το ρεύμα και να ξεχαστεί για πάντα. Ο Ραλφ είναι ο κακός του παιχνιδιού "Fix-It Felix" (υπάρχει στην πραγματικότητα όπως και άλλα της ταινίας) και περνάει κρίση ταυτότητας. Παρακολουθεί συνεδρίες των bad-anon  για να αποδεχτεί ότι είναι φτιαγμένος για να καταστρέφει, ενώ ταυτόχρονα ζηλεύει τον έτερο πρωταγωνιστή Felix τον οποίο όλοι φροντίζουν και αγαπούν. Όταν σε ένα πάρτι για τα 30 έτη λειτουργίας του παιχνιδιού ο Ραλφ ακούει πως θα τον δεχτούν μόνο αν φέρει ένα μετάλλιο του ήρωα, κάτι που κατά σύμβαση είναι βραβείο των "καλών", κάνει άνω κάτω όλο το ουφάδικο πηδώντας από παιχνίδι σε παιχνίδι για να το αποκτήσει. 

 

 

Πέρα από το πολύ καλοφτιαγμένο animation, η ιδέα των ζωντανών αρκεϊντοπαίχνιδων είναι αποδοσμένη πολύ πετυχημένα, με αποτέλεσμα μια διασκεδαστική και πρωτότυπη ταινία.  Από τις πολύ καλές της Ντίσνει στην μετά-2000 εποχή.  Συν ότι στη σκηνοθεσία δουλεύει ο Rich Moore με μπόλικη εμπειρία στην πλάτη από τον καιρό που μάθαινε στο Futurama δίπλα στον Ματ Γκρόνινγκ. Οι χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες με αγαπημένη την Vanellope von Schweetz, ένα glitch του παιχνιδιού Sugar Rush που κάνει ντούο με τον Ραλφ και τον King Candy από το ίδιο παιχνίδι που είναι από τους πιο πετυχημένους σύγχρονους animated villains. 

 

Μια ταινία που θα εκτιμήσουν τόσο τα παιδιά όσο και οι σημερινοί πενηντάρηδες που έλιωσαν την νιότη τους πάνω στα τζόυστικς και τα start/select.  

 

 

Στην Ελληνική μεταγλώττιση συμμετέχουν (από greektoons.org):

 

Ραλφ: Βασίλης Αξιώτης
Βανελόπη: Κλεοπάτρα Ροντήρη
Φήλιξ: Όθωνας Μεταξάς
Λοχίας Ταμόρα Καλχούν: Ιφιγένεια Στάικου
Βασιλιάς Γλύκας: Ανδρέας Ευαγγελάτος
Ταφίτα: Αφροδίτη Αντωνάκη
Κος Λίτγουοκ: Κωνσταντίνος Τσάκωνας
Ολόγραμμα Τζίνραλ: Κώστας Τριανταφυλλόπουλος
Μαρκόφσκι: Γιάννης Στεφόπουλος
Μαίρη: Σοφία Τσάκα
Τζιν: Ηλίας Ζερβός
Γουίντσελ: Δημήτρης Μενούνος
Ντάνκαν: Δημήτρης Δημόπουλος
Κλάιντ: Νέστορας Κοψιδάς
Τάπερ: Σταύρος Μαυρίδης
Ξινός Μπιλ: Ντίνος Σούτης
Ζανγκίεφ: Ακίνδυνος Γκίκας
Στρατιώτης: Στέλιος Ψαρουδάκης
Επίσης: Στέφανος Καρκανιάς, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιώργος Δαρείος, Ινώ Στεφανή, Σοφία Παναηλίδου, Μαριάννα Παπασάββα, Φωτεινή Γαλανοπούλου, Μαρία Βαρβαντάκη, Νικολέτα Δάφνου, Μυρτώ Ορφανάκου, Παναγιώτης Αποστολόπουλος, Γιάννης Πάζιος, Παύλος Τσιτομενέας, Νίκος Παπαδόπουλος, Θάνος Χρόνης, Απόστολος Μαγγάνος, Κώστας Δαρλάσης, Τάσος Κωστής
Σκηνοθετική επιμέλεια: Ακίνδυνος Γκίκας
Μετάφραση: Ελένη Κουβοπούλου

 

στις γουικιβικιπαίδειες

...και το κανονικό παιχνιδάκι για λιώσιμο

Α! και το ιστοσελίδ' οφισιέλ!

 

[imdb=tt1772341]

[rorschach]

Πολύ καλή ταινία. Αστείο το ότι έδωσαν το Όσκαρ στο Brave εκείνη τη χρονιά.

[mr-d]

φαν των arcade εκεινης της εποχης ειχα δει την ταινια οταν ειχε βγει.. θυμαμαι δεν με ειχε ενθουσιασει παρ' ολο που ειχε αναφορες και χαρακτηρες απο γνωστα βιντεοπαιχνιδια..

[JohnnyMZ]

Συμφωνώ με mr-d.

Όταν είχα δει το trailer είχα ενθουσιαστεί, βλέποντας αρκετές αναφορές σε άλλα βιντεοπαιχνίδια, οι οποίες δε με κάλυψαν κιόλας όπως περίμενα.

Ωστόσο συνολικά ήταν μια ok ταινία.

Το Brave βέβαια μου άρεσε περισσότερο, οπότε δε με παραξενεύει που κέρδισε τελικά στα Όσκαρ.

[nikolas12]

Είχα χρόνια να το δω και είπα μια cozy βραδιά να το ξαναδώ με την κοπέλα μου που της αρέσουν και εκείνης πολύ οι Disney ταινίες. Νομίζω πως είναι μια υποτιμημένη ταινία για πολύ κόσμο. Έχει πολύ καλό γράψιμο, πολύ ωραία νοήματα στο πως είναι να νιώθεις έξω από τα νερά σου και πως διεκδικείς μια καλύτερη θέση στην κοινωνία και μέσα από τα μάτια του Ραλφ και της Βανελόπη μπορείς να δεις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες να αντιπροσωπεύονται πολύ όμορφα και με σωστά μηνύματα για τις πιο νέες ηλικίες. Η ελληνική μεταγλώττιση πολύ υψηλού επίπεδου, ο Βασίλης Αξιώτης αποδεικνύει πως είναι πολύ καλός ηθοποιός πέραν από εξαιρετικός τραγουδιστής. Μια χαρά λοιπόν ο Ραλφ και ελπίζω να πιάσω και άλλες ανάλογες ταινίες σύντομα!