ΒΡΩΜΙΚΗ ΤΡΟΜΠΕΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΟΙΚΤΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

[ramirez]

 

 

 

 

 

Τιμή: 8€

Άλλο ένα κόμικ Έλληνα σχεδιαστή από το πρόσφατο Comicdom Con. Επίσημη κυκλοφορία από τις εκδόσεις Χαραμάδα, αλλά το στυλ σχεδίου και η νοοτροπία του σεναρίου παραπέμπουν σε φανζίν παρά σε επαγγελματική δουλειά. Ερασιτεχνικό σκίτσο, και η απουσία speech balloons δυσχεραίνουν περαιτέρω την κατάσταση (έχω προσθέσει και μια σελίδα για δείγμα). Το βιβλίο αποτελείται από μερικές ολιγοσέλιδες ιστορίες κοινωνικο-πολιτικού προβληματισμού που, τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα, είναι αδιάφορες και αναξιομνημόνευτες.

 

Το σερί αποτυχίας ολοκληρώνεται από την υψηλή τιμή, που δεν δικαιολογείται παρ' όλο το καλό χαρτί και την εκτύπωση σε τυπογραφείο. Καλύτερα να έβγαινε ως φανζινάκι με χαμηλή τιμή 2-3 ευρώ σαν πρώτη απόπειρα γνωριμίας με τους αναγνώστες.

[Melandros]

Ο Κυριάκος έχει κάνει ήδη φανζίν.. Άρα δικαιολογημένα ήταν το επόμενο βήμα αυτό, δηλαδή μία κανονική έκδοση...

Το στύλ του είναι ιδιόμορφο καθώς και οι ιστορίες του.. Όπως και στο φανζίν του, είναι ή σου αρέσει, ή δεν σου αρέσςι.. (Επίσης μεγάλος λάτρης Μανιατόπουλου και αυτός.. άρα δένει κάπου όλο το πάζλ με το ύφος που γουστάρει..)

Και στο μέλλον θα δούμε και άλλα πολλά απο τον ίδιο, όχι μόνο σε εκδοτική προσπάθεια...

[CitizenX]

Το διάβασα χθες και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα άλμπουμ βαθιά εσωτερικό και ιδιαίτερο. Σκόρπιες σκέψεις και στίχοι αναμιγνύονται με σουρεαλιστικές εικόνες. Όμορφα σχεδιασμένa καρέ/κάδρα αποτυπώνουν πρόσωπα μονίμως παραμορφωμένα ή μασκοφορεμένα αναμεμειγμένα με ετερόκλητα αντικείμενα βιομηχανικής, κυρίως, προέλευσης. Οι μορφές συχνά αποτελούν μέρος ενός συνεχώς επεκτανόμενου βιομηχανικού τοπίου που φαίνεται να καταπίνει τόσο τον χώρο όσο και το σώμα. Η αφηγηματική ροή είναι υποτυπώδης και λειτουργεί περισσότερο ως αφορμή παρά ως τελικός στόχος. Φανταστείτε τον κόσμο του Kaz ρεαλιστικά σχεδιασμένο και χωρίς χιούμορ. Το Red Dot Comix χωρίς την ονειρική ατμόσφαιρα. Την ειρωνική ατμόσφαιρα των κόμικς του Μανιατόπουλου να φλερτάρει με την καταθληπτική αισθητική του Tommas Ott. Αν το καταφέρετε, καταλαβαίνεται τι παίζει με την "Βρώμικη Τρομπέτα". Αν σας αφήνει αδιάφορους αυτή η προσέγγιση δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να σας αρέσει το συγκεκριμένο άλμπουμ. Αν πάλι είστε από αυτούς που απολάμβαναν τα τεύχη του MOV (όπως εγώ) τότε επενδύστε άφοβα.

 

 

Υ.Γ. Germ, εσύ ούτε να σκεφτείς να πλησιάσεις.

Edited October 24, 2012 by CitizenX

[deadneighbours]

Πολύ καλο!!περιεργο και σκοτεινο