Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Kevin ONeill'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

  • Valt's blog
  • Dr Paingiver's blog
  • GCF about comics
  • Vet in madness
  • Θέμα ελεύθερο
  • Film
  • Comics, Drugs and Brocc 'n' roll
  • I don't know karate, but i know ka-razy!
  • Γερμανίκεια
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ή Η ΑΧΡΗΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
  • Κομικσόκοσμος
  • The Unstable Geek
  • Σκόρπιες Σκέψεις
  • Dhampyr Diaries

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Member Title


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 4 results

  1. Αχ, και εγώ όταν διάβασα τον μεταφρασμένο τίτλο που έδωσε το 9 σε αυτό το έργο με είχε πιάσει κλαυσίγελος . Χάθηκε ένα "Ο συνασπισμός των εξαίρετων αριστοκρατών" ή ένα "Η ομάδα των εξαίρετων κυρίων" ; Το "λεγεώνα των εξαίρετων" ακούγεται πολύ πιασάρικα. Τέλος πάντων αυτή η "συντροφιά" το κάνει λίγο χίπικο αλλά δεν μαμιέται θα το καταπιούμε Στα του κόμικ τώρα. Το League of Extraordinary Gentlemen, που από δω και πέρα θα το αναφέρω ως LoEG επειδής βαριέμαι να γράφω το μακρινάρι κάθε λίγο, είναι το μπάσταρδο παιδί του μουσάτου πασίγνωστου αηδονιού του Northamptonshire (a.k.a. Alan Moore) και του πάμφτωχου σωσία του Τιντορέττο που διαπρέπει στις σατυρικές ομοιότητες (a.k.a. Kevin O'Neill). Μέσα από τα ψήγματα των δύο αυτών γραμμών μαρτυρείται ο σουρεαλισμός που αγκαλιάζει το LoEG (τσιτάτο ακρωνύμιο, προσπάθησε να το προφέρεις, Λοέγκ) σαν μάνα που προστατεύει το νεογέννητο παιδί της. Ψέματα δεν λέω ούτε χρησιμοποιώ λέξεις των 5 ευρώ για το γ@μώτο αλλά γιατί αν πάρεις μια, ας το πούμε αρκετά διαδικαστική έκδοση του ορισμού, θα διαβάσεις "σουρεαλισμός = ουσιαστικό που χαρακτηρίζει οποιοδήποτε προϊόν, έκφραση, κύμα, ιδέα που βρίσκεται πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα". Και ναι φίλε μου, φίλη μου και φίλοι μου, δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή αν κάποιος πει ότι το "Εξαίρετοι κύριοι και συντροφιά" βρίσκεται πάνω και πέρα από την πραγματικότητα. Καθόλου όμως. Αριστερά το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του Α' τόμου της Ελληνικής έκδοσης, δεξιά το εξώφυλλο του πρώτου Αγγλικού τόμου Ας το πάμε βήμα βήμα. Στο εξώφυλλο του πρώτου τόμου (έχουν βγει της παναγιάς τα μάτια αλλά ας μην μπλέξουμε με τις εκδόσεις αφού είμαστε ακόμα αγνοί και παρθένοι), βλέπουμε ένα πορτραίτο. Το στυλ του θυμίζει έντονα τα οικογενειακά πορτραίτα της βικτοριανής εποχής, αυτά τα ιδιαιτέρως ανατριχιαστικά που όλοι είχαν ένα χαμόγελο ΝΑ με το συμπάθιο (#not). Η μάνα κάθεται στην μοναδική καρέκλα του πλάνου, ο πατέρας από πίσω μαρτυρώντας μια προστατευτική στάση (πατέρας φαμίλιας) και τα μούλικα γύρω γύρω να θυμίζουν την fertility του μπαμπά και της μαμάς. Στο δικό μας πορτραίτο βλέπουμε 4 χαρακτήρες, ή για την ακρίβεια 5.5 χαρακτήρες. Τι; Δεν ακούγεται λογικό; Μήπως δεν διάβασες την προηγούμενη παράγραφο ρε φίλε; Τέλος πάντων. Φάτσα κάρτα έχουμε μια σικάτη κυρία της αστικής Αγγλικανικής τάξης του 1890, αριστερά της έναν μεσόκοπο εξερευνητή που κρατάει μια καραμπίνα πιο σφιχτά απ'ότι κράτησε ποτέ γυναίκα, στο κέντρο έναν νευρασθενικό χλιμίντζουρα που φαίνεται έτοιμος να πεθάνει, δεξιά έναν μουσάτο (hint hint) Ινδό by the looks of it που θυμίζει μετενσάρκωση της Adi Parashakti στο αρσενικό της και ακόμα πιο δεξιά ένα κουστούμι που φαινομενικά αιωρείται. Πόσους μετράς μέχρι στιγμής; Τέσσερις και κάτι; Καλά πάμε. Αυτό το κάτι κάνε το 0.5 γιατί αυτό το τσιγάρο που μισοκαίγεται καταλήγει σε ένα αόρατο στόμα ενός αόρατου ανθρώπου. Και ο 5ος; Ποιος είναι ο 5ος θα πεις αγαπητέ αναγνώστη. Μη φοβού, θα το λύσουμε μαζί το μυστήριο του πιο πυροβολημένου κόμικ της 1ης,2ης,3ης και 4ης διάστασης αυτού του σύμπαντος και όλων των υπολοίπων. Αν προσέξουμε καλά μέσα στον καθρέφτη που στέκεται ο χλεμπονιάρης υπάρχει η φάτσα ενός πιθηκάνθρωπου που κοιτάει με νόημα προς το μέρος μας και δείχνει να φοράει τα ίδια ρούχα με τον ζορισμένο διπλανό του. Γίνεται λίγο πιο ξεκάθαρο τώρα; Το ωραίο με αυτό το κόμικ είναι ότι μπορείς να του δώσεις χιλιάδες διαφορετικούς χαρακτηρισμούς και πάντα να πέφτεις μέσα. Εδώ μας βολεύει να το ονομάσουμε horror b-movie monster mash up. Γιατί οι πρωταγωνιστές του πορτραίτου δεν είναι άλλοι από τέρατα/χαρακτήρες/πεςτοοπωςθες των κλασικότερων έργων της βικτοριανής λογοτεχνίας. Η φλογερή κυρία δεν είναι άλλη από την Miss Mina Murray, γυναίκα του Jonathan Harker από την πασίγνωστη νουβέλα του κυρίου Stoker, "Dracula" ( μα δεν παρατηρήσατε το και καλά τυχαία τοποθετημένο φουλάρι στον λαιμό της; ). Ο δισυπόστατος κύριος του καθρέφτη είναι - drumroll - ο Mr. Hyde και ο σχεδόν σε κώμα έτερος, ο Dr. Jekyll του ομότιτλου μυθιστορήματος "The strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde" του Σκοτσέζου Robert Stevenson. Ο μουσάτος master του Κάμα Σούτρα είναι ο κλασσικότερος καπετάνιος της νιότης μας, ο Captain Nemo από το "Vingt mille lieues sous les mers: Tour du monde sous-marin" ("Twenty Thousand Leagues Under the Seas: An Underwater Tour of the World" ) του Γάλλου Jules Verne. Το "κουστούμι με προσωπικότητα" όπως μου αρέσει να το αποκαλώ, ή αλλιώς ο αόρατος άνθρωπος, ή αλλιώς ο κύριος Griffin, είναι ο πρωταγωνιστής της νουβέλας επιστημονικής φαντασίας του H.G. Wells με τίτλο "The Invisible Man". Τέλος ο μαραμένος εξερευνητής με την φάτσα "περασμένα μεγαλεία να τα θυμάσαι και να κλαις" ονομάζεται Allan Quatermain και είναι ο ήρωας της σειράς βιβλίων του H. Rider Haggard με πρώτο το "King Solomon's Mines". Οι εξώφυλλα των πρώτων εκδόσεων των βιβλίων Όπως θα έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, μιλάμε για πολλά υποσχόμενη δουλειά με τέτοια εκρηκτική κομπανία. Ο Moore δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για την λογοτεχνία τρόμου της εικοσαετίας 1880-1900 και το 1999 ήρθε η ώρα για αυτόν να φτιάξει κάτι με θεματολογία αποκλειστικά παρμένη από εκεί. Τουλάχιστον τώρα είναι πιο κατανοητός ο τίτλος μιας και όντως μιλάμε για μια κομπανία εξαιρετικών κυρίων. Ο κυρ Moore δεν έμεινε εκεί όμως αλλά επέκτεινε ακόμα παραπάνω τον κάθε χαρακτήρα δίνοντας ξεχωριστά χαρακτηριστικά αλλά πάντοτε κρατώντας τον σε σκιές του γκρι, αποφεύγοντας να τοποθετεί κανέναν από τους χαρακτήρες του στο άσπρο ή μαύρο. Βρισκόμαστε λοιπόν στο καλοκαίρι του 1898 και η κυρία Murray προσεγγίζεται από έναν shady χαρακτήρα εν ονόματι Campion Bond που της προτείνει να δουλέψει γι'αυτόν και τον εργοδότη του, τον κύριο Μ. υπηρετώντας το μεγάλο έθνος της Γηραιάς Αλβιώνας που βρίσκεται σε τρομερό κίνδυνο. Πρώτο βήμα είναι να πάει στο Κάιρο και να φέρει πίσω έναν ξεπεσμένο Άγγλο εξερευνητή, που εθισμένος πλήρως στο όπιο έχει γίνει σκιά του εαυτού του αλλά ακόμα θεωρείται χρήσιμος για το στέμμα. Έτσι ξεκινάει η στρατολόγηση της πιο περίεργης ομάδας ανθρώπων, από τον Hyde που αιχμαλωτίζεται στο Παρίσι ενώ βιάζει και δολοφονεί πόρνες μέχρι τον Griffin που έχει εγκατασταθεί σε ένα παρθεναγωγείο και γκαστρώνει νεαρές κορασίδες ενώ αυτές πιστεύουν ότι είναι το άγιο πνεύμα. Ποιος είναι ο κίνδυνος; Εν αρχή το μόνο που γνωρίζουμε είναι για έναν επικίνδυνο μυστήριο Κινέζο με το ψευδώνυμο "The Doctor" που έχει κλέψει μια σπάνια ουσία ονόματι cavorite που του δίνει την δυνατότητα να πετάει και αποτελεί άμεση απειλή για την Βρεταννική κυβέρνηση. Ένα τόσο δα δείγμα της εξαιρετικής πένας του O'Neill Προφανώς και δεν είναι τόσα απλά τα πράγματα. Μέσα εμπλέκονται και χαρακτήρες από το σύμπαν του Sherlock Holmes του Arthur Conan Doyle και ο Auguste Dupin του Edgar Allan Poe (αν και έχει πολύ μικρή συμμετοχή), μασόνοι, κυβερνητική αντικατασκοπία και υπερφυσικό σε μια άριστη μείξη. Το έργο έχει χιλιάδες αναφορές και χρειάζεται πάρα πολλές αναγνώσεις για να μπορέσει να τις πιάσει όλες το μάτι, μόνο βέβαια αν έχει διαβάσει κάποιος και τα αντίστοιχα βιβλία. Η σκηνοθεσία είναι υπέροχη και παρατήρησα λεπτομέρειες στα σκίτσα στην σελίδα π.χ. 5 που μαρτυρούν κάτι που συμβαίνει στη σελίδα 200 και πάντα γυρνάς πίσω λέγοντας "ναι ρε φίλε είχε δώσει hint από τόσο πριν". Πραγματικά αριστουργηματικό. Μια άλλη τεχνική που απόλαυσα ιδιαίτερα είναι αυτή των στατικών καρέ που από πάνελ σε πάνελ υπάρχει μια μικρή αλλαγή, το μειδίαμα ενός προσώπου ή το βλέμμα που αλλάζει στόχο. Το σκίτσο του O'Neill σου προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, τουλάχιστον εμένα γιατί σε κάποιες φάσεις τα πρόσωπα κάνουν σπασίματα στις γωνίες υποδηλώνοντας προχειρότητα αλλά μετά από 2-3 σελίδες έχει ένα καρέ που πιάνει μια ολόκληρη σελίδα (ή και δύο) φαντασμαγορικό και εξαιρετικό που απλά σου βουλώνει το στόμα και καταλαβαίνεις ότι τίποτα δεν το σχεδιάζει τυχαία. Αριστερά ο Inc. Dupin στο κόμικ και δεξιά σε γκραβούρα εποχής για την ιστορία "The Purloined Letter" Στον δεύτερο τόμο (ως εκεί έχω διαβάσει μέχρι στιγμής) το μοτίβο είναι παρμένο από το βιβλίο "The War of the Worlds" του H.G. Wells (έτος έκδοσης 1897). Αυτή τη φορά οι ήρωες έχουν να αντιμετωπίσουν μια εισβολή Αρειανών στην Αγγλία αλλά και μια εσωτερική προδοσία που πονάει πολύ περισσότερο απ'όσο αφήνουν να εννοηθεί. Πλέον είναι ξεκάθαρη η στροφή στην επιστημονική φαντασία αλλά και η εντονότερη steampunk αισθητική του σκίτσου. Υπήρχαν πολλοί που θεώρησαν το Vol. 2 αρκετά κατώτερο από το πρώτο αλλά προσωπικά το απόλαυσα εξίσου γιατί η ιδέα της έμπνευσης από μια εκ των αγαπημένων μου εποχών της ανθρώπινης ιστορίας με εξιτάρει ακόμα και αν το κύριο plotline είναι σχετικά αδύναμο. Συνέχεια στο επόμενο ποστ...
  2. Θα γίνει και αυτό. Το κανάλι FOX παρήγγειλε πιλότο για τηλεοπτική σειρά βασισμένη στο κόμικ των Alan Moore & Kevin O'Neill. Στην παραγωγή ακούγονται ονόματα συντελεστών των Heroes και Matrix. Το κόμικ εκδόθηκε το 1999 με μεγάλη επιτυχία και η ταινία προβλήθηκε το 2003 με μεγάλη αποτυχία. Το πόνημα του Moore κατακρεουργήθηκε αβυσσαλέα στον κινηματογράφο όσο λίγα πράγματα. Τα βραβεία του κόμικ δεν ακολούθησαν την ταινία. O James Robinson, σεναριογράφος της ταινίας του 2003, γνωστός μας από το STARMAN και αρκετά JSA τεύχη, δηλώνει ότι του ήταν δύσκολη η δουλειά που του είχε ανατεθεί τότε. Θεωρούσε ότι το πρότζεκτ θα είχε καλύτερη τύχη αν αντιμετωπιζόταν σαν σειρά του BBC ίδιας φιλοσοφίας με το Doctor Who & Torchwood. Δεν άξιζε να φτιαχτεί ως ταινία μπλοκμπάστερ με τρελά εφέ. Δοκιμασμένοι βρετανοί ηθοποιοί με χτίσιμο ωραίων χαρακτήρων με βάθος θα ήταν η σωστή κίνηση. “Even when I was writing the best version [of the movie] I could with more of the darkness and nuance and the feel of Alan Moore’s comic, I remember saying a summer movie is not — I wanted to write that film because it was an opportunity for me, but this is not the way these characters should be portrayed. The perfect version of League of Extraordinary Gentlemen would have been a British BBC series with great character actors, where it doesn’t rely on them being handsome or a box office draw and special effects, along the lines of Torchwood and Doctor Who. With League, it isn’t so much the epic effects, it’s the characters. The idea that they’ve come around and are trying to do a TV show doesn’t surprise me. I think it’s a smart move. We’ll see how good it is.” Υπάρχει και ένα βιντεάκι που μιλά για διάφορα. Περισσότερα εδώ. Σύντομα και άλλα. Σελίδα του IMDB για την ταινία εδώ. Σελίδα του Rotten Tomatoes για την ταινία εδώ.
  3. THARG'S CREEPY CHRONICLES Τον Οκτώβριο του 2012, δηλαδή ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του Tharg's Terror Tales, οι εκδόσεις 2000AD προχωρούν σε μία ακόμα συλλογή ιστοριών τρόμου, από κόμικς που είχαν δημοσιευτεί φυσικά στο περιοδικό 2000AD. Σε αυτό που διαφέρει η μία έκδοση από την άλλη είναι ότι, ενώ μεν στο Terror Tales οι ιστορίες είχαν ως κοινό παρανομαστή τον σχεδιαστή Frazer Irving, στο Creepy Chronicles δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος κοινός παράγοντας ως προς την επιλογή των ιστοριών. O Tharg που αναφέρεται στον τίτλο είναι ο "οικοδεσπότης" του περιοδικού 2000AD, και φυσικά μας φιλοξενεί και σε αυτή την έκδοση (περισσότερες πληροφορίες για τον Tharg εδώ). Το Creepy Chronicles έχει 148 σελίδες. Ας δούμε τις ιστορίες με τη σειρά: Silo: H πρώτη ιστορία της έκδοσης είναι ασπρόμαυρη, και καταλαμβάνει 36 σελίδες. Είχε πρωτοδημοσιευτεί στα τεύχη 706 - 711 του 2000AD. Το σενάριο είναι του Mark Millar, το σχέδιο του Dave D' Antiquis, και το lettering της Annie Parkhouse. O Ted και ο Jim είναι δύο φίλοι και συνάδελφοι, που εργάζονται για τελευταία φορά σε μια υπόγεια πυρηνική βάση. Ώσπου εντελώς ξαφνικά ο Jim παθαίνει αμόκ και αρχίζει ο χαμός... Storming Heaven: Αυτή είναι η μεγαλύτερη ιστορία του τεύχους, αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη και η χειρότερη. Το σενάριο είναι του Gordon Rennie, το σχέδιο του Frazer Irving, και το lettering της Ellie De Ville, μια ομάδα που συναντήσαμε σε αρκετές από τις ιστορίες του Terror Tales στο οποίο θα μπορούσε και να είχε άλλωστε δημοσιευθεί. Παρά το όμορφο χρωματιστό σχέδιο του Irving, η υπόθεση είναι αρκετά περίεργη ώστε να μου χαλάσει τη συνολική εικόνα. Ένας επιστήμονας πειραματίζεται με διάφορες δοσολογίες LSD, την ακούει κανονικότατα και γίνεται ένα είδος προφήτη. Αν έπαιρνα κι εγώ λίγο LSD ίσως να μου άρεσε κάπως καλύτερα. 47 έγχρωμες σελίδες, σε μια ιστορία που είχε πρωτοδημοσιευθεί στα τεύχη 1273 - 1278. Shok!: 7σέλιδη χιουμοριστική ιστορία επιστημονικής φαντασίας, σε ασπρόμαυρο σχέδιο, σε σενάριο Steve MacManus, σχέδιο Kevin O'Neill και lettering Tony Jacob. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο Judge Dredd Annual του 1981. Ο Mike αποφασίζει να κάνει δώρο στην κοπέλα του το κεφάλι ενός ρομπότ-στρατιώτη, το οποίο όχι μόνο συνέρχεται αλλά αρχίζει και να αυτοσυναρμολογείται... Αρκετά αστεία και ενδιαφέρουσα. Reapermen: 5σέλιδη έγχρωμη ιστορία, σε σενάριο Gordon Rennie, σχέδιο Jock και lettering Ellie De Ville. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο τεύχος 1170 του 2000ΑD. Δύο θεριστές διαφωνούν ως προς το πώς να χειριστούν την ψυχή μιας γυναίκας που επέζησε/πέθανε σε αεροπορικό ατύχημα... Συμπαθητική αλλά όχι και να τρελαίνεσαι. Tales of Telguuth: A Little Knowledge: Έγχρωμη ιστορία 8 σελίδων, που ανήκει σε έναν ευρύτερο κύκλο ιστοριών υπό τον γενικό τίτλο Tales of Telguuth. Στη συγκεκριμένη περιπέτεια, ο Morgath διψάει για δύναμη και γνώσεις, οπότε κάνει συμφωνία με τον διάβολο για να ικανοποιηθούν οι επιθυμίες του. To σχέδιο είναι του Steve Moore, το σενάριο του Greg Staples και το lettering του Steve Potter. Πρώτη δημοσίευση στο τεύχος 1191 του 2000AD. Skeleton Crew: Αν και μόλις 5 σελίδων, είναι μία από τις καλύτερες ιστορίες της έκδοσης, με ένα πολύ ωραίο - παρότι αναμενόμενο - twist ending. Το σενάριο είναι του Steve Moore, το ασπρόμαυρο σχέδιο του Frazer Irving και το lettering της Ellie De Ville. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο τεύχος 1209 του 2000AD. Το διαστημόπλοιο Προμηθέας βρίσκεται σε αποστολή σε μια ζώνη αστεροειδών, προκειμένου να εντοπίσει μεταλλεύματα απαραίτητα στις αποικίες του Άρη. Κάποια στιγμή θα πέσει πάνω σε μια μεγάλη εξωγήινη μεταλλική μάζα, που κρύβει κάποια επικίνδυνα μυστικά. Scene of the Crime: Επίσης 5σέλιδη ασπρόμαυρη ιστορία και επίσης πολύ καλή! Το σενάριο είναι του Al Ewing, το σχέδιο του Dom Reardon και το lettering του Tom Frame. Πρώτη δημοσίευση στο τεύχος 1296. Ο ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών Richard Webb ερευνά μια σειρά αυτοκτονιών που έγιναν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο... και κάθε φορά στον τόπο του εγκλήματος υπάρχει το ίδιο ακριβώς περίεργο grafitti. Revelations: Έγχρωμη ιστορία 6 σελίδων, σε σενάριο και χρωματισμό Chris Blythe, σχέδιο Cam Kennedy και lettering Annie Parkhouse. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο τεύχος 1343 του 2000AD. Το τέλος του κόσμου πλησιάζει, και μια ομάδα στρατιωτών βρίσκουν καταφύγιο σε μια εκκλησία, παρέα με έναν τρελοπαππά που τους διαβάζει την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Συμπαθητική! Counts as one Choice: Ακόμα μία έγχρωμη ιστορία, 5 σελίδων αυτή τη φορά, από τη φαντασία και το ταλέντο του Chris Weston, και σε lettering της Ellie De Ville. Από το τεύχος 1645 του 2000AD. Ένας αναγνώστης του 2000AD απαντάει σε μια προσφορά για την αγορά σε μοναδική τιμή του συγκεντρωτικού έργου του Judge Dredd, αλλά μέρα με τη μέρα αρχίζει να λαμβάνει και άλλα πακέτα από την εκδοτική που δεν είχε παραγγείλει. Ενδιαφέρον φινάλε, και ενδιαφέρουσα ιδέα να δημιουργήσουν μια ιστορία που αν δημοσιευόταν κάπου αλλού θα μπορούσε να λειτουργήσει και σαν διαφημιστική για το περιοδικό 2000AD. Pea Patch Podlings: Κι αυτή από τις πολύ καλές ιστορίες της έκδοσης, καθώς οι στοιχειωμένες κούκλες που πρωταγωνιστούν είναι πάντα μια καλή ιδέα για να σου τεντώσουν τα νεύρα. Το σενάριο είναι του Arthur Wyatt, το σχέδιο του Edmund Bagwell και το lettering της Ellie De Ville. Όμορφο έγχρωμο σχέδιο, 5 σελίδες, και προέρχεται από το τεύχος 1674 του 2000AD. Οι τρεις τελευταίες σελίδες περιέχουν ένα σύντομο ιστορικό του κάθε δημιουργού. comicbookresources
  4. ΝΤΑΣ Ο ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ / ΠΑΛΑΒΟΜΑΡΕΣ Το κόμικ αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε το 1980 στο τεύχος # 178 του βρετανικού περιοδικού 2000AD. Κράτησε ως το τεύχος # 198, της επόμενης χρονιάς, έχοντας έναν απολογισμό 20 τευχών (δε δημοσιεύτηκε στο τεύχος # 180). Δημιουργοί ήταν οι Kevin O'Neill και Dave Angus. Ο τελευταίος ήταν ο δημιουργός και του Captain Klep, ο οποίος έκανε κάποιες εμφανίσεις και σε αυτό το κόμικ. Εδώ παρακολουθούμε τις περιπέτειες του Dash, μιας παρωδίας του Flash Gordon που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής εκείνη την περίοδο λόγω της ταινίας που είχε βγει. Παρέα με τον τρελό επιστήμονα Zellamy και την οδηγό ταξί Dale Ardent, προσπαθούν να σαμποτάρουν τα σχέδια του Pong, δικτάτορα του πλανήτη Pongo, με καταστροφικά συνήθως αποτελέσματα. Στο Βαβούρα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο τεύχος # 25 στις 15 Ιουνίου 1982, με τον τίτλο "Παλαβομάρες" που δεν έχει βέβαια καμία σχέση με τον πρωτότυπο τίτλο. Παρακάτω μερικές σελίδες απ' την ιστορία αυτή. Αργότερα δημοσιεύτηκε και σαν "Ντας ο Αξιοπρεπής, όπως η παρακάτω ιστορία από το τεύχος # 81. Πηγές: ComicVine Britishcomics.wikia
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.