Τα οδοφράγματα του αντιφασισμού [Αντωνόπουλος Γιάννης, efsyn.gr, 9/05/2026]

[ramirez]

Με πυρήνα την επική αντιφασιστική μάχη του λαού της Πάρμας τον Αύγουστο του 1922, οι Φραντσέσκο Πελόσι και Rise αφηγούνται την πολυτάραχη ζωή του αγωνιστή Γκουίντο Πιτσέλι.

 

 

 

 

Η αντιφασιστική μνήμη διαθέτει πληθώρα μαρτύρων, αγωνιστών και ηρώων. Ανάμεσα σε αυτούς ανήκει και ο θρυλικός κομαντάντε Γκουίντο Πιτσέλι (Guido Picelli). Ο μαχητικός κομμουνιστής, συνδικαλιστής και αντιφασίστας είναι περισσότερο γνωστός για τις πολιτικές θέσεις και τη δράση του, παρά για την προσωπικότητα ή τον τρόπο ζωής του. Και αυτό γιατί έζησε σε εποχές ταραγμένες, όπου η μάχιμη πολιτική δράση δεν ήταν δευτερεύουσα ενασχόληση, αλλά αφιερωμένη στάση ζωής απέναντι στο τέρας του φασισμού που ορθωνόταν στην Ευρώπη. Το κόμικς «Γκουίντο Πιτσέλι: ένας αντιφασίστας στα οδοφράγματα», που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Red n’ Noir, αναδεικνύει τη μορφή του Ιταλού αγωνιστή και βουλευτή του Κομμουνιστικού Κόμματος, του ανθρώπου που κατάλαβε σε πολύ πρώιμο στάδιο τι είναι ο φασισμός, τι επιδιώκει και πώς πρέπει να καταπολεμηθεί.

 

 

Το κόμικς «Γκουίντο Πιτσέλι: ένας αντιφασίστας στα οδοφράγματα»,

που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Red n’ Noir.

 

 

Η δημιουργία του έγινε κατόπιν σχολαστικής ιστορικής έρευνας στις λίγες διαθέσιμες πηγές, με την εξαιρετικά πρωτότυπη τεχνική της χάραξης πάνω σε μαύρο μελάνι. Ο σεναριογράφος κόμικς Φραντσέσκο Πελόσι και ο εικονογράφος Φιλίπο Τοσκάνι (γνωστός ως Rise) εστίασαν κυρίως στις μέρες της νικηφόρας αντίστασης του λαού της Πάρμας τον Αύγουστο του 1922 απέναντι στις φασιστικές ορδές που στάλθηκαν ώστε να προκαλέσουν αιματοκύλισμα, όπως και σε άλλες πόλεις, ως αντίποινα για την κήρυξη γενικής απεργίας. Ήταν μόλις λίγες εβδομάδες πριν ο Μουσολίνι καταλάβει την εξουσία στην Ιταλία, όταν έλαβε χώρα μια από τις μεγαλύτερες συγκρούσεις φασιστών και αντιφασιστών.

 

Ο Πιτσέλι οργάνωνε την άμυνα της πόλης για πάνω από έναν χρόνο, εφαρμόζοντας ένα σχέδιο πρωτοφανούς αστικού ανταρτοπόλεμου που περιλάμβανε οδοφράγματα, χαρακώματα, τάφρους, ηλεκτρικά καλώδια, ακόμη και ναρκοπέδια. Στη μάχη ενάντια στους 20.000 πάνοπλους φασίστες ρίχτηκε ο πληθυσμός των εργατικών συνοικιών υπό την καθοδήγηση 400 «Arditi del Popolo» – βετεράνων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αλλά και οι υπόλοιποι, γέροι, νέοι, παιδιά, γυναίκες, αντιστάθηκαν με ό,τι είχαν διαθέσιμο: αξίνες, τούβλα, ράβδους, βραστό λάδι και βιτριόλι!

 

 

 

 

Την επική μάχη της Πάρμας αφηγείται ο Πιτσέλι στον Αντόνιο Γκράμσι, στις 25 Νοεμβρίου 1926, κατά τη μεταφορά τους με το τρένο προς την εξορία στο Λίπαρι, όταν οι νόμοι του Μουσολίνι μεταμόρφωσαν οριστικά την Ιταλία σε δικτατορία. Αρνείται ωστόσο ότι εκείνος ήταν ο πρωταγωνιστής: «Σε διαβεβαιώνω όμως, Αντόνιο, ότι στη διάρκεια εκείνων των πέντε ημερών αντάρτικου πόλης δεν ήμουν παρά μέρος του τοπίου. Ένας κομπάρσος στο φόντο. Ο πρωταγωνιστής εκείνου του μελοδράματος ήταν ο λαός των συνοικιών». Άλλα επεισόδια της ζωής του Πιτσέλι που εξιστορούνται στο κόμικς είναι η ύψωση της κόκκινης σημαίας στο Κοινοβούλιο την Πρωτομαγιά του 1924 ή η δράση του στην Ισπανία ενάντια στον Φράνκο το 1937, όπου τον βρήκε ο θάνατος.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...