Μολύβι – μελάνι: Μια φιλία σε ένα τεράστιο στούντιο animation [Ιωαννίδης Μάριος, haniotika-nea.gr, 18/04/2026]

[nikolas12]

 

Το 1953 γεννήθηκε στο Μπρίστολ της Αγγλίας ο Peter Duncan. Στο σχολείο όπου φοίτησε, γνώρισε κι έκανε παρέα µε τον David Sproxton. Οι δύο φίλοι µαζί αποφάσισαν αρκετά χρόνια µετά να φτιάξουν ένα µικρό, low-budget στούντιο, µε σκοπό να φτιάξουν µικρά ταινιάκια και τρέιλερ. Κάποια από τα έργα τους θα παίξουν στην παιδική σειρά για παιδιά του BBC TV, «Vision on». Από τα ονόµατα των χαρακτήρων που δούλευαν εκεί Aardvark και Superman, προέκυψε και το όνοµα του στούντιο, «Aardman».

 

 

Το 1977 θα δηµιουργήσουν τον Morph, έναν χαρακτήρα φτιαγµένο από πλαστελίνη, κατάλληλο για stop-motion animation. Ο χαρακτήρας αυτός συνήθως εµφανιζόταν σαν κωµικό στοιχείο δίπλα στον παιδικό παρουσιαστή Tony Hart. Αργότερα εµφανίστηκε σε διάφορες παιδικές σειρές, µέχρι που το 1980 απέκτησε την δικιά του αποκλειστική σειρά µε τίτλο «Amazing Adventures of Morph».

 

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ

 

 

Αργότερα ακολούθησαν κάποια πειράµατα, τα οποία εστίαζαν στον συγχρονισµό χαρακτήρων από πλαστελίνη σε ηχογραφηµένη µουσική, για να προκύψει ένα στυλ animated ντοκιµαντέρ. Τα δύο πρώτα που έφτιαξαν, «Down and Out» το 1977 και το «Confessions of a Foyer Girl» το 1978, έγιναν µέρος της σειράς του BBC TV «Animated Conversations». Λίγα χρόνια αργότερα, το 1983, ακολούθησε µια δεύτερη σειρά από ταινιάκια βασισµένα στην ίδια τεχνική, τα οποία παρουσιάστηκαν στο Channel 4.

Κάπου εκεί, το 1985, µπαίνει στην οµάδα και ο Nick Park. Οι τρεις τους θα αναπτύξουν ακόµα περισσότερο την τεχνική του stop motion και θα τελειοποιήσουν το στυλ που δούλευαν τόσα χρόνια µε χαρακτήρες από πλαστελίνη.

 

Το 1990, η µικρού µήκους ταινία «Creature Comforts», όπου βλέπουµε τις συνεντεύξεις από ζώα φτιαγµένα από πλαστελίνη, θα κερδίσει το Όσκαρ, ενώ ένα χρόνο αργότερα, η εξάλεπτη ταινία, µε τίτλο «Adam», όπου βλέπουµε µια διαφορετική δηµιουργία και ίσως µια εξέλιξη ίσως του χαρακτήρα του Morph, θα είναι προτεινόµενη για το Όσκαρ.

 

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

Η συνέχεια του στούντιο είναι λίγο πιο γνωστή. Από το 1989 µέχρι το 1995, θα φτιάξουν µια σειρά από µικρού µήκους ταινιάκια, στα οποία πρωταγωνιστούν ο Wallace και ο Gromit, ένας γκαφατζής γεωργός και ο σκύλος του. ∆ύο από αυτά θα κερδίσουν µάλιστα και το Όσκαρ. Το 1997 υπογράφουν συµβόλαιο µε την Dreamworks για την παραγωγή µιας σειράς ταινιών µε ορίζοντας δωδεκαετίας. Η πρώτη που κυκλοφορεί είναι το «Chicken Run» ή γνωστό µε τον ελληνικό τίτλο «Οι κότες το ‘σκασαν», το οποίο έκανε τεράστια επιτυχία και αποτελεί ουσιαστικά την πρώτη µεγάλου µήκους ταινίας του στούντιο. Πέντε χρόνια αργότερα θα κερδίσουν το Όσκαρ µε την ταινία «The Curse of the Were-Rabbit», στην οποία επανέρχονται µετά από αρκετά χρόνια το δίδυµο του Wallace και Gromit. Η ταινία αυτή που κυκλοφόρησε το 2005, θα κερδίσει επίσης το Όσκαρ καλύτερης ταινίας animation.

 

Το Οκτώβρη του ίδιου έτους, µια µεγάλη φωτιά θα καταστρέψει την αποθήκη του στούντιο. Πολλά παλιά σκηνικά και χαρακτήρες θα καταστραφούν. Ευτυχώς αυτά που χρησιµοποιούσαν για τις παραγωγές που έτρεχαν ήταν σε άλλο ξεχωριστό χώρο. Εκείνη τη χρονιά, το στούντιο θα µπει και στο computer animation µε την ταινία Flushed Away, η οποία όµως δεν θα πάει καλά σε εισιτήρια. Εξαιτίας αυτού, αλλά και δηµιουργικών διαφορών που είχαν, η Aardman µε την Dreamworks θα διακόψουν το συµβόλαιό τους. Ωστόσο η δηµοφιλία τους είναι ήδη µεγάλη, µε πιο χαρακτηριστικό παράδειγµα το Μουσείο Γκίµπλι στο Τόκιο που θα έχει για δύο χρόνια έκθεση αφιερωµένη στα έργα τους, µε τον ίδιο τον Μιγιαζάκι να δηλώνει θαυµαστής τους.

 

 

Το 2007 το στούντιο υπογράφει συνεργασία µε την Sony Pictures, για να κυκλοφορήσουν το «Arthur Crhistmas», το πρώτο 3D animation στο οποίο συµµετείχε το στούντιο, για να ακολουθήσει το 2012 η κυκλοφορία του «The Pirates! In an adventure with Scientists!» στο οποίο παντρεύονται οι τεχνικές του 3D και της πλαστελίνης αριστοτεχνικά.

 

Θα ακολουθήσουν πολλές ταινίες και σειρές, µε πιο γνωστή ίσως το «Shaun the sheep», το οποίο µάλιστα αναµένεται να κυκλοφορήσει και αυτή τη χρονιά, σε µια µεγάλου µήκος ταινία. Συνολικά µέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει 10 ταινίες µεγάλου µήκους, 65 µικρούς µήκος ταινίες, 8 µουσικά βίντεο και δεκάδες διαφηµίσεις. Έχουν κερδίσει συνολικά 4 όσκαρ και 8 Bafta.

 

 

Η επιτυχία των ταινιών -και πιο πολύ των «Chiken Run», «Shaun the Sheep», «Wallace & Gromit»- οδήγησε στο να µεταφερθούν και σε πολλά ηλεκτρονικά παιχνίδια.

 

Αξίζει να σηµειωθεί, τέλος, ότι το 2018 το στούντιο ανακοίνωσε ότι µεταφέρει την πλειοψηφική ιδιοκτησία της εταιρίας στους εργαζόµενους, για να παραµείνει το στούντιο ανεξάρτητο.

 

Πηγή

[kaneda]

Πολύ όμορφο και ενδιαφέρον άρθρο.

 

To Studio Aardman είναι από εκείνα τα λίγα στούντιο που καταφέρνουν και ξεχωρίζουν αισθητά στην βιομηχανία του animation. Αν και στην πρώτη επαφή με κάποιο από τα έργα του μπορεί να παραξενευτεί ή κάπως να δυσανασχετίσει κανείς με το ιδιόμορφο στυλ animation, παρόλα αυτά καταφέρνει σχεδόν αμέσως να σε κερδίσει, αλλά και να σου κεντρίσει την προσοχή, τόσο μέσα από την αθώα φινέτσα του, όσο και μέσα από την παράταιρη γλυκύτητα που αυτό αναδίδει.

 

Αν και δεν έχω δει πολλές από τις ταινίες του στούντιο, παρόλα αυτά μπορώ να πω ότι με έχει κερδίσει για τα καλά όποια ταινία του έχει τύχει να δω. Σχετικά πρόσφατα, ένα πρωινό, έπεσα τυχαία επάνω σε ένα από τα επεισόδια του Star από το Σον το Πρόβατο, και θυμάμαι ότι είχα ψιλοκολλήσει και το χάζευα (κάποια στιγμή πρέπει να ξαναδώ την Ποντικούπολη). Αν μία ταινία άξιζε πραγματικά να πάρει το Oscar από το Κινούμενο Κάστρο του Miyazaki, τότε αυτό σίγουρα θα ήταν το Γουάλας και Γκρόμιτ στον Τεράστιο Λαχανόκηπο. Όποιο παιδί δεν το έχει δει, να το δει άμεσα. 

Επεξεργασία Απριλίου 28 από kaneda