MISTER NO: 50 ΧΡΟΝΙΑ (1975-2025)

**nikolas12** · Μαρτίου 10

Από την εκδοτική:

Πενήντα χρόνια Μίστερ Νο! Πενήντα χρόνια κυκλοφορίας για τον δημοφιλέστερο αντιήρωα των ιταλικών κόμικς (fumetti) που στη χώρα μας ήρθε τον Απρίλιο του 1976 – μόλις ένα χρόνο μετά την πρώτη του εμφάνιση στην Ιταλία τον Ιούνιο 1975. Ένα κόμικς σκληρό και αληθινό, δραματικό και συγκινητικό, που τόσο στην Ιταλία αλλά και στις δεκάδες άλλες χώρες που κυκλοφόρησε, καταφέρνει να κάνει αισθητή τη παρουσία του, με τη διαχρονικότητα των ζητημάτων που καταπιάνεται.

Ποιος είναι όμως αυτός ο «Κύριος Όχι»; Πρόκειται για έναν άνθρωπο αηδιασμένο από τις σφαγές που είδε στον Β’ Παγκόσμιο Πολέμο και λόγω αυτού εγκαταστάθηκε στη Μανάους της Βραζιλίας – γνωστή και ως «το τελευταίο σύνορο του πολιτισμού» – για να ζήσει μακριά από τον «πολιτισμένο» κόσμο. Εκεί με ένα μικρό αεροπλάνο, κάνει διάφορες μεταφορές στην περιοχές της Αμαζονίας. Αμφισβητεί τον πολιτισμένο κόσμο, δεν επιδιώκει ούτε τον πλούτο ούτε την δόξα, αρνείται τον ρόλο του κριτή, μισεί την βία των ανθρώπων, αλλά δέχεται τη βία της φύσης. Η μόνη του επιθυμία είναι να ζει ελεύθερος… ελεύθερος με ένα μπουκάλι ουίσκι στο ένα χέρι και τον μοχλό του αεροπλάνου του στο άλλο. Αλλά ακριβώς αυτό το είδος της ζωής που διάλεξε, του δίνει τα αντίθετα από όσα επιθυμούσε… Η βία, που εκείνος μισεί, τον ακολουθεί πάντα βήμα προς βήμα, σαν σκιά…

Στην επετειακή έκδοση για τα 50 χρόνια του, περιλαμβάνεται η ιστορία «Το Τελευταίο Σύνορο» (Mister No #295, Δεκέμβριος 1999) σε σενάριο Michele Masiero (Μίστερ Νο #3 – Revolution: Βιετνάμ) και σχέδιο Domenico & Stefano Di Vitto (Μίστερ Νο #19 – Ένας Ίντιο Στη Νέα Υόρκη). Βρισκόμαστε στη Μανάους, λίγες μέρες πριν το 2000, αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ: ο Μίστερ Νο, παρά την ηλικία του, συνεχίζει να αγαπά το ουίσκι, να φλερτάρει, να μπλέκει σε καβγάδες, να παραμένει γενναίος και δυνατός, όπως και ο καλύτερός του φίλος, ο Ες-Ες. Κι ενώ όλα μοιάζουν γνώριμα, μια απροσδόκητη επίσκεψη έρχεται να φέρει τα πάνω κάτω: ο Τζέιμς, γιος του παλιού του φίλου Φιλ Μάλιγκαν, εμφανίζεται με μία απλή αλλά γεμάτη νόημα επιθυμία—να γίνει ο νέος Μίστερ Νο.

Η ιστορία:

Με αφορμή τα 50 χρόνια από το πρώτο τεύχος του Mister No, ο Μικρός Ήρωας έφερε στα ελληνικά την τελευταία χρονολογικά περιπέτεια του ήρωα που βγήκε το Δεκέμβριο του 1999. Το τεύχος ξεκινάει με ένα πολύ εκτενές αφιέρωμα του Gabrielle Ferrero για την ιδέα πίσω από τον Mister No, το πως γράφονταν οι ιστορίες του και τι έμπνευση υπήρξε και συνεχίζεται από τον Γαβριήλ Τομπαλίδη σχετικά με την εκδοτική πορεία του ήρωα στη χώρα μας. Για μένα από τα πιο πλούσια που έχουμε δει και αξίζει να το διαβάσετε.

Όσον αφορά την ιστορία, έχουμε τον Τζέιμς Μάλιγκαν, γιο του παλιού φίλου του Mister No, του Φιλ Μάλιγκαν, ο οποίος αποφασίζει να ταξιδέψει στη Μανάους για να γνωρίσει τον πρωταγωνιστή μας. Ο λόγος είναι πως ο ίδιος έχει βαρεθεί την αμερικάνικη ζωή και αναζητεί μια περιπέτεια με σκοπό να πάρει ο ίδιος τη θέση του ηλικιωμένου πλέον Mister No. Ο ήρωάς μας θέλει να μάθει από έναν άνθρωπο που βλέπει σαν είδωλο και γρήγορα καταλαβαίνουμε πως και ο Mister No βλέπει στον νεαρό άντρα στοιχεία του εαυτού του.

Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο μια περιπέτεια, αλλά κυρίως η εξιστόρηση του Τζέιμς Ντρέικ στον Τζέιμς Μάλιγκαν για το τι πέρασε στον πόλεμο, πως γύρισε, πως αποφάσισε να πάει στη Μανάους, πως γνώρισε τον Ες-Ες και φυσικά τι συνέβη την πρώτη φορά που πήγε στη ζούγκλα και τι μαθήματα πήρε από αυτό. Όλη αυτή η εξιστόρηση μπορεί να πει κανείς πως εκτός από ένα μάθημα στον μικρό Τζέιμς είναι και μια μεγάλη γιορτή για τον αντιήρωα που λέγεται Mister No και καταλαβαίνω γιατί η εκδοτική αποφάσισε να βάλει αυτήν την ιστορία σε αυτό το σπέσιαλ τεύχος. Αν και έχει πληροφορίες που γνωρίζουμε, αξίζει να τη διαβάσετε και να της δώσετε την προσοχή σας.

Η έκδοση:

Ωραίο, σκληρόδετο εξώφυλλο δια χειρός Roberto Diso μάλιστα, στα κείμενα όπως προείπα θεωρώ ότι έχει γίνει εξαιρετική δουλειά και συνολικά αυτή είναι όντως μια έκδοση-γιορτή για όσους αγαπάμε τον Mister No και αγοράζουμε σταθερά τις ιστορίες του. Απόρησα πως και δεν είχε γίνει παρουσίαση μέχρι τώρα, αλλά πείτε μου και εσείς τη γνώμη σας και καλό διάβασμα σε όλους