ΜΠΑΡΜΠΑΔΑΚΙΑ

[Indian]

  

 

Το 2023 ο Παναγιώτης Γερακάκης, γνωστός στους κύκλους των κόμικς σαν Πανάγος με τις δουλειές του “Το λέει η επιστήμη”, “Ψυχαλάστρας” και “Άσχημη νύχτα”, συστήνει στο αναγνωστικό κοινό τα “Μπαρμπαδάκια”. Ο λόγος για μία ομάδα από περίεργα όντα, τα οποία έχουν το ιερό καθήκον να σατιρίσουν τα κακώς κείμενα της κοινωνίας που ζούμε.  

 

Μπορεί το κόμικ να έχει σαν υπότιτλο στο εξώφυλλο του “Μικρές σταγόνες αισιοδοξίας”, αλλά προσωπικά δεν είδα πουθενά καμία ικμάδα αισιοδοξίας κι ελπίδας. Απεναντίας, τα μικρά αυτά πλασματάκια είναι αρκετά πικρόχολα, άκρως απαισιόδοξα κι από την καυστική τους σάτιρα περνά όχι μόνο η ελληνική πραγματικότητα, αλλά και η διεθνής κατάσταση που βιώνουμε. Μεγάλο βήμα γι’ αυτή την σάτιρα δίνει η νέα τεχνολογία και τα social media, καθώς επίσης και η παγκοσμιοποίηση. 

 

 

Έχοντας διαβάσει πολλά σατιρικά κόμικς και γελοιογραφίες, πλέον δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τις μανιέρες και τις νόρμες που υπάρχουν κι εδώ. Ο Πανάγος κάνει μία αρνητική κριτική για τα πάντα, δεν βρίσκει κανένα φως στην άκρη του τούνελ και με άκρατο πεσιμισμό παρουσιάζει μία σειρά από μονοσέλιδα στριπ που, με εξαίρεση τέσσερα-πέντε, δεν με διασκέδασαν. Το αντίθετο θα έλεγα. Με έριξαν ψυχολογικά.   Κάτι που θα πρέπει να θίξουμε, επίσης, είναι ότι χρησιμοποιούνται πάρα πολλές φορές τα προϊόντα… κένωσης, τόσο λεκτικά, όσο και σχεδιαστικά. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, ενισχύεται κι επιβεβαιώνεται η κατήφεια που αποτυπώνεται στο κόμικ. 

 

Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία δουλειά που την συνιστώ στους λάτρεις της σάτιρας, της γελοιογραφίας και του μαύρου χιούμορ, αλλά και στους θαυμαστές του δημιουργού. Οι υπόλοιποι διαβάστε με δική σας ευθύνη. Πάντως, όσοι κι αν επιχειρήσετε να το διαβάσετε, σας συμβουλεύω να το κάνετε με άδειο στομάχι. 

 

 

Ο εικαστικός τομέας για εμένα δούλεψε καλύτερα από τον σεναριακό. Το σχέδιο είναι καλοδουλεμένο και βγάζει φαντασία τόσο στην δημιουργία των πρωταγωνιστών, όσο και των backgrounds. Κάθε σελίδα φέρει από ένα μέχρι τέσσερα καρέ κι εκμεταλλευόμενη το μέγεθος του εντύπου αποτυπώνει μεγάλα καρέ, καθαρού σχεδίου και πολλών λεπτομερειών. Στον χρωματισμό επικρατούν διαβαθμίσεις του κίτρινου, του μωβ και του πράσινου και μάλιστα σε σκούρο τόνο. Συνολικά μου άρεσε κι αυτός ο τομέας. Πολύ καλές, επίσης, βρήκα και τις σκιάσεις. 

 

 

Η έκδοση αποτελεί ένα τέλειο τετράγωνο και είναι δεμένη με κόλληση. Το χαρτί στο εσωτερικό είναι καλής ποιότητας, γυαλιστερό και με εξαιρετική απόδοση των χρωμάτων και των σχεδίων. Πολύ καλό βρήκα και το εξώφυλλο, τόσο σε πάχος, όσο και σε ποιότητα. Όσον αφορά τα εξτραδάκια, εκτός από το instagram και το e-mail του δημιουργού, δεν βρίσκουμε τίποτα άλλο. Ούτε καν μία ταυτότητα με την ημερομηνία κυκλοφορίας. Λες κι έχουμε στα χέρια μας κάποιο portfollio κι όχι ένα κόμικ.  

 

Πολλές ευχαριστίες στον φίλο @ nikos99 για την διάθεση του τεύχους.