Ο Άγιος Δημήτριος έγινε manga! [Ζώης Νικόλας, tanea.gr, 31/01/2015]

[ramirez]

Οι χαρακτήρες του Μάνου Λαγουβάρδου και του Νίκου Εφημίδη βασίζονται στη γιαπωνέζικη παράδοση και βολτάρουν στη Θεσσαλονίκη. Η σχεδιαστική τους χάρη έφτασε έως τις ΗΠΑ και το Βιετνάμ, ενώ η διαδικτυακή σειρά «R.u.N.» αναμένεται και σε έντυπη εκδοχή.

 

 

 

 

Άθελά της, η ιστορία του εγχειρήματος ξεκινάει από δυο πιτσιρίκια στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Τότε ήταν που - αποφεύγοντας τα ακριβά πνευματικά δικαιώματα των αμερικανικών - τα ελληνικά κανάλια στράφηκαν στα anime: τα (φτηνότερα) ιαπωνικά κινούμενα σχέδια. Θρύλος σχεδόν μιας γενιάς έγιναν τα Jumaru και Kabamaru και αυτά παρακολουθούσαν με γουρλωμένα μάτια ο Φύλλης Χατζόπουλος και ο Ραφαήλ Βουτσίδης, όταν μεγάλωναν στη Θεσσαλονίκη. Τόσο τα απολάμβαναν, που όταν στα μέσα του '90 ήρθαν στην πόλη και τα προγονικά τους manga, τα ιαπωνικά κόμικς με έμφαση στις δυναμικές γραμμές και εικαστικές ρίζες στον 19ο αιώνα, οι δύο φίλοι άρχισαν να σκορπούν το χαρτζιλίκι τους σε καταστήματα όπως η Σπηλιά των Κόμικς.

 

Σύντομα πήραν πτυχία, μεταπτυχιακά, έπιασαν δουλειά, η φλόγα όμως δεν είχε σβήσει. Γράφοντας την πρώτη τους ιστορία το 2008, έγιναν genshaku sha: σεναριογράφοι. Δύο χρόνια αργότερα, έχοντας πλέον κι άλλες στο ράφι και στο μυαλό τους, γνωρίστηκαν στο φεστιβάλ Comicdom με τον σκιτσογράφο Μάνο Λαγουβάρδο. Του άρεσαν οι ιστορίες και έτσι, μαζί με τον 3D artist Νικήτα Εφημίδη, έγιναν οι mangaka της υπόθεσης.

 

«Δηλαδή» θα έλεγε λίγα χρόνια αργότερα γελαστή, ενώ περιεργαζόταν τα έργα τους η Μαρία Πασχαλίδου, πρόεδρος του θεσμού Θεσσαλονίκη Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014, αλλά και μητέρα, «θα κάνετε ένα "Yu-Gi-Oh" για τη Θεσσαλονίκη» (σ.σ.: παιδική ιαπωνική τηλεοπτική σειρά). «Κάπως έτσι» απάντησαν εκείνοι και η συνάντηση της ομάδας που ήδη ονομαζόταν Mangatellers με την εκπρόσωπο του δήμου επικυρώθηκε με τον ορισμό της κεντρικής ιδέας του εγχειρήματος. Η συγκέντρωση ανθρώπων σε έναν μεταβαλλόμενο χωροχρόνο, η εναλλαγή των γενεών, σημαίνει ότι καθεμία κληροδοτεί κάτι στην επόμενη.

 

Αυτό αναδείχθηκε τελικά στο manga με τίτλο «Τότε και τώρα, πάντα Θεσσαλονίκη» και στα ασπρόμαυρα καρέ του, με τα διαφορετικά, ως είθισται, σχεδιαστικά μοτίβα, ώστε να αντισταθμίζεται η απουσία χρώματος. Στην ιστορία που αφηγείται, οι εξ Ιαπωνίας νεαροί επισκέπτες της πόλης ταξιδεύουν στο παρελθόν και γιορτάζουν τα είκοσι χρόνια από την ίδρυσή της - επιτρέψτε τους μια σεναριακή αυθαιρεσία -, συναντιούνται με τους μαθητές του Αριστοτέλη, επισκέπτονται τον Λευκό Πύργο, την Καμάρα, τον Αγιο Δημήτριο. «Έτσι, μέσα από τα μάτια των νέων» λέει ο Φύλλης Χατζόπουλος «ξεδιπλώνεται η ιστορία της, που και σε όλες τις περιόδους εκτείνεται, αρχαία, ρωμαϊκή, βυζαντινή ή οθωμανική και τόσους πολιτισμούς φιλοξένησε».

 

 

 

 

Ένιωσαν ποτέ ο ίδιος και η ομάδα ότι οι συμβάσεις των manga έρχονται σε οποιαδήποτε αντίθεση με την απεικόνιση μνημείων ή ιστορικών γεγονότων ενός διαφορετικού τόπου; «Οχι, γιατί είναι μια μορφή τέχνης και η τέχνη μπορεί να καταπιαστεί με τα πάντα» αποκρίνεται και εξηγεί ότι στους Ιάπωνες αρέσει να παρουσιάζεται μια αλλιώτικη κουλτούρα μέσα από τη σχεδιαστική τους γλώσσα, αν ο δημιουργός σέβεται και τις δύο. Απόδειξη του τελευταίου η άτυπη έγκριση της ιαπωνικής πρεσβείας, που χάρηκε βλέποντας να τηρούνται στο ελληνικό manga προδιαγραφές όπως τα ιαπωνικά ηχητικά εφέ, η ανάποδη ανάγνωση από τα δεξιά προς τα αριστερά ή οι συγκεκριμένες διαστάσεις.

 

Τεκμήριο επιτυχίας τα 4.500 αντίτυπα, που η ομάδα ξέρει ότι έφτασαν από την Αμερική μέχρι το Βιετνάμ. Εκείνες εξάλλου οι παλιότερες δουλειές της είχαν ακονίσει καλά τα πενάκια και τα μολύβια της. Η διαδικτυακή σειρά «R.u.N.», με πρωταγωνιστή ένα γάλλο έφηβο λάτρη του παρκούρ που μετακομίζει στην Ιαπωνία και γνωρίζει ντόπιους ομοϊδεάτες, είχε εκτιμηθεί δεόντως. Τόσο, που οι Mangatellers δεν χρησιμοποίησαν απλώς τους δικούς της χαρακτήρες στο «Τότε και τώρα, πάντα Θεσσαλονίκη», αλλά αποφάσισαν να την εκδώσουν και στο χαρτί. Ως ιδανικότερη μέθοδος χρηματοδότησης επιλέχθηκε η διαδικτυακή συλλογική, κατά κόσμον crowdfunding. Πήγε καλά; «Ανέλπιστα καλά, μόλο που το ποσό ήταν μεγάλο για να καλύψει και τη χρέωση της πλατφόρμας, τους ελληνικούς φόρους ή τις ισοτιμίες» απαντά ο Φύλλης. Την επιτυχία την αποδίδει τόσο στη στήριξη της κοινότητας manga και της κοινότητας παρκούρ όσο και στο γεγονός ότι «εμείς δεν ζητήσαμε χρήματα μπας και κάνουμε κάτι, αλλά για να βελτιώσουμε κάτι έτοιμο, κάτι που θα γίνει συλλεκτικό για τους φαν».

 

 

 

 

Κάτι που στοχεύει και στη διεθνή αγορά, και με το δίκιο του: το χόμπι των μελών της ομάδας, που εργάζονται σαν λογιστές, σκιτσογράφοι ή εικονογράφοι, τους «τρώει» περισσότερο χρόνο από τις δουλειές τους, ενώ η ιστοσελίδα τους, mangatellers.gr, «φωνάζει» ότι το αγαπούν χωρίς προϋπόθεση. Περισσότερο έστω από την υπερηρωική εκδοχή του, γιατί εδώ «οι ήρωες φτάνουν στον στόχο τους όχι με υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά με προσπάθεια και πίστη».

 

Τον Φεβρουάριο οι θεσσαλονικείς δημιουργοί συμμετέχουν και στον 8ο παγκόσμιο διαγωνισμό, στην Ιαπωνία. Στην πόλη τους, εκτός από ένα πάρτι για την επικείμενη ταινία και κόμικ «Star Wars», διοργανώνουν και την εκδήλωση RUN Thessaloniki, που αγκαλιάζει όλη την ιαπωνική ποπ κουλτούρα. Γιατί τέτοια πρεμούρα να τη στηρίξουν; «Οι παλιότερες διοργανώσεις είχαν μεγάλη προσέλευση» απαντά ο Φύλλης. «Χώρια που είναι ωραία να συνομιλούν δύο μακρινοί πολιτισμοί και να γνωρίζονται μεταξύ τους».

 

 

 

 

Και το σχετικό link...

[konni]

mangatellers.gr rocks!!!!