Jump to content
Sign in to follow this  
ΤασίαΚούτ

Το όνειρο του Γκούφη..

Recommended Posts

 gr_mmb_114a_0011.jpeg.cc7fd7af9e29c98246aac06d932f9818.jpegΤον συγκεκριμένο ήρωα τον αγαπώ. Συμπαθέστατος, με μια χρυσή καρδιά και όλα εκείνα τα συστατικά που τον κάνουν αποδεκτό. Όμως όταν διάβασα το ποστ με τίτλο :Τα υπερωικά alter ego των ηρώων της Disney, η ματιά μου έπεσε στο εν λόγω εξώφυλλο.Και τότε πονεσα..Βλέποντας την σκιά, κατάλαβα κάποια πράγματα τα οποία θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. 

                 :)

            Όλοι μας ξέρουμε τον Γκούφυ.Ο ατζαμής φίλος του Μίκη ο άτσαλος με το λειψό μυαλό, που κακά τα ψέμματα τα κάνει ολίγον τι, μαντάρα.Αλλά ευτυχώς στην συνέχεια, τα πράγματα στο σύμπαν των καρέ διορθώνονται και τέλος καλό, όλα καλά. Ωστόσο διαισθάνομαι, ότι ορισμένες φορές ο ήρωας καταλαβαίνει την φύση του και ίσως, κάπου στα κρυφά να κλαίει. Γιατί απλά υποφέρει και δη, είναι δυστυχισμένος από τα λειψά προσόντα, που οι πένες των θεών των κόμικς του έχουν προσδώσει. Δεν είναι γνωστή κάποια επιτυχία του ή, κάποια ικανότητα του σε κάτι δεν είναι, ούτε καν όμορφος στοιχείο, που ίσως θα μπορούσε να αντισταθμίσει τα αρνητικά που έχει.Γιατί κακά τα ψέματα, το να είναι κάποιος χαζούλης αλλά συμπαθητικός, δεν βοηθάει και πολύ.Παρά μονάχα, προκαλεί στην καλύτερη περίπτωση την συμπάθεια και στην χειρότερη τον οίκτο. Να μην αναφέρω και τις πληγές, που προξενεί  η αδύναμη προσωπικοτητα όπως για παράδειγμα, η κοροϊδία- κάτι που δυστυχώς συμβαίνει συχνά στην ζωή. Μάλλον, τα ίδια που περνούν κάποιοι ατυχείς στις κοινωνικές συναναστροφές συνάνθρωποι μας,τα περνά και ο χάρτινος φίλος μας αλλά όμως, δεν το δείχνει. Ούτε και το μαρτύριο του, εμφανίζεται στα καρέ παρά μονάχα υπονοείται..

            Αλλά υπάρχουν φορές, που ο ήρωας πιάνει τον εαυτό του να ονειρεύεται ότι είναι κάποιος άλλος, ή κάτι άλλο.Αλλά καλύτερο.Και έτσι, από ότι κατάλαβα από την συγκεκριμένο εξώφυλλο, δια μέσω της φαντασίας του -η οποία άλλωστε και συνιστά το υπέρτατο μέσο διαφυγής του από την νωθρή και δη οδυνηρή πραγματικότητα στην οποία και ζει, ο συμπαθής ήρωας μεταμορφώνεται στο απόλυτο ιδεατό για αυτόν. Σε ένα υπεράνθρωπο ον. Πανέξυπνος, δυνατός, τολμηρός, γοητευτικός με καλύτερη στάση του σώματος από ότι έχει στην πραγματική του ζωή, ο Γκούφυ γίνεται πλέον πιο θαρραλέος με τους άλλους, πιο ανεξάρτητος,αρχίζει να έχει συνείδηση των δυνάμεών του χωρίς ωστόσο να αλλοιώνεται ο καλόψυχος χαρακτήρας του.Με άλλα λόγια έχει αυτοπεποίθηση, γίνεται ξεχωριστός και ισότιμος και ίσως στα συγκεκριμένα τεύχη (τα οποία δεν έχω διαβάσει ακόμα -αλλά θέλω να το κάνω) να έχει αποκτήσει νέους φίλους, οι οποίοι και τον συμπαθούν πραγματικά (και μάλλον μια φιλενάδα πού τον λατρεύει).Όμως, όταν το όνειρο ξεθωριάζει και ο φίλος μας, επανέρχεται σταδιακά στην αληθινή ζωή.Η οποία, δεν δίνει χώρο για τους καλόκαρδους, αλλά κουζουλους αυτού του κόσμου τότε, γίνεται ο γνωστός για την νωθρότητα του σε όλα, Γκούφυ. Ο οποίος στην ουσία, μετατρέπεται σε χαλακι ή, ακόμη και σε γελωτοποιό του Μίκη. Ωστόσο, αν τα πραγματα ηταν διαφορετικά τότε,δεν θα χρειαζόταν να εξαρτάται από την καλή θέληση του Μίκη. Ή καλυτερα ,να κρύβεται στην σκιά του ποντικιού έχοντας ανάγκη, την αποδοχή του θυσιάζοντας την ίδια στιγμή τον αυτοσεβασμό του, προκειμένου να την κερδίσει.......

          :DΘα ήθελα να βλέπω, μονάχα αυτήν την εκδοχή του εν λόγω χαρακτήρα.Που στην ουσία είναι μια πιο αξιοπρεπής παρουσία του. Διότι έτσι και εκείνος, θα μπορεί να απολαμβάνει εκείνα τα αγαθά  της φιλίας, του έρωτα,της πληρότητας,  της δυνατής προσωπικότητας και της επιτυχίας και δη την ζωή χωρίς το ελάττωμα της χαζομάρας,χωρίς τις πληγές που αυτό δίνει, χωρίς τον φόβο μήπως τον κοροϊδέψουν χωρίς, χωρίς χωρίς και άλλους χίλιους λόγους.Ούτε βεβαίως, να καταφεύγει σε ονειρικούς/φανταστικούς κόσμους όπου εκεί γίνεται αυτό που στην ουσία θα ήθελε να είναι ,ξεγελώντας την ίδια στιγμή την μοναξιά και τον πόνο της απομόνωσης.Γιατί ο άνθρωπος ή στην καλύτερη περίπτωση ένας χαρακτήρας όσο χαζός και αν είναι δεν παύει να διαισθάνεται ότι πίσω απο την πλατη του,τον κοροϊδεύουν ή, τον κάνουν παρέα επειδή τον λυπούνται. Έτσι για να συγχωρεθούν τα πεθαμένα τους....( αυτό το έγραψα για το προχθεσινό Halloween

   

Γκούφη Image..doc

 

Edited by ΤασίαΚούτ
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Για ακόμα μια φορά ένα θέμα που ανοίγεται λανθασμένα στα "άρθρα-μελέτες". :) Που θα πάει, θα το εμπεδώσουμε κάποια στιγμή :) 

  • Like 3
  • Funny 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και εγώ :lol:το ελπίζω κύριε Θρηνωδε. Δεν θέλω να ταλαιπωρω.. .Πάντως σας ευχαριστώ για την υπομονή σας, σε αυτή μου την ηλεκτρονική προσπάθεια μάθησης Έστω και αν σε κάποιες φορές είναι ανεπιτυχής.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μετά από κυριολεκτικά δεκάδες φορές που έχουμε μεταφέρει θέματα σου από λάθος ενότητες στην σωστή (γενική συζήτηση) , δεν νομίζω ότι υπάρχει η παραμικρή προσπάθεια αλλά αδιαφορία από μέρους σου να ασχοληθείς και να λάβεις υπόψιν τα παρά πολύ λίγα που ζητάμε. 

 

Απο ένα σημείο και μετά, είναι εξίσου εύκολο για τον κάθε Moderator απλά να σβήνει το θέμα σου τελείως παρά να το μεταφέρει. Όποτε για τελευταία φορά, ανέβαζε τις σκέψεις σου εδώ. Το επόμενο θα διαγραφεί χωρίς προειδοποίηση, δυστυχώς. 

 

:beer: 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αγαπητέ κύριε Θρηνωδέ καλησπέρα σας.:DΜόλις τώρα, μπήκα στο Φόρουμ  και διάβασα την παρατήρησή σας.Παρότι σωστή και δικαιολογημένη, εντούτοις ο χαρακτηρισμός αδιαφορία ήταν κάπως ...υπερβολικά αυστηρή έως και σκληρή και ολίγον τι ....άδικη..Δεν είμαι αδιάφορη, ούτε βεβαίως το κάνω επίτηδες .Καμιά φορά όμως, όταν γράφω για χαρακτήρες-και όπως άλλωστε το έχετε διαπιστώσει και εσείς ο ίδιος - κοιτώ κάτω από την επιφάνεια.Με άλλα λόγια εκφράζω το τι επακριβώς λέει μια εικόνα ή καλύτερα τι μου βγάζει σε εμένα τουλάχιστον όταν την βλέπω. Και επειδή αυτό συνδυάζει δύο πράγματα τον χαρακτήρα/εικόνα και αυτό που προσδίδει, το μεταφέρω στο τομέα  που νομίζω  ότι αντιστοιχεί .Επειδή έχουμε να κάνουμε με εικόνες για αυτό το αναφέρω.Τέλος ,ευελπιστώ να έχω επιλύσει την όποια παρεξήγηση που ατυχώς συνέβη όπως επίσης και το κίνητρο πίσω από την εικόνα  Σας ευχαριστώ και πάλι και δεχτείτε τις απολογίες μου..

 

Σημείωση

 

Μια ταπεινή ερώτηση. Όταν θα πρέπει να εκφράσουμε το τι μας λέει ένας χαρακτήρας, ή μια εικόνα τότε σε ποιόν τομέα θα πρέπει να γράψουμε την άποψή μας; Στην γενική συζήτηση ή στους Χαρακτήρες; (να το κάνω για να μην επαναληφθεί-δεν θα ήθελα ούτε και σεις άλλωστε να διαγραφεί μια σκέψη ενός φαν)

Share this post


Link to post
Share on other sites
31 λεπτά πριν, ΤασίαΚούτ είπε:

Μια ταπεινή ερώτηση. Όταν θα πρέπει να εκφράσουμε το τι μας λέει ένας χαρακτήρας, ή μια εικόνα τότε σε ποιόν τομέα θα πρέπει να γράψουμε την άποψή μας; Στην γενική συζήτηση ή στους Χαρακτήρες; (να το κάνω για να μην επαναληφθεί-δεν θα ήθελα ούτε και σεις άλλωστε να διαγραφεί μια σκέψη ενός φαν)

Στην γενική συζήτηση. Η ενότητα των χαρακτήρων έχει πιο αυστηρά κριτήρια και χρησιμοποιείται για δομημένες παρουσιάσεις (ιστορικά στοιχεία, περιγραφές κοκ) και όχι για γνώμες.  Το ίδιο ισχύει και για παρόμοιες ενότητες όπως τα Άρθρα-Μελέτες (χοντρικά: τα άρθρα θέλουν δομή, οι μελέτες έκταση). Η γενική συζήτηση από την άλλη είναι για κουβέντα άσχετα από τη σοβαρότητα ή το βάθος του θέματος. :beer:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αυτό το θέμα είναι αρκετά παλιό. Παρακαλούμε σκεφτείτε μήπως είναι καλύτερα να ξεκινήσετε ένα νέο θέμα αντί να απαντήσετε σε αυτό.

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.