Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'Πότης Στρατίκης'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΝΕΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΒΟΗΘΕΙΑ
    • ΝΕΑ
  • ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
    • ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ
    • ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
  • ΧΑΛΑΡΩΜΑ
    • ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
    • ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ
    • ΤΟ ΠΑΖΑΡΙ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μπλα μπλα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Διάφορα
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Ντόναλντ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Μίκυ Μάους
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Κόμιξ
  • ΝΤΙΣΝΕΥ's Super Μίκυ
  • VINTAGE's Συζήτηση
  • VIDEO GAMES's Γεν. Συζήτηση για Video Games

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.


Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


MSN


Website URL


Yahoo


Skype


City


Profession


Interests

Found 3 results

  1. Μια πρόσφατη έκδοση του «Μικρού Καου-μπόυ» μας δίνει το έναυσμα για να ξεδιπλώσουμε το νήμα μιας θρυλικής ιστορίας. «Μικρός Σερίφης», «Μικρός Κάου-μπόυ», «Μικρός Αρχηγός», υπερτεύχος «Μικρός Κάου-μπόυ – Ντιάνα», «Γίγας του Φαρ Ουέστ», «Γεράκι του Τέξας», «Μικρός Σερίφης» τσέπης. Όλοι αυτοί οι τίτλοι, τα δυσθεώρητα για τα σημερινά δεδομένα κυκλοφοριακά νούμερα, όλα αυτά τα μικρά θαυμάσια περιοδικά τέμνονταν από μια κοινή συνιστώσα: φιλοξενούσαν όλα τις περιπέτειες της πλέον αγαπημένης παρέας της Άγριας Δύσης: της επονομαζόμενης θρυλικής τετράδας. Η περιπέτεια στην Άγρια Δύση ξεκινά Τζιμ Άνταμς (Δημήτρης Αδαμόπουλος), Πεπίτο Γκονζάλες, Ντιάνα Μόρισον, Τσιπιρίπο. Ο 18άχρονος Ελληνοαμερικανός σερίφης του Τέξας και οι αχώριστοι φίλοι του απέκτησαν ζωή στο χαρτί τον μακρινό Νοέμβριο του 1963 από την πένα του ήδη έμπειρου στον χώρο της λαϊκής λογοτεχνίας – και μετέπειτα σημαντικού εκδότη παιδικής λογοτεχνίας – Πότη Στρατίκη (ο οποίος τότε υπέγραφε με το ψευδώνυμο Κώστας Φωτεινός). Ο «Μικρός Σερίφης» με τα εντυπωσιακά εξώφυλλα του ζωγράφου Θέμου Ανδρεόπουλου έτυχε άκρατης θερμής υποδοχής από το παιδικό/νεανικό αναγνωστικό κοινό της εποχής. Αποτέλεσμα αυτού η κυκλοφορία ενός ακόμη περιοδικού, του «Μικρού Κάου-μπόυ», αυτού που έμελλε να εκτινάξει τη φήμη των χάρτινων παιδιών του νόμου μα και το αισθητικό/καλλιτεχνικό επίπεδο των ελληνικών pulp αναγνωσμάτων σε απρόσιτα επίπεδα ποιότητας. Η δημιουργική σύμπραξη του εξαιρετικού συγγραφέα λαϊκών αναγνωσμάτων Γιώργου Μαρμαρίδη (με σημαντική προϋπηρεσία και στη θρυλική «Μάσκα») και των Θέμου Ανδρεόπουλου / Κωνσταντίνου Ραμπατζή στην καλλιτεχνική διεύθυνση μας πρόσφερε απλόχερα μερικές από τις καλύτερες περιπετειώδεις νουβέλες που κυκλοφόρησαν ποτέ στο είδος. Και μια σειρά τευχών πραγματικά κοσμήματα χάρτινης αισθητικής. Οι ευφάνταστες σεναριακές ιδέες, τα ποικίλα περιπετειώδη στοιχεία, καθώς και μια αισθητά λιγότερη παιδική συγγραφική προσέγγιση σε σχέση με αυτή του Πότη Στρατίκη – ο οποίος παρέμεινε στη συγγραφή και στο τιμόνι του «Μικρού Σερίφη» – εκτίναξαν την αναγνωστική αποδοχή/απόλαυση στοχεύοντας και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Γνωστές και άγνωστες φυλές Ινδιάνων, αδίστακτοι κακοποιοί, μυστηριώδεις χαρακτήρες του Φαρ Ουέστ, μοναχικοί πιστολέρο, συμμορίες ληστών και παράνομων Μεξικανών αποτελούσαν μερικούς μόνο από τους αντιπάλους της αχώριστης παρέας (μας). Μεγαλύτεροι αντίπαλοί τους ο Τούρκος δυνάστης/αρχικακοποιός Ελ Ατατούρκ – ο μοναδικός αντίπαλος που ο Τζιμ Άνταμς μισεί θανάσιμα – και ο Ελ Καπιτάν που τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του αποσκοπούν στην κατάκτηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα θαυμαστά κατορθώματα του 18άχρονου ελληνόπουλου και της ομάδας του ανέθρεψαν γενιές παιδιών και ενθουσιάζουν έως και σήμερα, μένοντας ταυτόχρονα μακριά από τις ανείπωτες υπερβολές της αντίστοιχης παρέας του «Μικρού Ήρωα». Οι αστείρευτες γκάφες του καλοκάγαθου Πεπίτο Γκονζάλες, η παροιμιώδης εξυπνάδα και η γενναιότητα του 12χρονου Τσιπιρίπο, η ομορφιά και το ακατάπαυστο θάρρος της μελαχρινής αμαζόνας Ντιάνας Μόρισον, ο πανέξυπνος σκύλος τους Μπικ, μα κυρίως οι ικανότητες και η ακατάβλητη προσήλωση του αρχηγού τους στον νόμο, στις ηθικές αξίες και στα ιδανικά του συντρόφευσαν γενιές αναγνωστών. Τα περιοδικά με τις περιπέτειες της θρυλικής τετράδας θριάμβευσαν σε κάθε επίπεδο τη δεκαετία του ’70 με πάμπολλους τίτλους, ενώ συνέχισαν απτόητα έως τα μέσα της επομένης. Έκτοτε όμως οι πωλήσεις ακολούθησαν πτωτική πορεία, τα κόμικ κέρδισαν ολοκληρωτικά σχεδόν τις προτιμήσεις των αναγνωστών, οι επαναλήψεις των ιστοριών αποτελούσαν μόνιμη κατάσταση και κάπου εκεί, παρά τις ακόμη αξιέπαινες και άκρως φιλότιμες προσπάθειες των συντελεστών, η αυλαία έπεσε. Όχι άδοξα όμως. Οι τίτλοι τέλους έπεσαν οριστικά με το κλείσιμο του «Μικρού Σερίφη» στις 17 Δεκεμβρίου 1991. Οι υπόλοιποι τίτλοι είχαν ολοκληρώσει την εκδοτική τους διαδρομή λίγο νωρίτερα. Τέλος (αλλά όχι αμετάκλητο) εποχής Τα χρόνια πέρασαν και τα παλιά αυτά περιοδικά έγιναν πολύτιμα κομμάτια συλλογών μα και πολλαπλών αναφορών για κάθε συλλέκτη/αναγνώστη του είδους. Τεύχη συνέχιζαν να αλλάζουν χέρια μεταξύ συλλεκτών και κάπως έτσι η μαγεία των περιπετειών αυτών συνέχισε να απλώνει τα πέπλα της σε μια μικρή μα σεβαστή μερίδα του αναγνωστικού κοινού. Φυσικό επόμενο ήταν τα τελευταία πέντε χρόνια να γευτούμε την έκπληξη μα και την ανείπωτη χαρά της κυκλοφορίας δύο νέων τευχών «Μικρού Σερίφη» (τεύχος 1.469, Ίδρυμα ΣΟΦΙΑ και τεύχος 1.470, Εκδόσεις Μικρός Ήρως), τεσσάρων συλλεκτικών τευχών «Μικρός Κάου-μπόυ» (τεύχη 1219-1222) και ενός συλλεκτικού τεύχους «Μικρός Αρχηγός» (839), τα οποία περιλάμβαναν παλιές και νέες περιπέτειες υπό τη φροντίδα του γράφοντος και του Παναγιώτη Πλαφουτζή (δημιουργού του εξαίρετου magazine «Μικρός Σερίφης» το οποίο αριθμεί ήδη 13 τεύχη). Όμως κάθε μύθος για να μην ξεχαστεί πρέπει να ζήσει ξανά. Έτσι λοιπόν τον Δεκέμβριο του 2016 η συνεργασία του γνωστού συγγραφέα Κωνσταντίνου Ρωμοσιού με τον εξαιρετικό σχεδιαστή Κώστα Φραγκιαδάκη είχε αποτέλεσμα την κυκλοφορία τριών νέων νουβελών με τη θρυλική τετράδα κάτω από τον νέο τίτλο «Άγρια Δύση». Περιπέτειες με κλασική υφή, έμπνευση, σεβασμό στους χαρακτήρες των ηρώων αλλά και με μικρή ανανεωτική διάθεση. Αυτές τις υπέροχες, διαχρονικές ιστορίες – επεξεργασμένες ξανά από τους δημιουργούς τους – καθώς και μια νέα ακυκλοφόρητη μπορείτε να απολαύσετε στο βιβλίο «Νέος Μικρός Καου-μπόυ: Ο Ναγουάλ», το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον εκδοτικό οίκο Λιβάνη. Το βιβλίο αποτελεί υψηλής ποιότητας έκδοση, πραγματικό απόκτημα για κάθε συλλέκτη/νοσταλγό. Διαβείτε άφοβα λοιπόν αυτό το χάρτινο, συναρπαστικό μονοπάτι που μας ανοίγουν διάπλατα ξανά οι μικροί υπερασπιστές του νόμου στις αφιλόξενες εκτάσεις της Άγριας Δύσης. Είναι διάσπαρτο με εκπλήξεις, γλυκιά νοσταλγία και συνάμα όμορφες συναρπαστικές στιγμές δράσης. Αποκτήστε το βιβλίο και αφεθείτε ξανά στη μαγεία… Νέος Μικρός Καου-μπόυ: Ο Ναγουάλ Κωνσταντίνος Ρωμοσιός ΕΚΔΟΣΕΙΣ Λιβάνη ISBN: 978-960-14-3325-7 ΣΕΛ.: 368 ΤΙΜΗ: € 14,00 Και το σχετικό link...
  2. Παρουσίαση του τελευταίου τεύχους του Μικρού Καουμπόϋ στη ΛΕΦΙΚ Παρουσίαση της έκδοσης του Μικρού Αρχηγού Παρουσίαση της έκδοσης του Μικρού Καουμπόϋ Παρουσίαση της έκδοσης του Μικρού Σερίφη (ή αλλιώς, crc επί τρία )
  3. Το πέμπτο (και τελευταίο απ'ότι φαίνεται) βιβλίο στη σειρά "Ήρωες του εικοστού αιώνα". Προηγήθηκαν τα "Ο Μικρός Ήρως" Στέλιος Ανεμοδουράς, "Κόναν ο Βάρβαρος"¨Ρόμπερτ Ε. Χάουαρντ, "Ο Ταρζάν στο κέντρο της γης" Ένγκαρτ Ράις Μπάρροουζ, "Το σημάδι του Ζορρό" Τζόνστον Μακώλλεϋ. Επιλογή ιστοριών μέσα από τα διάφορα Ελληνικά "παραλογοτεχνικά" του περασμένου αιώνα. Αναλυτικά (μέσα σε παρένθεση η σελίδα όπου αρχίζει η ιστορία για να τεκμηριώσω ότι έχουν ζουμί ) Νίκος Β. Ρούτσος - Γκαούρ Ταρζάν (αφιέρωμα εδώ και εδώ) Ο Γοριλλάνθρωπος Νταμπούχ (σελ.23) Ο Παντοδύναμος Νάχρα-Ντου (σελ. 71) Στέλιος Ανεμοδουράς - Ο Υπεράνθρωπος (αφιέρωμα εδώ) Σατούρ, ο Μαύρος Υπεράνθρωπος (σελ. 121) Ο Ελευθερωτής (σελ. 167) Πότης Στρατίκης - Μικρός Σερίφης (αφιέρωμα εδώ) Αποστολή Αυτοκτονίας (σελ. 211) Τρόμος στο Ελ Πάσο (σελ. 271) Γιώργος Μαρμαρίδης - Γκρέκο Βίβα, Γκρέκο (σελ. 333) Αγώνας με τη Ρεάλ (σελ. 379) Δεν το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά έχω πάρα πολύ μεγάλες προσδοκίες από δαύτο... Επιτέλους να δω τι στο δαίμονα ήταν όλες αυτές οι ιστοριούλες. Και όπως βλέπω και πολυσέλιδες τις ιστορίες του Μικρού Σερίφη, ευελπιστώ ότι θα είναι από εκείνες τις ιστορικές 4τευχες ιστορίες που ανέφερε σε διάφορες φάσεις ο gkosk (εκτός και αν μπερδεύω τα μπούτια μου με τα άλλα "καουμπόυκα", αφού δεν βρίσκω και τη σχετική αναφορά στο αφιέρωμα...) Κλείνοντας να παραθέσω ένα εκπληκτικό απόσπασμα από την εισαγωγή του Ηλία Λάγιου (εδώ να σημειωθεί ότι απεβίωσε το 2005, οπότε η εισαγωγή είναι μέρος από μια απομαγνητοφωνημένη διάλεξη για την παραλογοτεχνία που είχε δώσει το 2004). Μερικά πράγματα τα ήξερα, αλλά δεν είχα κάνει τη σύνδεση (πχ Δουμάς), μερικά τα αγνοούσα, τα αποδέχομαι πλήρως και με ξάφνιασαν (πχ Μπαλζάκ), μερικά θέλουν λίγο ψάξιμο πριν τα ενστερνισθώ (πχ Όμηρος) "Η συζήτηση για την παραλογοτεχνία μεταφέρεται συνήθως - και πολύ ορθά - στον 19ο αιώνα. Εγώ θα προσπαθήσω να γυρίσω αρκετά πιο πίσω, σε μια άλλη εποχή άστεων, στην εποχή των άστεων της αρχαίας Ελλάδος και της Ρώμης, ώστε να δούμε τι ήταν τότε η παραλογοτεχνία και τι συνιστούσε την υψηλή λογοτεχνία. Την εποχή των ελληνικών άστεων, δηλαδή τον έκτο και τον πέμπτο π.Χ. αιώνα, βλέπουμε τους σοβαρούς διανοούμενους, τους κριτικούς και τους κορυφαίους φιλοσόφους της εποχής (τον Ηράκλειτο, τον Ξενοφάνη, τον Πλάτωνα) να χαρακτηρίζουν παραλογοτεχνία τον Όμηρο. Την εποχή της Ρώμης ο Όμηρος είναι κλασική λογοτεχνία ενώ παραλογοτεχνία, αυτό το οποίο οι Ρωμαίοι διανοούμενοι της εποχής σαρκάζουν, είναι ο Πλαύτος και ο Τερέντιος, αυτοί οι οποίοι μελετώνται σήμερα με υποσημειώσεις στα πανεπιστήμια. Θέλω με τούτο να πω ότι η έννοια του υψηλού, για να εισέλθει κάποιος στη λογοτεχνία, συνεχώς διευρύνεται. Η έννοια της λογοτεχνίας, είναι μια έννοια δυναμική, συνεχώς αλλάζει. Ό,τι ήταν παραλογοτεχνία της χθες, είναι η λογοτεχνία της σήμερον. Ο Δουμάς επί παραδείγματι, ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος έγραφε και πληρωνόταν με τη σειρά και έτσι ρύθμιζε τους διαλόγους του για να βγάλει το ψωμί του. Το ίδιο έκανε και ο Μπαλζάκ. Το ίδιο έκανε και ο Σύη. Σήμερα ο Μπαλζάκ είναι αναμφίβολα τμήμα της υψηλής λογοτεχνίας ενώ ο Σύη εντάσσεται ακόμη στην παραλογοτεχνία. Δεν ξέρω ποιος από εμάς θα τοποθετούσε με αποφασιστικότητα τον Δουμά εδώ ή εκεί, αν και ο τρόπος που χειρίζονται σήμερα πάλι οι ειδικοί το έργο του Δουμά δείχνει ότι μάλλον το αντιμετωπίζουν ως λογοτεχνία."
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.