Search the Community

Το «Secret life of Mara Gibb» του Prins Obi έχει για κεντρικό ήρωα ένα non-binary εξωγήινο που ξεκινά ένα αυτογνωσίας. Ο ήχος έχει ρίζες στην ψυχεδέλεια αλλά δεν μένει εκεί. Παίζει να είναι και η καλύτερη δουλειά του μετά τους Baby Guru. Tο 2025 ήταν μια αρκετά παραγωγική χρονιά για τον Prins Obi aka Γιώργο Δημάκη. Το “Secret life of Mara Gibb”, το νέο άλμπουμ του Αθηναίου μουσικού που μόλις κυκλοφόρησε από τη Same Difference, είναι το τέταρτο πρότζεκτ του για φέτος. Έχει κάνει ήδη έναν guerilla χιπ-χοπ δίσκο ως Dim Goblin, έναν ελληνόφωνο δίσκο σε συνεργασία με τον Γιώργο Καρναβά ως Γάμμα Γάμμα, την παραγωγή στην πρώτη προσωπική δουλειά της Άννα Παπαθανασίου (Puta Volcano), ένα EP με τίτλο «Elation», ενώ είναι έτοιμο να βγει και το σάουντρακ που συνέθεσε για την τελευταία ταινία του William Dafoe, τo Birthday Party, σε σκηνοθεσία Miguel Ángel Jiménez, που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Πάνου Καρνέζη, στο οποίο ο Αμερικανός ηθοποιός παίζει έναν εφοπλιστή στα πρότυπα του Αριστοτέλη Ωνάση. Ας ξαναγυρίσουμε όμως στον Obi. «Γίνεται χαμός από πρότζεκτ, για ποιο απ’ όλα θα πρωτομιλήσεις;» αστειευόμαστε ενώ προγραμματίζουμε τη συγκεκριμένη συνέντευξη. Θα ήθελα να μου μιλήσει, φυσικά, για το «Mara Gibb», ίσως μία από τις καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες δουλειές που έχει κυκλοφορήσει μετά τους Baby Guru, μια επική space όπερα για ένα non-binary εξωγήινο πλάσμα από ένα μακρινό πλανήτη που ξεκινά ένα μακρινό ταξίδι για να βρει τον εαυτό του. Αν και ο ίδιος το χαρακτηρίζει ως μια ambient δουλειά στην οποία προσπαθεί να κάνει μια μείξη King Crimson και Oneohtrix Point Never, συνομιλεί περισσότερο με έργα όπως το «Let’s star here» του Lil Yachty σε ένα πιο σύγχρονο αισθητικό πλαίσιο και αν πάμε ακόμη πιο παλιά, ηχητικά αποτίνει φόρο τιμής στο «Electric Lucifer» του Bruce Haack – που δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Οι ρίζες του «Mara Gibb» βρίσκονται στην ψυχεδέλεια, ένα μουσικό είδος στο οποίο ο Obi υπερέχει. Παράλληλα με τη συγκεκριμένη κυκλοφορία, και πέρα από τη μουσική – που είναι πραγματικά καλή –, αποφάσισε να ντύσει το άλμπουμ με εικόνες και να δημιουργήσει ένα συνοδευτικό κόμικ – την άλλη μεγάλη του αγάπη, όπως μου λέει – με τη βοήθεια του κομίστα Κώστα Παντούλα – να θυμίσουμε ότι είχαν ξανασυνεργαστεί για το εξώφυλλο του The Age of Tourlou – και του συγγραφέα και σκηνοθέτη Nikolai Hamel. Το εντυπωσιακό είναι ότι και τα δυο είναι τόσο δυνατές δουλειές που μπορεί να λειτουργήσουν ανεξάρτητα η μία από την άλλη. «Αρχικά ξεκίνησε σαν ένα χαλαρό ambient πρότζεκτ. Ήθελα να δοκιμάσω πράγματα που άκουγα εκείνη την περίοδο», αναφέρει ο Obi σχετικά με το πώς ξεκίνησε να γράφει το άλμπουμ. «Παράλληλα με το υλικό άρχισαν να μου δημιουργούνται εικόνες στο μυαλό, η ιστορία ενός non-binary εξωγήινου που αποδρά από τον πλανήτη του και ανακαλύπτει το παιδί μέσα του. Επικοινώνησα με δυο καλλιτέχνες που εκτιμούσα πολύ για διαφορετικούς λόγους και ήξερα ότι θα με βοηθήσουν, τον σκηνοθέτη και συγγραφέα Nikolai Hamel και τον Κώστα Παντούλα, που είναι κομίστας. Τους είπα το concept για το non-binary εξωγήινο πλάσμα και τους άρεσε πολύ. Με τον Nikolai αρχίσαμε να κάνουμε το story development και παράλληλα η ιστορία με βοηθούσε να προχωρήσω και το μουσικό κομμάτι. Για τη μουσική, αν και προτιμώ να την κάνω μόνος μου – τα τελευταία δυο άλμπουμ μου τα έγραψα ολομόναχος –, κάλεσα μια μουσικό που θαυμάζω πάρα πολύ, τη Saber Rider, να με βοηθήσει στην παραγωγή και έδωσε στο υλικό διαστάσεις που δεν είχα φανταστεί. Είναι από τους πιο χαρισματικούς μουσικούς που έχω γνωρίσει. Σταδιακά οδηγηθήκαμε στην ιδέα να είναι multimedia, να υπάρχει δηλαδή το άλμπουμ και παράλληλα να συνοδεύεται από ένα κόμικ. Οπότε, σιγά σιγά, άρχισε ο Κώστας να σχεδιάζει με καθοδήγηση δική μου και του Nikolai πάνω στην ιστορία που αναπτυσσόταν. Πήρε αρκετό χρόνο να πετύχουμε σωστά το character design, τα περιβάλλοντα τα οποία θα βρεθεί, τους πλανήτες κ.λ.π. Στο τέλος έγινε κάτι για το οποίο είμαι πολύ περήφανος επειδή το είχα απωθημένο να φτιάξω ένα κόμικ επιστημονικής φαντασίας που να έχει ανθρωπιστικές και προσωπικές προεκτάσεις. Είναι ένα έργο που ήθελα να κάνω από παιδί και χαίρομαι πολύ που ολοκληρώθηκε. Από μικρός διάβαζα πολύ “X-Men”. Υπήρχε ένα μπακάλικο στην Κινέτα, στο εξοχικό των παππούδων μου, και τα μόνα κόμικς που έφερνε ήταν το “X-Men” και το “Fantastic Four”. Τα παίρναμε με τον φίλο μου τον Spyro Rennt και τα ανταλλάσσαμε μεταξύ μας επειδή μέναμε στην ίδια πολυκατοικία, αλλά σε διαφορετικό όροφο. O αγαπημένος μου ήρωας είναι ο Daredevil της Marvel. Tο “Mara Gibb” ήθελα να είναι σε πιο πειραματικό, sci-fi ύφος. Ο Κώστας μου έδωσε μερικά έργα του Moebius και μου είπε ότι ήθελε να κινηθεί προς τα εκεί. Δεν κόλλησε, όμως, στα ευρωπαϊκά κόμικς, του αρέσουν και οι καλές στιγμές των πιο mainstream κόμικς, της Marvel και της DC, οπότε έκανε μια μείξη όλων αυτών». – Μίλησέ μου λίγο για το Mara Gibb και την ιστορία του. Γιατί επέλεξες να είναι non-binary; Το Mara Gibb είναι ένα πλάσμα που δουλεύει στα ορυχεία του πλανήτη Bendex και βλέπει τις φρικαλεότητες που συμβαίνουν τριγύρω του. Σε μια στιγμή διαύγειας λέει «θα μπω στο πρώτο πλοίο που φεύγει από τον πλανήτη και θα γυρίσω τον γαλαξία». Το διαγαλαξιακό ταξίδι, όμως, λειτουργεί περισσότερο σαν ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Με βάση τα πρώτα σχέδια του χαρακτήρα σκέφτηκα ότι δεν έπρεπε να του αποδώσω κάποιο φύλο. Δεν το νιώθαμε απαραίτητα θηλυκό ή αρσενικό, ήταν κάτι πιο ανοιχτό, πιο fluid. Το σχέδιο του Κώστα επηρεάστηκε πολύ και από τα μάτια της γάτας μου, της Yoda, όποτε μας βγήκε ένα πιο ουδέτερο, ελεύθερο πλάσμα. – Σε τι κοινό πιστεύεις ότι απευθύνεται ένα άλμπουμ με τέτοιους ήχους εν έτει 2025, σε μια εποχή που ο κόσμος δεν φαίνεται να ακούει μουσική όπως παλιότερα; Δεν έχω ιδέα. Οι κολλητοί μου σοκαρίστηκαν που κάθισα κι έκανα ένα concept album σε αυτό το μουσικό τοπίο που βιώνουμε, αλλά δεν νομίζω ότι επηρεάζομαι απ’ ό,τι συμβαίνει γύρω μου. Ακολουθώ την έμπνευσή μου και το δημιουργικό μου ένστικτο στην εκάστοτε φάση της ζωής μου. Δεν παρακολουθώ τι συμβαίνει στην ελληνική σκηνή επειδή είμαι απομονωμένος στο σπίτι μου, αφοσιωμένος στη δουλειά μου το τελευταίο διάστημα και πολλές φορές δεν έχω επαφές. Ξέρω ότι ένα τέτοιο μουσικό πρότζεκτ μπορεί να πλατειάσει και να κουράσει, και αυτό προσπάθησα να το αποφύγω. Γενικά, έγινε ένα μαζεμένο άλμπουμ 35-36 λεπτών, σε κάθε κομμάτι προσπαθούμε να μπούμε στο ζουμί και στην ουσία της υπόθεσης που αφορά. Θέλαμε να είναι κάπως περιεκτικό, συλλεκτικό, χωρίς τα κακά του progressive rock των ’70s, τα μεγάλα σόλο, τη φλυαρία και την τεχνική επιδειξιομανία, και ελπίζω ότι το καταφέραμε. Επίσης, ήταν και ένας τρόπος να ασχοληθώ με πράγματα που ήθελα πολύ καιρό να δοκιμάσω. – Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα του «Mara Gibb»; Να ακολουθείς τα όνειρά σου και αυτό που σου λέει η καρδιά σου. Ακούγεται πάρα πολύ κλισέ, αλλά ίσως καμιά φορά είναι το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο να ξεφύγεις από κοινωνικές συμβάσεις, προκαταλήψεις και την αντίληψη που έχουν οι άλλοι για σένα, να απελευθερωθείς από το τι πιστεύουν για σένα. Είναι και λίγο αυτοβιογραφικό επειδή, δύο μήνες πριν ξεκινήσω να γράφω το πρότζεκτ, πήρα την απόφαση να αφήσω την πρωινή δουλειά που με συντηρούσε και να αφοσιωθώ 24/7 στη μεγάλη μου αγάπη που είναι η μουσική. Η δεύτερη μεγάλη μου αγάπη είναι ο κινηματογράφος και η τρίτη τα κόμικς. – Πόσο δύσκολο είναι να βιοποριστείς από τη μουσική σήμερα; Ήταν καλύτερα ή χειρότερα τα πράγματα όταν πρωτοξεκινούσες; Νομίζω ότι γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βιοποριστείς από την τέχνη σου όσο προχωράει ο καιρός. Οι αμοιβές για τα live έχουν πέσει πάρα πολύ πλέον και οι δίσκοι δεν αποφέρουν έσοδα. Γι’ αυτό κάνω πάρα πολλά πράγματα για να επιβιώσω. Δεν το κρύβω ούτε ντρέπομαι γι’ αυτό, όσον αφορά το μουσικό κομμάτι πάντα. Τώρα πρέπει να βάλεις και το χέρι στην τσέπη για να στηρίξεις τα πρότζεκτ. Από την άλλη, πάντοτε συνέβαινε αυτό. Όλα πλέον τα κατευθύνει ο αλγόριθμος, τι πρέπει να πάει στο ευρύ κοινό και τι όχι. Από τη μεριά μου κάνω αυτό που με εκφράζει, αδιαφορώντας για τη μόδα και τα τρεντ, τα οποία παλιά κρατούσαν, αλλά τώρα αλλάζουν ανά πέντε μέρες και το attention span του κοινού είναι μηδαμινό. – Παρακολουθείς καθόλου τι γίνεται στα σόσιαλ μίντια; Δεν έχω ιδέα τι γίνεται, αλλά βλέπω ότι όλοι κάθονται πλέον και σκρολάρουν. Όσο και αν προσπαθούν με live και events, πλέον πέφτει στο κενό επειδή η προσφορά είναι πολύ μεγάλη. Έχει προκληθεί ένα χάος το οποίο προβλέπω ότι θα κουράσει τον κόσμο. – Τι σε τρομάζει περισσότερο σήμερα και πώς βλέπεις το μέλλον; Με τρομάζει η έλλειψη παιδείας και ευγένειας και το ότι ο κόσμος δεν έχει κάπου να πιστέψει πια. Βλέπω ότι πελαγοδρομούμε, υπάρχει έλλειψη νοήματος, κουλτούρας και στόχων, δεν έχουμε κάτι να μας εξυψώνει, να μας απομακρύνει από τις βασικές μας ανάγκες. Μας βλέπω εγκλωβισμένους σε έναν ατέρμονο κύκλο και στενοχωριέμαι λίγο. Κάποιος βέβαια μπορεί να είναι ικανοποιημένος με αυτό το μοτίβο ζωής, και δεν το κρίνω. Και φυσικά είναι τρομακτικό αυτό που συμβαίνει γύρω μας σε παγκόσμιο επίπεδο. Την έχει πολύ ανάγκη ο κόσμος την απόδραση αυτή την περίοδο. Θέλει να ξεφύγει από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, έστω κι αν δεν το συνειδητοποιεί. Αυτός όμως δεν είναι ένας από τους ορισμούς της τέχνης, ότι σε κάνει να ξεχνιέσαι και σε βάζει σε έναν διαφορετικό κόσμο, πιο σκοτεινό, πιο σέξι, πιο ουτοπικό, καλύτερο; Αυτή είναι μία από τις αποστολές της. Και το σχετικό link...

Αυτός είναι ο άνθρωπος πίσω από το ιδιαίτερο cover της νέας προσωπικής δουλειάς του frontman των Baby Guru, που κυκλοφορεί στις 22/4. O πρίγκιπας της ψυχεδελικής σκηνής της Αθήνας και frontman των Baby Guru, Prins Obi, ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το δεύτερο LP του μετά το εξαιρετικό «Notions» του 2014, πάντα με τους Dream Warriors στο πλευρό του (την μπάντα του που πλαισιώνεται επίσης από μέλη των Baby Guru). Αυτό που εδώ και κάποιους μήνες, απ' όταν ο Obi άρχισε να τιζάρει την επερχόμενη δουλειά του, έχει εντυπωσιάσει είναι το ιδιαίτερο cover του LP. Ο Prins Obi κάθεται σε έναν σωρό διαφόρων «επιρροών», τις οποίες αγκαλιάζει η τεράστια, σαν θόλος, κόκκινη κάπα του, βασιλεύοντας στην εποχή του τουρλού, την εποχή που όλοι είναι λίγο απ’ όλα, ακούν λίγο απ’ όλα, αγαπούν και μισούν ό,τι υποδεικνύουν τα trends στο Facebook και στο Twitter. Ο κομίστας Κώστας Παντούλας και προσωπικός φίλος του Prins Obi άκουσε ένα βράδυ τον δίσκο, κατάλαβε την πολυσημία της νέας του δουλειάς και εμπνεύστηκε αμέσως αυτή την εικόνα. «Με τον Obi γνωριζόμαστε από το 2008 μέσω του αδερφού μου του Αποστόλη (ο Bitman από τους Word of Mouth). Με είχε προσεγγίσει επειδή ήθελε να φιλοτεχνήσω το εξώφυλλο του δίσκου μιας παλαιότερης μπάντας στην οποία ανήκε. Λόγω της κοινής μας ενασχόλησης με τα κόμικς και την geek κουλτούρα, καθώς και του ενθουσιασμού μας με το πεδίο της επιστημονικής φαντασίας βρήκαμε μια κοινή γλώσσα. Καθώς και οι δύο είμαστε δημιουργοί, προέκυψε και η συνεργασία μας για το εξώφυλλο. Μετά από καιρό συναντηθήκαμε, μου μίλησε για τον καινούργιο, προσωπικό του δίσκο και του ζήτησα αμέσως να τον ακούσω. Το ίδιο βράδυ, λοιπόν, άκουσα όλο το υλικό και κατάλαβα τον ενιαίο χαρακτήρα και την πολυσημία του από το πρώτο άκουσμα. Γνωρίζοντας τον Obi αλλά και τις επιρροές του μουσικά και όχι μόνο, κατά την ακρόαση του άλμπουμ άρχισαν να σχηματίζονται μπροστά μου εικόνες από αστρικά σκάφη και comic book χαρακτήρες. Τέλος, είδα τον Prins Obi, στο εξώφυλλο, να κάθεται πάνω σε όλα αυτά, να μπαίνει πάνω και από τον ακροατή σαν πρίγκιπας, και στο οπισθόφυλλο να ταπεινώνεται από τον ακροατή σαν γυμνός βασιλιάς. Με το πέρας της ακρόασης του περιέγραψα ακριβώς την εικόνα που σχηματίστηκε στο μυαλό μου κι ενθουσιάστηκε». Ο θρόνος των επιρροών από τον οποίο επιβλέπει το βασίλειο του τουρλού ο Prins Obi είναι ένα συνονθύλευμα των αναφορών και των δύο δημιουργών. Μάλιστα, μέσα στο βουνό κρύβονται πολλά αγαπημένα τους πράγματα. «Κάπου είναι κρυμμένο ένα Alien, ένα όπλο από το "Space 1999" και πανγαλαξιακά όντα από το Marvel Universe (κυρίως επιρροές από τον Steve Ditko και τον Jim Starlin). Αυτές, και πολλές άλλες, είναι δικές μου επιλογές. Βέβαια, αφού μιλάμε για Age of Tourlou, παραγγείλαμε από το ίδιο μενού με τον Obi. Πολλές από τις επιλογές είναι δικές του. Ακούγοντας τον δίσκο, προσπάθησα να βγάλω την ένταση, την αφαίρεση και την ωριμότητα της δουλειάς του Γιώργου». Όσοι επισκέφτηκαν την documenta, συγκεκριμένα την έκθεση στο Ωδείο Αθηνών, θαύμασαν, ανάμεσα στα διάφορα εκθέματα, το έργο του Daniel Knorr «Βιβλίο Καλλιτέχνη», το οποίο είναι από τα πιο πολυπαιγμένα στο Instagram. Το βουνό του Knorr από σκουπίδια της Αθήνας θυμίζει λίγο το εξώφυλλο. Ο ίδιος o Obi πόσταρε στην επίσημη σελίδα του στο Facebook φωτογραφία του έργου, αστειευόμενος με αυτήν τη χαριτωμένη σύμπτωση. Ο Κώστας Παντούλας σχολιάζει: «Έψαξα να το βρω, καθώς δεν το γνώριζα, και καταλαβαίνω ότι μπορεί να μπερδέψει η ομοιότητα με το σχήμα του βουνού, όμως πέρα από αυτό, δεν υπάρχει κάτι άλλο κοινό ανάμεσα στα δύο έργα. Βασική μου επιρροή στο σχέδιο ήταν ο George Perez και ο τρόπος που χειρίζεται αυτό το "τουρλού" των χαρακτήρων και της ωραίας υπερβολής για το super hero genre». «Νιώθω ότι επαναφέραμε κάτι από τις παλιές καλές εποχές του βινυλίου, τη συνεργασία καλλιτέχνη και μουσικού – αναλογική μουσική, χρώμα και σχέδιο στο χαρτί για να ντύσουν αυτή την όμορφη δουλειά. Το πιο σημαντικό πάντοτε είναι το περιεχόμενο του δίσκου, αλλά, αν συνοδεύεται από μια όμορφη εικόνα, αποκτά μια δεύτερη αύρα», λέει ο κομίστας για να περιγράψει τη δική του συμβολή στη γενική αισθητική του δίσκου. Ο κομίστας Κώστας Παντούλας. – Έχεις ξανασχεδιάσει εξώφυλλο για δίσκο; Παλιότερες δουλειές μου περιλαμβάνουν εξώφυλλα για τη συλλογή «Γεροντοπείσματα»του Δημήτρη Καρρά με συμμετοχές του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, του Νικήτα Κλιντ, του Σωκράτη Μάλαμα και πολλών άλλων. Επίσης, έχω κάνει δουλειά για τους Hattie Green, Ex-Girlfriend's Perfume κ.ά. Ποτέ δεν λέω όχι σε καλές δουλειές, πόσω μάλλον όταν θα δω τη δική μου τυπωμένη σε βινύλιο. – Διαβάζοντας το βιογραφικό σου, είδα πολλά προσωπικά πρότζεκτ και συνεργασίες. Αυτή την περίοδο με τι ασχολείσαι; Πρόσφατες δουλειές μου στο σχέδιο με σεναριογράφους από το εξωτερικό είναι τα «Lost in Space (AGP)», «Dead and Forgotten», «Sharks on a Train», «Decay of Sanity». Αυτό το διάστημα όμως ξεκινάω μαζί με τον συνεργάτη μου τη λειτουργία ενός site (www.ad4art.com), σκοπός του οποίου είναι να φέρνει σε επικοινωνία καλλιτέχνες με εταιρείες και ανεξάρτητους σεναριογράφους (ιδιώτες), ώστε να διευκολύνει καλλιτέχνες σε όλον τον κόσμο στην εύρεση εργασίας. Και το σχετικό link...

Ο βλοσυρός και δίκαιος Στρατιώτης Κέιν, επιστρέφει στα βιβλιοπωλεία, αυτή την φορά σε μία συγκεντρωτική έκδοση, επιμελημένη από την Phase Productions. Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει και τα πέντε τεύχη που κυκλοφόρησαν, με την μορφή αυτοέκδοσης το χρονικό διάστημα 2008 - 2010. Έτσι ο αναγνώστης θα μπορέσει να βρει την ιστορία συγκεντρωμένη, να μπει στο νόημα και φυσικά να ακολουθήσει τις νέες περιπέτειες του ήρωα, μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Epifany. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι μιλάμε για μία πολύ καλή ιστορία, τόσο σε σχέδιο, όσο και σε σενάριο, που πραγματεύεται ένα δυστοπικό μέλλον, που όμως δεν απέχει πολύ από το να γίνει ρεαλιστικό. Αξίζει να διαβαστεί από τους λάτρεις της συγκεκριμένης θεματολογίας. Η έκδοση είναι αρκετά αξιόλογη. Έχουμε ένα έντυπο με μία ανθεκτική κόλληση στην ράχη του. Οι σελίδες του εσωτερικού είναι ματ και θα τις χαρακτηρίζαμε πέραν του δέοντος παχιές, ενώ το εξώφυλλο είναι το συνηθισμένο για τέτοιου είδους κυκλοφορίες. Δυστυχώς κάποιο έξτρα υλικό απουσιάζει... Το μοναδικό μου παράπονο είναι ότι η αρίθμηση των σελίδων δεν είναι ενιαία, αλλά πηγαίνει πάλι από την αρχή, όταν αλλάζει το τεύχος.

Ένας κοινωνικά αδέξιος άντρας που του αρέσει να τρώει, μαθαίνει μια και καλή γιατί δεν ταιριάζει με τον περίγυρο του. Η νέα δουλειά του Κώστα Παντούλα, ακόμα μια φορά σε συνεργασία με ξένο σεναριογράφο. Αυτή την φορά πρόκειται για αυτόνομη δουλειά με απλή υπόθεση, πέρα από την ανατροπή στο τέλος. Το τεύχος βγήκε για πρώτη φορά στο Comicdom Con Athens 2018 και έκανε 4€. Σελίδα δείγμα.

Επιθεωρητής της αστυνομίας που βασανίζεται από τις υποθέσεις που δεν κατάφερε να λύσει και με τους προσωπικούς του δαίμονες, αναλαμβάνει μια νέα υπόθεση τελετουργικού φόνου που φέρνει στοιχεία από το παρελθόν. Τυπική υπόθεση, πλέον, αλλά καλοδοσμένη και καλογραμμένη. Μόνο η μετάβαση από την εισαγωγή στην γνωριμία μας με τον βασικό χαρακτήρα είχε κάποια προβληματάκια, μάλλον γιατί ο σεναριογράφος είχε στο νου του τηλεοπτικά δεδομένα. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αυτή την εντύπωση μου έδωσε. Αρκετά καλό και το σχέδιο του Παντούλα, ελαφρώς διαφορετικό επίσης. Θα ήθελα να δω συνέχεια από αυτό τον τίτλο. Πρέπει να κυκλοφόρησε στο ComicDom Con Athens Con 2017, μαζί με το Dead and Forgotten. Πρώτη σελίδα του πρώτου τεύχους, εδώ. Το δεύτερο τεύχος κυκλοφόρησε στο 2ο Comiczineweekend που διοργανώθηκε στον χώρο της ΛΕΦΙΚ στις 04-11-2017 Ευχαριστούμε για τα υπόλοιπα εξώφυλλα τον Indian.

Μια στρατιωτική ομάδα που ονομάζεται Dragoons και αποτελεί την ελίτ όλων των βασιλείων χωρίς να δηλώνει υποταγή σε κανένα, πολεμάει ζόμπι. Αυτή πάνω-κάτω είναι η υπόθεση. Εμπλέκονται και κάποιες προσωπικές τραγωδίες, μάχες μεταξύ φίλων στρατιωτών, και στρατιωτικά λογρύδια, αλλά η υπόθεση είναι πολύ ανακατεμένη και άτσαλα δοσμένη για να δημιουργήσει ενδιαφέρον. Μόνο οι τελευταίες 3-4 σελίδες έχουν νόημα και αν υπάρξει δεύτερο τεύχος, ο ξένος σεναριογράφος καλό θα ήταν να χτίσει πάνω σε αυτές για να έχει νόημα οτιδήποτε άλλο. Το σχέδιο του Παντούλα είναι τυπικά καλό, αν και είναι φανερό πως ένα μεγαλύτερο σχήμα θα το αναδείκνυε καλύτερα. Έχει και ένα double page-spread που έχει σπάσει μεταξύ της μπροστινής και πίσω σελίδας, σπάζοντας και ένα caption στην μέση, που μου κάνει εντύπωση πως τους ξέφυγε. Το όνομα της "εκδοτικής" μην σας μπερδεύει πάντως. Αυτοέκδοση του Παντούλα είναι. Η πρώτη εμφάνιση του τεύχους πρέπει να ήταν στο ComicDom Con Athens του 2017. Πρώτη σελίδα του τεύχους, εδώ.

Ο Κώστας Παντούλας σχεδίασε το εξώφυλλο του νέου LP του Prins Obi, "The age of Tourlou". Αυτός είναι ο άνθρωπος πίσω από το ιδιαίτερο cover της νέας προσωπικής δουλειάς του frontman των Baby Guru, που κυκλοφορεί στις 22/4 της Φιλίππας Δημητριάδη, 21 Απριλίου 2017 για το lifo.gr Γνωρίζοντας τον Obi, αλλά και τις επιρροές του μουσικά και όχι μόνο, κατά την ακρόαση άρχισαν να σχηματίζονται μπροστά μου εικόνες από αστρικά σκάφη και comic book χαρακτήρες" Ο πρίγκιπας της ψυχεδελικής σκηνής της Αθήνας και frontman των Baby Guru, Prins Obi, ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το δεύτερο LP του μετά το εξαιρετικό "Notions" του 2014, πάντα με τους Dream Warriors στο πλευρό του (την μπάντα του που πλαισιώνεται επίσης από μέλη των Baby Guru). Αυτό που εδώ και κάποιους μήνες, απ' όταν ο Obi άρχισε να τιζάρει την επερχόμενη δουλειά του, έχει εντυπωσιάσει είναι το ιδιαίτερο cover του LP. O Prins Obi κάθεται σε έναν σωρό διαφόρων "επιρροών", τις οποίες αγκαλιάζει η τεράστια, σαν θόλος, κόκκινη κάπα του, βασιλεύοντας στην εποχή του τουρλού, την εποχή που όλοι είναι λίγο απ' όλα, ακούν λίγο απ' όλα, αγαπούν και μισούν ό,τι υποδεικνύουν τα trends στο Facebook και στο Twitter. Ο κομίστας Κώστας Παντούλας και προσωπικός φίλος του Prins OBi άκουσε ένα βράδυ τον δίσκο, κατάλαβε την πολυσημία της νέας του δουλειάς και εμπνεύστηκε αμέσως αυτή την εικόνα. "Νιώθω ότι επαναφέραμε κάτι από τις παλιές καλές εποχές του βινυλίου, τη συνεργασία καλλιτέχνη και μουσικού - αναλογική μουσική, χρώμα και σχέδιο στο χαρτί για να ντύσουν αυτή την όμορφη δουλειά." "Με τον Obi γνωριζόμαστε από το 2008 μέσω του αδερφού μου του Αποστόλη (ο Birman από τους Word of Mouth). Με είχε προσεγγίσει, επειδή ήθελε να φιλοτεχνήσω το εξώφυλλο του δίσκου μιας παλαιότερης μπάντας στην οποία ανήκε. Λόγω της κοινής μας ενασχόλησης με τα κόμικς και την geek κουλτούρα, καθώς και του ενθουσιασμού μας με το πεδίο της επιστημονικής φαντασίας, βρήκαμε μια κοινή γλώσσα. Καθώς και οι δύο είμαστε δημιουργοί, προέκυψε και η συνεργασία μας για το εξώφυλλο. Μετά από καιρό συναντηθήκαμε, μου μίλησε για τον καινούργιο, προσωπικό του δίσκο και του ζήτησα αμέσως να τον ακούσω. Το ίδιο βράδυ, λοιπόν, άκουσα όλο το υλικό και κατάλαβα τον ενιαίο χαρακτήρα και την πολυσημία του από το πρώτο άκουσμα. Γνωρίζοντας τον Obi αλλά και τις επιρροές του μουσικά και όχι μόνο, κατά την ακρόαση του άλμπουμ άρχισαν να σχηματίζονται μπροστά μου εικόνες από αστρικά σκάφη και comic book χαρακτήρες. Τέλος, είδα τον Prins Obi στο εξώφυλλο να κάθεται πάνω σε όλα αυτά, να μπαίνει πάνω και από τον ακροατή σαν πρίγκιπας, και στο οπισθόφυλλο να ταπεινώνεται από τον ακροατή σαν γυμνός βασιλιάς. Με το πέρας της ακρόασής του, περιέγραψα ακριβώς την εικόνα που σχηματίστηκε στο μυαλό μου κι ενθουσιάστηκε." Ο κομίστας Κώστας Παντούλας Ο θρόνος των επιρροών από τον οποίο επιβλέπει το βασίλειο του τουρλού ο Prins Obi είναι ένα συνονθύλευμα των αναφορών και των δύο δημιουργών. Μάλιστα, μέσα στο βουνό κρύβονται πολλά αγαπημένα τους πράγματα. "Κάπου είναι κρυμμένο ένα Alien, ένα όπλο από το "Space 1999" και πανγαλαξιακά όντα από το Marvel Universe (κυρίως επιρροές από τον Steve Ditko και τον Jim Starlin). Αυτές, και πολλές άλλες είναι δικές μου επιλογές. Βέβαια, αφού μιλάμε για Age of Tourlou, παραγγείλαμε από το ίδιο μενού με τον Obi. Πολλές από τις επιλογές είναι δικές του. Ακούγοντας τον δίσκο, προσπάθησα να βγάλω την ένταση, την αφαίρεση και την ωριμότητα της δουλειάς του Γιώργου". Όσοι επισκέφτηκαν την documenta, συγκεκριμένα την έκθεση στο Ωδείο Αθηνών, θαύμασαν, ανάμεσα στα διάφορα εκθέματα, το έργο του Daniel Knorr "Βιβλίο Καλλιτέχνη", το οποίο είναι από τα πιο πολυπαιγμένα στο Instagram. Το βουνό του Knorr από σκουπίδια της Αθήνας θυμίζει λίγο το εξώφυλλο. Ο ίδιος ο Obi πόσταρε στην επίσημη σελίδα του στο Facebook φωτογραφία του έργου, αστειευόμενος με αυτή την χαριτωμένη σύμπτωση. Ο Κώστας Παντούλας σχολιάζει: "Έψαξα να το βρω, καθώς δεν το γνώριζα, και καταλαβαίνω ότι μπορεί να μπερδέψει η ομοιότητα με το σχήμα του βουνού, όμως πέρα από αυτό, δεν υπάρχει κάτι άλλο κοινό ανάμεσα στα δύο έργα. Βασική μου επιρροή στο σχέδιο ήταν ο George Perez και ο τρόπος που χειρίζεται αυτό του "τουρλού" των χαρακτήρων και της ωραίας υπερβολής για το super hero genre". "Νιώθω ότι επαναφέραμε κάτι από τις παλιές καλές εποχές του βινυλίου, τη συνεργασία καλλιτέχνη και μουσικού - αναλογική μουσική, χρώμα και σχέδιο στο χαρτί για να ντύσουν αυτή την όμορφη δουλειά. Το πιο σημαντικό πάντοτε είναι το περιεχόμενο του δίσκου, αλλά αν συνοδεύεται από μια όμορφη εικόνα, αποκτά μια δεύτερη αύρα", λέει ο κομίστας για να περιγράψει τη δική του συμβολή στη γενική αισθητική του δίσκου. "Νιώθω ότι επαναφέραμε κάτι από τις παλιές καλές εποχές του βινυλίου, τη συνεργασία καλλιτέχνη και μουσικού - αναλογική μουσική, χρώμα και σχέδιο στο χαρτί για να ντύσουν αυτή την όμορφη δουλειά. - Έχεις ξανασχεδιάσει εξώφυλλο για δίσκο; Παλιότερες δουλειές μου περιλαμβάνουν εξώφυλλα για τη συλλογή "Γεροντοπείσματα" του Δημήτρη Καρρά, με συμμετοχές του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, του Νικήτα Κλιντ, του Σωκράτη Μάλαμα και πολλών άλλων. Επίσης, έχω κάνει δουλειά για τους Hattie Green, Ex-Girlfriend's Perfume κ.α. Ποτέ δε λέω όχι σε καλές δουλειές, πόσο μάλλον όταν θα δω τη δική μου τυπωμένη σε βινύλιο. - Διαβάζοντας το βιογραφικό σου, είδα πολλά προσωπικά πρότζεκτ και συνεργασίες. Αυτή την περίοδο με τι ασχολείσαι; Πρόσφατες δουλειές μου στο σχέδιο με σεναριογράφους από το εξωτερικό είναι τα "Lost in Space (AGP)", "Dead and Forgotten", "Sharks on a Train", "Decay of Sanity". Αυτό το διάστημα όμως ξεκινάω μαζί με τον συνεργάτη μου τη λειτουργία ενός site (www.ad4art.com), σκοπός του οποίου είναι να φέρνει σε επικοινωνία καλλιτέχνες με εταιρείες και ανεξάρτητους σεναριογράφους (ιδιώτες), ώστε να διευκολύνει καλλιτέχνες σε όλον τον κόσμο στην εύρεση εργασίας. "Είδα, στο εξώφυλλο, τον Prins Obi να κάθεται πάνω σε όλα αυτά, να μπαίνει πάνω και από τον ακροατή σαν πρίγκιπας, και στο οπισθόφυλλο να ταπεινώνεται από τον ακροατή σαν γυμνός βασιλιάς".

Έκθεση Κόμικς Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει 18 - 28 Φεβρουαρίου 2017 Το Πολιτιστικό Πάρκο και η οργανωτική επιτροπή του Olympia Culture Festival σας προσκαλεί στην έκθεση κόμικ με τίτλο «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» που θα φιλοξενηθεί στον πολυχώρο Λυκαβηττός από τις 18 έως τις 28 Φεβρουαρίου. Έχοντας ως πηγή έμπνευσης τον διάσημο στίχο του ποιήματος «Με τον τρόπο του Γ.Σ» του Γιώργου Σεφέρη, δέκα σχεδιαστές από τη σύγχρονη ελληνική σκηνή των κόμικς επανεξετάζουν το περιεχόμενο του ποιήματος -81 χρόνια μετά την δημιουργία του- με βάση την παρούσα κοινωνική συνθήκη της χώρα μας. Το 1936 ο Γιώργος Σεφέρης είδε ένα κράτος χρεοκοπημένο σε όλα τα επίπεδα, πληγωμένο από το άδοξο τέλος της Μεγάλης Ιδέας και προδομένο από τους υποτιθέμενους φίλους του, που ξεπούλησαν χωρίς κανένα δισταγμό τα εδάφη του. Περιέγραψε την παρακμή της δημοκρατίας και του ανίκανου πολιτικού της προσώπου, που δεν μπόρεσε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της εποχής. Τέλος παρατήρησε τις αντιδράσεις του λαού, που έμεινε απελπιστικά αμέτοχος μπροστά στο παιχνίδι που του έπαιξαν οι ισχυροί και δέχτηκε παθητικά την νέα τάξη πραγμάτων. Στην Ελλάδα του σήμερα, οι δέκα δημιουργοί κόμικ σχολιάζουν μέσα από τα έργα τους τις τραγικές ομοιότητες του πολιτικού σκηνικού και του αέναου κύκλου που έχει βιώσει η χώρα μας με το πέρασμα των αιώνων. Μέσα από την προσωπική τους ματιά αφηγούνται τις ιστορίες τους και εξομολογούνται το πόσο τους έχει πληγώσει η πατρίδα μας. Ωστόσο στέλνουν ταυτόχρονα ένα μήνυμα ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο και υπενθυμίζουν στους επισκέπτες, ότι η Ελλάδα θα βρει για ακόμα μία φορά τον τρόπο να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες της. Επιμέλεια έκθεσης: Βέρα Καρτάλου Συμμετέχουν: Βέρα Καρτάλου, Γιώργος Κομιώτης, Αρινέλα Κουτσίκο, Αλέξια Λουγιάκη, Κωνσταντίνος Νικέλλης, Κώστας Παντούλας, Αλέκος Παπαδάτος, Νίκος Παπαμιχαήλ, Κωνσταντίνος Σκλαβενίτης, Κώστας Φραγκιαδάκης, Χατζηδάκης Στέλιος Την ημέρα των εγκαινίων της έκθεσης στις 18 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί ομιλία με θέμα «Η τέχνη των κόμικς στην Ελλάδα» με τους ομιλητές Βέρα Καρτάλου, Κώστα Παντούλα, Αλέκο Παπαδάτο και Βασίλη Χειλά, όπου θα συζητηθεί η πορεία των κόμικς τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας, η εξέλιξη και η αποδοχή τους ως δέκατη τέχνη, καθώς και η θεματολογία που επιλέγουν οι Έλληνες δημιουργοί για τα έργα τους. Στις 21, 23 και 28 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθούν επισκέψεις από σχολεία της Αττικής κατά τις πρωινές ώρες, τα οποία θα παρακολουθήσουν το δίωρο δημιουργικό εργαστήρι «Σχεδιάζοντας έναν ήρωα» από τον σχεδιαστή κόμικ και καθηγητή Νίκο Παπαμιχαήλ. Είσοδος ελεύθερη Εγκαίνια: 18/2, στις 7.30 μμ Πολιτιστικό Πάρκο - Λυκαβηττός: Σαρανταπήχου 5 & Αγ. Ισιδώρου 35, 11471, Αθήνα Facebook event

Στρατιώτης Κέιν(#1-5): Το κόμικ του Κώστα Παντούλα για ένα ευρωστρατιώτη φαντάζει πιο επίκαιρο από ποτέ… «… Σε μια άλλη Ευρωπαϊκή Ένωση … που μοιάζει όλο και περισσότερο με δικτατορία τις δύσης πάρα με δημοκρατική δύναμη , γεννιέται ένας νέος ήρωας , είναι ο ευρωστρατιώτης που έσωσε την ζωή του Κέιν Άσγουελ , του προέδρου του ευρωκοινοβουλίου , αυτός που απονέμει δικαιοσύνη στους δρόμους τις Αθήνας , δίνοντας πίστη και κουράγιο στους πολίτες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης για ένα καλύτερο αύριο . Από τι άλλη μεριά η κυβέρνηση ονοματίζει κάθε μαρτυρία για την ύπαρξη του , αβάσιμη και ψευδής , όπως ανακοινώνει…“ο Στρατιώτης Κέιν θεωρείτε νεκρός από το γνωστό ατύχημα με το G-140” .Ο Στρατιώτης Κέιν είναι νεκρός , και όμως κάθε μέρα μιλάνε παντού για αυτόν … Τέλος η αλήθεια ξεπροβάλει ποιο ξεκάθαρη για τον αναγνώστη αυτού του κόμικς , ο Στρατιώτης Κέιν δεν είναι ένας ήρωας όπως όλοι νομίζουν αλλά το τσιράκι τις κυβέρνησης που βαφτίζει τρομοκράτες όσους μαθαίνουν τα μυστικά της και τους εκτελεί στο όνομα της κάθε φόρα με των χειρότερο τρόπο …» Ο Στρατιώτης Κέιν είναι ίσως η επιτομή ενός καταπιεσμένου ατόμου, που βρίσκει διέξοδο σε φιλοναζιστικές ιδέες, που ενδύονται πολλές το μανδύα του αντισυστημικού. Αυτή η τάση ,που έχει αρχίσει να εδραιώνεται στο πολιτικό σκηνικό σε ένα αριθμό από χώρες, έρχεται ως φυσικό αποτέλεσμα των αναποτελεσματικών αστικών πολιτικών για την διαχείριση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2007-2008. Εκτός του Τραμπ, υπάρχει πληθώρα άλλων παραδειγμάτων που αποδεικνύει πως οι επιθετικές οικονομικές πολιτικές που πλήττουν κυρίως τα μεσαία και χαμηλά στρώματα οδηγούν σε ακροδεξιές αναζητήσεις, όπως γίνεται στη Γαλλία με την δημοτικότητα της Λεπέν να ανεβαίνει όσο οξύνονται οι ταξικές αντιθέσεις, π.χ. με την βίαιη επιβολή του νόμου για τα εργασιακά με παράβαση της Εθνοσυνέλευσης, και την ενίσχυση της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα σε συνδυασμό με το μεταναστευτικό πρόβλημα. Στον απόηχο των τρομοκρατικών χτυπημάτων στην Γαλλία που κόστισαν πολλές αθώες ζωές ,βλέπαμε ένα προηγούμενο διάστημα τις ηγεσίες των κρατών-μελών της ΕΕ να θέτουν μία-μία τις χώρες σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Υπαίτιος για το τρομοκρατικό χτύπημα θεωρήθηκε ο ISIS,τον οποίο βέβαια τόσα χρόνια χρηματοδοτούσαν οι ίδιες ηγεσίες που τώρα τον κατακρίνουν. Ταυτόχρονα συνεχίζεται μια σειρά χερσαίων επεμβάσεων στην Συρία , με τη Γαλλία να καλεί όλα τα κράτη της ΕΕ σε βοήθεια. Σε αυτό το γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας, είναι μάλλον πολύ βολική και η καταστολή των ελευθεριών του ατόμου, είτε μέσω απαγόρευσης των συναθροίσεων και των διαδηλώσεων είτε με την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων, κυρίως όσων περνούν τα σύνορα, ακόμα και στο εσωτερικό της Ευρώπης. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι αυτό της FRONTEX, της ευρωπαϊκής συνοριακής αστυνομίας, που συνεχίζει να θαλασσοπνίγει πρόσφυγες στο όνομα της «διατήρησης της ασφάλειας των ευρωπαίων πολιτών». Σ’ ένα τέτοιο κλίμα, ταιριάζει απόλυτα το δυστοπικό περιβάλλον που έχει στήσει ο Κώστας Παντούλας. Σε αυτό το σύμπαν, έχουμε μια Ευρώπη του σήμερα, να απειλείται από τους «μολυσμένους», ενώ ένα ανθρώπινο πειραματόζωο με κωδικό όνομα «σχέδιο Νέμεσις» ελευθερώνεται και βρίσκεται στους δρόμους της Αθήνας. Εκεί ξεδιπλώνεται όλη η σήψη της αστικής κοινωνίας, με την πορνεία , τα καρτέλ και τα κομπρεμί μεταξύ μεγαλοπαραγόντων να συμβαίνουν σε κλειστές πόρτες τελειωμένων ξενοδοχείων ημιδιαμονής . Αυτό είναι ο φυσικός χώρος που δρα ο στρατιώτης Κέιν, που δρα κατά βάση τοy αστικo’υ συστήματος. Με πλοκή που προσομοιάζει στα κλασσικά αμερικάνικα κόμικς τύπου Δικαστής Dredd, που παρουσιάζουν το αρχέτυπο του αμερικάνου ήρωα και σχέδιο με πολλές αρετές αλλά και την απειρία ενός φιλόδοξου νέου δημιουργού. Είναι μια φιλόδοξη δουλειά της Σέλλος Comics και του Κώστα Παντούλα, που ανήκει στην πιο πολιτικοποιημένη μπάντα του ελληνικού κόμικ και την οποία αξίζει να ανακαλύψετε. Πηγή Παρουσίαση της έκδοσης

Η νέα δουλειά του Κώστα Παντούλα σε σενάριο Αμερικανών, που απ' ότι καταλαβαίνω προσπάθησαν αρχικά να τρέξουν το πρότζεκτ μέσω kickstarter με άλλον σχεδιαστή. Επίσης, αρχικά ήλπιζαν να βγει με περισσότερες σελίδες, αλλά δεσμεύτηκαν να βγάλουν το τεύχος με όσες περισσότερες σελίδες γινόταν. Τελικά φαίνεται πως μπόρεσαν να μαζέψουν για αυτό το 24σελίδο τευχάκι. Για το αν συνεχιστεί η ιστορία με δεύτερο τεύχος και με άλλες μεθόδους, θα το δούμε στην πορεία. Στο comixology πάντως έχουν παρουσία με άλλες δύο σειρές. Θα μπορούσε να συνεχιστεί ψηφιακά. Σεναριακά τώρα, παρόλο που ο τίτλος προδιαθέτει για "καμενιές" τύπου Snakes on a Plane & Sharknado, είναι εμφανές πως προσπαθούν να χτίσουν κάτι πιο αξιόλογο. Δυστυχώς είναι επίσης εμφανές πως σύμπτυξαν πάρα πολλά πράγματα σε λίγες σελίδες με το αποτέλεσμα να είναι άνισο. Θα δείξει αν διορθωθεί αν και όταν βγει δεύτερο τεύχος. Αν πάντως σας αρέσει το μυστήριο, τα κατασκοπευτικά και οι μοναχικοί ήρωες με το σκιώδες παρελθόν, αλλά και οι... καπάτσες «εξωτικές» χορεύτριες, και όλα αυτά παντρεμένα με μια υποψία παραφυσικών φαινόμενων τύπου X-Files, ε, τότε αξίζει να το ελέγξετε. Έχει εξάλλου και το σχέδιο του Παντούλα, που για μένα αξίζει το έξοδο, αν και θα έδειχνε καλύτερο σε κάπως μεγαλύτερο μέγεθος. Το τεύχος το διέθετε ο ίδιος ο Παντούλας στο 2ο AthensCon προς 4€ και με printακια δώρο. Η πρώτη σελίδα χάζι εδώ.

Σειρά επιστημονικής φαντασίας του γνωστού μας από τον Στρατιώτη Κειν, Κώστα Παντούλα, ο οποίος συνεργάζεται για την περίσταση με τον Στέφανο Παπαδημητρίου ο οποίος έχει αναλάβει το σενάριο. Μια κοπέλα περιπλανιέται σε ένα μετά-αποκαλυπτικό κόσμο, ψάχνοντας να βρει τον πραγματικό λόγο που επήλθε η καταστροφή - αν και η επικρατέστερη εκδοχή είναι η εξαπόλυση κάποιου ιού - και γιατί ξύπνησε όπως ξύπνησε. Ταυτόχρονα, μια ομάδα ατόμων την ψάχνουν ακόμα. Ένα πολύ καλό πρώτο βήμα που δημιουργεί ενδιαφέρον για την συνέχεια. Το πρώτο τεύχος περιλαμβάνει ουσιαστικά τα πρώτα 4 κεφάλαια που μπορείτε να δείτε και στο site της Sellos Comics και μάλλον ως έντυπη έκδοση βγήκε φέτος, αν και ξεκίνησε να καταχωρείται στο σάιτ από το 2013. Στο 1ο AthensCon ο Παντούλας το έδινε για 3€, που για την ποιότητα της έκδοσης τα αξίζει και με το παραπάνω.