Χ ΕΙΣ ΤΟΝ Ψ

[nikolas12]

  

 

Σύνοψη από την εκδοτική:

 

Η επίσκεψη στον ψυχοθεραπευτή, πάλαι ποτέ ταμπού, στις μέρες μας είναι τόσο συνηθισμένη όσο τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Άραγε το αστικό μοντέλο έχει συντελέσει σε αυτό με τους απάνθρωπους ρυθμούς του, την ώθηση προς την ατομικότητα και την όλο αυξανόμενη αγωνία της επιβίωσης; Μήπως οι άνθρωποι είχαν πάντα την ανάγκη για παρηγοριά από τον υπαρξιακό τρόμο, παλιότερα με τη μορφή του σαμάνου, μεταγενέστερα του ιερέα, και τώρα του ψυχαναλυτή; Ή είναι απλώς μια μόδα, ένα νέο προϊόν προς κατανάλωση;

 

Στο «Χ εις τον Ψ», η Αλέξια Οθωναίου με καυστικό χιούμορ και παιγνιώδη διάθεση άλλοτε διερευνά αυτά τα ερωτήματα και άλλοτε χρησιμοποιεί τη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου σαν όχημα για να μιλήσει για τις ανθρώπινες σχέσεις, τα υπαρξιακά αδιέξοδα και την ανθρώπινη κατάσταση εν γένει, επιβεβαιώνοντας ή αποδομώντας τα στερεότυπα γύρω από την ψυχανάλυση.

 

Η έκδοση:

 

  

 

To 2018 η Αλεξία Οθωναίου ξεκίνησε να δημοσιεύει στο Καρέ-Καρέ της Εφημερίδας των Συντακτών τα στριπς Χ εις τον Ψ. Τι είναι το Χ εις τον Ψ; Μια πραγματικά πάρα πολύ έξυπνη σειρά που αφορά την ψυχοθεραπεία. Το να κάνει κάποιος στις μέρες μας ψυχοθεραπεία έχει απενεχοποιηθεί σε σχέση με το παρελθόν και η Οθωναίου έρχεται να προσθέσει το δικό της λιθαράκι. Τα περισσότερα στριπς διαδραματίζονται στο δωμάτιο ενός ψυχολόγου, του οποίου δεν βλέπουμε ποτέ τη μορφή του, παρά μόνο βλέπουμε τον διάλογο με τον εκάστοτε ασθενή.

 

  

 

Τα στριπς μέσα στην έκδοση χωρίζονται σε αρκετές κατηγορίες. Υπάρχουν τα Μάμα Μία που παράγουν αστεία γύρω από τη σχέση του εκάστοτε ασθενούς με τη μητέρα του. Υπάρχουν αυτά που έχουν να κάνουν με τον έρωτα και τον θάνατο, αυτά που αφορούν τα λεφτά, αυτά που ανοίγεται ο ίδιος ο ψυχολόγος, ενώ υπάρχουν και τα αδιάγνωστα. Εκεί βλέπουμε περισσότερο στριπς που αφορούν την επικαιρότητα όπως την εποχή της πανδημίας, στριπς για τις γιορτές ή απλά γενικά στριπς, όλα πολύ αστεία και ταυτόχρονα πολύ αληθινά.

 

  

 

Το μελαγχολικό σχέδιο και η σκοτεινή παλέτα χρωμάτων της Οθωναίου παντρεύεται εξαιρετικά με τα αστεία που γράφει. Άλλοτε νιχιλιστικά, άλλοτε σουρεαλιστικά, άλλοτε σκωπτικά, άλλοτε σαρκαστικά προς την επικαιρότητα και άλλοτε απλώς πηγαία χιουμοριστικά, αυτή η συγκεντρωτική έκδοση έχει όλα τα είδη αστείων που χρειάζεται κάποιος. Αυτό το στριπ το θεωρώ πραγματικά από τα καλύτερα που έχω διαβάσει, γιατί από τη μία δείχνει την ανάγκη που νιώθουν πολλοί άνθρωποι για να κάνουν ψυχοθεραπεία και να μιλήσουν για όσα τους αφορούν και από την άλλη το μπορούμε εμείς ή ο ψυχολόγος μας να τρολάρει αυτήν την ανάγκη ή να παράξει αστεία γύρω από αυτήν.

 

  

 

Όσον αφορά την έκδοση της Jemma, είναι αρκετά όμορφη με σκληρό εξώφυλλο και ωραίο χαρτί και κυρίως είναι πολύ χορταστική αφού υπερβαίνει τον αριθμό των 200 σελίδων. Προφανώς το προτείνω για όσους είναι φαν των στριπς και γενικότερα ψάξτε τη δουλειά της Αλεξίας Οθωναίου, γιατί είναι μία από τις καλύτερες γελοιογράφους της γενιάς της. Καλό διάβασμα σε όλους  

[albertus magnus]

@ nikolas12    μπραβο για μια ακομα ωραια παρουσιαση! Εγω ειμαι πολυ φαν του συγκεκριμενου στριπ και για αυτο το λογο αγορασα και το τομακι αυτο εδω και καιρο αλλα που να βρεθει χρνονος για να κανω την παρουσιαση. Οποτε χαιρομαι που την εκανες εσυ ωστε να μου φυγει και το αγχος και η εγνοια