Ο Τζορτζ Λούκας αντεπιτίθεται [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 16/05/2026]

[ramirez]

Στο δεύτερο μέρος της τριλογίας των Renaud Roche και Laurent Hopman για τη ζωή και το έργο του Τζορτζ Λούκας, «Ο Πόλεμος των Άστρων», παρά τις αντιξοότητες και τα τεράστια οικονομικά προβλήματα, συνεχίζεται.

 

 

 

 

Με την ολοκλήρωση του «Πολέμου των Άστρων» το 1977, τον εισπρακτικό θρίαμβο που ακολούθησε και τα επτά βραβεία Όσκαρ που κέρδισε η ταινία, όλα έδειχναν ότι η συνέχεια της καριέρας του Τζορτζ Λούκας θα ήταν πιο εύκολη και η επιτυχία του εγγυημένη. Εκεί τελείωνε ο πρώτος τόμος από το «Ο Πόλεμος του Λούκας» των Laurent Hopman (σενάριο) και Renaud Roche (σχέδιο). Η πραγματικότητα όμως αποδείχτηκε πολύ διαφορετική, όπως περιγράφεται στον δεύτερο τόμο της τριλογίας (μετάφραση: Τατιάνα Ραπακούλια, εκδόσεις Μικρός Ήρως, 210 σελίδες). Κι αυτό γιατί ο νεαρός, ακόμα, σκηνοθέτης, πεπεισμένος για τις ικανότητές του και πεισμωμένος από τα εμπόδια που του είχαν βάλει τα μεγάλα στούντιο στην πρώτη μεγάλη του παραγωγή, αποφάσισε να χρηματοδοτήσει μόνος του τη συνέχεια του οράματός του.

 

 

 

 

Η δεύτερη ταινία του σύμπαντος του «Πολέμου των Άστρων» και πέμπτο επεισόδιο της αφηγηματικής συνέχειας, όπως την είχε ονειρευτεί και σχεδιάσει ο Τζορτζ Λούκας με τίτλο «Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται», ξεκίνησε με έναν υψηλό προϋπολογισμό που πολύ γρήγορα εκτοξεύτηκε. Ταυτόχρονα τα προβλήματα δεν είχαν τελειωμό. Ο σοβαρός τραυματισμός του Μαρκ Χάμιλ (Λούκ Σκαιγουόκερ) σε τροχαίο δυστύχημα που οδήγησε σε πλαστική επέμβαση στη μύτη του (κάτι που εξηγεί και την πρώτη σκηνή της «Αυτοκρατορίας» με τη μάχη του Λουκ απέναντι σε ένα άγριο θηρίο ώστε να αιτιολογηθεί η αλλαγή του προσώπου του), η ατυχής επιλογή της Λι Μπράκετ για το σενάριο μιας και η διάσημη συγγραφέας δεν είχε εμπειρία στην επιστημονική φαντασία, η ενόχληση που ένιωθαν κάποιοι από τους ηθοποιούς της πρώτης ταινίας γιατί δεν πληρώθηκαν καλά, οι συγκυρίες που οδήγησαν στην αδυναμία να βρεθεί κατάλληλο στούντιο στο Λονδίνο όταν έπρεπε να αρχίσουν τα γυρίσματα, η σφοδρή κακοκαιρία στη Νορβηγία το 1979 που δεν επέτρεπε να γυριστούν οι πρώτες σκηνές στα χιόνια, διάφορες αναποδιές στο στούντιο με σοβαρότερη αυτή των αναπνευστικών προβλημάτων που έπληξαν τεχνικούς και ηθοποιούς λόγω των χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνταν για τα εφέ. Όλα αυτά δημιούργησαν μια δυσάρεστη κατάσταση που επιδεινωνόταν διαρκώς όσο προκαλούνταν νέες καθυστερήσεις και η ταινία έβγαινε εκτός προγραμματισμού. Κι όλα αυτά σε ένα βαρύ κλίμα από την αρχή λόγω του θανάτου της Μπράκετ, που επηρέασε ψυχολογικά τον Τζορτζ Λούκας.

 

Δεν ήταν όμως ο μόνος θάνατος που σημάδεψε τα γυρίσματα. Στα μέσα του 1979, σε ηλικία μόλις 43 ετών, πέθανε και ο Τζον Μπάρι από την ομάδα των σκηνοθετών μετά από αιφνίδια μηνιγγίτιδα, μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια, γεγονός που οδήγησε σε νέα διακοπή των γυρισμάτων. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως ήταν το οικονομικό, καθώς από τη μια οι απαιτήσεις ήταν πια πολύ περισσότερες από αυτές της πρώτης ταινίας ενός ονειροπόλου και άγνωστου σκηνοθέτη και από την άλλη η τελειομανία του Λούκας δεν επέτρεπε εκπτώσεις. Επιπλέον είχε να διαχειριστεί και τη σχέση του με σπουδαίους ηθοποιούς όπως ο Χάρισον Φορντ, η Κάρι Φίσερ και ο Άλεκ Γκίνες, αλλά και να υλοποιήσει άλλα πρότζεκτ για τα οποία είχε δεσμευτεί με συμβόλαια όπως το σενάριο για τον πρώτο «Ιντιάνα Τζόουνς» του Στίβεν Σπίλμπεργκ και το δεύτερο μέρος από το «American Graffiti» που εν τέλει εξελίχθηκε σε παταγώδη αποτυχία. Είχε όμως και προβλήματα στην προσωπική του ζωή, καθώς η σχέση του με τη σύζυγό του και μοντέρ, Μάρσια Λου Γκρίφιν, δεν ήταν ανέφελη αφενός λόγω της εργασιομανίας του («Έμαθα από τα λάθη μου. […] Θα είμαι στο σπίτι κάθε απόγευμα στις έξι η ώρα. Θα έχουμε τα Σαββατοκύριακα δικά μας, θα πηγαίνουμε διακοπές…» της υπόσχεται, χωρίς να καταφέρει να το τηρήσει), αφετέρου λόγω των ανεπιτυχών προσπαθειών του ζευγαριού να αποκτήσει παιδί, που όπως αποδείχτηκε οφείλονταν σε ζητήματα υγείας του Λούκας.

 

 

 

 

Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό επαγγελματικό, συναισθηματικό και ψυχολογικό μίγμα τα στούντιο, οι εταιρείες και οι τράπεζες δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να πιέζουν για την ολοκλήρωση της ταινίας, τον περιορισμό των εξόδων και το φρένο στις διαδοχικές υπερβάσεις του προϋπολογισμού. Και παρά την αβάσταχτη πίεση, το συνεχές άγχος και τον κίνδυνο να τιναχθούν όλα στον αέρα, ο Τζορτζ Λούκας δεν ξέχασε ποτέ το όνειρο για το Ράντσο Σκαιγούοκερ και τη θεμελίωση των δικών του στούντιο μέσω της εταιρείας Lucas Film. Κάπως έτσι μια ταινία που ξεκίνησε με στόχο να κοστίσει 12 εκατομμύρια δολάρια, έφτασε τον Απρίλιο του 1978 τα 18,5 εκατομμύρια, τον Οκτώβριο τα 21,5 εκατομμύρια, τον Απρίλιο του 1979 τα 25 εκατομμύρια, για να κλείσει τελικά πάνω από τα 33 εκατομμύρια. Αυτές οι τεράστιες αναπροσαρμογές όμως ήταν που επέτρεψαν όλα αυτά που είχε ονειρευτεί ο Τζορτζ Λούκας να γίνουν πράξη: τα πρωτοποριακά για την εποχή τους ειδικά εφέ, τα ανασχεδιασμένα αεροσκάφη, τις διαστημικές μάχες, τα ευφάνταστα όπλα, τις απειλητικές στολές των stormtroopers, ακόμα και την πειστική κίνηση και ομιλία του Γιόντα στον παράξενο και γεμάτο βλάστηση, ομίχλη και υγρασία πλανήτη του. Και φυσικά την εκπληκτική μουσική του Τζον Γουίλιαμς στον οποίο δόθηκε απόλυτη ελευθερία και αυτός έξι εβδομάδες μετά παρέδωσε 108 λεπτά πρωτότυπης μουσικής επένδυσης από μια πολυπληθή ορχήστρα.

 

Συνεχίζοντας στο στιλ του πρώτου τόμου οι Hopman και Roche διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη γιατί επιλέγουν με προσοχή τις λεπτομέρειες στις οποίες θα επεκταθούν και αυτές που θα αφήσουν να περάσουν χωρίς μεγάλη ανάπτυξη. Κυρίως όμως γιατί δεν φιλοτεχνούν μια στεγνή βιογραφία με απλή απαρίθμηση γεγονότων, αλλά προσεγγίζουν ψυχολογικά και συναισθηματικά τον πρωταγωνιστή τους – χρησιμοποιώντας καταλλήλως και με φειδώ το χρώμα –, επιχειρώντας να ερμηνεύσουν τις προσωπικές και καλλιτεχνικές επιλογές του. Δίνοντας παράλληλα και μια σαφή εικόνα του τρόπου λειτουργίας του Χόλυγουντ, των κινηματογραφικών στούντιο και των εταιρειών παραγωγής και διανομής ταινιών. Η ολοκλήρωση του δεύτερου τόμου βρίσκει τον Τζορτζ Λούκας θριαμβευτή και τους αναγνώστες εν αναμονή του τελευταίου μέρους μιας σπουδαίας τριλογίας.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...