Αναζητώντας την ουσία στα μαθηματικά [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 21/03/2026]

[ramirez]

Με βοηθό τον αρχαίο μαθηματικό και φιλόσοφο Πυθαγόρα, ο Λου και η παρέα του απολαμβάνουν το καλοκαίρι συζητώντας για την αρμονία, τη μουσική, τη μετενσάρκωση και την κρυφή γοητεία των αριθμών.

 

 

 

 

Πριν από λίγες ημέρες, όπως κάθε χρόνο στις 14 Μαρτίου, για να ταιριάζει με το π = 3,14 (πηλίκο της περιμέτρου προς τη διάμετρο ενός κύκλου) αλλά και με την ημέρα που γεννήθηκε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, γιορτάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα των Μαθηματικών. «Γιορτή» μόνο κατ’ όνομα, βέβαια, καθώς οι περισσότεροι την αγνοούν ή τους είναι παντελώς αδιάφορη, αν όχι ενοχλητική, καθώς τα μαθηματικά απαιτούν σκέψη. Ούτε παρελάσεις ούτε γλέντια και πανηγύρια γίνονται αυτή τη μέρα. Τα μαθηματικά, εσφαλμένα, θεωρούνται δύσκολο «σπορ», μια πολυτέλεια μόνο για τις «ελίτ». Η αλήθεια είναι πως τα μαθηματικά μάς αφορούν όλους και θα ήταν χρήσιμο να κατανοούμε κάποιες βασικές τους έννοιες. Κάτι τέτοιο (θα έπρεπε να) ξεκινά, φυσικά, από την παιδική ηλικία με τα μαθηματικά να διδάσκονται και να βιώνονται ως παιχνίδι.

 

Στην κατεύθυνση αυτή κινείται το «Πυθαγόρας – Παιχνίδια του Νου» σε σενάριο των Ηλία Γεωργούλα και Φίλιππου Μανδηλαρά και σχέδια του Τόμεκ Γιοβάνη (εκδόσεις Πατάκη, 104 σελίδες), ένα βιβλίο που προτείνεται για παιδιά μεγαλύτερα των 9 ετών αλλά είναι κατάλληλο για ανθρώπους κάθε ηλικίας που επιθυμούν να κατανοήσουν μέρος της σκέψης του μεγάλου Έλληνα διανοητή της αρχαιότητας χωρίς προαπαιτούμενα και εξειδικευμένες γνώσεις.

 

 

 

 

Η ιστορία εκτυλίσσεται στο σπίτι του παππού Αριστοτέλη, κάποιο καλοκαίρι, δίπλα στη θάλασσα με πρωταγωνιστή τον Λου και τους φίλους του να απολαμβάνουν τον ήλιο, το νερό και το παιχνίδι. Αλλά και τις συζητήσεις. Τόσο αυτές που κάνουν μεταξύ τους, αφήνοντας στην άκρη τα κινητά τηλέφωνα και τις οθόνες κάθε φύσης, όσο και αυτές που ακούν από τους ηλικιωμένους φίλους του παππού, τον Διογένη τον Λαέρτιο, τον Ιάμβλιχο κ.ά. Συζητήσεις για τον επίσημο καλεσμένο, που δεν είναι άλλος από τον Πυθαγόρα, μετενσαρκωμένο στο σώμα μιας νυφίτσας!

 

 

 

 

«Μ’ αρέσει να τους ακούω να μιλάνε, γιατί έτσι ανακαλύπτω μια άλλη διάσταση του κόσμου και διαπιστώνω πως όλα, μα όλα, μπορούν να είναι παιχνίδια του νου!» μονολογεί ο Λου που δεν ξέρει ποιος είναι ο Πυθαγόρας. «Πολύπλοκο μυαλό, φιλόσοφος, μαθηματικός, γεωμέτρης, θεωρητικός της μουσικής, μυστικιστής…» εξηγεί η Χαρά για να ξεκινήσει ένα όμορφο ταξίδι στη σκέψη και τη θεωρία του Πυθαγόρα, του οποίου δεν σώζεται κανένα γραπτό και όσα ξέρουμε γι’ αυτόν τα οφείλουμε στους βιογράφους του.

 

 

 

 

Για τα ταξίδια του στις χώρες της Ανατολής, στην Αίγυπτο και τη Βαβυλωνία, για τη ζωή του στη γενέτειρά του, τη Σάμο, και τον Κρότωνα στη Νότια Ιταλία, για τη Σχολή του, που θύμιζε θρησκευτική κοινότητα με έναν σωρό ασκητικούς κανόνες για τα μέλη, για τη σωτηρία της ψυχής και τις διαρκείς μετεμψυχώσεις που υποσχόταν στους «πιστούς», για την αρμονία και τη μορφή του σύμπαντος και τις αριθμητικές αναλογίες που διέπουν τη μουσική, για την πολύπλοκη, δυσνόητη φιλοσοφία του που γίνεται προσιτή και συναρπαστική με τα έξυπνα και χιουμοριστικά κείμενα των Γεωργούλα-Μανδηλαρά και τα πανέξυπνα σχέδια του Γιοβάνη.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...

 

Επεξεργασία Μαρτίου 21 από ramirez