Μαγειρεύοντας με κόμικς [Κουκουλάς Γιάννης, efsyn.gr, 7/03/2026]

[ramirez]

Κόμικς, μαγειρική, γλωσσολογία: οι τρεις μεγάλες αγάπες του Θανάση Πέτρου συναντιούνται σε ένα βιβλίο με χιούμορ και πικάντικες γεύσεις.

 

 

 

 

Ο Θανάσης Πέτρου είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους δημιουργούς κόμικς στη χώρα μας, με πολλά βιβλία στο ενεργητικό του και συνεργάτης μας στο Καρέ Καρέ, στο οποίο συμμετέχει αδιάλειπτα στο Λεξικό της Κρίσης. Τα τελευταία χρόνια όμως, τουλάχιστον για όσους τον ακολουθούν στα social media, ο Θανάσης ξεδιπλώνει ακόμα ένα ταλέντο του, αυτό της μαγειρικής. Συχνά-πυκνά ανεβάζει ενδιαφέρουσες συνταγές και ελκυστικές φωτογραφίες από τα προϊόντα του μαγειρικού του μόχθου, τις οποίες ορισμένες φορές διανθίζει με μικρές ιστορίες κόμικς με επίκεντρο τα φαγητά που επιλέγει να φτιάξει και την προέλευση του ονόματός τους, των συστατικών τους κ.λ.π.

 

Συγκεντρώνοντας ένα μεγάλο και πλούσιο υλικό με τέτοιες ιστορίες, ο Πέτρου παρουσίασε πριν από λίγες μέρες τις «Πικάντικες Ιστορίες Γεύσεων» (εκδόσεις Οξύ, 104 σελίδες), ένα ξεχωριστό «graphic cookbook», όπως το χαρακτηρίζει, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο ίδιος ως μάγειρας και αφηγητής ανάμεσα σε χρωματιστά φαγητά με υπέροχες γεύσεις και εκλεκτά μπαχαρικά με μεθυστικές μυρωδιές.

 

 

 

 

«Το βιβλίο αυτό ξεκίνησε τυχαία, σαν μια προσωπική πρόκληση, να συνδυάσω δύο μεγάλες μου αγάπες: τα κόμικς και το μαγείρεμα. Σχεδιάζω πολύ, μαγειρεύω περισσότερο. Μετά τις πρώτες απόπειρες που έκανα άρχισε να μπλέκεται και μια τρίτη μου αγάπη· η γλωσσολογία, η λεξικολογία, η προέλευση των λέξεων. Τελικά προχωρώντας διαπίστωνα ότι η ιστορία πίσω από τα βασικά υλικά μαγειρικής έχει πιο πολύ ενδιαφέρον από τις ίδιες τις συνταγές. Καρυκεύματα, φρούτα, λαχανικά και καρποί μάς δείχνουν τελικά την πορεία της ιστορίας του ανθρώπου στη Γη. Κατακτήσεις, κραταιές αυτοκρατορίες, μεγάλες ανακαλύψεις, αποικιοκρατία, δουλεμπόριο, οικονομικά συμφέροντα συνδέονται με τα τρόφιμα που καταναλώνουμε καθημερινά στο τραπέζι μας και θεωρούμε δεδομένα», επισημαίνει ο Πέτρου στον πρόλογό του.

 

 

 

 

Κι ενώ χωρίζει το βιβλίο του σε κεφάλαια αντίστοιχα με αυτά των παραδοσιακών οδηγών μαγειρικής (Βασικά Υλικά, Λαχανικά, Γαλακτοκομικά και Ζωικής Προέλευσης, Θαλασσινά και Ψάρια, Ρύζι και Όσπρια, Πίτες και Ζύμες, Φρούτα και Ξηροί Καρποί, Γλυκά), αντί για σκέτες συνταγές, παρέχει έναν πλούτο πληροφοριών για την προέλευση και την ιστορία υλικών και συστατικών που καθιστούν εν τέλει το έργο όχι μόνο ένα χρηστικό εγχειρίδιο για την κουζίνα αλλά, κυρίως, ένα βιβλίο πολιτισμικής ιστορίας και ανθρωπολογίας για την κουλτούρα των διατροφικών συνηθειών.

 

 

 

 

Ανάμεσα στις συνεχείς και πανέξυπνα διατυπωμένες πληροφορίες, οι αναγνώστες μαθαίνουν για το αλάτι ως προϊόν μονοπωλίου μετά τη χρεοκοπία της Ελλάδας το 1893, για τις αφροδισιακές (;) ιδιότητες των καρότων όπως πίστευε ο Καλιγούλας, για την τουρκική προέλευση του μπουγιουρντί που θέλει πάντα μπούκοβο ή καυτερή πιπεριά, για τις μυϊκές ομάδες των βοοειδών και τις 70 κοπές των Ιαπώνων, για τον μύθο που λέει ότι δεν πρέπει να τρως μύδια τους μήνες που δεν έχουν «Ρ», ο οποίος μάλλον βγήκε όταν υπήρχε κίνδυνος δηλητηρίασης λόγω αδυναμίας συντήρησης τους καλοκαιρινούς μήνες. Κι όλα αυτά με το χιούμορ του Θανάση Πέτρου ως ξεναγού σε συναρπαστικές ιστορίες και γεύσεις.

 

 

 

 

Και το σχετικό link...