«Everything Louder Than Everything Else» [Αντωνόπουλος Γιάννης, efsyn.gr, 27/12/2025]

[ramirez]

Δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Lemmy, οι εκδόσεις Οξύ μάς φέρνουν στα ελληνικά μια συλλεκτική έκδοση 29 ιστοριών κόμικς για τον μύθο των Motörhead.

 

 

 

 

Μία δεκαετία συμπληρώνεται από τον θάνατο του Ian Fraser (Lemmy) Kilmister, γνωστού απλώς ως Lemmy (πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου 2015). Συμπτωματικά, πριν από λίγες μέρες συμπληρώθηκαν επίσης 80 χρόνια από τη γέννησή του (γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1945). Ποια καλύτερη αφορμή λοιπόν, από αυτή τη χρονική σύμπτωση των στρογγυλών επετείων, για να μιλήσουμε για αυτόν τον θρύλο της ροκ μουσικής, του οποίου η φωνή, η ερμηνεία, η στιλιστική παρουσία και η εν γένει κληρονομιά θα μείνουν ανεξίτηλα γραμμένα στο μουσικό στερέωμα;

 

Ο Lemmy υπήρξε κάτι παραπάνω από μπασίστας και τραγουδιστής των Motörhead. Ήταν ένας ζωντανός μύθος του ροκ εν ρολ, μια φιγούρα που γεφύρωσε το hard rock, την punk και τη heavy metal, χωρίς να ανήκει ολοκληρωτικά σε κανένα από αυτά. Η ζωή του, γεμάτη περιοδείες, ουσίες, καβγάδες, φανατικούς φίλους και ακόμα πιο φανατικούς εχθρούς, έμοιαζε από μόνη της με κόμικς: υπερβολική, θορυβώδης, αντιφατική. Το λεύκωμα που παρουσιάζουμε σήμερα το γνωρίζει αυτό και το αξιοποιεί στο έπακρο.

 

 

 

 

Το «No Remörse – Αληθινές ιστορίες για τον Lemmy Kilmister και τους Motörhead» είναι μια πολυτελής, συλλεκτική, ευμεγέθης έκδοση - καρπός συνεργασίας των εκδόσεων Οξύ με το Monsterville. Είναι ένας φόρος τιμής σε ένα «αληταριό», η βιογραφική αφήγηση και η ωμή καταγραφή μιας ζωής που δεν χωρούσε σε συμβάσεις. Η αφήγηση δεν είναι μονοδιάστατη. Δεν πρόκειται για μια γραμμική, «τυπική» βιογραφία, αλλά για ένα μωσαϊκό 29 επεισοδίων, το σενάριο των οποίων βασίζεται σε αληθινές ιστορίες από τη ζωή του Lemmy, αντλώντας υλικό από συνεντεύξεις, αυτοβιογραφικά στοιχεία και μαρτυρίες ανθρώπων που βρέθηκαν κοντά του: από τα παιδικά του χρόνια και τις πρώτες μουσικές αναζητήσεις μέχρι τους Hawkwind, τη δημιουργία των Motörhead και την καθιέρωση του Lemmy ως απόλυτου μουσικού συμβόλου. Η αφήγηση σκοπίμως αφήνει κενά, παρακάμπτει χρονολογίες και προτιμά το συναίσθημα από την εγκυκλοπαιδική ακρίβεια, επιλογή που ταιριάζει απόλυτα στο θέμα της.

 

 

 

 

Οι συντελεστές του κόμικς προέρχονται από διαφορετικές σχολές και εκπροσωπούν διαφορετικές τεχνοτροπίες. Το εικαστικό μέρος αλλάζει συχνά τόνο, από ρεαλιστικό σε καρτουνίστικο ή εξπρεσιονιστικό, αντανακλώντας τις μεταπτώσεις της ίδιας της ζωής του Lemmy. Οι βαριές σκιές, οι έντονες αντιθέσεις και η συχνά «βρόμικη» γραμμή δεν είναι απλώς αισθητική επιλογή· είναι δήλωση. Αυτός, άλλωστε, ήταν ο κόσμος του Motörhead: θόρυβος, ιδρώτας, αλκοόλ, ενισχυτές στο τέρμα. Το «No Remörse» δεν αποσιωπά τις σκοτεινές πλευρές του Lemmy: τις καταχρήσεις, τη μοναξιά, την εμμονή με έναν τρόπο ζωής που αργά αλλά σταθερά τον κατέστρεφε. Ταυτόχρονα όμως, αποφεύγει την ηθικολογία. Δεν προσπαθεί να τον «σώσει» εκ των υστέρων, ούτε τον ωραιοποιεί. Τον παρουσιάζει όπως ήταν: ένας άνθρωπος που έζησε ακριβώς όπως ήθελε και πλήρωσε το τίμημα χωρίς παράπονα.

 

 

 

 

«…Είναι προφανές ότι πίσω από τη σκοτεινή, απειλητική μορφή του Lemmy κρυβόταν ένας πανέξυπνος, παθιασμένος άνθρωπος με απίστευτο χιούμορ», γράφει ο Dave Grohl που προλογίζει το βιβλίο. Και συνεχίζει: «Μ’ ένα τσιγάρο Μάρλμπορο στο ένα χέρι κι ένα ποτήρι Τζακ Ντάνιελς με κόκα-κόλα στο άλλο, ο Lemmy είχε τον τρόπο του να γοητεύει τους πάντες σε όλες τις καταστάσεις (ή να ζηλοτυπεί απ’ αυτές). Ήταν αγγελιοφόρος, προφήτης, κατεργάρης, λύκος, προστάτης άγγελος. Για τους περισσότερους όμως, ο Lemmy ήταν ήρωας και η επιρροή του παραμένει απροσμέτρητη». Ενώ ο Ozzy Osbourne (μία από τις διάσημες απώλειες της χρονιάς που φεύγει) συνοψίζει στον επίλογό του ως εξής: «Ήταν προσωπικότητα. Δεν υπάρχουν πολλές προσωπικότητες στη μουσική σήμερα. Θέλω να πω, εντάξει, έχεις τη Μάιλι Σάιρους, αλλά δεν έχουν απομείνει πολλές προσωπικότητες. Αυτός όμως, ήταν αναμφισβήτητα προσωπικότητα. Ήταν γνήσιος. Έζησε όλη τη φάση. Σεξ, ναρκωτικά και ροκ εν ρολ, αυτό ήταν ο Lemmy».

 

Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Lemmy παραμένει παρών. Όχι μόνο μέσα από τη μουσική των Motörhead, αλλά και μέσα από έργα σαν αυτό, που προσδίδουν «ήχο» στην 9η Τέχνη. Το «No Remörse» είναι κάτι παραπάνω από ένα κόμικς για τους φαν του Lemmy ή της σκληρής μουσικής. Είναι ένα κομμάτι ροκ ιστορίας σε εικονογραφημένη μορφή, ένα μνημείο θορύβου και ελευθερίας. Και όπως θα έλεγε και ο ίδιος: «Αν πρόκειται να ζήσεις, ζήσε δυνατά».

 

 

 

 

Και το σχετικό link...