«Γκρέκο» (1959), το πρώτο ελληνικό ποδοσφαιρικό κόμικ! [Γεωργόπουλος Γιάννης, gazzetta.gr, 6/01/2018]

[ramirez]

Ξεχάστε τον «Τερματοφύλακα Γιατρό», τον «Ρόι της Ρόβερς» και τον «Ερίκ Καστέλ». To G-Weekend Journal παρουσιάζει την ιστορία του «Γκρέκο», που μεγαλούργησε στη Βραζιλία πριν από 58 χρόνια!

 

 

Όσοι έζησαν τα παιδικά χρόνια τους στη δεκαετία του '80 και γαλουχήθηκαν με το ποδόσφαιρο, αναμφισβήτητα πέρασαν μια φάση της ζωής τους με τα αγαπημένα τους κόμικς. Ακόμη και σήμερα νοσταλγούν την εποχή που ξεκοκάλιζαν κάθε ιστορία του Τερματοφύλακα-Γιατρού Μπεν Λήπερ, του Ερίκ Καστέλ, αλλά και του Ρόι της Ρόβερς! Οι καλοσχεδιασμένες εικονογραφημένες ιστορίες με τις υπερφυσικές ικανότητες των ηρώων τους, αλλά και το απαραίτητο σασπένς μετέτρεπαν τις ξεθωριασμένες σελίδες σε ένα ποδοσφαιρικό φιλμ που μπορούσε να ιντριγκάρει την φαντασία του αναγνώστη.

 

 

Ελάχιστοι ωστόσο γνωρίζουν πως υπήρχε εικονογραφημένη ποδοσφαιρική ζωή στα τέλη της δεκαετίας του '50 με μπροστάρη έναν ξεχασμένο σήμερα ήρωα. Τον «Ήρωα των Γηπέδων», ονόματι «Γκρέκο» δηλαδή «Έλληνας». Πρόκειται για εβδομαδιαίο περιοδικό ποδοσφαιρικών περιπετειών που γράφτηκε από τον Γιώργο Μαρμαρίδη, εικονογραφήθηκε από τον Byron (Βύρων Απτόσογλου) και κυκλοφόρησε σε 72 τεύχη από τον εκδοτικό οίκο «Γενικαί Εκδοτικαί Επιχειρήσεις ΟΕ», από τις 7 Μαΐου του 1959 έως τις 2 Σεπτεμβρίου του 1960.

 

 

Η δράση εκτυλίσσεται στη Βραζιλία την εποχή που η «σελεσάο» είχε κατακτήσει το 1o Μουντιάλ της ιστορίας της, με τον άστρο του σπουδαίου Πελέ να έχει ήδη αρχίσει να ανατέλλει σε ηλικία μόλις 18 ετών. Κεντρικός ήρωας του κόμικ είναι ένα 17χρονο ελληνόπουλο, ο Κώστας Γεωργίου. Ο πιτσιρικάς έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία, ενώ στα 12 του έχασε και τη μητέρα του. Την κηδεμονία του ανέλαβε ένας θείος του, τον οποίο όμως δεν είδε ποτέ με καλό μάτι ο μικρός Κώστας.

 

 

Έτσι μια μέρα αποφάσισε να τρυπώσει σε ένα καράβι και ως μούτσος να ταξιδέψει μέχρι το Σάο Πάουλο της Βραζιλίας. Εκεί έκανε διάφορες δουλειές προκειμένου να επιβιώσει, αλλά και να ολοκληρώσει το σχολείο.

 

 

Το μεγάλο πάθος του όμως ήταν το ποδόσφαιρο! Το ταλέντο του τον βοήθησε να φτάσει στο επίπεδο να πάρει μέρος στο πρωτάθλημα «Παουλίστα» με την φανέλα της Τόρεντ. Ο νεαρός Έλληνας, χάρη στα ποδοσφαιρικά του κατορθώματα, αναδεικνύεται σαν ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές στον κόσμο με την προσωνυμία «Γκρέκο» δηλαδή Έλληνας.

 

 

Στον «Γκρέκο, τον Ήρωα των Γηπέδων» παρελαύνουν και άλλοι χαρακτήρες. Πρόκειται για τους Σιού (πλήρες όνομα: Ίντσου Να Τιάρα Λαμάτα, που σημαίνει στη γλώσσα του: Ο Γενναίος Αετός με την Τρυφερή Καρδιά), την αγαπημένη του την Άμπυ, που στο τέλος θα γίνει γυναίκα του, τον αδελφό της και συμπαίκτη του στην ομάδα τον Τζέντο, τον Νίνο Ζανίνο, γκαφατζή αστυνομικό υπεύθυνο ασφάλειας της ομάδας, που έχει ως βοηθό ένα πανέξυπνο αστυνομικό μπουλντόγκ, τον "Ναύτη", τον συμπατριώτη του και συμπαίκτη του Νίκο Λυκούρη, που έχει την την προσωνυμία "Βελούδινος" για το εξαιρετικά ισχυρό του σουτ και τον Σιρόκο Μενεστρέλλο, μασέρ της ομάδας, του οποίου οι ταχυδακτυλουργικές ικανότητες και η παροιμιώδης αφηρημάδα του προσθέτουν μιαν ακόμα νότα ευθυμίας κοντά σε αυτή του γκαφατζή αστυνομικού.

 

Ο Γκρέκο μπορεί να θεωρείται ποδοσφαιρικό κόμικ, ωστόσο ο εμπνευστής του, Γιώργος Μαρμαρίδης σε αρκετές περιπτώσεις έδωσε διαστάσεις αστυνομικής δράσης στο ποδοσφαιρικό στοιχείο.

 

 

Εκτός από τις ελκυστικές ποδοσφαιρικές ιστορίες του «Γκρέκο» υπήρχαν και άλλοι λόγο που κατέστησαν απαραίτητη την αγορά του περιοδικού. Σε κάθε τεύχος συμπεριλαμβάνονταν βιογραφικά δύο γνωστών Ελλήνων παικτών, αλλά και αθλητών στίβου που συνοδεύονταν τα πορτρέτα τους σε χαρτάκια, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις στο οπισθόφυλλο παρουσιάζονταν φωτογραφίες από ελληνικές ομάδες ( Α’, Β’ Εθνικής) αλλά και του εξωτερικού! Είναι χαρακτηριστικό πως οι εθνικές κατηγορίες θεσπίστηκαν την ίδια χρονιά (1959/60).

 

 

 

 

 

Και το σχετικό link...