Ο Γλύπτης του Scott Mc Cloud – Ένα πραγματικό θαύμα της 9ης τέχνης [Καραχάλιου Έφη, smassingculture.gr, 27/10/2017]

[leonidio]

Ο Γλύπτης του Scott Mc Cloud – Ένα πραγματικό θαύμα της 9ης τέχνης

 

 

Η μεταφρασμένη έκδοση της webcomics δίνει την ευκαιρία στο ελληνικό κοινό να γνωριστεί με το μεγαλόπνοο έργο του Scott Mc Cloud που ολοκληρώθηκε μέσα σε πέντε ολόκληρα χρόνια, δίνοντας νέα διάσταση στο είδος.

 

 

Αν θέλετε να διαβάσετε φιλόδοξα κόμικς και graphic novels, έχετε πολλές επιλογές, αλλά αν θέλετε να μάθετε πώς να τα διαβάσετε, ίσως πρέπει να ξεκινήσετε με τον Scott McCloud. Ο συγγραφέας και καλλιτέχνης έγινε γνωστός με την υπερηρωική σειρά «Zot!» (1984-91), στη συνέχεια με το «Κατανοώντας τα  Comics» (1993), έδωσε μια εξήγηση, σε μορφή κόμικς, για την μορφή των κόμικς. Το «Reinventing Comics» (2000) πρόβλεψε ευρείες χρήσεις για ψηφιακές πλατφόρμες. Το «Make Comics» (2006) έδειξε στους πιθανούς δημιουργούς πώς να χρησιμοποιήσουν τα στυλό και τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά εργαλεία που διαθέτουν.

 

 

O Γλύπτης ξεφεύγει από τεχνοκρατικές εξηγήσεις και αναλύσεις των μορφών και μέσων στα κόμικς, γυρνώντας στην κλασσική μορφή μιας ιστορίας με αρχή, μέση και τέλος. Ένας γλύπτης που ονομάζεται David Smith έχει ξεβραστεί από τον κόσμο της τέχνης της Νέας Υόρκης. Απένταρος και απελπισμένος, συναντά το φάντασμα του παππού του Χάρι, ο οποίος ρωτάει: «Τι θα έδινες για την τέχνη σου;» Ο Ντέιβιντ απαντά: «Τη ζωή μου» και έτσι είναι: Ο Διάβολος-Χάρι του προσφέρει τη δύναμη να σχηματίσει οτιδήποτε – σκυρόδεμα, χάλυβα, σάρκα – με τα γυμνά του χέρια και έχει «200 ημέρες για να το χρησιμοποιήσει προτού πεθάνει». Ο Ντέιβιντ δέχεται σαν άλλος Φάουστ και ο παππούς εξαφανίζεται. Μεθυσμένος, απογοητευμένος και χωρίς φίλους, σχεδόν πέφτει στις ράγες του τρένου. Στη συνέχεια, μια γενναιόδωρη ηθοποιός που ονομάζεται Meg τον σώζει και τον φιλοξενεί σπίτι της . Αλλά ο αντικοινωνικός, αμήχανος, σεξουαλικά άπειρος David θέλει περισσότερα. Παρόλο που τον απορρίπτει στην αρχή, οι δυο ερωτεύονται και ο David πρέπει να επιλέξει πώς θα περάσει τις υπόλοιπες μέρες του: με τον Meg ή με την τέχνη;

Όσον αφορά την ροή της ιστορίας , ο McCloud είναι αρκετά ικανός ώστε να κάνει αυτό το βιβλίο να φεύγει σαν νερό. To τέχνασμα του χρονικού ορίου και το αν ο David θα πεθάνει ή όχι δίνει στο βιβλίο έναν ενσωματωμένο τρόπο προκειμένου να κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Οι σκηνές μεταξύ του David και του Θανάτου είναι οι πιο συναρπαστικές, ειδικά αφού ο Θάνατος παίρνει τη μορφή ενός από τους αγαπημένους συγγενείς του. Η περαιτέρω διάταξη της διαμόρφωσης των αλληλεπιδράσεών τους γύρω από τα παιχνίδια σκακιού δίνεται σε κάποιο πόνο πέρα από το παλιό κλισέ, αφού ήταν πάντα μέρος του παρελθόντος τους. Για ένα βιβλίο που αφορά έναν καλλιτέχνη και τον αγώνα του να αναγνωριστεί, ένας εκπληκτικά μικρός αριθμός από το σύνολο των 500 σελίδων δίνεται στην παραγωγή της τέχνης και των γλυπτών. Αντ ‘αυτού, η πλοκή τείνει να επικεντρωθεί στην ερωτική σχέση του Dave και της Meg, κάτι που θεωρήθηκε λάθος για τους ξένους κριτικούς.

 

 

Η προσεκτική χρήση των μέσων από το McCloud στο φανταστικό μέρος διατηρεί την εστίαση στα ανθρώπινα συναισθήματα και προβλήματα: την κατάθλιψη, την απογοητευμένη φιλοδοξία και την αγάπη. Ο Γλύπτης είναι λιγότερο για τα θαύματα της εξουσίας απ’ ό,τι για τα τείχη που χτίζουμε μεταξύ μας, και τι συμβαίνει όταν τα αφήσουμε να πέσουν. Μερικά από τα καρέ – το πεζοδρόμιο που μετατρέπεται σε ένα ημερολόγιο που πέφτει στην άβυσσο ή ένα πτώμα που έχει παγώσει πάνω από το σκυρόδεμα – δείχνουν την επιδέξια τέχνη του McCloud και ο Γλύπτης εξελίσσεται σε ένα graphic novel με θέμα μια εφευρετική και συγκινητική ιστορία αγάπης.

 

Πηγή